ଯୁଦାସ୍‌କି ଲେଖ୍‌ଚ୍‌କା ଚିଠି

ବହିଘି ପରିଚୟ

ଇ ଚିଠିନ୍ ଯୁଦାସ୍ ଲେଖ୍‌ଚ୍‌କାଦାସ୍। ଆସ୍ ତାଙ୍ଘା ବାରେନୁ ବିସ୍ତାର୍‌ନୁ ମାଲ୍ଲା ତେଙ୍ଗୁସ୍। ଆରୁ ପୁନା ନିୟମ୍‌ନୁ ୟାକୁବ୍‌ସ୍‌କି ଚିଠିନ୍ ଲେଖ୍‌ନାବାଲା ୟାକୁବ୍‌ସ୍ ଯୁଦାସ୍‌କି ଭାଇ ରାଚାସ୍। ୟାକୁବ୍ ଆରୁ ଯୁଦାସ୍ ଦୁହି ଲୋକ୍ ଯୀଶୁସ୍‌କି ଭାଇଜାମାର୍ ରାଚାର୍।

ଇ ଚିଠିନ୍ ଯୁଦାସ୍ ଖ୍ରୀସ୍ତ୍ ବିଶ୍ୱାସୀର୍‌ଗେ ଲେଖ୍‌ଚ୍‌କାଦାସ୍। ପ୍ରାଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀସ୍ତ୍‌କି ପାଛ୍‌ଲି-ପାଛ୍‌ଲି କାନା ବାଲାରିନ୍ ଝୁଟ୍ଟୁ ଶିକ୍ଷା ଚିଉର୍ ଆରୁ ଝୁଟ୍ଟୁ ନାବୀର୍ ସତ୍ତୁ ପାବୁନ୍ତି ହାଟାବାଗେ କୋଶିଷ୍ କାମ୍‌ନାଏ। ହୁଦ୍‌ଘିଲାଗାନ୍ ଆବ୍ଡ଼ାର୍‌ସ୍‌ତି ସାବ୍‌ଧାନ୍ ରାଗେ ଇ ଚିଠିନୁ ତେଙ୍ଗାକେର୍‌କିଚି। ଯୁଦାସ୍ ଖ୍ରୀସ୍ତ୍ ବିଶ୍ୱାସୀରିନ୍ ସତ୍ତୁ ଶିକ୍ଷାବନ୍ ଲାଗାତାର୍ ବିଶ୍ୱାସ୍ କାମାଗେ ଉତ୍ସାହିତ୍ କାମ୍‌ଦାସ୍। ଆରୁ ଲେଖୁସ୍ ପାଢ଼ୁରିନ୍ ଉତ୍ସାହିତ୍ କାମିକିରି ତେଙ୍କାଦାସ୍ କା ଏକା ବିଶ୍ୱାସ୍‌ବନ୍ ପାବିତାର୍ ଆଲାର୍‌ଗେ ଚିୟା କେର୍‌କିଚା, ଆ ବିଶ୍ୱାସ୍‌ଘି ଲାଗାନ୍ ପୁରାପୁରୀ କୋଶିଷ୍ କାମା।

ରୂପ୍-ରେଖା:

