โยนาห์

คำนำ

หนังสือ​โยนาห์​แตกต่าง​จาก​หนังสือ​ผู้พูด​แทน​พระเจ้า​เล่มอื่นๆ​ตรงที่​เป็น​เรื่องเล่า​เกือบ​ทั้งเล่ม​ไม่ใช่​คำเทศนา พระยาห์เวห์​เรียก​ให้​โยนาห์​ไป​บอก​ชาวเมือง​นีนะเวห์​ว่า พระองค์​จะ​ทำลาย​พวกเขา เพราะ​สิ่งชั่ว​ที่​พวกเขา​ทำอยู่ (นีนะเวห์​เป็น​เมืองหลวง​ของ​อาณาจักร​อัสซีเรีย ประเทศ​มหาอำนาจ​และ​เป็น​ศัตรู​ที่​โหดร้าย​ของ​อิสราเอล​ใน​ยุคนั้น) ใน​ตอนแรก โยนาห์​ชาวอิสราเอล​ผู้รักชาติ​ไม่ยอม​ไป เพราะ​กลัวว่า ชาวนีนะเวห์​จะ​กลับใจ โยนาห์​อาจจะ​กลัว​ด้วยว่า​ถ้า​พระเจ้า​ไม่ลงโทษ​นีนะเวห์​ตาม​ที่​เขา​พยากรณ์​ไว้ เขา​จะ​ได้​ชื่อว่า​เป็น​ผู้พูด​แทน​พระเจ้า​จอม​ปลอม พระยาห์เวห์​ต้อง​ใช้​วิธีต่างๆ​ของ​พระองค์​เพื่อ​ให้​บทเรียน​กับ​โยนาห์​ผู้พูด​แทน​พระองค์ เพื่อ​เขา​จะได้​เชื่อฟัง​และ​เข้าใจ​ถึง​ความรัก​ของ​พระองค์​ที่มี​ต่อ​ชนทุกชาติ รวม​ไปถึง​สัตว์ด้วย

1

พระยาห์เวห์​เรียก​แต่​โยนาห์​วิ่งหนี

1 พระยาห์เวห์​พูดกับ​โยนาห์+ 1:1 โยนาห์ โยนาห์​คนนี้​น่า​จะ​เป็น​ผู้พูด​แทน​พระเจ้า คนเดียวกับ​ที่​พูดถึง​ใน​หนังสือ 2 พงศ์กษัตริย์ 14:25 ซึ่ง​เป็น​ลูกชาย​ของ​อามิททัย​ว่า 2 “ลุกขึ้น ไป​ยัง​เมืองนีนะเวห์+ 1:2 นีนะเวห์ เป็น​เมืองหลวง​ของ​อัสซีเรีย และ​หลังจาก​เหตุการณ์​ใน​หนังสือ​เล่มนี้​ผ่านไป​หลาย​สิบปี​พวกอัสซีเรีย​ก็​ได้​มา​ทำลาย​อิสราเอล​ฝ่ายเหนือ ในปี 722-721 ก่อน​พระเยซู​มาเกิด ที่​ยิ่งใหญ่​นั้น ไป​ประณามมัน เพราะ​เรา​รู้ถึง​สิ่งชั่วร้าย​ที่​คน​ของมัน​กำลัง​ทำอยู่”

3 แต่​โยนาห์​ลุกขึ้น​หนีไป​ทิศ​ตรงข้าม คือ​หนี​ไป​เมือง​ทารชิช เพื่อ​ไป​ให้พ้น​หน้า​พระยาห์เวห์ โยนาห์​มุ่งหน้า​ลงไป​ทาง​เมืองยัฟฟา+ 1:3 ยัฟฟา เป็น​เมืองท่า​เล็กๆ​ใน​ทะเล​เมดิเตอร์เรเนียน ไม่ได้​เป็น​ส่วนหนึ่ง​ของ​อิสราเอล อยู่​ใต้​การปกครอง​ของ​ประเทศโฟนีเซีย และ​เขา​ก็​เจอ​กับ​เรือสินค้า​ลำหนึ่ง ที่​กำลัง​จะ​ไป​เมืองทารชิช โยนาห์​จึง​จ่าย​ค่าเดินทาง แล้ว​ลง​ไป​ในเรือ เพื่อ​เดินทาง​ไป​เมืองทารชิช​กับ​พวกเขา เพื่อ​ไป​ให้ไกล​จาก​หน้า​ของ​พระยาห์เวห์

