2 ซามูเอล

คำนำ

คำนำ​ของ​หนังสือ​เล่มนี้ อ่าน​ได้​จาก​คำนำ​ของ​หนังสือ 1 ซามูเอล

1

ดาวิด​รู้​ข่าว​การตาย​ของ​ซาอูล

1 หลังจาก​ที่​ซาอูล​ตาย ดาวิด​เพิ่ง​จะ​กลับ​มา​จาก​การ​โจมตี​ชาว​อามาเลค​และ​ได้​มา​พัก​อยู่​ที่​ศิกลาก​เป็น​เวลา​สอง​วัน 2 ใน​วันที่​สาม ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​มา​จาก​ค่าย​ของ​ซาอูล​ได้​มา​ถึง​ศิกลาก เสื้อผ้า​ของ​เขา​ฉีกขาด​และ​มี​ฝุ่น​อยู่​เต็ม​หัว​ไป​หมด+ 1:2 เสื้อผ้า … ฝุ่น​อยู่​เต็ม​หัว​ไป​หมด การ​ฉีก​เสื้อผ้า​และ​การ​เอา​ฝุ่น​ใส่​หัว เป็น​การ​แสดง​ความ​โศก​เศร้า เมื่อ​เขา​มา​หา​ดาวิด เขา​ก้มกราบ​ดาวิด​ลง​กับ​พื้น​ทำ​ความเคารพ​ดาวิด

3 ดาวิด​ถาม​เขา​ว่า “เจ้า​มา​จาก​ที่​ไหน​หรือ”

เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​หนี​มา​จาก​ค่าย​ของ​ชาว​อิสราเอล”

4 ดาวิด​ถาม​ต่อว่า “เล่า​ให้​เรา​ฟังซิ​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น”

เขา​ตอบ​ว่า “มี​คน​จำนวน​มาก​หนี​ไป​จาก​สนามรบ และ​หลาย​คน​ล้ม​ตาย​ลง ส่วน​ซาอูล​กับ​โยนาธาน​ลูกชาย​ของ​เขา​ก็ตาย​ด้วย”

5 ดาวิด​จึง​ถาม​ชาย​หนุ่ม​ที่​นำ​เรื่อง​นั้น​มา​เล่า​ให้​ฟัง​ว่า “เจ้า​รู้​ได้​ยังไง​ว่า​ซาอูล​กับ​โยนาธาน​ลูกชาย​ของ​เขา​ตาย​แล้ว”

6 ชาย​หนุ่ม​จึง​ตอบ​ว่า “บังเอิญ​ข้าพเจ้า​อยู่​ที่​ภูเขา​กิลโบอา และ​เห็น​ซาอูล​กำลัง​ใช้​หอก​ของ​เขา​ยัน​ตัว​เขา​ไว้ มี​รถ​ม้าศึก​และ​ทหารม้า​มากมาย​กำลัง​ไล่​ตาม​ใกล้​จะ​มา​ถึง​ตัว​เขา 7 เมื่อ​เขา​หัน​มา​เห็น​ข้าพเจ้า เขา​เรียก​ข้าพเจ้า​และ​ข้าพเจ้า​ก็​ถาม​ว่า ‘ท่าน​จะ​ให้​ข้าพเจ้า​ช่วย​อะไร​หรือ’ 8 เขา​ถาม​ข้าพเจ้า​ว่า ‘เจ้า​เป็น​ใคร’ ข้าพเจ้า​ตอบ​ว่า ‘ข้าพเจ้า​เป็น​ชาว​อามาเลค’ 9 เขา​จึง​พูด​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘มา​ยืน​ค่อม​เรา​และ​ฆ่า​เรา​ซะ เรา​เจ็บปวด​มาก​แทบ​ขาดใจ​ตาย​อยู่​แล้ว แต่​ก็​ไม่​ตาย​สักที’ 10 ดังนั้น​ข้าพเจ้า​จึง​ไป​ยืน​ค่อม เขา​และ​ได้​ฆ่า​เขา​เสีย เพราะ​ข้าพเจ้า​รู้​ว่า​ล้ม​ลง​ขนาด​นั้น​เขา​จะ​ไม่​รอด​แน่ และ​ข้าพเจ้า​ได้​เอา​มงกุฎ​ที่​เขา​สวม​อยู่​บน​หัว​และ​กำไล​ที่​แขน​ของ​เขา​มา​ที่​นี่​ให้​กับ​ท่าน​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า”

11 แล้ว​ดาวิด​และ​คน​ของ​เขา​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา​ก็​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน​เอง 12 พวก​เขา​ร้องไห้​ด้วย​ความ​เศร้าโศก​และ​อด​อาหาร​จน​กระทั่ง​ถึง​เย็น​ให้​กับ​ซาอูล และ​โยนาธาน​ลูกชาย​ของ​ซาอูล และ​ให้​กับ​กองทัพ​ของ​พระยาห์เวห์ รวมทั้ง​ครอบครัว​ของ​ชาว​อิสราเอล เพราะ​พวก​เขา​ต่าง​ก็​ล้ม​ตาย​ลง​ด้วย​ดาบ

13 ดาวิด​ถาม​ชาย​หนุ่ม​ที่​นำ​เรื่อง​นี้​มา​เล่า​ให้​เขา​ฟัง​ว่า “เจ้า​มา​จาก​ที่​ไหน”

เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​เป็น​ลูก​ของ​ชาว​ต่างชาติ เป็น​ชาว​อามาเลค”

14 ดาวิด​ถาม​เขา​ว่า “ทำไม​เจ้า​ถึง​ไม่​กลัว​ที่​จะ​ยก​มือ​ขึ้น​ทำลาย​ผู้ที่​พระยาห์เวห์​ได้​เจิม​ไว้”

15 แล้ว​ดาวิด​ก็​เรียก​คน​ของ​เขา​มา​คน​หนึ่ง​และ​บอก​ว่า “นำ​ตัว​มัน​ไป​ตี​ให้​ตาย” ดังนั้น​คน​ของ​เขา​จึง​นำ​ตัว​ชาย​คน​นั้น​ไป​ทุบ​ตี​จน​ตาย 16 เพราะ​ดาวิด​พูด​กับ​เขา​ว่า “ที่​เจ้า​ต้อง​ตาย​นี้​ก็​เป็น​ความผิด​ของ​เจ้า​เอง+ 1:16 ที่​เจ้า​ต้อง​ตาย … เจ้า​เอง หรือ​แปล​ตรงๆ​ได้​ว่า “เลือด​ของ​เจ้า​ตก​อยู่​บน​หัว​ของ​เจ้า​เอง” เพราะ​ปาก​ของ​เจ้า​ได้​ปรักปรำ​เจ้า​ตอน​ที่​เจ้า​พูด​ว่า ‘ข้าพเจ้า​ได้​ฆ่า​คน​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​เจิม​ไว้’”

บทเพลง​ไว้ทุกข์​ให้​ซาอูล​และ​โยนาธาน

17 ดาวิด​แต่ง​เพลง​ไว้อาลัย​ให้​กับ​ซาอูล​และ​โยนาธาน​ลูกชาย​ของ​ซาอูล 18 ดาวิด​สั่ง​ให้​สอน​บทเพลง​ไว้อาลัยนี้​ให้​กับ​คน​ยูดาห์ (เพลง​นี้​มี​ชื่อ​ว่า “คัน​ธนู”+ 1:18 เพลง​นี้​มี​ชื่อ​ว่า “คัน​ธนู” สำเนา​ฉบับ​ฮีบรู จุดนี้​เข้าใจ​ยาก ส่วน​สำเนา​กรีก​โบราณ​ไม่​มี​จุด​นี้ และ​ถูก​เขียน​ไว้​ใน “หนังสือ​ยาชาร์”+ 1:18 หนังสือ​ยาชาร์ เป็น​หนังสือ​ที่​บันทึก​เรื่องราว​เกี่ยวกับ​สงคราม​ทั้งหลาย​ของ​อิสราเอล)

19 “อิสราเอล​เอ๋ย ศักดิ์ศรี​ของ​เจ้า​นอน​ตาย​ตาม​เนินเขา​ทั้งหลาย​ของ​เจ้า

ผู้​กล้าหาญ​เหล่า​นั้น​ได้​ล้ม​ตาย​ลง

20 อย่า​พูด​ถึง​เรื่องนี้​ใน​เมือง​กัท+ 1:20 กัท เมือง​หลวง​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย

อย่า​ประกาศ​เรื่องนี้​บน​ถนน​ใน​เมือง​อัชเคโลน+ 1:20 เมือง​อัชเคโลน เมือง​หนึ่ง​ใน 5 เมือง​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย

ไม่​อย่าง​นั้น บรรดา​สาวๆ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​จะ​ดีใจ

ไม่​อย่าง​นั้น บรรดา​สาวๆ​ของ​ผู้​ที่​ไม่​ได้​เข้า​พิธีขลิบ+ 1:20 ผู้​ที่​ไม่​ได้​เข้า​พิธีขลิบ หรือ “ชาว​ต่างชาติ” แสดง​ว่า​ชาว​ฟีลิสเตีย​ไม่​ได้​มี​ส่วน​ร่วม​ใน​ข้อตกลง​ของ​ชาว​อิสราเอล​ที่​ทำ​กับ​พระเจ้า จะ​ร่าเริง

21 ไอ้​เทือกเขา​ของ​กิลโบอา

ขอ​อย่า​ให้​มี​ทั้ง​น้ำค้าง​และ​ฝน​ตกลง​บน​เจ้า​อีก​เลย

ขอ​อย่า​ให้​ท้องทุ่ง​ออก​ผลผลิต​มา​สำหรับ​เป็น​เครื่อง​ถวาย

เพราะ​ที่นั่น โล่​ของ​ผู้​กล้า​ได้​ถูก​ทำ​ให้​เสื่อม​ไป

โล่​ของ​ซาอูล​ไม่​มี​วัน​ถูก​ลูบ​ด้วย​น้ำมัน​อีก​แล้ว

22 คัน​ธนู​ของ​โยนาธาน​ทำ​ให้​เลือด​ของ​ผู้ที่​ถูก​ฆ่า​หลั่งไหล

ดาบ​ของ​ซาอูล​เสียบ​เข้า​ไป​ใน​ไขมัน​ของ​ผู้ที่​แข็งแกร่ง

และ​ไม่​ได้​กลับ​มา​เปล่าๆ​จาก​การศึก

23 ซาอูล​และ​โยนาธาน

ตอน​มี​ชีวิต​อยู่​ทั้ง​สอง​ก็​รัก​กัน​และ​เอื้อเฟื้อ​ต่อ​กัน

ตอน​ตาย​พวก​เขา​ก็​ไม่​ได้​ถูก​แยก​จาก​กัน

พวก​เขา​ว่องไว​กว่า​นก​อินทรี

พวก​เขา​แข็งแรง​ยิ่งกว่า​สิงโต

24 สาวๆ​ของ​อิสราเอล​ทั้งหลาย ร้องไห้​ให้​กับ​ซาอูล​เถิด

ซาอูล​แต่งกาย​ของ​พวก​ท่าน​อย่าง​หรูหรา​ด้วย​เสื้อ​สีเลือดหมู

ซาอูล​ประดับ​เสื้อผ้า​ของ​พวก​ท่าน​ด้วย​ทองคำ

25 ผู้​กล้าหาญ​เหล่า​นั้น​ได้​ล้ม​ตาย​ลง

ใน​ท่ามกลาง​ศึก​สงคราม

โยนาธาน​ถูก​ฆ่า​นอน​ตาย​อยู่​บน​เนิน​สูง​ของ​พวก​ท่าน

26 พี่​โยนาธาน​เอ๋ย ข้าพเจ้า​ร้องไห้​คร่ำ​ครวญ​เพื่อ​ท่าน

ข้าพเจ้า​รัก​ท่าน​มาก

ความรัก​ของ​ท่าน​ที่​ให้​กับ​ข้าพเจ้า​นั้น​วิเศษ​นัก

วิเศษ​ยิ่ง​กว่า​ความรัก​ของ​ผู้หญิง

27 ผู้​กล้าหาญ​เหล่า​นั้น​ได้​ล้ม​ตาย​ลง

พวก​อาวุธ​สงคราม​ได้​พินาศ​ไป”

2

ดาวิด​ย้าย​ไป​เมือง​เฮโบรน

1 ต่อมา​ภายหลัง ดาวิด​ได้​ถาม​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าพเจ้า​ควร​จะ​เข้า​ไป​เมือง​ใด​เมือง​หนึ่ง​ของ​ยูดาห์​เพื่อ​ตั้ง​เป็น​ฐาน​ที่​มั่น​หรือ​ไม่”

พระยาห์เวห์​ตอบ​ว่า “ขึ้น​ไป​เถิด”

ดาวิด​ถาม​ว่า “ข้าพเจ้า​ควร​จะ​ไป​ที่​ไหน​หรือ”

พระยาห์เวห์​ตอบ​ว่า “ไป​เมือง​เฮโบรน”

2 ดาวิด​จึง​ขึ้น​ไป​ที่​เฮโบรน พร้อม​กับ​เมีย​สอง​คน​ของ​เขา คือ อาหิโนอัม​ชาว​ยิสเรเอล​และ​อาบีกายิล เมีย​หม้าย​ของ​นาบาล​ชาว​คารเมล 3 ดาวิด​ยัง​พา​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา พร้อม​กับ​ครอบครัว​ของ​แต่​ละ​คน​ไป​ด้วย และ​พวก​เขา​ได้​ไป​ตั้ง​บ้าน​เรือน​อยู่​ที่​เมือง​เฮโบรน​และ​ตาม​หมู่บ้าน​ต่างๆ​ของ​มัน

ดาวิด​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​ยูดาห์

4 แล้ว​พวก​ชาว​ยูดาห์ ก็​มา​ที่​เมือง​เฮโบรน และ​ที่​นั่น​พวก​เขา​ได้​เจิม​ดาวิด​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ของ​ครอบครัว​ชาว​ยูดาห์

เมื่อ​มี​คน​มา​บอก​ดาวิด​ว่า​ชาว​ยาเบช-กิเลอาด​เป็น​ผู้​ฝังศพ​ซาอูล 5 ดาวิด​ส่ง​คน​ส่งข่าว​ไป​หา​ชาว​ยาเบช-กิเลอาด เพื่อ​บอก​กับ​พวก​เขา​ว่า “ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​อวยพร​พวก​ท่าน ที่​พวก​ท่าน​ได้​แสดง​ความ​จงรัก​ภักดี​ต่อ​ซาอูล​นาย​ของ​พวก​ท่าน ด้วย​การ​ฝังศพ​เขา 6 ตอนนี้​ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​แสดง​ความรัก​และ​ความ​สัตย์ซื่อ​ต่อ​พวก​ท่าน และ​เรา​ก็​จะ​ดี​กับ​พวก​ท่าน​เหมือนกัน เพราะ​สิ่ง​ที่​พวก​ท่าน​ได้​ทำ​ไป​นั้น 7 อย่างนั้น ขอ​ให้​เข้มแข็ง​และ​กล้าหาญ​ไว้ ซาอูล​นาย​ของ​ท่าน​ได้​ตาย​ไป​แล้ว แต่​ครอบครัว​ยูดาห์​ได้​แต่งตั้ง​เรา​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​พวก​เขา​แล้ว”

อิชโบเชท​ได้​เป็น​กษัตริย์​ของ​อิสราเอล

8 ใน​ขณะ​นั้น อับเนอร์​ลูกชาย​ของ​เนอร์​แม่ทัพ​ของ​ซาอูล ได้​พา​อิชโบเชท+ 2:8 อิชโบเชท แปล​ว่า ชาย​แห่ง​ความอดสู เข้าใจ​ว่า​คน​ที่​คัดลอก​พระคัมภีร์​เปลี่ยน​ชื่อ​ของ​คน​นี้ เขา​ชื่อ อิชบาอัล ดู​ได้​จาก 1 พงศาวดาร 8:33 และ 9:39 อิชบาอัล​แปล​ว่า แปล​ว่า​ชาย​ของ​เจ้านาย แต่​บาอัล​ยัง​เป็น​ชื่อ​ของ​พระ​ชาว​ต่างชาติ​ด้วย และ​คน​คัดลอก​พระคัมภีร์​ถือ​ว่า​เป็น​เรื่อง​น่าอับอ่าย​ที่​จะ​เป็น​ชาย​ของ​พระบาอัล ลูกชาย​ของ​ซาอูล​ไป​ที่​เมือง​มาหะนาอิม 9 และ​เขา​ได้​แต่งตั้ง​อิชโบเชท​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​เหนือ​กิเลอาด อาชูร์+ 2:9 อาชูร์ หรือ​อาเชอร์ ยิสเรเอล เอฟราอิม เบนยามิน​และ​เหนือ​อิสราเอล+ 2:9 อิสราเอล บาง​ครั้ง​คำนี้​หมายถึง​ทั้ง​ประเทศ คือ​รวมทั้ง​ยูดาห์​และ​อิสราเอล แต่​ใน​ที่​นี้​หมายถึง​เพียง​กลุ่ม​ของ​ครอบครัว​ที่​ไม่​ได้​รวม​กับ​ยูดาห์​ทั้ง​หมด

