เยเรมียาห์

คำนำ

เยเรมียาห์พูดแทนพระเจ้าให้กับชาวยูดาห์ตั้งแต่หนุ่มจนแก่เป็นเวลาประมาณห้าสิบปี แต่มีน้อยคนมากที่กลับใจ

เขาต้องเจอกับปัญหามากมาย เช่น ถูกทุบตี ถูกใส่ขื่อ ถูกขังคุก หิวโหย ถูกทิ้งในบ่อโคลน ถูกศัตรูใส่ร้าย ถูกผู้พูดแทนพระเจ้าจอมปลอมต่อต้าน คำพูดแทนพระเจ้าของเขาโดนกษัตริย์เผา ถูกขู่อยู่เรื่อยๆ สุดท้ายก็ถูกคนยูดาห์ลากไปอียิปต์ ทั้งๆที่เขาเตือนแล้วว่าอย่าไป และในที่สุดเขาคงตายที่นั่น

หนังสือเยเรมียาห์ไม่ได้เรียงตามเวลาที่เหตุการณ์หรือคำเทศนาเหล่านี้เกิดขึ้น แต่แบ่งตามเนื้อเรื่อง เช่น บทที่ 26-45 เป็นเรื่องที่บารุคเลขาของเยเรมียาห์บันทึกเรื่องของเยเรมียาห์ หรือบทที่ 46-51 เป็นคำเทศนาเกี่ยวกับชนชาติต่างๆ เป็นต้น รูปแบบการเขียนของหนังสือเยเรมียาห์ มีทั้งบทกวี บทสนทนา จดหมาย และบางส่วนก็เป็นเรื่องเล่า

หนังสือเยเรมียาห์ มีข้อความสำคัญสองอย่างถึงยูดาห์ คือ หนึ่ง เตือนว่ายูดาห์จะแพ้สงครามและเมืองเยรูซาเล็มของพวกเขาจะถูกทำลาย และสอง หลังจากที่พวกเขาถูกลงโทษแล้ว พระเจ้าจะทำข้อตกลงใหม่กับพวกเขาเพราะพระองค์รักพวกเขามาก เหมือนในบทที่ 31:33 พระยาห์เวห์พูดว่า “ในอนาคต ข้อตกลงที่เราจะทำกับครอบครัวของอิสราเอลก็จะเป็นแบบนี้ คือ เราจะใส่กฎของเราเข้าไปในตัวพวกเขา และเราจะเขียนลงบนใจของพวกเขา เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และพวกเขาก็จะเป็นคนของเรา”

¹ นี่คือคำพูดของเยเรมียาห์ ลูกชายของฮิลคียาห์ เยเรมียาห์เป็นหนึ่งในนักบวชที่อาศัยอยู่ในเมืองอานาโธท เมืองนี้ตั้งอยู่ในดินแดนที่เป็นของเผ่าเบนยามิน ² ถ้อยคำที่เยเรมียาห์เอามาบอกนี้ เป็นข่าวสารที่พระยาห์เวห์ได้เปิดเผยให้เยเรมียาห์รู้ ปีนั้นตรงกับปีที่สิบสามที่กษัตริย์โยสิยาห์ปกครองยูดาห์ โยสิยาห์เป็นลูกของอาโมน ³ พระยาห์เวห์ได้เปิดเผยข่าวสารนี้ให้กับเยเรมียาห์อีก ในช่วงสมัยของกษัตริย์เยโฮยาคิมปกครองยูดาห์ เยโฮยาคิมเป็นลูกของกษัตริย์โยสิยาห์ และพระยาห์เวห์ยังเปิดเผยให้เยเรมียาห์รู้ต่อไปเรื่อยๆจนถึงปีที่สิบเอ็ด ที่กษัตริย์เศเดคิยาห์ปกครองยูดาห์ เศเดคิยาห์เป็นลูกของกษัตริย์โยสิยาห์ และในเดือนที่ห้าของปีที่สิบเอ็ดที่กษัตริย์เศเดคียาห์ปกครองนั้น ชาวเยรูซาเล็มก็ถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลย

พระเจ้าเรียกเยเรมียาห์

⁴ นี่คือข่าวสารที่พระยาห์เวห์เปิดเผยให้ผมรู้ คือ

⁵ “เรารู้จักเจ้า ก่อนที่เราจะก่อร่างเจ้าขึ้นมาในครรภ์เสียอีก

เราได้แยกเจ้าออกมาสำหรับเรา

ก่อนที่เจ้าจะคลอดจากท้องแม่เสียอีก

เราได้แต่งตั้งเจ้าให้เป็นผู้พูดแทนพระเจ้า

ให้กับชนชาติทั้งหลาย”

⁶ แต่ผมพูดว่า “แต่พระยาห์เวห์ องค์เจ้าชีวิตของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าจะพูดอะไร เพราะข้าพเจ้าเป็นแค่เด็กคนหนึ่งเท่านั้น”

⁷ แต่พระยาห์เวห์พูดกับผมว่า

“อย่าพูดว่า ‘ข้าพเจ้าเป็นแค่เด็กคนหนึ่งเท่านั้น’

เพราะเจ้าจะต้องไปหาทุกคนที่เราส่งให้เจ้าไป

และเจ้าจะต้องพูดทุกอย่างตามที่เราสั่งเจ้า

⁸ ไม่ต้องกลัวคนพวกนั้น

เพราะเราจะอยู่กับเจ้า

และปกป้องเจ้า”

พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้

⁹ แล้วพระยาห์เวห์ก็ยื่นมือออกมาแตะปากของผม และพระองค์พูดกับผมว่า

“เราได้ใส่คำพูดของเราเข้าไปในปากของเจ้าแล้ว

¹⁰ ดูสิ ในวันนี้ เราได้แต่งตั้งเจ้าให้มีอำนาจเหนือชนชาติและอาณาจักรทั้งหลาย

เจ้าจะถอน และจะรื้อพวกมันทิ้ง

เจ้าจะทำลาย และจะคว่ำพวกมัน

เจ้าจะสร้าง และจะปลูกพวกมันขึ้นมาใหม่”

นิมิตสองอย่าง

¹¹ พระยาห์เวห์ ได้เปิดเผยข่าวสารนี้กับผม

พระองค์ถามว่า “เยเรมียาห์ เจ้าเห็นอะไร”

ผมตอบว่า “ผมเห็นกิ่งไม้กิ่งหนึ่งจากต้นอัลมอนด์ครับ”

¹² แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดกับผมว่า “เจ้ามองเห็นได้ชัดเจนดีมาก เพราะเรากำลังให้ความสนใจกับสิ่งที่เราพูด เพื่อให้แน่ใจว่ามันจะเกิดขึ้นตามนั้น”

¹³ พระคำของพระยาห์เวห์ได้มาถึงผมอีกเป็นครั้งที่สองว่า “เจ้าเห็นอะไร” ผมตอบว่า “ผมเห็นหม้อที่กำลังเดือดอยู่หม้อหนึ่งหันหน้าไปจากทิศเหนือ”

¹⁴ แล้วพระยาห์เวห์ก็บอกผมว่า “ความหายนะจากทางเหนือจะถูกปลดปล่อยออกมาเหนือทุกชีวิตบนแผ่นดินยูดาห์

¹⁵ เรากำลังนำตระกูลต่างๆในอาณาจักรภาคเหนือมา” พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้

“พวกนั้นจะมาที่นี่ แต่ละคนจะตั้งบัลลังก์ของตัวเองไว้ที่ปากประตูทางเข้าของเมืองเยรูซาเล็ม พวกนั้นจะโจมตีกำแพงที่ล้อมรอบเมืองนั้น และโจมตีเมืองทุกเมืองของยูดาห์

¹⁶ และเราจะตัดสินลงโทษพวกมัน สำหรับความชั่วทั้งหมดที่พวกมันทำ คือที่ทอดทิ้งเราไป และไปเผาเครื่องหอมให้กับพระอื่นๆและไปก้มหัวกราบสิ่งที่พวกมันสร้างขึ้นมากับมือ

¹⁷ ส่วนเจ้า เยเรมียาห์ เตรียมตัวให้พร้อม ลุกขึ้น ไปบอกพวกมันทุกอย่างตามที่เราสั่งเจ้า ไม่ต้องกลัวพวกมัน ไม่อย่างนั้น เราจะหาสาเหตุทำให้เจ้าต้องกลัวพวกมันจริงๆเวลาที่อยู่ต่อหน้าพวกมัน

¹⁸ ส่วนเรา วันนี้เราจะทำให้เจ้าเป็นเหมือนป้อมปราการเมือง เป็นเหมือนเสาเหล็ก เป็นเหมือนกำแพงทองสัมฤทธิ์ ที่สามารถยืนหยัดสู้กับแผ่นดินทั้งสิ้น สู้กับพวกกษัตริย์แห่งยูดาห์ พวกเจ้าเมือง พวกนักบวช รวมทั้งสู้กับประชาชน

¹⁹ คนพวกนั้นจะต่อสู้กับเจ้า แต่พวกมันจะไม่สามารถเอาชนะเจ้าได้ เพราะเราจะอยู่ปกป้องเจ้า” พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้

ยูดาห์ไม่สัตย์ซื่อ

¹ พระคำของพระยาห์เวห์ได้มาถึงผมว่า ² “เยเรมียาห์ ไปพูดให้กับคนเยรูซาเล็มได้ยินว่า พระยาห์เวห์พูดว่า

เรายังจำได้ถึงความรักอันมั่นคงที่เจ้ามีให้กับเราเมื่อเจ้ายังเป็นเด็กอยู่

เรายังจำได้ถึงความรักที่เจ้ามีให้กับเราในฐานะเจ้าสาว

และเรายังจำได้ว่าเจ้าได้ติดตามเราไปในที่เปล่าเปลี่ยวแห้งแล้ง

และในดินแดนที่ยังไม่เคยเพาะปลูกมาก่อน

³ อิสราเอลนั้นถูกแยกออกมาสำหรับพระยาห์เวห์ เป็นผลแรกที่ดีเยี่ยมของสิ่งที่พระองค์ปลูก

ใครที่คิดจะกินส่วนนั้น ก็จะต้องถูกลงโทษ

และคนพวกนั้นจะต้องได้รับความหายนะ”

พระยาห์เวห์พูดไว้อย่างนี้

⁴ พวกเจ้าที่เป็นลูกหลานของยาโคบ

ที่เป็นตระกูลต่างๆที่สืบเชื้อสายมาจากอิสราเอล ฟังคำของพระยาห์เวห์ไว้ให้ดี

⁵ พระยาห์เวห์พูดไว้อย่างนี้

“บรรพบุรุษของเจ้าไม่พอใจเราตรงไหนหรือ พวกเขาถึงอยากจะไปให้ไกลจากเรา

พวกเขาหันไปติดตามสิ่งที่ไร้ค่า ก็เลยทำให้พวกเขาไร้ค่าไปด้วย

⁶ บรรพบุรุษของเจ้าไม่ได้พูดว่า ‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหนแล้ว

พระองค์ผู้ที่ได้นำเราออกมาจากแผ่นดินอียิปต์

ผู้ที่นำเราในที่เปล่าเปลี่ยวแห้งแล้ง

ในดินแดนที่รกร้างและหุบเขาลึก

ในดินแดนที่แห้งแล้งและอันตราย

ในดินแดนที่ไม่มีใครเคยผ่านเข้าไปมาก่อน

เป็นดินแดนที่ไม่เคยมีคนอยู่มาก่อน’

พระยาห์เวห์พูดว่า

⁷ แต่เราได้นำเจ้าไปยังแผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์

เพื่อให้เจ้าได้กินผลไม้และผลผลิตต่างๆของมัน

แล้วเมื่อเจ้าเข้ามาอยู่ เจ้าก็ได้ทำให้แผ่นดินของเราไม่บริสุทธิ์

และเจ้าได้ทำให้มรดกของเรากลายเป็นสิ่งที่น่าขยะแขยง

⁸ พวกนักบวชไม่ได้ถามว่า ‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน’

และคนพวกนั้นที่เชี่ยวชาญกฎโมเสส ก็ไม่รู้จักเรา

เหล่าผู้เลี้ยงแกะ ก็ได้ทรยศต่อเรา

ส่วนพวกผู้พูดแทนพระเจ้าก็พูดแทนพระบาอัล

ผู้คนก็ไปติดตามสิ่งต่างๆที่ไม่ได้เป็นประโยชน์กับใครเลย”

⁹ พระยาห์เวห์พูดว่า “เพราะฉะนั้นเราจะยังโต้แย้งกับเจ้าต่อไป

และโต้แย้งกับลูกของเจ้าและหลานของเจ้าด้วย

¹⁰ ข้ามไปที่เกาะไซปรัสสิ ไปดูว่าคนที่นั่นทำอะไรกัน

หรือไม่ก็ส่งคนไปที่เคดาร์ ไปสำรวจให้ละเอียด

ไปดูสิว่ามีใครเคยทำอะไรอย่างนี้เหมือนกับที่ยูดาห์บ้างไหม

¹¹ มีชนชาติไหนบ้างที่เอาพระเจ้าของพวกเขาไปแลกกับพระอื่นๆ ไม่มีหรอก

นี่ขนาดพระของคนพวกนั้นไม่ใช่พระเจ้าเที่ยงแท้สักหน่อย

แต่คนของเราสิ กลับเอาศักดิ์ศรีของเราไปแลกกับของที่ไม่ให้ประโยชน์อะไรเลย

¹² ฟ้าสวรรค์ทั้งหลาย ให้ตกตะลึงกับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้

ให้สะดุ้งกลัว และหมดเรี่ยวแรงไป”

พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้แหละ

¹³ “ที่เราพูดอย่างนี้ เพราะคนของเราได้ทำสิ่งที่ชั่วร้ายต่อเราสองอย่าง คือ

พวกเขาได้ละทิ้งเราซึ่งเป็นน้ำพุที่ไหลริน

เพื่อจะได้ขุดแอ่งเก็บน้ำสำหรับตัวเอง

แต่แอ่งน้ำพวกนั้นเป็นแอ่งน้ำแตกที่กักเก็บน้ำไม่ได้

¹⁴ อิสราเอลเป็นทาสหรือยังไง เขาเป็นลูกของคนใช้หรือยังไง ไม่ใช่เลย

แล้วทำไมเขาถึงได้กลายเป็นเชลยสงครามไป

¹⁵ พวกสิงโตได้ขู่คำรามใส่อิสราเอล

พวกสิงโตได้ส่งเสียงคำรามดังขึ้น

พวกสิงโตได้ทำให้แผ่นดินของพวกเขาว่างเปล่า

จนไม่เหลือใครเลยในเมืองต่างๆเหล่านั้น

¹⁶ แม้แต่ลูกๆของชาวเมมฟิสและชาวทาปานเหส

ก็ยังทำให้หัวของเจ้าบาดเจ็บ

¹⁷ ที่มันเกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้นกับเจ้า ก็ไม่ใช่เพราะเจ้าได้ทอดทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าไปหรอกหรือ

ตอนที่พระองค์นำเจ้าเดินไปตามทางที่ถูกต้อง

¹⁸ แล้วตอนนี้ทำไมเจ้าถึงอยากจะเดินกลับไปอียิปต์

เพื่อไปดื่มน้ำจากแม่น้ำไนล์เล่า

และทำไมเจ้าถึงอยากจะไปอัสซีเรีย

เพื่อไปดื่มน้ำจากแม่น้ำยูเฟรติสเล่า

¹⁹ สิ่งชั่วร้ายต่างๆที่เจ้าได้ทำไปจะตีสอนเจ้า

และการหันเหไปจากเราก็จะทำให้เจ้าได้รับบทเรียน

เพื่อเจ้าจะได้รู้ว่ามันชั่วร้ายและขมขื่นแค่ไหนที่เจ้าได้ทอดทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าไป

และเจ้าก็ไม่ได้มีความเกรงกลัวต่อเราเลย”

พระยาห์เวห์ เจ้านายของผม ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดไว้ว่าอย่างนี้

²⁰ “ที่เราพูดเรื่องนี้ก็เพราะเมื่อก่อนโน้นเจ้าหักแอกของเจ้า เจ้ากระชากเชือกทั้งหลายของเจ้าออก

เจ้าพูดว่า ‘ฉันจะไม่รับใช้พระยาห์เวห์’

แน่ล่ะ ก็เจ้าเล่นนอนเอกเขนกอย่างกับโสเภณีอยู่บนเนินเขาสูงทุกลูก

และใต้ต้นไม้เขียวชอุ่มทุกต้น

²¹ แต่เราปลูกเจ้าขึ้นมาเหมือนเถาองุ่นอย่างดีจากเมล็ดที่ดีที่สุดที่มีอยู่

แล้วนี่เจ้ากลายพันธุ์ไปเป็นองุ่นป่าได้ยังไงกัน

²² ถึงเจ้าจะเอากรดหรือสบู่สารพัดมาล้างตัว เจ้าก็ยังดูเลอะเปรอะเปื้อน ในสายตาเราอยู่ดี

เพราะการกระทำที่ชั่วช้าของเจ้านั่นแหละ”

พระยาห์เวห์เจ้านายของผม พูดไว้ว่าอย่างนั้น

²³ “เจ้าพูดได้ยังไงว่า ‘ฉันไม่ได้ด่างพร้อย

ฉันไม่ได้ติดตามพวกพระบาอัลสักหน่อย’

ดูการใช้ชีวิตของเจ้าในหุบเขาสิ

ให้รับรู้เสียบ้างว่าเจ้าได้ทำอะไรลงไป

เจ้าทำตัวเหมือนอูฐสาวที่อยู่ไม่สุขในช่วงฤดูผสมพันธุ์ของมัน

²⁴ เจ้าเป็นเหมือนลาป่าที่เคยชินกับที่เปล่าเปลี่ยวแห้งแล้งนั้น

หมกมุ่นอยู่กับความอยากของตัวเอง

แล้วก็ดมกลิ่นลม เมื่อถึงเวลาติดสัตว์ของนาง

ใครจะไปเหนี่ยวรั้งนางได้ สัตว์ที่ตามหานางเพื่อผสมพันธุ์ ไม่มีสักตัวที่ต้องตามหานางจนหมดแรง

เพราะพวกเขาต่างหานางได้ง่ายๆในฤดูผสมพันธุ์นั้น

²⁵ ทำไมเจ้าจะต้องวิ่งเท้าเปล่าและหิวน้ำตามพระเหล่านั้น

แต่เจ้ากลับพูดว่า ‘ฉันก็เป็นอย่างนี้แหละ ฉันรักพระของคนต่างชาติ

และฉันจะไปติดตามพวกพระเหล่านั้น’

²⁶ ก็เหมือนกับที่หัวขโมยต้องอับอายขายหน้าเมื่อถูกจับ

ชาติอิสราเอลก็จะต้องอับอายขายหน้าอย่างนั้นเหมือนกัน

ไม่ว่าจะเป็น ตัวพวกมันเอง หรือพวกกษัตริย์ พวกเจ้าหน้าที่ พวกนักบวช หรือพวกผู้พูดแทนพระเจ้าของพวกมัน

²⁷ เรากำลังพูดถึงคนพวกนั้นที่พูดกับต้นไม้ว่า ‘ท่านเป็นพ่อของฉัน’

และคนพวกนั้นที่พูดกับก้อนหินว่า ‘ท่านให้กำเนิดฉันมา’

พวกมันหันหลังให้เรา

ไม่ได้หันหน้าให้เรา

แต่พอพวกมันมีปัญหาก็พูดว่า

‘พระยาห์เวห์เจ้าข้า ลุกขึ้นมาช่วยพวกเราด้วยเถิด’

²⁸ แล้วไหนละ ยูดาห์ พวกพระที่เจ้าทำขึ้นมาให้กับตัวเอง

ให้พวกมันลุกขึ้นมาช่วยพวกเจ้าตอนที่เจ้ามีปัญหาสิ

เพราะเจ้ามีพระตั้งมากมายเท่ากับจำนวนเมืองของเจ้า

²⁹ ทำไมเจ้าถึงเถียงเรา

พวกเจ้าทุกคนทรยศต่อเรา”

พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้แหละ

³⁰ “เราได้ตีลูกๆของพวกเจ้า แต่การตีนั้นก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น

พวกเขาไม่ได้รับบทเรียนจากการถูกตีสอนนั้น

เจ้าได้ฆ่าผู้พูดแทนพระเจ้าทุกคนที่เราส่งมาเตือนเจ้า เหมือนสิงโตที่หิวจัด

³¹ พวกเจ้าที่เป็นคนในรุ่นนี้ ให้สนใจสิ่งที่พระยาห์เวห์พูดกับเจ้า

‘เราเป็นเหมือนทะเลทรายให้กับอิสราเอลหรือยังไง เราเป็นเหมือนแผ่นดินที่มืดมิดให้กับพวกเขาหรือยังไง’

ทำไมคนของเราถึงได้พูดว่า ‘พวกเราเป็นอิสระไปไหนก็ได้ พวกเราจะไม่มาหาพระองค์อีกแล้ว’

³² มีเจ้าสาวที่ไหนลืมเครื่องประดับของเธอบ้าง

มีเจ้าสาวที่ไหนลืมชุดแต่งงานของตัวเองบ้าง

แต่คนของเรากลับลืมเรานานซะจนนับไม่ถ้วนแล้ว

³³ เจ้านี่เก่งจริงๆเลย ที่แสวงหาคนรักอื่นๆ

และเจ้ายังได้สอนคนอื่นๆให้ทำสิ่งที่ชั่วร้ายต่างๆแบบเดียวกัน

³⁴ เจ้ามีเลือดติตอยู่ที่ฝ่ามือของเจ้า

เป็นเลือดของคนบริสุทธิ์และคนยากจน

เจ้าไม่ได้พบว่าพวกเขาปล้นบ้านของเจ้าสักหน่อย

แต่เมื่อพูดถึงเรื่องพวกนี้ทั้งหมด

³⁵ เจ้าพูดว่า ‘ฉันบริสุทธิ์แน่นอน พระยาห์เวห์จะไม่มีวันโกรธฉันแน่’

ดูสิ เรากำลังนำตัวเจ้าไปศาล เพราะเจ้าพูดว่า ‘ฉันไม่ได้ทำบาป’

³⁶ ทำไมเจ้าเปลี่ยนใจง่ายจัง

อียิปต์ก็จะทำให้เจ้าผิดหวัง เหมือนกับที่อัสซีเรียทำให้เจ้าผิดหวังมาแล้วก่อนหน้านี้

³⁷ เจ้าจะต้องออกจากอียิปต์ด้วยมือกุมหัว

เพราะพระยาห์เวห์ได้ปฏิเสธชนชาติเหล่านั้นที่เจ้าไว้วางใจ

พวกเขาจะไม่ทำให้เจ้าประสบความสำเร็จหรอก”

¹ “ถ้าผู้ชายหย่ากับภรรยาของเขา แล้วเธอก็ไปจากเขาและไปแต่งงานกับผู้ชายคนใหม่

หญิงคนนั้นจะกลับมาหาสามีคนแรกของเธอได้อีกหรือ

การทำแบบนั้นจะไม่ทำให้แผ่นดินแปดเปื้อนไปหมดหรือ+ 3:1 การทำแบบ … หมดหรือ การกระทำในข้อหนึ่งนี้ ขัดกับกฎของโมเสส ดูได้จากหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ 24:1-4

แต่ยูดาห์ เจ้าได้สำส่อนกับคู่นอนคนนั้นคนนี้เต็มไปหมด แล้วยังจะมีหน้ากลับมาหาเราอีกหรือ”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

² “เบิกตาดูเนินเขาโล่งเตียนพวกนั้นสิ

แล้วลองหาดูสิว่ามีที่ไหนบ้างที่เจ้าไม่เคยมีเพศสัมพันธ์

เจ้านั่งรอพวกนั้นอยู่ข้างทาง

เหมือนพวกอาหรับในทะเลทราย

เจ้าทำให้แผ่นดินแปดเปื้อนไปด้วยการสำส่อนทางเพศและความชั่วช้าของเจ้า

³ ดังนั้นฝนที่ตกชุกก็เลยถูกยับยั้งไป

และไม่มีฝนในฤดูใบไม้ผลิ

เจ้ามีหน้าผากของผู้หญิงที่สำส่อน

เจ้ามันไม่มียางอาย

⁴ เมื่อตะกี้นี้ เจ้าเพิ่งจะร้องหาเราว่า ‘พระบิดาของฉัน

พระองค์เป็นเพื่อนกับฉันมาตั้งแต่สาวๆ’

⁵ เจ้าพูดว่า ‘พระองค์จะไม่โกรธฉันตลอดไปหรอก

พระองค์จะไม่โกรธไปตลอดกาลหรอก’

เจ้าพูดอย่างนี้

แต่เจ้าก็ทำชั่วมากเท่าที่จะมากได้”

อิสราเอลกับยูดาห์ พี่น้องที่ชั่วช้า

⁶ ต่อมา พระยาห์เวห์พูดกับผม ในสมัยที่โยสิยาห์เป็นกษัตริย์ปกครองยูดาห์ พระองค์พูดว่า “เจ้าเห็นสิ่งที่อิสราเอลผู้ไม่สัตย์ซื่อทำไหม นางจะขึ้นไปบนเนินเขาสูงทุกลูกและใต้ต้นไม้เขียวขจีทุกต้น แล้วนางก็จะสำส่อนที่ตรงนั้น ⁷ เราก็ได้พูดกับตัวเองว่า ‘หลังจากที่นางได้ทำเรื่องพวกนี้เสร็จแล้ว นางก็จะกลับมาหาเราเอง’ แต่นางก็ไม่ได้กลับมา แล้วยูดาห์น้องสาวจอมทรยศของนางก็เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ ⁸ นางเห็นเรื่องสำส่อนทุกเรื่องที่อิสราเอลผู้ไม่สัตย์ซื่อได้ทำไป และเห็นว่าเราได้ขับไล่อิสราเอลไป และเราได้หย่ากับนาง แต่ยูดาห์น้องสาวจอมโกงของนางก็ไม่กลัว และนางก็ไปสำส่อนเหมือนกัน ⁹ อันที่จริง นางเห็นว่าเรื่องสำส่อนของตัวเองนั้นเป็นเรื่องเล็กๆ ดังนั้นนางจึงทำให้แผ่นดินทั้งหมดต้องแปดเปื้อนไป โดยไปล่วงประเวณีกับก้อนหินและต้นไม้+ 3:9 กับก้อนหินและต้นไม้ รูปเคารพส่วนใหญ่ก็ทำมาจากก้อนหินและไม้ เยเรมียาห์กำลังต่อว่าคนที่ไปกราบไหว้พวกพระเจ้าของคนต่างชาติ¹⁰ และถึงแม้จะเกิดเรื่องทั้งหมดนี้ขึ้นมา ยูดาห์น้องสาวจอมทรยศของนาง ก็ไม่ได้กลับมาหาเรา ด้วยสิ้นสุดใจของนาง แต่แกล้งทำเท่านั้น” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

¹¹ แล้วพระยาห์เวห์ก็บอกกับผมว่า “อิสราเอลผู้ไม่สัตย์ซื่อก็ยังดีกว่ายูดาห์จอมทรยศ ¹² เยเรมียาห์ ให้ไปประกาศคำพูดของเราทางเหนือ พูดว่า

‘อิสราเอลผู้ไม่สัตย์ซื่อ กลับมาเถิด’

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

‘เราไม่หน้านิ่วคิ้วขมวดใส่พวกเจ้าอีกแล้ว

เพราะเรามีเมตตา

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

เราไม่สามารถโกรธเจ้าได้ตลอดไปหรอก

¹³ ขอแค่เจ้ายอมรับว่าเจ้าทำบาป

และยอมรับว่าเจ้าทรยศต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า

และยอมรับว่าเจ้าได้ทุ่มตัวให้กับพระต่างชาติมากมายใต้ต้นไม้เขียวขจี

และเจ้าไม่ได้ฟังเสียงของเรา’”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

¹⁴ “กลับมาเถอะ ลูกที่ทรยศต่อเรา”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

“เพราะเราเป็นนายของเจ้า

เราจะเอาพวกเจ้ามาเมืองละคน ตระกูลละสองคน

แล้วเราจะนำเจ้าไปที่ศิโยน

¹⁵ เราจะให้ผู้เลี้ยงกับเจ้า ที่เราจะเลือกมา และพวกเขาจะเลี้ยงดูเจ้าด้วยความรู้และความเข้าใจ ¹⁶ เจ้าจะมีจำนวนมากมาย และเจ้าจะเกิดลูกหลานมากมายบนแผ่นดินในวันนั้น” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้ “เมื่อถึงตอนนั้นคนก็จะไม่พูดถึงหีบข้อตกลงของพระยาห์เวห์อีกต่อไป พวกเขาจะไม่คิดถึงมันหรือจดจำมันอีกต่อไป พวกเขาจะไม่คิดถึงมันและจะไม่ทำมันขึ้นมาใหม่อีก ¹⁷ ในเวลานั้น ผู้คนจะเรียกเยรูซาเล็มว่า ‘บัลลังก์ของพระยาห์เวห์’ ทุกๆชนชาติจะมารวมตัวกันในวิหารของพระยาห์เวห์ในเมืองเยรูซาเล็ม แล้วพวกเขาก็จะไม่ไปทำตามจิตใจที่ชั่วร้ายดื้อดึงของพวกเขาอีกต่อไป ¹⁸ ในวันนั้น ครอบครัวยูดาห์และครอบครัวอิสราเอลจะออกมาจากดินแดนทางเหนือพร้อมๆกัน และไปยังดินแดนที่เราได้มอบให้กับบรรพบุรุษของเจ้าเป็นมรดก

¹⁹ และเราได้พูดไว้ว่า

‘เราอยากจะทำกับเจ้าเหมือนกับลูกๆของเราเอง

เราจะให้ดินแดนที่น่าชื่นชมยินดีกับเจ้า

ซึ่งเป็นมรดกที่มีค่าที่สุดในบรรดาชาติทั้งหลายทั้งปวง’

และเราได้พูดกับตัวเองว่าเจ้าจะเรียกเราว่า

‘พระบิดาของข้าพระองค์’

และเจ้าจะไม่หันหลังไปจากเรา

²⁰ แต่ชุมชนอิสราเอล เจ้าได้ทรยศต่อเรา

เหมือนกับภรรยาทรยศต่อคนรักของนาง”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

²¹ ฟังสิ เสียงมาจากบนเนินเขาโล่งเตียนเหล่านั้น

มันเป็นเสียงของลูกๆของอิสราเอลที่กำลังร้องไห้คร่ำครวญและอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร

เพราะพวกเขาได้ทำทางของตัวเองให้คดไป

พวกเขาได้ลืมพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขา

²² พระยาห์เวห์พูดว่า “กลับมาเถอะลูกๆที่ทรยศต่อเรา

เราจะเยียวยารักษาการทรยศของเจ้าเอง”

ผู้คนก็พูดว่า “เราจะมาหาพระองค์

เพราะพระองค์เป็นพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเรา

²³ พวกเนินเขาต่างๆช่วยอะไรไม่ได้แน่นอน

เสียงร้องอึกทึกบนภูเขาก็ไม่มีประโยชน์อะไร

ความรอดของอิสราเอลอยู่ที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราอย่างแน่นอน

²⁴ สิ่งที่น่าอับอายนั้นได้กลืนกินสิ่งที่บรรพบุรุษของเราหามาได้ด้วยการทุ่มเททำงานอย่างหนัก

ตั้งแต่เรายังเป็นหนุ่มสาว

สิ่งเหล่านั้นก็คือฝูงแกะ ฝูงวัว และลูกชายลูกสาวของพวกเขา

²⁵ ขอให้เรานอนลงในความอับอายของตัวเอง

และปล่อยให้ความอับอายขายหน้าคลุมตัวเราไว้

เพราะว่าเราได้ทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา

ทั้งเราและบรรพบุรุษของเรา

ตั้งแต่เรายังเป็นหนุ่มสาวจนกระทั่งถึงทุกวันนี้

เราไม่ได้เชื่อฟังพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราเลย”

¹ พระยาห์เวห์พูดว่า

“อิสราเอล ถ้าเจ้าจะกลับมาหาเราจริงๆ

ถ้าเจ้าจะเอาพวกรูปเคารพของเจ้าไปให้พ้นหน้าเรา

ถ้าเจ้าจะไม่โลเล

² ถ้าเจ้าจะซื่อสัตย์ ยุติธรรมและจริงใจ

ตอนที่เจ้าสาบานต่อพระยาห์เวห์

แล้วเมื่อนั้นชนชาติต่างๆก็จะได้รับพระพรจากพระองค์

แล้วพวกเขาก็จะร้องสรรเสริญพระองค์”

³ เพราะพระยาห์เวห์บอกกับคนยูดาห์และเยรูซาเล็มว่า

“ทุ่งนาที่ยังไม่ได้ไถ ก็ให้ไถซะ

และอย่าหว่านเมล็ดพืชลงไปในพงหนาม

⁴ คนยูดาห์และพลเมืองของเยรูซาเล็ม

ให้ขลิบตัวเจ้าเองให้กับพระยาห์เวห์

และขลิบหนังหุ้มใจของเจ้าออกด้วย

ถ้าเจ้าไม่ทำตามสิ่งเหล่านี้

ความโกรธของเราก็จะเผาเจ้าเหมือนไฟ

มันจะเผาผลาญ

และไม่มีใครสักคนที่ดับมันได้

เพราะการกระทำต่างๆของเจ้านั้นชั่วร้ายเหลือเกิน”

ความหายนะจากทางเหนือ

⁵ “ให้เอาเรื่องนี้ไปบอกกับคนยูดาห์และทำให้คนในเยรูซาเล็มฟังเรื่องนี้ ให้บอกพวกเขาว่า

เป่าแตรเข้าไป

และร้องเรียกให้สุดเสียงและบอกว่า

‘รวบรวมกันเข้ามา

และให้พวกเราหนีไปที่ป้อมปราการกันเถอะ’

⁶ ยกธงขึ้นเตือนศิโยนว่า

วิ่งหาที่หลบภัย อย่าได้รอช้า

เพราะเราจะนำการทำลายล้าง

และความหายนะครั้งยิ่งใหญ่มาจากทางเหนือ”

⁷ สิงโตโผล่ออกมาจากถ้ำแล้ว

และผู้ที่จะทำลายชนชาติต่างๆเริ่มเดินทัพแล้ว

สิงโตได้ออกจากบ้านเมืองของมัน

เพื่อมาทำลายแผ่นดินของเจ้า

เมืองต่างๆของเจ้าจะพังพินาศและจะไม่มีใครหลงเหลืออยู่ในเมืองเหล่านั้นเลย

⁸ เพราะอย่างนี้ ให้สวมผ้ากระสอบร้องไห้คร่ำครวญ

เพราะความโกรธอันร้อนแรงของพระยาห์เวห์ยังไม่ได้หันไปจากเรา

⁹ พระยาห์เวห์พูดว่า “ในเวลานั้น

กษัตริย์และพวกแม่ทัพของเขาจะเสียขวัญ

พวกนักบวชจะหวาดผวา

และพวกผู้พูดแทนพระเจ้าจะตกตะลึง”

¹⁰ แล้วผมก็พูดว่า “ตายแน่ น่าสยดสยองเหลือเกิน พระยาห์เวห์เจ้านายของข้าพเจ้า พระองค์ได้หลอกคนพวกนี้ และเยรูซาเล็ม พระองค์บอกพวกเขาว่า ‘พวกเจ้าจะปลอดภัย’ ในขณะที่ดาบกำลังจ่อคอหอยพวกเขาอยู่”

¹¹ ในเวลานั้น คนพวกนี้และเยรูซาเล็มจะได้ยินว่า “ลมพายุร้อนจากเนินเขาโล่งเตียนจากถิ่นแห้งแล้งในทะเลทรายจะพัดถล่มใส่คนที่น่าสงสารของเรา มันไม่ได้เป็นลมชนิดที่พัดให้แกลบกระจัดกระจายไปหรือเพื่อพัดให้สะอาด ¹² แต่เป็นลมที่แรงเกินกว่าที่จะมาทำเรื่องเหล่านั้น เราเป็นผู้ที่ส่งลมนั้นมา ตอนนี้ เราจะประกาศตัดสินลงโทษพวกเขา”

¹³ พระองค์ลุกขึ้นมาเหมือนเมฆ

พวกรถม้าของพระองค์แล่นเหมือนพายุ

และพวกม้าของพระองค์ว่องไวกว่าพวกนกอินทรี

ผู้คนพูดว่า “ความหายนะเกิดกับพวกเราแล้ว พวกเรากำลังถูกทำลาย”

¹⁴ เยรูซาเล็ม ล้างความชั่วร้ายออกจากใจของเจ้าซะ

เพื่อว่า เจ้าจะได้ปลอดภัย

เจ้าจะปล่อยให้แผนชั่วของเจ้าอยู่ในเจ้าไปนานแค่ไหนกัน

¹⁵ แน่นอนที่เราพูดอย่างนี้ก็เพราะว่าที่เมืองดานมีคนกำลังพูดกัน

และในแถบเนินเขาเอฟราอิมก็มีคนกำลังพูดกันถึงความหายนะนี้

¹⁶ ให้บอกชนชาติต่างๆ

อันที่จริง บอกให้พวกเขารู้เรื่องเยรูซาเล็ม

ข้าศึกกำลังมาจากแดนไกล

และพวกมันก็คุยโวกันว่าพวกมันจะทำอะไรกับเมืองต่างๆของยูดาห์บ้าง

¹⁷ พวกมันได้ล้อมเมืองไว้เหมือนทหารยามเฝ้าระวังท้องทุ่ง

ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะว่าเมืองเยรูซาเล็มได้ทรยศต่อเรา

พระยาห์เวห์ได้พูดว่าอย่างนั้น

¹⁸ สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นกับเจ้าเพราะผลจากการทำชั่วของเจ้าเอง

นี่แหละคือโทษของเจ้า มันขมขื่นจริงๆ

มันจี้ใจดำเจ้าจริงๆ

เยเรมียาห์ร้องไห้

¹⁹ ผมรู้สึกป่วยมาก ผมชักดิ้นชักงอด้วยความเจ็บปวด

ใจผมแตกร้าว ใจผมเต้นระรัว

แล้วผมก็ทำให้มันสงบลงไม่ได้

เพราะผมได้ยินเสียงแตรออกศึกที่เตือนว่ากำลังจะเกิดสงคราม

²⁰ หายนะหนึ่งผ่านไป อีกหายนะหนึ่งตามมา

แผ่นดินทั้งหมดได้ถูกทำลายราบคาบ

ทันใดนั้น พวกเต็นท์ของผมก็ถูกทำลาย

ภายในพริบตา พวกม่านของเต็นท์ก็ถูกทำลายไปด้วย

²¹ ผมจะต้องทนดูธงรบอีกนานแค่ไหน

ผมจะต้องฟังเสียงแตรเรียกรบไปอีกนานแค่ไหนกัน

²² พระยาห์เวห์พูดว่า “คนของเราโง่เขลา

พวกเขาไม่รู้จักเรา

พวกเขาเป็นลูกที่โง่เขลา

และไม่มีสักคนที่เข้าใจ

พวกเขาเก่งแต่เรื่องชั่วๆ

แต่พวกเขาไม่รู้ว่าจะทำดียังไง”

ความหายนะกำลังมา

²³ ผมมองไปที่แผ่นดินมันก็ว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย

แล้วผมก็มองขึ้นไปบนฟ้าสวรรค์ก็ไม่เห็นมีแสงสว่าง

²⁴ ผมมองไปที่ภูเขาต่างๆพวกมันกำลังสั่นไหว

และเนินเขาต่างๆกำลังสั่นสะเทือน

²⁵ ผมมองดู และเห็นว่าไม่มีคนเลย

และนกบนฟ้าก็บินหนีไปหมด

²⁶ ผมมองดู และเห็นว่าแผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์กลายเป็นที่แห้งแล้ง

และเมืองต่างๆของมันก็ถูกรื้อทำลาย นั่นก็เพราะพระยาห์เวห์ เพราะความโกรธเกรี้ยวของพระองค์

²⁷ เพราะพระยาห์เวห์พูดว่า

“แผ่นดินทั้งหมดจะต้องถูกทำลาย

แต่เราจะไม่ทำลายมันจนหมดเกลี้ยงหรอก

²⁸ เพราะอย่างนี้ แผ่นดินก็เลยร้องไห้คร่ำครวญ

และฟ้าสวรรค์เบื้องบนก็มืดครึ้มไป

เพราะเราได้พูดไปแล้ว เราคิดแผนออกแผนหนึ่ง

เราจะไม่มีวันเปลี่ยนใจหรือยกเลิกแผนของเรา”

²⁹ เมื่อได้ยินเสียงม้าและพวกพลธนู ชาวเมืองทุกเมืองก็หนีไป

พวกเขาหนีเข้าไปแอบอยู่ในพงไม้

และปีนขึ้นไปแอบอยู่ตามซอกหิน+ 4:29 ปีนขึ้นไปแอบอยู่ตามซอกหิน คำนี้อยู่ในฉบับแปลกรีกโบราณ ฉบับฮีบรูที่นิยมใช้กันไม่มีคำนี้

เมืองทุกเมืองถูกปล่อยทิ้งร้าง

ไม่มีใครอาศัยอยู่ในเมืองเลยสักคน

³⁰ เจ้าถูกทำลายจนยับเยินแล้ว

แต่ทำไมเจ้ายังสวมใส่เสื้อผ้าสีแดงสดอย่างนั้น

เพราะเจ้ายังประดับประดาด้วยทองคำ

และยังใช้สีดำทาตาให้สวยงาม

เจ้าทำตัวเองสวยงาม โดยไม่มีประโยชน์อะไรเลย

คนรักของพวกเจ้าก็ปฏิเสธเจ้าแล้ว

และตอนนี้พวกเขาก็หมายจะเอาชีวิตเจ้า

³¹ เราพูดอย่างนี้ เพราะเราได้ยินเสียงเหมือนเสียงร้องของผู้หญิง

ที่ดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดจากการคลอดลูกคนแรก

เราได้ยินเสียงร้องของลูกสาวศิโยนเธอไขว่คว้าหาอากาศ

เธอยืดแขนออกไปขอความช่วยเหลือ

เธอร้องว่า “ความหายนะเกิดกับฉันแล้วเพราะฉันเหนื่อยจนหนีฆาตกรไม่ไหวแล้ว”

ความชั่วช้าของคนยูดาห์

¹ พระยาห์เวห์พูดว่า “วิ่งไปวิ่งมาตามท้องถนนของเยรูซาเล็มสิ แล้วไปดูให้รู้ว่าเป็นอย่างไร ไปค้นหาดูตามลานเมืองต่างๆ

ถ้าเจ้าสามารถหาเจอแค่คนเดียว ใครก็ได้ที่ทำในสิ่งที่ถูกต้องยุติธรรม และเป็นคนที่เชื่อถือได้ แล้วเราจะยกโทษให้กับเยรูซาเล็ม

² คนพวกนี้เมื่อเขาสาบาน พวกเขาชอบพูดว่า ‘ฉันขอสาบานโดยพระยาห์เวห์’ พวกนี้ก็โกหก สาบานส่งๆไปอย่างนั้นเอง”

³ ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ต้องการให้คนสัตย์ซื่อต่อพระองค์ ใช่ไหม

พระองค์เฆี่ยนตีพวกเขา

แต่พวกเขาก็ไม่รู้สึกเจ็บ

พระองค์เกือบจะทำลายพวกเขา

แต่พวกเขาก็ยังไม่ยอมรับการตีสอนของพระองค์

พวกเขาดื้อด้านเหมือนหิน

พวกเขาไม่ยอมกลับใจ

⁴ แล้วผมพูดว่า “พวกนี้เป็นแค่คนยากจน

พวกเขาโง่เกินกว่าจะได้รับการสอนอะไร

เพราะพวกเขาไม่รู้จักทางของพระยาห์เวห์

และไม่รู้จักกฎต่างๆของพระเจ้าของเขา

⁵ ผมจะไปหาคนใหญ่คนโต และพูดกับพวกเขา

เพราะพวกเขารู้จักทางของพระยาห์เวห์

และรู้จักกฎต่างๆของพระเจ้าของเขา”

แต่พวกเขาร่วมกันหักแอก แล้วดึงเชือกวัวจนขาด

⁶ ดังนั้นสิงโตจากป่าออกมาจู่โจมพวกเขา

หมาป่าจากทะเลทรายออกมาทำร้ายพวกเขา

เสือดาวก็กำลังเฝ้าคอยจับจ้องเมืองต่างๆของพวกเขา

คนที่ออกมาจากเมืองเหล่านั้นก็จะถูกฉีกทึ้งเป็นชิ้นๆ

ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะพวกเขาได้ทรยศต่อพระเจ้าหลายครั้ง

และพวกเขามักจะออกนอกลู่นอกทางของพระเจ้า

⁷ พระยาห์เวห์พูดว่า “เราจะยกโทษให้กับเจ้าได้อย่างไรกัน

ลูกของเจ้าได้ทอดทิ้งเราไป

แถมพวกเขายังไปสาบานกับพวกพระที่ไม่มีตัวตน

เราได้ให้ทุกอย่างที่พวกเขาต้องการ

แต่พวกเขากลับสำส่อนและมั่วสุมกันตามบ้านโสเภณี

⁸ พวกเขาเหมือนม้าผู้อ้วนพีที่กลัดมัน

แต่ละคนส่งเสียงเรียกเมียเพื่อนบ้าน

⁹ เราไม่ควรจะทำโทษพวกเขาเพราะเรื่องพวกนี้หรอกหรือ”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

“และเราไม่ควรจะแก้แค้นชนชาติที่เป็นอย่างนี้หรอกหรือ

¹⁰ ให้บุกเข้าไปในสวนองุ่นและทำลายพวกมัน

แต่อย่าทำลายจนราบคาบ

ให้ริดกิ่งก้านของเถาองุ่นเหล่านั้น

เพราะพวกมันไม่ได้เป็นของพระยาห์เวห์

¹¹ เพราะว่าคนอิสราเอลและคนยูดาห์ไม่จริงใจกับเราครั้งแล้วครั้งเล่า”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

¹² พวกเขาพูดโกหกเกี่ยวกับพระยาห์เวห์

พวกเขาพูดว่า “พระองค์จะไม่ทำอะไรพวกเราหรอก

เรื่องร้ายๆจะไม่เกิดขึ้นกับเราหรอก

และเราก็จะไม่เจอกับสงครามและความอดอยาก”

¹³ พวกผู้พูดแทนพระเจ้าจอมปลอมไม่มีอะไรเลย เป็นแต่ลมๆแล้งๆ

และพระคำของพระเจ้าจะไม่อยู่ในพวกเขา

นี่คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับพวกเขา

¹⁴ ดังนั้นนี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูด

“เพราะพวกเขาพูดสิ่งต่างๆเหล่านี้

เราจะทำให้คำที่เราใส่ไว้ในปากเจ้าเป็นเหมือนไฟและคนพวกนี้จะเป็นเหมือนต้นไม้

และพระคำต่างๆของพระเจ้าก็จะเผาผลาญพวกเขา

¹⁵ ชาวอิสราเอลทั้งหลาย เรากำลังนำชนชาติหนึ่งจากแดนไกลมาสู้รบกับพวกเจ้า

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

มันเป็นชนชาติที่เข้มแข็งที่อยู่มาช้านานแล้ว

และมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน

มันเป็นชนชาติที่มีภาษาที่เจ้าไม่รู้จัก

และเจ้าก็ไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่พวกมันพูดได้

¹⁶ แล่งธนูของพวกเขาเป็นเหมือนหลุมศพที่เปิดอ้า

ผู้ชายของเขาทุกคนต่างก็เป็นนักรบ

¹⁷ พวกเขาจะเขมือบพืชผลและอาหารของเจ้าจนหมด

พวกเขาจะเขมือบลูกชายลูกสาวของเจ้า

พวกเขาจะกินฝูงแกะและฝูงวัวของเจ้า

พวกเขาจะกินเถาองุ่นและต้นมะเดื่อของเจ้า

พวกเขาจะทลายเมืองที่มีป้อมปราการต่างๆของเจ้า

ป้อมปราการที่เจ้าไว้ใจหนักหนา”

¹⁸ พระยาห์เวห์พูดว่า “แต่แม้แต่ในวันนั้น เราก็จะไม่ทำลายเจ้าอย่างสิ้นเชิง ¹⁹ และถ้าคนของเจ้าพูดว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราถึงทำสิ่งต่างๆเหล่านี้กับเรา’ ก็ให้เจ้าบอกไปว่า ‘ก็เพราะพวกเจ้าทอดทิ้งเราไปบูชาพระต่างชาติในแผ่นดินของเจ้า ดังนั้น เจ้าจะต้องรับใช้พวกต่างชาติในแผ่นดินที่ไม่ใช่ของพวกเจ้าเอง’

²⁰ ให้ประกาศเรื่องนี้ท่ามกลางลูกหลานของยาโคบ

และทำให้ได้ยินไปถึงยูดาห์ด้วย

²¹ ฟังเรื่องนี้ให้ดี เจ้าพวกคนโง่ที่ขาดสติ

เจ้าที่มีตาแต่ดันมองไม่เห็น

เจ้าที่มีหูแต่ดันไม่ได้ยิน

²² เจ้าไม่ยำเกรงเราเลยหรือ”

พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น

“เจ้าไม่ตัวสั่นงันงกต่อหน้าเราเลยหรือไง

เราเป็นผู้ตั้งทรายขึ้นเป็นขอบเขตน้ำทะเล

ซึ่งเป็นคำสั่งถาวรไม่ให้น้ำทะเลล้นข้ามมันได้

คลื่นซัดไปซัดมาแต่มันก็ไม่เคยพ้นทรายขึ้นมาได้

และคลื่นร้องสนั่นหวั่นไหว แต่ก็ข้ามมันมาไม่ได้อยู่ดี

²³ คนพวกนี้ดื้อดึงและมีใจกบฏ

พวกเขาหันหลังไปจากเรา

²⁴ พวกเขาไม่ได้พูดในใจว่า

‘พวกเราน่าจะยำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา

ผู้ที่ให้ฝนกับเรา ตรงตามฤดูกาลของมัน

ไม่ว่าจะเป็นฝนตอนฤดูใบไม้ร่วงกับฝนตอนฤดูใบไม้ผลิ

ผู้ที่ทำให้เราได้เก็บเกี่ยวในเวลาที่เหมาะสม’

²⁵ ความผิดบาปของพวกเจ้าได้กีดกันเจ้าไม่ให้ได้รับสิ่งเหล่านี้

และบาปต่างๆของเจ้าก็กีดกันเจ้าไม่ให้ได้รับผลผลิต

²⁶ เพราะมีคนชั่วอยู่ในหมู่คนของเรา

พวกมันล่าเหยื่อของมันอย่างเงียบเชียบเหมือนนายพราน

พวกมันวางกับดักและจับมนุษย์

²⁷ บ้านของพวกมันเต็มไปด้วยคนขี้โกง

เหมือนกับตะกร้าที่เต็มไปด้วยนก

เพราะอย่างนี้ พวกมันจึงยิ่งใหญ่และร่ำรวย

²⁸ พวกมันทั้งอ้วนทั้งฉุ

มันทำชั่วยิ่งกว่าคนชั่ว

พวกมันไม่ตัดสินคดีความ

มันไม่สอบสวนคดีของลูกที่ไม่มีพ่อ

และไม่ให้ความยุติธรรมกับคดีของคนยากจน

²⁹ เราไม่ควรจะลงโทษคนพวกนี้สำหรับเรื่องเหล่านี้หรอกหรือ”

นั่นคือสิ่งที่พระยาห์เวห์ถาม

“เราไม่ควรจะแก้แค้นชนชาติอย่างนี้หรอกหรือ”

³⁰ เรื่องน่าขนลุกขนพองและน่าขยะแขยงเกิดขึ้นบนแผ่นดินนี้แล้ว

³¹ พวกผู้พูดแทนพระเจ้าได้ทำนายเรื่องโกหก

ส่วนพวกนักบวชก็ทำในสิ่งที่พวกผู้พูดแทนพระเจ้าบอก

คนของเราชอบให้มันเป็นอย่างนี้

แต่เจ้าจะทำอย่างไรเมื่อจุดจบมาถึง

ศัตรูรายล้อมเยรูซาเล็ม

¹ พระยาห์เวห์พูดว่า “คนเบนยามินทั้งหลาย

ไปยังที่ปลอดภัยนอกเมืองเยรูซาเล็ม

ให้เป่าแตรในเทโคอา

และส่งสัญญาณเตือนเหนือดินแดนเบธฮัคเคเรม

เพราะว่าหายนะ

และการทำลายล้างครั้งใหญ่หลวงกำลังมาจากทางทิศเหนือ

² เรากำลังทำลายนางสาวศิโยน

ผู้งดงามและบอบบาง

³ พวกคนเลี้ยงแกะและฝูงแกะของพวกเขากำลังจะมาโจมตีเธอ

พวกเขาตั้งเต็นท์ล้อมรอบเธอ

พวกเขาแต่ละคนก็เลี้ยงดูสัตว์ในเขตของตัวเอง”

⁴ พวกศัตรูพูดกันว่า “เตรียมสู้ศึกกับเธอ

ลุกขึ้น เราจะบุกตอนเที่ยงวัน”

“เอ้า เซ็ง ใกล้จะหมดวันแล้ว

เงาของตอนเย็นเริ่มทอดยาวขึ้นแล้ว”

⁵ “ลุกขึ้น เราจะบุกตอนกลางคืน

แล้วเราจะทำลายป้อมปราการ”

⁶ เพราะนี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูด

“ตัดต้นไม้พวกนั้นของเธอซะ

และให้ก่อเนินดินล้อมเมืองเยรูซาเล็ม

นี่เป็นเมืองที่ต้องถูกลงโทษ

เพราะมันเต็มไปด้วยการกดขี่ข่มเหง

⁷ เยรูซาเล็มดึงดูดความชั่วช้า

เหมือนกับบ่อน้ำที่ดึงดูดน้ำ

ในเมืองเยรูซาเล็มมีแต่ข่าวเกี่ยวกับความรุนแรงและการทำลายล้างทั้งสิ้น

เราเห็นบาดแผลและการเจ็บป่วยของเธอตลอดเวลา

⁸ เยรูซาเล็ม ฟังคำเตือนนี้ให้ดี

ไม่อย่างนั้น เราจะหันไปจากเจ้าด้วยความขยะแขยง

ไม่อย่างนั้น เราจะทำลายแผ่นดินของเจ้าให้รกร้างและไม่มีคนอยู่”

⁹ นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดคือ

“พวกข้าศึกจะค่อยๆเก็บรวบรวมคนที่ยังหลงเหลืออยู่ในอิสราเอล

เหมือนกับคนที่เก็บรวบรวมองุ่นจากเถาองุ่นจะตรวจดูแต่ละกิ่งอีกครั้ง”

¹⁰ เราควรจะพูดหรือเตือนใครดี ใครหรือที่จะฟังเรา

พวกเขาไม่ยอมฟังและไม่สามารถตั้งใจฟังได้

พวกเขาหัวเราะเยาะข่าวสารของพระยาห์เวห์

พวกเขาไม่อยากฟัง

¹¹ ผมเต็มไปด้วยความโกรธของพระยาห์เวห์

ผมหมดแรงจากการพยายามจะเก็บมันไว้

พระยาห์เวห์พูดว่า “ระบายความโกรธของเจ้าใส่เด็กๆตามถนน

และกลุ่มเด็กวัยรุ่นที่กำลังคุยกันอยู่

ทั้งสามีและภรรยาก็จะถูกจับไปด้วยกัน

และคนแก่เฒ่าก็จะถูกจับในวัยชราเหมือนกัน

¹² บ้านของพวกเขาจะถูกยกไปให้กับคนอื่น

พร้อมกับไร่นาและภรรยาของพวกเขา

เพราะว่าเราจะยื่นแขนออกมาต่อสู้กับคนที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินนี้”

พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้

¹³ “เพราะพวกเขาทุกคนตั้งแต่คนต่ำต้อยที่สุดไปจนถึงคนใหญ่คนโตที่สุด

ล้วนแต่แสวงหาประโยชน์ด้วยการใช้กำลัง

และตั้งแต่ผู้พูดแทนพระเจ้าไปจนถึงนักบวช

ล้วนแล้วแต่หลอกลวงกัน

¹⁴ พวกเขารักษาบาดแผลคนที่น่าสงสารของเราอย่างชุ่ยๆ

พวกเขาพูดว่า ‘สันติสุข สันติสุข’

ทั้งๆที่ไม่มีสันติสุข

¹⁵ พวกเขาควรจะละอายเพราะพวกเขาทำในสิ่งที่น่าขยะแขยง

แต่พวกเขากลับไม่ละอายสักนิด

แถมยังไม่รู้จักวิธีถ่อมตัวเสียอีก

ดังนั้น พวกเขาจะล้มหายตายจากไปเหมือนกับคนอื่นๆ

ในเวลาที่เราลงโทษพวกเขา พวกเขาก็จะสะดุดล้มลง”

พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนั้น

¹⁶ นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูด คือ

“ยืนอยู่ริมถนน ให้มองดูแล้วถามหาทางเก่าแก่

ถามดูว่า ‘ถนนที่ดีสายนั้นอยู่ที่ไหน’

จากนั้นให้เดินไปบนถนนสายนั้น

และจะพบกับความสงบสุขให้ตัวเอง

แต่พวกเขากลับพูดว่า ‘พวกเราจะไม่ไปบนถนนสายนั้น’

¹⁷ พระยาห์เวห์พูดว่า ‘เราจะตั้งยามไว้ให้กับเจ้า

เพื่อให้เขาเตือนว่า “ให้ตั้งใจฟังเสียงแตรให้ดี”

แต่พวกเขากลับบอกว่า “พวกเราจะไม่ฟังหรอก”’

¹⁸ พระยาห์เวห์พูดว่า ‘ดังนั้น ชนชาติต่างๆฟังไว้ให้ดี

และรับรู้ถึงคำให้การที่ต่อต้านคนอิสราเอล

¹⁹ แผ่นดิน ฟังเรื่องนี้ไว้ เรากำลังจะนำความทุกข์ทรมานมาให้กับคนพวกนี้

พวกเขาสมควรจะได้รับมันสำหรับความคิดที่ชั่วร้ายต่างๆอย่างนี้

เพราะพวกเขาไม่สนใจฟังถ้อยคำต่างๆของเรา

ส่วนกฎของเรา พวกเขาก็ปฏิเสธมัน

²⁰ กำยานจากเชบา

และแท่งไม้หอมจากแดนไกล

มันจะไปมีความหมายอะไรสำหรับเรา

เราไม่ยอมรับของถวายพวกนี้ของเจ้าและเราก็ไม่พอใจเครื่องเซ่นไหว้ของเจ้า’”