ଯୋହାର୍ ୧,୨

ଝୁଟ୍ଟୁ ଶିକ୍ଷା ଚିଉର୍‌ଘି ଗୁଣ୍ ଆରୁ ଶିକ୍ଷା ୩-୧୬

ବିଶ୍ୱାସ୍‌ନୁ ରାଗେ ଚେତାବନୀ ୧୭-୨୩

ଆଶିଷ୍ ବଚନ୍ ୨୪,୨୫

1

ଯୋହାର୍

1ଏନ୍ ଯୁଦାସ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀସ୍ତ୍‌କି ଅଣ୍ଟା ସେବକ୍, ଆରୁ ୟାକୁବ୍‌ସ୍‌କି ଭାଇନ୍, ଏକାରିନ୍ ପାର୍‌ମେଶ୍ୱାର୍‌ସ୍ ମେହ୍‌କାଦାସ୍ ଆରୁ ଏକାରିନ୍ ବାଙ୍ଗ୍ ପାର୍‌ମେଶ୍ୱାର୍‌ସ୍ ବାନେ ହାଖ୍ଖଦାସ୍ ଆରୁ ଏକାରିନ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀସ୍ତ୍‌କି ଲାଗାନ୍ ଉଇକାନାଏ, ଆବ୍ଡ଼ାର୍‌ଘି ନାମେନୁ ଚିଠି ଲେଖାଲ୍‌ଦାନ୍। 2ନିମାଗେ ଦାୟା, ଶାନ୍ତି ଆରୁ ବାନେ ହାଖ୍ଖନାଦ୍ ବହୁତ୍ ବାଗ୍ଗେ ହାଖ୍ଖର୍‌ତେ ରାନାଦ୍।

ଝୁଟ୍ଟୁ ଶିକ୍ଷା ଚିଉର୍‌ସ୍‌ତି ସାବ୍‌ଧାନ୍ ରା

3ହେ ଏଙ୍ଘାଏ ପ୍ୟାରେ ଭାଇ ଆରୁ ବୁହୁଣୀଜାମାରୋ, ନାମ୍ ଏକା ପାପ୍‌ଘି ଦଣ୍ଡ୍‌ତି ବାଛ୍‌ର୍‌କାତ୍ କେର୍‌କାଦାତ୍ ଆଦ୍‌ଘି ବାରେନୁ ନିମାନ୍ ଲେଖାଗେ ବହୁତ୍ କୋଶିଷ୍ କାମାଲ୍‌କାନ୍, ଲେକିନ୍ ଆକ୍କୁନ୍ ଏନ୍ ନିମାନ୍ ଇବନ୍ ବୁଝାବାନା ଜରୁରୀ ସୋଚ୍‌କାନ୍ କା ନିମ୍ ଆ ବିଶ୍ୱାସ୍‌ଘି ଲାଗାନ୍ କୋଶିଷ୍ କାମା ଏକାନ୍ କା ପାବିତାର୍ ଆଲାର୍‌ଗେ ଅହନ୍ ଖାଲି ସୋଁପା କେର୍‌କିଚା। 4ଏନ୍ଦେର୍‌ଗେକା ନାହ୍ମା ମାଝାନୁ କେତ୍‌କ ଆଲାର୍ କାଡ଼େ-କାଡ଼େ କର୍‌ଚାର୍ କେର୍‌କାନାଏ, ଇବ୍ଡ଼ାର୍ ପାର୍‌ମେଶ୍ୱାର୍‌ସ୍‌କି ଭକ୍ତି ମା କାମ୍‌ନାଏ, ଆରୁ ପାର୍‌ମେଶ୍ୱାର୍‌ସ୍‌କି କ୍ରିପାବନ୍ ମଉଜ୍‌ମଜ୍‌ଲିସ୍‌ନୁ ବାଦ୍‌ଲାନାଏ ଚିନାଏ, ଆରୁ ନାହ୍ମାଏ ପ୍ରାଭୁ ଆରୁ ଅଣ୍ଟା ଖାଲି ମାଲିକ୍ ଆରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀସ୍ତ୍‌ସିନ୍ ମା ମାନ୍ନାଏ। ଇବ୍ଡ଼ାର୍‌ଗେ ଦଣ୍ଡ୍ ହାଖ୍ଖର ଏନ୍ନେ ପାବିତାର୍ ଶାସ୍ତ୍ରନୁ ଢେର୍ ବଛର୍‌ଘି ଆଘ୍‌ଲିନିନ୍ ନାବୀଜାମାର୍ ଲେଖ୍‌ଚ୍‌କାଚାର୍।