10 อิชโบเชท​ลูกชาย​ของ​ซาอูล​มี​อายุ​สี่​สิบ​ปี เมื่อ​เขา​ได้​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​อิสราเอล และ​เขา​ได้​ปกครอง​อยู่​สอง​ปี ส่วน​ครอบครัว​ของ​ชาว​ยูดาห์​ได้​ติดตาม​ดาวิด​ไป 11 ดาวิด​ได้​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​ชาว​ยูดาห์​ใน​เมือง​เฮโบรน เป็น​เวลา​เจ็ด​ปี​หก​เดือน

การ​สู้รบ​กัน​ที่​กิเบโอน

12 อับเนอร์​ลูกชาย​ของ​เนอร์ รวมทั้ง​คน​ของ​อิชโบเชท​ลูกชาย​ซาอูล ได้​ออก​จาก​เมือง​มาหะนาอิม​และ​ไป​ที่​เมือง​กิเบโอน 13 โยอาบ​ลูกชาย​นาง​เศรุยาห์​และ​คน​ของ​ดาวิด​ได้​ออก​ไป​พบ​พวก​เขา​ที่​สระน้ำ​ของ​เมือง​กิเบโอน คน​สอง​กลุ่มนี้ นั่ง​กัน​อยู่​คนละ​ฝั่ง​ของ​สระน้ำ

14 แล้ว​อับเนอร์​ก็​พูด​กับ​โยอาบ​ว่า “ให้​คน​หนุ่มๆ​มา​ต่อสู้​กัน​ตัว​ต่อ​ตัว​ให้​พวก​เรา​ดู” แล้ว​โยอาบ​พูด​ว่า “ตกลง ให้​พวก​เขา​ต่อสู้​กัน”

15 ดังนั้น​พวก​เขา​จึง​ยืน​ขึ้น​และ​เดิน​ออก​มา​ตาม​ที่​ได้​นับ​ไว้ เป็น​คน​จาก​เผ่า​ของ​เบนยามิน​สิบ​สอง​คน​ที่​อยู่​ฝ่าย​อิชโบเชท​ลูกชาย​ของ​ซาอูล และ​เป็น​คน​ของ​ดาวิด​สิบ​สอง​คน 16 แล้ว​แต่​ละ​คน​ต่าง​ก็​จับ​หัว​ของ​คู่​ต่อสู้​ของ​ตน​ไว้​และ​ใช้​ดาบ​แทง​ไป​ที่​สีข้าง​ของ​แต่​ละ​ฝ่าย แล้ว​ทั้ง​คู่​ก็​ล้ม​ลง​ตาย​ด้วย​กัน ดังนั้น สถานที่​นั้น​ใน​เมือง​กิเบโอน​จึง​ถูก​เรียกว่า เฮลขัท ฮัสซูริม+ 2:16 เฮลขัท ฮัสซูริม หมายถึง​ทุ่ง​แห่ง​ดาบ​หรือ​ทุ่ง​แห่ง​ความ​เป็น​ศัตรู

17 การ​สู้รบ​กัน​ใน​วัน​นั้น​ดุเดือด​มาก อับเนอร์​กับ​พวก​คน​ของ​อิสราเอล​ต่าง​ก็​พ่ายแพ้​ต่อ​พวก​ของ​ดาวิด 18 ลูกชาย​สาม​คน​ของ​นาง​เศรุยาห์​ก็​อยู่​ที่​นั่น​ด้วย คือ​โยอาบ อาบีชัย​และ​อาสาเฮล ขณะนั้น อาสาเฮล​วิ่ง​อย่าง​ว่องไว​เหมือน​เนื้อทราย​ป่า 19 เขา​วิ่ง​ไล่​ตาม​อับเนอร์​ไป​อย่าง​แน่ว​แน่ ตรง​ไป​ไม่​หันขวา​หันซ้าย 20 อับเนอร์​หัน​กลับ​มา​มอง​ข้างหลัง​และ​ถาม​ออก​มา​ว่า “อาสาเฮล นั่น​เจ้า​หรือ”

เขา​ตอบ​ว่า “ใช่​แล้ว”

21 แล้ว​อับเนอร์​ก็​พูด​กับ​เขา​ว่า “หัน​ไป​ทางขวา​หรือ​ทางซ้ายสิ จับ​เอา​ชาย​หนุ่ม​คน​ใด​ก็​ได้​แล้ว​ปลด​อาวุธ​เขา​ไป​เสีย” แต่​อาสาเฮล​ยัง​ไม่​หยุด​ไล่​ตาม​เขา

22 อับเนอร์​เตือน​อาสาเฮล​อีก​ว่า “หยุด​ไล่​ตาม​เรา​ได้​แล้ว จะ​ให้​เรา​ทำร้าย​เจ้า​หรือ​ยังไง แล้ว​เรา​จะ​มอง​หน้า​โยอาบ​พี่ชาย​ของ​เจ้า​ได้​ยังไง”

23 แต่​อาสาเฮล​ปฏิเสธ​ไม่​ยอม​เลิก​ไล่​ตาม ดังนั้น​อับเนอร์​จึง​เอา​ด้าม​หอก​แทง​เข้า​ที่​ท้อง​ของ​อาสาเฮล ด้าม​หอก​ทะลุ​ออก​กลาง​หลัง เขา​ล้ม​ลง​ที่​นั่น ตาย​คาที่ และ​ทุกๆ​คน​ก็​หยุด​เมื่อ​มา​ถึง​ที่​ที่​อาสาเฮล​ล้ม​ลง​ตาย 24 แต่​โยอาบ​และ​อาบีชัย+ 2:24 โยอาบ​และ​อาบีชัย พี่ชาย​ของ​อาสาเฮล ผู้ที่​ถูก​อับเนอร์​ฆ่า​ตาย ยัง​คง​ไล่​ตาม​อับเนอร์​ต่อ​ไป และ​ดวง​อาทิตย์​กำลัง​จะ​ตก​ดิน พวก​เขา​มา​ถึง​เนินเขา​อัมมาห์​ใกล้​กับ​กียาห์ ระหว่าง​ทาง​ที่​จะ​ไป​ที่​รกร้าง​ของ​เมือง​กิเบโอน 25 แล้ว​คน​ของ​เบนยามิน​ก็​เข้า​มา​ร่วม​กับ​อับเนอร์ พวก​เขา​รวมตัวกัน​เป็น​กลุ่ม​เดียว​และ​ตั้ง​รับ​อยู่​บน​ยอดเขา​นั้น

26 อับเนอร์​ร้อง​เรียก​โยอาบ​ว่า “จะ​ต้อง​ให้​มี​การ​ฆ่า​ฟัน​กัน​ตลอด​ไป​หรือ ท่าน​ไม่​คิด​หรือ​ว่า​มัน​จะ​ต้อง​จบ​ลง​ด้วย​ความ​เศร้า เมื่อ​ไร​ท่าน​จะ​สั่ง​ให้​คน​ของ​ท่าน​หยุด​ไล่​ตาม​พี่น้อง​ของ​พวก​เขา​เสียที”

27 โยอาบ​ตอบ​ว่า “พระเจ้า​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ขนาด​ไหน ก็​ให้​แน่​ใจ​ขนาด​นั้น​เลย​ว่า ถ้า​ท่าน​ไม่​พูด​ขึ้น​มา คน​เหล่า​นี้​ก็​จะ​ยัง​คง​ไล่​ตาม​พี่น้อง​ของ​พวก​เขา​เอง​ไป​จน​กระทั่ง​ถึง​เช้า​แน่นอน+ 2:27 ถ้า … แน่นอน หรือ​อาจ​พูด​ว่า “เช้า​นี้ คน​เหล่า​นี้​ก็​จะ​ไม่​ติด​ตาม​พี่น้อง​ของ​พวก​เขา​อีก” หรือ​พูด​ว่า “คน​เหล่า​นี้​คง​จะ​เลิก​ติดตาม​พี่น้อง​ของ​พวก​เขา​เมื่อ​ถึง​เวลา​เช้า”” 28 ดังนั้น​โยอาบ​จึง​เป่า​แตร และ​คน​ทั้งหมด​ก็​หยุด พวก​เขา​ไม่​ไล่​ตาม​อิสราเอล​อีก และ​ไม่​ต่อสู้​อีก​ต่อ​ไป

29 ตลอด​คืน​นั้น อับเนอร์​และ​คน​ของ​เขา​เดิน​ทาง​ผ่าน​อาราบาห์ พวก​เขา​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน และ​เดิน​ทาง​ผ่าน​หุบเขา​บิทโรน+ 2:29 บิทโรน หรือ “ตอน​เช้า” หรือ “หุบเหว” ความ​หมาย​ของ​คำ​ฮีบรู​คำ​นี้​ยัง​ไม่​แน่นอน และ​มา​ถึง​เมือง​มาหะนาอิม

30 เมื่อ​โยอาบ​กลับ​มา​จาก​การ​ไล่​ตาม​อับเนอร์ และ​เรียก​ชุมนุม​คน​ของ​เขา​ทั้งหมด ถ้า​ไม่​รวม​อาสาเฮล คน​ของ​ดาวิด​หาย​ไป​สิบ​เก้า​คน 31 แต่​คน​ของ​ดาวิด​ก็​ได้​ฆ่า​ชาว​เบนยามิน​ซึ่ง​อยู่​กับ​อับเนอร์​ไป​ถึง​สามร้อย​หกสิบ​คน 32 พวก​เขา​ได้​เอา​ศพ​ของ​อาสาเฮล​มา​และ​ฝัง​เขา​ไว้​ใน​หลุม​ฝังศพ​ของ​พ่อ​เขา​ที่​เมือง​เบธเลเฮม

แล้ว​โยอาบ​และ​คน​ของ​เขา​ก็​เดินทาง​ตลอด​ทั้ง​คืน​จน​มา​ถึง​เมือง​เฮโบรน​เมื่อ​เริ่ม​สว่าง

3

1 สงคราม​ระหว่าง​ครอบครัว​ของ​ซาอูล​และ​ครอบครัว​ของ​ดาวิด​ยืดเยื้อ​อยู่​นาน ดาวิด​ยิ่ง​เข้มแข็ง​ขึ้น​เรื่อยๆ​ใน​ขณะ​ที่​ครอบครัว​ของ​ซาอูล​กลับ​อ่อนแอ​ลง​เรื่อยๆ

ลูกชาย​ดาวิด​ที่​เกิด​ใน​เฮโบรน

(1 พศด. 3:1-4)

2 มี​ลูกชาย​ของ​ดาวิด​หลาย​คน​ที่​เกิด​ใน​เมือง​เฮโบรน

ลูกชาย​คน​แรก​คือ​อัมโนน เป็น​ลูก​ของ​นาง​อาหิโนอัม​ชาว​ยิสเรเอล

3 ลูกชาย​คน​ที่​สอง​ชื่อ​เดลูยาห์+ 3:3 เดลูยาห์ อยู่​ใน​ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ และ​ฉบับ​ฮีบรู​ที่​พบ​ใน​ถ้ำ​คุมรัน ฉบับ​ฮีบรู​อื่นๆ เขียน​ว่า คิเลอาบ เป็น​ลูก​ของ​นาง​อาบีกายิล เมีย​หม้าย​ของ​นาบาล​ชาว​คารเมล

คน​ที่​สาม​ชื่อ​อับซาโลม​เป็น​ลูก​ของ​นาง​มาอาคาห์​ลูกสาว​ของ​ทัลมัย กษัตริย์​เกชูร์

4 คน​ที่​สี่​ชื่อ​อาโดนียาห์​ลูก​นาง​ฮักกีท

คน​ที่​ห้า​ชื่อ​เชฟาทิยาห์​ลูก​นาง​อาบีตัล

5 คน​ที่​หก​ชื่อ​อิทเรอัม ลูก​นาง​เอกลาห์ ลูกชาย​ทั้ง​หก​คน​นี้​ของ​ดาวิด​เกิด​ใน​เมือง​เฮโบรน

อับเนอร์​ตัดสินใจ​เข้า​ร่วม​กับ​ดาวิด

6 ใน​ช่วง​ของ​สงคราม​ระหว่าง​ครอบครัว​ซาอูล​และ​ครอบครัว​ดาวิด อับเนอร์​ทำ​ตัว​ใหญ่​ขึ้นๆ​ใน​ครอบครัว​ซาอูล 7 ซาอูล​เคย​มี​เมีย​น้อย​ชื่อ​ริสปาห์​เป็น​ลูกสาว​ของ​อัยยาห์ อิชโบเชท​ได้​พูด​กับ​อับเนอร์​ว่า “ท่าน​ไป​นอน​กับ​เมีย​น้อย​ของ​พ่อ​เรา​ทำไม”

8 อับเนอร์​โกรธ​มาก ที่​อิชโบเชท​พูด​อย่าง​นั้น เขา​ตอบ​ว่า “นี่​เรา​เป็น​หัว​หมา​ของ​ฝ่าย​ยูดาห์​หรือ+ 3:8 นี่​เรา … หรือ แปล​ได้​อีก​อย่าง​หนึ่ง​ว่า “เรา​ไม่​ใช่​คน​ทรยศ​ที่ทำ​งาน​ให้​ฝ่าย​ยูดาห์” ทุก​วัน​นี้​เรา​ซื่อสัตย์​กับ​ครอบครัว​ของ​ซาอูล​พ่อ​ท่าน​และ​กับ​ครอบครัว​และ​เพื่อนๆ​เขา เรา​ไม่​ได้​ส่ง​ตัว​ท่าน​ให้​กับ​ดาวิด แต่​ท่าน​ยัง​กล่าว​หา​เรา​ว่า​ไป​ยุ่ง​เกี่ยวกับ​เมีย​ของ​เขา​อีก 9 พระยาห์เวห์​ได้​สัญญา​ไว้​ว่า​จะ​เอา​อาณาจักร​ไป​จาก​ครอบครัว​ซาอูล และ​แต่งตั้ง​ดาวิด​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​อิสราเอล​และ​ยูดาห์ เขา​จะ​ครอบ​ครอง​ตั้งแต่​เมือง​ดาน​ไป​จน​ถึง​เมือง​เบเออร์เชบา+ 3:9-10 ตั้งแต่ … เมือง​เบเออร์เชบา หมายถึง​อิสราเอล​ทั้งหมด ทั้ง​ฝ่าย​เหนือ​และ​ฝ่าย​ใต้ ดาน​เคย​เป็น​เมือง​ที่​อยู่​ทาง​เหนือ​ของ​อิสราเอล​และ​เบเออร์เชบา​เคย​อยู่​ทาง​ใต้​ของ​ยูดาห์ ถ้า​หาก​เรา​ไม่​ได้​ช่วย​ทำ​ให้​ดาวิด​ได้​ใน​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​สัญญา​ไว้​กับ​เขา​นี้ ขอ​ให้​พระเจ้า​ลงโทษ​เรา อับเนอร์​อย่าง​รุนแรง​ที่สุด”

11 อิชโบเชท​ไม่​กล้า​พูด​อะไร​กับ​อับเนอร์​อีก เพราะ​เขา​กลัว​อับเนอร์

12 แล้ว​อับเนอร์​ได้​ส่ง​พวก​ตัวแทน​ของ​เขา​ไป​พูด​กับ​ดาวิด​ว่า “ท่าน​คิด​ว่า​แผ่นดิน​นี้​ควร​จะ​ตก​เป็น​ของ​ใคร มา​เถิด มา​ทำ​ข้อตกลง​กับ​ข้าพเจ้า แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​ช่วย​ให้​ท่าน​ได้​อิสราเอล​ทั้งหมด”

13 ดาวิด​พูด​ว่า “ดี​แล้ว เรา​จะ​ทำ​ข้อตกลง​กับ​ท่าน แต่​เรา​มี​เงื่อนไข​ข้อ​หนึ่ง เมื่อ​ท่าน​มา​หา​เรา ให้​นำ​ตัว​มีคาล​ลูกสาว​ของ​ซาอูล​มา​กับ​ท่าน​ด้วย ไม่​อย่าง​นั้น ท่าน​ก็​ไม่​ต้อง​มา​ให้​เรา​เห็น​หน้า”

14 แล้ว​ดาวิด​ก็​ส่ง​คนส่งข่าว​ไป​หา​อิชโบเชท​ลูกชาย​ของ​ซาอูล สั่ง​ว่า “มอบ​มีคาล​ให้​กับ​เรา​ด้วย เรา​ได้​หมั้น​นาง​ไว้​แล้ว​ด้วย​หนังหุ้ม​ปลาย​อวัยวะ​เพศ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​หนึ่ง​ร้อย​คน+ 3:14 เรา​ได้​หมั้น … ร้อย​คน ดู​ใน 1 ซามูเอล 18:20-30 และ 1 ซามูเอล 25:44”

15 อิชโบเชท​จึง​ออก​คำสั่ง​ให้​ไป​นำ​ตัว​นาง​มา​จาก​ปัลทีเอล สามี​ของ​นาง​ซึ่ง​เป็น​ลูกชาย​ของ​ลาอิช 16 แต่​สามี​ของ​นาง​ก็​ไป​กับ​นาง​ด้วย เขา​เดิน​ร้องไห้​ตาม​หลัง​นาง​ตลอด​ทาง​ไป​จน​ถึง​บาฮูริม แล้ว​อับเนอร์​ก็​พูด​กับ​เขา​ว่า “กลับ​ไป​บ้าน​เถิด” เขา​จึง​กลับ​บ้าน​ไป

