โยเอล
คำนำ
โยเอลในภาษาฮีบรู แปลว่า “พระยาห์เวห์คือพระเจ้า”
บทที่ 1-2:27 เป็นคำกลอนที่พูดถึงความหายนะอันใหญ่หลวงที่เกิดจากตั๊กแตน และการเรียกให้คนบาปกลับใจ
โยเอลพูดถึงตั๊กแตนจำนวนมหาศาลได้บุกมาทำลายพืชผลในยูดาห์จนสิ้นซาก โยเอลกำลังเปรียบเทียบเรื่องนี้เหมือนกองทัพที่พระยาห์เวห์ส่งมาเพื่อลงโทษคนอิสราเอลสำหรับบาปที่พวกเขาทำ โยเอลกำลังเตือนคนอิสราเอลให้รู้ว่า วันของพระยาห์เวห์กำลังจะมาถึงแล้ว ให้กลับตัวกลับใจ แล้วพระองค์จะยกโทษและอวยพรให้กับพวกเขา
บทที่ 2:28-3:21 พูดถึงเรื่องที่พระยาห์เวห์จะฟื้นฟูยูดาห์และเยรูซาเล็ม
พระองค์จะเทพระวิญญาณบริสุทธิ์ลงบนทุกคนที่เป็นคนของพระองค์ และทุกคนที่เรียกชื่อของพระยาห์เวห์จะได้รับความปลอดภัยในวันอันยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวนั้น แต่ศัตรูของคนของพระองค์จะต้องถูกลงโทษ
1ตั๊กแตนจะมาทำลายพืชผลในไร่นา
1 โยเอลลูกชายของเปธูเอลได้รับข่าวสารนี้จากพระยาห์เวห์
2 ฟังไว้ให้ดี พวกผู้เฒ่าทั้งหลาย
ฟังไว้ให้ดี ทุกคนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้
ชั่วชีวิตของพวกเจ้าหรือชั่วชีวิตของบรรพบุรุษเจ้า
เคยเห็นเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นหรือเปล่า ไม่เคยแน่
3 เล่าเรื่องนี้ให้กับลูกๆของเจ้าฟัง
และให้ลูกๆของเจ้าเล่าต่อให้กับลูกๆของเขาฟัง
และให้ลูกๆของเขาเล่าต่อให้กับรุ่นหลังจากเขาฟัง
4 เล่าให้พวกเขาฟังว่าพวกตั๊กแตนวัยเดินเหลืออะไรไว้ให้บ้าง
ฝูงตั๊กแตนวัยบินก็มากิน
และพวกมันเหลืออะไรไว้ให้บ้าง
พวกตั๊กแตนวัยกระโดดก็มากิน
และพวกมันเหลืออะไรไว้ให้บ้าง
พวกตั๊กแตนวัยคลานก็มากิน
ตั๊กแตนบุก
5 พวกขี้เมาทั้งหลาย ตื่นได้แล้ว และร้องไห้
พวกนักดื่มเหล้าองุ่นทั้งหลายคร่ำครวญเถอะ
เพราะจะไม่มีเหล้าองุ่นอันแสนหวาน
ให้เจ้าดื่มอีกต่อไปแล้ว
6 เพราะมีชนชาติหนึ่งที่ยิ่งใหญ่มหาศาล นับไม่ถ้วน
ได้มาบุกแผ่นดินของเรา
ฟันของมันเหมือนฟันของสิงโต
และเขี้ยวของมันเหมือนเขี้ยวของนางสิงห์
7 พวกมันทำลายไร่องุ่นของเราอย่างราบคาบ
และทำลายต้นมะเดื่อของเราจนเหลือแต่ตอ
และลอกเปลือกของต้นมะเดื่อแล้วโยนทิ้งไป
พวกมันทำให้เถาองุ่นเหลือแต่ไส้ในสีขาว
ผู้คนร้องไห้
8 ให้คร่ำครวญเหมือนกับหญิงที่ใส่ชุดกระสอบไว้ทุกข์
ให้กับสามีของนางที่ตายไป
9 ไม่มีอาหารและเครื่องดื่มที่จะเอามาถวายในพระวิหารอีกต่อไปแล้ว
พวกนักบวชที่เป็นผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ กำลังคร่ำครวญ
10 ไร่นาถูกทำลาย พื้นดินคร่ำครวญ