5ଯଦିଭି ନିମ୍ ଜାମା କାତ୍‌ଥାନ୍ ପୁରାପୁରୀ ଆକ୍କାଦାର୍, ହାଲେହି ଏନ୍ ନିମାନ୍ ଇ କାତ୍‌ଥାନ୍ ମନେ କାମ୍‌ତା ବେଦ୍ଦାଲ୍‌ଦାନ୍ କା ପ୍ରାଭୁସ୍ ତାଙ୍ଘା ଆଲାରିନ୍ ମିଶର୍ ଦେଶ୍‌ତି ଛାଡ଼ାବାଚାସ୍। ହୁଦ୍‌ଘିପାଛ୍‌ଲି ଏକାର୍ ବିଶ୍ୱାସ୍ ମା କାମ୍‌ଚାର୍ ଆବ୍ଡ଼ାରିନ୍ ନାଶ୍ କାମ୍‌ଚେଇଚାସ୍। 6ଆରୁ ଏକା ସରଗ୍‌ଦୂଁତ୍‌ଜାମାର୍ ନିଜର୍ ହକ୍‌ଘି ପଦ୍‌ବନ୍ ସ୍ଥିର୍ ମା ଉଇୟିକିରି ନିଜର୍-ନିଜର୍ ରାନା ଆଡ୍ଡାନ୍ ଆମ୍ବେଇଚାର୍, ଆବ୍ଡ଼ାରିନ୍ ଆସ୍ ଆଖ୍‌ରୀ ନ୍ୟାୟଘି ମାହାନ୍ ଉଲ୍ଲାତକ୍ ସବୁଦିନ୍‌ତା ସିକ୍‌ଡ଼ିତି ହିଁଇକିରି ଉହା ଆଡ୍ଡାନୁ ଉଇକାଦାସ୍। 7ହନ୍ନେନ୍ ସଦୋମ୍ ଆରୁ ଗମୋରା ଆରୁ ତାଙ୍ଘା ଚାରିହ୍ ପାଖ୍‌ତା ସହର୍‌ତା ଆଲାର୍, ଏକାର୍ କା ଇବ୍ଡ଼ା ଦୂଁତ୍‌ଜାମାର୍ ଲେଖା ବେଭିଚାରୀ ମାନ୍‌ଚାର୍ କେର୍‌କାଚାର୍ ଆରୁ ଦୁସ୍‌ରାର୍‌ଘି ଶରୀର୍‌ଘି ପାଛ୍‌ଲି ଲାକ୍କାରାଚାର୍, ଆବ୍ଡ଼ାର୍ ସବୁଦିନ୍‌ତା ଚିଚ୍ଚୁଘି ଦଣ୍ଡ୍ ହାଖ୍ଖୀକିରି ନମୁନା ମାନ୍‌ଚାର୍ କେର୍‌କାନାଏ।