17 อับเนอร์​ปรึกษา​กับ​พวก​ผู้นำ​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​และ​พูด​ว่า “พวก​ท่าน​เคย​ต้องการ​ให้​ดาวิด​เป็น​กษัตริย์​ของ​พวก​ท่าน​ไม่​ใช่​หรือ 18 ตอนนี้​ก็​ทำ​เสีย​เลยสิ เพราะ​พระยาห์เวห์​ได้​สัญญา​ไว้​กับ​ดาวิด​ว่า ‘เรา​จะ​ช่วย​เหลือ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ของ​เรา​ให้​พ้น​จาก​เงื้อม​มือ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย และ​จาก​เงื้อม​มือ​ของ​ศัตรู​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา ผ่าน​ทาง​ดาวิด ผู้รับใช้​เรา’”

19 อับเนอร์​ได้​พูด​กับ​ชาว​เบนยามิน​เป็น​การ​ส่วนตัว แล้ว​เขา​ก็​ไป​เมือง​เฮโบรน​เพื่อ​บอก​ดาวิด​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​อิสราเอล​และ​ครอบครัว​เบนยามิน​อยาก​จะ​ทำ

20 เมื่อ​อับเนอร์​พร้อม​กับ​คน​ของ​เขา​อีก​ยี่สิบ​คน​ไป​พบ​ดาวิด​ที่​เมือง​เฮโบรน ดาวิด​ได้​เตรียม​งานเลี้ยง​ไว้​สำหรับ​เขา​และ​บรรดา​คน​ของ​เขา​แล้ว

21 อับเนอร์​จึง​พูด​กับ​ดาวิด​ว่า “ให้​ข้าพเจ้า​ไป​เรียก​ชุมนุม​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​เพื่อ​ท่าน ผู้​เป็น​กษัตริย์​เจ้า​นาย​ของ​ข้าพเจ้า เพื่อ​ว่า​พวก​เขา​จะ​ได้​ทำ​สัญญา​กับ​ท่าน​และ​เพื่อ​ท่าน​จะ​ได้​ปกครอง​ทั่ว​แผ่นดิน​อย่าง​ที่​ใจ​ท่าน​ต้องการ”

ดังนั้น​ดาวิด​จึง​ได้​ส่ง​อับเนอร์​ไป และ​เขา​ก็​จาก​ไป​อย่าง​สันติ

ความ​ตาย​ของ​อับเนอร์

22 ขณะนั้น​คน​ของ​ดาวิด​กับ​โยอาบ​ได้​กลับ​มา​จาก​การปล้น​และ​นำ​ของ​ที่​ปล้น​มา​ได้​เป็น​จำนวน​มาก แต่​อับเนอร์​ไม่​อยู่​ใน​เมือง​เฮโบรน​กับ​ดาวิด​แล้ว เพราะ​ดาวิด​ได้​ส่ง​เขา​กลับ​ไป​แล้ว และ​เขา​ก็​ไป​อย่าง​สันติ 23 เมื่อ​โยอาบ​และ​ทหาร​ทั้งหมด​ที่​ไป​กับ​เขา​มา​ถึง มี​คน​มา​บอก​เขา​ว่า​อับเนอร์​ลูกชาย​ของ​เนอร์​ได้​มา​พบ​กษัตริย์​และ​กษัตริย์​ก็​ส่ง​เขา​กลับ​ไป​แล้ว​และ​เขา​ก็​จาก​ไป​อย่าง​สันติ

24 โยอาบ​จึง​ไป​หา​กษัตริย์​และ​พูด​ว่า “นี่​ท่าน​ทำ​อะไร​ลง​ไป ดูสิ อับเนอร์​ได้​มา​พบ​ท่าน​แล้ว ทำไม​ท่าน​ถึง​ปล่อย​เขา​ไป นี่​เขา​ก็​จาก​ไป​แล้ว 25 ท่าน​ก็​รู้​อยู่​แล้ว​ว่า​อับเนอร์​ลูกชาย​ของ​เนอร์ เขา​มา​หลอกลวง​ท่าน​และ​เข้า​มา​สังเกต​ความ​เคลื่อนไหว​ของ​ท่าน​และ​สืบดู​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​ท่าน​ทำ​อยู่”

26 แล้ว​โยอาบ​ก็​จาก​ดาวิด​มา เขา​ได้​ส่ง​คน​ส่งข่าว​ไล่ตาม​อับเนอร์​ไป และ​พวก​เขา​ก็​ตาม​อับเนอร์​ไป​ทัน​ที่​บ่อน้ำ​สีราห์ และ​นำ​ตัว​อับเนอร์​กลับ​มา แต่​ดาวิด​ไม่​รู้​เรื่อง​นี้ 27 ทันที​ที่​อับเนอร์​กลับ​เข้า​มา​ถึง​เมือง​เฮโบรน โยอาบ​ได้​นำ​ตัว​เขา​หลบ​เข้า​ไป​ยัง​ประตู​เมือง ทำที​เหมือน​จะ​พูด​กับ​เขา​เป็น​การ​ส่วนตัว และ​ที่​นั่น​เอง โยอาบ​ได้​แทง​เขา​ที่​ท้อง​และ​เขา​ก็​ตาย โยอาบ​แก้แค้น​ให้​อาสาเฮล​น้องชาย​เขา

ดาวิด​ร้องไห้​ให้​อับเนอร์

28 ต่อมา เมื่อ​ดาวิด​ได้ยิน​เกี่ยวกับ​เรื่องนี้ จึง​พูด​ว่า “เรา​และ​อาณาจักร​ของ​เรา​จะ​ไม่​มี​ความผิด​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ตลอด​ไป ใน​เรื่อง​ที่​เกี่ยวกับ​เลือด​ของ​อับเนอร์​ลูกชาย​ของ​เนอร์ 29 ขอ​ให้​เลือด​เขา​ตกลง​บน​หัว​ของ​โยอาบ​และ​บน​ครอบครัว​ทั้งหมด​ของ​พ่อ​เขา ขอ​ให้​คน​ใน​ครอบครัว​ของ​โยอาบ​ต้อง​เป็น​หนองใน หรือ​เป็น​โรค​ผิวหนัง​ร้ายแรง หรือ​เป็น​หน้าตัวเมีย หรือ​ต้อง​ล้ม​ตาย​ด้วย​ดาบ หรือ​อด​อาหาร​ตาย”

30 (โยอาบ​และ​อาบีชัย​น้อง​ชาย​ของ​เขา​คอย​ดักซุ่ม​โจมตี+ 3:30 คอย​ดักซุ่ม​โจมตี อยู่​ใน​ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ และ​ฉบับ​ฮีบรู​ที่​พบ​ใน​ถ้ำ​คุมรัน ฉบับ​ฮีบรู​อื่นๆ เขียน​ว่า ได้​ฆ่า​อับเนอร์​เพราะ​อับเนอร์​ได้​ฆ่า​อาสาเฮล​น้องชาย​ของ​พวก​เขา​ใน​สนาม​รบ​ที่​เมือง​กิเบโอน)

31 แล้ว​ดาวิด​ก็​พูด​กับ​โยอาบ​และ​คน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา​ว่า “ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​พวก​ท่าน​และ​สวม​ผ้า​กระสอบ​และ​เดิน​ไว้ทุกข์​ไป​ข้าง​หน้า​อับเนอร์” ส่วน​กษัตริย์​ดาวิด​เอง​ก็​เดิน​ตามหลัง​แคร่​หาม​ศพ​ไป 32 พวก​เขา​ฝัง​ศพ​อับเนอร์​ไว้​ใน​เมือง​เฮโบรน​และ​กษัตริย์​ก็​ร้องไห้​เสียงดัง​ที่​หลุม​ฝังศพ​ของ​อับเนอร์ ประชาชน​ทั้งหมด​ก็​ร้องไห้​ด้วย

33 กษัตริย์​ได้​ร้องเพลง​ไว้ทุกข์​นี้​ให้​อับเนอร์

“อับเนอร์​ควร​มา​ตาย​เหมือน​กับ​คน​แหก​กฏ​หรือ

34 มือ​ของ​ท่าน​ไม่​ได้​ถูก​มัด

เท้า​ของ​ท่าน​ไม่​ได้​ถูก​ล่าม​โซ่

ท่าน​ล้ม​ลง​เหมือน​คน​ที่​ล้ม​ลง​ต่อหน้า​คน​ชั่วร้าย”

และ​ประชาชน​ทั้งหมด​ก็​ร้องไห้​ให้​เขา​อีก 35 แล้ว​พวก​เขา​ก็​มา​ขอร้อง​ให้​ดาวิด​กิน​อะไร​บ้าง​ใน​ช่วง​กลาง​วัน แต่​ดาวิด​ได้​สาบาน​ไว้​ว่า “ขอ​ให้​พระเจ้า​ลงโทษ​เรา​อย่าง​รุนแรง​ที่สุด ถ้า​เรา​กิน​ขนมปัง​หรือ​สิ่ง​ใด​ก็​ตาม​ก่อน​ดวง​อาทิตย์​ตก​ดิน” 36 ประชาชน​ได้​เห็น​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น และ​พอใจ​มาก​ใน​สิ่ง​ที่​กษัตริย์​ดาวิด​ทำ 37 ประชาชน​ชาว​ยูดาห์​และ​อิสราเอล ก็​รู้​ว่า กษัตริย์​ดาวิด​ไม่​มี​ส่วนร่วม​ใน​การฆ่า​อับเนอร์​ลูกชาย​ของ​เนอร์​เลย

38 แล้ว​กษัตริย์​ดาวิด​ก็​ได้​พูด​กับ​คน​ของ​เขา​ว่า “พวก​ท่าน​ไม่​รู้​หรือ​ว่า วันนี้​ผู้นำ​ที่​สำคัญ​มาก​คน​หนึ่ง​ได้​มา​ตาย​ลง​ใน​อิสราเอล 39 และ​ใน​วัน​เดียว​กัน​นี้ เรา​ก็​ได้รับ​การเจิม​ให้​เป็น​กษัตริย์ แต่​เรา​ก็​อ่อนแอ​และ​พวก​ลูกชาย​ของ​นาง​เศรุยาห์​ก็​แข็งแกร่ง​เกิน​ไป​สำหรับ​เรา ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​ตอบแทน​คน​ทำ​ชั่ว​ตาม​ความชั่ว​ที่​เขา​ได้​ทำ​ด้วย​เถิด”

4

อิชโบเชท​ถูก​ฆ่า

1 เมื่อ​อิชโบเชท​ลูกชาย​ซาอูล​ได้ยิน​ว่า อับเนอร์​ตาย​ใน​เมือง​เฮโบรน เขา​ก็​สูญเสีย​ความ​กล้าหาญ และ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ต่าง​ตื่น​ตกใจ​กลัว 2 ใน​เวลา​นั้น​มี​ชาย​สอง​คน​มาหา​อิชโบเชท ลูกชาย​ของ​ซาอูล ชาย​สอง​คน​นี้​เป็น​หัว​หน้า​กอง​โจร คน​หนึ่ง​ชื่อ​บาอานาห์ และ​อีก​คน​ชื่อ​เรคาบ พวก​เขา​เป็น​ลูกชาย​ของ​ริมโมน​ชาว​เมือง​เบเอโรท พวก​เขา​มา​จาก​เผ่า​เบนยามิน (เมือง​เบเอโรท​ถือ​ว่า​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ของ​คน​เผ่า​เบนยามิน 3 แต่​ชาว​เมือง​เบเอโรท​ได้​หลบหนี​มา​ที่​เมือง​กิททาอิม​กันหมด และ​อาศัย​อยู่​ที่นั่น​ใน​ฐานะ​ชาว​ต่างชาติ​มา​จน​ทุก​วันนี้)

4 โยนาธาน​ลูกชาย​ของ​ซาอูล​มี​ลูกชาย​ชื่อ​เมฟีโบเชท เมฟีโบเชท​มี​เท้า​พิการ​ทั้ง​สอง​ข้าง ตอน​ที่​เมฟีโบเชท​มี​อายุ​ห้า​ขวบ​นั้น มี​ข่าว​มา​จาก​เมือง​ยิสเรเอล ว่า​ซาอูล​และ​โยนาธาน​ถูก​ฆ่า​ตาย พี่เลี้ยง​ของ​เมฟีโบเชท​อุ้ม​เขา​วิ่ง​หนี แต่​เพราะ​นาง​รีบ​เกิน​ไป จึง​ทำ​เขา​หล่น​ลง​มา​และ​ขา​ทั้ง​สอง​ข้าง​ของ​เขา​ก็​พิการ

5 ฝ่าย​เรคาบ​และ​บาอานาห์​ลูกชาย​ของ​ริมโมน​ชาว​เบเอโรท ได้​ออก​เดินทาง​ไป​บ้าน​ของ​อิชโบเชท พวก​เขา​ได้​มา​ถึง​ที่​นั่น​ใน​เวลา​เที่ยง​ที่​อากาศ​ร้อน ขณะ​ที่​อิชโบเชท​กำลัง​นอน​พัก​เที่ยง​อยู่ 6 พวก​เขา​เข้า​ไป​ถึง​ส่วนใน​ของ​บ้าน ทำ​เหมือน​กับ​ว่า​จะ​เข้า​ไป​เอา​ข้าว​สาลี และ​พวก​เขา​ก็​แทง​อิชโบเชท​เข้า​ที่​ท้อง แล้ว​เรคาบ​กับ​บาอานาห์​พี่ชายของเขา​ก็​หนี​ไป 7 พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ใน​ขณะ​ที่​อิชโบเชท​กำลัง​นอน​อยู่​บน​เตียง​ใน​ห้อง​นอน​ของ​เขา พวก​เขา​ได้​แทง​และ​ฆ่า​เขา และ​หลัง​จาก​นั้น​พวก​เขา​ได้​ตัด​หัว​อิชโบเชท​ไป​ด้วย พวก​เขา​เดิน​ทาง​ตลอด​ทั้ง​คืน​ใน​หุบเขา​จอร์แดน 8 พวก​เขา​นำ​หัว​ของ​อิชโบเชท​ไป​ให้​ดาวิด​ที่​เมือง​เฮโบรน พวก​เขา​พูด​กับ​กษัตริย์​ดาวิด​ว่า “นี่​คือ​หัว​ของ​อิชโบเชท​ลูกชาย​ของ​ซาอูล ซาอูล​ที่​เป็น​ศัตรู​ของ​ท่าน ที่​พยายาม​ฆ่า​ท่าน วันนี้​พระยาห์เวห์​ได้​แก้แค้น​ซาอูล​และ​ลูก​หลาน​ของ​เขา​ให้​กับ​ท่าน​ผู้​เป็น​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​แล้ว”

9 ดาวิด​ตอบ​เรคาบ​และ​บาอานาห์​พี่ชายของเขา ลูกชาย​ของ​ริมโมน​ชาว​เบเอโรท​ว่า “พระยาห์เวห์​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ขนาด​ไหน ก็​ให้​แน่ใจ​ขนาด​นั้น​เลย​ว่า พระองค์​เป็น​ผู้ที่​ทำ​ให้​เรา​พ้น​จาก​ความ​ลำบาก​ทั้งหลาย 10 คราวก่อน เมื่อ​มี​คน​มา​บอก​เรา​ว่า ‘ซาอูล​ตาย​แล้ว’ เขา​คิด​ว่า​เขา​กำลัง​นำ​ข่าวดี​มา​บอก เรา​ได้​จับ​เขา​และ​ฆ่า​เขา​ที่​ศิกลาก นั่น​คือ​รางวัล​ที่​เรา​ได้​ให้​สำหรับ​ข่าว​ของ​เขา 11 ยิ่งกว่า​นั้น​อีก คราวนี้ ใน​เมื่อ​พวก​คน​ชั่ว​ได้​ฆ่า​คน​บริสุทธิ์​ใน​บ้าน​ของ​เขา​และ​บน​เตียง​ของ​เขา​เอง จะ​ไม่​ให้​เรา​ฆ่า​เจ้า​เพราะ​ความตาย​ของ​เขา​และ​กำจัด​เจ้า​ออก​ไป​จาก​โลกนี้​ได้​ยังไง​กัน”

12 ดังนั้น​ดาวิด​จึง​ออก​คำ​สั่ง​แก่​คน​ของ​เขา และ​พวก​เขา​ก็​ฆ่า​สอง​คน​นั้น ตัด​มือ​และ​เท้า​ของ​สอง​คน​นั้น​และ​แขวน​ศพ​ของ​พวก​เขา​ไว้​ที่​ข้าง​สระ​น้ำ​ใน​เมือง​เฮโบรน แต่​พวก​เขา​เอา​หัว​ของ​อิชโบเชท​ไป​ฝัง​ไว้​ที่​อุโมงค์​ฝัง​ศพ​ของ​อับเนอร์​ที่​เมือง​เฮโบรน

5

ชาว​อิสราเอล​ยก​ดาวิด​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์

(1 พศด. 11:1-3)