²¹ ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงพูดอย่างนี้ว่า

“เรากำลังจะให้สิ่งต่างๆที่จะทำให้คนพวกนี้สะดุดล้ม

ทั้งพ่อทั้งลูก

ทั้งเพื่อนบ้านและเพื่อนพวกเขาต้องตายเรียบ”

²² นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูด คือ

“คนกำลังมาจากดินแดนทางตอนเหนือ

ชนชาติใหญ่ กำลังลุกขึ้นมาจากแดนไกล

²³ พวกนั้นถือคันธนูและแหลนหลาว

พวกเขาโหดเหี้ยมไร้ความปรานี

เสียงของพวกเขาดังกึกก้องเหมือนทะเล

พวกเขาขี่ม้า

พวกเขาเข้าสู่สงครามอย่างเป็นกระบวน

เพื่อมาโจมตีเจ้า นางสาวศิโยน”

²⁴ พวกเราได้ยินเกี่ยวกับข่าวนี้

มือไม้อ่อนปวกเปียกไป

ความเจ็บปวดครอบงำเรา

เหมือนผู้หญิงที่กำลังจะคลอดลูก

²⁵ อย่าออกไปในทุ่ง

และอย่าเดินบนถนน

เพราะศัตรูมีดาบ

หันไปทางไหนก็มีแต่เรื่องน่าสยดสยอง

²⁶ ประชาชนที่น่าสงสารของผม ให้ใส่เสื้อกระสอบ

และเอาขี้เถ้ามาใส่หัวซะ

ร้องไห้และคร่ำครวญ

เหมือนกับว่าลูกชายคนเดียวของเจ้าตาย

ร้องไห้อย่างขมขื่นเพราะความหายนะจะเกิดขึ้นกับพวกเราในทันทีทันใด

²⁷ “เยเรมียาห์ เราได้ตั้งเจ้าให้เป็นนักวิเคราะห์โลหะ

ในหมู่คนของเรา

เพื่อว่าเจ้าจะรู้และวิเคราะห์หนทางของพวกเขาได้

²⁸ คนพวกนี้ทั้งหมดปลุกปั่นการกบฏ

เดินไปทั่วเพื่อคอยยุยงให้เกิดความไม่พอใจขึ้น

พวกเขาเป็นเหมือนทองแดงและเหล็ก

พวกมันเป็นนักทำลาย

²⁹ พัดลมทั้งหลายเป่าให้ไฟร้อนแรงขึ้น

ตะกั่วจะหลอมละลายไป

แต่การที่จะหลอมคนเหล่านี้ให้บริสุทธิ์นั้นก็ไร้ประโยชน์

เพราะคนชั่วร้ายยังไม่ถูกแยกออกไปจากพวกเขา

³⁰ คนเยรูซาเล็มได้ฉายาว่า ‘แร่เงินที่ถูกปฏิเสธ’

เพราะพระยาห์เวห์ได้ปฏิเสธพวกเขา”

เยเรมียาห์สั่งสอนในวิหาร

(ยรม. 26:1-6)

¹ นี่คือถ้อยคำที่เยเรมียาห์ได้รับจากพระยาห์เวห์ คือ

² “เยเรมียาห์ ให้ไปยืนอยู่ในประตูวิหารของพระยาห์เวห์ และประกาศข้อความนี้ออกไป

‘พวกเจ้าชาวยูดาห์ทั้งหลายที่กำลังเดินผ่านประตูนี้เข้ามาเพื่อนมัสการพระยาห์เวห์ ฟังสิ่งที่พระยาห์เวห์พูดให้ดี ³ นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าแห่งอิสราเอลพูด “ถ้าเจ้าทำตัวดี เราก็จะอาศัยอยู่ที่นี่กับเจ้า ⁴ อย่าไปหลงเชื่อคำพูดที่หลอกลวงเหล่านั้น ที่ว่า ‘นี่เป็นวิหารของพระยาห์เวห์ วิหารของพระยาห์เวห์ วิหารของพระยาห์เวห์’+ 7:4 นี่เป็นวิหาร … พระยาห์เวห์ คงเป็นการโฆษณาชวนเชื่อว่าปลอดภัยแน่ๆเนื่องจากก่อนหน้านี้พระยาห์เวห์ได้ปกป้องวิหารในเมืองเยรูซาเล็มไว้ จากการถูกโจมตีของอัสซีเรีย ดูได้จากหนังสือ 2 พงศ์กษัตริย์ 18-19⁵ แต่ถ้าเจ้าทำให้วิถีทางและการกระทำต่างๆของเจ้าดีจริงๆ และให้ความเป็นธรรมต่อกันและกัน ⁶ ถ้าเจ้าไม่กดขี่คนต่างถิ่น เด็กกำพร้า และแม่หม้าย ถ้าเจ้าไม่ทำให้เลือดของผู้บริสุทธิ์ต้องหลั่งไหลในที่แห่งนี้ และถ้าเจ้าไม่นมัสการพระอื่นๆเพราะมันมีแต่จะทำให้เจ้าเจ็บตัวเปล่าๆ ⁷ เราก็จะยอมให้เจ้าอาศัยอยู่ในที่แห่งนี้ ในดินแดนที่เราได้มอบให้กับบรรพบุรุษของเจ้าไว้ตลอดไป”’”

⁸ “เจ้ากำลังไว้วางใจในคำพูดที่หลอกลวงที่ไร้ค่าเหล่านั้น ⁹ เจ้าไปขโมย ไปฆ่า ไปมีชู้ ไปสัญญาที่เจ้าไม่คิดจะรักษา ไปเผาเครื่องหอมให้พระบาอัล และไปบูชาพระอื่นๆที่เจ้าไม่รู้จัก ¹⁰ แล้วกลับมายืนอยู่ต่อหน้าวิหารนี้ ที่มีชื่อของเราอยู่ แล้วพวกเจ้าก็พูดว่า ‘พวกเราได้รับความรอดแล้ว’ อย่างนั้นหรือ ที่เจ้าทำอย่างนี้ ก็เพื่อเจ้าจะได้กลับไปทำเรื่องชั่วช้าพวกนั้นอีกใช่ไหม ¹¹ เจ้าเห็นวิหารนี้ ที่มีชื่อเราตั้งอยู่ กลายเป็นซ่องโจรไปแล้วใช่ไหม แม้แต่เราเองก็ยังเห็นมันเป็นอย่างนั้นเลย” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

¹² “พวกเจ้าคนยูดาห์ ไปสิ ไปยังสถานที่ของเรา ที่อยู่ในชิโลห์+ 7:12 ชิโลห์ เป็นบ้านเกิดของซามูเอลและเอลี หีบแห่งคำสัญญาเคยเก็บไว้ที่นี่ก่อนหน้าที่จะมีกษัตริย์ ดูได้จากหนังสือ 1 ซามูเอล 1-4 เราได้ตั้งที่นั่นเป็นที่แรกสำหรับให้ชื่อของเราสถิตอยู่ ไปดูสิว่าเราได้ทำอะไรกับมันบ้าง เพราะความชั่วช้าของอิสราเอลคนของเรา ¹³ แล้วตอนนี้ พวกเจ้าคนอิสราเอลก็ได้ทำสิ่งที่ชั่วร้ายพวกนี้” พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น “และถึงแม้เราได้เตือนเจ้าตั้งแต่เนิ่นๆแล้ว แต่เจ้ากลับไม่ฟังเรา แถมเมื่อเราเรียกเจ้า เจ้าก็ไม่ตอบเสียอีก ¹⁴ ดังนั้น เราจะทำกับวิหารที่มีชื่อของเราตั้งอยู่ ที่เจ้าไว้วางใจนักหนา และเราจะทำกับสถานที่ที่เราได้มอบให้กับบรรพบุรุษของเจ้า อย่างเดียวกับที่เราทำกับชิโลห์ ¹⁵ เราจะเหวี่ยงเจ้าออกไปให้พ้นหน้าเรา เหมือนกับที่เราเคยเหวี่ยงพวกพี่น้องของเจ้าทั้งหมด พวกที่สืบเชื้อสายมาจากเอฟราอิม”

¹⁶ “ส่วนเจ้าเยเรมียาห์ ไม่ต้องอธิษฐานเผื่อคนกลุ่มนี้ และไม่ต้องร้องไห้ให้พวกเขาด้วย เจ้าไม่ต้องอธิษฐานต่อเราให้กับพวกเขา เพราะคำอธิษฐานจะมาไม่ถึงเรา เราจะไม่ฟังเจ้า ¹⁷ เจ้าไม่เห็นหรือยังไง ว่าพวกมันกำลังทำอะไรในเมืองยูดาห์และตามท้องถนนของเมืองเยรูซาเล็ม ¹⁸ พวกลูกๆกำลังเก็บฟืน ส่วนพวกพ่อกำลังจุดไฟ พวกผู้หญิงกำลังนวดแป้งทำขนมปังสำหรับเจ้าแม่แห่งสวรรค์ และกำลังเทเครื่องดื่มบูชาถวายพระอื่นๆเพื่อยั่วโมโหเรา” ¹⁹ พระยาห์เวห์พูดว่า “พวกเขาคิดว่ากำลังยั่วโมโหเราหรือ ไม่เลย อันที่จริง พวกเขากำลังทำกับตัวเองต่างหาก พวกเขาถึงต้องอับอายขายหน้า”

²⁰ ดังนั้นนี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ เจ้านายของผมพูดคือ “ความโกรธและความแค้นของเรากำลังจะเทออกมายังวิหารนี้ เทใส่ทั้งคน สัตว์ ต้นไม้ตามท้องทุ่ง และผลผลิตจากพื้นดิน ความโกรธของเราจะเผาไหม้อยู่ และจะไม่มีวันดับ”

พระยาห์เวห์อยากให้เชื่อฟังมากกว่าให้เครื่องบูชา

²¹ นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าแห่งอิสราเอล พูด “เพิ่มเครื่องเผาบูชาเข้าไปในเครื่องเซ่นไหว้ของเจ้าด้วย กินเนื้อซะด้วย ²² ตอนที่เราพาบรรพบุรุษของพวกเจ้าออกมาจากอียิปต์นั้น เราไม่ได้สั่งอะไรพวกเขาเลยเกี่ยวกับเรื่องเครื่องเผาบูชาและเครื่องเซ่นไหว้ เราไม่ได้บอกบรรพบุรุษของพวกเจ้าให้ทำอย่างนั้น ²³ แต่สิ่งที่เราสั่งให้พวกเขาทำ คือ ‘ให้ฟังเสียงของเรา แล้วเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า และเจ้าจะเป็นคนของเรา ให้เจ้าเดินในทางที่เราสั่งเจ้า นั่นจะเป็นสิ่งที่ดีสำหรับเจ้า’”

²⁴ “แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง และทำเป็นหูทวนลม กลับไปทำตามความต้องการชั่วๆของตัวเอง พวกเขากลับเดินถอยหลังแทนที่จะเดินไปข้างหน้า ²⁵ ตั้งแต่วันนั้นที่บรรพบุรุษของเจ้าออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ จนถึงวันนี้ เราได้ส่งพวกผู้รับใช้ของเรา พวกผู้พูดแทนพระเจ้า ไปหาพวกเจ้าทุกวัน ²⁶ แต่พวกเขาไม่ยอมฟังเรา และไม่ยอมเงี่ยหูฟัง พวกเขาดื้อดึงหัวแข็ง พวกเขาชั่วร้ายยิ่งกว่าบรรพบุรุษของพวกเขาเสียอีก”

²⁷ “เยเรมียาห์ เจ้าจะเอาคำพูดทั้งหมดนี้ไปบอกกับพวกเขา แต่พวกเขาจะไม่ฟังเจ้า เจ้าจะเรียกพวกเขา แต่พวกเขาจะไม่ตอบเจ้า ²⁸ เจ้าจะต้องบอกกับพวกเขาว่า ‘นี่คือชนชาติที่ไม่ยอมฟังเสียงของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเขา และไม่ยอมรับการตีสอนจากพระองค์ ความจริงได้ตายไปเสียแล้ว และมันก็หายไปจากปากของพวกเขา’”

หุบเขาแห่งการฆ่า

²⁹ “เยเรมียาห์ ตัดผมของเจ้าทิ้งไป แล้วขึ้นไปร้องไห้คร่ำครวญบนเนินเขาโล้นเตียนซะ เพราะพระยาห์เวห์ได้ปฏิเสธและทอดทิ้งคนรุ่นนี้ที่ยั่วโมโหพระองค์ไปแล้ว ³⁰ เพราะพวกคนยูดาห์ ได้ทำในสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาเรา” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น “พวกเขาได้เอาสิ่งที่น่าขยะแขยงมาไว้ในวิหารที่มีชื่อของเราสถิตอยู่ เพื่อทำให้วิหารนั้นเป็นมลทินไป ³¹ พวกเขาสร้างที่สูงของโทเฟท ที่อยู่ในหุบเขาของบุตรชายของฮินโนมเพื่อเผาลูกชายลูกสาวตัวเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่เราไม่เคยสั่งหรือไม่เคยแม้แต่จะคิด ³² ดังนั้น วันนั้นจึงกำลังจะมาถึง” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น “วันที่จะไม่มีใครพูดถึงโทเฟทและหุบเขาของบุตรชายของฮินโนมอีกเลย แต่ผู้คนจะเรียกมันว่า หุบเขาแห่งการฆ่า และพวกเขาจะฝังศพไว้ที่โทเฟท จนกระทั่งไม่เหลือที่ให้ฝังศพอีกต่อไป ³³ ส่วนศพของชนชาตินี้ก็จะกลายเป็นอาหารของนกในอากาศ และของพวกสัตว์ป่าบนพื้นดิน และจะไม่มีใครไล่พวกมันไป ³⁴ เราจะทำให้เสียงสนุกสนาน เสียงงานรื่นเริง และเสียงของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวหยุดลงในบ้านเมืองยูดาห์และตามท้องถนนของเมืองเยรูซาเล็ม เพราะดินแดนนี้จะถูกปล่อยทิ้งร้าง”

¹ พระยาห์เวห์พูดว่า “ในเวลานั้น พวกเขาจะขุดกระดูกของบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์ ของพวกแม่ทัพ ของพวกนักบวช ของพวกผู้พูดแทนพระเจ้า และของชาวเมืองเยรูซาเล็มออกมาจากหลุมฝังศพของพวกเขา ² แล้วพวกเขาจะเกลี่ยกระดูกของคนพวกนี้ออก ภายใต้ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวต่างๆบนท้องฟ้า สิ่งเหล่านี้ที่คนเยรูซาเล็มรักและรับใช้ ที่พวกเขาติดตามและแสวงหา และที่พวกเขากราบไหว้บูชา กระดูกของพวกเขาจะไม่ถูกรวบรวมไว้ด้วยกัน และจะไม่เอาไปฝัง พวกมันจะเป็นเหมือนมูลสัตว์ที่อยู่หน้าดิน

³ ส่วนคนเหล่านั้นที่ยังหลงเหลืออยู่ก็อยากตายมากกว่ามีชีวิตอยู่ คนพวกนี้คือคนที่หลงเหลืออยู่จากตระกูลชั่วช้านี้ คนพวกนี้จะไปอยู่ในที่อื่นๆที่เหลือ ซึ่งเราได้ขับไล่พวกเขาไป” พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดว่าอย่างนี้

ความบาปและการลงโทษ

⁴ “เยเรมียาห์ เจ้าต้องบอกสิ่งนี้กับคนยูดาห์ว่า

‘พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้คือ

เมื่อคนล้มลง

เขาจะไม่ลุกขึ้นมาอีกแล้วหรือ

ถ้าคนหลงไปจากทาง

เขาจะไม่วกกลับมาอีกแล้วหรือ

⁵ แล้วทำไมคนพวกนี้ถึงได้หันหนีไปจากเรา

ทำไมเยรูซาเล็มถึงหันหนีไปจากเราอยู่เรื่อย

พวกเขายึดอยู่กับการหลอกลวง

ไม่ยอมหันกลับมาหาเรา

⁶ เราได้ฟังพวกเขาอย่างตั้งใจ

แต่พวกเขาพูดในสิ่งที่ไม่เป็นความจริง

ไม่มีใครกลับใจจากความชั่วเลย

หรือพูดว่า “ฉันทำอะไรลงไปนี่”

พวกเขาทั้งหมดหันไปตามทางของตัวเอง

เหมือนม้าที่วิ่งห้อเข้าสู่สนามรบ

⁷ แม้แต่นกกระสาบนฟ้าก็ยังรู้เวลาที่ถูกกำหนดให้กับมัน

นกเขา นกนางแอ่น และนกกระเรียนนั้นเฝ้าคอยเวลาที่จะอพยพไป

แต่คนของเรากลับไม่รู้ว่าพระยาห์เวห์คาดหวังอะไรจากเขา’”

⁸ “พวกเจ้าจะพูดได้อย่างไรว่า ‘พวกเราฉลาด’

และ ‘พวกเรามีกฎของพระยาห์เวห์’

อันที่จริง พวกคัดลอกกฎได้ใช้ปากกาของเขาโกหก

จึงทำให้กฎของพระยาห์เวห์โกหกไปด้วย

⁹ คนฉลาดถูกลบหลู่

พวกเขาถูกทำให้ขวัญหนีดีฝ่อ และพวกเขาก็ถูกจับ

พวกเขาไม่ยอมรับพระคำของพระยาห์เวห์

แล้วพวกเขาจะอ้างว่าตัวเองฉลาดได้ยังไง

¹⁰ ดังนั้นเราจะยกเมียของพวกเขาไปให้กับคนอื่น

แล้วก็ยกไร่นาของพวกเขาไปให้กับพวกเจ้าของใหม่

เพราะจากคนที่ยากจนที่สุดไปจนถึงคนรวยที่สุดก็ล้วนแต่มีแนวโน้มที่จะหาผลประโยชน์จากความรุนแรง

และจากพวกผู้พูดแทนพระเจ้าไปจนถึงพวกนักบวช ต่างก็พูดโกหก

¹¹ พวกเขารักษาบาดแผลของคนที่น่าสงสารของเราอย่างชุ่ยๆ

แล้วก็พูดว่า ‘สันติสุข สันติสุข ทั้งๆที่ไม่มีสันติสุข’

¹² พวกเขาควรจะละอายใจ ที่ทำในสิ่งที่น่าขยะแขยง

แต่พวกเขากลับไม่ละอายใจเลย

แถมพวกเขายังไม่รู้จักถ่อมตัวด้วย

ดังนั้น พวกเขาจะต้องล้มลงด้วยกันกับคนอื่นที่ล้มลง

ในเวลาที่เราลงโทษพวกเขา พวกเขาจะต้องล้มลง” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

¹³ “เราจะเก็บรวบรวมผลผลิตของพวกเขาไป” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

“จะไม่มีองุ่นเหลืออยู่บนเถาอีกต่อไป

จะไม่มีลูกมะเดื่ออยู่บนต้นอีก

และใบของมันก็จะเหี่ยวแห้งไป

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราให้กับพวกเขาก็จะสูญเสียไป

¹⁴ คนพูดกันว่า ‘พวกเรามามัวนั่งทำอะไรกันอยู่ที่นี่

รวบรวมกันและยกพวกกันเข้าไปในเมืองที่มีป้อมปราการ ถ้าจะถูกทำลายก็ให้ไปถูกทำลายที่นั่นเถอะ

เพราะพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเราได้กำหนดไว้แล้วว่า พวกเราจะต้องพินาศ

และพระองค์ทำให้เราดื่มยาพิษ

เพราะว่าเราทำบาปต่อพระองค์’

¹⁵ พวกเขารอคอยความสงบสุข แต่กลับไม่มีอะไรดีขึ้นเลย

พวกเขารอคอยเวลาแห่งการเยียวยา แต่ดูสิ กลับมีแต่ความน่ากลัว”

¹⁶ พระยาห์เวห์พูดว่า “มีเสียงทัพม้าคำรามมาจากเมืองดาน

แผ่นดินทั้งสิ้นสั่นสะเทือนไปด้วยเสียงร้องของม้าฉกรรจ์

พวกมันจะมากลืนกินแผ่นดินและทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในแผ่นดินนั้น

พวกมันจะกลืนกินเมืองและคนที่อาศัยอยู่ในนั้น

¹⁷ เรากำลังส่งงูมาท่ามกลางพวกเจ้า

เป็นพวกงูพิษที่ไม่มีวันร่ายมนต์สะกดได้

พวกมันจะกัดพวกเจ้า”

พระยาห์เวห์บอกว่าอย่างนั้น

¹⁸ ผมรู้สึกเศร้าจับใจ

ใจของผมเหนื่อยอ่อน

¹⁹ ผมได้ยินเสียงร้องของคนที่ผมรักจากแดนไกลว่า

“พระยาห์เวห์ไม่ได้อยู่ในศิโยนหรือ

กษัตริย์ของศิโยนไม่ได้อยู่ในเมืองหรือ”

พระยาห์เวห์พูดว่า “แล้วทำไมพวกเขาถึงยั่วโมโหเรา

ด้วยรูปเคารพจากต่างชาติที่ไม่เที่ยงแท้เล่า”

²⁰ ผู้คนพูดว่า “ฤดูเก็บเกี่ยว ก็ผ่านไปแล้ว หมดหน้าร้อนแล้ว

แต่เราก็ยังไม่ได้รับการช่วยชีวิตเลย”

²¹ คนที่ผมรักบาดเจ็บ ผมก็เลยบาดเจ็บไปด้วย

ผมรู้สึกหมดหวัง และใจผมเต็มไปด้วยความท้อแท้

²² พระยาห์เวห์พูดว่า “ไม่มียาในกิเลอาดเลยหรือ

ไม่มีหมออยู่ที่นั่นเลยหรือ ทำไมถึงไม่มีใครรักษาคนที่เรารักเลย”

¹ ผมอยากจะให้หัวของผมเต็มไปด้วยน้ำ

และดวงตาของผมเป็นน้ำพุแห่งน้ำตา

ผมจะได้ร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน

ผมจะได้ร้องไห้ให้กับคนที่ผมรักที่ถูกฆ่า

² พระยาห์เวห์พูดว่า “เราหวังเหลือเกินว่าเราจะมีที่หยุดพัก

สำหรับคนเดินทางในที่เปล่าเปลี่ยวแห้งแล้ง

เพื่อว่าเราจะได้ทิ้งคนของเรา

และไปให้พ้นๆพวกเขา

เพราะพวกเขาทุกคนเป็นคนเล่นชู้

และเป็นกลุ่มของคนขี้โกง

³ พวกเขาโก่งลิ้นของพวกเขาเหมือนคันธนู

และพวกเขาประสบความสำเร็จในแผ่นดินนี้ ด้วยการหลอกลวง ไม่ใช่ด้วยความสัตย์ซื่อ

เพราะพวกเขาทำชั่วซ้ำแล้วซ้ำอีก

และพวกเขาก็ไม่รู้จักเราด้วย”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

⁴ “พวกเขาปกป้องตัวเองจากเพื่อนบ้าน

และแม้แต่พี่น้องของพวกเจ้าเองก็ยังไว้ใจไม่ได้

เพราะพี่น้องทุกคนขี้โกง

และเพื่อนบ้านทุกคนก็ชอบนินทา

⁵ ผู้คนโกงเพื่อนบ้านของเขาเอง

และไม่พูดความจริง

พวกเขาสอนลิ้นตัวเองให้พูดโกหก

พวกเขาทำให้ตัวเองเหนื่อยอ่อนด้วยการทำผิด

⁶ เยเรมียาห์ บ้านของเจ้าตั้งอยู่ท่ามกลางคนขี้โกง

พวกเขาปฏิเสธที่จะรู้จักเรา”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

⁷ ดังนั้น นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูด คือ

“เรากำลังจะหลอมพวกเขาให้บริสุทธิ์ด้วยไฟ

และทดสอบพวกเขาด้วยไฟ

ถ้าเราไม่ทำอย่างนี้แล้ว

เราจะทำอะไรให้กับคนที่น่าสงสารของเราได้อีกหรือ

⁸ ลิ้นของพวกเขาแหลมคมเหมือนธนู

เขาพูดโกหกด้วยปากของเขา

พวกเขาแต่ละคนพูดกับเพื่อนบ้านอย่างเป็นมิตร

แต่ในใจกลับคิดหาทางเอาเปรียบเพื่อนบ้านอยู่

⁹ เพราะเรื่องพวกนี้ สมควรที่เราจะลงโทษพวกเขาอีกครั้ง ไม่ใช่หรือ” พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น

“สมควรที่เราจะแก้แค้นชนชาติที่ทำตัวอย่างนี้ ไม่ใช่หรือ”

¹⁰ พระยาห์เวห์พูดว่า “เราจะร้องไห้คร่ำครวญให้ภูเขา

และเราจะร้องเพลงงานศพให้ทุ่งหญ้าในที่เปล่าเปลี่ยวแห้งแล้ง

เพราะพวกมันถูกทิ้งร้างว่างเปล่า เพื่อจะได้ไม่มีใครเดินผ่านมา

และพวกมันก็ไม่ได้ยินเสียงวัวในแผ่นดินนั้น

แม้แต่นกบนท้องฟ้าไปจนถึงสัตว์ป่าก็หนีไปกันหมดแล้ว

พวกมันไปกันหมดแล้ว

¹¹ เราจะทำให้เยรูซาเล็มกลายเป็นกองหิน

เป็นที่อยู่ของหมาไน

และเราจะทำให้บ้านเมืองในยูดาห์กลายเป็นซากปรักหักพัง

ที่ไม่มีใครเหลือสักคน”

¹² มีใครที่เฉลียวฉลาดพอที่จะเข้าใจเรื่องนี้บ้าง และขอให้คนที่พระยาห์เวห์พูดด้วย อธิบายเรื่องนี้ให้หน่อยว่าทำไมแผ่นดินถึงถูกทำลาย ทำไมต้องถูกเผาและทิ้งร้างเหมือนทะเลทรายที่ไม่มีใครเดินผ่าน ¹³ แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดว่า “ที่เป็นอย่างนี้เพราะพวกเขาทอดทิ้งกฎของเรา ที่เราได้ให้ไว้ต่อหน้าพวกเขา พวกเขาไม่ฟังเสียงของเรา และพวกเขาก็ไม่เดินตามกฎนั้น ¹⁴ แต่พวกเขายืนกรานที่จะทำตามจิตใจที่ดื้อดึงของตัวเอง พวกเขาหันไปติดตามพระบาอัลเหมือนกับที่บรรพบุรุษของพวกเขาสอนให้พวกเขาทำ” ¹⁵ ดังนั้น นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าแห่งอิสราเอลพูด คือ “เราจะทำให้คนพวกนี้ต้องกลืนกินความขมขื่น และเราจะทำให้พวกเขาดื่มยาพิษ ¹⁶ เราจะทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปตามชนชาติต่างๆที่พวกเขาและบรรพบุรุษของพวกเขาไม่เคยรู้จักมาก่อน เราจะส่งดาบตามล่าพวกเขาไป จนกว่าเราจะทำลายพวกเขาจนสิ้นซาก”

¹⁷ นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูด

“ให้ไตร่ตรองดูถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

แล้วไปเรียกพวกผู้หญิงที่รับจ้างร้องไห้ในงานศพมา

ให้ไปเชิญพวกผู้หญิงที่ชำนาญในเรื่องนี้มา”

¹⁸ ผู้คนพูดว่า

“ให้พวกนางมาเร็วๆแล้วมาร้องไห้ให้พวกเรา

น้ำตาจะได้ไหลออกมาจากตาของพวกเรา

และเปลือกตาของพวกเราจะได้มีน้ำตาไหลนอง”

¹⁹ เพราะได้ยินเสียงร้องไห้คร่ำครวญจากศิโยนว่า

“เราถูกทำลายถึงขนาดนี้ได้ยังไง

พวกเราอับอายเหลือเกิน

เพราะพวกเราถูกบีบบังคับให้ทิ้งแผ่นดินนี้

เมื่อพวกศัตรูพังทลายบ้านของพวกเรา”

²⁰ ไปเรียกพวกผู้หญิง และบอกพวกเขาว่า “พวกผู้หญิง ให้ฟังพระคำของพระยาห์เวห์

และฟังว่าพระองค์พูดอะไร

ให้สอนลูกสาวของพวกเจ้าถึงวิธีร้องไห้ไว้ทุกข์

และให้ผู้หญิงไปสอนเพื่อนบ้านของเธอให้ร้องเพลงไว้ทุกข์นี้ด้วย ที่ว่า

²¹ โธ่ ความตายเข้ามาทางหน้าต่างแล้ว

มันเข้ามาในป้อมปราการของเราแล้ว

มันมาเพื่อกำจัดเด็กๆให้หมดไปจากถนน

และกำจัดคนหนุ่มออกจากสี่แยกต่างๆ”

²² เยเรมียาห์ ให้พูดเรื่องพวกนี้

นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูด “ศพคนจะกองกันอยู่บนพื้นเหมือนมูลสัตว์

เหมือนฟ่อนข้าวที่ถูกทิ้งไว้หลังเก็บเกี่ยว

และไม่มีใครไปเก็บรวบรวมมัน”

²³ พระยาห์เวห์พูดว่า

“อย่าให้คนฉลาด

โอ้อวดสติปัญญาของตัวเอง

อย่าให้คนแข็งแรง

โอ้อวดความแข็งแกร่งของตัวเอง

และอย่าให้คนรวย

โอ้อวดความร่ำรวยของตัวเอง

²⁴ แต่ให้คนที่โอ้อวด โอ้อวดเกี่ยวกับเรื่องนี้ คือ

ให้เขาโอ้อวดว่าเขามีความเข้าใจและรู้จักเรา

เขารู้ว่าเราคือยาห์เวห์

ผู้ที่มีความรักมั่นคง มีความยุติธรรม

และมีความชอบธรรมในแผ่นดินนี้

และเขาก็รู้ว่าเราชอบใจในเรื่องพวกนี้”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้

²⁵ พระยาห์เวห์พูดว่า “วันเหล่านั้นกำลังจะมาถึงแล้ว วันที่เราจะจัดการลงโทษทุกคนที่ทำพิธีขลิบแต่เปลือกนอก ²⁶ เราจะลงโทษอียิปต์ ยูดาห์ เอโดม อัมโมน และโมอับ และเราจะลงโทษคนพวกนั้นทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในที่เปล่าเปลี่ยวแห้งแล้งและเข้าพิธีโกนผมจอน+ 9:26 เข้าพิธีโกนผมจอน เป็นพิธีทางศาสนาของคนที่ไม่ใช่ยิว พระเจ้าห้ามไม่ให้ทำ ดูเพิ่มเติมได้จาก หนังสือเลวีนิติ 19:27 เพราะพลเมืองของชนชาติอื่นๆทั้งหมด ยังไม่ได้ทำพิธีขลิบ แต่คนอิสราเอลทั้งหมดยังไม่ได้ทำพิธีขลิบที่ใจ”

พระยาห์เวห์กับรูปเคารพ

¹ คนอิสราเอล ให้ฟังสิ่งที่พระยาห์เวห์พูดกับเจ้า ² พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้คือ

“อย่าไปเรียนรู้วิถีทางของชนชาติต่างๆ

และอย่ากลัวปรากฏการณ์ต่างๆบนท้องฟ้า

ใช่ ชนชาติต่างๆพากันเกรงกลัวสิ่งเหล่านั้น

³ ประเพณีต่างๆของคนต่างชาตินั้นไม่มีประโยชน์

คนหนึ่งในพวกนั้นจะตัดต้นไม้จากป่า

มันเป็นผลงานที่ช่างแกะสลักทำขึ้นมากับมือและกับเครื่องมือของเขา

⁴ เขาตกแต่งมันด้วยเงินและทอง

เขาเอาค้อนตอกตะปูยึดมันไม่ให้โคลงเคลง

⁵ พวกมันเป็นเหมือนหุ่นไล่กาในไร่แตงกวา

พวกมันพูดไม่ได้

ต้องให้คนอุ้มไปเพราะเดินเองก็ไม่ได้

อย่าไปกลัวพวกมัน

เพราะมันทำร้ายเจ้าไม่ได้หรอก

และมันก็ช่วยอะไรเจ้าไม่ได้เหมือนกัน”

⁶ พระยาห์เวห์ ไม่มีใครยิ่งใหญ่ไปกว่าพระองค์อีกแล้ว

ชื่อของพระองค์ยิ่งใหญ่และทรงพลัง

⁷ จะมีใครกันที่ไม่ยำเกรงพระองค์ พระองค์เป็นกษัตริย์ของชนชาติต่างๆ

พระองค์สมควรจะได้รับความยำเกรง

เพราะไม่มีใครเหมือนกับพระองค์แม้แต่คนฉลาดของทุกชนชาติ

และคนฉลาดของอาณาจักรทั้งหลาย

⁸ พวกนั้นทั้งโง่ทั้งทึ่ม

พวกเขาร่ำเรียนในสิ่งที่ไม่มีประโยชน์

และครูผู้สอนของเขาก็คือต้นไม้นั่นเอง

⁹ เงินที่ถูกทุบเป็นแผ่นนั้นก็เอามาจากทารชิช

ส่วนทองก็เอามาจากอุฟาส

รูปเคารพต่างๆที่ชนชาติทั้งหลายกราบไหว้บูชานั้นก็เป็นผลงานของช่างแกะสลักและเป็นฝีมือของช่างทอง

เสื้อผ้าของรูปเคารพนั้นทำจากผ้าสีม่วง

พวกมันทั้งหมดเป็นผลงานของช่างผู้ชำนาญ

¹⁰ แต่พระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าที่เที่ยงแท้

พระองค์เป็นพระเจ้าที่มีชีวิตจริงๆและเป็นกษัตริย์ตลอดกาล

แผ่นดินสั่นสะเทือนเมื่อพระองค์โกรธ

และชนชาติต่างๆย่อมไม่สามารถต้านทานความโกรธของพระองค์ได้

¹¹ พระยาห์เวห์พูดว่า “นี่คือสิ่งที่พวกเจ้าจะต้องบอกกับพวกเขา ในเมื่อพระพวกนั้นไม่ได้สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกขึ้นมา พวกมันก็จะต้องพินาศไปจากแผ่นดินโลกและฟ้าสวรรค์”

¹² แต่พระยาห์เวห์เป็นผู้สร้างแผ่นดินโลกด้วยพละกำลังของพระองค์

พระองค์เป็นผู้ก่อตั้งโลกนี้ขึ้นมาด้วยสติปัญญาของพระองค์

และเป็นผู้กางฟ้าสวรรค์ออกด้วยความรู้ของพระองค์เอง

¹³ เมื่อพระองค์พูดมันเหมือนกับเสียงน้ำบนฟ้าสวรรค์

แล้วเมฆหมอกก็ลอยขึ้นมาจากสุดขอบโลก

พระองค์สร้างสายฟ้าแลบขึ้นสำหรับฝน

ส่วนสายลมก็พัดออกมาจากคลังของพระองค์

¹⁴ มนุษย์ทุกคนโง่เขลาเบาปัญญา

พระองค์ทำให้ช่างทองทุกคนต้องละอายใจที่ทำรูปเคารพขึ้นมา

เพราะรูปเคารพเหล่านั้นของเขาเป็นสิ่งหลอกลวง

พวกมันไม่หายใจเสียด้วยซ้ำ

¹⁵ พวกมันไม่มีความหมาย เป็นผลงานที่น่าหัวเราะเยาะ

เมื่อเราลงโทษพวกมัน พวกมันก็จะพินาศไป

¹⁶ ส่วนพระเจ้าของยาโคบนั้น ไม่เหมือนรูปเคารพพวกนี้

เพราะพระองค์เป็นผู้สร้างทุกสิ่ง

และอิสราเอลก็เป็นเผ่าที่เป็นสมบัติส่วนตัวของพระองค์

พระนามของพระองค์คือพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น

การทำลายล้างกำลังมา

¹⁷ ชาวเมืองทั้งหลายที่อยู่ในป้อมปราการ

เก็บกระเป๋าของเจ้าขึ้นจากพื้น

¹⁸ เพราะพระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้

“เรากำลังเหวี่ยงคนบนโลกตอนนี้

และเราจะทำให้พวกเขาต้องทนทุกข์ทรมาน

แบบที่พวกเขาจะต้องรู้สึกจริงๆ”

¹⁹ สงสารผมด้วย เพราะผมได้รับบาดเจ็บ

แผลของผมนั้นเจ็บปวดยิ่งนัก

แล้วผมก็พูดว่า แน่ล่ะ นี่คือความเจ็บปวดของผม

และผมก็ต้องอดทนกับมัน

²⁰ เต็นท์ของผมถูกทำลาย

เชือกเต็นท์ของผมก็ขาดหมด

พวกลูกๆทิ้งผมไป

ไม่มีลูกเหลือสักคน

ไม่เหลือใครไว้คอยขึงเต็นท์ของผมเลย

คนยกม่านเต็นท์ขึ้นก็ไม่มี

²¹ เพราะคนเลี้ยงแกะนั้นโง่เขลา

พวกเขาไม่แสวงหาพระยาห์เวห์

นั่นเป็นเหตุที่พวกเขาไม่ประสบความสำเร็จ

และฝูงแกะของพวกเขาก็กระจัดกระจายไปหมด

²² มีเสียงรายงานดังมา มันกำลังมาทางนี้

เสียงกระหึ่มจากทางแผ่นดินทางเหนือ

มันจะเปลี่ยนบ้านเมืองของยูดาห์ให้เป็นซาก

และให้กลายเป็นโพรงหมาไน

²³ พระยาห์เวห์เจ้าข้า ผมรู้ว่าคนเราไม่สามารถกำหนดชะตาชีวิตของตัวเองได้

คนเราไม่สามารถบอกได้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้นบ้างและไม่สามารถบอกได้ว่าเขาจะทำอะไรได้บ้างในอนาคต

²⁴ ข้าแต่พระยาห์เวห์ โปรดตีสอนผมเถิดแต่ขอให้ทำอย่างยุติธรรม

อย่าได้ทำด้วยความโกรธเลย ไม่อย่างนั้นพระองค์จะทำให้ผมถึงจุดจบ

²⁵ ขอให้ระบายความโกรธเกรี้ยวของพระองค์กับชนชาติต่างๆที่ไม่รู้จักพระองค์

และกับตระกูลต่างๆที่ไม่ได้อธิษฐานต่อพระองค์

เพราะชนชาติพวกนั้นได้กลืนกินยาโคบ

พวกเขาได้กำจัดเขา

แถมยังพังบ้านของเขาด้วย

ฝ่าฝืนพันธสัญญา

¹ นี่คือถ้อยคำที่เยเรมียาห์ได้รับจากพระยาห์เวห์ พระองค์พูดว่า ² “ฟังถ้อยคำเหล่านี้ที่เกี่ยวกับพันธสัญญาไว้ให้ดี แล้วเอาไปบอกชาวยูดาห์และชาวเยรูซาเล็ม ³ ให้บอกพวกเขาว่า นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอลพูดไว้คือ ‘คนที่ไม่ยอมฟังถ้อยคำที่เกี่ยวกับพันธสัญญานี้ จะต้องถูกสาปแช่ง’ ⁴ เป็นถ้อยคำที่เราได้สั่งกับบรรพบุรุษของเจ้าไว้ ตอนที่เราพาพวกเขาออกมาจากอียิปต์ ออกจากเตาไฟเหล็ก เราได้บอกกับพวกเขาว่า ‘ให้เชื่อฟังเรา และให้ทำตามสิ่งต่างๆเหล่านี้ที่เราได้สั่งให้เจ้าทำ แล้วเจ้าจะเป็นคนของเรา และเราก็จะเป็นพระเจ้าของเจ้า’”

⁵ ที่เราทำอย่างนี้ก็เพื่อทำให้คำสัญญาที่เราได้สาบานไว้กับบรรพบุรุษของเจ้าเป็นจริง คำสัญญานั้นคือ “เราจะให้แผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำเชื่อมผลไม้อุดมสมบูรณ์เหมือนกับที่มันเป็นอยู่ตอนนี้” แล้วผมก็ตอบว่า “อาเมน ขอให้เป็นตามนั้นเถิดพระยาห์เวห์”

⁶ แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดกับผมว่า “ให้ประกาศถ้อยคำเหล่านี้ตามเมืองต่างๆของยูดาห์และตามถนนหนทางของเยรูซาเล็มว่า ‘ฟังถ้อยคำแห่งคำสัญญานี้ และให้ทำตามถ้อยคำเหล่านั้น’

⁷ ที่เราพูดอย่างนี้ก็เพราะเราเตือนบรรพบุรุษของเจ้า นับตั้งแต่วันที่เรานำพวกเขาออกมาจากแผ่นดินอียิปต์จนถึงทุกวันนี้ เราเตือนพวกเขาอย่างไม่หยุดหย่อนว่าให้ฟังเสียงของเรา

⁸ แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง หรือเอียงหูมาฟัง แต่ละคนก็หันไปตามจิตใจที่ดื้อดึงชั่วร้ายของเขา ดังนั้นเราจะนำการลงโทษทั้งสิ้นที่เกี่ยวข้องกับคำสัญญานี้ ให้มาตกลงบนพวกเขา เพราะพวกเขาไม่ยอมทำตามสิ่งที่เราสั่งให้พวกเขาทำในคำสัญญานี้”

⁹ แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดกับผมว่า “เราพบแผนชั่วของคนยูดาห์และชาวเยรูซาเล็ม ¹⁰ พวกเขาได้หันไปทำสิ่งชั่วร้ายที่พวกบรรพบุรุษของพวกเขาทำ พวกบรรพบุรุษนี้เป็นพวกแรกที่ไม่ยอมฟังถ้อยคำต่างๆของเรา พวกเขาไปติดตามรับใช้พระอื่นๆ พวกคนอิสราเอลและคนยูดาห์ได้ละเมิดคำสัญญาที่เราได้ทำไว้กับบรรพบุรุษของพวกเขา”

¹¹ ดังนั้น นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูด คือ “เรากำลังจะนำความหายนะมาสู่พวกเขา และพวกเขาจะไม่มีทางหลบหนีไปได้ พวกเขาจะร้องขอความช่วยเหลือจากเรา แต่เราจะไม่ฟังพวกเขา ¹² หลังจากนั้นชาวเมืองต่างๆของยูดาห์และชาวเมืองเยรูซาเล็มก็จะไปร้องไห้คร่ำครวญเอากับพระต่างๆที่พวกเขาเผาเครื่องหอมถวาย แต่พระปลอมพวกนั้นจะไม่ช่วยพวกเขา ในเวลาที่พวกเขากำลังเดือดร้อน

¹³ ยูดาห์ ที่เราพูดอย่างนี้ ก็เพราะตามเมืองต่างๆของเจ้า มีแต่พระต่างๆมากมาย และตามท้องถนนในเมืองเยรูซาเล็ม เจ้าก็ตั้งแท่นบูชาให้กับรูปเคารพที่น่าอับอายไปทั่วทุกหนแห่ง พวกมันใช้สำหรับเผาเครื่องหอมให้พระบาอัล

¹⁴ ส่วนเจ้า เยเรมียาห์ อย่าได้อธิษฐานให้กับคนพวกนี้ และอย่าได้คร่ำครวญหรือวิงวอนให้กับพวกเขาด้วย เพราะเราจะไม่ฟังในเวลาที่พวกเขาร้องหาเราตอนที่เดือดร้อน

¹⁵ ยูดาห์ ที่รักของเรา มาทำอะไรในวิหารของเรา

เห็นๆอยู่ว่านางได้ทำสิ่งที่ชั่วร้ายมากมาย

เครื่องเซ่นไหว้ของเจ้าจะถูกเอาไปจากเจ้า

เพราะเจ้าสนุกสนานกับความชั่วช้าของเจ้า”

¹⁶ ครั้งหนึ่งพระยาห์เวห์เคยเรียกเจ้าว่า

“ต้นมะกอกเขียวสวยสดพร้อมผลที่เอร็ดอร่อย”

แต่เดี๋ยวนี้ ด้วยเสียงที่เหมือนกับพายุใหญ่ พระองค์จะจุดไฟเพื่อเผาเจ้า

และกิ่งก้านของเจ้าก็จะหักลง

¹⁷ และพระยาห์เวห์ ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้ที่ปลูกเจ้า

ได้สั่งให้ความหายนะนี้เกิดขึ้นกับเจ้า

ที่พระองค์ทำอย่างนี้ก็เพราะ

ความชั่วร้ายที่ชาวอิสราเอลและยูดาห์ทำ

พวกเขายั่วโมโหพระองค์

ด้วยการเผาเครื่องหอมให้กับพระบาอัล

แผนชั่วร้ายต่อเยเรมียาห์

¹⁸ พระยาห์เวห์ได้เปิดเผยแผนการของพวกเขาให้กับผม เพื่อผมจะได้รู้

¹⁹ ผมเป็นเหมือนแกะว่าง่ายที่กำลังถูกลากไปเชือด ผมไม่รู้ว่าพวกเขาได้วางแผนชั่วร้ายต่อผม พวกเขาพูดว่า “ให้พวกเราทำลายต้นไม้กับผลของมันและให้เราตัดเยเรมียาห์ออกจากแผ่นดินของคนที่ยังมีชีวิตอยู่ และอย่าให้ใครจดจำชื่อของเขาอีกต่อไป”

²⁰ แต่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้พิพากษาที่เที่ยงธรรม ผู้ที่ทดสอบความคิดและจิตใจของมนุษย์

ขอให้ผมได้เห็นพระองค์แก้แค้นพวกเขาด้วยเถิด เพราะผมได้ร้องเรียนต่อพระองค์แล้ว

²¹ ดังนั้น นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับคนอานาโธท คนที่กำลังพยายามจะฆ่าเยเรมียาห์ คนที่พูดว่า “ถ้าแกหยุดพูดแทนพระยาห์เวห์ พวกเราก็จะไว้ชีวิตแก”

²² ดังนั้นนี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูด “เรากำลังจะลงโทษพวกเขา คนหนุ่มของพวกเขาจะถูกฆ่าตายในสงคราม พวกลูกชายลูกสาวของพวกเขาจะตายเพราะความหิวโหย

²³ จะไม่มีใครรอดชีวิตสักคน เพราะเราจะนำความหายนะมาให้กับชาวอานาโธท ตอนที่เราลงโทษพวกเขา”

เยเรมียาห์บ่นให้พระเจ้าฟัง

¹ พระยาห์เวห์ เมื่อข้าพเจ้าโต้แย้งกับพระองค์ในศาล

พระองค์ได้รับการตัดสินว่าถูกเสมอ

แต่ข้าพเจ้าอยากจะพูดถึงความยุติธรรมกับพระองค์

ทำไมคนหลอกลวงถึงได้เจริญเอาเจริญเอา

ทำไมพวกวางแผนชั่วถึงประสบความสำเร็จ

² พระองค์ปลูกพวกเขาแล้วพวกเขาก็หยั่งรากลงไป

และเจริญงอกงามแถมยังออกลูกด้วย

พวกเขาพูดถึงพระองค์บ่อยๆ

แต่พวกเขาไม่จริงใจต่อพระองค์เลย

³ แต่พระยาห์เวห์ พระองค์รู้จักข้าพเจ้า

พระองค์เคยเห็นข้าพเจ้าและพระองค์เองก็เคยทดสอบจิตใจของข้าพเจ้าแล้ว

ขอให้พระองค์ลากพวกนั้นไปเหมือนลากแกะไปเชือดเถิด

คัดพวกมันไว้รอวันเชือดเถิด

⁴ แผ่นดินจะแห้งแล้งไปอีกนานแค่ไหน

และหญ้าในท้องทุ่งทุกที่จะเหี่ยวแห้งไปถึงเมื่อไหร่

เพราะความชั่วช้าของคนที่อาศัยอยู่ที่นั่น

พวกสัตว์และนกถึงถูกกวาดไปเรียบ

สิ่งนี้ก็จะเกิดขึ้นด้วย เพราะพวกเขาพูดว่า “พระองค์ไม่เห็นหรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเรา”

พระเจ้าตอบเยเรมียาห์

⁵ พระยาห์เวห์พูดว่า

“ถ้าเจ้าวิ่งแข่งกับมนุษย์ที่มีเท้าเหมือนกับเจ้าและพวกเขาทำให้เจ้าหมดแรง

เจ้าจะไปวิ่งแข่งกับม้าได้ยังไง

ถ้าเจ้ายังสะดุดล้มลงในแผ่นดินที่มีความปลอดภัย

แล้วเจ้าจะทำยังไงในป่าทึบริมแม่น้ำจอร์แดน

⁶ ที่เราพูดอย่างนี้ก็เพราะแม้แต่พี่น้องและญาติสนิทของเจ้า

ยังวางแผนทรยศเจ้าเลย

ถึงพวกเขาจะร้องเรียกหาเจ้าสุดเสียง

ก็อย่าได้ไปหลงเชื่อพวกเขา

ถึงแม้พวกเขาจะพูดหวานกับเจ้า

พระยาห์เวห์ได้ทอดทิ้งยูดาห์คนของพระองค์

⁷ พระยาห์เวห์พูดว่า

เราได้ทอดทิ้งวิหารของเราไป

เราได้ละทิ้งมรดกของเราไป

เราได้ทิ้งยูดาห์คนที่เรารักไว้ในเงื้อมมือศัตรูของนาง

⁸ คนที่เราเรียกว่าคนของเราได้กลายเป็นเหมือนสิงโตป่าต่อเรา

นางได้ส่งเสียงคำรามใส่เรา

ดังนั้น เราจึงเกลียดนาง

⁹ คนของเรากลายเป็นเหมือนนกล่อเหยื่อสำหรับเราหรือยังไง

หรือมีนกล่อเหยื่อรายล้อมนางอยู่หรือ

รวบรวมสัตว์ป่าทั้งหมดเข้ามา

เพื่อว่าพวกมันจะได้กินนาง

¹⁰ คนเลี้ยงแกะหลายคนทำลายไร่องุ่นของเรา

พวกเขาได้เหยียบย่ำส่วนแบ่งของเราจนราบเรียบ

พวกเขาได้ทำให้ส่วนแบ่งที่เรารักกลายเป็นทะเลทรายร้าง

¹¹ พวกเขาได้ทำให้มันกลายเป็นที่ดินเปล่าประโยชน์

ดังนั้นที่ดินที่เปล่าประโยชน์นั้นจึงร้องทุกข์ต่อเรา

ที่ดินทั้งหมดถูกปล่อยร้างว่างเปล่า

แต่ก็ไม่มีใครสนใจใยดี

¹² ดังนั้นนักทำลายจึงเดินทางมาจากที่แห้งแล้งในทะเลทราย

ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะดาบของพระยาห์เวห์กำลังกลืนกินจากสุดปลายโลกด้านหนึ่งไปสุดปลายอีกด้านหนึ่ง

ไม่มีสันติสุขสำหรับสิ่งมีชีวิตหน้าไหนทั้งสิ้น

¹³ พวกเขาปลูกข้าวสาลี

แต่กลับเก็บเกี่ยวหนาม

พวกเขาทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อย

แต่กลับไม่ประสบความสำเร็จ

แล้วพวกเขาจะต้องอับอายกับผลผลิตของตัวเอง

เพราะพระยาห์เวห์จะระบายความโกรธใส่พวกเขา”

คำสัญญาที่พระยาห์เวห์ให้กับเพื่อนบ้านของอิสราเอล

¹⁴ พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้ คือ “เกี่ยวกับพวกคนชั่วช้าที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินที่อยู่ใกล้กับมรดก ที่เราได้ให้กับคนอิสราเอลนั้น เราจะถอนรากพวกเขาจากแผ่นดินของตัวเอง และถอนรากครอบครัวของยูดาห์ออกไปจากพวกเขาด้วย

¹⁵ หลังจากถอนรากพวกเขาแล้ว เราก็จะแสดงความเมตตากับพวกเขาอีกครั้ง เราจะพาพวกเขากลับมา ให้แต่ละคนกลับไปยังมรดกของตัวเอง และแต่ละคนก็จะได้กลับไปยังที่ดินของตัวเอง

¹⁶ ในอดีตพวกเขาเคยสอนคนของเราให้สาบานกับพระบาอัล แต่ตอนนี้ถ้าพวกเขาเรียนรู้วิถีทางของคนของเราจริงๆโดยสาบานในนามของเรา ด้วยการพูดว่า ‘พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด …’ ถ้าทำอย่างนี้ พวกเขาก็จะเจริญขึ้นท่ามกลางคนของเรา

¹⁷ แต่ถ้าพวกเขาไม่ยอมฟัง เราก็จะถอนรากชนชาตินี้ และทำลายมันทิ้งอย่างแน่นอน” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้

ผ้าคาดเอวของเยเรมียาห์

¹ พระยาห์เวห์พูดกับผมอย่างนี้ว่า “ไปซื้อผ้าคาดเอวที่ทำจากผ้าลินินมาผืนหนึ่ง แล้วเอามาคาดเอวเจ้าไว้ แต่อย่าเอามันไปแช่น้ำ”

² ผมก็เลยไปซื้อผ้าตามที่พระยาห์เวห์สั่ง แล้วเอามันมาคาดเอวผมไว้

³ หลังจากนั้นพระยาห์เวห์ก็พูดกับผมเป็นครั้งที่สองว่า

⁴ “ให้เอาผ้าที่เจ้าซื้อมา ที่คาดเอวเจ้าอยู่ ไปที่แม่น้ำยูเฟรติส แล้วเอามันไปซ่อนไว้ในซอกหิน”

⁵ ผมจึงไป และเอามันไปซ่อนไว้แถวแม่น้ำยูเฟรติสตามที่พระยาห์เวห์สั่งผมไว้

⁶ หลังจากผ่านไปหลายวัน พระยาห์เวห์ก็พูดกับผมว่า “ลุกขึ้นแล้วให้ไปที่แม่น้ำยูเฟรติส ไปเอาผ้าที่เราสั่งให้เจ้าเอาไปซ่อนไว้ที่นั่น”

⁷ ดังนั้น ผมจึงไปที่แม่น้ำยูเฟรติส แล้วไปหาผ้าผืนนั้น และเอามันออกมาจากที่ซ่อน แต่ผ้านั้นเปื่อยหมดแล้ว จะเอาไปใช้ทำอะไรก็ไม่ได้

⁸ แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดกับผมว่า

⁹ “นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูด ‘เราจะทำลายความเย่อหยิ่งของยูดาห์และเยรูซาเล็มเหมือนผ้าชิ้นนี้แหละ

¹⁰ คนชั่วช้าพวกนี้ ที่ไม่ยอมฟังเสียงเรา ที่ไปเดินตามจิตใจที่ดื้อดึงของพวกเขา และที่ไปติดตามรับใช้พระอื่น และไปก้มกราบอยู่ต่อหน้าพวกพระนั้น คนพวกนี้ก็จะเป็นเหมือนผ้าผืนนี้ ที่ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

¹¹ ผ้านี้ติดอยู่ที่เอวของคนใส่ยังไง เราก็ทำให้คนอิสราเอลและคนยูดาห์ทุกคนติดอยู่กับเราอย่างนั้นเหมือนกัน’” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

“เราอยากให้พวกเขาเป็นคนของเรา และนำชื่อเสียง คำสรรเสริญ และสง่าราศีมาให้กับเรา แต่พวกเขากลับไม่ยอมฟัง”

คำเตือนต่อยูดาห์

¹² “ดังนั้นให้เอาข่าวนี้ไปบอกกับพวกเขา พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดไว้ว่าอย่างนี้ ‘ไหทุกใบควรจะมีเหล้าองุ่นอยู่เต็ม’ แล้วพวกนั้นก็จะพูดกับเจ้าว่า ‘พวกเราไม่รู้หรือยังไงว่าไหทุกใบควรจะมีเหล้าองุ่นอยู่เต็ม’

¹³ เจ้าก็จะต้องบอกพวกนั้นว่า พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้ ‘เรากำลังจะทำให้คนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้เมามายกันหมด ทั้งกษัตริย์ทุกคนที่นั่งบนบัลลังก์ของดาวิด พวกนักบวช พวกผู้พูดแทนพระเจ้า และคนทั้งหมดในเยรูซาเล็ม

¹⁴ และเราจะบดขยี้ผู้คนเข้าใส่กัน และบดขยี้แม้แต่พ่อแม่เข้าใส่ลูกๆของเขา’” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

“เราจะไม่ละเว้น สงสาร หรือเมตตาปรานีต่อพวกเขา เพื่อพวกเขาจะได้พินาศไป”

¹⁵ เอียงหูเข้ามา อย่าได้หยิ่งผยอง

เพราะพระยาห์เวห์ได้เตือนไว้แล้ว

¹⁶ ถวายเกียรติให้กับพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านก่อนที่จะค่ำมืด

และก่อนที่เท้าท่านจะสะดุดล้มบนเนินเขาตอนพลบค่ำ

ในช่วงที่พวกท่านรอคอยแสงอรุณนั้น

พระองค์จะทำให้มันกลับกลายเป็นความมืดมิดและมืดมัว

¹⁷ ถ้าพวกท่านไม่ยอมฟังสิ่งนี้

ผมก็จะร้องไห้ให้กับความหยิ่งผยองของท่าน

ผมจะหลั่งน้ำตาอย่างขมขื่นและน้ำตาก็จะไหลพรากจากตาของผม

เพราะฝูงแกะของพระยาห์เวห์ถูกจับเอาไปเป็นเชลยแล้ว

¹⁸ ให้บอกกษัตริย์และแม่ของกษัตริย์ว่า

“ให้ลงมานั่งในที่นั่งที่ต่ำต้อย

เพราะมงกุฎอันแสนสวยของพวกเจ้าได้หล่นจากหัวของพวกเจ้าแล้ว

¹⁹ พวกเมืองต่างๆของเนเกบก็ถูกปิดไปหมดแล้ว

และก็ไม่มีใครไปเปิดมัน

ยูดาห์ถูกไล่ออกไปแล้วหมดทุกคน

ถูกไล่ออกไปจนหมดเกลี้ยง”

²⁰ พระยาห์เวห์พูดว่า “เงยหน้าดูพวกที่กำลังมาจากทางทิศเหนือสิ

ฝูงแกะที่เจ้าได้มา ไปอยู่ที่ไหนหมดแล้ว

แกะที่สวยงามของเจ้าอยู่ที่ไหน

²¹ เจ้าจะว่ายังไงเมื่อคนที่เจ้าเคยฝึกอบรมเพื่อจะได้มาเป็นมิตรกับเจ้า

แต่พวกเขากลับแต่งตั้งคนเหล่านั้นให้มาเป็นหัวหน้าเจ้า

เจ้าจะไม่เจ็บเหมือนผู้หญิงที่กำลังจะคลอดลูกหรือ

²² และถ้าเจ้าสงสัยในใจว่า

‘ทำไมเรื่องพวกนี้ถึงได้เกิดขึ้นกับฉัน’