8ହନ୍ନେନ୍ ଏକାର୍ କାଡ଼େ-କାଡ଼େ ନାହ୍ମା ମାଝାନୁ କର୍‌ଚାର୍ କେର୍‌କାନାଏ ଇବ୍ଡ଼ା ସପନ୍ ଏରୁର୍‌ହି ନିଜର୍-ନିଜର୍ ଶରୀର୍‌ବନ୍ ଅଶୁଦ୍ଧ୍ କାମ୍‌ନାଏ, ପ୍ରାଭୁସ୍‌କି ହକ୍‌ବନ୍ ତୁଚ୍ଛ ସୋଚ୍‌ନାଏ, ଆରୁ ସରଗ୍‌ନୁ ରୁ ପ୍ରାଭୁସ୍‌କି ଦୂଁତ୍‌ଜାମାର୍‌ଘି ନିନ୍ଦା କାମ୍‌ନାଏ। 9ଲେକିନ୍ ମୁଖ୍ୟା ଦୂଁତ୍ ମିଖାଏଲ୍, ମୁଶାସ୍‌କି ମାଁଣାଘି ବାରେନୁ ଶାଏତାନ୍ ଗାନେ କାଁଟ୍‌ଛାଁଟ୍ କାମ୍‌ଚା ତା ଆଦ୍‌ଘି ନିନ୍ଦା କାମିକିରି ଦୋଷ୍ ଲାଗାବାଗେ ସାହସ୍ ମା କାମ୍‌ଚାଦ୍, ଲେକିନ୍ ଏତ୍‌କ ତେଙ୍ଗିୟାଦ୍, “ପ୍ରାଭୁସ୍ ନିଙ୍ଗାନ୍ ଧାମ୍‌କାନାସ୍।” 10ଲେକିନ୍ ଇବ୍ଡ଼ା ଆଲାର୍ ଏକା କାତ୍‌ଥାନ୍ ବାଲ୍‌ନାଏ, ଆବ୍ଡ଼ାଘି ନିନ୍ଦା କାମ୍‌ନାଏ ଆରୁ ନିର୍‌ବୁଦ୍ଧିଆ ପଶୁ ଲେଖା ଏକାନ୍-ଏକାନ୍ ସାଭାବ୍‌ତି ଆହ୍‌ନାଏ, ଆନ୍ନୁ ନିଜ୍‌କେନିଜ୍ ନାଶ୍ କାମ୍‌ନାଏ। 11ଆବ୍ଡ଼ାର୍ ଦଣ୍ଡ୍‌ଘି ହକ୍‌ଦାର୍! ଏନ୍ଦେର୍‌ଗେକା ଆବ୍ଡ଼ାର୍ କାଇନ୍‌ସ୍ ଲେଖା ଜୀବନ୍ ବାତାବାଚାର୍। ପାଏସାଘି ଲୋଭ୍ ଘି ଲାଗାନ୍ ନାବୀ ବିଲିୟାମ୍‌ସ୍, ଏସ୍‌କେ ଭୁଲ୍‌ନୁ ଖାତ୍‌ରାସ୍ କେର୍‌କାଚାସ୍, ଆନ୍ନେନ୍ ଆବ୍ଡ଼ାର୍‌ହି ଭୁଲ୍‌ନୁ ଖାତ୍‌ରାର୍ କେର୍‌କାନାଏ। ଆରୁ କୋରହ୍‌ସ୍ ଏସ୍‌କେ ମୁଶାସ୍‌କି ବିରୋଧ୍ କାମିକିରି ନାଶ୍ ମାନ୍‌ଚାସ୍ କେର୍‌କାଚାସ୍ ଆନ୍ନେ ଆବ୍ଡ଼ାର୍‌ହି ନାଶ୍ ମାନର୍‌କର୍। 12ଇବ୍ଡ଼ାର୍ ନିହ୍ମାଏ ବାନେ ହାଖ୍ଖନା ଭୋଜିନୁ ବିନା ଲାଜରିକିରି ନିହ୍ମାଗାନେ ଅନ୍ନାଏ ମହ୍ଁନାଏ, ଇବ୍ଡ଼ାର୍ ଖାଲି ନିଜର୍ ଯତନ୍ କାମ୍‌ନାଏ। ଇବ୍ଡ଼ାର୍ ସାମ୍‌ଧୁର୍‌ନୁ ନୁହ୍‌ର୍‌କା ଚାଟ୍‌ଣୀ ଲେଖାର୍, ଇବ୍ଡ଼ାର୍ ବିନା ଆମ୍ମୁ ରୁ ବାଦ୍‌ଲି ଲେଖାର୍ ଏକାନ୍ କା ଧୁକାଦ୍ ଉଡ଼୍‌ହିଇ ହୋଇକାଇ। ଇବ୍ଡ଼ାର୍ ଠିକ୍ ସାମାୟନୁ ଫାଡ଼ୁ ମା ହାଞ୍ଜନା ମାନ୍ନୁ ଲେଖାର୍, ଏକାଦ୍ ଦୁଇ ଥର୍ କେଚ୍ଚା କେର୍‌କିଚି ଆରୁ ଏକାଦ୍ କା ଚେରୁନ୍ତି ଚାଡ଼୍‌ରା କେର୍‌କିଚି। 13ଇବ୍ଡ଼ାର୍ ସାମ୍‌ଧୁର୍‌ତା ଭାୟାନାକ୍ ଲହ୍‌ଡ଼ି ଲେଖାର୍, ଏକାର୍ କା ତାହ୍ମା ଲାଜ୍ଜେ ନାଲ୍‌ଖୁଘି ବଟ୍ଟେବନ୍ ଅଥ୍‌ର୍‌ନାଏ; ଇବ୍ଡ଼ାର୍ ଇୟାହୁଇୟା କୁଦ୍ଦନା ବିନ୍‌କୋ ଲେଖାର୍, ଏକାର୍‌ଗେକା ଘୋର୍‌ଉହା ସବୁଦିନ୍‌ଘି ଲାଗାନ୍ ଉଇୟା କେର୍‌କିଚି।