ใช่แล้ว เมล็ดพืชถูกทำลาย
เหล้าองุ่นใหม่เหือดแห้งไป
น้ำมันมะกอกสดถูกใช้หมดแล้ว
11 หมดหวังแล้ว ชาวไร่ชาวสวนทั้งหลาย
ร้องไห้เถอะ ชาวไร่องุ่น
ร้องไห้ให้กับข้าวสาลีและข้าวบาร์เลย์
เพราะผลผลิตในไร่นาถูกทำลายหมดแล้ว
12 ต้นองุ่นเหือดแห้งไป
ต้นมะเดื่อเหี่ยวแห้งไป
ต้นทับทิม แม้แต่ต้นอินทผลัม และต้นแอปเปิลรวมทั้งต้นไม้อื่นๆในไร่นาเหี่ยวแห้งไปหมดแล้ว
ใช่แล้ว ความสุขสนุกสนานเหือดหายไปจากผู้คนด้วยเหมือนกัน
13 พวกนักบวช ใส่เสื้อกระสอบ แล้วร้องไห้เถิด
ท่านที่เตรียมของถวายที่แท่นบูชา ร้องไห้เถิด
มาสิ พวกผู้รับใช้ของพระเจ้า ให้สวมใส่ชุดกระสอบข้ามคืน
เพราะไม่มีอาหารและเครื่องดื่ม ที่จะเอาไปถวายในพระวิหารของพระเจ้าของเจ้าอีกต่อไปแล้ว
การทำลายครั้งยิ่งใหญ่ของฝูงตั๊กแตน
14 ให้จัดเวลาสำหรับการอดอาหาร ให้เรียกประชุม ให้รวบรวมพวกผู้อาวุโส และประชาชนที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินนี้ ให้รวบรวมทุกคนมาที่พระวิหารของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเจ้า และให้พวกเขาร้องขอต่อพระยาห์เวห์
15 วันนั้นจะเป็นวันที่เลวร้าย เพราะใกล้จะถึงวันของพระยาห์เวห์แล้ว และจะมีหายนะอันยิ่งใหญ่ ที่จะมาจากพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ 16 มันเกิดต่อหน้าต่อตาของเราเลยไม่ใช่หรือ ที่ไม่มีอาหารเหลือแล้ว งานเฉลิมฉลองและความสุขไม่มีแล้วในพระวิหารของพระเจ้าของเรา
17 ผลไม้ที่โผล่ออกมา ก็ฝ่อลีบไปภายใต้กลีบดอกของพวกมัน ยุ้งฉางถูกทำลาย โรงนาก็ถูกรื้อถอน เพราะเมล็ดพืชฝ่อลีบไปหมด
18 ฝูงสัตว์เลี้ยงต่างร้องครวญคราง ฝูงวัวต่างก็เร่ร่อนไปมา เพราะไม่มีทุ่งหญ้าให้กับพวกมัน แม้แต่ฝูงแกะก็ยังถูกทอดทิ้ง 19 พระยาห์เวห์เจ้าข้า ข้าพเจ้า ร้องขอความช่วยเหลือต่อพระองค์ เพราะไฟได้เผาผลาญทุ่งหญ้าของที่เปล่าเปลี่ยว และเปลวเพลิงได้เผาไหม้ต้นไม้ทั้งหมดในท้องทุ่ง 20 แม้แต่สัตว์ป่าก็ยังส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากพระองค์เพราะน้ำในลำธารได้แห้งขอดไป และไฟได้เผาผลาญทุ่งหญ้าของที่เปล่าเปลี่ยวไปหมดแล้ว
2วันที่พระยาห์เวห์เสด็จมา
1 ให้เป่าแตรในเมืองศิโยน
ร้องตะโกนบนภูเขาอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา
ให้ทุกคนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้กลัวจนตัวสั่น
เพราะวันของพระยาห์เวห์กำลังจะมาถึงเพราะวันของพระยาห์เวห์ใกล้เข้ามาแล้ว
2 มันเป็นวันแห่งความมืดครึ้ม
เป็นวันที่มืดมิดและเมฆดำทะมึน