มันเป็นเพราะความผิดอันใหญ่หลวงของเจ้าเอง

ที่กระโปรงของเจ้าถูกถลกขึ้นมา

และเจ้าก็ถูกข่มขืน

²³ ชาวเอธิโอเปียเปลี่ยนสีผิวตัวเองได้หรือ

เสือดาวเปลี่ยนลายจุดของมันได้หรือ

ถ้าได้ พวกเจ้าที่ได้รับการเรียนรู้ให้ทำในสิ่งที่ชั่วช้า

ก็เปลี่ยนมาทำดีได้เหมือนกัน

²⁴ ดังนั้นเราจะทำให้พวกเขากระจัดกระจายไป

เหมือนแกลบที่ถูกลมของทะเลทรายพัดปลิวไป

²⁵ นี่คือส่วนแบ่งของเจ้า

ที่เราได้ชั่งออกมาให้กับเจ้า”

พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น

“ส่วนแบ่งที่เราได้ชั่งให้กับเจ้า

เราทำอย่างนี้ก็เพราะเจ้าได้ลืมเรา

แล้วหันไปไว้วางใจในสิ่งที่ไม่จริง

²⁶ เราเองจะยกกระโปรงขึ้นคลุมหัวเจ้า

เพื่อคนจะได้เห็นความอัปยศอดสูของเจ้า

²⁷ เราได้เห็นการสำส่อนของเจ้า

การให้ท่าของเจ้า

อุบายแยบยลที่เจ้าใช้สำส่อนบนเนินเขาต่างๆ

เราได้เห็นพิธีกรรมที่น่าขยะแขยงที่เจ้าได้ทำในท้องทุ่งนั้น

แล้วเจ้าจะต้องเสียใจ เยรูซาเล็มเอ๋ย

เจ้าจะไม่บริสุทธิ์ไปอีกนานเท่าไหร่”

ภัยแล้งและผู้พูดแทนพระเจ้าจอมปลอม

¹ นี่คือคำพูดของพระยาห์เวห์ที่มาถึงเยเรมียาห์เกี่ยวกับภัยแล้งว่า

² “ยูดาห์ร้องไห้เศร้าโศก

ประตูเมืองต่างๆของเธอก็ทรุดโทรม

ความมืดปกคลุมแผ่นดิน

และเสียงร้องไห้ขมขื่นของเยรูซาเล็มก็ดังขึ้น

³ พวกคนชั้นสูงส่งคนใช้ออกไปหาน้ำ

พวกเขาไปที่แอ่งเก็บน้ำแต่ก็หาน้ำไม่ได้

ก็เลยกลับมาพร้อมกับเหยือกเปล่าๆ

พวกเขาอับอายขายหน้าก็เลยคลุมหัวไว้

⁴ เพราะพื้นดินก็แตกระแหง

เพราะไม่มีฝนตกลงมาบนแผ่นดิน

คนไถนาก็อับอาย

จนต้องคลุมหัวไว้

⁵ แม้แต่แม่กวางในทุ่งโล่งออกลูกแล้วทิ้งลูกไป

เพราะไม่มีหญ้าให้กิน

⁶ พวกลาป่ายืนอยู่บนยอดเนินเขาโล้นเตียน

พวกมันหอบเหมือนพวกหมาไน

ดวงตาของพวกมันปิดลง

เพราะไม่มีผักหญ้าจะให้กิน

⁷ พระยาห์เวห์เจ้าข้า

ถ้าความผิดของพวกเราย้อนกลับมาสนองเราเอง

โปรดทำอะไรสักอย่างเพื่อเห็นแก่พระนามของพระองค์เอง

เพราะเราเคยหันหลังให้พระองค์หลายต่อหลายครั้ง

เราได้ทำบาปต่อพระองค์

⁸ พระยาห์เวห์เจ้าข้า พระองค์คือผู้ที่อิสราเอลกำลังรอคอย พระองค์คือความหวังของอิสราเอล

และเป็นพระผู้ช่วยของเขาในยามยาก

แต่ทำไมพระองค์ถึงทำเหมือนเป็นคนแปลกหน้า

หรือนักท่องเที่ยวที่ค้างแรมแค่คืนเดียว

⁹ ทำไมพระองค์ถึงทำเหมือนคนที่ประหลาดใจ

ทำเหมือนนักรบที่ไม่สามารถช่วยคนที่เขามาช่วย

พระยาห์เวห์เจ้าข้า พระองค์อยู่ท่ามกลางพวกเราที่นี่

คนเขาเรียกพวกเราด้วยชื่อของพระองค์ ขออย่าได้ทอดทิ้งพวกเรา”

¹⁰ พระยาห์เวห์พูดถึงคนพวกนี้ว่า

“มันเป็นเรื่องจริงที่ว่า

เท้าของพวกเขาชอบเดินไปเรื่อยและพวกเขาก็ไม่ควบคุมมันไว้

ดังนั้นตอนนี้พระยาห์เวห์จะไม่ยอมรับพวกเขา

พระองค์จะจดจำความผิดที่พวกเขาได้ทำไป

และพระองค์จะลงโทษพวกเขาสำหรับบาปต่างๆของพวกเขา”

¹¹ แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดกับผมว่า “อย่าได้อธิษฐานเพื่อความสุขสบายของคนพวกนี้ ¹² ถึงพวกเขาจะอดอาหาร เราก็จะไม่ฟังคำร้องขอให้ช่วยของพวกเขา ถึงพวกเขาจะถวายเครื่องเผาบูชา และเครื่องบูชาจากเมล็ดพืช เราก็จะไม่พอใจในพวกเขาอยู่ดี เพราะเราได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้ว ที่จะกำจัดพวกเขาด้วยดาบ ด้วยความหิวโหยและด้วยโรคภัยไข้เจ็บ”

¹³ แล้วผมก็พูดว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์ เจ้านายของข้าพเจ้า พวกผู้พูดแทนพระเจ้าจอมปลอมบอกกับคนพวกนั้นว่า ‘ไม่ต้องกลัวดาบและความอดอยาก มันจะไม่เกิดขึ้นกับพวกเจ้าหรอก เราพูดเพราะพระยาห์เวห์จะให้สันติสุขกับเจ้าอย่างแน่นอน’” ¹⁴ แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดกับผมว่า “พวกผู้พูดแทนพระเจ้านั้นอ้างว่าพูดแทนเรา แต่พวกมันโกหก เราไม่ได้ส่งพวกมันมา เราก็ไม่ได้สั่งพวกมันและเราก็ไม่ได้พูดกับพวกมันด้วย แต่พวกมันยังคงพูดแทนเราให้กับพวกเจ้า เป็นนิมิตโกหกและคำทำนายไร้สาระที่มาจากจิตใจที่หลอกลวงของพวกมัน ¹⁵ ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงพูดว่า ผู้พูดแทนพระเจ้าพวกนี้ที่พูดในนามของเรา ทั้งๆที่เราไม่ได้ส่งพวกมันมา ที่พูดว่า ‘ดาบและความหิวโหยจะไม่เข้ามาในแผ่นดินนี้ พวกผู้พูดแทนพระเจ้านี้จะต้องตายด้วยดาบและความหิวโหย ¹⁶ ส่วนคนที่ฟังพวกมันก็จะต้องถูกโยนลงไปบนถนนของเยรูซาเล็มด้วยความอดอยากหิวโหยและตายด้วยดาบและจะไม่มีใครฝังศพให้พวกเขา เราจะลงโทษพวกผู้พูดแทนพระเจ้านี้ รวมทั้งเมีย ลูกชาย และลูกสาวของพวกมัน’

¹⁷ เยเรมียาห์ เอาคำพูดนี้ไปบอกกับยูดาห์ว่า

‘เราหลั่งน้ำตาทุกคืนวันไม่เคยหยุดหย่อน

เพราะการทำลายล้างอันใหญ่หลวงที่เกิดขึ้นกับคนที่เรารัก

เพราะเขามีแผลอันเจ็บปวดแสนสาหัส

¹⁸ ถ้าเราออกไปในทุ่ง

เราก็จะเห็นคนบาดเจ็บเพราะดาบ

และถ้าเราเข้าไปในเมือง

เราก็เห็นโรคร้ายต่างๆที่เกิดจากความอดอยาก

สิ่งต่างๆเหล่านี้จะเกิดขึ้น ก็เพราะว่า

ทั้งพวกผู้พูดแทนพระเจ้าและนักบวชทำการค้าไปทั่วแผ่นดินแต่ขาดความรู้’”

¹⁹ ประชาชนพูดว่า “พระองค์ทอดทิ้งยูดาห์อย่างสิ้นเชิงแล้วหรือ

พระองค์รังเกียจศิโยนมากขนาดนั้นเชียวหรือ

ทำไมพระองค์ถึงได้ทำร้ายเรา

ในเวลาที่ไม่มีหมอจะรักษาพวกเรา

พวกเราเฝ้ารอสันติสุข

แต่ไม่มีอะไรดีให้เห็นเลย

พวกเราเฝ้ารอเวลาที่พวกเราจะได้รับการรักษา

กลับมีแต่เรื่องสยดสยองเกิดขึ้น

²⁰ พระยาห์เวห์เจ้าข้า พวกเรารู้ว่าเราทำบาปอะไรบ้าง

และรู้ว่าบรรพบุรุษของเราทำบาปอะไรเอาไว้

พวกเรารู้ว่าพวกเราทำผิดบาปต่อพระองค์

²¹ ขออย่าได้ปฏิเสธพวกเราเลยเพื่อว่าชื่อเสียงของพระองค์จะได้แผ่ไพศาลขึ้น

และอย่าทำให้บัลลังก์ของพระองค์เองต้องได้รับความอับอาย

ได้โปรดระลึกถึงคำมั่นสัญญาที่พระองค์ได้ทำไว้กับเราและขออย่าได้ผิดคำสัญญาเลย

²² พวกเทพเจ้าจอมปลอมของชนชาติต่างๆทำให้ฝนตกได้หรือ

ตัวท้องฟ้าเองจะทำให้ฝนตกได้หรือ

ไม่ใช่พระองค์หรอกหรือที่เป็นพระยาห์เวห์ของพวกเรา

พวกเราพึ่งในพระองค์

เพราะพระองค์เป็นผู้ทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด”

¹ แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดกับผมว่า

“ถึงแม้โมเสสกับซามูเอลจะมายืนอ้อนวอนต่อหน้าเรา เราก็จะไม่ยกโทษให้กับคนพวกนี้ ไล่พวกมันไป ให้พวกมันออกไปให้พ้น

² และถ้าพวกนั้นถามเจ้าว่า ‘แล้วจะให้พวกเราไปไหนหรือ’ ก็ให้เจ้าตอบพวกมันว่า พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้

‘ถ้าเราได้กำหนดให้เจ้าตาย เจ้าก็จะต้องตาย

ถ้าเรากำหนดให้เจ้าถูกดาบฆ่าฟัน

เจ้าก็จะต้องตายด้วยดาบ

ถ้าเรากำหนดให้เจ้าอดอยาก เจ้าก็จะต้องอดอยาก

และถ้าเรากำหนดให้เจ้าถูกจับไปเป็นเชลย เจ้าก็จะต้องเป็นเชลย

³ เราจะลงโทษพวกเขาสี่อย่าง คือ

ด้วยดาบ ที่จะฆ่าฟันพวกเขา

ด้วยพวกสุนัข ที่จะลากพวกเขา

ด้วยนกในอากาศ

และด้วยสัตว์ร้ายที่อยู่บนดิน

ซึ่งจะกัดกินและทำลายพวกเขา

⁴ และเราจะทำให้พวกเขาเป็นที่น่าสยดสยองให้กับอาณาจักรทั่วโลก

เราจะทำอย่างนี้ ก็เพราะ

สิ่งต่างๆที่มนัสเสห์+ 15:4 มนัสเสห์ เป็นกษัตริย์ของยูดาห์ ในปี 687-642 ก่อนพระเยซูมาเกิด เขาสนับสนุนให้มีการนมัสการเทพเจ้าของคนต่างชาติ ดูได้จาก 2 พงศ์กษัตริย์ 21:10-15 กษัตริย์แห่งยูดาห์ ลูกชายของเฮเซคียาห์

ได้ทำไปในเมืองเยรูซาเล็ม’”

⁵ “เยรูซาเล็มที่รัก ใครเล่าจะมาเห็นอกเห็นใจเจ้า

ใครเล่าจะมาเสียใจกับเจ้า

ใครเล่าจะมาสนใจถามทุกข์สุขของเจ้า

⁶ เจ้าได้ทอดทิ้งเราไป” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

“เจ้าหันหลังให้เรา

ดังนั้นเราจะโจมตีเจ้าและทำลายเจ้าซะ

เราเบื่อที่จะให้โอกาสกับเจ้าแก้ตัวครั้งแล้วครั้งเล่า

⁷ เราจะเอาส้อมโกยฟางซัดพวกเขา

ให้กระจัดกระจายไปที่ตรงประตูเมือง

เราจะทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนกับว่าไม่มีลูก เราจะทำให้คนของเราพินาศ

เพราะวิถีทางต่างๆของพวกเขา พวกเขาไม่ยอมหันกลับมาหาเรา

⁸ พวกเขาจะมีแม่ม่ายมากกว่าจำนวนเม็ดทรายที่ทะเลเสียอีก

ในตอนกลางวัน เราจะทำลายล้างแม่ทุกคนของคนหนุ่ม

เราจะนำความหวาดกลัวและสิ่งที่น่าสยดสยองให้เกิดขึ้นกับเขาในทันที

⁹ ผู้หญิงที่เลี้ยงดูลูกเจ็ดคนจะอ่อนแอลง

แล้วพวกนางก็จะตาย

ดวงอาทิตย์จะไม่ส่องแสงมาหานางอีก

นางจะอับอายและขายหน้า

ใครก็ตามที่ยังคงเหลืออยู่

ก็จะถูกฆ่าฟันด้วยดาบของศัตรูของพวกเขา”

พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนั้น

เยเรมียาห์บ่นอีก

¹⁰ แม่ครับ ความหายนะเกิดขึ้นกับผม

ที่ผมพูดอย่างนี้ก็เพราะแม่คลอดผมมา

ผมกลายเป็นคนที่ชอบโต้เถียง

เป็นคนที่ชอบทะเลาะวิวาทกับคนไปทั่วทั้งแผ่นดิน

ผมไม่เคยให้ใครยืมอะไรและผมก็ไม่เคยขอยืมอะไรใคร

แต่ทุกคนกลับพากันสาปแช่งผม

¹¹ พระยาห์เวห์พูดกับผมว่า

“แน่นอน เราได้สวมเสื้อเกราะให้เจ้าอย่างดี

แน่นอน เราได้เข้ามาช่วยเจ้าตอนทุกข์ทรมาน

และตอนยากลำบาก คือตอนที่เจอกับศัตรู”

พระเจ้าตอบเยเรมียาห์

¹² “มีใครสามารถหักเหล็กได้บ้าง คือ เหล็กจากทางเหนือ

หรือทองสัมฤทธิ์

¹³ เราจะทำกับทรัพย์สินเงินทองของเจ้าเหมือนของที่ยึดมาได้จากสงคราม

เราจะแจกจ่ายมันไปให้หมดแทนที่จะขายมัน

เราจะทำอย่างนี้ไปทั่วแผ่นดินของเจ้า

เพราะความบาปทั้งหลายของเจ้า

¹⁴ เราจะให้เจ้าไปเป็นทาสรับใช้ศัตรูในแผ่นดินที่เจ้าไม่รู้จักเพราะความโกรธของเราเริ่มคุเป็นไฟแล้ว

และมันจะเผาผลาญเจ้าทุกคน”

¹⁵ ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

โปรดระลึกถึงข้าพเจ้าและดูแลข้าพเจ้าด้วย

และแก้แค้นให้กับข้าพเจ้าด้วย

แก้แค้นคนพวกนั้นที่ไล่ล่าข้าพเจ้า

ขออย่าได้รอนานเกินไปที่จะลงมือ ไม่อย่างนั้นข้าพเจ้าจะตายเสียก่อน

พระองค์รู้ว่าพวกเขาดูถูกข้าพเจ้าก็เพราะพระองค์

¹⁶ ข้าพเจ้าค้นพบถ้อยคำต่างๆของพระองค์

แล้วข้าพเจ้าก็กลืนกินพระคำเหล่านั้น

และถ้อยคำของพระองค์ก็ทำให้ข้าพเจ้าเป็นสุขและเบิกบานใจ

เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระองค์ได้อ้างว่าข้าพเจ้าเป็นของพระองค์

¹⁷ ข้าพเจ้าไม่เคยนั่งกับพวกที่ชอบจัดงานเลี้ยง

และข้าพเจ้าเองก็ไม่ได้เฉลิมฉลองด้วย

เพราะพระองค์เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็เลยนั่งอยู่คนเดียว

เพราะพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าโกรธคนพวกนั้นมาก

¹⁸ ทำไมความเจ็บปวดของข้าพเจ้าถึงไม่เคยหยุด

ทำไมบาดแผลของข้าพเจ้าถึงกลัดหนองและรักษาไม่หายสักที

สำหรับข้าพเจ้าแล้ว

พระองค์เป็นเหมือนตาน้ำที่ไม่ให้น้ำ

หรือลำธารที่เหือดแห้งในหน้าร้อน

¹⁹ ดังนั้น พระยาห์เวห์ก็เลยพูดว่า “เยเรมียาห์ ถ้าเจ้ากลับมาหาเรา

เราก็จะยอมรับเจ้ากลับมา

แล้วเจ้าก็จะมายืนอยู่ต่อหน้าเรา

ถ้าเจ้าพูดในสิ่งที่มีสาระและไม่พูดไร้สาระ

เจ้าก็จะเป็นปากให้เราได้

คนพวกนี้จะหันมาหาเจ้า ไม่ใช่เจ้าหันไปหาพวกเขา

²⁰ เราจะทำให้เจ้าเป็นเหมือนกำแพงป้อมปราการทองสัมฤทธิ์

ซึ่งจะทนต่อการถูกโจมตีของคนพวกนี้ได้

พวกเขาจะสู้กับเจ้าแต่ก็จะเอาชนะเจ้าไม่ได้

เจ้ามั่นใจเรื่องนี้ได้เลยเพราะเราอยู่กับเจ้า เราจะช่วยให้เจ้ารอดพ้น”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

²¹ “เราจะช่วยให้เจ้ารอดพ้นจากเงื้อมมือของคนชั่วร้าย

และเราจะไถ่เจ้าออกจากเงื้อมมือของพวกอำมหิต”

วันแห่งความหายนะ

¹ แล้วพระยาห์เวห์พูดกับผมว่า

² “เยเรมียาห์ เจ้าจะต้องไม่หาเมีย และต้องไม่มีลูกชายลูกสาวในที่แห่งนี้” ³ เพราะนี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูดถึงลูกชายลูกสาวที่จะเกิดมาในที่แห่งนี้ และพูดถึงแม่ๆของพวกเขาที่จะคลอดพวกเขามา และพูดถึงพ่อๆของพวกเขาที่ทำให้พวกเขาเกิดมาในแผ่นดินนี้ว่า

⁴ “พวกเขาจะตายด้วยเชื้อโรค จะไม่มีใครไว้ทุกข์ให้กับพวกเขา และจะไม่มีใครฝังศพให้กับพวกเขา พวกเขาจะเป็นเหมือนมูลสัตว์ที่กองอยู่บนพื้นดิน พวกเขาจะถูกกำจัดไปด้วยดาบและด้วยความอดอยากหิวโหย ศพของพวกเขาจะกลายเป็นอาหารของนกในอากาศและของสัตว์บนพื้นดิน”

⁵ เพราะพระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้ คือ “อย่าเข้าใกล้บ้านที่มีงานศพ และอย่าเข้าไปในบ้านที่มีการไว้ทุกข์ อย่าไปเศร้าโศกเสียใจให้กับพวกเขา เพราะเราได้รวบรวมเอาสันติสุข ความรักและความเมตตาของเราไปจากคนพวกนี้แล้ว” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

⁶ ทั้งคนใหญ่โตและคนต่ำต้อยในแผ่นดินนี้ก็จะต้องตาย จะไม่มีใครฝังพวกเขา และจะไม่มีใครไว้ทุกข์ให้กับพวกเขาด้วย จะไม่มีใครเชือดเฉือนเนื้อตัวเองหรือโกนหัวเพื่อพวกเขา

⁷ จะไม่มีใครแบ่งอาหารให้กับพวกเขา ในช่วงที่พวกเขาเศร้าโศกเสียใจ เพื่อแสดงความเห็นอกเห็นใจพวกเขาต่อคนที่ตายไป และจะไม่มีใครเอาน้ำมาให้พวกเขาดื่มเพื่อปลอบโยนพวกเขาที่พ่อแม่ตายไป

⁸ อย่าเข้าไปในโรงเหล้า และนั่งลงกินดื่มกับคนพวกนี้

⁹ เพราะพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าของอิสราเอล พูดไว้อย่างนี้ว่า “ในชั่วชีวิตของเจ้านี้ เสียงเพลงที่มีความสุข เสียงร้องเฉลิมฉลองกัน และเสียงของเจ้าบ่าวเจ้าสาว เจ้าจะเห็นเรากำจัดเสียงร้องพวกนี้ให้หมดไปจากสถานที่แห่งนี้

¹⁰ และเมื่อเจ้าประกาศถ้อยคำเหล่านี้ให้กับคนพวกนี้ฟัง พวกเขาก็จะบอกกับเจ้าว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์ถึงได้บอกว่าเราจะต้องพบกับสิ่งชั่วร้ายอันยิ่งใหญ่นี้ด้วยล่ะ พวกเราทำอะไรผิดหรือ พวกเราทำบาปอะไรหรือที่ทำให้พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราไม่พอใจ’

¹¹ เจ้าจะต้องบอกพวกนั้นว่า พระยาห์เวห์บอกว่า ‘ก็เพราะพวกบรรพบุรุษของเจ้าทอดทิ้งเราไปและหันไปติดตามพระอื่นๆ ไปรับใช้ และกราบไหว้พวกมัน พวกเขาทอดทิ้งเรา และไม่ได้รักษากฎของเรา

¹² แต่พวกเจ้ากลับทำชั่วร้ายยิ่งกว่าพวกบรรพบุรุษของเจ้าเสียอีก แถมพวกเจ้าแต่ละคนยังไปทำตามใจชั่วๆของเจ้าเองแทนที่จะฟังเรา

¹³ ดังนั้นเราจะเหวี่ยงเจ้าออกไปจากแผ่นดินนี้ ไปอยู่ในดินแดนที่เจ้าและบรรพบุรุษของเจ้าไม่รู้จัก และเจ้าจะต้องรับใช้พระอื่นๆที่นั่นทั้งวันทั้งคืน และเราก็จะไม่ช่วยอะไรเจ้าเลยที่นั่น’”

¹⁴ พระยาห์เวห์พูดว่า “ดังนั้น วันนั้นกำลังจะมาถึงแล้ว เมื่อคนจะเลิกพูดว่า ‘เราขอสาบานโดยอ้างพระยาห์เวห์ ผู้ที่นำลูกหลานของอิสราเอลออกมาจากแผ่นดินอียิปต์’

¹⁵ แต่พวกเขาจะพูดอย่างนี้แทน คือ ‘เราขอสาบานโดยอ้างพระยาห์เวห์ผู้ที่นำลูกหลานของอิสราเอลออกมาจากแผ่นดินทางตอนเหนือ และนำออกมาจากทุกที่ที่พระองค์เคยไล่พวกเขาไป’ แล้วเราจะนำพวกเขากลับมายังแผ่นดินของพวกเขาเอง แผ่นดินที่เราได้ให้ไว้กับบรรพบุรุษของพวกเขา”

¹⁶ พระยาห์เวห์พูดว่า “เราจะส่งชาวประมงออกไปจำนวนมาก และพวกเขาจะไปจับคนยูดาห์ แล้วหลังจากนั้นเราจะส่งนายพรานออกไปเป็นจำนวนมาก พวกนายพรานจะไปล่าพวกยูดาห์ ตามภูเขาและเนินเขาทุกลูก และตามซอกหิน

¹⁷ เพราะเรากำลังดูว่าพวกเขาทำอะไร พวกเขาไม่มีทางหลบรอดสายตาเราไปได้ ความบาปของพวกเขาไม่อาจปิดบังไปจากเราได้หรอก

¹⁸ เราจะตอบแทนพวกเขาเป็นสองเท่า สำหรับความผิดและความบาปของพวกเขา เพราะพวกเขาทำให้แผ่นดินของเราแปดเปื้อนด้วยซากทั้งหลายของรูปเคารพที่น่าขยะแขยง และได้ทำให้แผ่นดินของเราเต็มไปด้วยสิ่งที่น่ารังเกียจทั้งหลาย”

¹⁹ พระยาห์เวห์เจ้าข้า พระองค์เป็นพละกำลังของข้าพเจ้า เป็นที่กำบังอันมั่นคงของข้าพเจ้า

และเป็นที่ลี้ภัยของข้าพเจ้าในเวลาทุกข์ยากลำบาก

ชนชาติทั้งหลายจะมาหาพระองค์จากทั่วทุกมุมโลก

และพูดว่า

“บรรพบุรุษของพวกเราได้รับแต่ของที่ไม่ได้เรื่อง ไร้สาระ และไม่ก่อให้เกิดประโยชน์อะไรเลย

²⁰ ควรแล้วหรือที่มนุษย์จะสร้างพระเจ้าให้กับตนเอง

สิ่งที่พวกเขาสร้างนั้นไม่ได้เป็นพระเจ้าอะไรเลย”

²¹ “ดังนั้น ตอนนี้เราจะสอนพวกเขา ครั้งนี้เราจะสอนพวกเขาเกี่ยวกับฤทธิ์อำนาจและความแข็งแกร่งของเรา แล้วพวกเขาจะได้รู้ว่าชื่อของเราคือยาห์เวห์”

¹ “ความผิดบาปของยูดาห์ถูกบันทึกไว้ด้วยปากกาเหล็ก

มันถูกบันทึกไว้ด้วยเหล็กแหลมบนแผ่นใจของพวกเขา

และบนเชิงงอนต่างๆของแท่นบูชาของพวกเขา

² เพื่อให้เป็นอนุสรณ์ต่อต้านพวกเขา

แท่นบูชาต่างๆและพวกเสาของพระอาเชราห์+ 17:2 พวกเสาของพระอาเชราห์ เป็นพระผู้หญิงของคนคานาอัน เป็นคู่ของพระบาอัล ของพวกเขาอยู่ใกล้ๆต้นไม้ใบหนาตามเนินเขาสูงๆ

³ ภูเขาที่อยู่ในท้องทุ่ง

รวมทั้งความร่ำรวยและทรัพย์สินเงินทองของเจ้า

และศาลเจ้าต่างๆของเจ้าที่อยู่บนยอดเนินเขา

เราจะยกทั้งหมดนี้ให้กับคนอื่น

เป็นเหมือนของที่ยึดมาได้จากเชลย

เพราะบาปที่มีอยู่ทั่วเขตแดนของเจ้า

⁴ เพราะการกระทำต่างๆของเจ้าเอง เจ้าจะต้องสูญเสียมรดกของเจ้าไป มรดกที่เราได้ยกให้กับเจ้า

เราจะทำให้เจ้าต้องรับใช้พวกศัตรูของเจ้าในแผ่นดินที่เจ้าไม่รู้จัก

เพราะเจ้าจุดไฟแห่งความเกรี้ยวโกรธของเราขึ้น

และมันจะเผาไหม้ตลอดไป”

จะหวังพึ่งในมนุษย์หรือพระเจ้า

⁵ พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้

“สิ่งเลวร้ายจะเกิดขึ้นกับคนที่ไว้วางใจในมนุษย์ด้วยกัน คนที่หวังพึ่งในกำลังของมนุษย์

คนที่ไม่ได้คิดถึงพระยาห์เวห์

⁶ เขาจะเป็นเหมือนพุ่มไม้ในทะเลทราย

ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยเมื่อมีสิ่งที่ดีๆเกิดขึ้น

เขาอาศัยอยู่ในที่แห้งแล้งในทะเลทราย

ในแผ่นดินเค็มที่ไม่มีผู้อื่นอาศัยอยู่

⁷ สิ่งที่ดีๆจะเกิดขึ้นกับคนที่ไว้วางใจในพระยาห์เวห์

พระยาห์เวห์เป็นความเชื่อมั่นของเขา

⁸ เขาจะเป็นเหมือนต้นไม้ที่ปลูกไว้ริมน้ำ

และมันก็แผ่รากของมันออกไปถึงริมน้ำ

มันไม่กลัวความร้อนเมื่อหน้าแล้งมา

ต้นของมันมีใบเขียวชอุ่มปกคลุมเอาไว้

ในปีที่แล้งจัดมันก็ไม่กลัว

และมันก็ออกผลอย่างสม่ำเสมอไม่ขาด”

⁹ “ใจนั้นเจ้าเล่ห์กว่าทุกสิ่ง

และมันก็ไม่มีทางเยียวยารักษาได้

ใครจะเข้าใจมันได้ล่ะ

¹⁰ เรา ยาห์เวห์

เป็นผู้นั้นที่ทดสอบใจและสำรวจสิ่งที่อยู่ในคน

เพื่อตอบแทนแก่คนตามวิถีทางของเขา

และตามผลของการกระทำต่างๆของเขา

¹¹ คนที่ร่ำรวยขึ้นมาเพราะการคดโกง

ก็เหมือนกับนกกระทาที่ฟักไข่ที่ไม่ใช่เป็นของตัวเอง

เมื่อถึงวัยกลางคนเขาก็จะสูญเสียความร่ำรวยของเขา

เมื่อถึงจุดจบของชีวิตเขาก็จะกลายเป็นคนโง่”

¹² ตั้งแต่เริ่มแรก วิหารของเราก็เป็นบัลลังก์ที่เต็มไปด้วยสง่าราศีสำหรับพระเจ้า

มันเป็นสถานที่สำคัญมาก

¹³ ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์คือความหวังของอิสราเอล

ใครที่ทอดทิ้งพระองค์ไปจะต้องละอายใจ

คนที่หันหลังให้พระองค์ได้ลงชื่อจองที่ในแดนผู้ตาย

เพราะพวกเขาทอดทิ้งพระยาห์เวห์ผู้เป็นเหมือนตาน้ำที่ไหลริน

เยเรมียาห์บ่นเป็นครั้งที่สาม

¹⁴ ข้าแต่พระยาห์เวห์ รักษาเยียวยาข้าพเจ้าด้วยเถิด แล้วข้าพเจ้าจะได้หาย

ช่วยชีวิตข้าพเจ้าด้วยเถิด แล้วข้าพเจ้าจะได้รอดชีวิต

เพราะพระองค์เป็นผู้เดียวที่ทำให้ข้าพเจ้าอยากร้องเพลงสรรเสริญ

¹⁵ คนพวกนี้พูดกันว่า

“ไหนล่ะถ้อยคำของพระยาห์เวห์ ให้มันเกิดขึ้นตามนั้นเลย”

¹⁶ ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้ายังไม่ได้เลิกเป็นคนเลี้ยงแกะของพระองค์

และข้าพเจ้าก็ไม่เคยอยากให้มีวันหายนะเกิดขึ้น

พระองค์รู้ทุกอย่างที่ข้าพเจ้าพูด

มันชัดเจนมากสำหรับพระองค์

¹⁷ อย่าทำให้ข้าพเจ้ากลัวเลย

พระองค์เป็นที่กำบังของข้าพเจ้าตอนที่ความหายนะมา

¹⁸ ขอให้คนที่ไล่ล่าข้าพเจ้าต้องอับอาย

แต่ขออย่าให้ข้าพเจ้าต้องอับอาย

ขอให้คนพวกนั้นหวาดกลัว

แต่ขออย่าให้ข้าพเจ้าหวาดกลัว

ขอนำความทุกข์ทรมานมาให้พวกนั้น

และทำลายพวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่า

ให้รักษาวันหยุดทางศาสนา

¹⁹ พระยาห์เวห์พูดกับผมว่า “ให้ไปยืนอยู่ที่ประตูประชาชน

ซึ่งเป็นประตูที่กษัตริย์ยูดาห์ใช้เดินเข้าออก แล้วก็ไปยืนอยู่หน้าประตูทุกบานในเมืองเยรูซาเล็ม”

²⁰ ให้เจ้าบอกพวกนั้นว่า “กษัตริย์ทั้งหลายแห่งยูดาห์ ทุกคนในยูดาห์และชาวเยรูซาเล็มทั้งหลาย รวมทั้งคนที่เดินผ่านประตูเหล่านี้เข้ามาด้วย ให้ฟังสิ่งที่พระยาห์เวห์พูด

²¹ พระยาห์เวห์พูดว่า ‘ให้ระวังรักษาชีวิตของเจ้าไว้ให้ดี อย่าได้แบกของในวันหยุดทางศาสนา และอย่าแบกของผ่านเข้ามาในประตูเมืองเยรูซาเล็ม

²² ในวันหยุดทางศาสนา อย่าได้แบกอะไรเลยออกจากบ้านของพวกเจ้า และอย่าทำงานอะไรทั้งนั้น ให้รักษาวันหยุดทางศาสนาเป็นวันศักดิ์สิทธิ์ เหมือนที่เราสั่งบรรพบุรุษของเจ้าไว้

²³ แต่บรรพบุรุษของเจ้าไม่ได้เงี่ยหูฟังเรา แต่พวกเขากลับทำหัวแข็งและเมินเรา ไม่ยอมฟังและไม่ยอมรับการตีสอนจากเรา’”

²⁴ พระยาห์เวห์พูดว่า “แต่ถ้าเจ้าตั้งใจฟังเราจริงๆละก็ ถ้าเจ้าไม่เอาของเข้าประตูเมืองมาในวันหยุดทางศาสนา และถ้าเจ้ารักษาวันหยุดทางศาสนาเป็นวันศักดิ์สิทธิ์ ด้วยการไม่ทำงานในวันนั้น

²⁵ แล้วพวกกษัตริย์ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ของดาวิด รวมทั้งพวกเจ้านายทั้งหลายก็จะขี่รถม้าและขี่ม้าผ่านประตูเมืองพวกนี้เข้ามา พวกเขาเหล่านี้จะมาพร้อมกับเจ้าหน้าที่ชาวยูดาห์ และชาวเมืองเยรูซาเล็ม แล้วเมืองนี้ก็จะมีคนอาศัยอยู่ตลอดไป

²⁶ ผู้คนจะมาจากบ้านเมืองต่างๆของยูดาห์ และรอบๆเมืองเยรูซาเล็ม และมาจากดินแดนของเบนยามิน ที่ลุ่มเชิงเขาด้านตะวันตก+ 17:26 ที่ลุ่มเชิงเขาด้านตะวันตก หรือเชเฟลาห์ และจากเนินเขา และจากแคว้นเนเกบ พวกเขาจะนำเครื่องเผาบูชา เอาสัตว์ เครื่องหอม และของขวัญต่างๆมาถวายยังวิหารของพระยาห์เวห์ เพื่อแสดงความขอบคุณต่อพระเจ้า

²⁷ แต่ถ้าเจ้าไม่ยอมฟังเรา ที่บอกให้เจ้ารักษาวันหยุดทางศาสนาให้ศักดิ์สิทธิ์ และยังคงแบกข้าวของผ่านเข้ามาในประตูเมืองเยรูซาเล็มในวันหยุดทางศาสนาแล้วละก็ เราก็จะจุดไฟในประตูเมืองเยรูซาเล็ม แล้วมันก็จะเผาป้อมปราการของเยรูซาเล็มจนวอดวาย และมันก็จะไม่มีวันดับ”

ดินเหนียวและคนปั้นถ้วยชาม

¹ นี่คือข่าวสารที่เยเรมียาห์ได้รับมาจากพระยาห์เวห์ พระองค์บอกว่า

² “ลุกขึ้นมาและให้ลงไปที่บ้านของช่างปั้นถ้วยชาม เมื่อเจ้าไปถึงที่นั่น เราจะบอกเจ้าอีกครั้งว่าจะให้พูดอะไร” ³ ดังนั้นผมจึงไปที่บ้านช่างปั้นถ้วยชามนั้น และผมก็มองดู ในขณะที่เขากำลังปั้นบางอย่างอยู่บนแท่นหมุนของเขา

⁴ แล้วภาชนะที่เขากำลังทำอยู่นั้นก็พังอยู่ในมือของเขานั่นเอง เขาก็เลยปั้นภาชนะอันใหม่ และก็เสร็จออกมาตามที่เขาต้องการ

⁵ แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดกับผมว่า ⁶ “ชาวอิสราเอล เราจะทำกับพวกเจ้าเหมือนกับที่ช่างปั้นคนนี้ทำกับดินเหนียวของเขาไม่ได้หรือ ชาวอิสราเอล พวกเจ้าน่ะอยู่ในมือของเรา เหมือนกับที่ดินเหนียวอยู่ในมือของช่างปั้น ⁷ อาจจะมีเวลาหนึ่งที่เราพูดว่า เราจะถอนรากถอนโคน จะพังและทำลายชนชาติหนึ่งหรืออาณาจักรหนึ่ง ⁸ แต่ถ้าชนชาติที่เราพูดต่อว่านี้ หันจากสิ่งเลวที่กำลังทำอยู่ เราก็จะเปลี่ยนใจเกี่ยวกับเรื่องเลวร้ายที่เราวางแผนจะให้เกิดขึ้นกับชนชาตินั้น ⁹ แต่ในขณะเดียวกัน เราอาจจะพูดว่าเราจะทำให้ชนชาติหนึ่งหรืออาณาจักรหนึ่งเจริญรุ่งเรือง ¹⁰ แต่ถ้าตอนนั้นเราเห็นว่าชนชาตินั้นทำสิ่งที่เลวร้าย และไม่เชื่อฟังเรา เราก็จะเปลี่ยนใจเกี่ยวกับเรื่องดีๆที่เราบอกว่าเราจะทำให้กับชนชาตินั้น

¹¹ ตอนนี้ให้บอกกับคนยูดาห์และคนที่อาศัยอยู่ในเมืองเยรูซาเล็มว่า ‘นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูด เรากำลังเตรียมเรื่องเลวร้ายให้เกิดขึ้นกับเจ้า และกำลังวางแผนต่อต้านเจ้า หันกลับจากวิถีชีวิตเลวๆของพวกเจ้าเสีย ทำวิถีชีวิตและการกระทำต่างๆของเจ้าให้ดี’ ¹² แต่พวกเขาจะพูดว่า ‘ทำอย่างนั้นไม่มีประโยชน์หรอก เราจะทำตามแผนของเรา และเราแต่ละคนก็จะทำตามจิตใจที่ดื้อดึงและชั่วช้าของตัวเอง’”

¹³ ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงพูดว่า

“ไปถามชนชาติอื่นๆดูว่า

มีใครเคยได้ยินเกี่ยวกับคนแบบนี้บ้างไหม

อิสราเอลหญิงสาวที่บริสุทธิ์นั้น

ได้ทำในสิ่งที่น่าขยะแขยงมาก

¹⁴ หิมะที่เลบานอนเคยหายไปจากยอดเขาไหม

ลำธารอันหนาวเย็นของคนต่างชาติเคยเหือดแห้งไปบ้างไหม

¹⁵ แต่คนของเรากลับลืมเราเสียได้

พวกเขาไปเผาเครื่องหอมให้กับสิ่งที่ไร้สาระ

ซึ่งทำให้พวกเขาสะดุดและหลงไปจากหนทางเก่าแก่

และไปเดินตามทางเล็กๆแทนที่จะเป็นทางหลวง

¹⁶ แผ่นดินของพวกเขาจะกลายเป็นที่รกร้างว่างเปล่า

กลายเป็นสิ่งที่น่าหัวเราะเยาะตลอดไป

ใครที่เดินผ่านไปก็จะต้องตกใจกลัว

และส่ายหัวด้วยความสลดหดหู่

¹⁷ เราจะเป็นเหมือนลมจากตะวันออก

ที่จะพัดให้พวกมันกระจัดกระจายไปต่อหน้าศัตรู

เราจะทำให้พวกเขาเห็นแต่หลังเราแทนหน้าเรา

ในวันที่พวกเขาเจอกับความทุกข์ยากลำบาก”

เยเรมียาห์บ่นเป็นครั้งที่สี่

¹⁸ แล้วพวกเขาพูดว่า “มานี่ พวกเรามาวางแผนทำร้ายเยเรมียาห์กันเถอะ เพราะยังไงซะ พวกนักบวชก็จะยังสอนกฎของพระเจ้าอยู่ดี และคนฉลาดก็ยังให้คำแนะนำอยู่ และผู้พูดแทนพระเจ้าก็ยังพูดแทนพระยาห์เวห์อยู่ มาเถอะ มาใส่ร้ายไอ้หมอนั่นกัน อย่าไปสนใจเรื่องที่มันพูดเลย”

¹⁹ ข้าแต่พระยาห์เวห์ ได้โปรดฟังข้าพเจ้าด้วยเถิด

โปรดฟังคดีของข้าพเจ้าด้วย

²⁰ คนเราควรจะได้รับผลตอบแทนเลวร้ายแทนการดีที่เขาทำไปหรือ

แต่พวกฝ่ายตรงข้ามของข้าพเจ้าได้ขุดหลุมพรางไว้ดักข้าพเจ้า

ขออย่าลืมว่า ข้าพเจ้าได้ยืนอยู่ต่อหน้าพระองค์

เพื่อยกเรื่องดีๆของพวกเขาให้พระองค์ฟัง

เพื่อให้พระองค์หันความโกรธแค้นของพระองค์ไปจากพวกเขา

²¹ บัดนี้ ช่วยทำให้ลูกๆของพวกเขาพบกับความอดอยาก

และขอให้พวกเขาตกอยู่ในคมดาบ

ขอให้เมียพวกเขาไม่มีลูกและเป็นหม้าย

ขอให้พวกผู้ชายของพวกเขาถูกฆ่าตาย

ขอให้พวกคนหนุ่มของเขาถูกฆ่าฟันด้วยดาบในสงคราม

²² ขอให้มีเสียงร้องโหยหวนจากบ้านของพวกเขา

เมื่อพระองค์นำกองทัพบุกมาโจมตีพวกเขาในทันทีทันใด

เพราะพวกมันขุดหลุมพรางดักข้าพเจ้า

และทำบ่วงแร้วดักเท้าของข้าพเจ้า

²³ แต่พระยาห์เวห์เจ้าข้า พระองค์รู้แผนการของพวกเขาที่จะฆ่าข้าพเจ้า

อย่ายกโทษให้กับความผิดบาปของพวกเขา

แล้วอย่าลบบาปของพวกเขาไปจากสายตาพระองค์

ทำให้พวกเขาสะดุดล้มต่อหน้าพระองค์

ขอให้พระองค์ทำอย่างนี้กับพวกเขาเมื่อพระองค์โกรธ

เหยือกที่แตก

¹ พระยาห์เวห์พูดว่า “ไปซื้อหม้อดินเผาจากช่างปั้นมาหนึ่งใบ แล้วให้พาพวกผู้อาวุโสบางคนและพวกนักบวชอาวุโสจำนวนหนึ่งไปกับเจ้าด้วย

² ให้เจ้าไปที่หุบเขาแห่งลูกชายฮินโนมซึ่งด้านนอกของประตูเศษหม้อดิน แล้วให้เจ้าประกาศข้อความที่เราจะบอกกับเจ้าที่นั่น

³ เจ้าจะพูดว่า ‘พวกกษัตริย์ของยูดาห์ และคนที่อาศัยอยู่ในเมืองเยรูซาเล็ม ให้ฟังถ้อยคำนี้ของพระยาห์เวห์ นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าแห่งอิสราเอลได้พูดไว้ คือ เรากำลังจะทำให้เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นกับสถานที่นี้ แบบที่ว่าใครที่ได้ยินมันก็จะต้องตกใจ

⁴ เพราะพวกเขาได้ทอดทิ้งเรา และพวกเขาได้ทำให้สถานที่นี้กลายเป็นที่ต่างแดน พวกเขาได้เผาเครื่องหอมให้กับพระอื่นที่นี่ แม้ว่าจะเป็นตัวพวกเขาเอง บรรพบุรุษของพวกเขาหรือพวกกษัตริย์แห่งยูดาห์ ก็ไม่เคยรู้จักพระเหล่านั้นมาก่อน และพวกเขาทำให้เลือดของคนบริสุทธิ์ต้องไหลนองที่นี่

⁵ พวกเขาสร้างสถานสูงเพื่อเป็นเกียรติให้พระบาอัล แล้วก็เผาลูกตัวเองที่นั่น เป็นเครื่องเผาบูชาให้กับพระบาอัล ทั้งๆที่เราไม่เคยสั่งหรือพูดถึง หรือแม้แต่จะคิดว่าพวกเขาควรทำอย่างนั้น’”

⁶ พระยาห์เวห์พูดว่า “ดังนั้น วันเหล่านั้นใกล้มาถึงแล้ว เมื่อจะไม่มีใครเรียกสถานที่นี้ว่าโทเฟทและหุบเขาแห่งลูกชายฮินโนมอีกต่อไป แต่มันจะถูกเรียกว่าหุบเขาแห่งการฆ่าแทน

⁷ ในสถานที่แห่งนี้ เราจะทำให้แผนงานต่างๆที่พวกมันวางแผนกันในยูดาห์และในเยรูซาเล็มล้มเหลวไป เราจะทำให้พวกมันล้มตายด้วยดาบต่อหน้าศัตรูของพวกมัน และตกเข้าไปอยู่ในเงื้อมมือของคนพวกนั้นที่ตามล่าชีวิตพวกมัน เราจะทิ้งศพพวกมันให้เป็นอาหารนกในอากาศ และสิงสาราสัตว์บนพื้นดิน

⁸ เราจะทำให้เมืองนี้เป็นเมืองที่น่าหวาดผวาและเมืองที่ชวนให้ส่งเสียงเยาะเย้ย ทุกคนที่ผ่านมาจะตกอกตกใจและส่งเสียงเยาะเย้ยที่มันพังยับเยินอย่างนี้

⁹ เราจะทำให้พวกมันต้องกินเนื้อลูกชายและลูกสาวของตัวเอง พวกมันจะกินเนื้อกันเอง ในช่วงที่ถูกล้อมเมืองและในช่วงที่ต้องทนทุกข์ทรมานจากพวกศัตรูและพวกที่พยายามจะฆ่าพวกมัน

¹⁰ แล้วให้เจ้าทุบหม้อนั้นให้แตกต่อหน้าต่อตาพวกคนที่เดินมากับเจ้า

¹¹ แล้วให้เจ้าบอกกับพวกเขาว่า พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดว่า ‘เราจะทุบคนพวกนี้และเมืองนี้ให้แตกเป็นชิ้นๆเหมือนกับหม้อจนไม่สามารถซ่อมแซมได้อีกแล้ว และพวกเขาก็จะฝังศพในโทเฟทจนไม่เหลือที่จะให้ฝังอีก ¹² นี่แหละคือสิ่งที่เราจะทำกับที่แห่งนี้และพลเมืองของมัน’” พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้ “เราจะทำกับเมืองนี้เหมือนเมืองโทเฟท ¹³ และบ้านเมืองในเยรูซาเล็มและวังต่างๆของพวกกษัตริย์ยูดาห์จะเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ไปเหมือนบริเวณโทเฟท เพราะบ้านทุกหลังเผาเครื่องหอมกราบไหว้ดวงดาวบนท้องฟ้า และเทเครื่องดื่มบูชาให้กับพระอื่นๆ”

¹⁴ แล้วเยเรมียาห์ก็ไปจากโทเฟท ที่พระยาห์เวห์ส่งให้เขาไปพูดแทนพระองค์ จากนั้นเขาก็มายืนที่ลานในวิหารของพระยาห์เวห์ และพูดกับทุกคนในนั้นว่า ¹⁵ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า “ฟังให้ดี เรากำลังจะนำความทุกข์ทรมานอย่างที่เราเคยพูดไว้ มาที่เมืองเยรูซาเล็มนี้และเมืองที่อยู่รอบๆมันทั้งหมด เพราะพวกมันยังหัวแข็งดื้อดึงต่อเราและไม่ฟังคำพูดต่างๆของเรา”

เยเรมียาห์และปาชเฮอร์

¹ แล้วปาชเฮอร์ ที่เป็นนักบวช ลูกชายของอิมเมอร์ ปาชเฮอร์เป็นหัวหน้าคนดูแลวิหารของพระยาห์เวห์ เมื่อเขาได้ยินเยเรมียาห์พูดแทนพระเจ้าถึงเรื่องต่างๆเหล่านี้ ² ปาชเฮอร์จึงตีเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า แล้วจับเขาไปใส่ขื่อ ประจานที่ประตูเบนยามินด้านบนในเขตวิหารของพระยาห์เวห์นั้นเอง

³ วันต่อมาปาชเฮอร์ก็ปลดขื่อให้เยเรมียาห์ ปล่อยเขาไป แล้วเยเรมียาห์ก็พูดกับเขาว่า พระยาห์เวห์ไม่เรียกชื่อเจ้าว่าปาชเฮอร์อีกต่อไปแล้ว แต่พระองค์เรียกเจ้าว่า “ความหายนะทุกด้าน”

⁴ เพราะพระยาห์เวห์พูดว่า “เราจะทำให้เจ้าเองได้รับความหายนะ รวมทั้งทุกคนที่เจ้ารัก และพวกเขาก็จะถูกศัตรูฆ่าฟัน และเจ้าจะเห็นมันกับตา เราจะให้ทุกคนในยูดาห์ตกอยู่ในเงื้อมมือของกษัตริย์บาบิโลน และเขาจะกวาดต้อนพวกเขาไปบาบิโลน และเอาดาบฆ่าฟันพวกเขา

⁵ และเราก็จะเอาทรัพย์สินทั้งหมดของเมืองนี้ ผลผลิตทั้งหมดที่เก็บเกี่ยวได้ ของมีค่าทั้งหลาย รวมทั้งทรัพย์สมบัติที่พวกกษัตริย์แห่งยูดาห์สะสมไว้ เราจะให้ของเหล่านี้ทั้งหมดไปกับพวกศัตรูของพวกเขา พวกบาบิโลนจะปล้นพวกเขา และจะกวาดต้อนพวกเขาไปบาบิโลน

⁶ ส่วนเจ้า ปาชเฮอร์และทุกคนที่อาศัยอยู่ในบ้านของเจ้า จะต้องตกไปเป็นเชลย เจ้าจะต้องไปอยู่บาบิโลน เจ้าจะต้องตายที่นั่นและถูกฝังที่นั่น ทั้งเจ้า ทั้งคนที่เจ้ารัก รวมทั้งคนที่เจ้าได้ไปหลอกว่าเจ้าพูดแทนเรา”

เยเรมียาห์บ่นเป็นครั้งที่ห้า

⁷ พระยาห์เวห์เจ้าข้า พระองค์หลอกข้าพเจ้า

และข้าพเจ้าก็ยอมให้ถูกหลอก

พระองค์แสดงความแข็งแกร่งให้ข้าพเจ้าเห็น

และพระองค์ก็โค่นข้าพเจ้าลง

ข้าพเจ้ากลายเป็นเป้าแห่งการเยาะเย้ย

ให้คนหัวเราะเยาะทั้งวัน

⁸ เพราะเมื่อไหร่ที่ข้าพเจ้าพูด ข้าพเจ้าต้องร้องออกมา

ประกาศว่าความรุนแรงและการถูกทำลายกำลังมา

พระคำของพระองค์กลายเป็นสิ่งที่ทำให้คนดูถูก

และหัวเราะเยาะข้าพเจ้าทั้งวัน

⁹ แล้วข้าพเจ้าก็พูดว่า “ข้าพเจ้าจะไม่พูดเรื่องนี้อีกแล้ว

ข้าพเจ้าจะไม่พูดแทนพระเจ้าอีกต่อไป”

แต่มันกลับเป็นเหมือนไฟเผาไหม้อยู่ในใจของข้าพเจ้า

เป็นเหมือนสิ่งที่อัดอั้นไว้ในกระดูกของข้าพเจ้า

และข้าพเจ้าก็เหนื่อยล้าที่จะหยุดยั้งมันไว้

และในที่สุดข้าพเจ้าก็ยั้งมันไม่อยู่

¹⁰ เพราะข้าพเจ้าได้ยินคนจำนวนมากนินทาข้าพเจ้า

พวกเขาประกาศว่า “มีแต่ความหายนะทุกด้าน”

ประกาศไปเลย ใช่แล้ว ให้พวกเราประกาศไปเลย

เพื่อนข้าพเจ้าแต่ละคนคอยจ้องดูข้าพเจ้า ว่าเมื่อไหร่ข้าพเจ้าจะสะดุดล้มพลาดไป

พวกเขาพูดว่า “บางทีไอ้หมอนั่นอาจจะถูกหลอกก็ได้

แล้วเราก็จะได้เอาชนะมันและระบายความแค้นกับมัน”

¹¹ พระยาห์เวห์อยู่กับข้าพเจ้าเหมือนนักรบที่น่าเกรงขาม

ดังนั้น คนที่ไล่ล่าข้าพเจ้าจะสะดุดล้ม

และไม่สามารถเอาชนะข้าพเจ้าได้

พวกเขาจะอับอายขายหน้าเพราะไม่เข้าใจ

พวกเขาจะต้องแบกความอับอายนั้นไว้ตลอดกาลจะไม่มีใครลืมความอับอายนั้น

¹² ข้าแต่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้พิจารณาว่าอะไรเป็นสิ่งที่ถูกต้อง

และผู้รู้ถึงความคิดและความอยากของมนุษย์

ขอให้ข้าพเจ้าได้เห็นพระองค์แก้แค้นคนพวกนั้นด้วยเถิด

เพราะข้าพเจ้าได้ร้องเรียนต่อพระองค์แต่เพียงผู้เดียว

¹³ ร้องเพลงแด่พระยาห์เวห์

สรรเสริญพระยาห์เวห์สิ

เพราะพระองค์ได้ช่วยชีวิตคนยากจน

ให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของคนที่ทำชั่วร้าย

เยเรมียาห์บ่นเป็นครั้งที่หก

¹⁴ ขอให้ถือว่าวันที่ผมเกิดมานั้นเป็นวันที่ถูกสาปแช่ง

ขอให้ถือว่าวันที่แม่ผมคลอดผมมานั้นเป็นวันที่ถูกสาปแช่ง

ขออย่าได้ถือว่ามันเป็นวันแห่งความสุขเลย

¹⁵ ชายคนที่ไปบอกข่าวกับพ่อของผมว่า

“ลูกท่านเกิดมาเป็นผู้ชาย”

แล้วก็ทำให้พ่อดีอกดีใจยกใหญ่

ขอให้ชายคนนั้นถูกสาปแช่ง

¹⁶ ขอให้ชายคนนั้นเป็นเหมือนเมืองต่างๆที่พระยาห์เวห์ทำลาย

วอดวายอย่างไร้ปรานี

ขอให้เขาได้ยินเสียงร้องไห้คร่ำครวญในตอนเช้า

และเสียงแตรเตือนว่ามีอันตรายเข้ามาใกล้ในตอนเที่ยง

¹⁷ ขอให้สิ่งเหล่านี้เกิดกับคนที่ไม่ได้ฆ่าผมตั้งแต่อยู่ในท้อง

เพราะถ้าเขาได้ทำอย่างนั้น แม่ของผมก็จะเป็นสุสานของผม

และแม่ก็จะท้องอยู่อย่างนั้นตลอดไป

¹⁸ ทำไมผมจะต้องเกิดออกมาจากท้องแม่

เพื่อมาเจอกับปัญหาทุกข์ยากพวกนี้

และใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ด้วยความอัปยศอดสู

พระเจ้าปฏิเสธคำขอของกษัตริย์เศเดคียาห์

¹ นี่คือคำพูดของพระยาห์เวห์ ที่มีมาถึงเยเรมียาห์ เมื่อกษัตริย์เศเดคียาห์ส่งปาชเฮอร์ลูกชายของมัลคียาห์ กับเศฟันยาห์นักบวชลูกชายของมาอาเสอาห์มาหาเยเรมียาห์ พวกเขาพูดว่า ² “ช่วยอธิษฐานถึงพระยาห์เวห์ให้กับพวกเราหน่อย เพราะเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลนกำลังสู้รบกับพวกเราอยู่ บางทีพระยาห์เวห์อาจจะทำสิ่งที่วิเศษให้กับพวกเรา เหมือนที่พระองค์เคยทำในอดีต และกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์จะได้ไปจากเรา”

³ แล้วเยเรมียาห์ก็พูดกับพวกเขาว่า “ขอให้พวกท่านไปบอกกับกษัตริย์เศเดคียาห์ว่า ⁴ พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลพูดว่า ‘เราจะหันอาวุธในมือเจ้ากลับมาทำร้ายเจ้าเอง อาวุธที่เจ้าใช้ต่อสู้กับกษัตริย์บาบิโลนและพวกเคลเดียที่ต่อสู้กับเจ้าอยู่นอกกำแพงเมืองนั้น และเราจะนำศัตรูพวกนั้นมาให้ถึงใจกลางเมืองของเจ้าเลยทีเดียว ⁵ เราจะต่อสู้กับเจ้าด้วยมือที่เหยียดออกและแขนที่เต็มไปด้วยฤทธิ์อำนาจ ด้วยความโกรธ ความแค้น และความเดือดดาลอย่างยิ่ง ⁶ เราจะโจมตีสิ่งมีชีวิตในเมืองนี้ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์ พวกมันจะตายด้วยโรคระบาด’” ⁷ พระยาห์เวห์พูดว่า “ต่อจากนั้น เราจะยกเศเดคียาห์กษัตริย์ยูดาห์พร้อมกับทาสรับใช้ พร้อมกับผู้คน และคนพวกนั้นที่ยังรอดชีวิตจากโรคระบาด สงคราม และความอดอยากให้ไปตกอยู่ในเงื้อมมือของเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน และให้ตกไปอยู่ในเงื้อมมือของพวกศัตรู และคนที่จ้องจะเอาชีวิตพวกเขาอยู่ เนบูคัดเนสซาร์จะเอาดาบแทงพวกเขา กษัตริย์จะไม่เมตตาพวกเขา จะไม่สงสาร จะไม่เห็นอกเห็นใจ”

⁸ แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดว่า “เยเรมียาห์ เจ้าจะต้องพูดกับคนพวกนี้ว่า ‘พระยาห์เวห์พูดว่า “เรามีทางเลือกสองทางให้กับเจ้าคือทางแห่งชีวิตและทางแห่งความตาย ⁹ ใครที่อยู่ในเมืองนี้ จะต้องตายจากดาบ หรืออดตาย หรือเป็นโรคตาย ส่วนคนที่หนีออกนอกเมือง ก็จะตกไปอยู่ในเงื้อมมือของพวกเคลเดียที่กำลังต่อสู้กับพวกเจ้าอยู่ แต่เขาจะรอด พวกเขาจะได้ชีวิตตนเองเหมือนกับของที่ยึดมาได้จากสงคราม ¹⁰ เพราะเราตัดสินใจแล้วที่จะลงโทษเมืองนี้ ไม่ใช่ให้รางวัลมัน”’” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้ “เมืองนี้จะต้องตกไปอยู่ในมือของกษัตริย์แห่งบาบิโลน แล้วเขาจะเอาไฟเผามัน”