พระยาห์เวห์​ส่ง​พายุใหญ่​มา

4 แต่​พระยาห์เวห์​โยน​ลมแรง​ลงไป​บนทะเล จึง​เกิด​พายุใหญ่​โหมกระหน่ำ​ขึ้น​ใน​ทะเล และ​เรือ​เกือบ​จะ​แตก​เป็นชิ้นๆ 5 พวกลูกเรือ​ตกใจ​กลัว​มาก ต่างคน​ต่าง​ก็​ร้อง​ขอ​ความช่วยเหลือ​จาก​เทพเจ้า​ของตน พวกเขา​โยน​สินค้า​ทิ้งทะเล เพื่อ​ทำ​ให้​เรือ​เบาขึ้น ก่อนหน้านั้น​โยนาห์​ได้​ลง​ไป​อยู่​ที่​ท้องเรือ​และ​ล้มตัวลง​นอน​หลับสนิท 6 หัวหน้า​ลูกเรือ​เข้า​ไป​หา​โยนาห์​และ​พูด​กับเขา​ว่า “ทำไม​เจ้า​มานอน​อยู่อย่างนี้ ลุกขึ้น ร้องให้​เทพเจ้า​ของเจ้า​ช่วยสิ บางที​เทพเจ้า​องค์นั้น​อาจจะ​สงสาร​เรา พวกเรา​จะได้​ไม่ต้องตาย”

7 พวกลูกเรือ​ก็​พูด​กันว่า “พวกเรา​มา​จับสลาก​กันเถอะ ดูซิว่า เป็น​ความผิด​ของใคร ที่​ทำ​ให้​เกิด​เรื่องเลวร้าย​นี้” พวกเขา​จึง​จับสลาก​กัน และ​สลากนั้น​ก็​ชี้​ไป​ที่​โยนาห์

8 พวกเขา​ก็​เลย​พูด​กับ​โยนาห์​ว่า ช่วย​บอก​หน่อยสิ​ว่า​เป็น​ความผิด​ของใคร ที่​ทำ​ให้​เกิด​เรื่องเลวร้าย​นี้​ขึ้น เจ้า​มา​ทำอะไร​บนเรือ​ลำนี้ เจ้า​มา​จากไหน มา​จาก​ประเทศ​อะไร เจ้า​เป็น​คนชาติไหน

9 โยนาห์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ผม​เป็น​คนฮีบรู และ​ผม​ก็​นมัสการ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​ฟ้าสวรรค์ พระองค์​เป็น​พระเจ้า​ที่​สร้าง​ทั้ง​ทะเล​และ​แผ่นดิน”

10 แล้ว​โยนาห์​เล่า​ให้​พวกเขา​ฟัง​ว่า เขา​กำลังหนี​พระยาห์เวห์​มา พวกเขา​ก็​พากัน​หวาดกลัว​มาก จึง​พูด​กับ​โยนาห์​ว่า “เจ้า​ทำ​อะไร​ลงไปนี่”

11 พวกเขา​พูด​กับ​โยนาห์​ว่า “พวกเรา​ควร​จะ​ทำอะไร​กับเจ้า​หรือ ทะเล​ถึง​จะ​สงบ​ลงได้” ใน​เวลานั้น​พายุ​ใน​ทะเล​ก็​ยิ่ง​โหมกระหน่ำ​แรงขึ้นๆ

12 โยนาห์​ตอบ​ไปว่า “โยน​ผม​ลงไป​ใน​ทะเล​เลย แล้ว​ทะเล​ก็​จะ​สงบลง เพราะ​ผม​เป็น​คนผิดเอง ที่​ทำ​ให้​พายุ​ร้ายแรง​นี้​เกิดขึ้น​กับ​พวกคุณ” 13 แต่​พวกลูกเรือ​ก็​ยังคง​พยายาม​พายเรือ​กลับ​เข้าฝั่ง แต่​พวกเขา​ก็​ทำ​ไม่ได้ เพราะ​น้ำทะเล​ยิ่ง​โหมกระหน่ำ​ซัด​ใส่​พวกเขา

14 พวกเขา​ร้อง​อ้อนวอน​ต่อ​พระยาห์เวห์ และ​พูดว่า “ข้าแต่​พระยาห์เวห์ อย่า​ให้​เรา​ต้องตาย เพราะ​ทำให้​ชาย​คนนี้​ต้องตาย อย่า​ได้​ลงโทษ​เรา​เหมือน​กับ​ว่า​เรา​เป็น​ฆาตกร​เพราะ​พระองค์​เป็น​ผู้​ทำให้​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​เกิดขึ้น​ตาม​ที่​พระองค์​ต้องการ”