14ଆଦାମ୍‌ସ୍‌ତି ସାତ୍‌ୱାଁ ପିଢ଼ିନ୍ତା ହନୋକ୍‌ସ୍‌ହି ଇବ୍ଡ଼ାର୍‌ଘି ବାରେନୁ ଭବିଷତ୍ କାତ୍‌ଥା କାମ୍‌ଚ୍‌କାଚାସ୍, “ମେନା, ପ୍ରାଭୁସ୍ ତାଙ୍ଘାଏ ହାଜାର୍-ହାଜାର୍ ସରଗ୍‌ଦୂଁତ୍‌ଜାମାର୍ ଗାନେ ଯେତ୍‌କ ଆଲାର୍‌ଘି ନ୍ୟାୟ କାମାଗେ ବାରାଲ୍‌ଦାସ୍। 15ଆରୁ ଅଧାର୍ମିୟାଁ ଆଲାର୍ ନିଜର୍-ନିଜର୍ ଅଧର୍ମ୍‌ଘି ନାଲ୍‌ଖୁଘି ବାରେ ଏକାନ୍ କା ଆବ୍ଡ଼ାର୍ ଅଧର୍ମ ମାନିକିରି କାମ୍‌ଚ୍‌କାନାଏ, ଆରୁ ଅଧାର୍ମିୟାଁ ପାପୀଜାମାର୍ ଆସ୍‌କି ବିରୁଦ୍ଧନୁ ଏକା କାଠୋର୍ କାତ୍‌ଥା ତେଙ୍କାନାଏ, ଆବ୍ଡ଼ା ଜାମା କାତ୍‌ଥାନୁ ଦୋଷୀ କାମିକିରି ଦଣ୍ଡ୍ ଚିୟାଗେ ବାରାଲ୍‌ଦାସ୍।” 16ଇବ୍ଡ଼ାର୍ ତା ଚୁଗ୍‌ଲିୟାର୍, କୁଡ଼୍‌କୁଡ଼୍‌ନାବାଲାର୍ ଆରୁ ତାହ୍ମା ଖାରାପ୍ ଇଚ୍ଛାନୁ ଚାଲ୍‌ର୍‌ନାବାଲାର୍, ଆରୁ ନିଜର୍ ଥୁମ୍‌ଣାତି ବଡ଼୍‌ପଣୀ କାତ୍‌ଥା ତେଙ୍ଗ୍‌ନାଏ, ଆରୁ ନିଜର୍ ଫାଏଦାଘି ଲାଗାନ୍ ଆଲାର୍‌ଘି ଥୁମ୍‌ଣାନ୍ ଏରିକିରି ବାଡ଼େଇ କାମ୍‌ନାଏ।