¹¹ ไปบอกคนที่อยู่ในวังของกษัตริย์แห่งยูดาห์ว่า

“ฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์ให้ดี

¹² ครอบครัวของดาวิด พระยาห์เวห์พูดอย่างนี้ว่า

ให้พิพากษาด้วยความยุติธรรมทุกๆเช้า

แล้วช่วยคนที่ถูกปล้นให้พ้นจากเงื้อมมือของคนที่กดขี่เขา

ความโกรธของเราจะได้ไม่ลุกลามไป

เหมือนไฟที่เผาผลาญจนดับไม่ได้

เพราะความชั่วช้าที่พวกเจ้าทำไว้

¹³ พระยาห์เวห์พูดว่า

ไอ้เจ้าที่นั่งอยู่บนที่ราบ

ไอ้ก้อนหินบนที่ราบ

ดูสิ เราต่อต้านเจ้าอยู่”

พวกเจ้าพูดว่า

“ใครจะมาทำให้เรากลัวได้

ใครจะมาโจมตีบ้านเมืองเราได้”

¹⁴ พระยาห์เวห์พูดว่า

“เราจะลงโทษพวกเจ้าให้สาสมกับการกระทำของเจ้า

เราจะจุดไฟเผาป่าของเจ้า

แล้วมันก็จะเผาผลาญทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบๆเจ้า”

การพิพากษาต่อกษัตริย์ที่ชั่วร้าย

¹ พระยาห์เวห์พูดอย่างนี้ว่า “เยเรมียาห์ ให้ไปที่วังของกษัตริย์แห่งยูดาห์ และให้เจ้าบอกกับเขาเรื่องนี้ ² เจ้าจะต้องพูดว่า ‘กษัตริย์แห่งยูดาห์ ผู้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ของดาวิด ฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์ให้ดี ตัวท่าน ข้ารับใช้ของท่าน และประชาชนที่ผ่านประตูเหล่านี้เข้ามา ³ พระยาห์เวห์พูดว่า “ให้ทำในสิ่งที่ยุติธรรมและถูกต้อง และให้ช่วยเหลือคนที่ถูกปล้นให้รอดพ้นจากเงื้อมมือคนที่กดขี่เขา อย่าข่มเหงหรือทำร้ายผู้ผ่านทาง คนไม่มีพ่อ และหญิงหม้าย และอย่าทำให้เลือดคนบริสุทธิ์ต้องหลั่งไหลที่นี่ ⁴ ถ้าพวกเจ้าทำตามถ้อยคำนี้อย่างเอาเป็นเอาตายแล้วละก็ พวกกษัตริย์ที่นั่งบนบัลลังก์ของดาวิดและขี่รถรบหรือนั่งอยู่บนหลังม้า ทั้งพวกเขาและข้ารับใช้ของเขา และประชาชนของพวกเขา จะได้เข้ามาทางประตูวังแห่งนี้ ⁵ แต่ถ้าพวกเจ้าไม่ใส่ใจฟังถ้อยคำเหล่านี้ พระยาห์เวห์ก็พูดว่า เรารับรองว่า วังนี้จะต้องถูกทำลายจนย่อยยับ”’”

⁶ เพราะนี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับวังของกษัตริย์แห่งยูดาห์ว่า

“เจ้าเป็นเหมือนกิเลอาดสำหรับเรา

เป็นเหมือนยอดเขาเลบานอน

แต่เราจะทำให้เจ้ากลายเป็นทะเลทราย

และทำให้เจ้าเป็นเมืองร้าง

⁷ เราจะอุทิศพวกผู้ทำลายไว้สำหรับเจ้า

แต่ละคนมีอาวุธของตัวเอง

พวกเขาจะโค่นต้นสนซีดาร์ราคาแพงของเจ้าและโยนมันทิ้งในไฟ”

⁸ “หลายๆชนชาติจะเดินผ่านมาเห็นเมืองนี้ และพูดกับเพื่อนบ้านว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์ถึงได้ทำอย่างนี้กับเมืองที่ยิ่งใหญ่นี้’ ⁹ แล้วพวกเขาก็จะพูดว่า ‘ก็เพราะพวกเขาละทิ้งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขา ไปก้มกราบและรับใช้พระอื่นๆ’”

การพิพากษาต่อกษัตริย์ชัลลูม

¹⁰ ไม่ต้องไปร้องไห้ให้กับกษัตริย์ที่ตายไปแล้ว+ 22:10 กษัตริย์ที่ตายไปแล้ว หมายถึงกษัตริย์ โยสิยาห์ ที่เพิ่งถูกฆ่าในการทำสงครามกับอียิปต์ในปี 609 ก่อนพระเยซูมาเกิด (ดูได้จากหนังสือ 2 พงศ์กษัตริย์ 23:29-30)

แล้วก็ไม่ต้องไปเสียอกเสียใจให้กับเขาด้วย

แต่ให้ร้องไห้อย่างขมขื่นให้กับกษัตริย์+ 22:10 กษัตริย์ หมายถึง กษัตริย์เยโฮอาร์ฮาด (หรืออีกชื่อหนึ่งคือ ชัลลูม) เป็นกษัตริย์ต่อจากกษัตริย์โยสิยาห์ แต่เขาครองราชย์ได้แค่สามเดือน พระองค์ถูกพวกอียิปต์จับขังคุกและตายที่นั่น ที่ต้องหนีออกไปจากเมืองนี้เถอะ

เพราะเขาจะไม่มีวันได้กลับมาเห็นบ้านเกิดของเขาอีก

¹¹ เพราะนี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูดไว้เกี่ยวกับกษัตริย์ชัลลูม แห่งยูดาห์ลูกของกษัตริย์โยสิยาห์ ผู้ที่มาปกครองแทนโยสิยาห์พ่อของเขาว่า “ชัลลูมต้องไปจากสถานที่แห่งนี้และจะไม่กลับมาอีก ¹² เขาจะต้องตายในที่ที่เขาถูกเนรเทศไป และเขาจะไม่ได้เห็นแผ่นดินนี้อีกเลย”

การพิพากษาต่อกษัตริย์เยโฮยาคิม

¹³ พระยาห์เวห์พูดว่า “นี่ เจ้า ที่สร้างบ้านของเจ้าด้วยการเอาเปรียบลูกจ้าง

แล้วต่อชั้นบนของบ้านขึ้นไปด้วยการโกงคนงาน

เจ้าที่ใช้เพื่อนตัวเองฟรีๆโดยไม่ยอมจ่ายค่าจ้างให้กับพวกเขา

¹⁴ เยโฮยาคิม เจ้าพูดว่า

‘เราจะสร้างบ้านหลังใหญ่ๆให้กับตัวเองและห้องชั้นบนกว้างๆ

แล้วขยายหน้าต่างให้ใหญ่ขึ้น

แล้วบุบ้านด้วยไม้สนซีดาร์และทามันด้วยสีแดง’

¹⁵ เยโฮยาคิม เจ้าปกครองบ้านเมืองเพื่อจะได้ใช้ไม้สนซีดาร์ให้มากๆหรือไง

โยสิยาห์ พ่อของเจ้ามีกินมีดื่มอย่างเหลือเฟือไม่ใช่หรือ

พ่อเจ้าทำสิ่งที่ยุติธรรมและถูกต้อง

ดังนั้น เขาก็เจอแต่เรื่องดีๆ

¹⁶ เขาใช้เวลาตัดสินคดีของคนที่สิ้นหวังและยากจน

เขาจึงเจอแต่เรื่องดีๆ

นั่นแหละคือความหมายของการที่ได้รู้จักเรา”

พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น

¹⁷ แต่ตาและใจของเจ้าไม่ได้เป็นอย่างนั้น

เจ้าคิดแต่เรื่องการทำกำไร

และทำให้คนบริสุทธิ์ต้องเลือดตก

และกดขี่ข่มเหงและย่ำยีพวกเขา

¹⁸ ดังนั้น พระยาห์เวห์ก็เลยพูดถึงเยโฮยาคิม

ลูกของกษัตริย์โยสิยาห์แห่งยูดาห์ว่า

“คนยูดาห์จะไม่ร้องไห้ให้กับเยโฮยาคิม

พวกเขาจะไม่พูดว่า ‘พี่ชาย นี่เป็นเรื่องเศร้า

น้องสาว มันเศร้าจริงๆ’

คนยูดาห์จะไม่ร้องไห้ให้กับเยโฮยาคิม

พวกเขาจะไม่พูดว่า ‘เจ้านายของผม น่าเศร้าเหลือเกิน

ข้าแต่กษัตริย์ เรื่องนี้น่าเศร้าเหลือเกิน’

¹⁹ เยโฮยาคิมจะถูกฝังเหมือนที่ลาถูกฝัง

เยโฮยาคิมจะถูกลากออกไปโยนที่นอกประตูเมืองเยรูซาเล็ม”

²⁰ พระยาห์เวห์พูดว่า “ให้ขึ้นไปบนภูเขาที่เลบานอนแล้วร้องไห้อย่างสิ้นหวัง

ตะโกนด้วยความเศร้าโศกในเมืองบาชานสิ

ร้องไห้อย่างสิ้นหวังจากเทือกเขาอาบาริมสิ

เพราะคนที่รักเจ้าถูกทำลายไปหมดแล้ว

²¹ ยูดาห์ เราพูดกับเจ้าตอนที่เจ้ารู้สึกมั่นคงและปลอดภัย

เจ้าพูดว่า ‘ฉันจะไม่ฟังหรอก’

นิสัยเจ้าเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว

เพราะว่าเจ้าไม่เคยเชื่อฟังเราเลย

²² ลมจะพัดเอาคนเลี้ยงแกะของเจ้าไปหมด

และคนที่รักเจ้าจะต้องถูกจับไปเป็นเชลย

เพราะในเวลานั้นเจ้าจะอับอาย

และได้รับการดูถูกเหยียดหยามจากความชั่วช้าทั้งสิ้นของเจ้า

²³ เจ้าที่อาศัยอยู่ในเลบานอนท่ามกลางต้นสนซีดาร์ทั้งหลาย+ 22:23 เจ้าที่อาศัยอยู่ … ซีดาร์ทั้งหลาย ประโยคกำลังพูดถึงกษัตริย์แห่งยูดาห์ ที่อาศัยอยู่ในวังที่กษัตริย์ซาโลมอนและกษัตริย์องค์อื่นๆได้สร้างไว้ด้วยต้นสนซีดาร์มากมายจากเลบานอน

เจ้าจะร้องไห้ครวญครางแน่

เมื่อความเจ็บปวดมาถึงเจ้า

เหมือนความเจ็บปวดของหญิงที่กำลังจะคลอดลูก”

การพิพากษาต่อกษัตริย์โคนิยาห์

²⁴ พระยาห์เวห์พูดว่า “เรามีชีวิตอยู่แน่ขนาดไหน ก็ให้แน่ใจขนาดนั้นเลยว่า ถึงแม้เจ้า โคนิยาห์+ 22:24 โคนิยาห์ บางครั้งเรียกว่า “เยโคนิยาห์” แต่ส่วนใหญ่จะเรียกว่า “เยโฮยาคีน” ลูกชายของกษัตริย์เยโฮยาคิมแห่งยูดาห์จะเป็นแหวนประทับตราที่สวมอยู่บนมือขวาของเรา เราก็จะดึงเจ้าออกจากมือเราแน่

²⁵ แล้วเราจะส่งให้เจ้าไปอยู่ในกำมือของคนที่อยากจะฆ่าเจ้า เราจะส่งเจ้าให้ไปอยู่ในมือของคนที่เจ้าหวาดผวา คือไปอยู่ในมือของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนและไปอยู่ในมือของพวกเคลเดีย

²⁶ เราจะโยนเจ้ากับแม่ที่ให้กำเนิดเจ้ามา ไปอยู่ที่แผ่นดินอื่น ที่เจ้าไม่ได้เกิดมา แต่เจ้าจะต้องตายที่นั่น ²⁷ พวกเขาจะไม่ได้กลับมายังแผ่นดินที่พวกเขาหวังว่าจะได้กลับมานั้น”

²⁸ โคนิยาห์คนนี้เป็นที่น่ารังเกียจ

เหมือนหม้อที่แตกหรือ

เขาเป็นหม้อที่ไม่มีใครอยากได้หรือยังไง

แล้วทำไมเขาถึงถูกโยนทิ้งล่ะ

และทำไมลูกๆเขาถึงต้องกระเด็นไปอยู่ในแผ่นดินที่พวกเขาไม่รู้จัก

²⁹ แผ่นดิน แผ่นดิน แผ่นดินเอ๋ย

ให้ฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์

³⁰ พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้

“ให้เขียนลงไปเกี่ยวกับโคนิยาห์คนนี้ว่า

เขาเป็นคนที่ไม่มีลูกสืบสกุล

เขาจะเป็นคนที่จะล้มเหลวตลอดชีวิต

จะไม่มีลูกหลานของเขาสักคนที่ร่ำรวย

จะไม่มีลูกหลานของเขาสักคนที่จะได้นั่งบนบัลลังก์ของดาวิดและปกครองยูดาห์”

¹ พระยาห์เวห์พูดว่า “ความหายนะจะเกิดขึ้นกับพวกคนเลี้ยงแกะที่กำลังทำลายแกะในทุ่งหญ้าของเราและทำให้มันกระจัดกระจายไป”

² ดังนั้น นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล พูดเกี่ยวกับพวกคนเลี้ยงแกะที่กำลังดูแลคนของเราอยู่

“พวกเจ้าทำให้แกะของเรากระจัดกระจายไป เจ้าได้ขับไล่พวกแกะออกไปและไม่ได้จัดการอะไรให้กับแกะเลย ดังนั้น เราจะจัดการกับเจ้า สำหรับสิ่งเลวร้ายที่เจ้าทำ” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

³ “เราจะรวบรวมแกะที่เหลือของเราจากดินแดนต่างๆที่เราได้ขับไล่พวกมันไป แล้วเราจะนำพวกมันกลับมาที่ทุ่งหญ้าของพวกมัน พวกมันจะเจริญเติบโตและออกลูกมากมาย

⁴ เราจะหาคนเลี้ยงแกะพวกใหม่มาดูแลพวกมัน คนเลี้ยงแกะพวกใหม่นี้จะดูแลพวกมัน แกะเหล่านั้นจะไม่หวาดกลัวอีกต่อไป และจะไม่มีสักตัวที่หลงหายไป” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

กิ่งก้านที่ชอบธรรม

⁵ พระยาห์เวห์พูดว่า

“วันเวลานั้นใกล้จะมาถึงแล้ว

ที่เราจะยกชูกิ่งก้านที่ชอบธรรมสำหรับดาวิด

กษัตริย์องค์นั้นจะปกครองและแสดงความเฉลียวฉลาด

เขาจะรักษาความยุติธรรมและความชอบธรรม

⁶ ในช่วงเวลาที่เขาปกครองนั้นยูดาห์จะปลอดภัย

และอิสราเอลจะอยู่อย่างปลอดภัย

และผู้คนจะเรียกกษัตริย์องค์นั้นว่า

‘พระยาห์เวห์คือความชอบธรรมของเรา’”

⁷ พระยาห์เวห์พูดอย่างนี้ว่า “วันเวลานั้นใกล้จะมาถึงแล้วที่ผู้คนจะไม่พูดกันอีกแล้วว่า ‘ฉันขอสาบานโดยอ้างชื่อของพระยาห์เวห์ ผู้ที่นำลูกหลานของอิสราเอลออกมาจากแผ่นดินอียิปต์’ ⁸ แต่พวกเขาจะพูดกันว่า ‘ฉันขอสาบานโดยอ้างชื่อของพระยาห์เวห์ผู้ที่นำลูกหลานของครอบครัวอิสราเอลจากดินแดนทางเหนือ จากดินแดนทั้งหลายที่พระองค์ได้ขับไล่พวกเขาไป แล้วพวกเขาก็จะได้กลับมาอยู่ในแผ่นดินของพวกเขาเอง’”

การพิพากษาต่อผู้พูดแทนพระเจ้าจอมปลอม

⁹ ส่วนเรื่องพวกผู้พูดแทนพระเจ้า

หัวใจผมแตกสลายอยู่ในอก

กระดูกผมก็อ่อนปวกเปียกไปหมด

ผมเป็นเหมือนคนเมา

เป็นเหมือนคนที่ถูกมอมด้วยเหล้าองุ่น

ที่ผมรู้สึกอย่างนี้ก็เพราะพระยาห์เวห์และถ้อยคำต่างๆอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์นั่นเอง

¹⁰ พระยาห์เวห์พูดว่า “แผ่นดินนี้เต็มไปด้วยคนเล่นชู้

แผ่นดินแห้งแล้งเพราะถูกสาปแช่ง

ทุ่งหญ้าในที่เปล่าเปลี่ยวเหี่ยวแห้งไป

วิถีทางของพวกผู้พูดแทนพระเจ้าก็ชั่วร้าย

และพวกมันก็ใช้อำนาจอย่างผิดๆ

¹¹ อันที่จริงแล้ว ทั้งผู้พูดแทนพระเจ้าและนักบวชต่างก็ทำให้แผ่นดินเสื่อมไป

แม้แต่ในวิหารของเรา เราก็ยังพบเห็นความชั่วช้าของพวกมัน”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

¹² “ดังนั้น เส้นทางของพวกมันก็จะลื่นมาก

พวกมันจะถูกไล่ออกไปในความมืดมิด

และในความมืดนั้น พวกมันจะล้มลง

เพราะเราจะนำความทุกข์ทรมานมาให้พวกมันในปีที่เรามาเยี่ยมหา”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

¹³ “เราได้เห็นสิ่งที่น่าขยะแขยงท่ามกลางพวกผู้พูดแทนพระเจ้าของสะมาเรีย พวกมันทำนายโดยพระบาอัล

แล้วพวกมันได้ทำให้คนอิสราเอลของเราต้องหลงหายไป

¹⁴ และเราได้เห็นสิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นอีกในท่ามกลางพวกผู้พูดแทนพระเจ้าของเมืองเยรูซาเล็ม

ผู้คนเล่นชู้กันและฉ้อโกงกัน

แล้วพวกผู้พูดแทนพระเจ้านี้ก็สนับสนุนคนเลวพวกนี้

ไม่มีใครกลับใจจากความชั่วร้ายเลยสักคน

ในสายตาของเรา พวกผู้พูดแทนพระเจ้าเหล่านี้ทั้งหมดเป็นเหมือนเมืองโสโดม

และพลเมืองของเยรูซาเล็มก็เหมือนกับเมืองโกโมราห์”

¹⁵ ดังนั้น นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดเกี่ยวกับพวกผู้พูดแทนพระเจ้าพวกนี้ว่า

“เราจะทำให้มันต้องกินอาหารที่มีรสขมและทำให้พวกมันต้องดื่มน้ำที่มียาพิษ

เพราะสิ่งที่เสื่อมทรามได้ออกมาจากพวกผู้พูดแทนพระเจ้าของเมืองเยรูซาเล็มและกระจายไปทั่วแผ่นดิน”

¹⁶ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดว่า

“อย่าไปฟังคำทำนายของพวกผู้พูดแทนพระเจ้าพวกนี้ที่พูดกับเจ้า

พวกมันกำลังหลอกเจ้า

นิมิตที่พวกมันพูดออกมานั้น

ไม่ได้มาจากปากของพระยาห์เวห์หรอก

¹⁷ พวกมันพร่ำพูดอยู่กับพวกที่เกลียดชังเราว่า

พระยาห์เวห์พูดว่า ‘พวกเจ้าจะมีสันติสุข’

และพูดกับพวกที่มีจิตใจดื้อด้านว่า

‘เรื่องร้ายๆจะไม่เกิดขึ้นกับเจ้าหรอก’

¹⁸ ใครล่ะที่ยืนอยู่ในห้องประชุมสภาของพระยาห์เวห์

ที่จะได้เห็นหรือได้ยินถ้อยคำของพระยาห์เวห์

ใครเคยสนใจคำพูดของพระองค์และเชื่อฟังคำพูดของพระองค์

¹⁹ นี่ไง พายุจากพระยาห์เวห์

ความเกรี้ยวโกรธของพระองค์พลุ่งออกมา

มันเป็นเหมือนกับพายุหมุน

ที่หมุนตัวอยู่เหนือหัวของคนชั่วพวกนั้น

²⁰ ความโกรธของพระยาห์เวห์จะไม่หวนกลับไปหรอก จนกว่าจะทำหน้าที่ของมันจนเสร็จสิ้น

และจนกว่ามันจะทำให้แผนการของพระองค์สำเร็จ

หลังจากวันพวกนี้ผ่านไปแล้ว

พวกเจ้าก็จะเข้าใจว่าทำไมถึงต้องเกิดเรื่องพวกนี้ขึ้น

²¹ เราไม่ได้ส่งผู้พูดแทนพระเจ้าพวกนี้มา

แต่พวกมันกลับวิ่งไปพูดกับพวกเจ้าเอง

เราไม่ได้พูดกับพวกมัน

แต่พวกมันกลับไปพูดแทนเรา

²² ถ้าพวกมันได้มายืนอยู่ในห้องประชุมสภาของเรา

และได้ยินถ้อยคำต่างๆของเราที่มีไว้สำหรับคนของเรา

พวกมันก็คงจะทำให้คนเหล่านั้นหันจากวิถีทางชั่วของพวกเขา

และหันจากการทำชั่วของพวกเขาแล้ว”

²³ พระยาห์เวห์ถามว่า

“เราเป็นพระเจ้าที่อยู่ใกล้ๆเท่านั้นหรือ

เราไม่ได้เป็นพระเจ้าในที่ห่างไกลด้วยหรือ

²⁴ ถ้าใครซ่อนตัวอยู่ เราจะมองไม่เห็นหรือ”

“เราไม่ได้อยู่ทั่วฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกหรือ”

พระยาห์เวห์ถามอย่างนั้น

พระยาห์เวห์พูดว่า ²⁵ “เราได้ยินสิ่งที่ไอ้พวกผู้พูดแทนพระเจ้าพวกนั้นพูด ไอ้พวกนั้นที่ทำนายโกหก โดยเอาชื่อเราไปอ้าง พวกมันพูดว่า ‘ฉันฝันเห็นแล้ว ฉันฝันเห็นแล้ว’

²⁶ ใจของพวกมันจะเป็นอย่างนี้ไปอีกนานไหม พวกมันทำนายโกหกและหลอกลวงในสิ่งที่พวกมันกุขึ้นมาเองในใจ

²⁷ พวกมันวางแผนที่จะทำให้คนของเราลืมชื่อของเรา ด้วยความฝันต่างๆที่พวกมันยกขึ้นมาเล่าให้กับเพื่อนบ้านฟัง พวกมันหวังว่าคนจะลืมเรา เหมือนกับที่บรรพบุรุษของพวกมันลืมชื่อของเรา และหันไปบูชาพระบาอัล

²⁸ ให้ผู้พูดแทนพระเจ้าที่มีความฝันจะเล่า เล่ามันออกมา แต่ขอให้คนที่มีถ้อยคำของเรา พูดถ้อยคำของเราอย่างซื่อสัตย์ ฟางกับเมล็ดข้าวสาลีมันจะไปด้วยกันได้อย่างไร” พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น

²⁹ พระยาห์เวห์ถามว่า “ถ้อยคำของเราเป็นเหมือนไฟไม่ใช่หรือ

มันเป็นเหมือนค้อนที่ทุบหินที่แข็งให้แตกกระจุยไม่ใช่หรือ

³⁰ ดังนั้น เราต่อต้านไอ้พวกผู้พูดแทนพระเจ้า ที่ขโมยถ้อยคำต่างๆของเราจากเพื่อนบ้านของเขา

³¹ เราต่อต้านไอ้พวกผู้พูดแทนพระเจ้า ที่ใช้ลิ้นตัวเองประกาศเรื่องบางเรื่องว่าเป็นคำทำนายของพระยาห์เวห์” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

³² “เราจะต่อต้านไอ้พวกผู้พูดแทนพระเจ้า ที่ทำนายฝันหลอกๆ” พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น “พวกมันเล่าความฝันเหล่านั้น และทำให้คนของเราหลงไป ด้วยคำหลอกลวงและเรื่องต่างๆที่พวกมันกุขึ้นมาเอง เราไม่ได้ส่งพวกมันมา และเราก็ไม่ได้สั่งให้พวกมันพูดด้วย และที่แน่นอนก็คือพวกมันไม่ได้ก่อให้เกิดประโยชน์อะไรให้กับคนพวกนี้เลย” พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น

³³ “และถ้าคนพวกนี้ หรือผู้พูดแทนพระเจ้า หรือนักบวชถามเจ้าว่า ‘พระยาห์เวห์ฝากภาระอะไรให้เจ้าแบกมา’ เจ้าก็บอกพวกมันไปว่า ‘พระยาห์เวห์พูดว่า “ก็พวกแกนี่แหละคือภาระ และเราจะโยนพวกแกทิ้ง”’”

³⁴ “ผู้พูดแทนพระเจ้า หรือนักบวช หรือคนที่พูดว่า ‘นี่แหละคือภาระที่พระยาห์เวห์ฝากมา’ พวกที่พูดว่าอย่างนั้น เราจะลงโทษพวกที่พูดอย่างนั้นรวมทั้งคนในบ้านเรือนของพวกเขาด้วย”

³⁵ “แต่นี่ต่างหากที่พวกเจ้าควรจะถามกับเพื่อนบ้านและญาติพี่น้องของเจ้า คือ ‘พระยาห์เวห์ตอบว่าอะไร หรือพระยาห์เวห์พูดว่าอะไร’ ³⁶ และเจ้าจะต้องไม่พูดอย่างนี้อีกต่อไปว่า ‘นี่คือภาระที่พระยาห์เวห์ให้แบกมา’ เพราะภาระนั้นเป็นแค่คำพูดของแต่ละคน และโดยวิธีนี้ เจ้าก็ได้บิดเบือนคำพูดของพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพระเจ้าของพวกเรา

³⁷ ดังนั้นเจ้าควรจะถามผู้พูดแทนพระเจ้าอย่างนี้ว่า

‘พระยาห์เวห์ตอบว่าอะไร พระยาห์เวห์พูดว่าอะไร’

³⁸ แต่ถ้าพวกเจ้าพูดประโยคนี้ว่า ‘นี่คือภาระที่พระยาห์เวห์ให้แบกมา’ ซึ่งพระยาห์เวห์ได้บอกไว้แล้วว่า อย่าพูดประโยคนี้ที่ว่า ‘นี่คือภาระที่พระยาห์เวห์ให้แบกมา’ และพวกเจ้าก็ยังพูดอย่างนั้น

³⁹ ดังนั้น ดูไว้ให้ดี เราจะยกเจ้าเหวี่ยงออกไปจากหน้าเราแน่ๆ ทั้งเจ้าและเมืองที่เราเคยมอบให้กับเจ้าและบรรพบุรุษของเจ้า ⁴⁰ เราจะทำให้เจ้าได้รับความอัปยศตลอดไป และทำให้เจ้าอับอายอย่างที่ไม่มีวันลืมเลือนได้”

ลูกมะเดื่อดีกับลูกมะเดื่อเสีย

¹ พระยาห์เวห์ให้ผมดูตะกร้ามะเดื่อสองใบที่วางอยู่ตรงหน้าวิหารของพระองค์ หลังจากที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนได้เนรเทศเยโคนิยาห์ลูกของกษัตริย์เยโฮยาคิมแห่งยูดาห์ออกไปจากเยรูซาเล็มไปอยู่ที่บาบิโลนแล้ว พร้อมกับพวกเจ้านายของยูดาห์และช่างฝีมือและช่างเหล็กจากเยรูซาเล็ม

² ตะกร้าหนึ่งใส่มะเดื่อที่ดีที่สุดเอาไว้ เหมือนมะเดื่อที่เก็บครั้งแรก อีกตะกร้าหนึ่งใส่มะเดื่อที่เสีย จนคนไม่กล้ากิน เพราะมันเสียมาก

³ แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดกับผมว่า “เยเรมียาห์ เจ้าเห็นอะไรบ้าง”

ผมก็ตอบว่า “มะเดื่อครับ มะเดื่อดีก็ดีเยี่ยมเลยครับ แต่มะเดื่อเสียก็เสียเอามากๆกินไม่ได้เลยเพราะพวกมันเสียมาก”

⁴ แล้วพระยาห์เวห์ก็พูดกับผมว่า ⁵ “นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูด ‘เราถือว่ามะเดื่อที่ดีพวกนี้เป็นเหมือนคนยูดาห์ในส่วนที่ถูกขับไล่ไป คนพวกนี้คือพวกที่เราส่งออกจากแผ่นดินนี้ไปที่ดินแดนของพวกเคลเดีย ⁶ เราจะเฝ้าดูพวกเขาเป็นอย่างดี และเราจะนำพวกเขากลับมาที่แผ่นดินนี้ เราจะสร้างพวกเขาขึ้นมาใหม่ และจะไม่ทำลายพวกเขา เราจะปลูกพวกเขาและไม่ถอนพวกเขาขึ้นมา ⁷ เราจะให้พวกเขามีใจที่รู้จักเรา เพื่อจะได้รู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ พวกเขาจะเป็นคนของเรา และเราก็จะเป็นพระเจ้าของพวกเขา เพราะพวกเขาจะกลับมาหาเราด้วยสิ้นสุดใจของพวกเขา’”

⁸ พระยาห์เวห์พูดว่า “ส่วนกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ พร้อมกับเจ้านายทั้งหลายของเขา และคนที่เหลือในเยรูซาเล็ม รวมทั้งคนที่เหลืออยู่ในดินแดนนี้ และคนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ด้วย เราจะทำกับเขาเหมือนลูกมะเดื่อที่เสียจนกินไม่ได้เหล่านั้น เพราะมันเสียมากเหลือเกิน

⁹ เราจะทำให้พวกเขากลัวจนตัวสั่นและเจอกับสิ่งที่เลวร้ายไปทั่วอาณาจักรของโลกนี้ เราจะทำให้พวกเขาถูกต่อว่า ถูกกระทบกระเทียบ ถูกเยาะเย้ย และถูกแช่งด่าในดินแดนที่เราจะเนรเทศพวกเขาไป

¹⁰ เราจะนำสงคราม ความอดอยาก และโรคร้าย มาทำลายพวกเขาจนกว่าพวกเขาจะถูกกำจัดไปจนหมดสิ้นจากแผ่นดินนี้ ที่เราได้ยกให้กับพวกเขาและบรรพบุรุษของพวกเขาไว้”

บทสรุปคำเทศนาของเยเรมียาห์

¹ นี่คือถ้อยคำของพระยาห์เวห์ที่ส่งมาถึงเยเรมียาห์เกี่ยวกับชาวยูดาห์ทั้งหมด ในปีที่สี่ของการปกครองของกษัตริย์เยโฮยาคิมลูกชายกษัตริย์โยสิยาห์แห่งยูดาห์ ซึ่งตรงกับปีแรกที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ครอบครองบาบิโลน ² นี่คือพระคำที่เยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า พูดกับคนยูดาห์และคนที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มว่า

³ “ตั้งแต่ปีที่สิบสามที่โยสิยาห์ลูกของกษัตริย์อาโมนแห่งยูดาห์ปกครองประเทศมาจนถึงทุกวันนี้ ก็เป็นเวลายี่สิบสามปีแล้ว ผมได้รับพระคำของพระยาห์เวห์มา แล้วผมก็ได้พูดพระคำของพระองค์ให้กับพวกคุณฟัง ผมพูดแล้วพูดอีก แต่พวกคุณก็ไม่เคยฟัง ⁴ พระยาห์เวห์ได้ส่งพวกผู้พูดแทนพระเจ้าซึ่งเป็นผู้รับใช้ของพระองค์มาหาพวกคุณ พระองค์ส่งพวกเขามาแล้วมาอีก แต่คุณก็ไม่ยอมฟัง คุณไม่ได้เงี่ยหูฟังเลย

⁵ พระองค์พูดอยู่เสมอว่า ‘กลับมา พวกเจ้าแต่ละคน ให้หันกลับมาจากวิถีชีวิตที่ชั่วร้าย และหันกลับมาจากการกระทำต่างๆที่ชั่วช้าของเจ้า และให้มาอาศัยอยู่ในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์ยกให้กับเจ้าและบรรพบุรุษของเจ้าตลอดไป ⁶ อย่าได้ไปติดตามและรับใช้พระอื่นๆ อย่าได้ไปกราบไหว้พระอื่นเลย และอย่าได้ยั่วโมโหเราด้วยสิ่งที่เจ้าสร้างขึ้นมากับมือของเจ้าเองเลย แล้วเราจะไม่ทำอันตรายเจ้า ⁷ แต่เจ้าก็ไม่ยอมฟังเรา’” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น “เจ้าก็เลยยั่วเราด้วยสิ่งที่เจ้าสร้างขึ้นมากับมือเจ้าเอง ทำให้เราต้องทำร้ายเจ้า”

⁸ ดังนั้น นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พูด “เนื่องจากเจ้าไม่ยอมฟังคำของเรา ⁹ เรากำลังจะส่งสารไป และเรียกเผ่าทางเหนือทั้งหมดมา” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น “และเราจะส่งสารไปบอกกับกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน ที่เป็นผู้รับใช้ของเรา และเราจะพาพวกเขาทั้งหมดมาบุกแผ่นดินนี้ และต่อสู้กับพลเมืองของที่นี่ และต่อสู้กับชนชาติต่างๆทั้งหมดนี้ที่อยู่ล้อมรอบมัน เราจะทำลายพวกมันอย่างราบคาบ เราจะทำให้พวกมันเป็นเป้าของความสยดสยอง และให้เป็นที่หัวเราะเยาะและดุด่าว่ากล่าวตลอดไป

¹⁰ เราจะทำลายเสียงรื่นเริงสนุกสนานและเสียงเลี้ยงฉลอง เสียงของเจ้าบ่าวเจ้าสาวในวันแต่งงาน เสียงของหินโม่แป้งทำอาหาร และแสงตะเกียงให้หมดไป

¹¹ ทั่วแผ่นดินนี้จะกลายเป็นที่แห้งแล้งรกร้าง และชนชาตินี้จะต้องเป็นขี้ข้ากษัตริย์บาบิโลนไปอีกเจ็ดสิบปี

¹² พอครบเจ็ดสิบปีแล้ว เราจะจัดการกับกษัตริย์บาบิโลนและชนชาตินั้นทั้งหมด สำหรับความผิดบาปที่พวกมันทำ” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

“และเราจะจัดการกับดินแดนของพวกเคลเดีย เราจะทำให้มันรกร้างตลอดไป ¹³ ทุกๆคำพูดที่เราได้พูดต่อต้านแผ่นดินนั้น เราจะทำให้มันเกิดขึ้นจริงตามนั้น ทุกอย่างที่เขียนอยู่ในหนังสือเล่มนี้ ซึ่งเป็นเรื่องที่เยเรมียาห์ได้พูดต่อต้านชนชาติต่างๆไว้ จะเกิดขึ้นจริงตามนั้น

¹⁴ ที่เราพูดอย่างนี้ ก็เพราะชนชาติต่างๆมากมายและกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่หลายองค์ จะต้องไปเป็นขี้ข้ารับใช้บาบิโลน แล้วเราจะตอบแทนพวกมันตามสิ่งที่พวกมันทำและสิ่งที่มือของพวกมันสร้างขึ้นมา”

การพิพากษาต่อชนชาติต่างๆในโลกนี้

¹⁵ นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล พูดกับผมว่า

“ให้เอาถ้วยนี้ไปจากมือเรา เป็นถ้วยที่ใส่เหล้าองุ่นแห่งความโกรธของเรา แล้วเราจะส่งเจ้าไปตามชนชาติต่างๆและเราจะทำให้ชนชาติเหล่านั้นดื่มมัน

¹⁶ พวกมันจะดื่มจนเมาโซเซ และทำตัวเหมือนคนบ้า ก็เพราะดาบที่เราส่งไปท่ามกลางพวกมัน”

¹⁷ ดังนั้นผมจึงหยิบถ้วยจากมือของพระยาห์เวห์ และไปตามชนชาติต่างๆที่พระองค์ส่งผมไป และทำให้ชนชาติเหล่านั้นดื่มมัน

¹⁸ ชนชาติเหล่านั้นได้แก่เยรูซาเล็ม และเมืองต่างๆของยูดาห์ และบรรดากษัตริย์และเจ้านายข้าราชการทั้งหลาย ผมทำให้พวกเขาดื่มจากถ้วยนี้ เพื่อทำให้แผ่นดินของพวกเขารกร้างว่างเปล่า ไร้ประโยชน์ เป็นเป้าให้คนหัวเราะเยาะและได้รับการดูถูกเหยียดหยาม อย่างที่มันเป็นอยู่ตอนนี้

¹⁹ คนเหล่านี้ทั้งหมดจะต้องดื่มจากถ้วยนี้ คือฟาโรห์กษัตริย์อียิปต์ พร้อมกับข้ารับใช้ ข้าราชการ รวมทั้งประชาชนของพระองค์ทุกคน

²⁰ พวกชาวบ้านตามชายแดน และกษัตริย์ทุกองค์ของอูส พวกกษัตริย์ทุกองค์ของฟีลิสเตีย ซึ่งก็มี กษัตริย์ต่างๆของเมืองอัชเคโลน กาซา เอโครน และที่เหลือของเมืองอัชโดด

²¹ คนในเมืองเอโดม โมอับ และอัมโมน

²² กษัตริย์ทุกองค์ของไทระ ไซดอน และกษัตริย์ที่อยู่ตามชายฝั่งทะเลอีกฟากหนึ่ง ²³ คนที่เดดาน เทมา และบูส รวมทั้งคนพวกนั้นที่เข้าพิธีโกนผมจอน+ 25:23 เข้าพิธีโกนผมจอน เป็นพิธีทางศาสนาของคนที่ไม่ใช่ยิว พระเจ้าห้ามไม่ให้ทำ ดูเพิ่มเติมได้จาก หนังสือเลวีนิติ 19:27²⁴ กษัตริย์ทุกองค์ของอาระเบีย และกษัตริย์ทุกองค์ตามแนวชายแดนซึ่งอยู่ในที่เปล่าเปลี่ยวแห้งแล้ง ²⁵ กษัตริย์ทุกองค์ในศิมรี เอลาม และมีเดีย ²⁶ กษัตริย์ทุกองค์จากทางเหนือ ที่อยู่ใกล้และไกล คนแล้วคนเล่า ผมทำให้อาณาจักรทุกแห่งที่อยู่บนโลกดื่มจากถ้วยนี้ แล้วกษัตริย์แห่งเชชัก+ 25:26 เชชัก เขียนเป็นรหัสลับ หมายถึง บาบิโลน ก็จะดื่มหลังจากพวกเขาเหล่านั้น

²⁷ พระยาห์เวห์พูดกับผมว่า “แล้วให้เจ้าบอกกับพวกเขาว่า พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดอย่างนี้ว่า ‘ดื่มซะให้เมาไปเลย ให้อ้วกแตก แล้วก็ล้มลง และอย่าลุกขึ้นมาต่อหน้าดาบที่เรากำลังส่งไปท่ามกลางเจ้า’

²⁸ แต่ถ้าพวกมันไม่ยอมรับถ้วยในมือเจ้าไปดื่ม ก็ให้เจ้าบอกกับพวกมันว่า พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดอย่างนี้ว่า ‘พวกเจ้าจะต้องดื่ม ²⁹ เพราะดูสิ เรากำลังจะนำความเจ็บปวด ทนทุกข์ทรมานมายังเมืองที่ถูกเรียกตามชื่อของเรา แล้วเจ้าจะได้รับการยกเว้นหรือไง เราจะไม่ละเว้นเจ้าหรอก เพราะเรากำลังจะทำให้ดาบมาตกอยู่บนพลเมืองทุกคนของแผ่นดินนี้’” พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดอย่างนี้

³⁰ “เยเรมียาห์ ให้เจ้าบอกทุกๆถ้อยคำนี้ที่เราพูดให้พวกมันฟัง เจ้าจะต้องบอกกับพวกมันว่า

พระยาห์เวห์คำรามมาจากที่สูง

และพระองค์ส่งเสียงเรียกจากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์

พระองค์คำรามลั่นใส่ฝูงแกะของพระองค์

มีเสียงตะโกนดังลั่นไปทั่วทุกคนในโลกนี้เหมือนเสียงโห่ร้องของคนย่ำองุ่น

³¹ เสียงนั้นดังกึกก้องไปถึงสุดขอบโลก

เพราะพระยาห์เวห์มีคดีกับชนชาติต่างๆ

พระองค์กำลังจะพิพากษาโลกทั้งโลก

และทำให้คนชั่วตายด้วยดาบ”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

³² พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดว่า

“ความชั่วช้ากำลังแพร่กระจายจากชนชาติหนึ่งไปยังอีกชนชาติหนึ่ง

พายุร้ายกำลังพัดมาจากขอบโลก”

³³ ในเวลานั้นจะมีคนตั้งแต่ขอบโลกด้านหนึ่งไปถึงขอบโลกอีกด้านหนึ่งถูกพระยาห์เวห์ฆ่า จะไม่มีใครร้องไห้ให้พวกมัน และจะไม่มีใครเก็บศพพวกมันมาฝัง พวกมันจะเป็นเหมือนมูลสัตว์บนดิน

³⁴ พวกผู้เลี้ยงแกะของอิสราเอล ร้องไห้โหยหวนเถอะ

พวกผู้นำฝูงแกะ กลิ้งตัวคลุกฝุ่นด้วยความโศกเศร้าเถอะ

เพราะถึงเวลาแล้วที่พวกแกจะต้องโดนฆ่า

พวกแกจะล้มลงแตกเหมือนหม้อไหราคาแพง

³⁵ ผู้เลี้ยงแกะพวกนี้ไม่พบที่ลี้ภัย

ส่วนผู้นำฝูงแกะก็จะหนีไม่รอด

³⁶ ผมได้ยินเสียงร้องของพวกคนเลี้ยงแกะ

และเสียงสะอึกสะอื้นของผู้นำฝูงแกะ

ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะพระยาห์เวห์กำลังทำลายทุ่งหญ้าของพวกเขา

³⁷ ทุ่งหญ้าที่เงียบสงบจะย่อยยับไป

เพราะความเดือดดาลของพระยาห์เวห์

³⁸ พระองค์ทิ้งถ้ำของพระองค์เองไปเหมือนสิงโต

แผ่นดินของพวกเขาถูกทำลายแน่

เรื่องนี้เกิดจากดาบ+ 25:38 ดาบ คำนี้พบในฉบับแปลกรีกโบราณและฉบับฮีบรูบางฉบับ แต่ฉบับฮีบรูส่วนใหญ่เขียนว่า “ความเดือดดาล”ของผู้ข่มเหง

และความเดือดดาลของพระเจ้า

บทเรียนของเยเรมียาห์ที่วิหาร

(ยรม. 7:1-15)

¹ ในช่วงต้นรัชกาลของกษัตริย์เยโฮยาคิมลูกชายกษัตริย์โยสิยาห์แห่งยูดาห์ มีข้อความนี้มาจากพระยาห์เวห์

² นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูด “เยเรมียาห์ ให้เจ้าไปยืนอยู่ในลานของวิหารของพระยาห์เวห์ แล้วพูดต่อว่าประชาชนจากเมืองทั้งหลายของยูดาห์ที่กำลังมานมัสการที่วิหารของพระยาห์เวห์ แล้วพูดกับพวกเขาตามที่เราสั่ง ให้เจ้าพูดกับพวกเขาทุกคำห้ามตกแม้แต่คำเดียว

³ บางทีพวกเขาอาจจะฟัง แล้วแต่ละคนก็หันหลังให้กับวิถีชีวิตบาปๆของพวกเขาก็ได้ ถ้าพวกเขาทำอย่างนั้น เราก็จะเปลี่ยนใจจากเรื่องความหายนะที่เราได้วางแผนจะให้เกิดขึ้นกับพวกเขา เพราะการกระทำที่ชั่วช้าต่างๆของพวกเขา

⁴ แล้วเจ้าก็ควรพูดกับพวกเขาว่า พระยาห์เวห์พูดอย่างนี้ว่า ‘ถ้าพวกเจ้าไม่ยอมฟังเรา และไม่ยอมเดินตามกฎของเราที่เราได้ให้ไว้ต่อหน้าเจ้า

⁵ และไม่ยอมฟังถ้อยคำต่างๆของผู้พูดแทนพระเจ้าผู้รับใช้ของเรา ที่เราได้ส่งมาให้เจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกเจ้าไม่ยอมฟังเขา

⁶ เราก็จะทำให้วิหารนี้เป็นเหมือนชิโลห์ และให้ชนชาติต่างๆทั่วโลกใช้ชื่อของเมืองนี้เป็นคำสาปแช่ง’”

⁷ พวกนักบวชและพวกผู้พูดแทนพระเจ้า และประชาชนทั้งหลายก็ได้ยินเยเรมียาห์พูดถ้อยคำต่างๆเหล่านี้ ในวิหารของพระยาห์เวห์

⁸ เมื่อเยเรมียาห์พูดทุกอย่างที่พระยาห์เวห์สั่งให้เขาพูดกับประชาชนเสร็จแล้ว พวกนักบวช พวกผู้พูดแทนพระเจ้า และประชาชนทุกคนก็รุมกันเข้ามาจับตัวเขาพร้อมกับพูดว่า “แกตายแน่ๆ ⁹ ทำไมแกถึงอ้างชื่อพระยาห์เวห์มาพูดว่า วิหารนี้จะต้องเป็นเหมือนชิโลห์ และคนที่อยู่ในเมืองนี้จะต้องถูกทำลาย”

แล้วทุกคนก็เข้าไปรุมล้อมเยเรมียาห์ในวิหารของพระยาห์เวห์

¹⁰ พวกเจ้านายแห่งยูดาห์ได้ยินถ้อยคำนี้เหมือนกัน พวกเขาก็เลยออกจากวังมาที่วิหารของพระยาห์เวห์ แล้วก็ไปนั่งอยู่ตรงทางเข้าประตูบานใหม่ที่วิหารของพระองค์

¹¹ แล้วพวกนักบวชและพวกผู้พูดแทนพระเจ้าก็พูดกับพวกเจ้านายและทุกคนที่อยู่ที่นั่นว่า “ไอ้หมอนี่น่าจะถูกตัดสินประหารชีวิต เพราะมันได้พูดให้ร้ายบ้านเมืองนี้เหมือนที่เราเคยได้ยินมาแล้ว”

¹² แล้วเยเรมียาห์ก็พูดกับเจ้านายและชาวบ้านทุกคนว่า “พระยาห์เวห์ส่งให้ผมมาพูดสิ่งทั้งหมดนี้ที่เกี่ยวกับบ้านนี้และเมืองนี้ตามที่พวกคุณได้ยิน

¹³ ตอนนี้ขอให้พวกคุณแก้ไขวิถีทางและการกระทำต่างๆของพวกคุณ และให้เชื่อฟังพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ บางทีพระองค์อาจจะเปลี่ยนใจไม่ทำร้ายพวกคุณตามที่พระองค์ได้วางแผนไว้

¹⁴ แต่ตอนนี้ผมอยู่ในเงื้อมมือคุณแล้ว จะทำยังไงกับผมก็ได้แล้วแต่จะเห็นสมควร

¹⁵ แต่ให้รู้ไว้ว่า ถ้าพวกคุณคิดจะฆ่าผม พวกคุณกำลังทำให้เลือดของผู้บริสุทธิ์คนหนึ่งตกอยู่บนตัวคุณเอง บ้านเมืองนี้ และประชาชนของเมืองนี้ด้วย เพราะพระยาห์เวห์ส่งผมมาจริงๆ เพื่อพูดคำเหล่านี้ทุกคำให้พวกคุณฟัง”

¹⁶ แล้วพวกเจ้านายและชาวบ้านทั้งหลายก็บอกกับพวกนักบวชและพวกผู้พูดแทนพระเจ้าว่า “อย่าตัดสินประหารคนคนนี้เลย เพราะว่าเขาพูดกับเราในนามของพระยาห์เวห์”

¹⁷ ผู้ชายบางคนและผู้อาวุโสบางคนของแผ่นดิน ก็ลุกขึ้นยืนและพูดกับคนทั้งกลุ่มที่ออกันอยู่ว่า

¹⁸ “มีคาห์แห่งโมเรเชทเคยพูดแทนพระเจ้าในสมัยของกษัตริย์เฮเซคียาห์แห่งยูดาห์ ท่านได้พูดกับคนทุกคนในยูดาห์ว่า

‘พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดอย่างนี้ว่า

เมืองศิโยนจะถูกไถเหมือนไถนา

และเมืองเยรูซาเล็มจะกลายเป็นซากปรักหักพัง

ภูเขาที่เป็นที่ตั้งของวิหารก็จะถูกถอนรากถอนโคน’+ 26:18 มีคาห์พูดอย่างนี้ประมาณเจ็ดร้อยปีก่อนพระเยซูมาเกิด ดูเพิ่มเติมได้จาก หนังสือมีคาห์ 3:12

¹⁹ แล้วกษัตริย์เฮเซคียาห์และชาวเมืองยูดาห์ทั้งหมดได้ฆ่าท่านหรือเปล่า ก็เปล่า แต่กษัตริย์กลับเกรงกลัวพระยาห์เวห์แล้วอ้อนวอนพระองค์ให้เมตตา แล้วพระยาห์เวห์ก็เปลี่ยนใจไม่นำภัยพิบัติมาถึงพวกเขาทั้งๆที่พระองค์เคยพูดไว้ว่าจะลงโทษพวกเขา แต่ตอนนี้เรากำลังจะนำความหายนะอันใหญ่หลวงมาสู่ตัวเอง”

²⁰ (ยังมีชายอีกคนหนึ่งชื่ออุรียาห์ลูกชายของเชไมอาห์จากคิริยาทเยอาริม มาพูดแทนพระยาห์เวห์ เขาพูดให้ร้ายเมืองนี้และแผ่นดินนี้เหมือนที่เยเรมียาห์พูดนั่นแหละ ²¹ แล้วกษัตริย์เยโฮยาคิม พวกเจ้านาย และทหารทุกคนของพระองค์ได้ยินคำพูดของเขา กษัตริย์ก็เลยคิดฆ่าเขา แต่อุรียาห์ได้ยินเสียก่อน ก็เลยกลัวและหนีไปอียิปต์ ²² กษัตริย์เยโฮยาคิมก็ส่งเอลนาธันลูกชายของอัคโบร์ และคนอีกจำนวนหนึ่งไปอียิปต์ ²³ แล้วพวกเขาก็นำอุรียาห์กลับมาจากอียิปต์ พวกนั้นนำเขาไปให้กษัตริย์เยโฮยาคิม พระองค์ก็ฆ่าเขาแล้วโยนศพเขาทิ้งในสุสานของสามัญชน

²⁴ แต่อาหิคัมลูกชายของชาฟานป้องกันไม่ให้เยเรมียาห์ถูกชาวบ้านฆ่าตาย)

พระยาห์เวห์แต่งตั้งเนบูคัดเนสซาร์

¹ ในช่วงต้นรัชกาลของเศเดคียาห์+ 27:1 เศเดคียาห์ คำนี้อยู่ในฉบับแปลภาษาซีเรียโบราณ และในฉบับฮีบรูบางฉบับ มันตรงกับบทที่ 28 ข้อ 1 ที่บอกว่า เศเดคียาห์เป็นกษัตรยิ์ในปีนั้น คือ 594-593 ก่อนพระเยซูมาเกิด ฉบับฮีบรูที่นิยมใช้กันเขียนว่า เยโฮยาคิมลูกชายของกษัตริย์โยสิยาห์แห่งยูดาห์ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ได้มาถึงเยเรมียาห์ว่า ² พระยาห์เวห์พูดกับผมว่า “ให้ทำสายรัดและแอก แล้วก็เอามาแขวนคอเจ้าไว้ ³ แล้วให้ส่งข้อความไปให้กับกษัตริย์แห่งเอโดม โมอับ อัมโมน ไทระ และไซดอน โดยฝากไปกับพวกผู้ส่งข่าวที่มาที่เมืองเยรูซาเล็ม เพื่อมาหากษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ ⁴ ให้เจ้าสั่งคำสั่งนี้ไปให้กับพวกเจ้านายของพวกเขาว่า พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าแห่งอิสราเอล พูดว่า ‘เจ้าไปบอกกับพวกเจ้านายของเจ้าว่า ⁵ เราสร้างโลก มนุษย์ และสัตว์ทั้งหลายไว้บนแผ่นดินโลก ด้วยฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่ของเราและแขนของเราที่เหยียดออกมา เราอยากจะให้มันกับใครก็เป็นเรื่องของเรา ⁶ แล้วตอนนี้ เราก็ได้ให้แผ่นดินเหล่านี้ทั้งหมดให้ตกอยู่ในมือของผู้รับใช้เราคือกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน สัตว์ต่างๆเราก็ได้ยกให้กับเขาไว้คอยรับใช้เขาด้วย ⁷ และชนชาติทั้งหมดจะต้องรับใช้เขา ลูกชายและหลานชายของเขา ไปจนกว่าจะถึงเวลาที่แผ่นดินของเขาเองก็จะต้องพ่ายแพ้ และจะมีหลายๆชนชาติและกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่หลายๆองค์ทำให้บาบิโลนตกไปเป็นผู้รับใช้ของพวกเขา’”

⁸ “แต่ถ้าชนชาติไหนหรืออาณาจักรไหนไม่ยอมรับใช้กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน หรือถ้าชนชาติไหนไม่ยอมจำนนต่อกษัตริย์แห่งบาบิโลนคนนี้ เราจะทำโทษชนชาตินั้นด้วยสงคราม ความอดอยากและโรคร้าย จนกว่าเราจะใช้กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ทำลายมันไปอย่างสิ้นซาก” พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น ⁹ “แต่พวกเจ้าจะต้องไม่ฟังพวกผู้พูดแทนพระเจ้า โหรของพวกเจ้า คนที่ได้เห็นอนาคตในความฝัน พวกนักทำนาย และพ่อมดของพวกเจ้าที่พูดว่า ‘อย่าไปรับใช้กษัตริย์บาบิโลนนั่นเลย’ ¹⁰ ที่เราพูดเรื่องนี้ก็เพราะพวกเขากำลังโกหกเจ้าอยู่ ซึ่งจะทำให้เจ้าถูกกำจัดไปจากแผ่นดินของเจ้าเอง เราจะขับไล่เจ้า และเจ้าจะพินาศ”

¹¹ “แต่ถ้าชนชาติไหนยอมจำนนต่อกษัตริย์บาบิโลนและรับใช้เขา เราจะยอมให้ชนชาตินั้นอยู่ต่อไปในแผ่นดินของตนและเพาะปลูกในแผ่นดินนั้น” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

¹² “สำหรับกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ เราขอพูดอย่างนี้ว่า ‘ให้ยอมกษัตริย์บาบิโลนซะ รับใช้เขาและประชาชนของเขา แล้วเจ้าจะรอดชีวิต’ ¹³ ทำไมเจ้าและประชาชนของเจ้าจะต้องมาตายด้วยคมดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด ตามที่พระยาห์เวห์เตือนไว้แล้วสำหรับชนชาติที่ไม่ยอมกษัตริย์บาบิโลนด้วยล่ะ ¹⁴ อย่าไปฟังสิ่งที่พวกผู้พูดแทนพระเจ้าบอกเจ้า ที่ว่า ‘ไม่ต้องไปเป็นขี้ข้ากษัตริย์บาบิโลนหรอก’ เพราะว่าผู้พูดแทนพระเจ้าพวกนั้นกำลังหลอกเจ้า” ¹⁵ พระยาห์เวห์พูดว่า “เราไม่ได้ส่งพวกผู้พูดแทนพระเจ้าพวกนั้นมา พวกนั้นอ้างว่าพวกเขาพูดในนามของเรา แต่พวกเขากำลังโกหก ดังนั้นเราจะขับไล่พวกเจ้าไปและทำลายพวกเจ้า ทั้งพวกเจ้าและพวกผู้พูดแทนพระเจ้าจอมปลอมที่พูดกับเจ้านั้น”

¹⁶ แล้วผมก็พูดกับพวกนักบวชและประชาชนทั้งหลายว่า พระยาห์เวห์พูดอย่างนี้ว่า “อย่าไปฟังสิ่งที่พวกผู้พูดแทนพระเจ้าของพวกเจ้าพูด ที่ว่า ‘พวกภาชนะที่ใช้ในวิหารของพระยาห์เวห์กำลังจะกลับมาจากบาบิโลนเร็วๆนี้’ เพราะพวกมันโกหกเจ้า ¹⁷ อย่าไปฟังพวกมัน ให้รับใช้กษัตริย์บาบิโลน แล้วเจ้าจะรอดชีวิต ทำไมจะต้องปล่อยให้เมืองนี้กลายเป็นเมืองร้างด้วยล่ะ ¹⁸ แต่ถ้าพวกผู้พูดแทนพระเจ้าพวกนั้นเป็นตัวจริง และพวกมันมีถ้อยคำของพระยาห์เวห์จริง ก็ให้พวกมันมาอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น เพื่อว่าภาชนะที่เหลืออยู่ในวิหารของพระยาห์เวห์และอยู่ในวังของกษัตริย์ยูดาห์และอยู่ในเมืองเยรูซาเล็ม จะได้ไม่ตกไปอยู่ที่บาบิโลน”

¹⁹ เพราะว่าพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นได้พูดไว้อย่างนี้ “เกี่ยวกับเรื่องเสาต่างๆ ขันทะเลสัมฤทธิ์ แท่นรองของมัน และพวกภาชนะที่เหลืออยู่ในเมืองนี้ ²⁰ ของที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนไม่ได้เอาไปตอนที่เขาต้อนเยโคนิยาห์+ 27:20 เยโคนิยาห์ หรือมีอีกชื่อหนึ่งว่า เยโฮยาคีน ลูกชายของกษัตริย์เยโฮยาคิมแห่งยูดาห์และเจ้านายทั้งหลายของทั้งยูดาห์และเยรูซาเล็มไปบาบิโลน ²¹ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พูดเกี่ยวกับเรื่องภาชนะที่ยังเหลืออยู่ในวิหารของพระองค์ ในวังของกษัตริย์ และในเมืองเยรูซาเล็มว่า ²² ‘ของพวกนั้นจะถูกย้ายไปบาบิโลน แล้วจะอยู่ที่นั่นจนถึงเวลาที่เราจะระลึกถึงพวกมัน’” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น “แล้วเราจะพาของพวกมันกลับมาที่นี่เอง”