1 อิสราเอล​ทุก​เผ่า​มา​หา​ดาวิด​ที่​เมือง​เฮโบรน​และ​พูด​ว่า “พวก​เรา​คือ​เลือดเนื้อ​ของ​ท่าน 2 ใน​อดีต เมื่อ​ซาอูล​ยัง​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​พวก​เรา ท่าน​เป็น​ผู้​หนึ่ง​ที่​นำ​อิสราเอล​ใน​การรบ และ​พระยาห์เวห์​ได้​พูด​กับ​ท่าน​ว่า ‘เจ้า​จะ​เป็น​ผู้​นำ​ทาง​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ของ​เรา​อย่าง​ผู้เลี้ยงแกะ และ​เจ้า​จะ​ได้​เป็น​ผู้ปกครอง​พวก​เขา’”

3 เมื่อ​พวก​ผู้นำ​อาวุโส​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล​มา​หา​กษัตริย์​ดาวิด​ที่​เมือง​เฮโบรน กษัตริย์​ดาวิด​ได้​ทำ​สัญญา​กับ​พวก​เขา​ที่​เมือง​เฮโบรน​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​พวก​เขา​ก็​ได้​เจิม​ดาวิด​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล

4 ดาวิด​มี​อายุ​สาม​สิบ​ปี​เมื่อ​เขา​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์ เขา​ครองราชย์​อยู่​นาน​สี่​สิบ​ปี 5 เขา​ได้​ครอบ​ครอง​อยู่​เหนือ​ยูดาห์​ใน​เมือง​เฮโบรน เป็น​เวลา​เจ็ด​ปี​หก​เดือน และ​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม เขา​ได้​ครอบ​ครอง​อิสราเอล​ทั้งหมด​รวมทั้ง​ยูดาห์​ด้วย เป็น​เวลา​สาม​สิบ​สาม​ปี

ดาวิด​ยึด​เมือง​เยรูซาเล็ม

(1 พศด. 11:4-9)

6 กษัตริย์​ดาวิด​และ​คน​ของ​เขา​ยกทัพ​ไป​เมือง​เยรูซาเล็ม เพื่อ​โจมตี​ชาว​เยบุส​ที่​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น ชาว​เยบุส​บอก​กับ​ดาวิด​ว่า “แก​บุก​เข้า​มา​ที่​นี่​ไม่​ได้+ 5:6 แก​บุก​เข้า​มา​ที่​นี่​ไม่​ได้ เมืองเยรูซาเล็ม​สร้าง​อยู่​บน​เนินเขา​และ​มี​กำแพง​ล้อมรอบ ยาก​ที่​จะ​เข้า​ยึด แม้​แต่​คน​ตา​บอด​และ​คน​พิการ​ของ​เรา​ก็​ยัง​หยุด​แก​ได้” พวก​เขา​คิด​ว่า “ดาวิด​ไม่​สามารถ​บุก​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ของ​พวก​เขา​ได้” 7 แต่​ดาวิด​ก็​สามารถ​ยึด​ป้อม​ศิโยน​ไว้​เป็น​เมือง​ของ​ดาวิด ได้

8 ใน​วัน​นั้น ดาวิด​พูด​กับ​คน​ของ​เขา​ว่า “คน​ที่​จะ​เอา​ชนะ​ชาว​เยบุส​ได้​ต้อง​เข้า​ไป​ทาง​ท่อ​ส่ง​น้ำ+ 5:8 ทาง​ท่อ​ส่ง​น้ำ เป็น​อุโมงค์​ที่​มี​น้ำ​ไหล​อยู่​ข้าง​ใต้​กำแพง​เมือง​เยรูซาเล็ม​โบราณ และ​อุโมงค์​นี้​จะ​ถูก​ขุด​ตรง​เข้า​สู่​เมือง คน​ของ​ดาวิด​คน​ใด​คน​หนึ่ง​น่า​จะ​ต้อง​ปีน​เข้า​ไป​ใน​อุโมงค์​นี้​เพื่อ​เข้า​สู่​ตัวเมือง เพื่อ​เข้า​ไป​ถึง ‘พวก​คนพิการ​และ​คน​ตาบอด​เหล่านั้น’ ที่​เป็น​ศัตรู​ของ​ดาวิด”

(นี่​คือ​เหตุ​ที่​คน​พูด​กัน​ว่า “อย่า​ให้​คน​ตาบอด​และ​คน​พิการ​เข้า​ไป​ใน​วัง+ 5:8 วัง น่า​จะ​หมายถึง​ที่​อยู่​ของ​กษัตริย์​หรือ​วิหาร”)

9 ดาวิด​ก็​เข้า​ยึด​เอา​ป้อมนั้น​เป็น​ที่พัก​และ​เรียก​มัน​ว่า​เมือง​ของ​ดาวิด แล้ว​ดาวิด​ก็​ได้​สร้าง​เมือง​ขึ้น​รอบๆ​ตั้งแต่​พื้น​ที่​ลาดเขา+ 5:9 พื้น​ที่​ลาดเขา หรือ​มิลโล น่า​จะ​เป็น​จุด​ที่​แข็งแกร่ง​จุด​หนึ่ง​ที่​ใช้​สร้าง​ป้อม​ศิโยน​โบราณ เข้า​ไป​ถึง​ข้างใน 10 ดาวิด​ยิ่ง​มี​อำนาจ​มาก​ขึ้นๆ​เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น​สถิต​อยู่​กับ​เขา

ฮีราม​สร้าง​วัง​ให้​ดาวิด

(1 พศด. 14:1-2)

11 ฮีราม​กษัตริย์​ของ​ไทระ​ได้​ส่ง​คนส่งข่าว​มา​หา​ดาวิด พร้อม​ด้วย​ไม้​สน​ซีดาร์​และ​ช่างไม้​และ​ช่าง​ก่อหิน และ​พวก​เขา​ได้​สร้าง​วัง​ให้​กับ​ดาวิด 12 ดาวิด​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​ได้​ตั้ง​เขา​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล และ​ได้​ทำ​ให้​อาณาจักร​ของ​เขา​เจริญ​รุ่งเรือง​ขึ้น เพื่อ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ของ​พระองค์

ลูกชาย​ดาวิด​ที่​เกิด​ใน​เยรูซาเล็ม

(1 พศด. 3:5-9; 14:3-7)

13 หลังจาก​ที่​เขา​ออก​จาก​เมือง​เฮโบรน ดาวิด​ได้​มี​เมีย​น้อย​และ​เมีย​เพิ่ม​ขึ้น​อีก​หลาย​คน​ใน​เยรูซาเล็ม และ​มี​ลูกชาย​และ​ลูกสาว​เพิ่ม​ขึ้น 14 ชื่อ​ของ​พวก​ลูกชาย​ของ​เขา​ที่​เกิด​ที่​นั่น คือ ชัมมุอา โชบับ นาธัน ซาโลมอน 15 อิบฮาร์ เอลีชูอา เนเฟก ยาเฟีย 16 เอลีชามา เอลียาดา และ​เอลีเฟเลท

ดาวิด​สู้​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย

(1 พศด. 14:8-17)

17 เมื่อ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ได้ยิน​ว่า​ดาวิด​ได้รับ​การเจิม​ให้​เป็น​กษัตริย์​ของ​อิสราเอล พวก​เขา​จึง​ยกทัพ​ขึ้น​มา​สู้รบ​กับ​ดาวิด แต่​ดาวิด​รู้​เรื่องนี้​ก่อน​และ​ได้​เข้า​ไป​อยู่​ที่​ป้อม 18 ขณะนั้น ชาว​ฟีลิสเตีย​ได้​มา​ถึง​และ​กระจาย​กำลัง​อยู่​ใน​หุบเขา​เรฟาอิม

19 ดาวิด​จึง​ถาม​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าพเจ้า​ควร​ขึ้น​ไป​โจมตี​ชาว​ฟีลิสเตีย​หรือ​ไม่ พระองค์​จะ​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​กำมือ​ข้าพเจ้า​หรือ​เปล่า”

พระยาห์เวห์​ตอบ​เขา​ว่า “ไป​เถิด เพราะ​เรา​จะ​มอบ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ไว้​ใน​กำมือ​เจ้า​อย่าง​แน่นอน”

20 ดาวิด​จึง​ไป​ที่​บาอัล-เปราซิม และ​เขา​ก็​สู้รบ​เอา​ชนะ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ได้ และ​ดาวิด​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์​ได้​บุก​ทะลวง​ศัตรู​ต่อ​หน้า​ข้าพเจ้า​เหมือน​กับ​น้ำ​ที่​พุ่ง​ทะลวง​เขื่อน​ออก​มา” จึง​เรียก​สถานที่​นั้น​ว่า บาอัล-เปราซิม+ 5:20 บาอัล-เปราซิม แปล​ว่า “พระ​ผู้เป็น​เจ้านาย​ได้​พุ่ง​ทะลวง”21 ชาว​ฟีลิสเตีย​ได้​ทิ้ง​รูป​เคารพ​ของ​พวก​เขา​ไว้​ที่​นั่น ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​ได้​ขน​พวก​มัน​ไป

22 ชาว​ฟีลิสเตีย​ยกทัพ​ขึ้น​มา​อีก​และ​กระจาย​กำลัง​ออก​ใน​หุบเขา​เรฟาอิม

23 ดาวิด​จึง​ถาม​พระยาห์เวห์​อีก และ​พระองค์​ก็​ตอบ​เขา​ว่า “อย่า​บุก​เข้า​ไป​ตรงๆ​แต่​ให้​อ้อม​ไป​ด้านหลัง และ​โจมตี​พวก​เขา​จาก​พุ่มไม้​บาคา+ 5:23 พุ่มไม้​บาคา ไม่​สามารถ​บอก​ได้​ว่า​เป็น​ต้นไม้​ชนิด​ไหน บางคน​เข้า​ใจ​ว่า​เป็น​ต้นไม้​ประเภท​ที่​มี​ยาง​หอม​หรือ​ต้นสน​ชนิด​หนึ่ง บางคน​ก็​เข้าใจ​ว่า​ชื่อ​ใน​ภาษา​ฮีบรู​คำ​นี้​เป็น​ชื่อ​ของ​สถานที่​แห่ง​หนึ่ง​ที่​เรียกว่า “บาคาอิม” มาก​กว่า​ที่​จะ​เป็น​ชื่อ​ของ​ต้นไม้24 ทันที​ที่​เจ้า​ได้ยิน​เสียง​เดินทัพ​ที่​ยอด​พุ่มไม้​บาคา ก็​ให้​เคลื่อนไหว​อย่าง​รวดเร็ว เพราะ​นั่น​หมายถึง​พระยาห์เวห์​ได้​นำ​หน้า​พวกเจ้า​ออก​ไป​มี​ชัย​เหนือ​กองทัพ​ชาว​ฟีลิสเตียแล้ว”

25 ดาวิด​จึง​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​เขา​ไว้ และ​เขา​ก็​โจมตี​ชาว​ฟีลิสเตีย​ได้​ตลอด​ทาง​จาก​เมือง​กิเบโอน+ 5:25 เมือง​กิเบโอน พบ​ใน​สำเนา​กรีก​โบราณ (ดู​ใน 1 พงศาวดาร 14:16) ใน​สำเนา​ฮีบรู​คือ “เกบา” ไป​จน​ถึง​เกเซอร์

6

ดาวิด​ย้าย​หีบ​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระเจ้า

(1 พศด. 13:1-14; 15:26-16:3, 43)

1 ดาวิด​ได้​เลือก​ทหาร​ที่​เก่งกาจ​ของ​อิสราเอล​มา​ทั้งหมด​สาม​หมื่น​คน 2 ดาวิด​และ​คน​ของ​เขา​ออก​เดินทาง​ไป​ที่​เมือง​บาอาลาห์​ใน​ยูดาห์+ 6:2 บาอาลาห์​ใน​ยูดาห์ หรือ “บาอาเล-ยูดาห์” ซึ่ง​เป็น​อีก​ชื่อ​หนึ่ง​ของ “คิริยาท-เยอาริม” ดู​ใน 1 พงศาวดาร 13:6 เพื่อ​ไป​นำ​หีบ​ของ​พระเจ้า​มาจาก​ที่นั่น หีบนั้น​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์​ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้ที่​นั่ง​อยู่​บน​บัลลังก์​ระหว่าง​ทูตสวรรค์​ที่​มี​ปีก​สอง​องค์ 3 พวกเขา​ตั้ง​หีบ​ของ​พระเจ้า​ไว้​บน​เกวียน​เล่ม​ใหม่ และ​นำ​หีบ​นั้น​ไป​จาก​บ้าน​ของ​อาบีนาดับ​ซึ่ง​อยู่​บน​เขา อุสซาห์​และ​อาหิโย​ลูกชาย​ของ​อาบีนาดับ​เป็น​คน​ขับ​เกวียน​เล่ม​ใหม่นั้น

4 เกวียน​นั้น​บรรทุก​หีบ​ของ​พระเจ้า​อยู่​บน​มัน และ​อาหิโย​เดิน​นำ​หน้า​เกวียน​นั้น+ 6:4 ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ และ​ฉบับ​ฮีบรู​ที่​พบ​ใน​ถ้ำ​คุมรัน​เขียน​แค่​นี้ ฉบับ​ฮีบรู​อื่นๆ เสริม​ว่า และ​พวก​เขา​นำ​เกวียน​นั้น​ไป​จาก​บ้าน​ของ​อาบีนาดับ​ซึ่ง​อยู่​บน​เขา รวม​ถึง​หีบ​ของ​พระเจ้า5 ดาวิด​และ​ครอบครัว​อิสราเอล​ทั้งหมด​กำลัง​เฉลิม​ฉลอง​กัน​อย่าง​สุดเหวี่ยง​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ พวก​เขา​ร้อง​เพลง เล่น​พิณเล็ก พิณใหญ่ กลองรำมะนา เครื่องเขย่า และ​ฉาบ+ 6:5 กำลัง​เฉลิม​ฉลอง … และ​ฉาบ พบ​ใน​หนังสือ​ม้วน​ที่​พบ​ใน​ถ้ำ​คุมรัน​ใกล้​ทะเล​ตาย สำเนา​กรีก​โบราณ และ 1 พงศาวดาร 13:8 แต่​ใน​สำเนา​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้กัน คือ “เฉลิม​ฉลอง​ต่อหน้า​พระเจ้า​ด้วย​เครื่อง​ดนตรี​นานา​ชนิด​ที่​ทำ​จาก​ไม้สน”6 เมื่อ​พวก​เขา​มา​ถึง​ลาน​นวด​ข้าว​ของ​นาโคน วัว​ที่​ลาก​เกวียน​นั้น​เกิด​สะดุด​ขึ้น​มา อุสซาห์​จึง​ยื่น​มือ​ออก​จับ​หีบ​ของ​พระเจ้า​ไว้ 7 พระยาห์เวห์​โกรธ​อุสซาห์ แล้ว​พระองค์​ฟาด​เขา​ตาย อุสซาห์​ตาย​อยู่​ที่​นั้น​ต่อ​หน้า​พระองค์ 8 ดาวิด​จึง​โกรธ​พระเจ้า เพราะ​ความโกรธ​ของ​พระยาห์เวห์​ได้​ระเบิด​ใส่​อุสซาห์ สถานที่​แห่ง​นั้น​จึง​มี​ชื่อ​เรียกว่า เปเรศ-อุสซาห์+ 6:8 เปเรศ-อุสซาห์ ชื่อ​นี้​หมายถึง​การ​ทำ​โทษ​อุสซาห์ มา​จน​ถึง​ทุก​วันนี้

9 ใน​วัน​นั้น ดาวิด​กลัว​พระยาห์เวห์ เขา​พูด​ว่า “ถ้า​เป็น​อย่าง​นี้ เรา​จะ​เอา​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​เรา​ได้​ยังไง​กัน” 10 เขา​จึง​ไม่​ยอม​ที่​จะ​นำ​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​มา​อยู่​กับ​เขา​ใน​เมือง​ของ​ดาวิด เขา​จึง​นำ​หีบ​นั้น​ไป​ไว้​ที่​บ้าน​ของ​โอเบด-เอโดม​จาก​เมือง​กัท 11 หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​จึง​อยู่​ที่​บ้าน​ของ​โอเบด-เอโดม​จาก​เมือง​กัท​เป็น​เวลา​สาม​เดือน และ​พระยาห์เวห์​ได้​อวยพร​โอเบด-เอโดม​กับ​ครัว​เรือน​เขา​ทั้งหมด

12 ขณะ​นั้น​มี​คน​ไป​บอก​กษัตริย์​ดาวิด​ว่า “พระยาห์เวห์​ได้​อวยพร​ครัว​เรือน​ของ​โอเบด-เอโดม​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​มี เพราะ​หีบ​ของ​พระเจ้า​อยู่​กับ​เขา” ดาวิด​จึง​ได้​ลง​ไป​นำ​หีบ​ของ​พระเจ้า​ขึ้น​มา​จาก​บ้าน​ของ​โอเบด-เอโดม มา​ถึง​เมือง​ของ​ดาวิด​ด้วย​ความ​ชื่นชม​ยินดี 13 เมื่อ​คน​ที่​ทำ​หน้าที่​หาม​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​เดิน​ไป​ได้​หก​ก้าว ดาวิด​ก็​ถวาย​วัว​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​และ​ลูก​วัว​อ้วน​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา 14 ดาวิด​สวม​ถุง​ผ้า​ทับอก​ลินิน​เต้นรำ​อยู่​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​อย่าง​สุดเหวี่ยง