เหมือนความมืดที่ปกคลุมภูเขาทั้งหลายคือกองทัพอันยิ่งใหญ่เกรียงไกรมหาศาล
ไม่เคยมีกองทัพไหนที่ยิ่งใหญ่เท่านี้มาก่อน
และหลังจากนี้ก็จะไม่มีกองทัพไหนเทียบเท่ามันได้อีก
3 ไฟของกองทัพนั้นก็เผาผลาญไปข้างหน้า
และเมื่อมันผ่านไป เหลือไว้แต่เปลวเพลิงที่ลุกไหม้
ดินแดนที่อยู่ข้างหน้ามัน เหมือนกับสวนเอเดน
แต่พอมันผ่านไป ก็กลายเป็นทะเลทรายไม่มีอะไรเล็ดลอดไปได้เลย
4 พวกมันเหมือนฝูงม้า
พวกมันวิ่งเหมือนม้าศึก
5 เมื่อพวกมันกระโดดข้ามยอดเขา
เสียงเหมือนพวกรถรบ
เหมือนเสียงของไฟที่กำลังเผาฟางแห้ง
เหมือนเสียงของกองทัพอันยิ่งใหญ่มุ่งสู่สงคราม
6 ผู้คนต่างพากันกลัวจนตัวสั่นต่อหน้าพวกมัน
ทุกคนต่างหน้าซีดเผือด
7 กองทัพนั้นวิ่งเข้าสู่สนามรบอย่างทหารกล้า
พวกมันปีนกำแพงเหมือนนักรบ
พวกมันต่างเดินมุ่งตรงไปข้างหน้า
ไม่แตกแถวเลย
8 พวกมันไม่เดินกินที่ของเพื่อน
ต่างก็เดินในแถวของตัวเอง
ถึงแม้บางตัวถูกยิงด้วยธนูร่วงไป
คนอื่นๆก็ไม่เฉไปจากแถวของตน
9 พวกมันรีบบุกเข้าไปในเมือง
พวกมันบุกขึ้นกำแพงเมือง
พวกมันปีนเข้าไปในบ้านเรือน
ปีนเข้าไปทางหน้าต่างเหมือนพวกขโมย
10 ต่อหน้าพวกมัน แผ่นดินก็ไหว
ท้องฟ้าก็สั่นสะเทือน
ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ก็มืดไป
ดวงดาวก็หยุดส่องแสง
11 พระยาห์เวห์ได้ร้องตะโกนสั่งกองทัพของพระองค์
เพราะกองทัพของพระองค์นั้นยิ่งใหญ่จริงๆ
กองทัพที่ทำตามคำสั่งของพระองค์นั้น
ยิ่งใหญ่มหาศาลจริงๆ
วันของพระยาห์เวห์นั้น ยิ่งใหญ่และน่ากลัวจริงๆ
ใครเล่าจะทนได้
การเรียกให้กลับตัวกลับใจ
12 พระยาห์เวห์พูดว่า “แต่ ถึงเดี๋ยวนี้ก็เถอะ
ให้กลับมาหาเรา ด้วยสุดใจของพวกเจ้า
ให้อดอาหาร ร้องไห้ และคร่ำครวญ
13 อย่าฉีกเสื้อผ้า+ 2:13 ฉีกเสื้อผ้า เป็นวัฒนธรรมของพวกเขาที่จะฉีกเสื้อผ้าเพื่อแสดงความเสียใจกับบาป หรือ ความโศกเศร้า แต่ให้ฉีกใจของเจ้าแทน”
ให้กลับมาหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเจ้า
เพราะพระองค์มีความเมตตาปรานี อดทนนาน
พระองค์มีความรักที่ยิ่งใหญ่
และพร้อมเสมอที่จะเปลี่ยนใจไม่ลงโทษ
14 ใครจะรู้ล่ะ พระองค์อาจจะหันไปจากแผนการที่จะลงโทษ
และเปลี่ยนใจ
พระองค์อาจจะทิ้งพระพรไว้ให้
ที่พวกเจ้าจะได้ใช้เป็นอาหารและเครื่องดื่มถวายให้กับพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า
อธิษฐานต่อพระยาห์เวห์
15 ให้เป่าแตรในเมืองศิโยน
จัดเวลาสำหรับการอดอาหาร
ให้เรียกประชุม
16 ให้รวบรวมประชาชนมา
และจัดเวลาประชุมกัน
ให้รวบรวมคนแก่ทั้งหลาย