ฮานันยาห์ ผู้พูดแทนพระเจ้าปลอม

¹ ในปีเดียวกันนั้น ซึ่งเป็นช่วงต้นรัชกาลเศเดคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ ตรงกับเดือนที่ห้า ปีที่สี่ ฮานันยาห์ลูกชายของอัสซูร์ ผู้พูดแทนพระเจ้าจากกิเบโอน เขาได้พูดกับผมต่อหน้าพวกนักบวชและทุกคนในวิหารของพระยาห์เวห์ว่า ² “พระยาห์เวห์ ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าของอิสราเอลพูดว่า ‘เราได้หักแอกของกษัตริย์แห่งบาบิโลนแล้ว ³ ภายในสองปีนี้ เราจะนำพวกภาชนะที่ใช้ในวิหารของพระยาห์เวห์ทั้งหมดกลับมาไว้ที่นี่ เป็นภาชนะที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ได้เอาไปจากที่นี่ และเอาไปไว้ที่บาบิโลน ⁴ และเราจะนำเยโคนิยาห์+ 28:4 เยโคนิยาห์ หรือมีอีกชื่อหนึ่งว่า เยโฮยาคีน กษัตริย์ของยูดาห์ลูกชายของเยโฮยาคิม กลับมาที่นี่ พร้อมกับชาวยูดาห์ทั้งหมดที่ตกไปเป็นเชลยอยู่ในบาบิโลนด้วย เพราะเราจะทำลายแอกของกษัตริย์บาบิโลน พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น’”

⁵ หลังจากนั้นเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าก็พูดกับฮานันยาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า ต่อหน้าพวกนักบวช และทุกคนที่ยืนอยู่ในวิหารของพระยาห์เวห์ ⁶ เยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าพูดว่า “อาเมน ขอให้เป็นอย่างนั้น ขอให้พระยาห์เวห์ทำเหมือนกับที่ท่านพูดเถอะ ขอให้พระยาห์เวห์ทำให้คำทำนายของท่านเป็นจริง ขอให้พระองค์นำภาชนะที่ใช้ในวิหารของพระองค์ รวมทั้งคนเหล่านั้นทั้งหมดที่ถูกกวาดต้อนไปบาบิโลนกลับมาที่นี่ด้วยเถิด

⁷ แต่ให้ฟังสิ่งที่ผมกำลังจะพูดกับท่านและกับทุกๆคน ⁸ เท่าที่ใครต่อใครจำได้ พวกผู้พูดแทนพระเจ้าที่มีชีวิตอยู่ก่อนหน้าผมและท่าน ล้วนแต่พยากรณ์ต่อต้านแผ่นดินทั้งหลายและอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ต่างๆว่า จะเกิดสงคราม ความอดอยากและโรคภัยไข้เจ็บกันทั้งนั้น ⁹ แต่สำหรับผู้พูดแทนพระเจ้าที่พยากรณ์ว่าจะเกิดความสงบสุขขึ้นนั้น จะต้องคอยให้เรื่องนั้นมันเกิดขึ้นจริงตามที่เขาพูดเสียก่อน คนถึงจะได้รู้ว่าพระยาห์เวห์เป็นผู้ที่ส่งผู้พูดแทนพระเจ้าคนนั้นมาจริงๆ”

¹⁰ แล้วฮานันยาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า ก็เอาแอกไม้จากคอของเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้ามาหัก ¹¹ และเขาก็พูดต่อหน้าทุกคนที่นั่นว่า พระยาห์เวห์พูดว่า “เราจะหักแอกของเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์แห่งบาบิโลน ที่วางไว้บนคอของชนชาติต่างๆให้หมดไปภายในสองปีนี้ เหมือนที่เราได้หักแอกอันนี้” แล้วเยเรมียาห์ก็ไปตามทางของท่าน

¹² หลังจากที่ฮานันยาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า ได้หักแอกจากคอของเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าแล้ว พระคำของพระยาห์เวห์ก็มีมาถึงเยเรมียาห์ว่า ¹³ “ไปบอกกับฮานันยาห์ว่า พระยาห์เวห์พูดว่า ‘เจ้าหักแอกไม้นั้นแล้วก็จริง แต่เจ้าได้สร้างแอกเหล็กขึ้นมาแทน’” ¹⁴ ที่ผมพูดอย่างนี้ก็เพราะพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า “เราได้ใส่แอกเหล็กไว้บนคอของชนชาติเหล่านี้ทั้งหมด เพื่อทำให้พวกมันรับใช้กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน และพวกมันก็จะเป็นทาสรับใช้เขา นอกจากนั้นแล้ว เรายังได้มอบพวกสัตว์ป่าให้กับเขาด้วย”

¹⁵ แล้วเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าก็พูดกับฮานันยาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าว่า “ฟังนะ ฮานันยาห์ พระยาห์เวห์ไม่ได้ส่งเจ้ามา แถมเจ้ายังทำให้คนพวกนี้หลงเชื่อในสิ่งที่ผิดๆเสียอีก ¹⁶ ดังนั้น พระยาห์เวห์จึงพูดว่าอย่างนี้ ‘เราจะขับไล่เจ้าออกไปจากแผ่นดินนี้ เจ้าจะต้องตายในปีนี้ เพราะเจ้าได้พูดขัดกับพระยาห์เวห์’”

¹⁷ แล้วฮานันยาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าก็ตายในเดือนที่เจ็ดของปีนั้น

จดหมายจากเยเรมียาห์ถึงพวกเชลย

¹ เยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า ได้ส่งหนังสือม้วนจากเยรูซาเล็มไปให้กับพวกผู้อาวุโสที่ยังเหลือรอดชีวิตท่ามกลางเชลยศึกทั้งหลายในบาบิโลน รวมทั้ง พวกนักบวช พวกผู้พูดแทนพระเจ้า และคนอื่นๆด้วย ที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ได้กวาดต้อนจากเยรูซาเล็มไปไว้ที่บาบิโลน ² เรื่องนี้เกิดขึ้นหลังจากที่กษัตริย์เยโคนิยาห์+ 29:2 เยโคนิยาห์ หรือมีอีกชื่อหนึ่งว่า เยโฮยาคีน พร้อมกับแม่ของพระองค์ และพวกข้าราชสำนัก พวกเจ้านายของยูดาห์ และของเยรูซาเล็ม รวมทั้งพวกช่างฝีมือและช่างเหล็ก ได้ถูกกวาดต้อนออกไปจากเยรูซาเล็มแล้ว ³ เศเดคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ ได้ส่งเอลาสาห์และเกมาริยาห์ไปหากษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ที่บาบิโลน เอลาสาห์เป็นลูกชายของชาฟาน ส่วนเกมาริยาห์เป็นลูกชายของฮิลคียาห์ เยเรมียาห์ได้ฝากหนังสือม้วนนี้ไปบาบิโลนกับเอลาสาห์ และเกมาริยาห์ ข้อความในหนังสือม้วนนั้นพูดว่า

⁴ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าของอิสราเอล พูดไว้ว่าอย่างนี้ “ถึงทุกคนที่เราได้ส่งไปจากเยรูซาเล็มให้ไปเป็นเชลยที่บาบิโลน ⁵ ให้พวกเจ้าสร้างบ้านเรือนขึ้นมาอยู่อาศัย ให้ปลูกสวน และกินผลผลิตของพวกมันที่ออกมา ⁶ ให้แต่งงานและเกิดลูกชายลูกสาว ให้หาเมียให้กับพวกลูกชายของเจ้า และยกลูกสาวเจ้าให้ไปเป็นเมียคนอื่น และให้พวกเขาเกิดลูกชายลูกสาว ให้เกิดลูกเต็มบ้านเต็มเมือง อย่าได้กลายเป็นกลุ่มเล็กๆ ⁷ ให้ส่งเสริมบ้านเมืองที่เราได้ขับไล่ให้เจ้าไปอยู่กันนั้นเจริญรุ่งเรืองด้วย อธิษฐานต่อพระยาห์เวห์สำหรับเมืองนั้นด้วย เพราะถ้าเมืองนั้นเจริญรุ่งเรือง เจ้าก็จะมีความเจริญรุ่งเรืองด้วย” ⁸ เพราะพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า “อย่าให้พวกผู้พูดแทนพระเจ้าที่อยู่ท่ามกลางเจ้า และหมอดูหลอกเจ้าได้ แล้วอย่าไปหลงฟังความฝันต่างๆที่พวกมันได้ฝันด้วย ⁹ เพราะพวกนั้นกำลังอ้างชื่อเราไปทำนายอย่างผิดๆ เราไม่ได้ส่งพวกมันมา” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

¹⁰ เพราะพระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้ “เมื่อเจ็ดสิบปีของบาบิโลนครบถ้วนแล้ว เราก็จะไปหาเจ้า และทำดีกับเจ้าตามที่เราได้สัญญาไว้ คือเราจะนำเจ้ากลับมาที่เยรูซาเล็มนี้” ¹¹ พระยาห์เวห์พูดว่า “เพราะเรารู้แผนงานต่างๆที่เราวางไว้ให้กับเจ้า เป็นแผนงานสำหรับความเจริญรุ่งเรือง ไม่ใช่สำหรับความหายนะ เพื่อจะให้อนาคตและความหวังกับเจ้า ¹² เจ้าจะเรียกหาเรา เจ้าจะมาอธิษฐานต่อเรา และเราจะฟังเจ้า ¹³ เจ้าจะแสวงหาเรา แล้วเจ้าก็จะพบเรา เมื่อเจ้าแสวงหาเราด้วยสิ้นสุดใจของเจ้า ¹⁴ แล้วเจ้าก็จะหาเราเจอ” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น “เราจะคืนสิ่งที่เจ้าถูกยึดไป และเราจะเก็บรวบรวมเจ้ากลับมาจากทุกชนชาติและทุกที่ที่เราได้เนรเทศเจ้าไป และเราจะนำเจ้ากลับไปยังที่ที่เราได้เนรเทศเจ้าออกไป” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

¹⁵ แต่เจ้าอาจจะพูดว่า “พระยาห์เวห์ได้ให้พวกพูดแทนพระเจ้ากับเราในบาบิโลน” ¹⁶ แต่พระยาห์เวห์ได้พูดเกี่ยวกับกษัตริย์ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ของดาวิดและทุกคนที่อาศัยอยู่ในเมืองเยรูซาเล็ม และพวกพี่น้องของเจ้า ที่ไม่ได้ถูกเนรเทศไปกับเจ้านั้น ¹⁷ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดอย่างนี้ว่า “เราจะส่งคมดาบ ความอดอยากและโรคภัยไข้เจ็บมาทำลายพวกเขา และเราจะทำให้พวกเขาเป็นเหมือนลูกมะเดื่อที่เสียจนกินไม่ลง ¹⁸ เราจะไล่ตามพวกเขาไปด้วยคมดาบ ความอดอยาก และโรคภัยไข้เจ็บ และเราจะทำให้พวกเขาดูน่าสยดสยอง ในสายตาของอาณาจักรทั้งหมดในโลกนี้ เราจะทำให้ชื่อของพวกเขากลายเป็นคำที่คนใช้ในการแช่งสาป เขาจะเป็นหายนะอย่างน่าตกใจ เป็นที่น่ารังเกียจ ถูกเยาะเย้ยจากทุกๆชนชาติที่เราได้เนรเทศพวกเขาไป ¹⁹ ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะพวกมันไม่ยอมฟังถ้อยคำต่างๆของเรา” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น “นี่คือถ้อยคำต่างๆที่เราพูดแล้วพูดอีกกับพวกเขาผ่านทางผู้รับใช้และผู้พูดแทนเรา แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น ²⁰ “พวกเจ้าทั้งหลายที่ถูกกวาดต้อนจากเยรูซาเล็มไปบาบิโลน ให้ฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์”

²¹ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพระเจ้าของอิสราเอลพูดเกี่ยวกับอาหับ ลูกชายของโคลายาห์ และเศเดคียาห์ลูกชายของมาอาเสอาห์ พระองค์พูดว่า “พวกผู้พูดแทนพระเจ้าสองคนนี้ได้พูดกับพวกเจ้าในนามของเรา แต่พวกมันโกหก เราจะส่งพวกมันให้ไปอยู่ในเงื้อมมือของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ แห่งบาบิโลน แล้วเขาก็จะฆ่าพวกมันให้เจ้าเห็นกับตา ²² พวกเชลยศึกชาวยูดาห์ทุกคนที่ยังอยู่ในบาบิโลน จะใช้ชื่อพวกมันสำหรับสาปแช่งกันว่า ‘ขอให้พระยาห์เวห์ทำให้เจ้าเป็นเหมือนเศเดคียาห์ และเหมือนอาหับ ที่กษัตริย์บาบิโลนเผาตายด้วยเถอะ’ ²³ ผู้พูดแทนพระเจ้าสองคนนั้นได้ทำสิ่งที่น่ารังเกียจในอิสราเอล พวกเขาได้มีชู้กับเมียของเพื่อนบ้าน และอ้างชื่อเราไปพูดทั้งที่เราไม่ได้สั่ง เรารู้เรื่องนี้ และเราเป็นพยานเอง” พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น

พระเจ้าส่งข่าวสารไปให้กับเชไมอาห์

²⁴ และให้เจ้าไปพูดกับเชไมอาห์ชาวเนเฮลามว่า ²⁵ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า “เพราะเจ้าใช้อำนาจของตัวเองส่งพวกจดหมายไปถึงทุกคนในเยรูซาเล็ม และส่งไปให้กับนักบวชเศฟันยาห์ลูกชายของมาอาเสอาห์ รวมทั้งนักบวชคนอื่นๆด้วยว่า ²⁶ ‘พระยาห์เวห์ได้แต่งตั้งให้เจ้าเป็นนักบวชแทนนักบวชเยโฮยาดา จะได้มีคนดูแลวิหารของพระยาห์เวห์ ถ้าคนบ้าคนไหนไปทำตัวเป็นผู้พูดแทนพระเจ้า ก็ให้จับใส่ขื่อไว้ให้แน่นหนา’ ²⁷ แต่ตอนนี้ทำไมเจ้าถึงไม่ต่อว่าเยเรมียาห์จากอานาโธท ที่ทำนายให้กับพวกเจ้า ²⁸ เยเรมียาห์ได้ส่งข่าวสารนี้ถึงพวกเราที่อยู่ในบาบิโลนว่า ‘เจ้าจะอยู่ที่นั่นไปอีกนาน ให้สร้างบ้านอยู่ซะ ทำสวนและกินผลผลิตที่ได้จากพวกมัน’”

²⁹ จากนั้นนักบวชเศฟันยาห์ ก็อ่านจดหมายนั้นให้เยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าฟัง ³⁰ แล้วถ้อยคำของพระยาห์เวห์ ก็มาถึงเยเรมียาห์ว่า ³¹ “เยเรมียาห์ ให้ส่งจดหมายไปบอกกับทุกคนที่ถูกกวาดต้อนไปบาบิโลนว่า ‘พระยาห์เวห์พูดถึงเชไมอาห์ชาวเนเฮลามว่า เพราะเชไมอาห์ทำนายให้กับพวกเจ้า โดยที่เราไม่ได้ส่งเขาไป แล้วเขาทำให้เจ้าเชื่อเรื่องโกหกนั้น’

³² ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงพูดว่า ‘เราจะทำโทษเชไมอาห์ชาวเนเฮลามและลูกหลานของเขา เขาจะไม่เหลือลูกหลานรอดชีวิตท่ามกลางคนเหล่านี้สักคนเดียว และเขาจะไม่ได้เห็นสิ่งดีๆที่เรากำลังจะทำให้กับคนของเรา เพราะเขาได้พูดส่งเสริมให้กบฏต่อพระยาห์เวห์’” พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น

พระยาห์เวห์สัญญาว่าจะนำพวกเชลยกลับมา

¹ นี่คือถ้อยคำของพระยาห์เวห์ที่มีมาถึงเยเรมียาห์ ² นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอลพูด คือ “ให้เขียนข้อความทั้งหมดนี้ที่เราได้พูดกับเจ้าลงในหนังสือม้วนให้กับตัวเจ้าเอง” ³ พระยาห์เวห์พูดว่า “วันนั้นกำลังจะมาถึง คือวันที่เราจะพลิกสถานการณ์ให้กับคนของเราคือคนอิสราเอลและยูดาห์” พระยาห์เวห์พูดว่า “เราจะนำพวกเขากลับมายังแผ่นดินนี้ที่เราได้ให้กับบรรพบุรุษของเขา เพื่อพวกเขาจะได้ครอบครองมัน”

⁴ นี่คือข่าวสารที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับอิสราเอลและยูดาห์ ⁵ พระองค์พูดว่าอย่างนี้

“พวกเราได้ยินเสียงของความอลหม่าน

ความหวาดกลัว และความไม่สงบสุข

⁶ ไปถามสิ และดูสิว่า

ผู้ชายที่ไหนออกลูกได้บ้าง

แล้วทำไมเราถึงเห็นนักรบที่เก่งกาจทุกคนเอามือกุมท้องเหมือนผู้หญิงกำลังจะคลอด

และทำไมพวกเขาถึงหน้าซีดเผือดอย่างนั้น

⁷ เลวร้ายเหลือเกิน

เพราะว่าวันนั้นเป็นโศกนาฎกรรมอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

มันจะเป็นเวลาของความทุกข์ระทมของยาโคบ

แต่เขาก็จะรอดชีวิตจากเหตุการณ์นี้”

⁸ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดว่า “ในวันนั้น เราจะปลดแอกของบาบิโลนออกจากคอของเจ้า เราจะดึงเชือกที่มัดเจ้าอยู่ให้ขาดกระจุยไป แล้วพวกคนต่างชาติก็จะไม่ทำให้ยูดาห์รับใช้พวกเขาอีกต่อไป ⁹ แล้วพวกเขาก็จะรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขา และรับใช้ดาวิดกษัตริย์ของพวกเขา ที่เราจะแต่งตั้งให้ปกครองเหนือพวกเขา

¹⁰ ส่วนเจ้า ยาโคบผู้รับใช้ของเรา เจ้าไม่ต้องกลัว”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

“อิสราเอล ไม่ต้องท้อแท้

เพราะเราจะช่วยชีวิตเจ้าให้รอดจากดินแดนที่ห่างไกลนั้น

และเราจะช่วยชีวิตลูกหลานของเจ้าให้พ้นจากดินแดนที่พวกเขาเป็นเชลยอยู่นั้น

ยาโคบจะกลับมาและจะอยู่อย่างสงบและปลอดภัย

ไม่มีใครจะมาทำให้พวกเขากลัวจนตัวสั่นได้”

¹¹ พระยาห์เวห์พูดว่า “เพราะเราอยู่กับเจ้า เพื่อช่วยชีวิตเจ้า

เพราะเราจะทำให้ชนชาติต่างๆที่เราใช้ให้เจ้ากระจัดกระจายไปอยู่นั้นพบกับจุดจบ

แต่เราจะไม่ทำให้เจ้าต้องพบจุดจบหรอก

เราจะอบรมสั่งสอนเจ้าอย่างเป็นธรรม

และเราจะไม่ปล่อยให้เจ้าลอยนวลเมื่อเจ้าทำผิด”

¹² เพราะพระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้

“อาการบาดเจ็บของเจ้ารักษาไม่หายหรอก

บาดแผลของเจ้าก็สาหัสมาก

¹³ ไม่มีทนายแก้ต่างให้กับเจ้าในศาล

เจ้าไม่มียาที่จะรักษาบาดแผลที่เปิดอยู่ของเจ้า

¹⁴ ชู้รักทั้งหมดของเจ้าลืมเจ้าไปหมดแล้ว

พวกเขาไม่ห่วงเจ้าเลย

เราทุบตีเจ้าเหมือนที่ศัตรูจะทุบตีเจ้า

เราลงโทษเจ้าอย่างโหดร้าย

สำหรับความผิดบาปอันใหญ่หลวงของเจ้า

บาปของเจ้านั้น มันมากมายเหลือเกิน

¹⁵ ทำไมเจ้าถึงร้องเจ็บแผล

ความเจ็บปวดของเจ้ารักษาไม่ได้

เพราะเจ้าทำผิดบาปอย่างมาก

ความบาปของเจ้ามันมากมายยิ่งนัก

เราถึงได้ทำสิ่งต่างๆเหล่านี้กับเจ้า

¹⁶ คนพวกนั้นที่ทำลายเจ้า ก็จะถูกทำลายแน่

ศัตรูทั้งหมดของเจ้าจะถูกจับไปเป็นเชลย

คนที่ปล้นเจ้าจะโดนปล้นเสียเอง

เราจะทำให้คนพวกนั้นที่ปล้นสะดมเจ้าถูกปล้นเสียเอง

¹⁷ เรื่องนี้เจ้ามั่นใจได้เลยเพราะเราจะทำให้เจ้ากลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม

และจะรักษาบาดแผลของเจ้าให้เอง”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้

“คนเขาเรียกเจ้าว่าเศษเดนสังคม

คนเขาพูดกันว่า นางนั่นก็คือศิโยนที่ไม่มีใครอยากได้ไงล่ะ”

¹⁸ พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้

“เราจะพลิกสถานการณ์ให้กับพวกครอบครัวของยาโคบ

เราจะแสดงความเมตตาให้กับที่อยู่อาศัยทั้งหลายของยาโคบ

เมืองจะถูกสร้างขึ้นใหม่บนซากเดิม

และป้อมปราการก็จะตั้งอยู่ในที่ที่ถูกต้อง

¹⁹ จะมีเสียงร้องเพลงขอบคุณจากพวกเขา

จะมีเสียงหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน

เราจะเพิ่มจำนวนพวกเขา พวกเขาจะได้ไม่มีกันน้อยๆ

เราจะทำให้เขาสำคัญ พวกเขาจะได้ไม่กระจอกงอกง่อย

²⁰ ลูกหลานของยาโคบจะเป็นเหมือนแต่ก่อน

และเขาจะเป็นชุมชนที่มั่นคงต่อหน้าเรา

และเราจะลงโทษคนที่กดขี่ข่มเหงเขาด้วย

²¹ ผู้นำของยาโคบจะมาจากคนของเขาเอง

และผู้ปกครองเขาจะมาจากคนในของเขาเอง

เรายาห์เวห์จะทำให้เขาเข้ามาใกล้ๆเรา แล้วเขาก็จะเข้ามาหาเรา

เพราะว่าใครล่ะจะกล้าเข้ามาหาเรา ถ้าเราไม่ได้เรียก”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

²² “พวกเจ้าจะเป็นคนของเรา

และเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า”

²³ “ดูสิ นั่นพายุของพระยาห์เวห์

ความโกรธของพระองค์กำลังพัดออกมา

มันเป็นพายุหมุน

นั่นเป็นพายุที่หมุนอยู่เหนือหัวคนเลว

²⁴ ความโกรธเดือดดาลของพระยาห์เวห์จะไม่หยุด

จนกว่าพระองค์จะทำให้มันสำเร็จ

จนกว่าพระองค์จะได้ทำสิ่งที่อยู่ในใจของพระองค์เสียก่อน

ในอนาคต เจ้าก็จะเข้าใจเรื่องนี้เอง”

อิสราเอลใหม่

¹ พระยาห์เวห์พูดว่า “ในเวลานั้น เราจะเป็นพระเจ้าของอิสราเอลทุกตระกูล และพวกเขาก็จะเป็นคนของเรา”

² พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้

“คนที่รอดชีวิตจากคมดาบจะได้รับเกียรติในทะเลทราย

อิสราเอลแสวงหาที่หยุดพัก”

³ พระยาห์เวห์ปรากฏให้เขาเห็นจากที่ไกลๆ

พระองค์พูดว่า “เรารักเจ้าแล้วด้วยความรักที่ไม่มีวันเสื่อมคลาย

ดังนั้น เราถึงยังแสดงความรักความเมตตากับเจ้าอยู่

⁴ เราจะสร้างเจ้าขึ้นใหม่ เจ้าจะได้ถูกสร้างขึ้นอีกครั้ง

อิสราเอล หญิงสาวบริสุทธิ์เอ๋ย

เจ้าจะยกกลองรำมะนาขึ้นอีกครั้ง

แล้วเจ้าก็จะออกไปเต้นรำกับคนที่เฉลิมฉลองกัน

⁵ เจ้าจะปลูกพวกสวนองุ่นบนภูเขาสะมาเรียอีกครั้ง

และคนที่ปลูกก็จะมีความสุขจากผลของมัน

⁶ เพราะจะมีวันหนึ่งที่คนเฝ้ายามร้องตะโกนก้องจากภูเขาเอฟราอิมว่า

‘ลุกขึ้นเร็ว ขึ้นไปหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราที่ศิโยนกันเถอะ’”

⁷ ใช่แล้ว พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้

“มาร้องเพลงเฉลิมฉลองให้ยาโคบกัน

และมาชื่นชมยินดีกับผู้นำของชนชาติต่างๆ

ตะโกนก้อง สรรเสริญ และร้องว่า

พระยาห์เวห์ได้ช่วยกู้คนของพระองค์แล้ว

คือคนอิสราเอลที่หลงเหลืออยู่

⁸ เราจะนำพวกเขามาจากแผ่นดินทางเหนือ

และจะรวบรวมพวกเขามาจากสุดปลายโลก

ในพวกของเขาจะมีคนเหล่านี้รวมอยู่ด้วยคือ คนตาบอด คนง่อย

ผู้หญิงท้อง และผู้หญิงที่กำลังจะคลอดลูก

พวกเขาจะกลับมาเป็นชนกลุ่มใหญ่

⁹ ขณะที่พวกเขากลับมา พวกเขาก็ร้องไห้กัน

และเราจะปลอบประโลมพวกเขาตอนที่นำพวกเขากลับมา

ในขณะที่พวกเขากำลังอธิษฐานขอให้เราเมตตาปรานี

เราจะทำให้เขาเดินอยู่ริมๆแม่น้ำบนถนนตรง

ที่พวกเขาจะไม่สะดุดล้ม

เพราะเราจะเป็นพ่อของคนอิสราเอล

และเอฟราอิมจะเป็นลูกชายหัวปีของเรา

¹⁰ ชนชาติทั้งหลาย ให้ฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์

และให้ประกาศไปถึงดินแดนชายฝั่งที่ห่างไกล

ให้ประกาศว่า ‘พระองค์ผู้ที่ทำให้อิสราเอลกระจัดกระจายไปจะรวบรวมพวกเขา

และดูแลพวกเขาเหมือนผู้เลี้ยงแกะที่เฝ้าระวังฝูงแกะของตัวเอง’

¹¹ เพราะพระยาห์เวห์ได้จ่ายหนี้แทนยาโคบแล้ว

และได้ช่วยไถ่เขาให้พ้นเงื้อมมือคนที่แข็งแกร่งกว่าเขา

¹² พวกอิสราเอลจะกลับมาร้องเพลงกันอย่างสนุกสนานบนที่สูงศิโยน

และพวกเขาจะส่องสว่างไสว

เพราะความใจดีของพระยาห์เวห์ ส่องสว่างเหนือข้าว เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมันมะกอก

และส่องสว่างเหนือพวกลูกแกะและฝูงวัวด้วย

ชีวิตของพวกเขาจะเป็นเหมือนสวนที่มีน้ำผันเข้ามารด

และพวกเขาจะไม่เป็นลมอีก

¹³ ในเวลานั้นพวกหญิงสาวจะเต้นรำฉลอง

กับคนหนุ่มและคนแก่

เราจะเปลี่ยนเสียงร้องไห้ของเขาเป็นเสียงร้องเพลง

เราจะปลอบโยนพวกเขาให้สุขสบาย

และเราจะทำให้พวกเขาเฉลิมฉลองกันแทนที่จะร้องไห้กัน

¹⁴ เราจะให้พวกนักบวชดื่มจนเหลือเฟือ

และคนของเราจะพอใจกับข้าวของที่เราให้”

พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น

¹⁵ พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้

“มีเสียงดังมาจากรามาห์

เป็นเสียงร้องไห้และคร่ำครวญอย่างขมขื่น

ราเชลกำลังร้องไห้ให้พวกลูกชายของเธอ

เธอไม่ยอมให้ใครมาปลอบโยนเรื่องลูกของเธอเลย

เพราะว่าลูกของเธอหายไปหมดแล้ว”

¹⁶ พระยาห์เวห์พูดว่า

“หยุดร้องไห้เถิด

และหยุดเสียน้ำตาได้แล้ว

เพราะเจ้าจะได้รับรางวัลชดเชยให้กับความพยายามของเจ้า”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

“และพวกลูกเจ้าจะกลับมาจากแผ่นดินของศัตรู

¹⁷ แล้วเจ้าก็จะมีความหวังให้กับอนาคตของเจ้า”

พระยาห์เวห์พูดอย่างนั้น

“และลูกๆก็จะกลับเข้ามาในเขตแดนของพวกเขาเอง

¹⁸ เราได้ยินเสียงร้องไห้ของเอฟราอิมจริงๆ

เขาพูดว่า ‘พระองค์ตีสอนข้าพเจ้า

และข้าพเจ้าก็ถูกตีสอนเหมือนลูกวัวที่ยังไม่เชื่อง

นำข้าพเจ้ากลับมาเถิดเพื่อข้าพเจ้าจะได้กลับมา

เพราะพระองค์ พระยาห์เวห์ คือพระเจ้าของข้าพเจ้า

¹⁹ เพราะหลังจากที่ข้าพเจ้าหันไปจากพระองค์ ข้าพเจ้าก็สำนึกผิด

และเมื่อข้าพเจ้าได้รับการสอน ข้าพเจ้าก็ตบต้นขาตัวเองด้วยความละอาย

ข้าพเจ้าละอายและอัปยศอดสู

เพราะข้าพเจ้าได้แบกสิ่งที่ผิดๆที่น่าละอายที่ข้าพเจ้าได้ทำไปตอนเป็นเด็ก’”

²⁰ พระเจ้าพูดว่า

“เอฟราอิมไม่ใช่ลูกที่รักของเราหรือ

เขาไม่ใช่ลูกชายคนโปรดของเราหรือ

ถึงเราจะด่าว่าเขาไว้มาก

แต่เราก็ยังคิดถึงเขาได้เสมอ

ส่วนลึกในเรานั้นมีแต่ความอบอุ่นให้เขา

เราเมตตาเอ็นดูเขามากจริงๆ”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

²¹ “สร้างเสาป้ายบอกทางให้กับตัวเจ้าเอง

สร้างป้ายบอกทางให้กับตัวเจ้าเอง

เอาใจจดจ่ออยู่กับทางหลวง

จดจ่ออยู่กับทางที่เจ้าเดิน

อิสราเอลที่รัก กลับมาเถิด

กลับมายังเมืองพวกนี้ของเจ้าเถอะ

²² เจ้าเป็นผู้หญิงที่นอกใจสามี

เราจะต้องรออีกนานแค่ไหน กว่าเจ้าจะกลับมา

แต่เรา ยาห์เวห์ จะทำให้เรื่องแปลกใหม่เกิดขึ้น

คือผู้หญิงจะเริ่มจีบผู้ชายก่อน”+ 31:22 ผู้หญิงจะเริ่มจีบผู้ชายก่อน ประโยคนี้อาจจะหมายความว่าอิสราเอลจะเปลี่ยนจากนิสัยที่ชอบปฎิเสธความรักของพระเจ้า แล้วจะอยากอยู่ใกล้ชิดกับพระองค์

ยูดาห์จะกลับมารุ่งเรืองอีก

²³ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าของอิสราเอลพูดว่า “เมื่อเราพลิกสถานการณ์ให้กับเมืองต่างๆของยูดาห์ พวกเขาจะพูดกันในแผ่นดินและบ้านเมืองของยูดาห์อีกครั้งว่า ‘ขอให้พระยาห์เวห์อวยพรพวกคุณเถิด ทุ่งหญ้าอันชอบธรรม และภูเขาอันศักดิ์สิทธิ์’”

²⁴ “ผู้คนจะอยู่อาศัยกันที่ยูดาห์และทุกเมืองของมัน จะมีชาวนา และพวกที่เร่ร่อนไปกับฝูงสัตว์อาศัยอยู่ ²⁵ เพราะเราจะทำให้จิตใจที่อ่อนล้ากระปรี้กระเปร่า และเราจะทำให้จิตใจที่อ่อนแอทั้งหลายเข้มแข็ง”

²⁶ ขณะนั้นเองผมก็ตื่นขึ้น และมองไปรอบๆ ผมนอนหลับสบายเหลือเกิน

²⁷ พระยาห์เวห์พูดว่า “วันนั้นใกล้จะมาถึงแล้ว เมื่อเราจะปลูกคนและสัตว์ในเมืองอิสราเอลและยูดาห์ขึ้นใหม่” ²⁸ พระยาห์เวห์พูดว่า “แต่ก่อน เราได้เฝ้าดูอิสราเอลและยูดาห์ เพื่อที่จะถอนรากถอนโคนพวกเขา ดึงพวกเขาลง คว่ำพวกเขาลง และทำลายพวกเขา รวมทั้งทำให้พวกเขาได้รับความทุกข์ทรมาน แต่ตอนนี้ เราจะเฝ้าดูพวกเขาเพื่อที่จะสร้างพวกเขา และปลูกพวกเขาขึ้นใหม่”

²⁹ “ในวันเหล่านั้น ผู้คนจะไม่พูดอย่างนี้อีกแล้ว ที่ว่า

‘พวกพ่อกินองุ่นเปรี้ยว

แต่กลับเป็นพวกลูกที่เข็ดฟัน’+ 31:29 พวกพ่อกิน … พวกลูกที่เข็ดฟัน หมายถึง พวกลูกๆต้องมารับกรรมที่พวกพ่อๆก่อไว้

³⁰ แต่ต่อไปนี้ ต่างคนต่างต้องตายเพราะความผิดบาปของตัวเอง คนไหนกินองุ่นเปรี้ยว คนนั้นก็ต้องเข็ดฟันเอง”

ข้อตกลงใหม่

³¹ พระยาห์เวห์พูดว่า “วันนั้นจวนจะมาถึงแล้ว เมื่อเราจะทำข้อตกลงใหม่กับครอบครัวของอิสราเอลและครอบครัวของยูดาห์

³² ข้อตกลงนี้จะไม่เหมือนกับข้อตกลงที่เราเคยทำไว้กับบรรพบุรุษของเจ้าในวันที่เราจูงมือพวกเขาออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ มันจะไม่เหมือนกับข้อตกลงของเราที่พวกเขาไม่ได้รักษา ทั้งๆที่เราเป็นสามีของพวกเขา” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

³³ พระยาห์เวห์พูดว่า “ในอนาคต ข้อตกลงที่เราจะทำกับครอบครัวของอิสราเอลก็จะเป็นแบบนี้ คือเราจะใส่กฎของเราเข้าไปในตัวพวกเขา และเราจะเขียนไว้ในใจของพวกเขา เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และพวกเขาก็จะเป็นคนของเรา ³⁴ พวกเพื่อนๆและญาติพี่น้องก็จะไม่ต้องสอนกันอีกแล้ว ว่าให้รู้จักพระยาห์เวห์ เพราะพวกเขาทุกคนตั้งแต่คนเล็กที่สุดไปถึงคนใหญ่ที่สุดก็จะรู้จักเรา เราจะยกโทษให้กับความผิดบาปของพวกเขาและจะไม่จดจำบาปของพวกเขาอีกต่อไป” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

พระยาห์เวห์จะไม่มีวันทอดทิ้งอิสราเอล

³⁵ พระยาห์เวห์พูดว่า

“ผู้ที่สั่งดวงอาทิตย์ให้ส่องสว่างในเวลากลางวัน

ผู้ที่สั่งดวงจันทร์และดวงดาวให้ส่องสว่างในเวลากลางคืน

ผู้ที่ทำให้ทะเลปั่นป่วนจนเกิดคลื่นเสียงดัง

พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นคือชื่อของพระองค์ผู้นั้น”

³⁶ พระยาห์เวห์พูดอย่างนี้ว่า

“ถึงแม้คำสั่งต่างๆเหล่านี้จะหายไปจากสายตาเรา

เชื้อสายของอิสราเอลก็ยังจะเป็นชนชาติหนึ่งต่อหน้าเราตลอดไป”

³⁷ พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้

“ถ้ามีใครสามารถวัดท้องฟ้าเบื้องบนได้

และสามารถสำรวจรากฐานใต้โลกได้

เมื่อนั้นเราก็จะปฏิเสธเชื้อสายของอิสราเอลสำหรับทุกอย่างที่เขาได้ทำลงไป”

เยรูซาเล็มใหม่

³⁸ พระยาห์เวห์พูดว่า “วันเหล่านั้นใกล้มาถึงแล้ว คือวันที่เมืองทั้งเมืองตั้งแต่หอคอยฮานันเอลไปจนถึงประตูมุม จะถูกสร้างขึ้นใหม่เพื่อพระยาห์เวห์

³⁹ และเส้นวัดเขตแดนก็จะขยายออกไปไกลถึงภูเขากาเรบและเลี้ยวไปจนถึงโกอาห์อีกครั้งหนึ่ง ⁴⁰ และหุบเขาทั้งหุบเขา ที่ตอนนี้มีแต่ซากศพและเถ้ากระดูก และท้องทุ่งที่เป็นขั้นบันไดลดหลั่นลงไปไกลถึงลำธารแห้งขิดโรน และไกลไปถึงมุมประตูม้าทางตะวันออก ดินแดนทั้งหมดนี้จะถูกแยกไว้สำหรับพระยาห์เวห์โดยเฉพาะ มันจะไม่มีวันถูกถอนรากถอนโคน และไม่มีวันถูกรื้อถอน”

เยเรมียาห์ซื้อท้องทุ่งที่อานาโธท

¹ นี่คือข่าวสารจากพระยาห์เวห์ที่มาถึงเยเรมียาห์ ในปีที่สิบ+ 32:1 ปีที่สิบ ตรงกับปี 587 ก่อนพระเยซูมาเกิด ที่เศเดคียาห์เป็นกษัตริย์ปกครองยูดาห์ และตรงกับปีที่สิบแปดของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์

² ในเวลานั้น กองทัพของกษัตริย์บาบิโลนกำลังล้อมเมืองเยรูซาเล็มอยู่ และเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้ากำลังถูกคุมขังอยู่ในลานของคุกที่อยู่ในวังของกษัตริย์แห่งยูดาห์ ³ กษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์เป็นผู้สั่งให้จับเยเรมียาห์ขังไว้ในคุกที่นั่นเอง พระองค์ถามเยเรมียาห์ว่า “ทำไมเจ้าถึงได้ทำนายอย่างนี้ เจ้าพูดว่า พระยาห์เวห์พูดว่า ‘เราจะยกเมืองนี้ให้ตกไปอยู่ในกำมือของกษัตริย์บาบิโลน พระองค์จะได้ยึดครองมัน ⁴ และกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ ก็จะไม่มีทางหนีรอดจากเงื้อมมือของพวกบาบิโลน เพราะเขาจะต้องถูกส่งตัวไปอยู่ในกำมือของกษัตริย์บาบิโลนอย่างแน่นอน และกษัตริย์เศเดคียาห์จะได้พูดกับกษัตริย์บาบิโลนตรงหน้า และเจอกันซึ่งๆหน้า ⁵ กษัตริย์ของบาบิโลนจะบังคับให้เศเดคียาห์ไปบาบิโลน และเขาจะต้องอยู่ที่นั่น จนกว่าเราจะมาลงโทษเขา พวกเจ้าจะต่อสู้กับพวกบาบิโลน แต่จะไม่ชนะ’” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

⁶ แล้วเยเรมียาห์ก็ตอบว่า “ข่าวสารของพระยาห์เวห์มาถึงผม พระองค์พูดว่า ⁷ ‘เยเรมียาห์ ฮานาเมลลูกชายของชัลลูมลุงของเจ้าจะมาหาเจ้า และเขาจะบอกกับเจ้าว่า “ให้ซื้อท้องทุ่งของผมที่อยู่ในอานาโธทไปหน่อย เพราะท่านสามารถซื้อมันได้ตามสิทธิ์”’

⁸ แล้วฮานาเมลลูกชายของลุงผม ก็ได้มาหาผมในลานคุกแห่งนี้ ตามที่พระยาห์เวห์ได้บอกไว้ และเขาก็พูดกับผมว่า ‘ให้ซื้อท้องทุ่งของผมไปหน่อย ท้องทุ่งที่อยู่ในอานาโธท ที่อยู่ในแผ่นดินของเบนยามิน เพราะท่านมีสิทธิ์ที่จะครอบครอง และมีสิทธิ์ที่จะซื้อมันได้ ให้ท่านซื้อเก็บไว้เอง’”

ดังนั้นผมจึงรู้ว่านี่คือถ้อยคำของพระยาห์เวห์ ⁹ แล้วผมก็ซื้อท้องทุ่งนั้นจากฮานาเมลลูกชายของลุงผม เป็นท้องทุ่งที่อยู่ในอานาโธท แล้วผมก็จ่ายไปเป็นเงินหนักสิบเจ็ดเชเขล+ 32:9 เงินหนักสิบเจ็ดเชเขล หรือ เงินหนักประมาณสองร้อยกรัม¹⁰ ผมได้เขียนเป็นสัญญาซื้อขายขึ้นมา เอาเชือกมัดแล้วหยดครั่งลงบนเชือก และให้พยานเซ็นชื่อรับรอง แล้วผมก็ชั่งเงินจ่ายเขาไป

¹¹ จากนั้นผมก็เอาหนังสือซื้อขายมา ซึ่งก็รวมถึงสำเนาของสัญญาที่มีครั่งหยดปิดอยู่ คำสั่งและเงื่อนไข รวมทั้งสำเนาที่ยังไม่ได้ลงครั่งด้วย ¹² แล้วผมก็ให้หนังสือซื้อขายกับบารุคลูกชายของเนริยาห์ ซึ่งเป็นลูกชายของมาอาเสอาห์ ต่อหน้าฮานาเมล กับลุงของผม และต่อหน้าพวกพยานที่ลงชื่อไว้ในสัญญาซื้อขาย รวมทั้งพวกชาวยูดาห์ทุกคนที่นั่งอยู่ที่ลานคุกนั้น

¹³ แล้วผมก็สั่งบารุคต่อหน้าพวกเขาว่า ¹⁴ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าของอิสราเอล พูดไว้อย่างนี้ว่า “ให้เอาหนังสือพวกนี้ คือหนังสือซื้อขายนี้ ทั้งที่มีครั่งปิด และไม่มีครั่งปิด ไปใส่ไว้ในหม้อดิน เพื่อพวกมันจะอยู่ได้นานๆ” ¹⁵ เพราะพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าของอิสราเอลพูดไว้ว่า “ในอนาคต คนของเราก็จะซื้อบ้านเรือน ท้องทุ่ง และ พวกสวนองุ่นในแผ่นดินนี้อีกครั้งหนึ่ง”

¹⁶ หลังจากที่ผมได้ให้หนังสือซื้อขายกับบารุคลูกชายของเนริยาห์ไปแล้ว ผมก็ได้อธิษฐานถึงพระยาห์เวห์ว่า

¹⁷ “ข้าแต่พระยาห์เวห์ เจ้านายของข้าพเจ้า พระองค์สร้างฟ้าและแผ่นดินโลกด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ และแขนที่ยื่นออกมาของพระองค์ ไม่มีอะไรที่ยากเกินไปสำหรับพระองค์ ¹⁸ พระองค์คือผู้ที่แสดงความเมตตาแก่คนเป็นพันๆและเป็นผู้ที่ตอบแทนความผิดบาปของพ่อแม่ให้กับลูกๆของพวกเขา พระองค์คือพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ พระเจ้าที่ทรงพลังที่มีชื่อว่าพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น

¹⁹ แผนการของพระองค์นั้นยิ่งใหญ่ และการกระทำของพระองค์ก็ยอดเยี่ยม พระองค์เป็นผู้ที่มีดวงตาคอยสอดส่องการกระทำทั้งหมดของมนุษย์ เพื่อตอบแทนให้กับแต่ละคนตามวิถีทางต่างๆของเขา และการกระทำต่างๆของเขา ตามที่เขาสมควรจะได้รับ

²⁰ พระองค์คือผู้ที่ได้ทำหมายสำคัญ และสิ่งมหัศจรรย์ต่างๆในแผ่นดินอียิปต์ ซึ่งไม่มีอะไรที่จะเหนือกว่านั้นอีกแล้ว มาจนถึงทุกวันนี้ ไม่ว่าจะในอิสราเอลหรือในชนกลุ่มไหนก็ตาม พระองค์สร้างชื่อเสียงให้กับพระองค์เอง ชื่อเสียงพระองค์เป็นที่เคารพยำเกรงมาจนถึงทุกวันนี้ ²¹ พระองค์ได้นำอิสราเอลที่เป็นคนของพระองค์ออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ ด้วยหมายสำคัญและสิ่งมหัศจรรย์มากมายด้วยมืออันทรงพลังและแขนที่เหยียดออกและด้วยความน่าเกรงขามอย่างยิ่ง

²² พระองค์ได้ให้แผ่นดินนี้กับคนอิสราเอล แผ่นดินที่พระองค์ได้สาบานไว้กับบรรพบุรุษของพวกเขาว่า พระองค์จะให้กับพวกเขา เป็นแผ่นดินที่อุดมไปด้วยน้ำนมและน้ำเชื่อมผลไม้ ²³ พวกอิสราเอลก็ได้เข้ามาในแผ่นดินนี้ และก็ได้ครอบครองมัน แต่พวกเขาไม่ยอมเชื่อฟังพระองค์ และไม่เดินตามกฎต่างๆของพระองค์ พวกเขาไม่ทำสิ่งต่างๆที่พระองค์สั่งให้พวกเขาทำ แล้วพระองค์ก็ทำให้พวกเขาต้องเจอกับเรื่องเลวร้ายทั้งหมดเหล่านี้

²⁴ พวกชาวบาบิโลน ได้สร้างเนินดินติดกำแพงเมืองเพื่อที่จะบุกยึดเมือง เนื่องจากคมดาบ ความอดอยาก และโรคภัยไข้เจ็บ เมืองก็เลยตกไปอยู่ในเงื้อมมือของชาวบาบิโลนที่กำลังต่อสู้กับมัน สิ่งที่พระองค์บอกว่าจะเกิดขึ้นก็ได้เกิดขึ้นแล้ว และพระองค์ก็เห็น

²⁵ ข้าแต่พระยาห์เวห์ เจ้านายของข้าพเจ้า พระองค์ได้บอกกับข้าพเจ้าว่า ‘ให้เอาเงินไปซื้อท้องทุ่งนั้นเอาไว้เอง และให้มีพยานรับรองด้วย’ แต่เมืองนี้กำลังจะตกไปอยู่ในเงื้อมมือพวกบาบิโลนอยู่แล้ว”

²⁶ และข่าวสารของพระยาห์เวห์ก็มีมาถึงเยเรมียาห์ พระองค์พูดว่า ²⁷ “เยเรมียาห์ เราคือยาห์เวห์ พระเจ้าของสิ่งมีชีวิตทั้งปวง มีอะไรยากเกินไปสำหรับเราหรือ”+ 32:27 มีอะไรยากเกินไปสำหรับเราหรือ หรือ แปลได้อีกอย่างหนึ่งว่า “มีอะไรที่วิเศษมากยิ่งไปกว่าเราหรือ”²⁸ ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงพูดว่าอย่างนี้ “เราจะยกเมืองนี้ให้ตกไปอยู่ในเงื้อมมือของชาวบาบิโลน และตกไปอยู่ในเงื้อมมือของเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์ของบาบิโลน และเขาจะยึดครองมัน ²⁹ ชาวบาบิโลนที่กำลังสู้รบอยู่กับเมืองนี้จะบุกเข้ามาในเมือง และจุดไฟเผาเมือง พวกเขาจะเผาบ้านเรือนต่างๆที่เผาเครื่องหอมให้กับพระบาอัลบนดาดฟ้า และถวายเครื่องดื่มบูชาให้กับเทพเจ้าอื่นๆซึ่งเป็นเหตุที่ทำให้เราโกรธ ³⁰ เพราะชาวอิสราเอลและยูดาห์ทำสิ่งที่เราถือว่าชั่วร้ายจริงๆมาตั้งแต่เด็กๆเพราะชาวอิสราเอลได้สร้างรูปเคารพขึ้นมากับมือ ซึ่งทำให้เราโกรธ” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น ³¹ “ที่เราพูดอย่างนี้ก็เพราะเราโกรธเมืองนี้ตั้งแต่วันที่พวกเขาสร้างมันขึ้นมาแล้ว โกรธมาจนถึงทุกวันนี้ เราโกรธถึงขนาดที่จะกำจัดมันให้พ้นไปจากหน้าเรา ³² เราโกรธเพราะชาวอิสราเอลและยูดาห์ทำในสิ่งที่ชั่วร้าย ซึ่งเป็นการยั่วโมโหเรา พวกมันต่างพากันทำสิ่งที่ชั่วร้ายกันไปหมด ไม่ว่าจะเป็นพวกกษัตริย์ พวกเจ้าหน้าที่บ้านเมือง พวกนักบวช พวกผู้พูดแทนพระเจ้า พวกคนยูดาห์ หรือพวกคนที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม

³³ พวกมันหันหลังให้เรา ไม่ได้หันหน้าให้เรา ถึงแม้เราจะสอนพวกมัน ลุกขึ้นแต่เช้ามาสอนพวกมัน แต่พวกมันก็ไม่ยอมรับการตักเตือน ³⁴ พวกมันเอาสิ่งที่น่ารังเกียจขยะแขยงมาตั้งไว้ในบ้านที่ถูกเรียกว่าเป็นของเรา ทำให้บ้านนั้นเสื่อมไป

³⁵ พวกมันก็ได้สร้างสถานนมัสการต่างๆสำหรับพระบาอัล ในหุบเขาแห่งเบน-ฮินโนม เพื่อเอาไว้เป็นที่สำหรับเซ่นไหว้พวกลูกชายและลูกสาวของพวกมันให้กับพระโมเลค ทั้งๆที่เราไม่ได้สั่ง หรือแม้แต่คิดจะสั่งเรื่องน่าขยะแขยงอย่างนี้ ดังนั้นมันจึงทำให้ชาวยูดาห์บาป

³⁶ ดังนั้น นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล ได้พูดเกี่ยวกับเมืองนี้ คือ ‘ที่พวกเจ้าพูดกันว่า กษัตริย์บาบิโลนจะยึดเยรูซาเล็ม ด้วยคมดาบ ความอดอยาก และโรคร้าย’ แต่เราจะบอกว่า ³⁷ ‘เรากำลังจะรวบรวมพวกเขามาจากทุกหนทุกแห่ง ที่เราได้ขับไล่พวกเขาไปด้วยความโกรธแค้น เดือดดาลอย่างใหญ่หลวง เราจะพาพวกเขากลับมาที่นี่ และจะทำให้พวกเขาอยู่กันอย่างปลอดภัย ³⁸ พวกเขาจะเป็นคนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา ³⁹ เราจะให้หัวใจกับพวกเขาเป็นหนึ่งเดียวกัน และให้ทำอย่างเดียวกัน พวกเขาจะได้ยำเกรงเราตลอดไป เพื่อเป็นผลดีสำหรับพวกเขาและสำหรับลูกหลานของพวกเขา

⁴⁰ เราได้ทำข้อตกลงกับพวกเขาชั่วนิรันดร์ ว่าเราจะไม่มีวันหันหลังไปจากพวกเขา คือเราจะทำสิ่งที่ดีๆให้กับพวกเขา และเราจะทำให้จิตใจของพวกเขายำเกรงเรา เพื่อว่าพวกเขาจะได้ไม่หันหลังไปจากเรา ⁴¹ เราจะมีความสุขที่ทำสิ่งดีๆให้กับพวกเขา และด้วยชีวิตจิตใจทั้งหมดของเรา เราจะปลูกพวกเขาไว้ในแผ่นดินนี้อย่างสัตย์ซื่อ’”

⁴² พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้ “เราเคยนำความเลวร้ายทั้งหมดนี้มาให้คนพวกนี้อย่างไร เราก็จะนำสิ่งดีๆมาให้กับพวกเขาอย่างนั้น สิ่งดีๆที่เราได้สัญญาว่าจะทำเพื่อพวกเขา ⁴³ แล้วท้องทุ่งในแผ่นดินนี้ก็จะมีคนมาซื้อกัน แผ่นดินที่พวกเจ้าพูดว่า ‘มันเป็นแผ่นดินที่พินาศย่อยยับ ไม่มีคนหรือสัตว์อาศัยอยู่ และตกไปอยู่ในเงื้อมมือของชาวบาบิโลน’ ⁴⁴ คนจะเอาเงินมาซื้อท้องทุ่งกัน และจะมีการเขียนสัญญา ติดครั่งบนสัญญานั้น และมีพยานรับรอง พวกเขาจะซื้อท้องทุ่งในแผ่นดินของเบนยามิน และบริเวณรอบๆเยรูซาเล็ม รวมทั้งเมืองต่างๆในยูดาห์ ในแถบเนินเขา ในแถบที่ลุ่มเชิงเขาด้านตะวันตก และในแถบเนเกบด้วย เพราะเราจะพลิกสถานการณ์ให้กับพวกเขา” พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนั้น

คำสัญญาของพระเจ้า

¹ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มีมาถึงเยเรมียาห์เป็นครั้งที่สอง ในขณะที่เขายังถูกคุมขังอยู่ในลานคุก ² พระยาห์เวห์ คือผู้ที่สร้างโลกนี้ และเป็นผู้ที่ทำให้มันเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา เพื่อที่จะวางรากฐานของมัน พระยาห์เวห์คือชื่อของพระองค์ พระองค์พูดว่า ³ “ยูดาห์ เรียกเราสิ แล้วเราจะตอบเจ้า เราจะบอกเจ้าถึงสิ่งอัศจรรย์ต่างๆและเรื่องลึกลับที่เจ้ายังไม่รู้ ⁴ เพราะนี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล ได้พูดไว้เกี่ยวกับพวกบ้านเรือนในเมืองนี้ และวังของบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์ ที่จะถูกศัตรูรื้อทำลายไป ศัตรูจะสร้างเนินดินบุกขึ้นบนกำแพงและจะใช้ดาบฆ่าฟันคนในเมือง

⁵ พวกบาบิโลนกำลังจะมาสู้รบกับเมืองนี้ และจะทำให้เมืองนี้เต็มไปด้วยซากศพของผู้คนที่ถูกเราฆ่าเพราะความโกรธแค้นของเรา และเราก็ได้ซ่อนหน้า+ 33:5 ซ่อนหน้า หมายถึง พระองค์ไม่เฝ้าดูแล หรือปกป้องพวกเขาอีกแล้ว ของเราไปจากเมืองนี้ เพราะความชั่วช้าทั้งหลายที่ชาวเมืองนี้ทำ

⁶ แต่เรากำลังจะมาเยียวยารักษาให้ เราจะรักษาพวกเขา และจะให้พวกเขามีความสงบสุขและความปลอดภัยอย่างล้นเหลือ ⁷ เราจะพลิกสถานการณ์ให้กับยูดาห์และอิสราเอล และเราจะสร้างพวกเขาขึ้นมาใหม่ให้เป็นเหมือนในตอนแรกที่พวกเขาเป็น ⁸ เราจะทำให้พวกเขาสะอาดบริสุทธิ์จากความผิดบาปที่พวกเขาเคยทำไว้กับเรา และเราจะยกโทษให้กับพวกการอธรรมและการละเมิดต่างๆทั้งหมดที่พวกเขาเคยทำกับเรา

⁹ แล้วหลังจากนั้นเมืองนี้ก็จะเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นเมืองที่นำความสุข คำสรรเสริญ และความภูมิใจมาให้กับเรา ต่อหน้าชนชาติทั้งหลายในโลกนี้ ชนชาติต่างๆเหล่านั้น จะได้ยินสิ่งดีๆทั้งหมดที่เรากำลังทำให้กับชาวยูดาห์ที่กลับมานั้น ชนชาติทั้งหลายจะเกรงกลัวจนตัวสั่น เพราะสิ่งดีๆทั้งหลายและความสงบสุขที่เรากำลังมอบให้กับผู้ที่อยู่อาศัยในเยรูซาเล็ม”

¹⁰ พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้ “พวกเจ้าพูดว่า ‘บ้านเมืองของเราถูกทิ้งรกร้าง ไม่มีแม้แต่ผู้คนและสัตว์อาศัยอยู่’ แต่ในอนาคต ในเมืองต่างๆของยูดาห์และตามท้องถนนของอิสราเอลที่เงียบสงัด เพราะถูกทำลายไปจนไม่มีผู้คนและพลเมืองอาศัยอยู่ ไม่มีแม้แต่สัตว์นั้น พวกเจ้าจะได้ยิน ¹¹ เสียงร้องเพลง เสียงเฉลิมฉลอง และเสียงของเจ้าบ่าวเจ้าสาวอีกครั้งหนึ่ง จะได้ยินเสียงของผู้คนร้องว่า ‘สรรเสริญพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น เพราะว่าพระองค์แสนดี เพราะความรักของพระองค์นั้นอยู่ชั่วนิจนิรันดร์’ และจะได้ยินเสียงคนนำเครื่องถวายมาถวายเพื่อแสดงความขอบคุณในวิหารของพระยาห์เวห์อีกครั้งหนึ่ง เพราะเราจะพลิกสถานการณ์ของแผ่นดินนี้” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

¹² พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดว่าอย่างนี้ “ในสถานที่ที่ถูกทิ้งร้างและไม่มีคนหรือสัตว์อาศัยอยู่นี้ รวมทั้งเมืองต่างๆของมันด้วย จะกลับมามีทุ่งหญ้าให้กับคนเลี้ยงแกะที่กำลังเลี้ยงแกะอีกครั้ง ¹³ คนเลี้ยงแกะจะได้นับแกะของพวกเขาอีกครั้ง แกะพวกนี้จะเดินผ่านมือของผู้นับไป ผู้คนจะนับแกะของเขากันไปทั่วเมือง ไม่ว่าจะเป็นเมืองต่างๆในแถบเนินเขา ในแถบที่ลุ่มเชิงเขาด้านตะวันตก ในแถบเนเกบ ในยูดาห์ ในแผ่นดินของเบนยามิน และในพื้นที่บริเวณรอบๆเมืองเยรูซาเล็ม” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

กิ่งก้านที่ดี

¹⁴ พระยาห์เวห์พูดว่า “วันนั้นใกล้จะมาถึงแล้ว เมื่อเราจะทำให้สัญญาที่เราได้ทำไว้กับครอบครัวของอิสราเอลและครอบครัวของยูดาห์เป็นจริง ¹⁵ ในวันนั้นและในเวลานั้น เราจะทำให้กิ่งอันชอบธรรมงอกออกมาสำหรับราชวงศ์ของดาวิด เขาจะรักษาความยุติธรรมและความชอบธรรมบนแผ่นดินนี้ ¹⁶ ในวันนั้นยูดาห์จะได้รับการช่วยกู้ และเยรูซาเล็มจะอยู่อย่างปลอดภัย และผู้คนจะเรียกเมืองนี้ว่า ‘พระยาห์เวห์คือความชอบธรรมของพวกเรา’”