15 ดาวิด​และ​ครอบครัว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ได้​นำ​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์ ขึ้น​มา​พร้อม​กับ​โห่ร้อง​และ​เป่า​แตร​ไป​ด้วย 16 ใน​ขณะ​ที่​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​กำลัง​เข้าสู่​เมือง​ของ​ดาวิด มีคาล​ลูกสาว​ซาอูล​มอง​ลง​มา​จาก​หน้า​ต่าง เมื่อ​นาง​เห็น​กษัตริย์​ดาวิด​กระโดด​โลดเต้น​และ​เต้นรำ​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ นาง​นึก​ดูถูก​เขา​อยู่​ใน​ใจ

17 พวก​เขา​ได้​นำ​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ตั้ง​ไว้​ใน​ที่​เฉพาะ​ของ​มัน​ใน​เต็นท์​ที่​ดาวิด​ได้​กาง​ไว้​ให้ และ​ดาวิด​ได้​เผา​สัตว์​ทั้ง​ตัว​ถวาย​เป็น​เครื่อง​บูชา​และ​ถวาย​เครื่อง​สังสรรค์​บูชา​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์

18 หลังจาก​ที่​เขา​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา​และ​เครื่อง​สังสรรค์​บูชา​เสร็จ เขา​ได้​อวยพร​ให้​กับ​ประชาชน​ใน​นาม​ของ​พระยาห์เวห์​ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น 19 แล้ว​เขา​ก็​แจก​ขนมปัง​หนึ่ง​ก้อน เค้ก​อินทผลัม​และ​เค้ก​ลูกเกด​ให้​กับ​แต่​ละ​คน​ใน​ฝูงชน​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด ทั้ง​ผู้ชาย​และ​ผู้หญิง แล้ว​ประชาชน​ทั้งหมด​ก็​กลับ​บ้าน​ของ​พวก​เขา

20 เมื่อ​ดาวิด​กลับ​บ้าน​เพื่อ​มา​อวยพร​คน​ใน​ครัว​เรือน​ของ​เขา มีคาล​ลูกสาว​ซาอูล​ออก​มา​พบ​เขา​และ​พูด​ว่า “วันนี้​กษัตริย์​ของ​อิสราเอล​ช่าง​ทำ​ตัว​ได้​โดดเด่น​เสีย​จริง ถอด​เสื้อผ้า​ท่ามกลาง​สายตา​ของ​พวก​ทาส​หญิง​รับใช้+ 6:20 ถอด​เสื้อ … รับใช้ ดาวิด​สวม​เพียง​เสื้อคลุม​บริสุทธิ์ (เอโฟด) เรา​ไม่​รู้​ว่า​ร่างกาย​เขา​มี​อะไร​ปกปิด​ไว้​อีก​หรือ​ไม่ ของ​เขา เหมือน​คน​ชั้น​ต่ำ​ทำ​กัน”

21 ดาวิด​พูด​กับ​มีคาล​ว่า “เรา​ทำ​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​ผู้ที่​เลือก​เรา แทน​ที่​จะ​เลือก​พ่อ​ของ​เจ้า หรือ​คน​หนึ่ง​คน​ใด​ใน​บ้าน​ของ​เขา พระยาห์เวห์​เป็น​ผู้​แต่งตั้ง​เรา​ขึ้น​ปกครอง​เหนือ​อิสราเอล​ประชาชน​ของ​พระองค์ ดังนั้น​เรา​จะ​เต้นรำ​และ​เฉลิม​ฉลอง​อยู่​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ 22 เรา​จะ​ทำ​สิ่ง​ที่​น่าอับอาย​ขายหน้า​ยิ่งกว่า​นี้​อีก เจ้า​อาจ​จะ​ไม่​เคารพ​เรา แต่​พวก​ทาสหญิง​ที่​เจ้า​พูด​ถึง​นั้น จะ​ยัง​คง​ให้​เกียรติ​เรา​อยู่”

23 แล้ว​มีคาล​ลูกสาว​ซาอูล​ก็​ไม่​มี​ลูก​จน​กระทั่ง​นาง​ตาย

7

คำ​สัญญา​ที่​พระเจ้า​ให้​กับ​ดาวิด

(1 พศด. 17:1-15)

1 หลังจาก​ที่​กษัตริย์​ดาวิด​เข้า​ไป​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​แล้ว พระยาห์เวห์​ได้​ให้​เขา​พัก​จาก​การรบ​กับ​ศัตรู​รอบด้าน 2 กษัตริย์​ดาวิด​ได้​พูด​กับ​นาธัน​ผู้พูดแทนพระเจ้า​ว่า “ดูสิ เรา​อยู่​ที่​นี่ ใช้ชีวิต​อยู่​ใน​บ้าน​ที่​ทำ​จาก​ต้นสนซีดาร์ ใน​ขณะ​ที่​หีบ​ของ​พระเจ้า ยัง​คง​อยู่​ใน​เต็นท์”

3 นาธัน​ตอบ​กษัตริย์​ไป​ว่า “ใน​ใจ​ท่าน​คิด​อะไร ก็​ไป​ทำ​ตาม​นั้น​เถิด เพราะ​พระยาห์เวห์​สถิต​อยู่​กับ​ท่าน”

4 แต่​คืน​นั้น คำพูด​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​นาธัน​ว่า

5 “ให้​ไป​บอก​ดาวิด​คน​รับใช้​ของ​เรา​ว่า ‘พระยาห์เวห์​พูด​ว่า​อย่าง​นี้ เจ้า​ไม่ใช่​คนนั้น​ที่​จะ​สร้าง​บ้าน​ให้​เรา​อาศัย​อยู่ 6 ตั้งแต่​วัน​ที่​เรา​ได้​นำ​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​อียิปต์​มา​จน​ถึง​วันนี้ เรา​ไม่​ได้​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน เรา​ได้​ย้าย​จาก​ที่​หนึ่ง​ไป​อีก​ที่​หนึ่ง​โดย​ใช้​เต็นท์​เป็น​ที่​อาศัย 7 ไม่ว่า​เรา​ได้​ย้าย​ไป​ไหน​กับ​ชนชาติ​อิสราเอล​ทั้งหมด เรา​เคย​พูด​กับ​พวก​ผู้นำ​ของ​อิสราเอล​ที่​เรา​ได้​สั่ง​ให้​คอย​ดูแล​ชาว​อิสราเอล​คน​ของ​เรา หรือ​เปล่า​ว่า ทำไม​พวก​เจ้า​ถึง​ไม่​ได้​สร้าง​บ้าน​ที่​ทำ​จาก​ไม้สน​ซีดาร์​ให้​กับ​เรา’

8 ตอนนี้​ให้​บอก​กับ​ดาวิด​คน​รับใช้​ของ​เรา​ว่า ‘นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น​พูด เรา​ได้​นำ​เจ้า​มา​จาก​ทุ่งหญ้า​เลี้ยง​สัตว์ จาก​การ​ไล่​ต้อน​ฝูง​แพะ​แกะ มา​เป็น​ผู้นำ​เหนือ​ชาว​อิสราเอล​คน​ของ​เรา 9 เรา​อยู่​กับ​เจ้า​ใน​ทุกๆ​ที่​ที่​เจ้า​ไป และ​ได้​กำจัด​ศัตรู​ของ​เจ้า​ทั้งหมด​ไป​ต่อหน้า​เจ้า ตอน​นี้​เรา​จะ​ทำ​ให้​เจ้า​เป็น​ผู้ที่​มี​ชื่อ​เสียง​ที่​ยิ่งใหญ่​ใน​โลก​คน​หนึ่ง 10 และ​เรา​จะ​หา​ที่​ให้​กับ​ชาว​อิสราเอล​คน​ของ​เรา และ​จะ​ปลูกฝัง​พวก​เขา​ไว้​ที่​นั่น เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​สร้าง​บ้าน​ของ​ตัวเอง และ​ไม่​ต้อง​ถูก​รบกวน​อีก​ต่อ​ไป คน​ชั่ว​ทั้งหลาย​จะ​ไม่​สามารถ​กดขี่​ข่มเหง​พวก​เขา​อีก​เหมือน​ที่​พวก​มัน​เคย​ทำ​ตอน​ที่​ชาว​อิสราเอล​เข้า​มา​ใน​ช่วง​แรก​นั้น 11 และ​ยัง​ทำ​เรื่อย​มา​ใน​สมัย​ที่​เรา​ได้​แต่งตั้ง​พวก​ผู้นำกู้ชาติ+ 7:11 ผู้นำกู้ชาติ หรือ​แปล​ได้​อีก​อย่าง​หนึ่ง​ว่า “ผู้วินิจฉัย” ขึ้น​เหนือ​อิสราเอล​คน​ของ​เรา เรา​จะ​ให้​เจ้า​ได้​พัก​จาก​การรบ​กับ​ศัตรู​ทั้งหมด​ของ​เจ้า พระยาห์เวห์​ได้​ประกาศ​กับ​เจ้า​ว่า พระยาห์เวห์​เอง​จะ​เป็น​ผู้​สร้าง​บ้าน​ให้​กับ​เจ้า+ 7:11 จะ​เป็น​ผู้​สร้าง​บ้าน​ให้​กับ​เจ้า หมายถึง​จะ​สร้าง​ราชวงศ์​ดาวิด

12 เมื่อ​วันเวลา​ของ​เจ้า​จบ​ลง แล้ว​เจ้า​ได้​ไป​นอน​พัก​อยู่​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า เรา​จะ​ตั้ง​ลูก​ของ​เจ้า​ขึ้น​มา​สืบทอด​เจ้า เป็น​ลูก​แท้ๆ​ของ​เจ้า​เอง และ​เรา​จะ​ก่อตั้ง​อาณาจักร​ของ​เขา 13 เขา​คือ​คน​ที่​จะ​สร้าง​บ้าน​ให้​กับ​ชื่อ​ของ​เรา และ​เรา​จะ​ตั้ง​บัลลังก์​ของ​อาณาจักร​เขา​ให้​มั่นคง​ตลอด​ไป 14 เรา​จะ​เป็น​พ่อ​ของ​เขา และ​เขา​จะ​เป็น​ลูกชาย​ของ​เรา+ 7:14 เรา​จะ​เป็น​พ่อ … ลูกชาย​ของ​เรา พระเจ้า​รับ​เอา​กษัตริย์​จาก​ครอบครัว​ของ​ดาวิด​ไว้ และ​พวก​เขา​จะ​กลาย​เป็น​ลูกชาย​ของ​พระองค์ ดู​ใน​หนังสือ สดุดี 2:7 เมื่อ​เขา​ทำ​ผิด เรา​จะ​ใช้​คน​อื่น​มา​ลงโทษ​เขา คน​เหล่า​นั้น​จะ​เป็น​ไม้​เรียว​ของ​เรา 15 แต่​เรา​จะ​ไม่​เอา​ความรัก​ของ​เรา​ไป​จาก​เขา อย่าง​ที่​เรา​เคย​เอา​มัน​ไป​จาก​ซาอูล​ผู้ที่​เรา​ได้​กำจัด​ไป​ให้​พ้นหน้า​เจ้า 16 ครอบครัว​ของ​เจ้า​และ​อาณาจักร​ของ​เจ้า​จะ​ยั่งยืน​อยู่​ต่อหน้า​เจ้า​ตลอด​ไป บัลลังก์​ของ​เจ้า​จะ​ถูก​ก่อตั้ง​ไว้​ตลอด​ไป’”

17 แล้ว​นาธัน​ก็​บอก​ดาวิด ถึง​นิมิต​และ​ทุก​อย่าง​ที่​พระเจ้า​ได้​พูด

ดาวิด​อธิษฐาน​กับ​พระเจ้า

(1 พศด. 17:16-27)

18 กษัตริย์​ดาวิด​จึง​เข้า​ไป​ข้าง​ใน​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ และ​นั่ง​ลง​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​และ​พูด​ว่า

“ข้าแต่​พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต ข้าพเจ้า​เป็น​ใคร​กัน ครอบครัว​ของ​ข้าพเจ้า​เป็น​ใคร​กัน พระองค์​ถึง​ได้​อวยพร​ข้าพเจ้า​มากมาย​ขนาดนี้ 19 แต่​ดู​เหมือน​ว่า​มัน​ยัง​น้อย​ไป​ใน​สายตา​ของ​พระองค์ ข้า​แต่​พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต พระองค์​ยัง​ได้​พูด​ถึง​อนาคต​ของ​ครอบครัว​ของ​ผู้รับใช้​พระองค์​คนนี้ ข้า​แต่​พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต พระองค์​ทำ​กับ​ข้าพเจ้า​ราวกับ​เป็น​คน​สำคัญ​มาก 20 ข้าแต่​พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต มี​อะไร​อีก​ไหม​ที่​จะ​ให้​ดาวิด​ทำ​เพื่อ​พระองค์ ใน​เมื่อ​พระองค์​ก็​รู้จัก​ผู้รับใช้​คนนี้​ของ​พระองค์​ดี 21 เพื่อ​เห็นแก่​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​คนนี้+ 7:21 ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​คนนี้ คำ​นี้​อยู่​ใน​ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ และ​ใน 1 พงศาวดาร 17:19 แต่​สำเนา​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้​กัน เขียน​ว่า “คำ​พูด​ของ​พระองค์” พระองค์​ได้​ทำ​ทั้งหมด​นี้ คือ​เรื่อง​ยิ่งใหญ่​นี้+ 7:21 เรื่อง​ยิ่งใหญ่​นี้ ใน​ที่​นี้​หมายถึง​แผนงาน​และ​คำ​สัญญา​ของ​พระเจ้า​ที่​เกี่ยวกับ​ราชวงศ์​ของ​ดาวิด และ​ได้​เปิดเผย​ให้​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​ได้รับรู้​เรื่อง​นี้​ด้วย เพราะ​พระองค์​ตัดสินใจ​ว่า​จะ​ทำ​อย่างนั้น 22 ข้าแต่​พระยาห์เวห์​ผู้เป็น​พระเจ้า พระองค์​ช่าง​ยิ่งใหญ่​อะไร​เช่นนี้ ไม่​มี​ผู้ใด​เหมือน​พระองค์ และ​ไม่​มี​พระเจ้า​อื่น​อีก​นอกจาก​พระองค์ พวก​เรา​ไม่​เคย​ได้ยิน​เลย​ว่า​มี​พระ​องค์​ไหน​สามารถ​ทำ​เรื่อง​น่าทึ่ง​ทั้งหมด​นี้ได้

23 และ​จะ​มี​ใคร​เป็น​เหมือน​อิสราเอล​ชนชาติ​ของ​พระองค์เล่า ผู้ที่​พระองค์​ได้​ไถ่​ออก​มา​จาก​การ​เป็น​ทาส​ใน​อียิปต์+ 7:23 ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ​และ 1 พงศาวดาร 17:21 เขียน​อย่าง​นี้ แต่​ฉบับ​ฮีบรู​ที่​เรา​มี​อยู่​เขียน​ว่า การ​กระทำ​อัน​ยิ่งใหญ่​และ​น่าเกรง​ขาม​เพื่อ​แผ่นดิน​ของ​พระองค์​ต่อ​หน้า​ประชาชน​ของ​พระองค์​ผู้​ที่​พระองค์​ไถ่​ออก​อียิปต์ และ​จาก​ชนชาติ​ต่าง​ๆ และ​พวก​พระ​ของ​มัน เพื่อ​จะ​ได้​มา​เป็น​ประชาชน​ของ​พระองค์ พระองค์​ได้​สร้าง​ชื่อเสียง​ให้​กับ​พระองค์เอง ด้วย​การ​กระทำ​อัน​ยิ่งใหญ่​และ​น่าเกรง​ขาม​เหล่านี้​เพื่อ​พวก​เขา ด้วย​การ​ขับไล่​ชนชาติ และ​พวก​พระ​ทั้งหลาย​ของ​พวก​มัน​ออก​ไป​ต่อหน้า​คน​ของ​พระองค์ 24 ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ พระองค์​ได้​ตั้ง​ชาว​อิสราเอล​ให้​เป็น​คน​ของ​พระองค์​ตลอด​ไป และ​พระองค์​ก็​กลาย​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา

25 ข้าแต่​พระยาห์เวห์ ผู้​เป็น​พระเจ้า ตอนนี้ ขอ​ให้​พระองค์​รักษา​สัญญา​ที่​เกี่ยวกับ​ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ และ​ครอบครัว​ของ​ข้าพเจ้า ตอนนี้ ได้​โปรด​ทำตาม​ที่​พระองค์​ได้​สัญญา​ไว้ 26 เพื่อ​ชื่อเสียง​ของ​พระองค์​จะ​ได้​ยิ่งใหญ่​ตลอด​ไป แล้ว​คน​ทั้งหลาย​จะ​พูด​ว่า ‘พระยาห์เวห์ ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น​เป็น​พระเจ้า​เหนือ​อิสราเอล’ และ​ขอให้​ครอบครัว​ของ​ดาวิด​ผู้รับใช้​พระองค์ ตั้ง​มั่นคง​อยู่​ต่อหน้า​พระองค์