และให้รวบรวมเด็กๆและทารกที่ยังดูดนม
ให้เจ้าบ่าวทิ้งห้องของเขาเถอะ
ให้เจ้าสาวทิ้งห้องหอของนาง
17 ให้พวกนักบวชที่เป็นผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์
ร้องไห้ระหว่างเฉลียงและแท่นบูชา
และให้พวกเขาพูดว่า
“ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอให้สงสารคนของพระองค์ด้วยเถิด
ขออย่าให้ทรัพย์สินส่วนตัวของพระองค์ถูกหัวเราะเยาะ
อย่าให้ชนชาติต่างๆมองคนของพระองค์เป็นตัวตลก
และอย่าให้พวกเขาพูดได้ว่า ‘พระเจ้าของพวกเขาอยู่ที่ไหน’”
พระเจ้าจะฟื้นฟูแผ่นดินของพระองค์
18 แล้วพระยาห์เวห์ ก็เกิดหึงหวงแผ่นดินของพระองค์
และพระองค์ก็เกิดความสงสารประชาชนของพระองค์
19 แล้วพระองค์ก็ตอบคนของพระองค์ว่า
“เราจะส่งเมล็ดพืช เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมันมะกอกให้กับพวกเจ้า
และเจ้าจะอิ่มหนำจากสิ่งนั้น
และเราจะไม่ทำให้เจ้ากลายเป็นที่เย้ยหยันท่ามกลางชนชาติอื่นๆอีก
20 เราจะไล่ศัตรูที่มาจากทางเหนือไปให้ห่างไกลจากพวกเจ้า
และเราจะขับไล่พวกมันไปอยู่ในดินแดนที่แห้งแล้ง
เราจะขับไล่ทหารกองหน้าของพวกมันไปลงทะเลทางตะวันออก
และขับไล่ทหารกองหลังของพวกมันไปลงทะเลทางตะวันตก
กลิ่นเหม็นคละคลุ้งของพวกมันจะขึ้นมา
และกลิ่นเหม็นเน่าของพวกมันจะกระจายไป
เราจะทำอย่างนี้เพราะพวกมันได้ทำความเสียหายไว้มาก”
21 แผ่นดินเอ๋ย อย่ากลัวเลย
ให้รื่นเริงยินดีและเฉลิมฉลองกันเถอะ
เพราะพระยาห์เวห์ได้ทำสิ่งต่างๆที่ยิ่งใหญ่
22 สัตว์ป่าทั้งหลาย อย่ากลัวเลย
เพราะทุ่งเลี้ยงสัตว์ในที่เปล่าเปลี่ยวจะมีหญ้าขึ้นเขียวขจีไปหมด
อย่ากลัวเลย เพราะต้นไม้จะออกผล
ต้นมะเดื่อและต้นองุ่นจะออกผลที่ดีที่สุด
23 ชาวเมืองศิโยน ให้ชื่นชมยินดี และเฉลิมฉลองให้กับพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้าเถิด
เพราะพระองค์จะให้ฝนฤดูใบไม้ร่วงกับพวกเจ้าเพื่อเป็นสิ่งพิสูจน์ถึงความซื่อสัตย์ของพระองค์
และพระองค์จะส่งฝนลงมาให้พวกเจ้า
ทั้งฝนต้นฤดูและฝนปลายฤดูเหมือนเมื่อก่อน
24 ลานนวดข้าวจะเต็มไปด้วยเมล็ดพืช
พวกถังจะเต็มล้นไปด้วยเหล้าองุ่นใหม่และน้ำมันมะกอก
25 “เราจะชดใช้ให้กับพวกเจ้าจำนวนปีต่างๆของการเก็บเกี่ยว
ที่ฝูงตั๊กแตนวัยบิน วัยกระโดด วัยคลาน และวัยเดิน ได้มากินพืชผลไปนั้น
พวกมันเป็นกองทัพอันยิ่งใหญ่ที่เราได้ส่งมาลงโทษเจ้า
26 พวกเจ้าจะได้กินอยู่เรื่อยๆและอิ่มอยู่เสมอ
พวกเจ้าจะสรรเสริญชื่อของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า
ผู้ทำสิ่งต่างๆอันวิเศษสุดให้กับเจ้า