15 แล้ว​พวกเขา​ก็​เอา​โยนาห์​โยน​ลงไป​ในทะเล แล้ว​ทะเล​ก็​สงบนิ่ง​ทันที 16 พวกเขา​พา​กัน​เกรง​กลัว​พระยาห์เวห์​ยิ่งนัก พวกเขา​จึง​ฆ่าสัตว์​เป็น​เครื่อง​บูชา​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ และ​พวกเขา​ก็​ได้​สาบาน​กับ​พระองค์

17 แล้ว​พระยาห์เวห์​สั่ง​ให้​ปลา​ใหญ่มาก​ตัวหนึ่ง​มา​กลืน​โยนาห์ โยนาห์​อยู่​ใน​ท้องปลา​ถึง​สามวัน​สามคืน

2

คำ​อธิษฐาน​ของ​โยนาห์

1 โยนาห์​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของเขา​จาก​ใน​ท้องปลา

2 เขา​พูดว่า “ใน​ยาม​ที่​ข้าพเจ้า​ตกทุกข์​ได้ยาก

ข้าพเจ้า​ร้องขอ​ความช่วยเหลือ​จาก​พระยาห์เวห์

พระองค์​ก็​ตอบ​ข้าพเจ้า​จาก​แดน​คนตาย

ข้าพเจ้า​ร้องขอ​ความช่วยเหลือ

แล้ว​พระองค์​ก็​ได้ยิน​เสียง​ของ​ข้าพเจ้า

3 พระองค์​โยน​ข้าพเจ้า​ลงไป​ใน​ทะเลลึก​ลงไป​ใจกลาง​ทะเล

และ​น้ำนั้น​ท่วม​ข้าพเจ้า​จน​มืดมิด

คลื่น​หนักหน่วง​ของ​พระองค์​ท่วมท้น​ตัว​ข้าพเจ้า

4 แล้ว​ข้าพเจ้า​ก็​พูดว่า ข้าพเจ้า​ถูก​ขับไล่​ออกไป​ให้​พ้น​หน้าพระองค์

แต่​ข้าพเจ้า​จะ​ได้เห็น​วิหาร​อันศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์​อีก

5 ตอนนั้น น้ำ​อยู่​รอบตัว​ข้าพเจ้า​สูง​ถึงคอ

น้ำทะเล​ลึก​ห้อมล้อม​ข้าพเจ้า​ไว้

สาหร่าย​ทะเล​พัน​รอบหัว​ข้าพเจ้า

6 ข้าพเจ้า​จม​ลึก​ลงไป​ถึง​ราก​ของ​ภูเขา

ข้าพเจ้า​ไป​ถึง​โลก​ของ​คนตาย

กลอนประตู​นั้น​ปิด​ขัง​ข้าพเจ้า​ไว้​ตลอดกาล

ข้าแต่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า

พระองค์​ยก​ข้าพเจ้า​ขึ้นมา​จาก​หลุม

7 เมื่อ​ข้าพเจ้า​เกือบ​จะ​ตาย

ข้าพเจ้า​ยัง​คิดถึง​พระยาห์เวห์

และ​คำ​อธิษฐาน​ของ​ข้าพเจ้า

ก็​ไป​ถึง​พระองค์​ใน​วิหาร​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์

8 คน​พวกนั้น​ที่​นมัสการ​พวก​รูปเคารพ​อัน​ไร้ค่า

ต่าง​พา​กัน​ทอดทิ้ง​ความ​เมตตา​กรุณา​ของ​พระเจ้า​ที่​มี​ต่อเขา

9 แต่​ข้าพเจ้า​จะ​ร้อง​สรรเสริญ​และ​ขอบ​พระคุณ​พระองค์

ข้าพเจ้า​จะ​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ให้​กับ​พระองค์

ข้าพเจ้า​จะ​ทำ​ตาม​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​สาบาน​ไว้

ความรอด​มา​จาก​พระยาห์เวห์”