27 ข้าแต่​พระยาห์เวห์​ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้า​ของ​อิสราเอล พระองค์​ได้​เปิดเผย​สิ่ง​นี้​กับ​ข้าพเจ้า ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ โดย​พูด​ว่า ‘เรา​จะ​สร้าง​บ้าน+ 7:27 บ้าน หมายถึง ราชวงศ์​ของ​ดาวิด ให้​เจ้า’ นั่น​เป็น​เหตุ​ที่​ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ ถึง​กล้า​อธิษฐาน​อย่างนี้​กับ​พระองค์ 28 ข้าแต่​พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต พระองค์​คือ​พระเจ้า และ​คำพูด​ของ​พระองค์​เชื่อถือ​ได้ และ​พระองค์​ได้​สัญญา​สิ่ง​ดี​นี้​ให้​กับ​ข้าพเจ้า ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ 29 ตอนนี้ ขอ​โปรด​อวยพร​ครอบครัว​ของ​ข้าพเจ้า ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ ให้​คงอยู่​ตลอด​ไป​ต่อหน้า​พระองค์ เพราะ​พระองค์​ได้​พูด​อย่างนั้น​ไว้ ข้าแต่​พระยาห์เวห์​องค์​เจ้าชีวิต อย่างนี้ ครอบครัว​ของ​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​จะ​ได้รับ​พร​ตลอดไป ตาม​คำอวยพร​ของ​พระองค์”

8

ดาวิด​ชนะ​สงคราม​หลายครั้ง

(1 พศด. 18:1-13)

1 ต่อมา ดาวิด​ได้​ชัยชนะ​เหนือ​ชาว​ฟีลิสเตีย​และ​ทำให้​พวก​นั้น​อยู่​ใต้​บังคับ และ​ได้​ยึด​เมือง​เมเธก-ฮัมมาห์​ที่​ชาว​ฟีลิสเตีย​เคย​ครอบ​ครอง​อยู่ 2 ดาวิด​ยัง​เอา​ชนะ​ชาว​โมอับ และ​ได้​บังคับ​ให้​คน​โมอับ​นอน​ราบ​ไป​กับ​พื้นดิน และ​แบ่ง​พวก​เขา​ออก​มา​เป็น​แถวๆ​ตาม​ความ​ยาว​ของ​เชือก​เส้นหนึ่ง คน​ใน​สอง​แถว​แรก​ที่​ถูก​เชือก​แบ่ง​ออก​มา​จะ​ถูก​ฆ่า​ตาย​หมด ส่วน​แถว​ที่​สาม​จะ​ได้รับ​การ​ไว้​ชีวิต ดังนั้น ชาว​โมอับ​จึง​กลาย​เป็น​ทาส​ของ​ดาวิด​และ​ยอม​ส่ง​ส่วย+ 8:2 ส่วย เงิน​ที่​ประชาชน​ให้​กับ​กษัตริย์​ที่​เอา​ชนะ​พวก​เขา​ได้ ให้​เขา

3 ดาวิด​ได้​รบชนะ​ฮาดัดเอเซอร์​กษัตริย์​เมือง​โศบาห์ ลูกชาย​ของ​เรโหบ ตอน​ที่​ดาวิด​ไป​ตั้ง​อนุสาวรีย์+ 8:3 อนุสาวรีย์ หรือ​แปล​ได้​อีก​อย่าง​หนึ่ง​ว่า “ฟื้น​อำนาจ” ให้​กับ​ตน​เอง​ที่​ลุ่ม​แม่น้ำ​ยูเฟรติส

4 ดาวิด​ได้​ยึด​รถ​ม้าศึก​หนึ่ง​พัน​คัน คน​ขับ​รถ​ม้าศึก​เจ็ด​พัน​คน+ 8:4 คน​ขับ​รถ​ม้าศึก​เจ็ด​พัน​คน ข้อ​นี้​เจอ​ใน​สำเนา​กรีก​โบราณ กับ​สำเนา​ฮีบรู​ที่​พบ​ใน​ถ้ำ​คุมรัน แต่​ใน​สำเนา​ฮีบรู​ฉบับ​นิยม เขียน​ว่า “คนขับ​รถ​ม้า​ศึก​หนึ่ง​พัน​เจ็ด​ร้อย​คน” และ​ทหาร​เดิน​เท้า​สอง​หมื่น​คน ดาวิด​ได้​ตัด​เส้น​เอ็น​ที่​ขา​ของ​พวก​ม้า​ทั้งหมด ยก​เว้น​ม้า​หนึ่ง​ร้อย​ตัว​สำหรับ​รถรบ+ 8:4 ตัด​เส้น​เอ็น … รถรบ หรือ​อาจ​จะ​แปล​ได้​ว่า “ดาวิด​ทำลาย​ทั้งหมด​ยกเว้น​รถรบ​หนึ่ง​ร้อย​คัน”

5 ชาว​อารัม​จาก​เมือง​ดามัสกัส​ได้​มา​ช่วย​ฮาดัดเอเซอร์​กษัตริย์​เมือง​โศบาห์​รบ แต่​ดาวิด​ได้​ฆ่า​พวก​เขา​ตาย​ไป​สอง​หมื่น​สอง​พันคน 6 ดาวิด​ส่ง​ทหาร​ขึ้น​ไป​ประจำ​ป้อม​ใน​เมือง​ดามัสกัส​ของ​ชาว​อารัม และ​ชาว​อารัม​ก็​กลาย​เป็น​ทาส​ของ​เขา​และ​ส่ง​ส่วย​ให้​เขา พระยาห์เวห์​ได้​ให้​ชัยชนะ​กับ​ดาวิด​ใน​ทุกๆ​ที่​ที่​เขา​ไป

7 ดาวิด​ยึด​เอา​โล่​ทองคำ​ที่​ทหาร​ของ​กษัตริย์​ฮาดัดเอเซอร์​ถือ และ​ขน​พวก​มัน​กลับ​ไป​ไว้​ที่​เมือง​เยรูซาเล็ม 8 กษัตริย์​ดาวิด​ได้​ยึด​เอา​ทอง​สัมฤทธิ์​ที่​ได้​มา​จาก​เมือง​เทบาห์+ 8:8 เทบาห์ คำ​นี้​มาจาก​ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ​แต่​ฉบับ​ฮีบรู​ที่​เรา​มี​อยู่​เขียน​ว่า “เบทาห์” ดู​เพิ่ม​เติม​ได้​จาก 1 พงศาวดาร 18:8 และ​เมือง​เบโรธัย​ที่​เคย​เป็น​ของ​กษัตริย์​ฮาดัดเอเซอร์ ไว้​เป็น​จำนวน​มาก

9 เมื่อ​โทอิ​กษัตริย์​เมือง​ฮามัท​ได้ยิน​ว่า​ดาวิด​เอา​ชนะ​กองทัพ​ทั้งหมด​ของ​กษัตริย์​ฮาดัดเอเซอร์ได้ 10 เขา​ได้​ส่ง​โยรัม+ 8:10 โยรัม เป็น​อีก​ชื่อ​หนึ่ง​ของ “ฮาโดรัม” ลูกชาย​ของ​เขา​ไป​พบ​ดาวิด เพื่อ​ถาม​ทุกข์สุข​ดาวิด​และ​แสดง​ความ​ยินดี​กับ​ดาวิด​ที่​รบชนะ​กษัตริย์​ฮาดัดเอเซอร์ เพราะ​กษัตริย์​ฮาดัดเอเซอร์​เคย​ทำ​สงคราม​กับ​กษัตริย์​โทอิ​อยู่​บ่อยๆ โยรัม​นำ​ของ​ขวัญ​ที่​ทำ​จาก​เงิน ทอง​และ​ทอง​สัมฤทธิ์​ไป​ให้​กับ​ดาวิด​ด้วย 11 กษัตริย์​ดาวิด​ได้​อุทิศ​ของ​เหล่า​นั้น​ให้​พระยาห์เวห์ เหมือน​กับ​ที่​เขา​เคย​อุทิศ​เงิน​และ​ทอง​ที่​ยึด​มา​ได้​จาก​ชาติ​ต่างๆ​ที่​เขา​เคย​ไป​ปราบปราม​มา 12 คือ เอโดม+ 8:12 เอโดม คำนี้​มา​จาก​ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ ฉบับ​แปล​ซีเรีย​โบราณ และ​ฉบับ​ฮีบรู​บาง​ฉบับ และ​ใน 1 พงศาวดาร 18:11 แต่​ใน​สำเนา​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้​กัน​มี​คำ​ว่า “อารัม” โมอับ ชาว​อัมโมน ชาว​ฟีลิสเตีย และ​ชาว​อามาเลค ใน​ทำนอง​เดียวกัน ดาวิด​ก็​ได้​อุทิศ​ของ​ที่​ยึด​มา​ได้​จาก​ฮาดัดเอเซอร์ กษัตริย์​เมือง​โศบาห์​ลูกชาย​ของ​เรโหบ ให้​กับ​พระเจ้า​ด้วย 13 หลังจาก​ที่​ดาวิด​กลับ​มา​จาก​การ​โจมตี​ชาว​เอโดม​หนึ่ง​หมื่น​แปด​พัน​คน​ใน​หุบเขา​เกลือแล้ว เขา​ก็​มี​ชื่อ​เสียง​โด่งดัง​ขึ้น 14 ดาวิด​ได้​ให้​กอง​ทหาร​เข้า​ประจำการ​อยู่​ตาม​ป้อม​ต่างๆ​ทั่ว​เมือง​เอโดม และ​ชาว​เมือง​เอโดม​ทั้งหมด​ก็​ตก​เป็น​ทาส​ของ​ดาวิด พระยาห์เวห์​ได้​ให้​ชัยชนะ​กับ​ดาวิด​ใน​ทุกๆ​ที่​ที่​เขา​ไป

รัฐบาล​ของ​ดาวิด

(1 พศด. 18:14-17)

15 ดาวิด​ได้​ปกครอง​ทั่วทั้ง​อิสราเอล เขา​ได้​ให้​ความ​ยุติธรรม​และ​ความ​ถูกต้อง​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เขา 16 โยอาบ​ลูกชาย​ของ​นาง​เศรุยาห์​ได้​เป็น​แม่ทัพ เยโฮชาฟัท​ลูกชาย​อาหิลูด​เป็น​ผู้​จด​บันทึก​เหตุการณ์ 17 ศาโดก​ลูกชาย​อาหิทูบ​และ​อาหิเมเลค​ลูกชาย​อาบียาธาร์​เป็น​นักบวช เสไรอาห์​เป็น​เลขา 18 เบไนยาห์​ลูกชาย​เยโฮยาดา​เป็น​ผู้ควบคุม​ชาวเคเรธี​และ​ชาวเปเลท+ 8:18 ชาวเคเรธี​และ​ชาวเปเลท พวก​นี้​เป็น​กองคุ้มกัน​เดวิด ใน​สำเนา​อารเมค​โบราณ มี​คำ​ว่า “พวก​นักธนู​และ​นักขว้างหิน” และ​บรรดา​ลูกชาย​ของ​ดาวิด​เป็น​ที่​ปรึกษา​กษัตริย์+ 8:18 ที่​ปรึกษา​กษัตริย์ หรือ “นักบวช”

9

ดาวิด​เมตตา​ครอบครัว​ซาอูล

1 ดาวิด​ถาม​ว่า “มี​ใคร​ใน​ครอบครัว​ซาอูล​ที่​ยัง​หลงเหลือ​อยู่​บ้าง เรา​จะ​ได้​เมตตา​ปรานี​เขา เพราะ​เห็นแก่​โยนาธาน”

2 ขณะนั้น​มี​คน​รับใช้​ใน​ครอบครัว​ซาอูล​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ศิบา พวก​เขา​เรียก​ตัว​ศิบา​มา​พบ​ดาวิด และ​กษัตริย์​ดาวิด​พูด​กับ​เขา​ว่า “เจ้า​คือ​ศิบา​หรือ”

เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​คือ​ศิบา​ผู้รับใช้​ท่าน”

3 กษัตริย์​ถาม​เขา​ว่า “มี​ใคร​ใน​ครอบครัว​ซาอูล​ที่​ยัง​หลงเหลือ​อยู่​อีก​บ้าง เรา​อยาก​แสดง​ความรัก​ของ​พระเจ้า​ให้​แก่​เขา”

ศิบา​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “ยัง​เหลือ​ลูกชาย​คน​หนึ่ง​ของ​โยนาธาน เท้า​ทั้ง​สอง​ข้าง​เป็น​ง่อย”

4 กษัตริย์​ถาม​ต่อว่า “เขา​อยู่​ที่​ไหน”

ศิบา​ตอบ​ว่า “เขา​อยู่​ที่​บ้าน​ของ​มาคีร์ ลูกชาย​ของ​อัมมีเอล ใน​เมือง​โลเดบาร์”

5 กษัตริย์​ดาวิด​ก็​เลย​สั่ง​ให้​คน​ไป​นำ​ตัว​เขา​มา​จาก​บ้าน​ของ​มาคีร์​ลูกชาย​อัมมีเอล ใน​เมือง​โลเดบาร์ 6 เมื่อ​เมฟีโบเชท​ลูกชาย​ของ​โยนาธาน ที่​เป็น​ลูกชาย​ซาอูล มา​พบ​ดาวิด เขา​ก้มหน้า​กราบลง​ถึง​พื้น

ดาวิด​พูด​ว่า “เมฟีโบเชท​หรือ”

เขา​ตอบ​ว่า “ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​อยู่​ที่​นี่”

7 ดาวิด​พูด​กับ​เขา​ว่า “อย่า​กลัว​เลย เพราะ​เรา​จะ​เมตตาปรานี​เจ้า​อย่าง​แน่นอน เพื่อ​เห็นแก่​โยนาธาน​พ่อ​ของ​เจ้า เรา​จะ​คืน​ที่ดิน​ทั้งหมด​ที่​เคย​เป็น​ของ​ซาอูล​ปู่​ของ​เจ้า ให้​กับ​เจ้า และ​เจ้า​จะ​ได้​นั่ง​กิน​อาหาร​โต๊ะ​เดียว​กับ​เรา​ตลอด​ไป”

8 เมฟีโบเชท​ก้ม​ลง​กราบ​อีก​ครั้ง​และ​พูด​ว่า “คน​รับใช้​ท่าน​คนนี้​เป็น​ใคร​หรือ ท่าน​ถึง​ได้​มา​สนใจ​หมา​ที่​ตาย​แล้ว​อย่าง​ข้าพเจ้า”

9 แล้ว​กษัตริย์​ก็​เรียก​ตัว​ศิบา​คน​รับใช้​ของ​ซาอูล​เข้า​มา และ​พูด​กับ​เขา​ว่า “เรา​ได้​ให้​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​เคย​เป็น​ของ​ซาอูล​และ​ของ​ครอบครัว​เขา ไว้​กับ​หลาน​ของ​เจ้า​นาย​เจ้า 10 เจ้า​และ​พวก​ลูกชาย​และ​คน​รับใช้​ของ​เจ้า​จะ​ได้​ทำ​ไร่​อยู่​บน​ที่ดินนั้น​ให้​กับ​เขา​และ​ผลิต​พืชผล​ให้​กับ​เขา เพื่อ​ว่า​หลาน​ของ​เจ้า​นาย​เจ้า จะ​ได้​มี​ของ​เหล่า​นี้​ไว้​ใช้ และ​เมฟีโบเชท​หลานชาย​ของ​เจ้านาย​เจ้า​จะ​ได้​นั่ง​กิน​อาหาร​ที่​โต๊ะ​เดียว​กับ​เรา​ตลอดไป”

(ตอน​นั้น​ศิบา​มี​ลูกชาย​สิบห้า​คน​และ​มี​คน​รับใช้​ยี่สิบ​คน) 11 ศิบา​จึง​พูด​กับ​กษัตริย์​ว่า “ข้า​รับใช้​ของ​ท่าน จะ​ทำ​ทุก​อย่าง​ตาม​ที่​กษัตริย์​ผู้​เป็น​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​สั่ง​ให้​ทำ”

ดังนั้น​เมฟีโบเชท​จึง​ได้​นั่ง​กิน​อาหาร​ที่​โต๊ะ​เดียว​กับ​ดาวิด​เหมือน​พวก​ลูกชาย​ของ​กษัตริย์​ดาวิด 12 เมฟีโบเชท​มี​ลูกชาย​คน​หนึ่ง​ยัง​เด็ก​อยู่​ชื่อ​มีคา และ​สมาชิก​ใน​ครอบครัว​ศิบา​ทั้งหมด​ก็​กลาย​เป็น​คน​รับใช้​ของ​เมฟีโบเชท 13 เมฟีโบเชท​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม เขา​มี​เท้า​ที่​เป็น​ง่อย​ทั้ง​สอง​ข้าง และ​ทุก​วัน​เขา​ก็​ได้​นั่ง​กิน​อาหาร​ที่​โต๊ะ​เดียว​กับ​กษัตริย์

10

ฮานูน​ทำให้​คน​ของ​ดาวิด​อับอาย

(1 พศด. 19:1-5)

1 ใน​เวลา​ต่อมา กษัตริย์​ของ​ชาว​อัมโมน​ได้​ตาย​ไป ลูกชาย​ของ​เขา​ชื่อ​ฮานูน​ได้​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ต่อ​จาก​พ่อ​ของ​เขา 2 ดาวิด​คิด​ว่า “เรา​จะ​ดี​ต่อ​ฮานูน​ลูกชาย​ของ​นาหาช​เหมือน​กับ​ที่​พ่อ​ของ​เขา​เคย​ดี​ต่อ​เรา”