คนของเราจะไม่ต้องอับอายขายหน้าอีกเลย
27 เจ้าจะรู้ว่าเราอยู่กับชนชาติอิสราเอล
เราคือยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า
ไม่มีพระเจ้าอื่นอีก
และประชาชนของเราจะไม่ต้องถูกทำให้ขายหน้าอีกเลย”
พระเจ้าจะให้พระวิญญาณกับทุกคน
28 หลังจากนี้ เราจะเทพระวิญญาณของเราลงบนทุกคน
เพื่อว่าลูกสาวและลูกชายของพวกเจ้าจะพูดแทนเรา
พวกผู้อาวุโสของเจ้าจะเข้าใจความต้องการของเราผ่านทางความฝัน
และพวกคนหนุ่มของเจ้าจะเห็นสิ่งที่เราเปิดเผยให้เห็น
29 ในเวลานั้น แม้แต่คนใช้ชายหญิงของเจ้า
เราก็จะเทพระวิญญาณของเราให้
30 เราจะทำลางอัศจรรย์ในท้องฟ้าและบนดิน มันจะมีทั้งเลือด ไฟและกลุ่มควัน 31 ก่อนที่วันอันยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวของพระยาห์เวห์จะมาถึง ดวงอาทิตย์จะมืดไป ดวงจันทร์จะแดงเหมือนเลือด 32 แต่ทุกคนที่ร้องเรียกชื่อพระยาห์เวห์จะรอด เพราะจะมีพวกเหลือรอดชีวิตอยู่บนภูเขาศิโยนและในเมืองเยรูซาเล็มเหมือนที่พระยาห์เวห์ได้พูดไว้ และในท่ามกลางผู้ที่รอดชีวิตเหล่านั้นจะมีคนเหล่านั้นที่พระยาห์เวห์เรียก
3ศัตรูของชาวยูดาห์จะถูกลงโทษ
1 “จำไว้ให้ดี ในช่วงวันเวลาเหล่านั้น เราจะพลิกสถานการณ์ให้กับชาวยูดาห์และชาวเยรูซาเล็ม 2 เราจะรวบรวมชนชาติทั้งหมดมา และเราจะพาพวกเขาลงไปยังหุบเขาเยโฮชาฟัท+ 3:2 เยโฮชาฟัท ชื่อนี้หมายถึง “พระยาห์เวห์ตัดสิน” และที่นั่น เราจะตัดสินพวกเขาตามที่พวกเขาสมควรจะได้รับ เพื่อเห็นแก่อิสราเอลที่เป็นประชาชนและมรดกของเรา เพราะชนชาติพวกนี้ทำให้คนของเราต้องกระจัดกระจายไปอยู่ท่ามกลางชนชาติต่างๆและพวกมันยังแบ่งแยกดินแดนของเราท่ามกลางพวกมันด้วย 3 พวกชนชาติเหล่านี้ได้จับสลากแบ่งคนของเรา พวกเขาได้แลกเด็กผู้ชายกับค่าเที่ยวโสเภณีของพวกเขา และได้ขายเด็กผู้หญิงเพื่อแลกกับเหล้าองุ่นที่พวกเขาดื่มกินกัน
4 ไทระ ไซดอน และพวกเขตแดนต่างๆของฟีลิสเตีย พวกเจ้าจะเอายังไงกับเรา พวกเจ้ากำลังแก้แค้นเราหรือ พวกเจ้ากำลังทำอะไรเพื่อทำร้ายเราหรือ เราจะคืนสิ่งที่เจ้าได้ทำกับเราลงบนหัวเจ้าเองในทันทีทันใด 5 พวกเจ้าได้เอาเงินและทองคำของเราไป และพวกเจ้าได้เอาพวกของที่มีค่าที่สุดของเราไปไว้ตามวัดต่างๆของพวกเจ้า
6 พวกเจ้าได้ขายคนหนุ่มสาวชาวยูดาห์และชาวเยรูซาเล็มให้พวกกรีก เพื่อให้พวกเขาไปอยู่ห่างไกลจากเขตแดนของพวกเขา 7 ดูให้ดี เราจะเอาพวกเขาขึ้นมาจากดินแดนที่พวกเจ้าขายพวกเขาไปนั้น และเราจะตอบแทนการกระทำต่างๆของพวกเจ้าลงบนหัวของพวกเจ้าเอง