10 แล้ว​พระยาห์เวห์​ก็​พูด​กับปลา และ​มัน​ก็​คาย​โยนาห์​ออก​มา​ไว้​บน​บก

3

พระยาห์เวห์​เรียก​โยนาห์​อีกครั้ง

1 แล้ว​พระยาห์เวห์​ก็​พูด​กับ​โยนาห์​เป็น​ครั้ง​ที่สอง​ว่า 2 “ลุกขึ้น​ไป​ยัง​เมือง​นีนะเวห์​ที่​ยิ่งใหญ่​นั้น ไป​ป่าวประกาศ​เรื่อง​ที่​เรา​บอก​กับ​เจ้า​ให้​กับ​คน​ที่นั่น” 3 แล้ว​โยนาห์​ก็​ลุกขึ้น​ไป​เมือง​นีนะเวห์ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บอก นีนะเวห์​เป็น​เมือง​ที่​ใหญ่โต​มโหฬาร​ต้อง​ใช้​เวลา​เดิน​ถึง​สามวัน​ถึง​จะ​ทั่วเมือง 4 โยนาห์​เริ่มต้น​เดิน​เข้าไป​ใน​เมือง หลังจาก​เดิน​ไป​ได้​หนึ่งวัน​แล้ว เขา​ก็​เริ่ม​ป่าวประกาศ​ว่า “อีก​สี่สิบวัน เมือง​นีนะเวห์​จะ​ถูกทำลาย”

5 และ​ชาวเมือง​นีนะเวห์​ก็​เชื่อ​พระเจ้า พวกเขา​ประกาศ​ว่า​จะ​อดอาหาร​และ​สวมใส่​เสื้อผ้า​กระสอบ เพื่อ​แสดง​ความเสียใจ​ต่อบาป​ที่​พวกเขา​ทำ พวกเขา​ทำ​อย่างนี้​กันหมด​ทุกคน ไม่ว่า​จะ​เป็น​ผู้ยิ่งใหญ่​หรือ​คนต่ำต้อย​ก็ตาม

6 เมื่อ​ข่าวนี้​ไป​ถึง​หู​ของ​กษัตริย์​เมือง​นีนะเวห์ พระองค์​ลุกขึ้น​จาก​บัลลังก์ ถอด​เสื้อคลุม สวมใส่​ผ้า​กระสอบ​แทน และ​นั่ง​บน​กองขี้เถ้า

7 จากนั้น​พระองค์​ออก​คำสั่ง​ไป​ทั่ว​เมือง​นีนะเวห์​ว่า

กษัตริย์​และ​เหล่า​ขุนนาง​ทั้งหลาย​ของ​พระองค์​ออก​คำสั่ง​ว่า

“ทั้งคน ทั้งสัตว์ ทั้งวัว ทั้งแกะ ห้าม​ชิม ห้าม​กิน และ​ห้าม​ดื่ม 8 แต่​ให้​ทุกคน​รวมทั้ง​สัตว์ ใส่​เสื้อผ้า​กระสอบ ให้​ทุกคน​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​สุดกำลัง แต่​ละ​คน​จะ​ต้อง​เลิก​ทำชั่ว และ​เลิก​ทำ​ทารุณ​โหดร้าย 9 ถ้า​ทำ​อย่างนี้ ไม่แน่ บางที​พระเจ้า​อาจจะ​เปลี่ยนใจ และ​หัน​จาก​ความโกรธ​ของ​พระองค์​ที่​กำลัง​เผาผลาญ​อยู่​ต่อเรา​ก็ได้ เพื่อ​พวกเรา​จะได้​ไม่ต้อง​ตาย”

10 พระเจ้า​เห็น​สิ่ง​ที่​พวกเขา​ทำ พระองค์​เห็นว่า​พวกเขา​ได้​หัน​ไป​จาก​ทางชั่ว​ของเขา พระเจ้า​จึง​เปลี่ยนใจ ไม่ลงโทษ​พวกเขา​อย่าง​ที่​พระองค์​บอกไว้​ว่า​จะทำ

4

โยนาห์​โกรธ​ที่​พระเจ้า​ใจดี

1 แต่​สิ่งนี้​ทำให้​โยนาห์​ไม่พอใจ​มาก เขา​โกรธมาก 2 เขา​จึง​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​และ​พูดว่า “ข้าแต่​พระยาห์เวห์ นึกแล้ว​ว่า​มัน​จะต้อง​เป็น​อย่างนี้​แน่ๆ​ตั้งแต่​อยู่​ที่บ้าน​แล้ว นั่น​เป็นเหตุ​ที่​ข้าพเจ้า​ถึง​พยายาม​หนี​ไป​เมือง​ทาร์ชิช เพราะ​ข้าพเจ้า​รู้ว่า พระองค์​มี​เมตตาปรานี พระองค์​อดทนนาน พระองค์​มี​ความรัก​ที่​ยิ่งใหญ่ และ​พร้อมเสมอ​ที่​จะ​เปลี่ยนใจ​ไม่ลงโทษ