ดาวิด​จึง​ส่ง​พวก​ตัวแทน​มา​ปลอบโยน​ฮานูน​เรื่อง​พ่อ​ของ​เขา เมื่อ​คน​ของ​ดาวิด​มา​ถึง​แผ่นดิน​ของ​ชาว​อัมโมน 3 พวก​ผู้นำ​ของ​ชาว​อัมโมน​พูด​กับ​ฮานูน​นาย​ของ​พวก​เขา​ว่า “ท่าน​คิด​ว่า​ดาวิด​กำลัง​ให้​เกียรติ​พ่อ​ของ​ท่าน​หรือ ที่​ส่ง​คน​มา​เพื่อ​ปลอบโยน​ท่าน​อย่างนี้ ดาวิด​ส่ง​คน​ของ​เขา​มา เพื่อ​สำรวจ สอดแนม​เมือง และ​เตรียม​ทำ​สงคราม​กับ​ท่าน”

4 ฮานูน​จึง​จับ​พวก​คน​ของ​ดาวิด​ไว้ แล้ว​โกน​เครา​ของ​พวก​เขา​ออก​ข้าง​หนึ่ง และ​ตัด​เสื้อผ้า​ของ​พวก​เขา​ออก​ข้าง​หนึ่ง​ตั้งแต่​สะโพก​ลง​ไป​และ​ไล่​พวก​เขา​ออก​ไป

5 เมื่อ​มี​คน​มา​บอก​ดาวิด​เกี่ยวกับ​เรื่องนี้ ดาวิด​ส่ง​คน​ส่งข่าว​มา​พบ​คน​เหล่านั้น เพราะ​พวก​เขา​รู้สึก​อับอาย​มาก กษัตริย์​พูด​ว่า “ให้​อยู่​ที่​เมือง​เยริโค​จน​กว่า​เครา​ของ​พวก​ท่าน​จะ​งอก​ขึ้น​มา​ใหม่ แล้ว​ค่อย​กลับ​มา”

สงคราม​กับ​ชาว​อัมโมน

(1 พศด. 19:6-15)

6 เมื่อ​ชาว​อัมโมน​รู้​ว่า​พวก​เขา​ทำให้​ดาวิด​เกลียด​ชัง​เสีย​แล้ว พวก​เขา​จึง​จ้าง​ทหาร​เดินเท้า​ชาว​อารัม​สอง​หมื่น​คน​มา​จาก​เมือง​เบธเรโหบ​และ​เมือง​โศบาห์ รวมทั้ง​จ้าง​กษัตริย์​มาอาคาห์​กับ​คน​ของ​เขา​อีก​หนึ่ง​พัน​คน และ​จ้าง​ชาว​เมือง​โทบ​อีก​หนึ่ง​หมื่น​สอง​พัน​คน

7 เมื่อ​ดาวิด​รู้​เรื่อง​นี้ เขา​ได้​ส่ง​โยอาบ​พร้อม​กับ​กองทัพ​นักรบ​ทั้งหมด​ของ​เขา​ออก​ไป 8 ชาว​อัมโมน​ออก​มา​เตรียม​รบ​อยู่​ที่​ทาง​เข้า​ประตู​เมือง ขณะ​ที่​ชาว​อารัม​จาก​เมือง​โศบาห์​และ​เมือง​เรโหบ และ​คน​ของ​เมือง​โทบ​กับ​ของ​มาอาคาห์​อยู่​ใน​ทุ่ง​กว้าง

9 เมื่อ​โยอาบ​เห็น​ว่า​มี​กองทัพ​ล้อม​เขา​อยู่​ทั้ง​ด้านหน้า​และ​ด้านหลัง เขา​จึง​เลือก​ทหาร​ที่​ดี​ที่สุด​ใน​กอง​ทหาร​ของ​อิสราเอล​ออก​มา​กอง​หนึ่ง และ​สั่ง​ให้​พวก​เขา​ออก​ไป​ต่อสู้​กับ​ชาว​อารัม 10 เขา​จัด​กองทัพ​ที่​เหลือ​ภายใต้​การ​บัญชาการ​ของ​อาบีชัย​น้องชาย​ของ​เขา​ให้​เข้า​ไป​ต่อสู้​กับ​ชาว​อัมโมน 11 โยอาบ​พูด​กับ​อาบีชัย​ว่า “ถ้า​ชาว​อารัม​แข็งแกร่ง​เกิน​ไป​สำหรับ​เรา ท่าน​ต้อง​มา​ช่วย​เหลือ​เรา แต่​ถ้า​ชาว​อัมโมน​แข็งแกร่ง​เกิน​ไป​สำหรับ​ท่าน เรา​จะ​มา​ช่วย​เหลือ​ท่าน 12 กล้าหาญ​ไว้ และ​สู้​ให้​สม​กับ​เป็น​ชาย​ชาติ​ทหาร​เพื่อ​คน​ของ​พวก​เรา และ​เพื่อ​เมือง​ต่างๆ​ของ​พระเจ้า​ของ​พวก​เรา ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​จัดการ​ตาม​ที่​พระองค์​เห็น​สมควรเถิด”

13 แล้ว​โยอาบ​และ​กองทัพ​ที่​ไปกับ​เขา ก็​ได้​บุก​เข้า​สู้รบ​กับ​ชาว​อารัม และ​ชาว​อารัม​ได้​ถอย​หนี​ไป​ต่อหน้า​เขา 14 เมื่อ​ชาว​อัมโมน​เห็น​ว่า​ชาว​อารัม​กำลัง​หลบหนี พวก​เขา​จึง​หลบหนี​ไป​ต่อหน้า​อาบีชัย​และ​กลับ​เข้า​ไป​ใน​เมือง

โยอาบ​ก็​กลับ​มา​จาก​การ​สู้รบ​กับ​ชาว​อัมโมน​และ​มา​ถึง​เมือง​เยรูซาเล็ม

ชาว​อารัม​ตัดสินใจ​รบ​อีก​ครั้ง

(1 พศด. 19:16-19)

15 หลังจาก​ที่​ชาว​อารัม​เห็น​ว่า​พวก​เขา​ถูก​อิสราเอล​ตี​แตก พวก​เขา​จึง​รวมตัว​กัน​อีก​ครั้ง 16 ฮาดัด-เอเซอร์+ 10:16 ฮาดัด-เอเซอร์ ฉบับ​สำเนา​กรีก​โบราณ​ใช้ “ฮาดัด-อาเรเซอร์” นำ​ชาว​อารัม​มาจาก​อีก​ฝั่ง​ของ​แม่น้ำ+ 10:16 แม่น้ำ คือ​แม่น้ำ​ยูเฟรติส พวก​เขา​ไป​ที่​เฮลาม​โดย​มี​โชบัค​แม่ทัพ​ของ​กษัตริย์​ฮาดัด-เอเซอร์​เป็น​ผู้นำ​ทัพ

17 เมื่อ​มี​คน​มา​บอก​ดาวิด​ถึง​เรื่องนี้ ดาวิด​จึง​รวบรวม​อิสราเอล​ทั้งหมด​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน และ​ไป​ที่​เฮลาม

ชาว​อารัม​จัดทัพ​และ​ได้​เข้า​สู้รบ​กับ​ดาวิด 18 แต่​ดาวิด​รบ​ชนะ​พวก​เขา และ​พวก​เขา​หลบหนี​ไป​ต่อ​หน้า​อิสราเอล ดาวิด​ได้​ฆ่า​คน​ขับ​รถรบ​ของ​พวก​เขา​ไป​เจ็ด​ร้อย​คน​และ​ทหาร​เดิน​เท้า+ 10:18 ทหาร​เดิน​เท้า พบ​ใน​สำเนา​กรีก​โบราณ ใน​ฉบับ​สำเนา​ฮีบรู​มี​คำ​ว่า “ทหาร​ม้า” ดู​เพิ่ม​เติม​ได้​จาก 1 พงศาวดาร 19:18 อีก​สี่​หมื่น​คน ดาวิด​ได้​ทำ​ให้​โชบัค​แม่ทัพ​ของ​ชาว​อารัม​บาด​เจ็บ เขา​จึง​ตาย​ที่​นั่น​ด้วย

19 เมื่อ​กษัตริย์​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ภาย​ใต้​อำนาจ​ของ​ฮาดัดเอเซอร์ เห็น​ว่า​พวก​เขา​พ่าย​แพ้​ต่อ​อิสราเอล​แล้ว พวก​เขา​จึง​ทำ​สัญญา​สงบศึก​และ​ยอม​ตก​เป็น​ทาส​ของ​อิสราเอล ชาว​อารัม​จึง​กลัว​และ​ไม่​กล้า​ช่วย​ชาว​อัมโมน​อีก​ต่อ​ไป

11

ดาวิด​กับ​นาง​บัทเชบา

1 ใน​ฤดูใบไม้ผลิ ซึ่ง​เป็น​เวลา​ที่​พวก​กษัตริย์​ต่าง​ออก​ไป​ทำ​ศึก​สงคราม​กัน ดาวิด​ส่ง​โยอาบ​ออก​ไป​พร้อม​กับ​คน​ของ​กษัตริย์​และ​กองทัพ​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล​ออก​ไป​สู้รบ​กับ​ชาว​อัมโมน และ​ได้​เข้า​ล้อม​เมือง​รับบาห์​ไว้

แต่​ดาวิด​ยัง​อยู่​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม 2 เย็น​วัน​หนึ่ง ดาวิด​ได้​ลุก​ขึ้น​มา​เดินเล่น​อยู่​บน​ดาดฟ้า​วัง จาก​ดาดฟ้า​นั้น เขา​มอง​ลง​ไป​เห็น​ผู้หญิง​คน​หนึ่ง​กำลัง​อาบน้ำ​อยู่ หญิง​คน​นั้น​สวย​มาก 3 ดาวิด​จึง​ส่ง​คน​ไป​สืบ​ดู​ว่า​นาง​เป็น​ใคร พนักงาน​คน​นั้น​กลับ​มา​บอก​ว่า “นาง​คือ​บัทเชบา ลูกสาว​ของ​เอลีอัม นาง​เป็น​เมีย​ของ​อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์”

4 ดาวิด​ได้​ส่ง​คน​ไปหา​นาง พา​นาง​มา​พบ​และ​เขา​ก็​ร่วม​หลับนอน​กับ​นาง​และ​นาง​ก็​กลับ​บ้าน​ไป (ตอนนั้น นาง​เพิ่ง​ชำระ​ตัวเอง​หลังจาก​มี​ประจำเดือน​แล้ว) 5 นาง​ได้​ตั้งท้อง จึง​ส่ง​คน​ไป​บอก​ดาวิด​ว่า “ดิฉัน​ได้​ตั้งท้อง​แล้ว”

6 ดาวิด​จึง​ส่ง​คน​ไป​บอก​โยอาบ​ว่า “ให้​ส่ง​ตัว​อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์​กลับ​มาหา​เรา”

โยอาบ​จึง​ส่ง​ตัว​อุรียาห์​กลับ​มา​พบ​ดาวิด 7 เมื่อ​อุรียาห์​มา​พบ​ดาวิด ดาวิด​ถาม​เขา​ว่า​โยอาบ​เป็น​อย่างไร พวก​ทหาร​เป็น​อย่างไร และ​สงคราม​ไป​ถึง​ไหน​แล้ว 8 แล้ว ดาวิด​ก็​พูด​กับ​อุรียาห์​ว่า “กลับ​ไป​บ้าน​ของ​ท่าน​และ​ล้างเท้า​ของ​ท่าน+ 11:8 ล้างเท้า​ของ​ท่าน คือ​ไป​พักผ่อน เถิด”

อุรียาห์​จึง​ออก​จาก​วัง​และ​ก็​มี​ของ​ขวัญ​จาก​กษัตริย์​ส่ง​ตาม​หลัง​มา​ให้​เขา 9 แต่​อุรียาห์​นอน​อยู่​ที่​ทาง​เข้า​วัง​กับ​พวก​คน​รับใช้​คน​อื่นๆ​ของ​นาย​เขา และ​ไม่​ได้​กลับ​ไป​บ้าน 10 เมื่อ​ดาวิด​รู้เรื่อง​ว่า “อุรียาห์​ไม่​ได้​กลับ​บ้าน” เขา​ถาม​อุรียาห์​ว่า “นี่​เจ้า​ไม่​ได้​เดิน​ทาง​มา​จาก​แดนไกล​หรอกหรือ ทำไม​เจ้า​ถึง​ไม่​กลับ​บ้าน”

11 อุรียาห์​พูด​กับ​ดาวิด​ว่า “หีบ​แห่ง​ข้อตกลง อิสราเอล​และ​ยูดาห์​ยัง​พัก​อยู่​ใน​เต็นท์ และ​โยอาบ​นาย​ของ​ข้าพเจ้า​และ​คน​ของ​นาย​ข้าพเจ้า​ยัง​ตั้ง​ค่าย​อยู่​กลาง​ทุ่ง จะ​ให้​ข้าพเจ้า​กลับ​บ้าน​ไป​กิน​และ​ดื่ม​และ​นอน​กับ​เมีย​ของ​ข้าพเจ้า​ได้​อย่าง​ไร ท่าน​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ขนาด​ไหน ก็​ให้​แน่ใจ​ขนาดนั้น​เลย​ว่า​ข้าพเจ้า​ก็​จะ​ไม่​ยอม​ทำ​อย่าง​นั้น​เด็ดขาด”

12 ดาวิด​ก็​เลย​พูด​กับ​เขา​ว่า “อยู่​ที่​นี่​อีก​วัน​หนึ่ง แล้ว​พรุ่งนี้​เรา​จะ​ส่ง​เจ้า​กลับ” อุรียาห์​จึง​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม​ใน​วัน​นั้น 13 ดาวิด​ได้​เชิญ​เขา​มา​กิน​และ​ดื่ม​กับ​ดาวิด และ​ดาวิด​ทำให้​เขา​เมา แต่​ใน​ตอนเย็น อุรียาห์​กลับ​ไป​นอน​บน​เสื่อ​ของ​เขา​กับ​พวก​คน​รับใช้​คน​อื่นๆ​ของ​นาย​เขา เขา​ไม่​ยอม​กลับ​บ้าน

14 พอ​รุ่งเช้า ดาวิด​เขียน​จดหมาย​ถึง​โยอาบ​และ​ส่ง​จดหมาย​นั้น​ไป​พร้อม​กับ​อุรียาห์ 15 ใน​จดหมาย​นั้น​เขียน​ว่า “ส่ง​อุรียาห์​ไป​อยู่​แนว​หน้า​ที่​มี​การ​สู้รบ​ที่​ดุเดือด​ที่สุด แล้ว​ถอยทัพ​ปล่อย​เขา​ไว้ เพื่อ​เขา​จะ​ได้​ถูก​ฆ่า​ตาย”

16 ดังนั้น ขณะ​ที่​โยอาบ​ยัง​ล้อม​เมือง​อยู่ เขา​ได้​ส่ง​อุรียาห์​ไป​ใน​สถานที่​ที่​เขา​รู้​ว่า​เป็น​จุด​ที่​มี​การ​ป้องกัน​เข้มแข็ง​ที่สุด 17 เมื่อ​คน​ใน​เมือง​ออก​มา​และ​ต่อสู้​กับ​โยอาบ คน​จาก​กองทัพ​ของ​ดาวิด​บาง​คน​ตาย รวมทั้ง​อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์​ด้วย

18 โยอาบ​ส่ง​รายงาน​การ​รบ​ให้​ดาวิด 19 เขา​บอก​คน​ส่งข่าว​ว่า “เมื่อ​เจ้า​รายงาน​การ​รบ​นี้​กับ​กษัตริย์​แล้ว 20 กษัตริย์​อาจ​โกรธ​ขึ้น​มา​และ​อาจ​ถาม​เจ้า​ว่า ‘ทำไม​พวก​เจ้า​ถึง​เข้า​ไป​ต่อ​สู้​ใกล้​เมือง​ขนาด​นั้น พวก​เจ้า​ไม่​รู้​หรือ​ว่า​พวก​มัน​อาจ​ยิงธนู​ลง​มา​จาก​บน​กำแพง​ได้ 21 จำไม่​ได้​หรือ​ว่า​ใคร​ฆ่า​อาบีเมเลค​ลูกชาย​เยรุบเบเชท+ 11:21 เยรุบเบเชท รู้จัก​กัน​ใน​อีก​ชื่อ​หนึ่ง​ว่า เยรุบบาอัล (ซึ่ง​ก็​คือ​กิเดโอน) ดู​เรื่อง​ของ​อาบีเมเลค​เพิ่มเติม​ได้​จาก​หนังสือ​ผู้วินิจฉัย บท​ที่ 9 ไม่​ใช่​เพราะ​หญิง​คน​หนึ่ง​โยน​โม่​หิน​ท่อน​บน ลง​มา​จาก​กำแพง แล้ว​ทับ​เขา​ตาย​ใน​เธเบศ​หรอก​หรือ ทำไม​พวก​เจ้า​เข้า​ไป​ชิด​กำแพง​ขนาด​นั้น’ ถ้า​เขา​ถาม​เจ้า​อย่าง​นั้น ให้​บอก​เขา​ว่า ‘อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์​คน​รับใช้​ท่าน​ก็​ตาย​ด้วย’”