8 เราจะขายลูกชายและลูกสาวของเจ้าให้กับชาวยูดาห์ และชาวยูดาห์จะขายพวกเขาต่อไปให้กับชาวเสบา ซึ่งเป็นชาติที่อยู่ห่างไกลออกไป เพราะเรายาห์เวห์ได้พูดไว้ว่าอย่างนั้น”
เตรียมเข้าสงคราม
9 ให้ประกาศสิ่งนี้ต่อชนชาติทั้งหลาย
ให้เตรียมตัวกันเข้าสู่สงครามศักดิ์สิทธิ์
ไปปลุกทหารทั้งหลาย
ให้พวกนักรบบุกโจมตี
10 ให้ตีคันไถของเจ้าให้เป็นดาบ
และตีขอสำหรับลิดกิ่งของเจ้าให้เป็นทวน
ให้คนอ่อนแอพูดว่า “ข้าเป็นนักรบที่แข็งแกร่ง”
11 มาเร็วๆทุกชนชาติที่อยู่รอบๆ
มารวมตัวกันที่นั่น
ข้าแต่พระยาห์เวห์ ได้โปรดนำพวกทหารของพระองค์ลงมา
12 พระยาห์เวห์พูดว่า ปลุกให้ชนชาติต่างๆตื่นตัว
และมุ่งหน้าสู่หุบเขาเยโฮชาฟัท
เพราะเราจะนั่งอยู่ที่นั่นตัดสินทุกๆชนชาติที่อยู่รอบๆยูดาห์
13 ส่งเคียวมาได้แล้ว
เพราะพืชผลสุกงอมให้เก็บเกี่ยวแล้ว
มาย่ำผลองุ่นได้แล้ว
เพราะมีองุ่นเต็มบ่อย่ำแล้ว
ถังเก็บเหล้าองุ่นก็เต็มจนล้น
เพราะความเจ็บปวดที่พวกเขาก่อขึ้นนั้นมันมากมายนัก
14 มีฝูงชนจำนวนมากในหุบเขาแห่งการตัดสิน
เพราะวันของพระยาห์เวห์ใกล้มาถึงแล้วอย่างแน่นอนในหุบเขาแห่งการตัดสิน
15 ดวงจันทร์และดวงอาทิตย์จะมืดไป
และดวงดาวทั้งหลายจะหยุดส่องแสง
16 พระยาห์เวห์จะคำรามจากภูเขาศิโยน
พระองค์จะร้องตะโกนก้องจากเยรูซาเล็ม
ทำให้ฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกสั่นสะเทือน
แต่พระยาห์เวห์จะเป็นที่คุ้มภัยให้กับคนของพระองค์
และจะเป็นที่กำบังที่เข้มแข็งให้กับชาวอิสราเอล
17 แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า
ผู้ที่อาศัยอยู่บนศิโยน ภูเขาอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา
เมืองเยรูซาเล็มจะเป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์
และคนต่างชาติจะไม่ได้บุกเข้ามาอีก
18 เมื่อถึงตอนนั้นจะมีน้ำองุ่นอันหอมหวานหยดออกมาจากภูเขาต่างๆ
จะมีน้ำนมไหลออกมาจากเนินเขาต่างๆ
จะมีน้ำไหลไปทั่วหุบเขาต่างๆของยูดาห์
จะมีน้ำพุไหลพุ่งออกมาจากพระวิหารของพระยาห์เวห์
และจะให้ความชุ่มชื่นกับหุบเขาอาคาเซีย
19 อียิปต์จะกลายเป็นดินแดนรกร้าง
และเมืองเอโดมจะกลายเป็นทะเลทรายร้าง
เพราะพวกเขาโหดร้ายต่อชาวยูดาห์
และทำให้เลือดของผู้บริสุทธิ์ตกไปทั่วแผ่นดินยูดาห์
20 จะมีคนอาศัยอยู่ในยูดาห์ตลอดไป
และจะมีคนอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มตลอดชั่วลูกชั่วหลาน
21 เราจะไม่ลงโทษพวกที่ทำให้เลือดของผู้บริสุทธิ์ไหลนองหรือ
พระยาห์เวห์สถิตอยู่ที่ศิโยนแน่ขนาดไหน
เราก็จะลงโทษพวกมันแน่ขนาดนั้น