¹⁷ เพราะพระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้ “ดาวิดจะไม่ขาดทายาทที่จะมานั่งอยู่บนบัลลังก์ของชนชาติอิสราเอล

¹⁸ และพวกนักบวชชาวเลวีจะไม่ขาดทายาทที่จะมาถวายเครื่องเผาบูชา เครื่องบูชาจากเมล็ดพืช เครื่องสังสรรค์บูชา ให้กับเราตลอดไป”

¹⁹ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมียาห์ว่า ²⁰ “นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์พูด ‘ถ้าเมื่อไหร่ที่เจ้าสามารถหักข้อตกลงที่เราได้ทำไว้กับวันและคืน คือทำให้วันและคืนไม่เกิดขึ้นตามเวลาของมัน ²¹ เมื่อนั้นแหละ เจ้าถึงจะสามารถหักข้อตกลงที่เราได้ทำไว้กับดาวิดผู้รับใช้ของเรา และกับพวกนักบวชชาวเลวีที่เป็นผู้รับใช้ของเราด้วย

²² เราจะทำให้ลูกหลานของดาวิดผู้รับใช้เรา และชาวเลวีที่รับใช้เรา มีลูกหลานเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ เหมือนกับดวงดาวบนท้องฟ้าที่ไม่สามารถนับได้ และเหมือนกับเม็ดทรายที่ทะเลที่นับไม่ถ้วน’”

²³ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ มีมาถึงเยเรมียาห์ว่า ²⁴ “เยเรมียาห์ เจ้าไม่เห็นหรือว่าคนพวกนี้พูดอะไรออกไป พวกเขาพูดว่า ‘ตอนนี้พระยาห์เวห์ได้ปฏิเสธครอบครัวของอิสราเอลและครอบครัวของยูดาห์ สองครอบครัวที่พระเจ้าเคยเลือกไว้ แต่ตอนนี้พระองค์ได้ปฏิเสธพวกเขาไปแล้ว’ และชนชาติอื่นๆก็ดูถูกดูหมิ่นคนของเรา และชนชาติเหล่านั้นก็ไม่ได้นับพวกเขาว่าเป็นชนชาติหนึ่งอีกต่อไป”

²⁵ พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้ “ถ้าเราไม่ได้รักษาข้อตกลงกับวันและคืน และไม่ได้ออกกฎควบคุมฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกแล้วละก็ ²⁶ เมื่อนั้นแหละ เราก็จะปฏิเสธลูกหลานของยาโคบและลูกหลานของดาวิดผู้รับใช้ของเรา เราก็คงไม่ให้ลูกหลานของดาวิดปกครองอยู่เหนือลูกหลานของอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ที่เราพูดอย่างนี้ก็เพราะเราจะพลิกสถานการณ์ให้กับพวกเขา และเราจะแสดงความเมตตากับพวกเขา”

คำเตือนต่อเศเดคิยาห์กษัตริย์ยูดาห์

¹ นี่คือข่าวสารของพระยาห์เวห์ที่มาถึงเยเรมียาห์ ในช่วงที่เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์ของบาบิโลนกำลังต่อสู้กับเยรูซาเล็มและเมืองต่างๆที่อยู่บริเวณนั้น กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ได้ยกกองทัพทั้งหมดของเขามา รวมทั้งกองทัพทั้งหมดของอาณาจักรต่างๆและชนชาติต่างๆที่อยู่ภายใต้การปกครองของเขา

² นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูด คือ “ให้ไปพูดกับกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ ให้บอกกับเขาว่า พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้ ‘เรากำลังจะยกเมืองนี้ให้ตกไปอยู่ในเงื้อมมือของกษัตริย์บาบิโลน แล้วเขาจะเอาไฟเผาเมืองนี้ ³ เศเดคียาห์ ตัวเจ้าเองก็จะหนีไม่พ้นจากเงื้อมมือเขา เพราะเจ้าจะถูกจับและถูกส่งไปอยู่ในกำมือของเขาอย่างแน่นอน เจ้าจะได้เจอกับกษัตริย์บาบิโลนซึ่งๆหน้า และเขาจะพูดกับเจ้าตรงหน้า หลังจากนั้นเจ้าก็จะต้องไปที่บาบิโลน’”

⁴ แต่เศเดคียาห์กษัตริย์ของยูดาห์ ให้ฟังคำพูดของพระยาห์เวห์ให้ดี พระยาห์เวห์พูดถึงท่านไว้ว่า “เจ้าจะไม่ตายด้วยคมดาบหรอก ⁵ แต่จะตายอย่างสงบ และจะมีผู้คนเผาเครื่องหอมเพื่อเป็นเกียรติให้กับเจ้า เหมือนกับที่พวกเขาเผาเครื่องหอมให้กับกษัตริย์องค์ก่อนๆที่เป็นบรรพบุรุษของเจ้า พวกเขาจะไว้ทุกข์ให้กับเจ้า โดยพูดว่า ‘นายท่าน พวกเราเสียใจเหลือเกิน’ เจ้ามั่นใจได้เพราะเราได้พูดไว้แล้ว” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

⁶ แล้วเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าก็พูดสิ่งที่พระยาห์เวห์บอกทั้งหมดนี้ให้กษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ฟังในเมืองเยรูซาเล็ม ⁷ ในเวลานั้นกองทัพของกษัตริย์บาบิโลนก็กำลังตีเมืองเยรูซาเล็มและเมืองต่างๆของยูดาห์ที่ยังเหลืออยู่ คือเมืองลาคีชและอาเซคาห์ เพราะในยูดาห์ มีแต่สองเมืองนี้เท่านั้นที่มีป้อมปราการเหลืออยู่

⁸ หลังจากที่กษัตริย์เศเดคียาห์ได้ทำข้อตกลงกับทุกคนในเมืองเยรูซาเล็มว่าจะประกาศอิสรภาพให้กับพวกเขา ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ก็มีมาถึงเยเรมียาห์ ⁹ ชาวเมืองแต่ละคนจะต้องปล่อยทาสฮีบรูทั้งชายและหญิงของตนให้เป็นอิสระ พลเมืองยูดาห์จะได้ไม่ต้องเป็นทาสรับใช้พลเมืองยูดาห์ด้วยกันเอง

¹⁰ ส่วนพวกเจ้านายและคนทุกคน ที่ร่วมในข้อตกลงปลดปล่อยทาสชายหญิงเหล่านี้ เพื่อทาสพวกเขาจะได้ไม่ต้องรับใช้พวกเขาอีกต่อไป คนเหล่านั้นต่างก็ยอมทำตามข้อตกลงนี้ และได้ปลดปล่อยทาสของพวกเขาไป ¹¹ แต่ต่อมา ชาวเมืองก็ไม่ทำตามข้อตกลง ไปบังคับพวกผู้ชายและผู้หญิงที่พวกเขาได้ปลดปล่อยไปแล้วกลับมาเป็นทาสอีก ¹² ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ก็มีมาถึงเยเรมียาห์อีกครั้ง พระองค์พูดว่า ¹³ พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล พูดไว้ว่าอย่างนี้ “เราได้ทำข้อตกลงไว้กับบรรพบุรุษของพวกเจ้า ตอนที่เราพาพวกเขาออกมาจากแผ่นดินอียิปต์จากการเป็นทาสนั้น เราได้บอกกับพวกเขาว่า ¹⁴ เมื่อสิ้นปีที่เจ็ด พวกเจ้าแต่ละคนต้องปล่อยชาวฮีบรูที่เป็นพี่น้องของเจ้าให้เป็นอิสระ เขาได้ขายตัวเขาเองให้กับเจ้า เขาจะรับใช้เจ้าอยู่หกปี แล้วหลังจากนั้น เจ้าก็จะต้องปล่อยเขาให้เป็นอิสระ แต่บรรพบุรุษของเจ้าไม่ยอมเชื่อฟังเรา และไม่ได้เงี่ยหูฟัง ¹⁵ แต่วันนี้ พวกเจ้าได้กลับใจ แล้วเจ้าก็ได้ทำในสิ่งที่เราเห็นว่าถูกต้อง คือเรียกร้องอิสรภาพให้กันและกัน แถมเจ้ายังทำข้อตกลงกันต่อหน้าเราในวิหารที่มีชื่อของเราอีกด้วย ¹⁶ แต่แล้วเจ้าก็กลับคำ และทำให้เราเสียชื่อ พวกเจ้าแต่ละคนไปเอาทาสและสาวใช้ที่ปล่อยให้เป็นอิสระไปแล้วกลับมาอีก ทั้งๆที่พวกเขาอยากจะไปจากเจ้า แล้วเจ้าก็บังคับให้พวกเขากลับมาเป็นทาสและสาวใช้ของเจ้าเหมือนเดิม”

¹⁷ ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงพูดว่า “เจ้าไม่ได้เชื่อฟังเราเรื่องให้อิสระกับพี่น้องและเพื่อนบ้านของเจ้า” ดังนั้น พระยาห์เวห์พูดว่า “เราก็จะให้การปลดปล่อยกับเจ้าบ้าง เราจะปลดปล่อยคมดาบ โรคร้าย และความอดอยาก และเราจะทำให้เจ้ากลายเป็นสิ่งที่น่าขยะแขยงให้กับอาณาจักรทั้งหลายบนโลกนี้ ¹⁸ เราจะทำให้ชายที่ทำผิดข้อตกลงของเรา คือคนที่ไม่ทำตามข้อตกลงที่พวกเขาทำต่อหน้าเรา เหมือนกับวัวสาวที่พวกเขาแบ่งเป็นสองท่อนแล้วเดินผ่านไปท่ามกลางอวัยวะของมัน+ 34:18 เดินผ่านไปท่ามกลางอวัยวะของมัน ในสมัยก่อนเวลาทำข้อตกลงกัน พวกเขาจะผ่าสัตว์ออกเป็นสองซีก แล้วเดินผ่านไประหว่างสองซีกนั้น แล้วพูดว่า “ถ้าข้าไม่รักษาข้อตกลงนี้ ก็ขอให้เป็นเหมือนสัตว์ตัวนี้”¹⁹ คนพวกนี้คือผู้ที่ได้เดินผ่านท่ามกลางอวัยวะต่างๆนั้น คือพวกเจ้านายของยูดาห์และของเยรูซาเล็ม พวกขันที พวกนักบวช และชาวบ้านทุกคน ²⁰ เราจะยกพวกเขาให้ตกไปอยู่ในเงื้อมมือของศัตรู และคนที่อยากจะฆ่าพวกเขา ศพของพวกเขาจะกลายเป็นอาหารนกกาในอากาศ และสิงสาราสัตว์บนพื้นดิน ²¹ เราจะยกกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์และพวกเจ้าขุนมูลนายของเขาให้ตกไปอยู่ในเงื้อมมือของศัตรูและคนที่อยากฆ่าพวกเขา และยิ่งกว่านั้นจะให้พวกเขาตกไปอยู่ในเงื้อมมือของกองทัพของกษัตริย์บาบิโลนที่กำลังเข้ามาโจมตีพวกเขาด้วย” ²² พระยาห์เวห์พูดว่า “เรากำลังจะออกคำสั่งให้นำกองทัพของบาบิโลนกลับมาที่เยรูซาเล็ม พวกเขาจะโจมตีและยึดเยรูซาเล็ม และเอาไฟเผาเมืองเยรูซาเล็ม และเราจะทำให้เมืองต่างๆของยูดาห์ กลายเป็นที่รกร้าง ที่ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่เลย”

ตัวอย่างที่ดีของครอบครัวเรคาบ

¹ ในสมัยที่เยโฮยาคิมเป็นกษัตริย์ปกครองยูดาห์+ 35:1 เยโฮยาคิมเป็นกษัตริย์ปกครองยูดาห์ ในระหว่างปี 609-597 ก่อนพระเยซูมาเกิด เยโฮยาคิมเป็นลูกชายของกษัตริย์โยสิยาห์ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มีมาถึงเยเรมียาห์ว่า ² “ให้ไปหาครอบครัวเรคาบ และพูดคุยกับพวกเขา แล้วนำพวกเขามาที่วิหารของพระยาห์เวห์ และให้พาพวกเขาเข้าไปในห้องหนึ่งของวิหารนั้น แล้วให้พวกเขาดื่มเหล้าองุ่น”

³ ดังนั้นผมจึงได้พายาอาซันยาห์ลูกชายของเยเรมียาห์ ที่เป็นลูกชายของฮาบาซินยาห์ และพี่ชายน้องชายของเขา และลูกๆทุกคนของเขา รวมทั้งทุกคนในครอบครัวเรคาบ ⁴ ไปที่วิหารของพระยาห์เวห์ และเข้าไปที่ห้องของพวกลูกชายฮานัน ฮานันเป็นลูกชายของอิกดาลิยาห์ ฮานันเป็นคนของพระเจ้า ห้องนี้อยู่ใกล้กับห้องของพวกเจ้านายทั้งหลาย และอยู่เหนือห้องของมาอาเสอาห์ลูกชายของชัลลูม มาอาเสอาห์เป็นคนเฝ้าประตูวิหาร ⁵ แล้วผมก็เอาเหยือกที่เต็มไปด้วยเหล้าองุ่นมาหลายเหยือกพร้อมกับพวกถ้วยมาวางไว้ต่อหน้าสมาชิกในครอบครัวของเรคาบ แล้วผมก็บอกพวกเขาว่า “ดื่มเหล้าองุ่นสิ”

⁶ แต่พวกเขาตอบว่า “พวกเราไม่ดื่มเหล้าองุ่นครับ เพราะโยนาดับลูกชายของเรคาบ ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของเราสั่งพวกเราไว้ว่า ‘พวกเจ้าและลูกหลานของเจ้าจะต้องไม่ดื่มเหล้าองุ่นตลอดไป ⁷ เจ้าจะต้องไม่สร้างบ้านอยู่ ต้องไม่หว่านพืชเพาะปลูก และต้องไม่ทำไร่องุ่น เจ้าต้องไม่ทำสิ่งต่างๆเหล่านี้ แต่เจ้าจะต้องอาศัยอยู่ในเต็นท์ตลอดชีวิต เพื่อที่เจ้าจะได้อยู่นานๆในเขตแดนที่เจ้าอาศัยอยู่อย่างคนต่างถิ่น’ ⁸ และพวกเราก็ได้เชื่อฟังคำสั่งของโยนาดับบรรพบุรุษของเรา ที่เป็นลูกชายของเรคาบ พวกเราไม่เคยดื่มเหล้าองุ่นเลยตลอดชีวิต รวมทั้งเมียของพวกเรา และลูกชายลูกสาวของพวกเราก็ไม่เคยดื่มด้วย ⁹ พวกเราไม่เคยสร้างบ้านอยู่ และไม่เคยมีไร่องุ่น ไม่มีท้องทุ่ง และเมล็ดพืช ¹⁰ พวกเราอยู่เต็นท์มาตลอด และพวกเราก็ได้เชื่อฟังและทำตามสิ่งที่โยนาดับบรรพบุรุษของเราได้สั่งให้พวกเราทำ ¹¹ แต่พอกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนบุกแผ่นดินยูดาห์ เราก็พูดกันว่า ‘ไปเยรูซาเล็มกันเถอะ เพราะเรากลัวพวกทหารของบาบิโลนและซีเรีย’ ดังนั้นพวกเราจึงมาอยู่ที่เยรูซาเล็ม”

¹² ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ มีมาถึงเยเรมียาห์ว่า ¹³ “พระยาห์เวห์ ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าของอิสราเอล พูดไว้ว่าอย่างนี้ ‘ให้ไปบอกกับคนยูดาห์และทุกคนที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มว่า “พวกเจ้าจะไม่ยอมรับคำตักเตือนหรือ พวกเจ้าจะไม่ยอมฟังเราหรือ”’” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น ¹⁴ “ขนาดคำพูดของโยนาดับ ลูกชายของเรคาบ ที่ได้สั่งพวกลูกชายของเขาไม่ให้ดื่มเหล้าองุ่น พวกลูกๆของเขาก็ยังทำตามเลย จนถึงทุกวันนี้ พวกเขาก็ไม่ดื่มเหล้าองุ่น เพราะเชื่อฟังคำสั่งของพ่อพวกเขา แต่พอเราสั่งพวกเจ้าอย่างไม่หยุดหย่อน พวกเจ้าก็ไม่เห็นเชื่อฟังเราเลย ¹⁵ เราส่งพวกผู้พูดแทนพระเจ้า ที่เป็นพวกผู้รับใช้เราไปหาเจ้าอย่างไม่หยุดหย่อน ให้พวกเขาบอกกับเจ้าว่า ‘พวกเจ้าแต่ละคน ให้หันกลับจากทางชั่วๆของเจ้าและทำตัวให้ดีๆได้แล้ว ถ้าพวกเจ้าไม่ไปติดตามรับใช้พระอื่นๆ พวกเจ้าจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินที่เราได้ให้กับเจ้าและบรรพบุรุษของเจ้าไว้’ แต่เจ้าก็ทำหูทวนลม ไม่ยอมฟังเรา ¹⁶ พวกลูกหลานของโยนาดับที่เป็นลูกชายของเรคาบได้ทำตามคำสั่งที่บรรพบุรุษของพวกเขาสั่งพวกเขาไว้ แต่คนพวกนี้ไม่ยอมเชื่อฟังเรา”

¹⁷ ดังนั้น พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าของอิสราเอลได้พูดว่า “เราจะทำให้สิ่งชั่วร้ายทั้งหมดที่เราได้พูดไว้ เกิดขึ้นกับคนยูดาห์ และผู้ที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มทุกคน เพราะเราได้พูดกับพวกเขาแล้ว แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง เราได้เรียกพวกเขาแล้ว แต่พวกเขาไม่ยอมตอบ”

¹⁸ แต่สำหรับครอบครัวของเรคาบ เยเรมียาห์พูดว่า “พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าของอิสราเอล พูดว่า ‘เพราะพวกเจ้าเชื่อฟังคำสั่งของโยนาดับบรรพบุรุษของเจ้า และรักษาคำสั่งของเขาทุกข้อ และได้ทำทุกอย่างที่เขาสั่งให้พวกเจ้าทำ’ ¹⁹ ดังนั้น พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นพระเจ้าของอิสราเอล จึงพูดว่า ‘จะมีคนจากครอบครัวของโยนาดับลูกชายของเรคาบ มายืนอยู่ต่อหน้าเราเสมอ’”

กษัตริย์เยโฮยาคิมเผาหนังสือม้วนของเยเรมียาห์

¹ ในปีที่สี่+ 36:1 ในปีที่สี่ ตรงกับปี 605 ก่อนพระเยซูมาเกิด ที่เยโฮยาคิม เป็นกษัตริย์ปกครองยูดาห์ เยโฮยาคิมเป็นลูกชายของกษัตริย์โยสิยาห์ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ได้มาถึงเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า พระองค์พูดว่า ² “เยเรมียาห์ ให้เอาหนังสือม้วนมา แล้วเขียนถ้อยคำทั้งหมดที่เราได้พูดกับเจ้าต่อว่าอิสราเอล ยูดาห์ และชนชาติทั้งหมด ตั้งแต่วันแรกที่เราพูดกับเจ้าคือตั้งแต่ช่วงที่โยสิยาห์เป็นกษัตริย์ มาจนถึงวันนี้ ³ บางทีเมื่อชาวยูดาห์ได้ยินเรื่องเลวร้ายทั้งหมดที่เราวางแผนจะทำให้เกิดขึ้นกับพวกเขา พวกเขาแต่ละคนอาจจะได้เลิกทำชั่ว แล้วเราจะได้อภัยให้กับความผิดบาปของพวกเขา”

⁴ เยเรมียาห์จึงไปเรียกบารุคลูกชายของเนริยาห์ แล้วบารุคก็เขียนตามที่เยเรมียาห์บอกลงในหนังสือม้วน เยเรมียาห์บอกเขาทุกๆถ้อยคำที่พระยาห์เวห์ได้บอกกับเยเรมียาห์ไว้ ⁵ เยเรมียาห์สั่งบารุคว่า “ข้าถูกห้ามไม่ให้เข้าไปในวิหารของพระยาห์เวห์ ⁶ เจ้าจะต้องไปอ่านหนังสือม้วนนี้ที่เจ้าได้เขียนถ้อยคำของพระยาห์เวห์ลงไป ตามที่ข้าได้บอกเจ้านั้น เจ้าจะต้องไปอ่านหนังสือนี้ให้กับทุกคนในวิหารฟังในวันอดอาหาร และเจ้าจะต้องอ่านถ้อยคำเหล่านี้ให้ชาวยูดาห์ทุกคนที่มาจากเมืองต่างๆของเขา ฟังด้วย ⁷ บางทีคำร้องขอความเมตตาของพวกเขาอาจจะไปถึงพระยาห์เวห์ก็ได้ แล้วแต่ละคนก็จะหันกลับจากการทำชั่วของเขา เพราะความโกรธแค้นเดือดดาลที่พระยาห์เวห์มีต่อคนพวกนี้รุนแรงมาก” ⁸ แล้วบารุคลูกชายของเนริยาห์ก็ทำตามที่เยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าสั่งทุกอย่าง เขาอ่านหนังสือที่มีถ้อยคำของพระยาห์เวห์ในวิหารของพระยาห์เวห์

⁹ ในเดือนเก้าของปีที่ห้าที่เยโฮยาคิมเป็นกษัตริย์ปกครองยูดาห์ เยโฮยาคิมเป็นลูกชายของกษัตริย์โยสิยาห์ ทุกคนในเมืองเยรูซาเล็มและทุกคนที่เดินทางมาเยรูซาเล็มจากเมืองต่างๆของยูดาห์ ต่างพากันอดอาหารอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ ¹⁰ ในเวลานั้น บารุคได้อ่านหนังสือม้วนที่เขียนขึ้นตามคำพูดของเยเรมียาห์ในวิหารของพระยาห์เวห์ให้กับคนทั้งหมดฟัง เขาอ่านอยู่ในห้องของเกมาริยาห์ผู้เป็นเลขานุการ ที่อยู่บนโถงชั้นบนตรงทางเข้าประตูใหม่ของวิหาร เกมาริยาห์เป็นลูกชายของชาฟาน

¹¹ มีคายาห์ได้ยินถ้อยคำทั้งหมดของพระยาห์เวห์ในหนังสือม้วน มีคายาห์เป็นลูกชายของเกมาริยาห์ และเกมาริยาห์เป็นลูกชายของชาฟาน

¹² เขาก็เลยลงไปที่ห้องของเลขานุการที่ในวังของกษัตริย์ พวกเจ้านายทั้งหมดก็นั่งอยู่ที่นั่น มีทั้งเอลีชามาเลขานุการ และเดไลยาห์ลูกชายของเชไมอาห์ เอลนาธันลูกชายของอัคโบร์ เกมาริยาห์ลูกชายของชาฟาน เศเดคียาห์ลูกชายของฮานันยาห์ และพวกเจ้านายทั้งหมด ¹³ แล้วมีคายาห์ก็เล่าสิ่งที่เขาได้ยินมาทั้งหมด ตอนบารุคอ่านจากหนังสือม้วนให้ประชาชนฟัง

¹⁴ และพวกเจ้านายทั้งหมด ก็ได้ส่งเยฮูดีลูกชายของเนธานิยาห์ ซึ่งเป็นลูกของเชเลมิยาห์ เชเลมิยาห์เป็นลูกชายของคูชิ พวกเขาส่งเยฮูดีไปหามีคายาห์ พร้อมกับสั่งให้บอกบารุคว่า “ให้เอาหนังสือม้วนที่เจ้าอ่านให้ประชาชนฟัง แล้วให้มาที่นี่”

ดังนั้นบารุคลูกชายของเนริยาห์ ได้เอาหนังสือม้วนไปหาพวกเขา

¹⁵ แล้วคนพวกนั้นก็พูดกับบารุคว่า “นั่งลงสิ แล้วอ่านมันให้พวกเราฟังหน่อย”

บารุคจึงอ่านมันให้พวกเขาฟัง

¹⁶ เมื่อพวกเขาได้ยินถ้อยคำทั้งหมด พวกเขาก็มองหน้ากันด้วยความหวาดกลัว แล้วพวกเขาก็พูดกับบารุคว่า “เราจะเอาถ้อยคำทั้งหมดนี้ไปบอกกับกษัตริย์อย่างแน่นอน” ¹⁷ แล้วพวกเขาก็ถามบารุคว่า “บอกพวกเราหน่อยสิว่า เจ้าเขียนข้อความนี้ขึ้นมาได้อย่างไร เจ้าเขียนตามที่เขาบอกหรือ”

¹⁸ บารุคตอบว่า “ใช่แล้วครับ ผมเขียนตามที่เขาบอก พอเขาพูดคำเหล่านี้ให้ผมฟัง ผมก็เขียนลงในหนังสือม้วนตามที่เขาต้องการ”

¹⁹ แล้วพวกเจ้านายก็บอกบารุคว่า “รีบหนีไปซะ เจ้ากับเยเรมียาห์ รีบไปหาที่ซ่อน และอย่าให้ใครรู้ว่าพวกเจ้าอยู่ที่ไหน”

²⁰ แล้วพวกเจ้านายก็ได้วางหนังสือม้วนไว้ในห้องของเอลีชามาผู้เป็นเลขานุการ แล้วพวกเขาก็พากันไปหากษัตริย์ที่ลานของวัง แล้วพวกเขาก็ได้บอกกษัตริย์เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น

²¹ แล้วกษัตริย์ก็ส่งเยฮูดี ไปเอาหนังสือม้วนนั้น แล้วเขาก็ไปเอามันมาจากห้องของเอลีชามาครูสอนศาสนานั้น แล้วเยฮูดีก็อ่านมันให้กับกษัตริย์ และพวกเจ้านายทุกคนที่ยืนอยู่ต่อหน้ากษัตริย์ฟัง ²² เวลานั้นตรงกับเดือนเก้าของปี กษัตริย์นั่งอยู่ในวังฤดูหนาวของพระองค์ กระถางไฟที่อยู่ตรงหน้าพระองค์จุดอยู่ ²³ เมื่อเยฮูดีอ่านหนังสือม้วนไปได้สามสี่แถบ พระองค์ก็เอามีดกรีดหนังสือเป็นชิ้นๆแล้วโยนลงไปในกระถางไฟ พระองค์ตัดหนังสือไปเรื่อยๆจนพระองค์ได้เผาหนังสือม้วนทั้งเล่มในกระถางไฟนั้น ²⁴ ทั้งกษัตริย์และพวกผู้รับใช้ของพระองค์ที่ได้ฟังถ้อยคำทั้งหมดนี้ของพระยาห์เวห์ ไม่ได้แสดงความเกรงกลัวหรือสำนึกผิดด้วยการฉีกเสื้อผ้าของตัวเองเลย

²⁵ ถึงแม้เอลนาธัน เดไลยาห์และเกมาริยาห์จะขอร้องไม่ให้พระองค์เผาหนังสือม้วน แต่พระองค์ก็ไม่ฟังพวกเขา ²⁶ กษัตริย์สั่งเยราเมเอล ลูกชายของพระองค์ และเสไรอาห์ลูกชายของอัสรีเอล และเชลามิยาห์ลูกชายของอับเดเอลให้ไปจับตัวบารุคที่เป็นเสมียน และเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า แต่พระยาห์เวห์ซ่อนพวกเขาไว้

²⁷ หลังจากที่กษัตริย์ได้เผาหนังสือม้วน ที่มีถ้อยคำที่บารุคได้เขียนไว้ตามคำพูดของเยเรมียาห์ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ก็มีมาถึงเยเรมียาห์ว่า

²⁸ “เยเรมียาห์ไปเอาหนังสือม้วนมาอีกเล่มหนึ่ง แล้วให้เขียนข้อความทุกอย่างลงไป เหมือนกับที่เจ้าเคยเขียนไว้ก่อนแล้วในหนังสือม้วนเล่มแรก ที่เยโฮยาคิมกษัตริย์แห่งยูดาห์เผาไป ²⁹ และให้เจ้าต่อว่ากษัตริย์เยโฮยาคิมแห่งยูดาห์ว่าพระยาห์เวห์พูดว่า ‘เจ้าได้เผาหนังสือม้วนเล่มนี้ และพูดว่า “ทำไมเจ้าถึงได้เขียนบนม้วนหนังนี้ว่ากษัตริย์แห่งบาบิโลนจะมาแน่ๆและเขาจะมาทำลายแผ่นดินนี้ และจะต้อนคนและสัตว์ไปเป็นเชลย”’” ³⁰ ดังนั้น พระยาห์เวห์จึงพูดเกี่ยวกับเยโฮยาคิมกษัตริย์แห่งยูดาห์ว่า “จะไม่มีลูกหลานของเขาได้นั่งบนบัลลังก์ของดาวิด ศพของเขาจะถูกทิ้งไว้อยู่กลางแดดที่ร้อนจัดในตอนกลางวันและหนาวเหน็บในตอนกลางคืน ³¹ เราจะทำโทษเขา ลูกหลานของเขา และพวกทาสรับใช้ของเขา สำหรับความผิดบาปที่พวกเขาทำ และเราจะทำให้สิ่งเลวร้ายทั้งหมดเกิดขึ้นกับพวกเขาและผู้ที่อาศัยอยู่ในเมืองเยรูซาเล็มรวมทั้งคนยูดาห์ เป็นสิ่งเลวร้ายที่เราได้ประกาศว่าจะเกิดขึ้นกับพวกเขา แต่พวกเขาไม่สนใจฟัง”

³² เยเรมียาห์จึงเอาหนังสือม้วนมาอีกเล่ม และเอาไปให้กับบารุคที่เป็นเสมียน ที่เป็นลูกชายของเนริยาห์ แล้วบารุคก็เขียนถ้อยคำทั้งหมดตามที่เยเรมียาห์บอก ซึ่งเหมือนกับถ้อยคำที่อยู่ในหนังสือม้วนเล่มที่เยโฮยาคิมกษัตริย์แห่งยูดาห์เอาไปเผาไฟ แถมเพิ่มข้อความอีกมากมายทำนองนั้นลงไปอีกด้วย

เยเรมียาห์ถูกขัง

¹ เนบูคัดเนสซาร์เป็นกษัตริย์ของบาบิโลน พระองค์ได้แต่งตั้งให้เศเดคียาห์ ขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครองแผ่นดินยูดาห์ แทนกษัตริย์โคนิยาห์+ 37:1 โคนิยาห์ บางครั้งเรียกว่า “เยโคนิยาห์” แต่ส่วนใหญ่จะเรียกว่า “เยโฮยาคีน” ลูกชายของเยโฮยาคิม เศเดคียาห์เป็นลูกชายของกษัตริย์โยสิยาห์ ² แต่กษัตริย์เศเดคียาห์ และผู้รับใช้ของพระองค์ รวมทั้งผู้คนในยูดาห์ ก็ไม่ยอมฟังถ้อยคำต่างๆของพระยาห์เวห์ ที่พระองค์ได้พูดผ่านมาทางเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า

³ กษัตริย์เศเดคียาห์ส่งเยฮูคัลลูกชายของเชเลมิยาห์ พร้อมกับนักบวชเศฟันยาห์ ลูกชายของมาอาเสอาห์ ไปหาเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า และบอกว่า “เยเรมียาห์ อธิษฐานต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา แทนพวกเราด้วย”

⁴ ในเวลานั้นเยเรมียาห์ยังไปไหนมาไหนท่ามกลางผู้คนได้อย่างอิสระ พวกเขายังไม่ได้จับเยเรมียาห์ขังคุก ⁵ และตอนนี้กองทัพของฟาโรห์ก็ได้เคลื่อนทัพออกจากอียิปต์มาแล้ว และชาวบาบิโลนที่กำลังปิดล้อมเมืองเยรูซาเล็มอยู่รู้ข่าว ก็เลยถอนฐานที่มั่นออกไปจากเมืองเยรูซาเล็ม

⁶ แล้วถ้อยคำของพระยาห์เวห์ก็มาถึงเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า ⁷ พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า “เยฮูคัลและเศฟันยาห์ เรารู้ว่าเศเดคียาห์กษัตริย์ของยูดาห์ ได้ส่งให้พวกเจ้ามาร้องขอต่อเรา ให้ไปบอกกับเขาว่า กองทัพของฟาโรห์ที่กำลังออกจากอียิปต์เพื่อมาช่วยเจ้านั้น กำลังจะหันกลับไปอียิปต์แผ่นดินของพวกเขา ⁸ และชาวบาบิโลนก็จะกลับมาโจมตีเมืองเยรูซาเล็มอีก และพวกนั้นก็จะยึดเมืองเยรูซาเล็มและเผาเมืองทิ้ง” ⁹ พระยาห์เวห์พูดว่า “อย่าหลอกตัวเอง โดยพูดว่า ‘พวกบาบิโลนจะถอนไปแน่ๆ’ เพราะพวกเขาจะไม่ไปไหน ¹⁰ ถึงแม้ว่าพวกเจ้าจะทำให้กองทัพบาบิโลนทั้งกองที่กำลังต่อสู้กับเจ้าอยู่ ได้รับบาดเจ็บ และเหลือแต่พวกที่บาดเจ็บไว้ในเต็นท์ของพวกเขา พวกเขาก็จะลุกฮือขึ้นเผาเมืองนี้อยู่ดี”

¹¹ เมื่อกองทัพบาบิโลนถอยทัพจากเมืองเยรูซาเล็มเพราะกองทัพของฟาโรห์บุกเข้ามา ¹² เยเรมียาห์ก็ออกจากเมืองเยรูซาเล็มไปยังแผ่นดินเบนยามิน เพื่อไปรับส่วนแบ่งในมรดกที่ดินร่วมกับคนอื่นที่เหลืออยู่ที่นั่น ¹³ เมื่อเขามาถึงประตูเมืองเบนยามิน หัวหน้ายามรักษาประตูอยู่ที่นั่น เขามีชื่อว่าอิรียาห์ลูกชายของเชเลมิยาห์ ซึ่งเป็นลูกของ ฮานานิยาห์ อิรียาห์จับกุมตัวเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า พร้อมกับบอกว่า “เจ้ากำลังจะไปหาพวกบาบิโลนนี่นา” ¹⁴ เยเรมียาห์ตอบว่า “ไม่จริง ผมไม่ได้ไปหาพวกบาบิโลน” แต่อิรียาห์ก็ไม่ฟังเยเรมียาห์ และจับตัวเยเรมียาห์ไปให้พวกเจ้านาย ¹⁵ พวกเจ้านายโกรธเยเรมียาห์ พวกเขาก็เลยทุบตีเขา จากนั้นก็จับเขาไปขังไว้ในคุกที่บ้านของโยนาธานผู้เป็นเลขานุการ เพราะพวกเขาทำบ้านหลังนั้นเป็นคุกไว้แล้ว

กษัตริย์เศเดคียาห์ปรึกษากับเยเรมียาห์

¹⁶ เยเรมียาห์ถูกจับขังไว้ในบ่อเก็บน้ำที่แห้ง แล้วก็อยู่ที่นั่นหลายวัน ¹⁷ หลังจากนั้นกษัตริย์เศเดคียาห์ก็ส่งคนมาเอาตัวไปพบกษัตริย์ แล้วกษัตริย์ก็ถามเขาในวังเป็นการลับๆว่า “มีข่าวสารอะไรจากพระยาห์เวห์บ้างไหม” เยเรมียาห์ก็ตอบว่า “มีครับ” และเขาก็พูดต่อไปว่า “ท่านจะถูกส่งให้ไปอยู่ในเงื้อมมือของกษัตริย์บาบิโลน” ¹⁸ จากนั้นเยเรมียาห์ก็พูดกับกษัตริย์เศเดคียาห์อีกว่า “ข้าพเจ้าทำผิดอะไรต่อพระองค์ หรือต่อผู้รับใช้ของพระองค์ หรือต่อคนพวกนี้หรือ พระองค์ถึงได้จับข้าพเจ้าขังคุก ¹⁹ แล้วพวกผู้พูดแทนพระเจ้าของพวกท่านหายไปไหนกันหมดแล้ว พวกที่ทำนายให้กับพระองค์ว่า ‘กษัตริย์แห่งบาบิโลนจะไม่มาโจมตีพวกท่านและแผ่นดินนี้’ ²⁰ ข้าแต่กษัตริย์ ขอได้โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วยเถิด อย่าได้ส่งข้าพเจ้ากลับไปที่บ้านของโยนาธานเลขานุการนั้นเลย เพราะข้าพเจ้าจะต้องตายที่นั่นแน่ๆ”

²¹ ดังนั้นกษัตริย์เศเดคียาห์จึงออกคำสั่ง และพวกเขาก็ส่งเยเรมียาห์ไปอยู่ภายใต้การดูแลของทหารยามที่ลาน พวกเขาให้ขนมปังกับเยเรมียาห์ทุกวัน ขนมปังนี้มาจากถนนของพวกทำขนมปัง จนไม่มีขนมหลงเหลืออยู่ในเมืองอีกแล้ว และเยเรมียาห์ก็ได้อาศัยอยู่ในลานของทหารยามนั้น

เยเรมียาห์ถูกขังไว้

¹ เชฟาทิยาห์ลูกชายของมัทธาน เกดาลิยาห์ลูกชายของปาชเฮอร์ ยูคาลลูกชายของเชเลมิยาห์ และปาชเฮอร์ลูกชายของมัลคียาห์ ได้ยินสิ่งต่างๆที่เยเรมียาห์พูดกับทุกๆคนว่า ² “พระยาห์เวห์พูดว่า ‘คนที่อยู่ในเมืองนี้ จะต้องตายจากคมดาบ ความอดอยาก หรือไม่ก็โรคร้าย แต่คนที่ออกไปมอบตัวกับพวกบาบิโลนจะรอดชีวิต จะได้ชีวิตตัวเองเหมือนของที่ยึดมาได้จากสงคราม’

³ พระยาห์เวห์บอกว่า ‘เมืองนี้จะต้องตกไปอยู่ในเงื้อมมือกองทัพของกษัตริย์บาบิโลนและจะต้องถูกยึดอย่างแน่นอน’”

⁴ พวกเจ้านายก็เลยบอกกับกษัตริย์ว่า “น่าจะฆ่าชายคนนี้เสีย เพราะเมื่อเขาพูดสิ่งเหล่านี้ เขาก็ได้ทำลายขวัญและกำลังใจของทหารและประชาชนที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในเมืองนี้ อันที่จริง ชายคนนี้ไม่ได้กะจะให้สิ่งที่ดีๆเกิดขึ้นกับคนเหล่านี้หรอก แต่เขากะจะให้เรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น”

⁵ แล้วกษัตริย์เศเดคียาห์ก็พูดว่า “เขาอยู่ในกำมือของเจ้าแล้ว เพราะเราก็ห้ามอะไรพวกเจ้าไม่ได้”

⁶ พวกเขาก็เลยไปเอาตัวเยเรมียาห์ แล้วโยนเขาลงไปในบ่อเก็บน้ำแห้งของมัลคียาห์ ที่อยู่ในลานของทหารยาม พวกเขาใช้เชือกหย่อนตัวเยเรมียาห์ลงไป ในบ่อที่ไม่มีน้ำนั้น มีแต่โคลน เยเรมียาห์ก็จมลงในโคลน ⁷ แล้วเอเบดเมเลคชาวเอธิโอเปีย ที่เป็นขันทีที่ทำงานอยู่ในวัง ได้ยินว่าเยเรมียาห์ถูกหย่อนลงไปในบ่อที่ไม่มีน้ำ และเขารู้ว่ากษัตริย์นั่งอยู่ที่ประตูเบนยามิน ⁸ เอเบดเมเลคจึงออกไปจากวังไปพูดกับกษัตริย์ว่า ⁹ “ข้าแต่กษัตริย์ของข้าพเจ้า คนพวกนี้ทำผิดต่อเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าในทุกเรื่อง พวกเขาผิดที่โยนท่านลงไปในบ่อเก็บน้ำแห้งนั้น ท่านจะหิวตายอยู่ใต้นั้นแน่เพราะมันไม่มีขนมปังหลงเหลืออยู่ในเมืองอีกแล้ว”

¹⁰ กษัตริย์จึงสั่งเอเบดเมเลคชาวเอธิโอเปียว่า “ให้เอาลูกน้องของเจ้าสามคน+ 38:10 สามคน คำนี้พบในฉบับฮีบรูฉบับเดียว ฉบับฮีบรูที่นิยมใช้กันเขียนว่า สามสิบคน ไปดึงเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าขึ้นมาจากบ่อเก็บน้ำนั้นก่อนที่เขาจะตาย”

¹¹ เอเบดเมเลคจึงนำลูกน้องไป เขาเข้าไปในวังใต้ห้องเก็บของ เขาเอาผ้าขี้ริ้วและเสื้อเก่าๆจากที่นั่น เอาเชือกมัดพวกมันหย่อนลงไปให้เยเรมียาห์

¹² แล้วเอเบดเมเลคชาวเอธิโอเปียก็บอกกับเยเรมียาห์ว่า “คล้องผ้าขี้ริ้วขาดๆและเศษเสื้อผ้าพวกนี้ไว้ใต้รักแร้ของท่าน ตรงที่อยู่ระหว่างเชือกกับตัวท่านเถิด” เยเรมียาห์ก็ทำตามที่เขาบอก

¹³ พวกเขาจึงดึงเยเรมียาห์ขึ้นมาด้วยเชือก และนำเขาขึ้นมาจากบ่อเก็บน้ำแห้งได้ แล้วเยเรมียาห์ก็อยู่ในลานของทหารยามต่อไป

เศเดคียาห์ขอคำปรึกษาจากเยเรมียาห์

¹⁴ กษัตริย์เศเดคียาห์ ส่งคนไปนำตัวเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้ามาพบพระองค์ ที่ตรงประตูที่สามซึ่งอยู่ในวิหารของพระยาห์เวห์ แล้วพระองค์ก็พูดกับเยเรมียาห์ว่า “เราจะถามเจ้าบางอย่าง อย่าได้ปิดบังอะไรจากเราละ”

¹⁵ เยเรมียาห์จึงบอกกับกษัตริย์เศเดคียาห์ว่า “ถ้าข้าพเจ้าบอกพระองค์ พระองค์จะไม่ฆ่าข้าพเจ้าหรือ และถ้าข้าพเจ้าให้คำแนะนำกับพระองค์ พระองค์ก็จะไม่ฟังข้าพเจ้าหรอก” ¹⁶ ดังนั้นกษัตริย์เศเดคียาห์จึงสาบานกับเยเรมียาห์อย่างลับๆว่า “เราขอสาบานต่อพระยาห์เวห์ผู้สร้างพวกเราและประทานชีวิตให้พวกเราว่า เราจะไม่ฆ่าเจ้า และจะไม่มอบตัวเจ้าให้กับคนพวกนี้ที่อยากจะฆ่าเจ้า”

¹⁷ เยเรมียาห์จึงบอกกับเศเดคียาห์ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า ‘ถ้าเจ้ายอมออกไปมอบตัวกับเจ้าหน้าที่ของกษัตริย์แห่งบาบิโลนจริงๆเจ้าก็จะรอดชีวิต และเมืองนี้ก็จะไม่ถูกไฟเผา เจ้าและครอบครัวของเจ้าก็จะรอดชีวิต ¹⁸ แต่ถ้าเจ้าไม่ออกไปมอบตัวกับเจ้าหน้าที่ของกษัตริย์แห่งบาบิโลน เมืองนี้ก็จะตกไปอยู่ในเงื้อมมือของชาวบาบิโลน แล้วพวกเขาก็จะจุดไฟเผาเมือง แล้วเจ้าก็จะไม่รอดพ้นเงื้อมมือพวกเขา’”

¹⁹ แล้วกษัตริย์เศเดคียาห์ก็พูดกับเยเรมียาห์ว่า “เรากลัวพวกยิวที่ทิ้งเมืองไปหาพวกบาบิโลน กลัวว่าเราจะถูกส่งไปให้พวกมันทำร้ายเอา”

²⁰ เยเรมียาห์จึงพูดว่า “พวกเขาจะไม่ส่งพระองค์ไปอยู่ในเงื้อมมือของคนพวกนั้นหรอก โปรดฟังเสียงของพระยาห์เวห์ผู้ที่ข้าพเจ้ากำลังพูดแทนอยู่เถิด และทุกอย่างก็จะเป็นไปด้วยดีสำหรับพระองค์ และพระองค์ก็จะรอดชีวิต

²¹ แต่พระยาห์เวห์ได้แสดงให้ข้าพเจ้าเห็นว่าสิ่งต่างๆเหล่านี้จะเกิดขึ้น ถ้าพระองค์ไม่ยอมออกไปมอบตัว ²² คือผู้หญิงทุกคนที่เหลืออยู่ในบ้านของกษัตริย์แห่งยูดาห์จะถูกจับไปให้กับพวกเจ้าหน้าที่ของกษัตริย์แห่งบาบิโลน แล้วพวกเขาก็จะพูดว่า ‘พันธมิตรของแกหักหลังแกแล้ว พวกเขาชนะแก เท้าของแกจมโคลนแล้ว และพวกเขาก็ทอดทิ้งแกไป’

²³ พวกเมียและลูกทุกคนของพระองค์จะต้องไปหาชาวบาบิโลน และพระองค์ก็จะหนีไม่พ้นเงื้อมมือของพวกเขาไปได้ เพราะกษัตริย์แห่งบาบิโลนจะจับกุมพระองค์และเอาไฟเผาเมืองนี้”

²⁴ แล้วกษัตริย์เศเดคียาห์ก็พูดกับเยเรมียาห์ว่า “ถ้าเจ้าไม่บอกให้ใครรู้ ถึงเรื่องที่เราได้พูดคุยกันในวันนี้ เจ้าก็จะไม่ตาย ²⁵ ถ้าพวกเจ้านายรู้ว่าเราพูดกับเจ้า แล้วพวกเขามาถามเจ้าว่า ‘ช่วยบอกพวกเราหน่อยว่า เจ้าได้พูดอะไรกับกษัตริย์ และกษัตริย์ได้พูดอะไรกับเจ้าบ้าง ถ้าเจ้าบอกเราทุกอย่าง เราจะไม่ฆ่าเจ้า’

²⁶ เจ้าก็ต้องบอกพวกเขาว่า ‘ผมได้ขอร้องพระองค์ ว่าอย่าได้ส่งผมกลับไปตายที่บ้านของโยนาธานเลย’”

²⁷ แล้วพวกเจ้านายทั้งหมดก็ตรงเข้ามาถามเยเรมียาห์ เขาก็ตอบไปตามที่กษัตริย์สั่ง ดังนั้นพวกเขาจึงเลิกถามเพราะพวกเขาเองก็ไม่ได้ยินการพูดคุย

²⁸ แล้วเยเรมียาห์ก็อยู่ในลานของทหารยาม จนถึงวันที่บาบิโลนยึดเมืองเยรูซาเล็มได้

เมืองเยรูซาเล็มแตก

(2 พกษ. 25:1-12; ยรม. 52:4-16)

¹ ในเดือนที่สิบของปีที่เก้าที่เศเดคียาห์ เป็นกษัตริย์ปกครองยูดาห์ กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนได้ยกกองทัพทั้งหมดของพระองค์มาล้อมเมืองเยรูซาเล็มไว้ ² ในวันที่เก้าเดือนสี่ ของปีที่สิบเอ็ดที่เศเดคียาห์ เป็นกษัตริย์ปกครองยูดาห์ แนวป้องกันเมืองเยรูซาเล็มก็ถูกทะลวงเข้ามา ³ พวกเจ้านายชั้นผู้ใหญ่ทั้งหมดของกษัตริย์บาบิโลน ก็ได้เข้ามานั่งอยู่ที่กลางประตูเมือง เนอร์กัลชาเรเซอร์ สัมการ์เนโบ สารเสคิม ที่มียศรับสารีส+ 39:3 ยศรับสารีส ยศรับสารีสกับยศรับมักเป็นชื่อตำแหน่งในกองทัพของบาบิโลน เนอร์กัลชาเรเซอร์+ 39:3 เนอร์กัลชาเรเซอร์ ในข้อสามนี้ มีสองคนที่มีชื่อเหมือนกัน ที่มียศรับมัก และเจ้าหน้าที่คนอื่นๆทั้งหมดของกษัตริย์บาบิโลนก็อยู่ที่นั่นด้วย

⁴ เมื่อกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์และทหารทุกคนเห็นพวกนี้ พวกเขาก็พากันหนีออกไปนอกเมืองในตอนกลางคืน ผ่านทางสวนของกษัตริย์ ออกทางประตูที่อยู่ระหว่างกำแพงสองชั้น พวกเขาออกนอกเมืองทางถนนที่ตรงไปยังทะเลทรายอารบา ⁵ ทหารบาบิโลนก็ไล่ตามพวกเขาไป และไปทันกษัตริย์เศเดคียาห์ ที่ทะเลทรายอารบาใกล้ๆเมืองเยริโค แล้วพวกเขาก็จับกษัตริย์เศเดคียาห์ และพาพระองค์ไปหาเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์ของบาบิโลน ที่ริบลาห์ในแผ่นดินฮามัท แล้วกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ ก็ได้ตัดสินลงโทษกษัตริย์เศเดคียาห์ ⁶ กษัตริย์บาบิโลนได้ฆ่าพวกลูกชายของกษัตริย์เศเดคียาห์ที่ริบลาห์ต่อหน้าต่อตาพระองค์ แล้วก็ฆ่าเจ้านายทั้งหมดของยูดาห์ด้วย ⁷ จากนั้นพระองค์ก็ควักดวงตาของกษัตริย์เศเดคียาห์ แล้วเอาโซ่ล่ามพระองค์ พาไปบาบิโลน

⁸ จากนั้นพวกบาบิโลนก็เผาวังของกษัตริย์และบ้านเรือนของประชาชน พร้อมกับทำลายกำแพงเมืองเยรูซาเล็มลง ⁹ เนบูซาระดานหัวหน้าองครักษ์ ก็ได้ทำการกวาดต้อนประชาชนที่เหลือในเมือง และคนเหล่านั้นที่ได้ทิ้งเมืองออกไปมอบตัวกับเขาก่อนหน้านี้ รวมทั้งช่างฝีมือที่เหลือ เขาได้กวาดต้อนไปบาบิโลน ¹⁰ ส่วนคนที่ยากจนที่ไม่มีทรัพย์สมบัติอะไร เนบูซาระดานหัวหน้าองครักษ์ ก็ปล่อยทิ้งไว้ในยูดาห์ และในวันนั้นเขาก็ได้ยกพวกไร่องุ่นกับท้องทุ่งทั้งหลายให้กับพวกเขา

เนบูคัดเนสซาร์ดูแลเยเรมียาห์

¹¹ แล้วเนบูคัดเนสซาร์ก็ออกคำสั่งผ่านเนบูซาระดานหัวหน้าองครักษ์ เกี่ยวกับเยเรมียาห์ พระองค์สั่งว่า ¹² “ไปเอาตัวเยเรมียาห์มา และดูแลเขาให้ดี อย่าได้ทำอันตรายเขา แต่ให้ทำทุกอย่างตามที่เขาขอ”

¹³ แล้วเนบูซาระดานหัวหน้าองครักษ์ เนบูชัสบาน เจ้านายชั้นผู้ใหญ่ เนอร์กัลชาเรเซอร์ ที่มียศรับมัก และนายพลทุกคนของกษัตริย์บาบิโลน ก็เรียกเยเรมียาห์มาพบ ¹⁴ พวกเขาไปนำตัวเยเรมียาห์มาจากลานของทหารยาม แล้วก็ส่งตัวเขาไปให้กับ เกดาลิยาห์ลูกชายของอาหิคัม อาหิคัมเป็นลูกชายของชาฟาน เกดาลิยาห์จะเป็นคนพาเยเรมียาห์กลับไปบ้านของเยเรมียาห์เอง และเยเรมียาห์ก็ได้อยู่ท่ามกลางคนของเขา

พระเจ้าสัญญาว่าจะช่วยเอเบดเมเลค

¹⁵ และถ้อยคำของพระยาห์เวห์ก็มีมาถึงเยเรมียาห์ ตอนที่เขาถูกคุมตัวอยู่ในลานของทหารยาม พระยาห์เวห์พูดว่า ¹⁶ “เยเรมียาห์ ไปบอกกับเอเบดเมเลคชาวเอธิโอเปียว่า พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าของอิสราเอล พูดว่า ‘เราจะนำความพินาศมาสู่เมืองนี้ ไม่ใช่ความรุ่งเรือง เราจะทำกับเมืองนี้เหมือนกับที่เราได้เตือนไว้แล้ว และเจ้าจะเห็นเหตุการณ์ที่เราได้เตือนไว้แล้วเกิดขึ้น’” ¹⁷ พระยาห์เวห์พูดว่า “แต่เราจะปกป้องเจ้าไว้ในวันนั้น เพื่อเจ้าจะได้ไม่ตกไปอยู่ในเงื้อมมือของคนเหล่านั้นที่เจ้ากลัว ¹⁸ เจ้ามั่นใจได้เลย เพราะเราจะช่วยชีวิตเจ้าอย่างแน่นอน แล้วเจ้าก็จะไม่ถูกดาบฆ่าฟัน เจ้าจะได้รับชีวิตตัวเองเหมือนของที่ยึดได้จากสงคราม เพราะเจ้าไว้วางใจในเรา” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

เยเรมียาห์และพวกที่เหลืออยู่กับเกดาลิยาห์

¹ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ก็มีมาถึงเยเรมียาห์ หลังจากที่เนบูซาระดานหัวหน้าองครักษ์ ได้ปล่อยเขาให้เป็นอิสระที่เมืองรามาห์ ตอนที่เนบูซาระดานเจอตัวเยเรมียาห์นั้น เขาถูกมัดอยู่กับกลุ่มคนที่ถูกกวาดต้อนมาจากเยรูซาเล็มและยูดาห์ เพื่อไปที่บาบิโลน ² หัวหน้าองครักษ์เอาตัวเยเรมียาห์มา และพูดกับเขาว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ได้ขู่ว่าจะนำความหายนะมาสู่สถานที่แห่งนี้ ³ และพระยาห์เวห์ก็ได้ทำให้สิ่งนี้เกิดขึ้นเหมือนกับที่พระองค์บอก เพราะพวกเจ้าได้ทำบาปต่อพระยาห์เวห์ และไม่เชื่อฟังพระองค์ เลยทำให้สิ่งนี้เกิดขึ้นกับเจ้า ⁴ ตอนนี้เราได้ปลดโซ่ออกจากมือของเจ้าแล้ว ถ้าเจ้าอยากไปบาบิโลนกับเรา ก็มาเถอะ เราจะดูแลเจ้าเอง แต่ถ้าเจ้าไม่อยากไป ก็ไม่ต้องไป มองดูแผ่นดินทั้งหมดนี้ที่อยู่ตรงหน้าเจ้าสิ อยากไปไหนก็ไปเถอะ” ⁵ ก่อนที่เยเรมียาห์จะเดินจากไป เนบูซาระดานก็พูดขึ้นว่า “หรือเจ้าจะกลับไปหาเกดาลิยาห์ลูกชายของอาหิคัมลูกชายของชาฟาน กษัตริย์บาบิโลนได้แต่งตั้งให้เกดาลิยาห์ปกครองเมืองต่างๆในยูดาห์ เจ้าก็ไปอยู่กับเขาร่วมกับประชาชน หรือเจ้าอยากจะไปที่ไหนที่เจ้าคิดว่าดี ก็ไปเถอะ” แล้วหัวหน้าองครักษ์ก็ให้เสบียงอาหาร จากนั้นก็ปล่อยเขาไป ⁶ เยเรมียาห์ก็เลยไปหาเกดาลิยาห์ลูกชายของอาหิคัมที่มิสปาห์ แล้วก็อยู่กับเขาที่นั่น ท่ามกลางประชาชนที่ถูกปล่อยทิ้งไว้ในแผ่นดินนั้น

การปกครองสั้นๆของเกดาลิยาห์

⁷ แล้วพวกแม่ทัพนายกองที่อยู่ในพื้นที่กับลูกน้องของพวกเขาก็ได้ยินว่ากษัตริย์บาบิโลนได้แต่งตั้งเกดาลิยาห์ลูกชายของอาหิคัมให้เป็นผู้ดูแลแผ่นดินนี้ และยังได้มอบหมายให้เขาดูแลพวกผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก รวมทั้งให้เขาดูแลคนยากคนจนในแผ่นดินนี้ที่ไม่ถูกกวาดต้อนไปบาบิโลน

⁸ คนเหล่านี้ได้มาหาเกดาลิยาห์ที่มิสปาห์ คืออิชมาเอลลูกชายของเนธานิยาห์ โยฮานันและโยนาธาน ลูกชายของคาเรอาห์ เสไรอาห์ลูกชายของทันหุเมท พวกลูกชายของเอฟายชาวเนโทฟาห์ และเยซันยาห์ลูกชายชาวมาอาคาห์ คนเหล่านี้ รวมทั้งคนของพวกเขาก็ได้มาหาเกดาลิยาห์ที่มิสปาห์

⁹ เกดาลิยาห์ลูกชายของอาหิคัมลูกชายของชาฟานได้สาบานกับพวกเขาและคนของพวกเขาว่า “ไม่ต้องกลัวที่จะต้องรับใช้ชาวบาบิโลนหรอก ให้อาศัยอยู่ในดินแดนของพวกท่าน และรับใช้กษัตริย์บาบิโลนเถอะ แล้วทุกอย่างก็จะดีเองสำหรับท่าน ¹⁰ แต่สำหรับเรา เราจะอยู่ที่มิสปาห์เพื่อเป็นตัวแทนของท่านต่อพวกบาบิโลนที่มาโจมตีพวกเรา ส่วนพวกท่านก็ให้เก็บเหล้าองุ่น ผลไม้ และน้ำมันมะกอกไว้ในหม้อไห แล้วก็อยู่ในเมืองต่างๆของท่าน ที่พวกท่านยึดมาได้”

¹¹ และพลเมืองยูดาห์ทุกคนที่อยู่ในโมอับ ในอัมโมน ในเอโดม และอยู่ในที่ต่างๆก็ได้ยินว่ากษัตริย์บาบิโลนได้ทิ้งคนไว้นิดหน่อยในยูดาห์ และพระองค์ได้แต่งตั้งเกดาลิยาห์ลูกชายอาหิคัม ให้ปกครองพวกเขาเหล่านั้น อาหิคัม เป็นลูกชายของชาฟาน ¹² ดังนั้นพวกยิวทุกคนต่างก็พากันเดินทางกลับมาจากสถานที่ต่างๆที่พวกเขาเคยถูกขับไล่ไปอยู่นั้น แล้วพวกเขาก็มาที่แผ่นดินยูดาห์ มาหาเกดาลิยาห์ที่มิสปาห์ แล้วพวกเขาก็ได้เก็บเกี่ยวองุ่นและผลไม้อื่นๆได้มากมาย