3 ดังนั้น พระยาห์เวห์​เจ้าข้า ฆ่า​ข้าพเจ้า​เลย เพราะ​ข้าพเจ้า​ตาย​ซะ​ดีกว่า”

4 แล้ว​พระยาห์เวห์​พูดว่า

“ที่​เจ้าโกรธ​อย่างนี้​คิดว่า​ถูกแล้วหรือ” 5 แล้ว​โยนาห์​ก็​ออกไป​นอกเมือง เขา​ไป​นั่ง​อยู่​ทาง​ทิศตะวันออก​ของเมือง ทำ​เพิง​ที่พัก​ขึ้นมา​หลังหนึ่ง​และ​นั่ง​หลบแดด​อยู่​ในนั้น เฝ้าดู​ว่า​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​เมือง

6 แล้ว​พระยาห์เวห์​ก็​สั่ง​ให้​ต้นละหุ่ง​ต้นหนึ่ง​งอก​ขึ้นมา​อยู่​เหนือ​โยนาห์ เพื่อ​เป็น​ร่มเงา​บังหัว​ให้​กับ​โยนาห์ และ​ช่วย​ดับร้อน​คลายทุกข์+ 4:6 ช่วย​ดับร้อน​คลายทุกข์ คำนี้​อาจ​มี​ความหมาย​รวมถึง “ช่วย​สงบ​ทัศนคติ​ที่​ชั่วช้า​ของเขา” ให้​กับ​เขา โยนาห์​ดีใจมาก​ที่มี​ต้นละหุ่ง​นี้

7 เช้า​วันต่อมา พระเจ้า​ก็​สั่ง​ให้​หนอน​ตัวหนึ่ง​มา​กัดกิน​ต้นละหุ่ง​นั้น ทำให้​มัน​เหี่ยวแห้ง​ตายไป

8 ต่อมา เมื่อ​ดวง​อาทิตย์​ลอย​สูงขึ้น​บน​ท้องฟ้า พระเจ้า​ก็​สั่ง​ให้​ลมร้อน​พัด​มา​จาก​ทาง​ทิศตะวันออก และ​แสงอาทิตย์​ก็​แผดกล้า​ลง​บนหัว​ของ​โยนาห์ ทำให้​เขา​อ่อนเพลีย​หมดแรง​ไป เขา​ร่ำร้อง​อยากตาย เขา​พูดว่า “ให้​ข้าพเจ้า​ตาย​ซะดีกว่า”

9 แล้ว​พระเจ้า​ก็​พูด​กับ​โยนาห์​ว่า “ที่​เจ้า​โกรธ​เรื่อง​ต้นละหุ่ง​นั้น คิดว่า​ถูกแล้วหรือ”

โยนาห์​ตอบว่า “โกรธสิ โกรธ​แทบตาย​อยู่แล้ว”

10 พระเจ้า​จึง​พูดว่า “ดูเจ้า​เป็นห่วง​เป็นใย​ต้นไม้​นั้น​เสีย​เหลือเกิน​นะ ทั้งๆที่​เจ้า​ไม่ได้​ลงแรง​ปลูก​และ​ไม่ได้​ทำ​ให้​มัน​โตขึ้น​ด้วย ต้นไม้​นั้น​งอก​ออกมา​ใน​คืนเดียว อยู่​ได้​วันเดียว​แล้ว​ก็ตาย

11 แล้ว​อย่างนี้ จะ​ไม่ให้​เรา​เป็น​ห่วง​นีนะเวย์​เมืองใหญ่​นั้น​ได้ยังไง เป็น​เมือง​ที่มี​คน​อยู่​มากกว่า​หนึ่งแสน​สองหมื่น​คน เขา​เป็น​เหมือน​เด็ก​ที่​ไม่รู้​ว่า​ข้างไหน​มือขวา​ข้างไหน​มือซ้าย+ 4:11 ข้างไหน​มือขวา​ข้างไหน​มือซ้าย อาจ​หมายถึง “เด็กไร้เดียงสา” แถม​ยัง​มี​สัตว์​ต่างๆ​อีก​มากมาย​ใน​เมือง​นั้น​ด้วย”