ଚେତାବାନୀ ଆରୁ ଉପ୍‌ଦେଶ୍

17ଲେକିନ୍ ହେ ପ୍ୟାରେରୋ, ନିମ୍ ଆବ୍ଡ଼ା ଜାମା କାତ୍‌ଥାନ୍ ମନେ କାମା, ଏକାନ୍ କା ନାହ୍ମାଏ ପ୍ରାଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀସ୍ତ୍‌କି ଖାସ୍‌ଚେଲାଜାମାର୍ ଆଘ୍‌ଲିନ୍ତି ତେଙ୍କାନାଏ। 18ଆବ୍ଡ଼ାର୍ ନିମାନ୍ ତେଙ୍ଗାଲିୟାର୍ କା, “ଆଖ୍‌ରୀ ଉଲ୍ଲାନୁ ଏନ୍ନେ ମାଜାକ୍ କାମୁ ଆଲାର୍ ବାରର୍ ଏକାର୍ କା ନିଜର୍-ନିଜର୍ ଖାରାପ୍ ଇଚ୍ଛା ଲେଖା ଚାଲ୍‌ରର୍।” 19ଇବ୍ଡ଼ା ଆଲାର୍ ଆଲାରିନ୍ ଭାଗ୍ କାମ୍‌ନାଏଚିନାଏ; ଇବ୍ଡ଼ାର୍ ନିଜର୍ ଇଚ୍ଛା ଲେଖା ଚାଲ୍‌ର୍‌ନାଏ, ନେଖାଏନୁ କା ପାବିତାର୍ ଆତ୍ମା ମାଲ୍ଲାଦିନ୍। 20ଲେକିନ୍ ହେ ପ୍ୟାରେରୋ, ନିମ୍ ପାବିତାର୍ ବିଶ୍ୱାସ୍‌ନୁ ମଜ୍‌ବୁତ୍ ମାନ୍‌ତେ ରା ଆରୁ ପାବିତାର୍ ଆତ୍ମାଘି ଶକ୍ତିତି ବିନ୍ତି କାମା। 21ଆରୁ ନିମ୍ ନିଜେ ପାର୍‌ମେଶ୍ୱାର୍‌ସ୍‌କି ବାନେ ହାଖ୍ଖନାନୁ ଟିକ୍‌ରିକିରି ରା; ଆରୁ ସବୁଦିନ୍‌ତା ଜୀବନ୍‌ଘି ଲାଗାନ୍ ନାହ୍ମା ପ୍ରାଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀସ୍ତ୍‌କି ଦାୟାଘି ପାବୁ ଏର୍‌ତେ ରା। 22ଏକାର୍ ବିଶ୍ୱାସ୍‌ନୁ କମ୍‌ଜୋରି ରାନାଏ, ଆବ୍ଡ଼ାରିନ୍ ଦାୟା କାମା। 23ଆରୁ ଚିଚ୍ଚୁନ୍ତି ବାଛାବାନା ଲେଖା ଆବ୍ଡ଼ାରିନ୍ ବାଛାବା ଆରୁ ବହୁତ୍ ଲୋକ୍‌ରିନ୍ ଏଲ୍‌ଚ୍‌କା ସହିତ୍ ଦାୟା କାମା, ଆ ଚିଢ଼ାବନ୍ ହାଁଣା ତୁପ୍‌ଫା ଏକାଦ୍ କା ଶରୀର୍‌ଘି ପାପ୍ ନାଲ୍‌ଖୁତି ମାଏଲା ମାନ୍‌ଚାକେର୍‌କିଚି।

ଆଶିଷ୍ ବଚନ୍

24ଆକ୍କୁନ୍ ନେଦ୍ ନିମାନ୍ ଠୋକର୍ ମହଁନାନ୍ତି ବାଛାବା ଅଙ୍ଗସ୍, ଆରୁ ନିଜର୍ ମାହିମାଘି ଭାର୍‌ପୁରୀଘି ଆଘ୍‌ଲି ବହୁତ୍ ରୀଜ୍‌ଝୁ ଆରୁ ବିନାଦୋଷୀ ଇଲ୍‌ତା ଅଙ୍ଗସ୍, 25ନାହ୍ମା ପ୍ରାଭୁ ଯୀଶୁସ୍‌କି ଦ୍ୱାର୍‌ନୁ ଆ ଅଣ୍ଟା ଖାଲି ପାର୍‌ମେଶ୍ୱାର୍‌ସ୍, ନାମାନ୍ ପାପ୍‌ତି ବାଛାବୁସ୍‌କି ମାହିମା ଆରୁ ବାଡ଼େଇ ଆରୁ ଶକ୍ତି ଆରୁ ହକ୍ ଏସ୍‌କେ ଆଘ୍‌ଲି ଯୁଗ୍‌ତି ରାଇଦ୍, ଆକ୍କୁନ୍‌ହି ରାଇଦ୍ ଆରୁ ଯୁଗ୍‌ଯୁଗ୍ ରଦ୍। ଆମେନ୍।