อิชมาเอลซ่องสุมคนหักหลังเกดาลิยาห์

¹³ แล้วโยฮานันลูกชายของคาเรอาห์กับแม่ทัพนายกอง ที่อยู่ในท้องทุ่ง ต่างก็พากันมาหาเกดาลิยาห์ที่มิสปาห์ ¹⁴ และพวกเขาบอกกับเกดาลิยาห์ว่า “ท่านรู้หรือเปล่าว่า กษัตริย์บาอาลิสแห่งอัมโมน ได้ส่งอิชมาเอลลูกชายของเนธานิยาห์ มาฆ่าท่าน” แต่เกดาลิยาห์ลูกชายของอาหิคัมไม่เชื่อพวกเขา ¹⁵ แล้วโยฮานันลูกชายของคาเรอาห์ ก็เลยแอบพูดกับเกดาลิยาห์ที่มิสปาห์ว่า “ขอให้ผมไปฆ่าอิชมาเอลลูกชายของเนธานิยาห์ จะได้ไม่มีใครรู้ จะปล่อยให้เขามาฆ่าท่านได้ยังไง ถ้าเขาทำอย่างนี้ มันจะทำให้คนยูดาห์ทุกคนที่รวมตัวกันมาอยู่กับท่าน ก็จะต้องกระจัดกระจายไป แล้วคนยูดาห์ที่เหลืออยู่ก็จะถูกกำจัดจนหมดสิ้นไป”

¹⁶ แต่เกดาลิยาห์ลูกชายของอาหิคัม บอกกับโยฮานันลูกของคาเรอาห์ว่า “อย่าทำอย่างนั้น เพราะเรื่องที่เจ้าพูดเกี่ยวกับอิชมาเอลน่ะไม่ใช่เรื่องจริงหรอก”

¹ ในเดือนที่เจ็ด อิชมาเอลลูกชายของเนธานิยาห์ เนธานิยาห์เป็นลูกชายของเอลีชามา อิชมาเอลได้มาหาเกดาลิยาห์ลูกชายของอาหิคัม ที่มิสปาห์ อิชมาเอลคนนี้เป็นเชื้อเจ้าคนหนึ่ง และเป็นนายพลที่เก่งกาจคนหนึ่งของกษัตริย์ เขามากับคนของเขาสิบคน และพวกเขาก็กินอาหารร่วมกับเกดาลิยาห์ที่มิสปาห์ ² จากนั้นอิชมาเอลลูกชายของเนธานิยาห์และชายสิบคนที่อยู่กับเขาก็ลุกขึ้นมา เอาดาบแทงเกดาลิยาห์ลูกชายของอาหิคัมลูกชายชาฟานจนตาย เกดาลิยาห์เป็นคนที่กษัตริย์บาบิโลนแต่งตั้งให้เป็นผู้ปกครองแผ่นดินนี้

³ จากนั้นก็ฆ่าพลเมืองยูดาห์ทั้งหมดที่อยู่กับเขาในเมืองมิสปาห์ รวมทั้งทหารบาบิโลนที่อยู่ที่นั่นด้วย

⁴ วันที่สองหลังจากฆ่าเกดาลิยาห์ผ่านไปแล้ว ยังไม่มีใครรู้ ⁵ มีชายแปดสิบคนเดินทางมาจาก เชเคม ชิโลห์ และสะมาเรีย พวกเขาโกนหนวดเครา ฉีกทึ้งเสื้อผ้าตัวเอง และเชือดเฉือนเนื้อตัวเอง พวกเขาถือเครื่องบูชาเมล็ดพืชไว้ในมือ และเครื่องหอมมาถวายในวิหารของพระยาห์เวห์ ⁶ แล้วอิชมาเอลลูกชายของเนธานิยาห์ก็ออกจากมิสปาห์มาหาพวกเขา อิชมาเอลเดินไปก็ร้องไห้ไป เมื่อเจอพวกนั้นแล้วก็บอกว่า ไปหาเกดาลิยาห์ลูกชายของอาหิคัมกันเถอะ

⁷ แต่พอพวกเขาเดินเข้าไปถึงใจกลางเมือง อิชมาเอลลูกชายของเนธานิยาห์และคนที่มากับเขา ก็ฆ่าคนพวกนั้นแล้วเอาศพไปโยนทิ้งในบ่อเก็บน้ำ

⁸ แต่มีสิบคนจากแปดสิบคนนั้นบอกกับอิชมาเอลว่า “อย่าฆ่าพวกเราเลย เพราะเรามีข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ น้ำมันมะกอก และน้ำเชื่อมผลไม้ซ่อนอยู่ในทุ่งด้วย” อิชมาเอลก็เลยหยุด ไม่ได้ฆ่าพวกเขาให้ตายตามคนอื่นๆที่มาด้วยกัน

⁹ (บ่อเก็บน้ำที่อิชมาเอลโยนศพคนที่เขาฆ่าลงไป โดยแกล้งทำเป็นเพื่อนของเกดาลิยาห์นั้น เป็นบ่อเก็บน้ำขนาดใหญ่ที่กษัตริย์อาสาสร้างไว้ตอนที่พระองค์ถูกกษัตริย์บาอาชาแห่งอิสราเอลโจมตี) อิชมาเอลลูกชายของเนธานิยาห์ถมมันด้วยศพของคนที่เขาฆ่า

¹⁰ แล้วอิชมาเอลก็จับคนที่เหลือที่อยู่ในมิสปาห์ไป ซึ่งมีทั้งพวกลูกสาวของกษัตริย์ และคนที่ยังเหลืออยู่ คนพวกนี้เป็นคนที่เนบูซาระดานหัวหน้าองครักษ์ได้แต่งตั้งให้เกดาลิยาห์ลูกชายของอาหิคัมเป็นผู้ดูแล แล้วอิชมาเอลก็หนีข้ามไปหาคนอัมโมน

¹¹ จากนั้นโยฮานันลูกชายของคาเรอาห์และแม่ทัพนายกองทั้งหลายที่อยู่กับเขา ได้ยินเรื่องชั่วช้าที่อิชมาเอลลูกชายของเนธานิยาห์ทำลงไป ¹² พวกเขาจึงยกทหารทั้งหมดที่มีอยู่ไปสู้กับอิชมาเอลลูกชายของเนธานิยาห์ พวกเขาไปเจออิชมาเอลที่บึงน้ำใหญ่ในกิเบโอน

¹³ เมื่อคนที่โดนจับตัวมาที่อยู่กับอิชมาเอลเห็นโยฮานันลูกชายของคาเรอาห์ พร้อมกับพวกแม่ทัพนายกองที่มากับเขา พวกเขาต่างก็พากันดีใจ

¹⁴ แล้วทุกคนที่อิชมาเอลจับมาจากมิสปาห์ก็หันกลับไปหาโยฮานันลูกชายของคาเรอาห์ ¹⁵ แต่อิชมาเอลลูกชายของเนธานิยาห์กับทหารแปดคนก็หนีโยฮานันไปได้ แล้วเขาหนีไปหาชาวอัมโมน

¹⁶ แล้วโยฮานันลูกชายของคาเรอาห์กับแม่ทัพนายกองทั้งหมดที่มากับเขาก็รับเอาคนที่เหลือที่อิชมาเอลลูกชายของเนธานิยาห์พามาจากมิสปาห์ หลังจากที่เขาได้ฆ่าเกดาลิยาห์ลูกชายของอาหิคัมแล้ว มีทั้งผู้ชาย ทหาร ผู้หญิง เด็ก และขันทีที่โยฮานันนำกลับมาจากกิเบโอน

โยฮานันหนีไปอียิปต์

¹⁷ พวกเขาได้ไปอยู่ที่เกรูธคิมฮามซึ่งอยู่ใกล้ๆเบธเลเฮม พยายามจะหนีไปให้ถึงอียิปต์ ¹⁸ เพราะอยากจะไปให้ไกลจากพวกบาบิโลน นั่นก็เพราะพวกเขากลัวชาวบาบิโลน เพราะอิชมาเอลลูกชายของเนธานิยาห์ ได้ฆ่าเกดาลิยาห์ลูกชายของอาหิคัม ที่กษัตริย์บาบิโลนแต่งตั้งให้ดูแลแผ่นดินนี้

ข่าวของเยเรมียาห์ไปถึงโยฮานัน

¹ พวกแม่ทัพนายกองทุกคน ก็ได้เดินทางมากับโยฮานันลูกชายของคาเรอาห์ และอาซาริยาห์+ 42:1 อาซาริยาห์ ชื่อนี้เขียนตามคำแปลกรีกโบราณ ดูเยเรมียาห์ 43:2 แต่ข้อนี้ ฉบับฮีบรูที่นิยมใช้กัน เขียนว่า “เยซานิยาห์” ลูกชายของโฮชายาห์ และคนทั้งหมดจากคนที่กระจอกที่สุดไปถึงคนที่สำคัญที่สุด ต่างก็พากันมาหาเยเรมียาห์

² แล้วพวกเขาก็พูดกับเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าว่า “ขอได้โปรดรับฟังคำอ้อนวอนของพวกเราด้วย ช่วยอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน เผื่อพวกเราและชาวบ้านที่ยังเหลืออยู่นี้ด้วยเถอะ เพราะพวกเราเหลือกันแค่ไม่กี่คนอย่างที่ท่านเห็นนี้ จากที่เคยมีกันอยู่มากมาย ³ อธิษฐานให้พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน บอกพวกเราหน่อยว่า พวกเราควรจะไปทางไหน และควรจะทำอะไร”

⁴ แล้วเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าก็บอกพวกเขาว่า “ผมได้ยินที่พวกท่านพูดแล้ว ผมจะอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่านตามที่ท่านขอ เมื่อพระยาห์เวห์ตอบอะไรกลับมาให้กับท่าน ผมจะบอกพวกท่านทุกอย่าง โดยไม่ปิดบังอะไรไว้เลย”

⁵ แล้วพวกเขาก็พูดกับเยเรมียาห์ว่า “ถ้าพวกเราไม่ทำทุกอย่างตามที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านบอกผ่านท่านให้พวกเราทำแล้วละก็ ขอให้พระยาห์เวห์เป็นพยานที่เชื่อถือได้ต่อต้านพวกเรา ⁶ ไม่ว่ามันจะดีหรือไม่ดี พวกเราก็จะเชื่อฟังพระยาห์เวห์ ผู้ที่พวกเรากำลังส่งท่านไป เพื่อว่าทุกสิ่งจะได้เป็นไปด้วยดีสำหรับพวกเรา เมื่อเราเชื่อฟังพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา”

⁷ หลังจากนั้นสิบวัน ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ก็มีมาถึงเยเรมียาห์ ⁸ แล้วเขาก็เรียกโยฮานันลูกชายของคาเรอาห์ รวมทั้งแม่ทัพนายกองทุกคนที่อยู่กับเขา และประชาชนทุกคน ตั้งแต่กระจอกงอกง่อยไปจนถึงคนที่สำคัญที่สุด ⁹ แล้วเยเรมียาห์ก็พูดว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล พระองค์ผู้ที่พวกท่านส่งเราไปขอร้อง พระองค์พูดว่า ¹⁰ ‘ถ้าพวกเจ้าจะยังคงอยู่ในดินแดนนี้ต่อไปแน่ๆแล้วละก็ เราก็จะสร้างเจ้าขึ้นมาใหม่ และเราก็จะไม่ทำลายเจ้าลง เราจะปลูกเจ้าขึ้นมาใหม่ และเราจะไม่ถอนรากเจ้า เพราะเราเสียใจที่เราได้ทำสิ่งร้ายๆไว้กับเจ้า ¹¹ ไม่ต้องกลัวเมื่อพวกเจ้ายืนอยู่ต่อหน้ากษัตริย์บาบิโลนที่เจ้ากลัวอยู่ในตอนนี้ ไม่ต้องกลัวเขา’ พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น ‘เพราะว่าเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยและปกปักรักษาเจ้าจากเงื้อมมือของเขา ¹² เราจะเมตตาปรานีพวกเจ้า เขาจะได้เมตตาปรานีเจ้าด้วย แล้วเขาก็จะคืนเขตแดนของเจ้าให้กับเจ้า’ ¹³ แต่ถ้าเจ้าพูดว่า ‘เราจะไม่อยู่ในแผ่นดินนี้หรอก’ แสดงว่าเจ้าจะไม่เชื่อฟังพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าแล้ว ¹⁴ พวกเจ้ากลับพูดว่า ‘เราไม่อยู่ที่นี่หรอก เราจะไปอยู่ที่แผ่นดินอียิปต์ จะได้ไม่เจอกับสงคราม เราจะได้ไม่ได้ยินเสียงแตรศึก และจะได้ไม่ต้องอดข้าวตาย และเราจะอยู่ที่นั่น’ ¹⁵ ถ้านั่นเป็นความต้องการของเจ้าละก็ ชาวยูดาห์ที่ยังเหลืออยู่ ฟังการตัดสินใจของพระยาห์เวห์ให้ดี พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าของอิสราเอลพูดว่า ‘ถ้าเจ้าตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะไปอียิปต์ แล้วพวกเจ้าก็ไปอาศัยอยู่ที่นั่นในฐานะคนต่างชาติ ¹⁶ สงครามที่เจ้ากลัวนักกลัวหนาก็จะเกิดขึ้นกับเจ้าที่แผ่นดินอียิปต์นั้น และความอดอยากที่เจ้าเป็นห่วงกังวล ก็จะตามเจ้ามาติดๆเข้าไปในอียิปต์นั้น แล้วเจ้าก็จะตายที่นั่น ¹⁷ ทุกคนที่ตัดสินใจจะไปอยู่ในอียิปต์อย่างคนต่างชาตินั้น ก็จะตายด้วยคมดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด จะไม่มีใครรอดชีวิตหรือหนีรอดออกมาได้เลยจากเรื่องเลวร้ายที่เรากำลังจะทำให้เกิดขึ้นกับพวกเขานั้น’”

¹⁸ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า “เราจะเทความโกรธใส่เจ้าเมื่อเจ้าไปอียิปต์ เหมือนกับที่เราเคยเทความโกรธใส่คนที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มมาแล้ว เจ้าจะกลายเป็นแบบอย่างของคำสาปแช่ง เป็นที่รกร้างว่างเปล่า เป็นของที่ไม่มีค่า และเป็นแบบอย่างของการหัวเราะเยาะ แล้วเจ้าจะไม่ได้เห็นแผ่นดินนี้อีกเลย”

¹⁹ พวกท่านคนยูดาห์ที่ยังหลงเหลืออยู่ พระยาห์เวห์บอกให้พวกท่านว่าอย่าไปอียิปต์เลย พวกท่านก็รู้แน่ชัดแล้วว่าวันนี้ผมได้เตือนท่านแล้ว ²⁰ ว่าพวกท่านได้ทำให้ชีวิตของตัวเองหันเหออกไปจากทางที่ถูกที่ควร ที่ผมพูดอย่างนี้ก็เพราะพวกท่านส่งผมไปหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่านเอง โดยขอว่า “ช่วยอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเราเผื่อพวกเราด้วย และช่วยบอกพวกเราทุกอย่างที่พระยาห์เวห์พูด แล้วเราจะทำตาม”

²¹ และวันนี้ผมก็ได้บอกท่านแล้วว่าพระองค์พูดอะไรกับผม แต่พวกท่านก็ไม่ยอมเชื่อฟังพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน และไม่ยอมฟังทุกสิ่งที่เราบอกท่านไปแล้ว ²² ถึงตอนนี้ท่านก็มั่นใจได้เลยว่า พวกท่านจะต้องตายจากคมดาบ จากความอดอยาก และจากโรคระบาด ในที่แห่งนั้นที่ท่านอยากจะไปอยู่อย่างคนต่างชาติ

ย้ายถิ่นฐานไปอียิปต์

¹ พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขาได้ส่งเยเรมียาห์มาบอกถ้อยคำของพระองค์กับประชาชนทุกคน เมื่อเยเรมียาห์ได้บอกทุกอย่างที่พระยาห์เวห์สั่งให้มาบอกกับพวกเขาเสร็จแล้ว ² อาซาริยาห์ลูกชายของโฮชายาห์ และโยฮานันลูกชายของคาเรอาห์ และพวกประชาชนที่โอหังทุกคน พูดกับเยเรมียาห์ว่า “แกพูดโกหก พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเราไม่ได้ส่งแกมาให้พูดกับเราว่า ‘อย่าไปอียิปต์เพื่อไปอยู่เหมือนคนต่างชาติที่นั่นเลย’ ³ ที่แกพูดอย่างนี้ก็เพราะบารุคลูกชายของเนริยาห์กำลังยุแหย่ให้แกต่อต้านพวกเรา เพื่อจะได้จับพวกเราส่งไปให้อยู่ในเงื้อมมือของพวกบาบิโลน เพื่อให้มันฆ่าพวกเราทิ้งและกวาดต้อนพวกเราไปที่บาบิโลน” ⁴ โยฮานันลูกชายของคาเรอาห์ และพวกแม่ทัพนายกองทั้งหมด และคนทั้งหมด ก็ไม่ยอมเชื่อฟังพระยาห์เวห์ ผู้ที่บอกให้พวกเขาอยู่ในแผ่นดินยูดาห์ ⁵ โยฮานันลูกชายของคาเรอาห์ และพวกแม่ทัพนายกองทั้งหมดก็พาคนยูดาห์ที่เหลือไปอาศัยอยู่ในอียิปต์ในฐานะคนต่างชาติ คนยูดาห์ที่เหลืออยู่นี้คือคนที่แต่ก่อนเคยถูกขับไล่ออกไป แต่ตอนนี้กลับมาอยู่ในยูดาห์แล้ว ⁶ คนที่เดินทางไปอียิปต์ก็มีทั้งชายหญิง เด็กๆและพวกลูกสาวของกษัตริย์ อันที่จริงคนพวกนี้เป็นคนที่เนบูซาระดานหัวหน้าองครักษ์ได้ให้เกดาลิยาห์ลูกชายของอาหิคัมเป็นผู้ดูแล อาหิคัมเป็นลูกชายของชาฟาน โยฮานันก็พาเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าและบารุคลูกชายของเนริยาห์ไปอียิปต์ด้วย ⁷ พวกเขาทั้งหมดก็เดินทางไปอียิปต์ เพราะพวกเขาไม่ยอมเชื่อฟังพระยาห์เวห์ แล้วพวกเขาก็เดินทางไปไกลถึงทาปานเหส

⁸ ที่เมืองทาปานเหสนี้เอง ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ก็มีมาถึงเยเรมียาห์ พระองค์พูดว่า ⁹ “เยเรมียาห์ ไปเก็บหินก้อนโตๆมาให้เต็มมือเจ้า และต่อหน้าพลเมืองยูดาห์ให้เจ้าฝังหินพวกนั้นไว้ใต้อิฐกับปูน ที่ปูอยู่บนทางเดินหน้าประตูวังฟาโรห์ที่เมืองทาปานเหส ¹⁰ แล้วให้เจ้าบอกกับคนยูดาห์ที่ดูอยู่ว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าของอิสราเอลพูดว่า “เราจะเรียกเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์ของบาบิโลนผู้รับใช้ของเรามาที่นี่ เราจะวางบัลลังก์ของเขาไว้บนก้อนหินเหล่านี้ที่เราได้ฝังไว้ เขาจะกางเต็นท์อยู่เหนือหินเหล่านี้ ¹¹ เขาจะมาโจมตีแผ่นดินอียิปต์ แล้วคนที่ถูกกำหนดให้ตายด้วยโรคระบาดก็จะต้องตายด้วยโรคระบาด คนที่ถูกกำหนดให้ถูกจับไปเป็นเชลย ก็จะต้องไปเป็นเชลย และคนที่ถูกกำหนดให้ถูกดาบฆ่าฟัน ก็จะต้องตายด้วยดาบ”’”

¹² “กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ จะจุดไฟเผาวิหารของพวกเทพเจ้าอียิปต์ จะเผาและยึดพวกมันไป เขาจะเด็ดอียิปต์จนเกลี้ยงเกลาเหมือนคนเลี้ยงแกะกำจัดเหาออกจากเสื้อของตัวเอง แล้วก็จากไปอย่างปลอดภัย ¹³ เขาจะทำลายเสาศักดิ์สิทธิ์ในวิหารเทพพระอาทิตย์ในเมืองเบธเชมาชที่อยู่ในแผ่นดินอียิปต์ และจะเอาไฟเผาวิหารทั้งหมดของเทพเจ้าอียิปต์ให้สิ้น”

ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ต่อคนยูดาห์ในอียิปต์

¹ นี่คือถ้อยคำของพระยาห์เวห์ที่มีมาถึงเยเรมียาห์ เกี่ยวกับเรื่องของพลเมืองยูดาห์ที่อาศัยอยู่ในอียิปต์ พวกเขาอยู่ที่มิกดล ทาปานเหส เมมฟิส และทางใต้ของอียิปต์ พระองค์บอกพวกเขาว่า ² “พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าของอิสราเอลพูดว่า ‘พวกเจ้าได้เห็นเรื่องเลวร้ายทั้งหมดที่เรานำไปสู่เยรูซาเล็มและเมืองทั้งหมดของยูดาห์แล้ว และตอนนี้พวกมันก็ถูกปล่อยทิ้งร้างอยู่ ไม่มีใครอาศัยอยู่เลย ³ นั่นเป็นเพราะความชั่วร้ายที่พวกเขาทำ พวกเขาทำให้เราโกรธด้วยการเผาเครื่องหอมบูชาให้กับเทพเจ้าอื่นๆที่บรรพบุรุษของเจ้าไม่รู้จัก ⁴ เราได้ส่งพวกผู้รับใช้ คือพวกผู้พูดแทนพระเจ้าของเรามาให้กับพวกเจ้า เราส่งพวกเขามาเรื่อยๆให้พวกเขามาบอกว่า “อย่าทำเรื่องน่าขยะแขยงที่เราเกลียดชังนี้” ⁵ แต่พวกเขาก็ไม่ฟัง และไม่สนใจที่จะหันจากเรื่องชั่วๆที่ทำกันอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเขาเผาเครื่องหอมให้กับเทพเจ้าอื่นๆ ⁶ เราโกรธแค้นมาก และความโกรธของเราก็ได้พลุ่งขึ้นต่อเมืองต่างๆของยูดาห์และตามท้องถนนของเมืองเยรูซาเล็ม และพวกมันได้กลายเป็นที่รกร้างว่างเปล่ามาจนถึงทุกวันนี้’”

⁷ นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าของอิสราเอลพูดว่า “ทำไมเจ้าถึงทำร้ายตัวเองอย่างใหญ่หลวง ทำไมเจ้าถึงได้กำจัดพวกผู้ชาย ผู้หญิง เด็ก และทารกทั้งหมดไปจากยูดาห์ไม่เหลือไว้ที่นั่นสักคน ⁸ ทำไมเจ้าถึงได้ยั่วโมโหเราด้วยรูปเคารพที่เจ้าทำขึ้นมากับมือ ทำไมเจ้าถึงเผาเครื่องหอมบูชาให้กับเทพเจ้าอื่นๆในแผ่นดินอียิปต์ ที่เจ้าได้มาอาศัยอยู่นี้ ในที่สุดเจ้าก็จะทำลายตัวเจ้าเอง และชื่อของเจ้าจะถูกใช้เวลาสาปแช่ง และเจ้าจะเป็นที่หัวเราะเยาะของชนชาติทั้งหลายในโลกนี้ ⁹ เจ้าลืมความชั่วร้ายของบรรพบุรุษเจ้า และความชั่วร้ายของกษัตริย์ต่างๆของยูดาห์แล้วหรือ เจ้าลืมความชั่วร้ายของเมียพวกเขา และความชั่วร้ายของเจ้าและของเมียเจ้าที่ทำเอาไว้ในแผ่นดินยูดาห์และตามท้องถนนของเยรูซาเล็มแล้วหรือ

¹⁰ จนถึงวันนี้พวกเขาก็ยังไม่ถ่อมตัว พวกเขาไม่เคารพยำเกรงเรา และพวกเขาก็ไม่ได้ทำตามกฎและระเบียบที่เรามอบไว้ให้กับเจ้าและบรรพบุรุษของเจ้า”

¹¹ ดังนั้น พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าของอิสราเอลจึงพูดว่า “เราตัดสินใจแล้วว่าจะลงโทษเจ้าและจะกำจัดยูดาห์ให้สิ้นซาก ¹² เราจะจัดการกับคนยูดาห์ที่เหลือ ที่ตัดสินใจไปอียิปต์และไปอยู่อย่างคนต่างชาติที่นั่น พวกเขาทั้งหมดจะพบกับจุดจบที่แผ่นดินอียิปต์นั้น พวกเขาจะตายในสงคราม หรือไม่ก็อดตาย พวกเขาตั้งแต่คนที่กระจอกที่สุดไปจนถึงคนที่สำคัญที่สุดจะต้องพบกับจุดจบ พวกเขาจะต้องตายด้วยสงคราม หรือไม่ก็อดตาย แล้วผู้คนก็จะใช้ชื่อพวกเขาเวลาสาปแช่ง พวกเขาจะเป็นตัวอย่างของความพินาศย่อยยับ เป็นตัวตลก หรือเป็นเป้าให้คนเยาะเย้ย

¹³ เราจะลงโทษพวกนั้นที่อาศัยอยู่ในอียิปต์เหมือนกับที่เราลงโทษเยรูซาเล็ม คือด้วยคมดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด

¹⁴ พวกยูดาห์ที่หลงเหลืออยู่ ที่กำลังจะไปอยู่ในอียิปต์อย่างคนต่างชาตินี้ จะไม่มีคนพวกนี้สักคน ที่จะหนีพ้นหรือรอดชีวิต จะไม่มีคนพวกนี้เหลือสักคนที่จะได้กลับไปยูดาห์ ถึงแม้พวกเขาอยากจะกลับไปอยู่ที่นั่นก็ตาม พวกนี้จะไม่ได้กลับไปยูดาห์หรอก จะไม่มีใครหนีรอดออกมาได้นอกจากคนไม่กี่คน”

¹⁵ แล้วพวกผู้ชายทุกคนที่รู้ว่าเมียของตัวเองเผาเครื่องหอมบูชาให้กับเทพเจ้าอื่นๆ และผู้หญิงทุกคนที่กำลังยืนอยู่ในที่ประชุมใหญ่ รวมทั้งทุกคนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินอียิปต์และทางใต้ของอียิปต์ พวกเขาก็ตอบโต้เยเรมียาห์ว่า

¹⁶ “สิ่งที่แกพูดต่อว่าเรา โดยอ้างว่ามาจากพระยาห์เวห์นั้น พวกเราไม่ฟังแกหรอก ¹⁷ แต่พวกเราจะทำทุกสิ่งที่เราได้บนบานไว้ เราจะเผาเครื่องบูชาถวายราชินีแห่งสวรรค์และรินเครื่องดื่มบูชาถวายให้กับนาง เราจะทำเหมือนกับที่พวกเรา ปู่ย่าตายายของเรา กษัตริย์ของพวกเรา และพวกเจ้านายของพวกเราเคยทำในเมืองต่างๆของยูดาห์และตามท้องถนนของเมืองเยรูซาเล็ม ตอนที่เราทำสิ่งต่างๆเหล่านั้น เรามีอาหารกินอย่างเหลือเฟือ มีแต่สิ่งดีๆเกิดขึ้นกับเราไม่ใช่เรื่องเลวร้าย ¹⁸ ตั้งแต่พวกเราเลิกเผาเครื่องหอมบูชาให้กับราชินีแห่งสวรรค์และเลิกรินเครื่องดื่มให้นาง เราก็ขัดสนทุกอย่าง แถมเรายังพบกับจุดจบ ด้วยคมดาบและความอดอยากอีกด้วย”

¹⁹ ส่วนพวกผู้หญิงก็พูดว่า “ตอนที่พวกเราเผาเครื่องหอมบูชาให้กับราชินีแห่งสวรรค์และรินเครื่องดื่มถวายนางนั้น แกคิดว่าตอนที่พวกเราทำขนม หรือปั้นขนมรูปนาง หรือรินเครื่องดื่มให้นางนั้น พวกเราไปแอบทำไกลๆสามีหรือยังไง”

²⁰ แล้วเยเรมียาห์ก็ตอบกับพวกผู้ชาย ผู้หญิง และทุกคนที่เถียงกับเขาว่า ²¹ “พระยาห์เวห์จดจำได้ที่พวกท่านนำเครื่องเผาบูชามาถวายพระอื่นๆในเมืองต่างๆของยูดาห์และตามท้องถนนของเมืองเยรูซาเล็ม พระองค์จำได้ที่พวกท่าน ปู่ย่าตายายของท่าน กษัตริย์และเจ้านายของท่าน รวมทั้งทุกคนในแผ่นดินนี้ ได้ทำอย่างนั้น และมันก็ยังอยู่ในใจของพระองค์

²² แต่พระยาห์เวห์ทนไม่ไหวแล้วกับการกระทำที่ชั่วช้าต่างๆของท่าน และสิ่งต่างๆที่น่าขยะแขยงที่พวกท่านได้ทำลงไป ดังนั้นแผ่นดินของพวกท่านถึงได้ถูกผู้คนหัวเราะเยาะ ถูกทำลาย และกลายเป็นร้าง อย่างที่มันเป็นอยู่ในทุกวันนี้ ²³ ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะท่านได้เผาเครื่องหอมให้กับเทพเจ้าอื่นๆและได้ทำบาปต่อพระยาห์เวห์ และไม่เชื่อฟังพระองค์ ไม่ทำตามกฎ ระเบียบ และไม่ใช้ชีวิตตามพวกกฎเกณฑ์ของพระองค์ ดังนั้นท่านถึงได้พบกับความหายนะเหมือนในวันนี้”

²⁴ แล้วเยเรมียาห์ก็พูดกับทุกคนและกับผู้หญิงทั้งหมดว่า “พวกท่านชาวยูดาห์ทุกคน ที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ ฟังคำของพระยาห์เวห์ให้ดี ²⁵ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าของอิสราเอลพูดว่า ‘พวกเจ้าและเมียของเจ้า ได้ทำตามคำพูดของตัวเองที่ว่า “พวกเราจะทำตามคำสาบานที่พวกเราให้ไว้ว่า ‘พวกเราจะเผาเครื่องหอมถวายให้กับราชินีแห่งสวรรค์และรินเครื่องดื่มบูชาให้กับนาง’ พวกเราจะทำตามที่เราได้บนบานไว้อย่างแน่นอน”’”

พระยาห์เวห์พูดว่า “ทำไปเลย ทำตามที่เจ้าได้บนบานไว้”

²⁶ เมื่อเจ้าเอาอย่างนี้ พวกเจ้าชาวยูดาห์ทุกคนที่อยู่ในแผ่นดินอียิปต์ ฟังคำพูดของพระยาห์เวห์ให้ดี พระองค์พูดว่า “เราได้สาบานกับชื่ออันยิ่งใหญ่ของเราว่า ‘ขออย่าให้มีชาวยูดาห์คนไหนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ อ้างชื่อของเราในคำสาบานของพวกเขาอีกเลย’ ²⁷ เราจะคอยจับตาดูพวกเขา เพื่อเราจะได้ทำให้สิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นกับพวกเขา ไม่ใช่ความสุขความเจริญ และคนยูดาห์ทุกคนที่อยู่ในแผ่นดินอียิปต์จะต้องตายด้วยคมดาบ หรือไม่ก็อดตาย จนกว่าพวกมันจะหมดสิ้นไป ²⁸ จะมีแค่ไม่กี่คนในพวกเขาที่เล็ดรอดคมดาบออกมาได้ แล้วพวกนี้ก็จะไปจากแผ่นดินอียิปต์กลับไปยังแผ่นดินยูดาห์ แล้วคนยูดาห์ที่รอดชีวิต ที่ได้มาอยู่ในแผ่นดินอียิปต์อย่างคนต่างชาตินั้น ก็จะได้รู้ว่าใครกันแน่ที่ถูกต้อง พวกเขาหรือยาห์เวห์” ²⁹ พระยาห์เวห์พูดว่า “เมื่อเราลงโทษพวกเจ้าที่นี่ นั่นจะเป็นข้อพิสูจน์สำหรับพวกเจ้า พวกเจ้าจะได้รู้ว่าเมื่อเราบอกว่าเราจะให้เรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นกับเจ้า มันจะเกิดแน่”

³⁰ พระยาห์เวห์พูดว่า “เราจะยกฟาโรห์โฮฟรา กษัตริย์ของอียิปต์ ให้ตกไปอยู่ในเงื้อมมือของศัตรูเขา และตกไปอยู่ในเงื้อมมือของคนที่อยากฆ่าเขา เหมือนกับที่เรายกเศเดคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ให้ตกไปอยู่ในเงื้อมมือของเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์ของบาบิโลน และตกไปอยู่ในเงื้อมมือของคนที่อยากฆ่าเขา”

สิ่งที่เยเรมียาห์บอกบารุค

¹ ในปีที่สี่ที่เยโฮยาคิมลูกของกษัตริย์โยสิยาห์เป็นกษัตริย์ปกครองยูดาห์ เยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า ได้บอกถ้อยคำนี้กับบารุคลูกชายของเนริยาห์ บารุคก็ได้เขียนถ้อยคำเหล่านั้นลงบนหนังสือม้วนตามคำบอกของเยเรมียาห์ เยเรมียาห์บอกกับบารุคว่า ² “บารุค พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล ได้พูดถึงท่านว่าอย่างนี้ ³ ‘บารุค เจ้าเคยพูดว่า “ผมเป็นทุกข์ เพราะพระยาห์เวห์เพิ่มความเศร้าโศกให้กับผม ทั้งๆที่ผมมีความเจ็บปวดอยู่แล้ว ผมเหน็ดเหนื่อยกับการร้องคร่ำครวญ และผมหาความสงบสุขไม่ได้เลย”’” ⁴ “เยเรมียาห์ เจ้าต้องบอกกับบารุคว่า ‘พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้ “สิ่งที่เราได้สร้างไว้ เราจะพังทลายลง และสิ่งที่เราได้ปลูกไว้ เราจะถอนมันขึ้นมา ซึ่งก็คือแผ่นดินทั้งหมด ⁵ เจ้ากะว่าตัวเองจะรุ่งเรืองหรือ ไม่ต้องไปคาดหวังเลย เพราะเราจะนำความหายนะมาสู่สิ่งมีชีวิตทั้งหมด ไม่ว่าเจ้าจะไปที่ไหน เราจะไว้ชีวิตเจ้าเหมือนของที่ยึดมาได้จากสงคราม”’” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

สิ่งที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับชนชาติต่างๆ

¹ นี่คือถ้อยคำต่างๆที่พระยาห์เวห์พูดกับเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าเกี่ยวกับชนชาติต่างๆ

สิ่งที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับอียิปต์

² เกี่ยวกับอียิปต์ คือเรื่องกองทัพของฟาโรห์เนโคกษัตริย์ของอียิปต์ กองทัพนั้นเคยอยู่ตามฝั่งแม่น้ำยูเฟรติสในเมืองคารเคมิช กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน เอาชนะกองทัพนั้นในปีที่สี่ที่เยโฮยาคิมลูกของโยสิยาห์เป็นกษัตริย์ปกครองยูดาห์ พระองค์พูดว่า

³ “เตรียมเกราะป้องกันใหญ่น้อยของเจ้าไว้ให้พร้อม

เตรียมตัวรบ

⁴ รัดบังเหียนม้าไว้

แล้วให้คนขึ้นขี่เสีย

สวมหมวกเหล็กเข้าประจำการ

ขัดหอกให้เงา

และใส่ชุดเกราะเสียด้วย

⁵ ทำไมเราถึงเห็นสิ่งเหล่านี้

คนอกสั่นขวัญแขวน

พวกเขาหันหลังวิ่งหนี

นักรบผู้เก่งกล้าของพวกเขาถูกบดขยี้

พวกเขาก็เลยวิ่งอ้าว

พวกเขาไม่หันกลับมา

รอบๆมีแต่ความน่าหวาดผวา”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

⁶ คนที่ว่องไวจะไม่สามารถวิ่งหนีได้

และนักรบจะไม่สามารถหลบหนี

พวกเขาจะสะดุดและล้มลง

ที่ทางเหนือริมแม่น้ำยูเฟรติส

⁷ ใครกันนะที่ถาโถมขึ้นมาเหมือนแม่น้ำไนล์

และที่น้ำของเขาไหลเชี่ยวกรากเหมือนแม่น้ำ

⁸ อียิปต์นั่นเองที่ถาโถมมาเหมือนแม่น้ำไนล์

และน้ำของเขาไหลเชี่ยวกรากเหมือนแม่น้ำไนล์

อียิปต์พูดว่าเราจะบุกขึ้นไป เราจะครอบครองโลกนี้

เราจะทำลายเมืองต่างๆและชาวเมืองทั้งหลาย

⁹ ขึ้นม้าสิ

แล้วทำให้รถม้าศึกดังกระหึ่ม

ให้นักรบที่กล้าหาญออกไปสิ

ให้ชาวเอธิโอเปียและชาวพุทที่กวัดแกว่งโล่เก่งๆ

และชาวลูดที่เก่งธนูลุยเข้าไป

¹⁰ วันนั้นจะเป็นวันแก้แค้นของพระยาห์เวห์ องค์เจ้าชีวิตผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น

เป็นวันที่พระองค์เองจะแก้แค้นศัตรูของพระองค์

ดาบจะกินจนอิ่ม

และมันจะดับกระหายด้วยเลือดของพวกเขา

เพราะมีการเซ่นไหว้ให้กับพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นในแผ่นดินทางเหนือริมแม่น้ำยูเฟรติส

¹¹ อียิปต์ลูกสาวเอ๋ย

ขึ้นไปเอายาทาที่กิเลอาด

ยามากมายที่เจ้าทำขึ้นมานั้นมันไม่มีประโยชน์

เพราะพวกมันไม่สามารถรักษาเจ้าได้

¹² ชนชาติต่างๆได้ยินเรื่องอัปยศ เสื่อมเสียของเจ้า

และเสียงร้องด้วยความทุกข์ทรมานของเจ้าก็ดังไปทั่วโลก

เพราะนักรบคนหนึ่งไปสะดุดอีกคนหนึ่ง

แล้วล้มลงทั้งคู่

¹³ นี่คือถ้อยคำที่พระยาห์เวห์พูดกับเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า ขณะที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนกำลังบุกมาโจมตีอียิปต์ว่า

¹⁴ “ไปประกาศในอียิปต์ ไปป่าวร้องในมิกดล

และป่าวร้องในเมมฟิสกับทาปานเหสว่า

เข้าประจำการและเตรียมตัวให้พร้อม

เพราะว่าดาบกำลังเขมือบกินคนที่อยู่รอบๆเจ้า

¹⁵ ทำไมวัวที่เจ้าบูชา โดนเหวี่ยงทิ้งเสียล่ะ

มันยืนหยัดไม่ไหว

เพราะพระยาห์เวห์ได้ผลักมันล้มคว่ำไปนะสิ

¹⁶ มันทำให้คนมากมายสะดุด ล้มคะมำ พวกเขาล้มทับกันเองด้วย

พวกเขาพูดว่า ‘ลุกสิ

ให้พวกเรากลับไปหาคนของเราและกลับไปยังแผ่นดินเกิดของเรา

ไปให้ไกลจากดาบของผู้ที่โจมตีเรา

¹⁷ ให้เรียกชื่อฟาโรห์กษัตริย์ของอียิปต์ว่า

“ขี้โม้ ที่พลาดโอกาส”’”

¹⁸ กษัตริย์ผู้มีชื่อว่า พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น

พูดว่า “เรามีชีวิตอยู่แน่ขนาดไหน

ผู้กดขี่ที่ยิ่งใหญ่ จะมาแน่ขนาดนั้น เขาจะเหมือนภูเขาทาโบร์ที่ยิ่งใหญ่ท่ามกลางภูเขาอื่นๆ

และเหมือนภูเขาคารเมลที่ยิ่งใหญ่อยู่ริมทะเล

¹⁹ อียิปต์ลูกสาวเอ๋ย เก็บข้าวของของเจ้าแล้วอพยพไปเสีย

เพราะเมมฟิสจะกลายเป็นเมืองร้าง

เป็นที่ปรักหักพัง

และไม่มีคนอาศัยอยู่

²⁰ อียิปต์เป็นวัวสาวแสนสวย

ตัวเหลือบจากทางเหนือบินมากัดเธอ

²¹ แม้แต่พวกที่เธอจ้างไว้ให้ช่วยที่เป็นเหมือนวัวสาวตัวอ้วนพี

แต่พวกเขาก็วิ่งหนีไปเหมือนกัน

พวกเขาก็ไม่ได้ยืนหยัดอยู่ร่วมกัน

เพราะวันแห่งความหายนะได้มาถึงพวกเขาแล้ว

เวลาที่พวกเขาจะต้องถูกลงโทษได้มาถึงพวกเขาแล้ว

²² เธอทำเสียงเหมือนงูที่เลื้อยหนีไป

เพราะศัตรูของเธอบุกมาด้วยพละกำลัง

พวกเขาถือขวานมาหาเธอเหมือนคนตัดฟืน

²³ พระยาห์เวห์พูดว่า ถึงป่าของเธอจะยิ่งใหญ่เกินกว่าจะวัดได้

แต่พวกนั้นจะโค่นมันลง

เพราะพวกเขามีมากยิ่งกว่าตั๊กแตน

จะนับก็นับไม่ถ้วน

²⁴ อียิปต์ผู้เป็นลูกสาวจะต้องอับอายขายหน้า

เธอถูกยกให้กับคนทางเหนือ”

²⁵ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า “เราจะลงโทษพระอาโมนแห่งเธเบส เราจะลงโทษฟาโรห์ อียิปต์ พวกเทพเจ้าของเธอ และพวกกษัตริย์ของเธอด้วย เราจะลงโทษทั้งฟาโรห์และคนที่พึ่งฟาโรห์

²⁶ แล้วเราจะส่งพวกเขาให้ตกไปอยู่ในเงื้อมมือของคนที่อยากฆ่าพวกเขา และไปอยู่ในเงื้อมมือของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนและคนรับใช้ของเขา แต่หลังจากนั้น จะมีผู้คนมาอาศัยอยู่ในเธออีกเหมือนในอดีต” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

สิ่งที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับอิสราเอล

²⁷ “อิสราเอลเอ๋ย อย่าท้อใจไปเลย

ยาโคบผู้รับใช้ของเรา ไม่ต้องกลัว

เพราะเราจะนำเจ้าออกมาจากประเทศที่ห่างไกล

และช่วยลูกหลานของเจ้าออกมาจากดินแดนที่พวกเขาถูกจับไป

ยาโคบจะกลับมาอยู่อย่างสงบสุข

ไม่มีใครรังควาน ไม่มีใครทำให้เขากลัวได้”

²⁸ พระยาห์เวห์พูดว่า “ยาโคบผู้รับใช้ของเราเอ๋ย ไม่ต้องกลัว

เพราะว่าเราอยู่กับเจ้า

เราจะทำให้ทุกประเทศที่เราได้ไล่เจ้าไปอยู่ต้องพบกับจุดจบ

แต่เราจะไม่ทำให้เจ้าถึงจุดจบ

แต่เราจะลงโทษเจ้าตามที่เจ้าสมควรจะได้รับ

เราจะไม่ปล่อยให้เจ้าพ้นผิดไปได้”

สิ่งที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับคนฟีลิสเตีย

¹ นี่คือถ้อยคำของพระยาห์เวห์ที่มีมาถึงเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า เกี่ยวกับชาวฟีลิสเตีย ก่อนที่ฟาโรห์จะโจมตีเมืองกาซา

² พระยาห์เวห์พูดว่า

“น้ำกำลังหลากมาจากทางเหนือ

และมันจะกลายเป็นน้ำหลากในธารน้ำแห้งขอด

ซึ่งจะท่วมแผ่นดินและคนที่อาศัยอยู่

น้ำจะท่วมเมืองและคนที่อาศัยอยู่ในเมือง

ผู้คนจะร้องทุกข์

และทุกคนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินจะร้องโหยหวน

³ เมื่อพวกพ่อได้ยินเสียงย่ำพื้นของม้าศึก

เสียงรถรบดังกระทบกัน

และล้อรถดังสนั่นหวั่นไหว

พวกเขาจะไม่หันกลับมาช่วยลูกๆ

เพราะพวกเขาสิ้นหวังเสียแล้ว

⁴ เรื่องนี้จะเกิดขึ้นเมื่อวันนั้นมาถึง วันที่ชาวฟีลิสเตียทั้งหมดจะถูกทำลาย

และพันธมิตรชุดสุดท้ายของไทระและไซดอนจะถูกกำจัดไป

เพราะพระยาห์เวห์จะทำลายชาวฟีลิสเตีย

ซึ่งเป็นชาวเกาะคัฟโทร์ที่เหลือ

⁵ ชาวกาซาโกนหัวแล้ว

ชาวอัชเคโลนก็ถูกทำลายแล้ว

ชาวอานาคที่เหลือเอ๋ย+ 47:5 ชาวอานาคที่เหลือเอ๋ย ประโยคนี้มาจากแปลกรีกโบราณ แต่ฮีบรูฉบับที่นิยมใช้กัน เขียนว่า “คนในหุบเขาที่หลงเหลืออยู่”

เจ้าจะเชือดเฉือนตัวเองไปอีกนานแค่ไหน

⁶ ดาบของพระยาห์เวห์เอ๋ย

เธอจะฟาดฟันไปอีกนานแค่ไหนก่อนที่เธอจะหยุดพัก

สอดตัวเจ้าเองลงในฝักเถอะ

หยุดพักอยู่เฉยๆบ้างเถอะ

⁷ แต่มันจะอยู่เฉยๆได้ยังไง

พระยาห์เวห์สั่งให้มันโจมตี

พระองค์กำหนดให้มันแทงอัชเคโลนและชายฝั่งทะเลเสีย”

สิ่งที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับโมอับ

¹ เกี่ยวกับโมอับนั้น พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าแห่งอิสราเอล พูดว่า

“เราเสียใจกับเนโบ

เพราะเธอถูกทำลายย่อยยับ

คิริยาธาอิมต้องอับอายขายหน้าและถูกยึด

ป้อมปราการที่แข็งแกร่งก็ต้องอับอาย

² ชื่อเสียงของโมอับสูญสิ้นแล้ว

ในเฮชโบน ประชาชนได้วางแผนทำร้ายมัน

โดยพูดว่า มาเถอะ มาทำลายชนชาตินี้กัน

เมืองมัดเมนเอ๋ย เจ้าจะต้องถูกทำให้เงียบ

สงครามไล่ตามเจ้ามา

³ มีเสียงร้องให้ช่วยดังมาจากโฮโรนาอิม

เกิดการทำลายล้างและความหายนะครั้งใหญ่ขึ้น

⁴ โมอับถูกตีแตกแล้ว

ลูกเล็กๆของเธอร้องไห้กันใหญ่

⁵ คนโมอับเดินร้องไห้สะอึกสะอื้น

ในระหว่างทางที่เดินขึ้นไปลูฮีท

ส่วนตอนที่เดินลงมาที่เมืองโฮโรนาอิม

คนโมอับก็ได้ยินเสียงร้องระทมทุกข์

⁶ หนีไปซะ เอาชีวิตเจ้าให้รอด

ถึงจะต้องอยู่โดดเดี่ยวเหมือนพุ่มไม้ในทะเลทราย

⁷ เพราะเจ้าไว้วางใจในผลงานและในทรัพย์สมบัติของเจ้า

ดังนั้นเจ้าก็จะโดนจับ

ส่วนเทพเจ้าเคโมชก็จะถูกเนรเทศไป

พร้อมกับพวกนักบวชและพวกเจ้าหน้าที่ของมัน

⁸ นักทำลายก็จะเข้ามาในทุกเมือง

และจะไม่มีเมืองไหนเหลือรอด

เขตแดนต่างๆตามหุบเขาจะพินาศ

และที่ราบจะถูกทำลาย

เหมือนกับที่พระยาห์เวห์ได้บอกไว้แล้ว

⁹ เอาเกลือโรยบนโมอับ

เพราะว่าโมอับจะถูกทำลายอย่างป่นปี้แน่ๆ

และเมืองต่างๆของมันจะกลายเป็นที่รกร้าง

ไม่มีใครอาศัยอยู่

¹⁰ ความหายนะจะเกิดกับคนที่ไม่เต็มใจทำงานที่พระยาห์เวห์สั่ง

ความหายนะจะเกิดกับคนที่ยั้งดาบไม่ยอมฆ่าคน

¹¹ โมอับอยู่อย่างสบายๆมาตั้งแต่เด็ก

เหมือนเหล้าองุ่นเก่าที่ปล่อยให้ตกตะกอน

ไม่เคยเทจากขวดหนึ่งไปอีกขวดหนึ่ง

เขาไม่เคยถูกเนรเทศ

ดังนั้นรสชาติของเขายังคงเดิม

และกลิ่นของเขาก็ไม่เปลี่ยน”

¹² พระยาห์เวห์พูดว่า “ดังนั้น วันนั้นใกล้มาถึงแล้วที่เราจะส่งคนมาเทขวดพวกนั้น

พวกเขาจะเทเจ้าและขวดของเจ้า

พวกเขาจะเทจนหมดขวด

และทุบขวดเหล่านั้นให้แตกละเอียด”

¹³ แล้วโมอับก็จะต้องอับอายขายหน้าเพราะเทพเจ้าเคโมช เหมือนกับที่คนอิสราเอลอับอายขายหน้าที่ได้ไว้วางใจเมืองเบธเอล+ 48:13 เมืองเบธเอล กษัตริย์เยโรโบอัมที่หนึ่งได้สร้างศาลสำหรับบูชาลูกวัวทองคำไว้ที่เมืองนี้

¹⁴ “เจ้าพูดได้อย่างไรว่า ‘พวกเราเป็นนักรบ

เป็นนักรบที่กล้าหาญ’

¹⁵ นักทำลายได้เข้าโจมตีโมอับและเมืองต่างๆของมันแล้ว

ชายฉกรรจ์ที่ดีที่สุดของมันก็ถูกฆ่าตาย”

กษัตริย์พูดว่าอย่างนั้น

และชื่อของพระองค์คือพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น

¹⁶ “หายนะของโมอับกำลังจะมาถึงแล้ว

และความเลวร้าย ก็เข้ามาอย่างเร่งด่วน

¹⁷ ร้องไห้โศกเศร้าให้กับเขาสิ

พวกเจ้าที่อยู่รอบๆเขา

พวกเจ้าที่รู้จักชื่อของเขา พูดสิว่า

‘คทาที่แข็งแกร่งแตกละเอียดอย่างนี้ได้ยังไง

คทาที่มีเกียรติขนาดนี้แตกอย่างนี้ได้ยังไงกัน’

¹⁸ ชาวเมืองดีโบนเอ๋ย

ลงมาจากที่สูงอันทรงเกียรติของเจ้าเถอะ

แล้วก็มานั่งกับพวกคนหิวกระหายบนพื้นดินนี้

เพราะผู้ที่ทำลายโมอับบุกมาตีเจ้าแล้ว

ป้อมปราการอันแข็งแกร่งของเจ้าถูกทลายลงแล้ว

¹⁹ ชาวเมืองอาโรเออร์เอ๋ย

ให้ยืนอยู่ข้างถนนแล้วคอยดู

ให้ถามผู้ชายที่กำลังวิ่งหนี

และผู้หญิงที่กำลังหลบหนีว่าเกิดอะไรขึ้น

²⁰ โมอับได้รับความอับอายขายหน้าเพราะว่ามันถูกทำลายแล้ว

ร้องไห้สะอึกสะอื้นสิ

ป่าวร้องไปตามแม่น้ำอารโนนสิว่า

โมอับถูกทำลายแล้ว

²¹ การพิพากษาได้มาถึงที่ราบโมอับ

โฮโลน ยาซาห์ และเมฟาอัทแล้ว

²² มันได้มาถึงดีโบน

เนโบ เบธดิบลาอิม

²³ คิริยาธาอีม เบธกามุล เบธเมโอน

²⁴ เคริโอท โบสราห์ และเมืองทั้งหมดในแผ่นดินโมอับ

ไม่ว่าจะอยู่ใกล้หรือไกล

²⁵ เขาของโมอับถูกตัดเสียแล้ว

แขนของเขาก็หัก”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

²⁶ มอมโมอับให้เมาสิ

เพราะเขาคุยโวใหญ่โตทับถมพระยาห์เวห์

โมอับจะเกลือกกลิ้งอยู่ในอ้วกของตัวเอง

และโมอับก็จะกลายเป็นที่น่าขัน

²⁷ โมอับ เจ้าคิดว่าอิสราเอลน่าขันใช่ไหมล่ะ

ถึงแม้ว่าอิสราเอลไม่เคยร่วมกับพวกขโมย

แต่เจ้าก็ยังพูดต่อว่าพวกเขา

และส่ายหัวไปมา

²⁸ ชาวเมืองโมอับ ทิ้งเมืองต่างๆไปซะ

ไปอยู่ตามซอกหินเถอะ

เป็นเหมือนนกเขาที่ทำรังอยู่ตามซอกเหวลึก

²⁹ พวกเราได้ยินเรื่องความเย่อหยิ่ง

ถือตัวอย่างมากของโมอับแล้ว

จองหอง อวดดี

ทะนงตัวและยโสโอหัง

³⁰ พระยาห์เวห์พูดว่า

“เรารู้ถึงความหยิ่งยโสของโมอับ

ถึงแม้เขาจะอวดอ้างไปวันๆ

แต่เราบอกได้เลยว่าเขาจะไม่มีวันทำได้อย่างที่อวดอ้าง”

³¹ ดังนั้น เราจะร้องคร่ำครวญให้กับโมอับ

เราจะร้องไห้อย่างทุกข์ทรมานให้โมอับ

เราจะร้องคร่ำครวญให้กับชาวเมืองคีร์เฮเรส

³² เพราะยาเซอร์ร้องไห้ เราจึงจะร้องไห้ให้กับเจ้า

เถาองุ่นแห่งสิมาห์

กิ่งก้านของเจ้างอกออกไปถึงทะเล

พวกมันไปไกลถึงทะเลยาเซอร์ทีเดียว

แต่ผู้ทำลายได้มาเอาผลไม้และผลองุ่นของเจ้าหมดแล้ว

³³ ความยินดีถูกกวาดทิ้งไปหมดแล้วจากสวนผลไม้ในแผ่นดินโมอับ

เราทำให้เหล้าองุ่นหยุดไหลออกมาจากบ่อย่ำองุ่น

ไม่มีเสียงโห่ร้องของคนย่ำองุ่นอีกแล้ว

เสียงโห่ร้องไม่ใช่โห่ร้องด้วยความชื่นชมยินดีอีกแล้ว

³⁴ ผู้คนร้องไห้ด้วยความทุกข์ทรมานตั้งแต่เมืองเฮชโบน เรื่อยไปจนถึงเมืองเอเลอาเลห์ ถึงเมืองยาฮาส เขาร้องจากโศอาร์ ถึงโฮโรนาอิม และเอกลัท-เชลีชิยาห์ เพราะแม้แต่แหล่งน้ำในนิมริมก็ยังถูกทำลาย ³⁵ พระยาห์เวห์พูดว่า “แล้วเราจะนำจุดจบมาถึงโมอับที่มีการเผาเครื่องบูชาในที่สูง และเผาเครื่องหอมให้กับเทพเจ้าต่างๆของเขา ³⁶ ดังนั้น ใจของเราร้องคร่ำครวญอย่างโศกเศร้าให้โมอับเหมือนกับเสียงขลุ่ยงานศพ ใจของเราร้องคร่ำครวญอย่างโศกเศร้าให้กับคนเมืองคีร์เฮเรสเหมือนกับเสียงขลุ่ยในงานศพ เพราะความมั่งคั่งของโมอับสูญสิ้นไปแล้ว ³⁷ นั่นก็เพราะทุกหัวถูกโกน ทุกเคราถูกตัดออก ทุกๆแขนเต็มไปด้วยบาดแผล และทุกคนก็สวมผ้ากระสอบรอบเอว ³⁸ บนดาดฟ้าของทุกบ้านในโมอับ และตามพวกลานเมือง มีแต่การร้องไห้ไว้ทุกข์ เพราะเราทำลายโมอับแล้ว เหมือนไหที่ไม่มีใครอยากได้” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น ³⁹ “โมอับถูกทำลายอะไรอย่างนั้น ร้องไห้คร่ำครวญเถอะ โมอับหันหลังให้เราด้วยความอับอาย โมอับกลายเป็นเรื่องน่าตลกขบขัน และเรื่องที่น่าท้อใจสำหรับเมืองที่อยู่แถวๆนั้น”

⁴⁰ พระยาห์เวห์พูดว่า

“ดูสิ ผู้ทำลายร่อนลงมาเหมือนนกอินทรี

มันกางปีกบินเหนือโมอับ

⁴¹ เมืองคีริโอทถูกยึดครองและป้อมปราการต่างๆของมันก็โดนยึด

และในวันนั้น หัวใจของนักรบชาวโมอับจะเหมือนหัวใจของหญิงที่กำลังคลอดลูก

⁴² ชาวโมอับจะถูกทำลายไม่เป็นชนชาติอีกต่อไป

เพราะเขาได้คุยโวเบ่งทับพระยาห์เวห์

⁴³ ความกลัว หลุมและบ่วงแร้วอยู่ต่อหน้าชาวโมอับ”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

⁴⁴ “คนที่วิ่งหนีไปจากความกลัวจะต้องหล่นลงไปในหลุม

และคนที่ขึ้นจากหลุมก็จะถูกบ่วงแร้วครอบเอา

เพราะเราจะทำให้สิ่งนี้เกิดกับโมอับในปีที่พวกเขาถูกลงโทษ”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนี้

⁴⁵ “ในเงาของเฮชโบน

ก็มีคนพวกนั้นที่ได้วิ่งหนีหมดเรี่ยวแรงมาอยู่

เพราะมีไฟพุ่งมาจากเฮชโบน

และเปลวไฟได้พุ่งออกมาจากวังของสิโหน

มันจะเผาผลาญหน้าผากของโมอับ

และหัวของคนเหล่านั้นที่กำลังอึกทึกครึกโครม

⁴⁶ ความหายนะจะเกิดกับเจ้า โมอับ

คนของเทพเจ้าเคโมช กำลังพินาศ

เพราะพวกลูกชายของเจ้ากำลังถูกจับไป

และพวกลูกสาวของเจ้ากำลังถูกจับเป็นเชลย

⁴⁷ แต่ต่อไปเราจะคืนสิ่งที่ถูกเอาไปจากโมอับ”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

การพิพากษาโมอับก็ได้จบลง

สิ่งที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับอัมโมน

¹ เกี่ยวกับคนอัมโมน พระยาห์เวห์พูดไว้ว่าอย่างนี้

“คนอัมโมน เจ้าคิดว่าคนอิสราเอลไม่มีลูกชายหรือ

เจ้าคิดว่าเขาไม่มีผู้รับมรดกหรือ

ถ้าอย่างนั้นทำไมเทพเจ้าโมเลคถึงอ้างว่าเป็นเจ้าของกาด+ 49:1 กาด เป็นเผ่าหนึ่งในสิบสองเผ่าของอิสราเอล แผ่นดินของพวกเขาอยู่อีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดนใกล้ประเทศอัมโมน ล่ะ

และทำไมคนของเขาถึงได้อาศัยอยู่ในเมืองต่างๆของมันล่ะ”

² พระยาห์เวห์พูดว่า

“วันเหล่านั้นใกล้จะมาถึงแล้ว

คือวันที่เราจะทำให้เสียงแตรรบดังกึกก้อง

เพื่อทำศึกกับรับบาห์เมืองหลวงของอัมโมน

มันจะกลายเป็นกองซากปรักหักพัง

และหมู่บ้านรอบๆมันจะถูกเผา

จากนั้นอิสราเอลก็จะครอบครองเขตแดนนั้น”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

³ เฮชโบน ร้องไห้สิ เพราะเมืองอัยถูกทำลายแล้ว

ลูกสาวทั้งหลายของรับบาห์ ร้องขอความช่วยเหลือสิ

สวมใส่เสื้อผ้ากระสอบซะ

ร้องไห้ และเร่ร่อนไปอย่างไม่มีจุดหมายในคอกแกะนั้น

เพราะพระโมเลคจะถูกเนรเทศไป

พร้อมกับพวกนักบวชและพวกเจ้าหน้าที่ของมัน

⁴ ทำไมเธอถึงได้อวดถึงความแข็งแกร่ง

ความแข็งแกร่งของเธอกำลังเสื่อมถอยไป

ลูกสาวที่ทรยศเอ๋ย เจ้าไว้วางใจในความร่ำรวยของเจ้า

เจ้าพูดว่า “ใครจะมาโจมตีฉันล่ะ”

⁵ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พูดว่า

“เรานี่แหละจะนำความหวาดกลัวมาให้เจ้าจากคนเหล่านั้นที่อยู่รอบๆเจ้า

พวกเจ้าทุกคนจะโดนขับไล่ออกไป

และจะไม่มีการรวบรวมคนที่ระหกระเหินเข้าด้วยกัน

⁶ แล้วหลังจากนั้น เราจะคืนสิ่งที่คนอัมโมนถูกยึดไปกลับมาให้พวกเขา” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

สิ่งที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับเอโดม

⁷ เกี่ยวกับเอโดม พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดว่า

“ไม่มีความเฉลียวฉลาดหลงเหลืออยู่ในเทมานแล้วหรือ

คนฉลาด ไม่มีปัญญาให้คำปรึกษาแล้วหรือ

พวกเขาสูญเสียสติปัญญาไปหมดแล้วหรือ

⁸ คนที่อยู่ในเดดาน หนีไปซะ

หันหลังกลับไปอยู่ให้ห่างไกล

เพราะเราจะนำหายนะมาสู่เอซาว

ตอนที่เราลงโทษเขา

⁹ ถ้าคนเก็บองุ่นมาหาเจ้า

พวกเขาจะไม่เหลือองุ่นไว้บ้างเลยหรือ

ถ้าขโมยมาตอนกลางคืน

พวกมันก็จะเอาเฉพาะสิ่งที่พวกมันอยากได้

¹⁰ เนื่องจากเราได้เปลื้องผ้าของเอซาว

และเปิดเผยที่ซ่อนของเขา

เขาก็เลยไม่สามารถซ่อนตัวได้อีกแล้ว

ลูกหลาน ครอบครัว และเพื่อนฝูงของเขาก็จะถูกทำลายไป

ส่วนเขาก็จะไม่มีตัวตนอีกต่อไป

¹¹ ทอดทิ้งเด็กกำพร้าของเจ้าซะ

แล้วเราจะไว้ชีวิตพวกเขา

ทอดทิ้งพวกแม่ม่ายของเจ้าซะ

พวกเขาถึงจะได้ไว้วางใจในเรา”

¹² เพราะพระยาห์เวห์พูดว่า “บางคนดื่มถ้วยแห่งความโกรธของพระเจ้า ทั้งๆที่ยังไม่ได้ถูกตัดสินว่าบาป แต่เอโดม เจ้าดูเหมือนไร้เดียงสาแต่เจ้าไม่ไร้เดียงสา อย่างนั้นเจ้าก็เลยจะต้องดื่มจากถ้วยนั้นอย่างแน่นอน” ¹³ พระยาห์เวห์พูดว่า “เราได้สาบานไว้กับตัวเองว่า เจ้าจะพินาศย่อยยับ กลายเป็นสิ่งที่คนหัวเราะเยาะ เป็นแผ่นดินที่ไม่มีประโยชน์ เป็นคำสาปแช่ง โบสราห์และเมืองต่างๆของมันจะกลายเป็นดินแดนที่ไม่มีประโยชน์ตลอดไป”

¹⁴ ผมได้ยินข่าวจากพระยาห์เวห์

และผู้ส่งข่าวก็ถูกส่งไปตามชาติต่างๆ

พระองค์พูดว่า “ให้พวกเจ้ารวมตัวกันโจมตีเอโดม

และลุกขึ้นมาทำสงคราม

¹⁵ เอโดม เราจะทำให้เจ้าเป็นชนชาติเล็กๆในบรรดาชาติต่างๆ

ผู้คนจะดูถูกเจ้าไปทั่ว

¹⁶ เอโดม เจ้าทำให้คนอื่นเกรงกลัว

เจ้าเลยหลงตัวเองนึกว่าแน่ เจ้ามันหยิ่งทะนง

เจ้าอาศัยอยู่ตามซอกหินผา

เจ้าครอบครองเนินเขาสูง

ถึงเจ้าจะสร้างรังไว้สูงเหมือนนกอินทรี

เราก็จะเอาเจ้าลงมาจากที่นั่น”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

¹⁷ “เอโดมจะกลายเป็นที่รกร้างน่ากลัว

ทุกคนที่ผ่านมาจะตกตะลึง

และทุกคนก็จะเย้ยหยันบาดแผลฟกช้ำของมัน

¹⁸ เหมือนกับที่ชาวเมืองโสโดม โกโมราห์และเมืองแถวๆนั้นถูกตีแตก

ก็เลยไม่มีใครอยู่ที่นั่นและไม่มีมนุษย์ที่ไหนจะไปที่นั่น”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

¹⁹ เหมือนสิงโตที่ออกมาจากป่าของแม่น้ำจอร์แดน และเข้าไปที่ทุ่งหญ้าที่เขียวเสมอ อยู่ๆเราก็จะขับไล่ชาวเอโดมไปจากประเทศของมัน เราอยากแต่งตั้งใคร เราก็จะแต่งตั้งคนนั้นให้ครอบครองมัน เพราะจะมีใครเหมือนเราบ้าง ใครจะแต่งตั้งเราหรือ จะมีผู้เลี้ยงแกะ+ 49:19 ผู้เลี้ยงแกะ ในสมัยนั้นจะเปรียบเทียบกษัตริย์เหมือนผู้เลี้ยงแกะ คนไหนกล้ามายืนขวางหน้าเราหรือ

²⁰ ดังนั้น ให้ฟังแผนการที่พระยาห์เวห์ได้วางไว้ต่อต้านเอโดม

และแผนต่างๆที่พระองค์วางไว้เพื่อทำลายคนที่อยู่ในเทมาน

แน่นอน พวกฝูงสัตว์หนุ่มสาวจะถูกลากออกไป

แน่นอน คอกแกะของพวกมันจะว่างเปล่า

²¹ เสียงล่มสลายของเอโดม ทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน

เสียงร้องของพวกเขาจะได้ยินไปไกลถึงทะเลแดง

²² ดูสิ พระองค์จะบินขึ้น และโฉบลงมาอย่างนกอินทรี

และกางปีกเหนือโบสราห์

ในวันนั้นหัวใจของนักรบเอโดมจะเป็นเหมือนหัวใจของหญิงที่กำลังเจ็บท้องคลอดลูก

สิ่งที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับดามัสกัส

²³ เกี่ยวกับเมืองดามัสกัส

“เมืองฮามัทและเมืองอารปัดต้องอับอายขายหน้า

เพราะเมืองทั้งสองได้ยินข่าวร้าย

ทั้งสองกลัวจนตัวอ่อนปวกเปียก

เหมือนทะเลอันปั่นป่วนที่ไม่สามารถทำให้สงบได้

²⁴ เมืองดามัสกัสนั้นอ่อนแอ

เธอหันหลังวิ่งหนีไปแล้ว

เธอกลัวจนตัวสั่น

ความทุกข์ระทมและความเจ็บปวด

ตกลงบนเธอเหมือนหญิงที่กำลังคลอดลูก

²⁵ เมืองที่มีชื่อเสียงโด่งดังนี้

ถูกทอดทิ้งอย่างสิ้นเชิง

²⁶ แน่นอน คนที่เก่งกาจของเธอจะล้มตายในลานกลางเมือง

และพวกทหารของเธอทุกคนจะพินาศ”

พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดอย่างนั้น

²⁷ “เราจะจุดไฟเผากำแพงเมืองดามัสกัส

และเราจะเผาผลาญวังของเบนฮาดัด”

สิ่งที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับเผ่าเคดาร์และอาณาจักรฮาโซร์

²⁸ เกี่ยวกับเผ่าเคดาร์และอาณาจักรฮาโซร์ ที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนโจมตี

พระยาห์เวห์พูดอย่างนี้ว่า

“ลุกขึ้นมา บุกไปทำลายเคดาร์ซะ

ทำลายพวกคนทางตะวันออก

²⁹ ให้ยึดเต็นท์และฝูงสัตว์ของพวกมันมา

รวมทั้งผ้าเต็นท์และข้าวของเครื่องใช้ด้วย

จูงอูฐพวกเขาออกไป

และร้องบอกพวกเขาว่า ‘หันไปทางไหนก็มีแต่เรื่องน่าสยดสยอง’

³⁰ หนีไปซะ หนีไปให้ไกลๆเลย

ชาวเมืองฮาโซร์ ไปหลบซ่อนตัวซะ”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

“เพราะกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน

ได้ร่างแผนการและวางแผนจะโจมตีเจ้าแล้ว

³¹ ลุกขึ้น ไปบุกชาติที่สงบสุขกัน

ชาติที่รู้สึกปลอดภัยและอุ่นใจ”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

“ชาติที่ไม่มีประตูหรือสลักกลอนประตู

และอยู่โดดเดี่ยวตามลำพัง

³² ศัตรูจะลักขโมยอูฐของพวกเขาไป

และยังปล้นฝูงสัตว์ที่ส่งเสียงดังของพวกเขาไปด้วย

เราจะกระจัดกระจายคนที่เข้าพิธีโกนจอน+ 49:32 เข้าพิธีโกนจอน เป็นพิธีทางศาสนาของคนที่ไม่ใช่ยิว พระเจ้าห้ามไม่ให้ทำ ดูเพิ่มเติมได้จาก หนังสือเลวีนิติ 19:27 ไปทั่วสารทิศ

และเราจะนำความหายนะมาสู่พวกเขาจากทุกด้าน”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

³³ “และเมืองฮาโซร์จะกลายเป็นถ้ำของพวกหมาไน

กลายเป็นที่รกร้างตลอดไป

จะไม่มีใครอาศัยอยู่ที่นั่น

และจะไม่มีใครย้ายไปอยู่ที่นั่นเลย”

สิ่งที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับเมืองเอลาม

³⁴ นี่คือถ้อยคำของพระยาห์เวห์ที่มีมาถึงเยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้า เกี่ยวกับเมืองเอลาม ในช่วงแรกที่กษัตริย์เศเดคียาห์ปกครองยูดาห์

³⁵ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดว่า

“เราจะทำลายธนูของเอลาม

³⁶ เราจะนำลมสี่สายจากทั้งสี่ทิศของท้องฟ้ามาทำลายเอลาม

และจะทำให้คนเอลามกระจัดกระจายไปตามที่ลมสี่สายนี้พัดไป

และคนเอลามที่ถูกขับไล่ออกไปนี้จะไปอยู่ทั่วทุกชนชาติเลย

³⁷ เราจะทำให้ชาวเอลามกระจุยกระจายไปต่อหน้าต่อตาศัตรูและคนที่อยากจะฆ่าพวกเขา

และเราจะนำความหายนะมาสู่พวกเขา

เพื่อแสดงให้เห็นว่าเราโกรธพวกเขาแค่ไหน”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

“และเราจะส่งดาบมาไล่ล่าพวกเขา

จนกว่าเราจะกำจัดพวกเขาจนหมด

³⁸ เราจะตั้งบัลลังก์ของเราในเอลาม

และจะถอดถอนกษัตริย์และพวกเจ้านายออกไปจากที่นั่น”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

³⁹ “แต่หลังจากนั้น เราจะพลิกสถานการณ์ให้เอลามกลับมาดีเหมือนเดิม”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

สิ่งที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับบาบิโลน

¹ นี่คือถ้อยคำของพระยาห์เวห์พูดต่อต้านบาบิโลนและต่อต้านแผ่นดินของชาวบาบิโลน พระองค์พูดผ่านมาทางเยเรมียาห์ว่า

² “ให้ประกาศเรื่องนี้กับชนชาติต่างๆ

รายงานให้พวกเขาได้ยิน

ยกธงขึ้นมาและรายงานให้พวกเขาได้ยิน

อย่าซ่อนเรื่องนี้ไว้ บอกไปเลยว่าบาบิโลนถูกยึดแล้ว

พระเบลได้รับความอับอายขายหน้า

พระมาดุกก็หวาดกลัว

รูปเคารพต่างๆของบาบิโลนก็ได้รับความอับอายขายหน้า

พวกรูปปั้นต่างๆของบาบิโลนก็หวาดกลัว

³ เพราะชนชาติหนึ่งจากทางเหนือได้ยกทัพมาบุกบาบิโลนแล้ว

ชนชาตินั้นวางแผนจะทำให้แผ่นดินของเธอรกร้าง

และจะได้ไม่มีใครอาศัยอยู่ในบาบิโลน

ทั้งคนและสัตว์ก็หนีไปที่อื่นกันหมด”

⁴ พระยาห์เวห์พูดว่า “ในวันนั้นและเวลานั้น ลูกหลานของอิสราเอลจะมาที่นี่

พวกเขาจะมาพร้อมกับลูกหลานของยูดาห์

พวกเขาจะมา และร้องไห้

แล้วพวกเขาก็จะแสวงหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขา

⁵ พวกเขาจะถามหาทางไปศิโยน

โดยหันหน้าตรงไปทางนั้น

แต่พวกเขาจะมาและผูกมัดตัวเองกับพระยาห์เวห์

ในข้อตกลงชั่วนิรันดร์ที่จะไม่มีวันถูกลืมเลย”

⁶ “คนของเรากลายเป็นแกะที่หลงทาง

พวกคนเลี้ยงพวกมันทำให้มันระหกระเหินไป พวกผู้เลี้ยงแกะทำให้พวกมันกระจัดกระจายไปตามภูเขา

พวกมันเดินจากภูเขาไปถึงเนินเขา

แล้วพวกมันก็ลืมทุ่งหญ้าอันเป็นที่พักพิงของพวกมัน

⁷ สัตว์อะไรที่เจอพวกมันเข้าก็กินพวกมัน

ศัตรูที่รังควานพวกมันก็พูดว่า

‘พวกเราไม่ได้ทำอะไรผิด’

อันที่จริงพวกเขาได้ทำบาปต่อพระยาห์เวห์

พระยาห์เวห์เป็นทุ่งหญ้าอันแท้จริงของพวกเขา

พระยาห์เวห์เป็นความหวังของบรรพบุรุษของพวกเขา

⁸ หนีไปจากใจกลางเมืองบาบิโลนซะ

หนีไปจากดินแดนของพวกบาบิโลน

ออกไปแล้วทำตัวเป็นเหมือนแพะตัวผู้ที่เดินนำหน้าฝูง

⁹ เพราะเราจะปลุกเร้ากองทัพอันยิ่งใหญ่ของชนชาติต่างๆทางเหนือมารบกับบาบิโลน

กองทัพเหล่านั้นจะยกขบวนมาบุกเธอ แล้วบาบิโลนจะถูกยึดที่นั่น

ลูกธนูของพวกเขาเป็นเหมือนนักรบที่เก่งกาจ

พวกมันจะไม่กลับมามือเปล่า

¹⁰ ดังนั้นชาวบาบิโลนจะมีไว้สำหรับให้ปล้นสะดม

ส่วนคนที่ปล้นเธอก็จะพออกพอใจ”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

¹¹ “บาบิโลน ถึงแม้พวกเจ้าจะเฉลิมฉลอง ถึงแม้เจ้าจะชื่นชมยินดี

เพราะปล้นมรดกของเราไป

ถึงพวกเจ้าจะเต้นระบำเหมือนวัวกระทืบ

และร้องเหมือนม้าหนุ่มที่แข็งแกร่ง

¹² แม่ของเจ้าจะต้องอับอายอย่างมาก

คนที่คลอดเจ้าออกมาจะต้องอัปยศอดสู

แน่ล่ะ หลังจากชนชาติต่างๆถอนตัวออกไปแล้ว

ที่นี่ก็จะกลายเป็นป่ารกร้าง แผ่นดินแห้งแล้ง และเป็นทะเลทราย

¹³ พระยาห์เวห์โกรธ

ก็เลยไม่มีใครมาอาศัยอยู่ที่นั่น

แต่เธอจะถูกทำลายล้างอย่างสิ้นซาก

ทุกคนที่ผ่านมาทางบาบิโลนจะตกใจและจะผิวปากเย้ยหยันลอยฟกช้ำของเธอ

¹⁴ พวกเจ้าพลธนูเข้าประจำการล้อมรอบบาบิโลนไว้ทุกด้าน

ยิงไปเลยไม่ต้องประหยัดลูกธนูเอาไว้

เพราะเธอทำบาปต่อพระยาห์เวห์

¹⁵ ร้องตะโกนใส่เธอไปทุกด้าน

เธอร้องขอความเมตตา

พวกเสาอันมั่นคงของเธอได้หักลงมา

กำแพงของเธอถูกทำลายลงแล้ว

เพราะนี่เป็นการแก้แค้นของพระยาห์เวห์

แก้แค้นเอากับเธอ

ให้ทำกับเธอเหมือนที่เธอได้ทำไว้กับคนอื่น

¹⁶ กำจัดคนเพาะปลูกและคนใช้เคียวเกี่ยวในช่วงเก็บเกี่ยวออกไปจากบาบิโลน

ทุกคนจะหนีจากคมดาบของศัตรู

พวกเขาแต่ละคนจะหันหนีกลับไปหาคนของตัวเอง

และพวกเขาแต่ละคนจะหนีกลับไปยังแผ่นดินของตัวเอง

¹⁷ อิสราเอลเป็นฝูงสัตว์ที่กระจัดกระจายไป

พวกเขาถูกพวกสิงโตไล่กระเจิดกระเจิง

ตัวแรกที่กินอิสราเอลคือกษัตริย์อัสซีเรีย

และตัวหลังที่กินกระดูกของเขาคือเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลน

¹⁸ ดังนั้น นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูด

‘เรากำลังจะลงโทษกษัตริย์ของบาบิโลนและแผ่นดินของเขาเหมือนกับที่เราได้ลงโทษกษัตริย์ของอัสซีเรียไปแล้ว

¹⁹ เราจะนำอิสราเอลกลับมายังทุ่งหญ้าของเขา

แล้วเขาจะเล็มหญ้าบนภูเขาคารเมล และในบาชาน

พวกเขาจะมีหญ้ากินเหลือเฟือ

ตามแถบเนินเขาของเอฟราอิมและกิเลอาด’”

²⁰ พระยาห์เวห์พูดว่า “ในวันนั้นและเวลานั้น

ผู้คนจะค้นหาความผิดบาปของอิสราเอลแต่ก็จะหาไม่พบ

และจะหาความบาปของยูดาห์แต่ก็จะหาไม่พบ

เพราะเราจะยกโทษให้กับคนที่เราได้ไว้ชีวิต”

²¹ พระยาห์เวห์พูดว่า

“ให้บุกขึ้นไปทำลายแผ่นดินเมราธาอิมและชาวเมืองเปโขด

ฆ่าพวกมันให้สิ้นซากอย่าให้เหลือ

ให้ทำตามที่เราสั่งทุกอย่าง”

²² มีเสียงรบกึกก้อง

และการทำลายล้างครั้งใหญ่ในแผ่นดิน

²³ ค้อนของทั้งโลก

ถูกตัดทิ้งและแตกหักไป

บาบิโลนกลายเป็นเมืองรกร้าง

ท่ามกลางชนชาติอื่นๆ

²⁴ บาบิโลน เราได้วางกับดักเจ้าไว้แล้วและเจ้าก็ติดกับ

แถมเจ้ายังไม่รู้ตัวเสียอีก

เจ้าถูกค้นพบและถูกจับ

เพราะเจ้าสู้รบกับพระยาห์เวห์

²⁵ พระยาห์เวห์ได้เปิดคลังอาวุธแล้ว

และพระองค์จะส่งอาวุธแห่งความเกรี้ยวกราดของพระองค์มา

เพราะนั่นคืองานขององค์เจ้าชีวิตพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น

ในแผ่นดินของชาวบาบิโลน

²⁶ เดินทางจากสุดแผ่นดินโลกไปที่บาบิโลนสิ

เปิดยุ้งฉางของเธอเลย

กองเธอไว้เหมือนกองข้าว

แล้วก็กำจัดเธอให้สิ้นซาก

อย่าให้มีส่วนไหนของเธอหลงเหลือเลย

²⁷ ทำลายพวกวัวตัวผู้ของเธอให้หมด

นำมันลงมาเพื่อฆ่า

เป็นช่วงเศร้าสำหรับพวกเขาเพราะวันของพวกเขามาถึงแล้ว

เป็นเวลาที่พวกเขาจะต้องถูกลงโทษ

²⁸ มีเสียงของคนวิ่งหนีไป เป็นเสียงของพวกบาบิโลนผู้รอดชีวิต

จะมีการประกาศในศิโยน

เรื่องการแก้แค้นของพระยาห์เวห์

เป็นการแก้แค้นของพระองค์สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นกับวิหารของพระองค์

²⁹ “รวบรวมพลธนูไปบาบิโลน

รวบรวมทุกคนที่ยิงธนูเป็นตั้งค่ายล้อมเธอไว้

อย่าให้มีใครหนีรอดออกมาได้แม้แต่คนเดียว

ตอบแทนเธอให้สาสมกับการกระทำของเธอ

ทำกับเธอให้สาสมกับที่เธอทำกับคนอื่น

เพราะเธอได้กบฏต่อพระยาห์เวห์

กบฏต่อผู้ศักดิ์สิทธิ์แห่งอิสราเอล

³⁰ ดังนั้น คนที่เก่งกาจทั้งหมดของเธอจะต้องตายอยู่ที่ลานกลางเมืองของเธอนั่นเอง

และนักรบทุกคนของเธอก็จะถูกฆ่าในวันนั้น”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

³¹ “เราจะเป็นศัตรูกับเจ้า ไอ้พวกกบฏ”

องค์เจ้าชีวิตพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดว่าอย่างนั้น

“เพราะว่าวันของเจ้ามาถึงแล้ว

เวลาที่เราจะลงโทษเจ้ามาถึงแล้ว

³² ไอ้พวกกบฏจะสะดุดล้มลง

จะไม่มีใครยกมันขึ้นมาอีก

เราจะจุดไฟเผาเมืองต่างๆของมัน

แล้วไฟก็จะเผาผลาญพวกนั้นทั้งหมดที่อยู่รอบๆมันด้วย”

³³ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดว่า

“ทั้งลูกหลานของอิสราเอลและลูกหลานของยูดาห์ถูกกดขี่

และพวกที่จับกุมพวกเขาทั้งหมดก็กักขังพวกเขาไว้ พวกมันไม่ยอมปล่อยพวกเขาไป

³⁴ แต่พระผู้ไถ่ของเขานั้นแข็งแกร่งกว่า

พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นคือชื่อของพระองค์

พระองค์จะสู้คดีให้พวกเขาอย่างแน่นอน

พระองค์จะทำให้แผ่นดินบาบิโลนสั่นสะเทือน

และทำให้ชาวบาบิโลนกลัวจนตัวสั่น”

³⁵ พระยาห์เวห์พูดว่า

“มีดาบมาทำลายชาวบาบิโลน

มีดาบมาทำลายคนที่อาศัยอยู่ในบาบิโลน พวกเจ้านาย และพวกคนฉลาดของเธอ

³⁶ มีดาบมาทำลายพวกหมอดู

พวกมันจะกลายเป็นไอ้โง่

มีดาบมาทำลายคนแข็งแกร่งของเธอ

แล้วพวกเขาจะท้อแท้หมดกำลังใจ

³⁷ มีดาบมาทำลายม้าและรถม้าของเธอ

รวมทั้งกลุ่มต่างๆที่อาศัยอยู่ในบาบิโลน

แล้วพวกเขาก็จะขี้กลัวเหมือนพวกผู้หญิง

มีดาบมาทำลายคลังทรัพย์สมบัติของเธอ

แล้วพวกมันก็จะโดนปล้นไป

³⁸ มีดาบมาทำลายแหล่งน้ำต่างๆของเธอ

แล้วพวกมันก็จะแห้งขอดไป

สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นเพราะ

บาบิโลนเป็นดินแดนที่เต็มไปด้วยรูปเคารพ

ดังนั้นพวกมันจะถูกทำให้เป็นบ้าไปด้วยความน่าสยดสยอง

³⁹ ดังนั้น สัตว์ร้ายต่างๆและพวกหมาไนจะมาอาศัยอยู่ที่นั่น

นกเค้าแมวก็จะมาอาศัยอยู่

บาบิโลนจะไม่มีคนมาอาศัยอยู่อีกแล้วตลอดไป

จะไม่มีคนอยู่ตลอดไปชั่วลูกชั่วหลาน”

⁴⁰ พระยาห์เวห์พูดว่า

“บาบิโลนก็จะเหมือนกับเมืองโสโดมและโกโมราห์ตอนที่พระยาห์เวห์ทำลายพวกมันและประชาชนของมัน

และจะไม่มีมนุษย์คนไหนอพยพเข้าไปอยู่ด้วย

⁴¹ ดูสิ ชนกลุ่มหนึ่งกำลังบุกมาจากทางเหนือ

ชนชาติที่ยิ่งใหญ่ และกษัตริย์ทั้งหลายกำลังถูกปลุกระดมจากแดนไกลสุดขอบโลก

⁴² พวกเขาจะถือธนูและหอกมา

พวกเขาโหดเหี้ยมไร้ความเมตตาปรานี

เสียงพวกเขาดังกึกก้องเหมือนทะเล

เมื่อพวกเขาควบม้ามา

ลูกสาวของบาบิโลน

พวกเขาตั้งแถวเตรียมรบกับเจ้าแล้ว

⁴³ กษัตริย์ของบาบิโลนได้ยินข่าวว่าพวกนั้นบุกใกล้เข้ามา

มือไม้ของเขาก็เลยอ่อนปวกเปียก

เขาเจ็บปวดเหมือนหญิงที่กำลังคลอดลูก

⁴⁴ เราจะเขย่าขวัญเขาเหมือนสิงโตที่ออกมาจากป่าของแม่น้ำจอร์แดน และเข้าไปที่ทุ่งหญ้าที่เขียวเสมอ อยู่ๆเราก็จะขับไล่พวกเขาไปจากเธอ เราอยากแต่งตั้งใคร เราก็จะแต่งตั้งคนนั้นให้ครอบครองเธอ เพราะจะมีใครเหมือนเราบ้าง ใครจะแต่งตั้งเราหรือ จะมีผู้เลี้ยง+ 50:44 ผู้เลี้ยง ในสมัยนั้นจะเปรียบเทียบกษัตริย์เหมือนผู้เลี้ยงแกะ คนไหนกล้ามายืนขวางหน้าเราหรือ+ 50:44 ข้อนี้เหมือนกับข้อ 49:19⁴⁵ ดังนั้น พวกเจ้า ให้ฟังแผนการของพระยาห์เวห์ที่ได้วางไว้เพื่อทำลายบาบิโลน และเป็นแผนที่พระองค์วางไว้ต่อต้านดินแดนของชาวบาบิโลน แน่นอน พวกศัตรูจะลากพวกแกะรวมทั้งพวกลูกแกะทั้งหลาย แน่นอน พระยาห์เวห์จะทำลายทุ่งหญ้าของพวกเขา ⁴⁶ เมื่อมีรายงานว่าบาบิโลนโดนยึดแล้ว แผ่นดินก็สั่นสะท้าน และชนชาติต่างๆก็ได้ยินเสียงร้องด้วยความขมขื่น”

สิ่งที่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับบาบิโลน

¹ พระยาห์เวห์พูดว่า

“เรากำลังก่อลมแห่งการทำลายให้โหมกระหน่ำเข้าใส่บาบิโลนและคนที่อาศัยอยู่ในเลบคาเม+ 51:1 คนที่อาศัยอยู่ในเลบคาเม คำนี้เขียนเป็นรหัสลับ หมายถึง คนที่อาศัยอยู่ในบาบิโลน

² เราจะส่งคนต่างชาติมาทำลายบาบิโลน

แล้วพวกเขาจะทำให้เธอกระจุยกระจายไปตามลม

และทำให้แผ่นดินของเธอว่างเปล่า

เพราะพวกเขาจะโจมตีเธอจากทุกทิศในวันแห่งความหายนะนั้น

³ อย่าให้พลธนูของบาบิโลนมีโอกาสได้ง้างคันธนู

และอย่าให้เขามีโอกาสได้ใส่ชุดเกราะ

ไม่ต้องเหลือชายฉกรรจ์ที่เธอเลือกเอาไว้

ทำลายกองทัพของเธอให้สิ้นซาก

⁴ พวกทหารที่บาดเจ็บจะล้มตายบนแผ่นดินบาบิโลน

และคนที่ถูกแทงด้วยหอกก็จะล้มตายอยู่ตามท้องถนนของเธอ

⁵ พระยาห์เวห์พระเจ้าผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ไม่ได้ทอดทิ้งอิสราเอลและยูดาห์

แต่แผ่นดินของพวกเขาเต็มไปด้วยความผิด ต่อหน้าองค์ผู้ศักดิ์สิทธิ์แห่งอิสราเอล

⁶ หนีไปจากบาบิโลนซะ

พวกเจ้าแต่ละคนจะต้องหนีเอาชีวิตรอด

อย่าหุบปากเงียบเรื่องความชั่วร้ายของพวกเขา

เพราะถึงเวลาที่พระยาห์เวห์จะล้างแค้นแล้ว

พระองค์จะตอบแทนพวกเขาอย่างสาสม

⁷ บาบิโลนเป็นถ้วยทองในมือของพระยาห์เวห์

บาบิโลนกำลังมอมทั้งแผ่นดินโลกให้เมามาย

ชนชาติต่างๆได้ดื่มเหล้าองุ่นจากเธอ

ชนชาติเหล่านั้นก็เลยทำตัวเหมือนคนบ้า

⁸ บาบิโลนก็จะล้มลงในทันทีทันใดและเธอก็แตกสลาย

ร้องคร่ำครวญให้กับเธอสิ

เอายาไปทาแผลให้เธอสิ

เผื่อเธอจะหาย

⁹ พวกเราพยายามจะรักษาบาบิโลน

แต่เธอไม่สามารถเยียวยารักษาได้

ทิ้งเธอไปเถอะ ให้พวกเราแต่ละคนกลับไปประเทศของเรา

เพราะการลงโทษของเธอได้ขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์แล้ว และมันก็ถูกยกขึ้นสูงเทียมเมฆแล้ว

¹⁰ พระยาห์เวห์ได้พิสูจน์ให้คนเห็นว่าเราเป็นฝ่ายถูก

มาสิ ให้เราประกาศในศิโยนถึงสิ่งที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราได้ทำ

¹¹ ลับธนูของเจ้าให้คม

สั่งสมอาวุธซะ

พระยาห์เวห์ได้ปลุกระดมกษัตริย์ทั้งหลายของมีเดียแล้ว

เพราะพระองค์โกรธบาบิโลนและจะทำลายมัน

มันเป็นการแก้แค้นของพระยาห์เวห์

เป็นการแก้แค้นให้กับวิหารของพระองค์

¹² แขวนป้ายเตือนไว้บนกำแพงเมืองบาบิโลน

เสริมกำลังทหารยาม

วางยามไว้ ตามจุดต่างๆ

ตั้งทหารไว้ซุ่มโจมตี

เพราะพระยาห์เวห์ ได้วางแผนของพระองค์ไว้แล้ว

และพระองค์จะทำสิ่งที่พระองค์บอกว่าจะทำกับชาวบาบิโลน

¹³ บาบิโลน เจ้าอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำ

กับสมบัติมากมาย จุดจบของเจ้ามาถึงแล้ว

เส้นชีวิตของเจ้าถูกตัดเสียแล้ว”

¹⁴ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นได้สาบานกับพระองค์เองว่า

“บาบิโลน เราจะทำให้เจ้าเต็มไปด้วยศัตรู ให้พวกมันมีมากมายเหมือนฝูงตั๊กแตน

แล้วพวกมันก็จะร้องเพลงแห่งชัยชนะที่มีต่อเจ้า

¹⁵ พระยาห์เวห์คือผู้ที่สร้างแผ่นดินโลกขึ้นมาด้วยพลังของพระองค์เอง

เป็นผู้ที่ก่อตั้งโลกขึ้นมาด้วยสติปัญญาของพระองค์เอง

และได้ขยายฟ้าสวรรค์ให้แผ่ไพศาลด้วยความเข้าใจของพระองค์

¹⁶ ด้วยคำสั่งของพระองค์ก็เกิดเสียงน้ำดังขึ้นบนฟ้า

แล้วเมฆหมอกก็ลอยขึ้นมาจากขอบโลก

พระองค์ได้สร้างสายฟ้าไว้ให้ฝน

และสายลมก็พัดออกมาจากคลังของพระองค์

¹⁷ มนุษย์ทุกคนนั้นโง่และขาดความเข้าใจ

ช่างแกะสลักทุกคนก็อับอายกับรูปเคารพที่สร้างขึ้นมา

เพราะรูปหล่อของพวกเขาเป็นของหลอกลวง

และพวกมันก็ไม่มีลมหายใจ

¹⁸ พวกมันเป็นสิ่งเหลวไหล เป็นผลงานที่น่าหัวเราะเยาะ

พวกมันจะถูกทำลายในเวลาพิพากษาลงโทษ

¹⁹ ส่วนแบ่งของยาโคบไม่ใช่แบบนี้

เพราะพระองค์คือผู้สร้างทุกสิ่ง

รวมทั้งเผ่าที่เป็นมรดกของพระองค์

ชื่อของพระองค์คือพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น”

²⁰ พระยาห์เวห์พูดว่า

“บาบิโลน เจ้าเป็นกระบองของเรา เป็นอาวุธสงครามของเรา

เราใช้เจ้าทำลายชนชาติต่างๆกระจุยกระจาย

เราใช้เจ้าทำลายอาณาจักรต่างๆ

²¹ เราใช้เจ้าทำลายม้ากับคนขี่

และใช้เจ้าทำลายรถม้ากับคนขับ

²² เราใช้เจ้าทำลายผัวเมีย

และใช้เจ้าทำลายทั้งคนแก่และคนหนุ่ม

เราใช้เจ้าทำลายเจ้าบ่าวและเจ้าสาว

²³ เราใช้เจ้าทำลายผู้เลี้ยงแกะและฝูงแกะของเขา

ใช้เจ้าทำลายชาวนาและวัวคู่เทียมแอกของเขา

และใช้เจ้าทำลายพวกผู้ปกครองและพวกเจ้าเมือง

²⁴ แล้วเราจะล้างแค้นเมืองบาบิโลนและชาวบาบิโลน

สำหรับสิ่งชั่วช้าทั้งหลายที่เจ้าเห็นพวกมันทำไว้กับศิโยน”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

²⁵ พระยาห์เวห์พูดว่า

“เราจะต่อต้านเจ้า ไอ้ภูเขาแห่งความหายนะ

เจ้าที่เป็นนักทำลายโลกทั้งใบ

เราจะยื่นมือออกไปทำลายเจ้า

เราจะกลิ้งเจ้าให้ตกลงมาจากหน้าผาสูง

และเราจะทำให้เจ้ากลายเป็นภูเขาที่โดนเผา

²⁶ ไม่มีใครสามารถจะเอาหินหัวมุม

หรือหินฐานรากจากซากปรักหักพังของเจ้าได้อีกแล้ว

เพราะเจ้าจะถูกทำลายย่อยยับตลอดไป”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

²⁷ “ให้ยกธงรบขึ้นในแผ่นดินนี้

เป่าแตรไปตามชนชาติต่างๆ

เตรียมชนชาติต่างๆเพื่อทำสงครามกับบาบิโลน

เรียกอาณาจักรต่างๆมาต่อสู้กับเธอ

เรียกอารารัต มินนี และอัชเคนัสมา

แต่งตั้งแม่ทัพเหนือเธอ

ส่งม้าไปเหมือนฝูงตั๊กแตนบุก

²⁸ เตรียมชนชาติทั้งหลายไปสู้กับบาบิโลน

เตรียมกษัตริย์ทั้งหลายแห่งมีเดีย

พวกผู้ปกครองและพวกเจ้าเมืองของมีเดีย

รวมทั้งแผ่นดินทั้งหมดที่เขาปกครองให้มาต่อสู้กับบาบิโลน

²⁹ แผ่นดินสั่นสะเทือนและชักดิ้นชักงอ

เพราะพระยาห์เวห์กำลังวางแผนทำลายบาบิโลน

เพื่อเปลี่ยนแผ่นดินบาบิโลน

ให้กลายเป็นที่รกร้างที่ไม่มีคนอาศัยอยู่

³⁰ นักรบของบาบิโลนหยุดสู้รบแล้ว

พวกเขายังคงอยู่ในป้อมปราการ

พวกเขาหมดเรี่ยวแรง

เหมือนผู้หญิง

พวกตึกในบาบิโลนถูกเผา

กลอนประตูเมืองของเธอหักหมด

³¹ คนวิ่งร้องส่งข่าวคนแล้วคนเล่า

คนร้องประกาศข่าวคนแล้วคนเล่า

พวกเขาวิ่งไปส่งข่าวให้กษัตริย์บาบิโลนรู้ว่า เมืองของพระองค์ถูกยึดแล้ว

³² ทางข้ามแม่น้ำถูกยึดแล้ว

แหล่งน้ำต่างๆถูกไฟเผา

และทหารก็ขวัญหนีดีฝ่อ”

³³ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น

พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า

“ลูกสาวของบาบิโลนเป็นเหมือนลานนวดข้าวในช่วงที่คนเหยียบย่ำข้าวอยู่

อีกไม่นานก็จะถึงเวลาเก็บเกี่ยว”

³⁴ เยรูซาเล็มพูดว่า “กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน

กลืนกินข้าและบดขยี้ข้า

เขาเทข้าออกหมดเหมือนเทหม้อ

เขากลืนกินข้าเหมือนมังกร

เขาเติมท้องตัวเองด้วยอาหารเลิศหรูของข้า

แล้วเขาก็ถุยข้าทิ้ง”

³⁵ ให้ศิโยนพูดว่า “ขอให้ความโหดร้ายที่บาบิโลนทำกับข้า

และครอบครัวของข้าสนองมันเอง”

ให้เยรูซาเล็มพูดกันว่า “ขอให้ไอ้พวกบาบิโลนนั้นถูกลงโทษที่ทำให้ข้าเลือดสาด”

³⁶ ดังนั้น พระยาห์เวห์จึงพูดว่า

“ยูดาห์ เราจะแก้คดีให้กับเจ้า

และจะแก้แค้นบาบิโลน

เราจะทำให้ทะเลของบาบิโลนเหือดแห้ง

และจะทำให้บ่อน้ำของมันแห้งขอด

³⁷ แล้วบาบิโลนก็จะกลายเป็นซากหิน

เป็นที่อาศัยของหมาไน เป็นที่รกร้าง

และเป็นที่คนหัวเราะเยาะ

ไม่มีคนอาศัยอยู่

³⁸ ชาวบาบิโลนพากันคำรามเหมือนสิงโต

พวกเขาคำรามเหมือนลูกสิงโต

³⁹ เมื่อพวกเขาถูกยั่วให้โกรธ เราจะเตรียมงานเลี้ยงให้พวกเขา

และจะมอมพวกเขาให้เมา พวกเขาจะหัวเราะอย่างขาดสติ หลังจากนั้นพวกเขาก็จะหลับ หลับไปตลอดกาล และจะไม่ได้ตื่นขึ้นมาอีกเลย”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

⁴⁰ “เราจะนำบาบิโลนลงมาเหมือนลูกแกะที่นำไปฆ่า

เหมือนแกะตัวผู้และแพะที่เอาไปฆ่า

⁴¹ เชชัค+ 51:41 เชชัค คำนี้เขียนเป็นรหัสลับ หมายถึง บาบิโลน ถูกยึดแล้ว

เมืองที่คนทั้งโลกเคยสรรเสริญถูกยึดไปแล้ว

ไม่น่าเชื่อ บาบิโลนกลายเป็นสิ่งน่าสยดสยอง

ท่ามกลางชนชาติต่างๆไปแล้ว

⁴² ทะเลโถมเข้าท่วมบาบิโลน

คลื่นยักษ์ที่เสียงกึกก้องซัดท่วมเธอ

⁴³ เมืองต่างๆของเธอกลายเป็นที่รกร้างแห้งแล้ง

ไม่มีใครอาศัยอยู่และไม่มีใครเดินผ่านไป

⁴⁴ เราจะทำโทษพระเบลในบาบิโลน

และล้วงสิ่งที่เธอกลืนลงไปออกมาจากปากของเธอ

ชนชาติต่างๆจะไม่หลั่งไหลไปหามันอีกต่อไป

และกำแพงบาบิโลนจะพังทลาย

⁴⁵ คนของเรา ออกมาจากเธอซะ

พวกเจ้าแต่ละคนจะต้องหนีเอาชีวิตรอด

จากไฟโกรธของพระยาห์เวห์

⁴⁶ อย่าได้ท้อแท้

อย่ากลัวข่าวลือที่ได้ยินในแผ่นดินนี้

ปีนี้ก็ข่าวลือหนึ่ง

ปีหน้าก็อีกข่าวลือหนึ่ง

แล้วจะมีข่าวลือต่างๆเรื่องความรุนแรงในแผ่นดิน

และข่าวลือต่างๆเรื่องผู้ครอบครองสู้กันเอง

⁴⁷ ให้แน่ใจได้เลยว่า วันนั้นกำลังมา

ที่เราจะลงโทษพวกรูปเคารพทั้งหลายของบาบิโลน

แผ่นดินทั้งหมดของเธอจะต้องอับอาย

คนของเธอที่ถูกแทงจะล้มตายทั่วเมืองเธอ

⁴⁸ แล้วฟ้าสวรรค์ แผ่นดินโลก และทุกสิ่งที่มีชีวิตในมัน ก็จะตะโกนร้องเพลงด้วยความชื่นชมยินดีที่บาบิโลนพินาศ

เพราะพวกผู้ทำลายจากทางเหนือกำลังจะมาเพื่อทำลายเธอ”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

⁴⁹ พระยาห์เวห์พูดว่า

“บาบิโลนทำให้คนอิสราเอลล้มตาย บาบิโลนทำให้คนทั่วโลกล้มตาย

ดังนั้นบาบิโลนก็จะต้องล้มตายด้วย

⁵⁰ พวกเจ้าที่หนีจากสงคราม

มานี่ อย่าได้ยืนอยู่เฉยๆ

ให้ระลึกถึงพระยาห์เวห์จากที่ไกล

และให้คิดถึงเยรูซาเล็มอย่างใจจดใจจ่อ”

⁵¹ พวกคนที่ถูกเนรเทศพูดว่า “เราอับอายเหลือเกิน

เพราะว่าเราโดนดูถูกเหยียดหยาม

อับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว

เพราะคนต่างชาติบุกเข้าไปในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อันเป็นวิหารของพระยาห์เวห์”

⁵² พระยาห์เวห์พูดว่า

“ดังนั้น วันนั้นใกล้มาถึงแล้ว

คือวันที่เราจะลงโทษพวกรูปเคารพของบาบิโลน

และคนบาดเจ็บทั่วแผ่นดินบาบิโลนจะร้องโหยหวน

⁵³ ถึงแม้บาบิโลนจะสูงเทียมฟ้า

และสร้างป้อมปราการอันแข็งแกร่ง เราก็จะส่งผู้ทำลายไปหาเธอ”

พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น

⁵⁴ “เสียงร้องไห้ดังมาจากบาบิโลน

เสียงพังพินาศมาจากแผ่นดินชาวบาบิโลน

⁵⁵ เพราะพระยาห์เวห์กำลังทำลายบาบิโลน

และพระองค์จะทำลายเสียงอันทรงพลังของเธอ

ศัตรูที่ไหลบ่าเข้ามาจะเสียงดังเหมือนกับเสียงน้ำหลาก

พวกเขาจะโห่ร้องตะโกนกัน

⁵⁶ เพราะศัตรูกำลังมาสู้กับบาบิโลน

ผู้ทำลายกำลังมาต่อสู้กับเธอ

พวกนักรบของเธอจะถูกจับ

และธนูของพวกเขาจะถูกหัก

เพราะพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าที่จะตอบแทนให้อย่างสาสม

พระองค์จะแก้แค้นคืนแน่ๆ

⁵⁷ เราจะมอมพวกเจ้านาย พวกผู้รู้

พวกเจ้าเมือง และพวกผู้ปกครองเมือง

และพวกนักรบของบาบิโลน ให้เมามาย

พวกเขาจะหลับตลอดไปและจะไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย”

องค์กษัตริย์พูดว่าอย่างนั้น

ชื่อของพระองค์คือพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น

⁵⁸ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดว่า

“กำแพงต่างๆของเมืองบาบิโลนนั้นกว้างใหญ่

แต่ก็จะถูกทำลายอย่างราบคาบ

และประตูสูงๆของเธอก็จะถูกไฟเผา

ผู้คนทำงานหนักแต่ไม่ได้อะไรจากมัน

ทุกสิ่งที่พวกเขาได้มาจากงานของเขา จะถูกเผา”

เยเรมียาห์ส่งข่าวสารไปบาบิโลน

⁵⁹ เมื่อกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์เดินทางไปบาบิโลน ซึ่งเป็นปีที่สี่ที่พระองค์ปกครองยูดาห์ เยเรมียาห์ผู้พูดแทนพระเจ้าก็ได้สั่งบางอย่างกับเสไรอาห์ลูกชายของเนริยาห์ ลูกชายของมาอาเสอาห์ เสไรอาห์เป็นเจ้าหน้าที่ส่งส่วยให้กับบาบิโลน ⁶⁰ เยเรมียาห์ได้เขียนเกี่ยวกับหายนะทั้งหมดที่จะเกิดขึ้นกับบาบิโลนลงในหนังสือม้วนหนึ่ง เยเรมียาห์ได้เขียนถ้อยคำเหล่านี้ทั้งหมด ที่เป็นเรื่องต่อต้านบาบิโลน

⁶¹ แล้วเยเรมียาห์ก็พูดกับเสไรอาห์ว่า “เมื่อท่านไปถึงบาบิโลน ท่านก็จะเห็นเอง แล้วท่านจะต้องประกาศถ้อยคำเหล่านี้ทั้งหมดให้คนบาบิโลนฟัง ⁶² ท่านต้องพูดว่า ‘พระยาห์เวห์เจ้าข้า พระองค์ได้พูดไว้ว่า พระองค์จะทำลายสถานที่นี้ จะไม่มีใครอาศัยอยู่เลย ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์ เพราะมันจะถูกทำลายย่อยยับตลอดกาล’ ⁶³ แล้วเมื่อท่านอ่านหนังสือม้วนนี้จบแล้ว ก็มัดมันไว้กับก้อนหิน แล้วก็ขว้างมันลงไปกลางแม่น้ำยูเฟรติส ⁶⁴ จากนั้นให้ท่านพูดว่า ‘บาบิโลนก็จะจมลงไปเหมือนอย่างนี้แหละ และเธอจะไม่สามารถโงหัวขึ้นมาจากความทุกข์ทรมานที่เรากำลังจะนำไปให้เธอได้เลย แล้วพวกเขาก็จะหมดแรง’”

คำพูดของเยเรมียาห์ก็จบลงแค่นี้

เยรูซาเล็มแตกและชาวเยรูซาเล็มถูกจับไปเป็นเชลย

(2 พกษ. 24:18-25:30; 2 พศด. 36:11-20; ยรม. 39:1-10)

¹ เศเดคียาห์มีอายุยี่สิบเอ็ดปีตอนที่ขึ้นเป็นกษัตริย์ แล้วพระองค์ก็ครองบัลลังก์อยู่สิบเอ็ดปี แม่ของพระองค์ชื่อฮามุทาล เป็นลูกสาวของเยเรมียาห์ผู้มาจากลิบนาห์ ² พระองค์ทำสิ่งที่พระยาห์เวห์เห็นว่าชั่วร้ายเหมือนกับที่เยโฮยาคิมเคยทำ ³ ดังนั้น พระยาห์เวห์โกรธเยรูซาเล็มและยูดาห์มากจนถึงกับไล่พวกเขาไปจากพระองค์ เศเดคียาห์กบฏต่อกษัตริย์บาบิโลน ⁴ ในวันที่สิบ เดือนสิบ ปีที่เก้าที่เศเดคียาห์เป็นกษัตริย์ กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน และกองทัพทั้งหมดของพระองค์ก็ยกมาที่เยรูซาเล็มและตั้งค่ายรอบเมือง และสร้างอุปกรณ์โจมตีทั้งหลายไว้รอบกำแพงเมือง

⁵ พวกนั้นโจมตีป้อมปราการครั้งแล้วครั้งเล่า จนถึงปีที่สิบเอ็ดของกษัตริย์เศเดคียาห์ ⁶ ในวันที่เก้า เดือนสี่ ความอดอยากในเมืองนั้นก็แสนสาหัสนัก จนไม่มีอาหารให้ประชาชนกินกัน ⁷ แล้วศัตรูก็ทลายกำแพงเข้ามาในเมือง ทหารทั้งหมดก็วิ่งหนี พวกเขาหนีออกนอกเมืองตอนกลางคืนไปตามถนน ผ่านทางประตูที่อยู่ระหว่างกำแพงสองชั้น ใกล้ๆสวนของกษัตริย์ ในขณะที่พวกบาบิโลนล้อมเมืองไว้ และพวกเขาก็หนีไปตามถนนที่ไปยังทะเลทรายอารบา

⁸ ทหารบาบิโลนก็ไล่ตามกษัตริย์เศเดคียาห์ไป แล้วก็จับพระองค์ได้ในที่ราบของเยริโค แล้วทหารของเขาต่างพากันหนีกระเจิดกระเจิงไป ⁹ พวกเขาจึงจับกุมกษัตริย์ไว้ และนำตัวไปให้กษัตริย์บาบิโลนที่ริบลาห์ในเขตฮามัท แล้วกษัตริย์บาบิโลนก็ตัดสินโทษพระองค์ ¹⁰ กษัตริย์บาบิโลนฆ่าบรรดาลูกชายของเศเดคียาห์ต่อหน้าพระองค์ แล้วก็ฆ่าเจ้านายทั้งหมดของยูดาห์ที่ริบลาห์ด้วย ¹¹ พระองค์ได้ควักดวงตาทั้งสองข้างของกษัตริย์เศเดคียาห์ และเอาโซ่ทองสัมฤทธิ์มาล่ามพระองค์ไว้ กษัตริย์บาบิโลนเอาเศเดคียาห์ไปบาบิโลน แล้วขังพระองค์ไว้ในคุกจนตาย

คนยูดาห์ตกเป็นเชลย

¹² ในวันที่สิบเดือนที่ห้า ปีที่สิบเก้าที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ปกครองบาบิโลน เนบูซาระดานหัวหน้าทหารองครักษ์ เจ้าหน้าที่ของกษัตริย์ ได้เข้าไปที่เยรูซาเล็ม ¹³ เขาได้เผาวิหารของพระยาห์เวห์ วังของกษัตริย์ และบ้านเรือนทั้งหมดในเยรูซาเล็ม เขาเผาบ้านที่ใหญ่โตทุกหลัง

¹⁴ แล้วกองทัพบาบิโลนทั้งสิ้นที่มากับหัวหน้าองครักษ์ ก็ทลายกำแพงทั้งหมดที่อยู่ล้อมรอบเมืองเยรูซาเล็มลง ¹⁵ แล้วเนบูซาระดานหัวหน้าองครักษ์ ได้กวาดต้อน คนจนบางคน คนที่ยังหลงเหลืออยู่ในเมือง และคนที่ก่อนหน้านี้ได้ไปมอบตัวกับชาวบาบิโลนแล้ว และพวกช่างฝีมือที่เหลือ ไปบาบิโลนจนหมด ¹⁶ แต่เนบูซาระดานหัวหน้าองครักษ์ ได้ทิ้งคนจนบางคนไว้ในแผ่นดิน เพื่อดูแลไร่องุ่นและทุ่งนา

¹⁷ เสาทองสัมฤทธิ์ที่อยู่ในวิหารของพระยาห์เวห์ รวมทั้งแท่นบูชาเคลื่อนที่ และขันทะเลทองสัมฤทธิ์ที่อยู่ในวิหารของพระยาห์เวห์ พวกทหารบาบิโลนก็ทุบเป็นชิ้นๆแล้วขนเอาทองสัมฤทธิ์ทั้งหมดกลับไปที่บาบิโลน ¹⁸ แล้วพวกบาบิโลนก็ขนเอา พวกหม้อ พลั่ว กรรไกรตัดไส้ตะเกียง พวกชามประพรม ชามเครื่องหอม และเครื่องใช้ทองสัมฤทธิ์ที่ใช้ในวิหารไปด้วย

¹⁹ รวมทั้งชามเล็ก พวกกระถางใส่ขี้เถ้า และพวกชามสำหรับประพรม พวกหม้อ ที่ตั้งตะเกียง และชามสำหรับเครื่องหอม ขันเครื่องดื่มบูชา หัวหน้าองครักษ์เอาทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำจากทองและทำจากเงิน เพราะอยากได้ทองและเงินนั้น

²⁰ ส่วนทองสัมฤทธิ์ที่ได้จากเสาสองต้น ขันทะเล วัวทองสัมฤทธิ์สิบสองตัวที่เป็นฐานรองอยู่ใต้ขันทะเล และพวกแท่นบูชาเคลื่อนที่ ที่กษัตริย์ซาโลมอนได้สร้างไว้สำหรับวิหารของพระยาห์เวห์นั้น หนักเกินกว่าที่จะชั่งได้

²¹ ส่วนพวกเสานั้น เสาต้นหนึ่งสูงสิบแปดศอก วัดโดยรอบได้สิบสองศอก หนาหนึ่งฝ่ามือ และตรงกลางกลวง ²² หัวของเสาทำจากทองสัมฤทธิ์ สูงห้าศอก มีลายตาข่าย มีผลทับทิมล้อมอยู่รอบหัวเสานั้น ทั้งหมดทำจากทองสัมฤทธิ์ เสาต้นที่สองและผลทับทิมก็สร้างแบบเดียวกัน ²³ ในแต่ละด้านมีผลทับทิมฝังอยู่เก้าสิบหกลูก และมีผลทับทิมร้อยลูกล้อมรอบตาข่ายแต่ละอัน

²⁴ จากวิหาร หัวหน้าองครักษ์ ได้จับตัวเสไรอาห์หัวหน้านักบวช เศฟันยาห์ รองหัวหน้านักบวช และผู้ดูแลประตูวิหารสามคนไป ²⁵ จากเมือง หัวหน้าองครักษ์ได้จับแม่ทัพคนหนึ่งที่เคยดูแลทหาร พร้อมกับที่ปรึกษาเจ็ดคนของกษัตริย์ที่เขาเจอในเมือง และเลขาที่เป็นแม่ทัพที่เป็นคนเกณฑ์ทหาร และชาวบ้านหกสิบคนที่พบอยู่ที่กลางเมือง

²⁶ เนบูซาระดานหัวหน้าองครักษ์ ได้ส่งคนพวกนี้ทั้งหมดไปให้กษัตริย์แห่งบาบิโลนที่ริบลาห์ ²⁷ กษัตริย์แห่งบาบิโลนได้แทงพวกเขาตายในริบลาห์ในเขตฮามัท ชาวยูดาห์ก็เลยถูกกวาดต้อนไปจากแผ่นดินของตน

²⁸ นี่คือจำนวนคนที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ได้กวาดต้อนไป ในปีที่เจ็ดของการปกครองของพระองค์ พระองค์ได้กวาดต้อนพลเมืองยูดาห์ไปสามพันยี่สิบสามคน ²⁹ ในปีที่สิบแปด พระองค์ได้กวาดต้อนคนไปจากเยรูซาเล็มแปดร้อยสามสิบสองคน ³⁰ ในปีที่ยี่สิบสามแห่งรัชกาลของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ เนบูซาระดานหัวหน้าองครักษ์กวาดต้อนพลเมืองยูดาห์ไปเจ็ดร้อยสี่สิบห้าคน รวมคนที่ถูกกวาดต้อนไปทั้งหมดได้สี่พันหกร้อยคน

เยโฮยาคีนได้รับเกียรติในบาบิโลน

(2 พกษ. 25:27-30)

³¹ ในวันที่ยี่สิบห้า เดือนสิบสอง ปีที่สามสิบเจ็ดที่กษัตริย์เยโฮยาคีนแห่งยูดาห์เป็นเชลยนั้น ในปีที่เอวิลเมโรดักเป็นกษัตริย์แห่งบาบิโลน พระองค์ได้ยกฐานะของกษัตริย์เยโฮยาคีนขึ้นมา แล้วกษัตริย์เอวิลเมโรดักได้นำตัวกษัตริย์เยโฮยาคีนออกมาจากคุก

³² กษัตริย์เอวิลเมโรดักพูดกับกษัตริย์เยโฮยาคีนอย่างสุภาพ และให้พระองค์นั่งในที่สำคัญกว่ากษัตริย์องค์อื่นๆที่อยู่กับพระองค์ในบาบิโลน

³³ กษัตริย์เยโฮยาคีนได้ถอดชุดนักโทษของพระองค์ แล้วได้กินอาหารร่วมกับกษัตริย์เอวิลเมโรดักทุกวันตลอดชีวิต

³⁴ กษัตริย์เยโฮยาคีนก็ได้รับส่วนแบ่งจากกษัตริย์บาบิโลนทุกๆวันตามความจำเป็น ตลอดชีวิตจนถึงวันตายของพระองค์