22 คน​ส่งข่าว​ออก​เดิน​ทาง​ไป และ​เมื่อ​เขา​มา​ถึง เขา​ก็​เล่า​ทุก​อย่าง​ที่​โยอาบ​สั่ง​มา​ให้​กับ​ดาวิด​ฟัง 23 คน​ส่งข่าว​พูด​กับ​ดาวิด​ว่า “คน​เหล่า​นั้น​มี​กำลัง​มาก​กว่า​พวก​ข้าพเจ้า​และ​ออก​มา​สู้​รบ​กับ​พวก​ข้าพเจ้า​กลาง​แจ้ง แต่​พวก​ข้าพเจ้า​ขับ​ไล่​พวก​เขา​กลับ​เข้า​ไป​ทาง​เข้า​ของ​ประตู​เมือง 24 แล้ว​พวก​นักธนู​ก็​ยิง​ลูกธนู​จาก​บน​กำแพง​มา​ที่​พวก​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน และ​คน​ของ​กษัตริย์​บางคน​ก็​ตาย รวม​ทั้ง​อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​ก็​ตาย​ไป​ด้วย”

25 ดาวิด​บอก​คน​ส่งข่าว​ว่า “ให้​ไป​บอก​กับ​โยอาบ​ว่า ‘อย่า​ปล่อย​ให้​เรื่อง​นี้​ทำให้​ท่าน​เสียใจ เพราะ​ดาบ​ก็​ฆ่า​คน​โดย​ไม่​เลือก​หน้า​ว่า​เป็น​ใคร เร่ง​โจมตี​เมือง​และ​ทำลาย​มัน​เสีย’ ให้​พูด​อย่าง​นี้​เพื่อ​ให้​กำลัง​ใจ​โยอาบ”

26 เมื่อ​เมีย​ของ​อุรียาห์​รู้​ว่า​สามี​ของ​นาง​ตาย​แล้ว นาง​ไว้ทุกข์​ให้​เขา 27 หลังจาก​เสร็จสิ้น​การ​ไว้ทุกข์​แล้ว ดาวิด​ให้​นำ​ตัว​นาง​เข้า​มา​อยู่​ใน​วัง และ​นาง​ก็​ได้​เป็น​เมีย​ของ​เขา​และ​คลอด​ลูกชาย​ให้​เขา แต่​พระยาห์เวห์​ไม่​พอใจ​กับ​สิ่ง​ที่​ดาวิด​ได้​ทำ​ลง​ไป​นั้น

12

นาธัน​เตือน​ดาวิด

1 พระยาห์เวห์​ส่ง​นาธัน​มา​หา​ดาวิด เมื่อ​เขา​พบ​ดาวิด เขา​พูด​ว่า “ใน​เมือง​หนึ่ง มี​ชาย​สอง​คน คน​หนึ่ง​ร่ำรวย​และ​อีก​คน​หนึ่ง​ยากจน 2 คน​ที่​รวย​มี​แกะ​และ​วัว​มากมาย 3 แต่​คน​ที่​จน​ไม่​มี​อะไร​เลย นอก​จาก​ลูกแกะ​ตัวเมีย​ตัว​เล็กๆ​ตัว​หนึ่ง​ที่​เขา​ซื้อ​มา เขา​เลี้ยง​แกะ​ตัว​นั้น และ​มัน​ก็​อยู่​กับ​เขา และ​เติบโต​ขึ้น​พร้อมๆ​กับ​ลูกๆ​ของ​เขา มัน​ได้​ส่วน​แบ่ง​อาหาร​จาก​เขา ได้​ดื่ม​จาก​ถ้วย​ของ​เขา​และ​ได้​นอน​ใน​อ้อม​แขน​ของ​เขา มัน​เป็น​เหมือน​ลูกสาว​คน​หนึ่ง​ของ​เขา

4 ต่อมา​มี​แขก​คน​หนึ่ง​เดิน​ทาง​มา​เยี่ยม​ชาย​ที่​ร่ำรวย​คน​นั้น คน​รวย​คน​นั้น​ไม่​ยอม​เอา​แกะ​หรือ​วัว​แม้แต่​ตัว​เดียว​ของ​ตน​เอง มา​ทำ​อาหาร​เลี้ยง​แขก​ที่​มา​เยี่ยม​เขา​นั้น แต่​เขา​กลับ​ไป​เอา​ลูกแกะ​ตัวเมีย​ที่​เป็น​ของ​ชาย​ยากจน​คน​นั้น​มา​ทำ​อาหาร​เลี้ยง​แขก​ที่​มา​เยี่ยม​เขา”

5 ดาวิด​โกรธ​คน​ร่ำรวย​คน​นั้น​เป็นฟืน​เป็นไฟ และ​พูด​กับ​นาธัน​ว่า “พระยาห์เวห์​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ขนาด​ไหน ก็​ให้​แน่ใจ​ขนาด​นั้น​เลย​ว่า​ชาย​คน​ที่​ทำ​อย่าง​นั้น​จะ​ต้อง​ตาย 6 เขา​ต้อง​จ่าย​เงิน​คืน​เป็น​สี่​เท่า​สำหรับ​ลูกแกะ​ตัว​นั้น เพราะ​เขา​ได้​ทำ​สิ่ง​ชั่วร้าย และ​ไร้​ความเมตตา”

7 แล้ว​นาธัน​ก็​บอก​กับ​ดาวิด​ว่า “ท่าน​นั่นแหละ​คือ​คน​รวย​คน​นั้น พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล บอก​อย่าง​นี้​ว่า ‘เรา​ได้​แต่งตั้ง เจ้า​ให้​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​อิสราเอล และ​เรา​ช่วย​เจ้า​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​ซาอูล 8 เรา​ได้​มอบ​ครอบครัว​ของ​นาย​เจ้า​ให้​กับ​เจ้า พร้อม​กับ​เมีย​ทั้งหลาย​ของ​เขา​ให้​อยู่​ใน​อ้อม​อก​ของ​เจ้า เรา​ให้​ครอบครัว​อิสราเอล​และ​ยูดาห์​กับ​เจ้า หาก​เจ้า​คิด​ว่า​มัน​ยัง​น้อย​ไป เรา​ก็​คง​ให้​เจ้า​เพิ่ม​มาก​ขึ้น​กว่า​นั้น​แล้ว 9 ทำไม​เจ้า​ถึง​ดูหมิ่น​พระคำ​ของ​พระยาห์เวห์ โดย​การ​ทำ​สิ่ง​ชั่วร้าย​ใน​สายตา​ของ​พระองค์ ท่าน​ฆ่า​อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์​ด้วย​ดาบ และ​เอา​เมีย​เขา​มา​เป็น​เมีย​ตน เจ้า​ฆ่า​เขา​ด้วย​ดาบ​ของ​ชาว​อัมโมน 10 ดังนั้น ตอนนี้ ดาบ​เล่มนั้น​จะ​ไม่​มี​วัน​หาย​ไป​จาก​บ้าน​ของ​เจ้า เพราะ​เจ้า​ดูหมิ่น​เรา​และ​เอา​เมีย​ของ​อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์​มา​เป็น​เมีย​ของ​เจ้า​เอง’

11 พระยาห์เวห์​พูด​ว่า ‘เรา​จะ​นำ​ความหายนะ​มา​สู่​ตัว​เจ้า ความหายนะ​นี้​จะ​เกิด​ขึ้น​จาก​ครอบครัว​ของ​เจ้า เรา​จะ​เอา​พวก​เมีย​ทั้งหลาย​ของ​เจ้า​ไป​ต่อหน้า​ต่อตา​เจ้า และ​เอา​ไป​ให้​กับ​คน​ที่​ใกล้ชิด​เจ้า และ​เขา​จะ​นอน​กับ​พวก​นาง​กลาง​แจ้ง+ 12:11 กลาง​แจ้ง แปล​ตรงๆ​ได้​ว่า “ใน​สายตา​ของ​ดวง​อาทิตย์”12 เจ้า​เคย​ทำ​สิ่ง​นี้​อย่าง​ลับๆ แต่​เรา​จะ​ทำ​สิ่ง​นี้​กลาง​แจ้ง​ต่อ​หน้า​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด+ 12:12 ต่อ​หน้า​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด แปล​ตรงๆ​ได้​ว่า “ต่อหน้า​ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​และ​ต่อหน้า​ดวง​อาทิตย์”’”

13 แล้ว​ดาวิด​ก็​พูด​กับ​นาธัน​ว่า “เรา​ได้​ทำ​บาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​เสีย​แล้ว”

นาธัน​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​ได้รับ​เอา​บาป​ของ​ท่าน​ไป​แล้ว ท่าน​จะ​ไม่​ตาย 14 แต่​ท่าน​ได้​ทำ​สิ่ง​นี้​ลง​ไป ซึ่ง​เป็น​การ​หมิ่น​พระองค์​อย่าง​แรงกล้า+ 12:14 ซึ่ง​เป็น​การ​หมิ่น​พระองค์​อย่าง​แรงกล้า สำเนา​ฮีบรู​ที่​เป็น​ที่​นิยม​ใช้​กัน เขียน​ว่า “ซึ่ง​ทำ​ให้​พวก​ศัตรู​ของ​พระองค์​ดู​หมิ่น​พระยาห์เวห์​อย่าง​แรงกล้า” ดังนั้น ลูกชาย​ที่​ได้​เกิด​มา​ให้​กับ​ท่านนั้น​จะ​ต้อง​ตาย”

ลูกชาย​นาง​บัทเชบา​ตาย

15 หลังจาก​นาธัน​กลับ​บ้าน​แล้ว พระยาห์เวห์​ได้​ทำ​ให้​เด็ก​ป่วย​หนัก เด็ก​ที่​เกิด​จาก​เมีย​ของ​อุรียาห์​กับ​ดาวิด 16 ดาวิด​อ้อนวอน​ต่อ​พระเจ้า​เพื่อ​ลูก​ของ​เขา เขา​อดอาหาร​และ​เข้า​ไป​ใน​วัง​ของ​เขา และ​นอน​ลง​บน​พื้น​ทั้ง​คืน

17 พวก​ผู้​อาวุโส​ใน​ครอบครัว​ของ​ดาวิด มา​ยืน​อยู่​ข้าง​เขา อ้อนวอน​ให้​เขา​ลุก​ขึ้น แต่​เขา​ไม่​ยอม​ลุก และ​ไม่​ยอม​กิน​อาหาร​กับ​คน​พวก​นั้น 18 ใน​วัน​ที่​เจ็ด เด็ก​ก็​ตาย พวก​คน​รับใช้​ดาวิด​ไม่​กล้า​บอก​ดาวิด​ว่า​ลูก​ของ​เขา​ตาย​แล้ว พวก​เขา​คิด​ว่า “ขนาด​ตอน​ที่​ลูกชาย​เขา​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ เรา​พูด​กับ​เขา เขา​ยัง​ไม่​ยอมฟัง​เลย แล้ว​ตอนนี้ ถ้า​เรา​บอก​เขา​ว่า ลูก​ของ​เขา​ตาย​แล้ว เขา​อาจ​ทำร้าย​ตัวเอง​ก็​ได้”

19 ดาวิด​สังเกต​เห็น​พวก​คน​รับใช้​ของ​เขา​กระซิบ​กระซาบ​กัน​อยู่ เขา​จึง​รู้​ว่า​ลูก​เขา​ตาย​แล้ว เขา​ถาม​ว่า “เด็ก​ตาย​แล้ว​ใช่ไหม”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ใช่​ครับ​ท่าน เด็ก​ตาย​แล้ว”

20 ดาวิด​จึง​ลุก​ขึ้น​จาก​พื้น หลังจาก​ที่​เขา​อาบน้ำ แต่งตัว​และ​เปลี่ยนเสื้อผ้า เขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​พระยาห์เวห์+ 12:20 ของ​พระยาห์เวห์ อยู่​ใน​ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ ฉบับ​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้​กัน​ไม่​มี​คำ​นี้​และ​นมัสการ​พระองค์ แล้ว​เขา​ก็​กลับ​เข้า​วัง เขา​ให้​คน​ยก​อาหาร​มา​ให้​และ​ก็​กิน

21 พวก​คน​รับใช้​ถาม​เขา​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึง​ทำ​ตัว​อย่าง​นี้ เมื่อ​เด็ก​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ท่าน​อดอาหาร​และ​ร้องไห้ แต่​ตอนนี้​ลูก​ท่าน​ตาย​แล้ว ท่าน​กลับ​ลุก​ขึ้น​กิน​อาหาร”

22 เขา​ตอบ​ว่า “เมื่อ​เด็ก​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ เรา​อดอาหาร​และ​ร้องไห้ เรา​คิด​ว่า ‘ไม่​แน่​นะ พระยาห์เวห์​อาจ​จะ​เมตตา​กับ​เรา​และ​ให้​ลูก​เรา​มี​ชีวิต​อยู่​ต่อ​ไป​ก็ได้’ 23 แต่​ตอน​นี้​เขา​ตาย​ไป​แล้ว เรา​จะ​อดอาหาร​ไป​ทำไม​อีก เรา​สามารถ​เอา​ตัว​เขา​กลับ​มา​ได้​หรือ มี​แต่​เรา​จะ​ตาม​ทาง​เด็ก​นั้น​ไป แต่​เขา​จะ​ไม่​มี​วัน​กลับ​มาหา​เรา”

การ​เกิด​ของ​ซาโลมอน

24 แล้ว​ดาวิด​ก็​ปลอบโยน​นาง​บัทเชบา และ​เขา​ไปหา​นาง​และ​ร่วม​หลับนอน​กับ​นาง นาง​ได้​คลอด​ลูกชาย​อีก​คน​หนึ่ง แล้ว​นาง​ตั้งชื่อ​เด็ก​ว่า​ซาโลมอน พระยาห์เวห์​รัก​เด็ก​คนนี้ 25 พระองค์​จึง​ส่ง​ข้อความ​ผ่าน​นาธัน​ผู้พูดแทนพระองค์ ให้​ตั้งชื่อ​เด็ก​ว่า เยดีดิยาห์+ 12:25 เยดีดิยาห์ หมายถึง ผู้ที่​พระยาห์เวห์​รัก นาธัน​ทำ​อย่าง​นี้​เพื่อ​พระยาห์เวห์

ดาวิด​ยึด​เมือง​รับบาห์

(1 พศด. 20:1-3)

26 ใน​เวลา​นั้น​โยอาบ​ได้​สู้รบ​อยู่​กับ​เมือง​รับบาห์ เมืองหลวง​ของ​ชาว​อัมโมน และ​ยึด​ป้อม​ปราการ​หลวง​ไว้​ได้ 27 โยอาบ​จึง​ส่ง​คน​ส่งข่าว​มา​หา​ดาวิด​เพื่อ​บอก​ว่า “ข้าพเจ้า​ได้​สู้รบ​กับ​เมือง​รับบาห์​และ​ยึด​แหล่งน้ำ​ของ​เมือง​นั้น​ไว้​ได้​แล้ว 28 ตอน​นี้​ขอ​ให้​ท่าน​รวบรวม​กอง​กำลัง​ที่​เหลือ เข้า​ตั้ง​ค่าย​โจมตี​เมือง​นั้น​และ​ยึด​มัน​ไว้​ให้​ได้ ไม่​อย่าง​นั้น ข้าพเจ้า​เอง​จะ​เป็น​คน​เข้า​ยึด​เมือง​นี้ และ​เมือง​นี้​ก็​จะ​ถูก​เรียกว่า​เป็น​ของ​ข้าพเจ้า”

29 ดาวิด​จึง​รวบ​รวม​กอง​กำลัง​ที่​เหลือ​ทั้งหมด และ​บุก​ไป​เมือง​รับบาห์ และ​เข้า​โจมตี​และ​ยึด​มัน​ไว้ 30 เขา​ปลด​มงกุฎ​ออก​จาก​หัว​ของ​กษัตริย์​พวก​นั้น+ 12:30 ของ​กษัตริย์​พวก​นั้น หรือ สำเนา​กรีก​โบราณ​เขียน​ว่า “หัว​ของ​พระ​เมลคัม” ซึ่ง​เป็น​พระ​ที่​ชาว​อัมโมน​นมัสการ​กัน มัน​ทำ​จาก​ทองคำ​ที่​มี​น้ำหนัก​เกือบ​สาม​สิบ​ห้า​กิโลกรัม และ​ประดับ​ด้วย​พลอย​มี​ค่า​มากมาย แล้ว​พวก​เขา​ก็​ได้​เอา​มา​สวม​ไว้​บน​หัว​ของ​ดาวิด เขา​ยัง​ยึด​เอา​ของ​มี​ค่า​มากมาย​จาก​เมือง​นั้น​ด้วย

31 ดาวิด​ได้​นำ​ประชาชน​ที่​อยู่​ใน​เมือง​นั้น​ออก​ไป​จาก​เมือง และ​บังคับ​ให้​พวก​เขา​ทำ​งาน​ที่​ใช้​เลื่อย เหล็กขุด​และ​ขวาน และ​ยัง​บังคับ​ให้​คน​พวก​นี้​ทำ​อิฐ+ 12:31 ให้​คน​พวก​นี้​ทำ​อิฐ ความหมาย​ใน​ภาษา​ฮีบรู​สำหรับ​ข้อ​ความ​นี้​ยัง​ไม่​ชัดเจน ดาวิด​ทำ​อย่าง​นี้​กับ​ทุกๆ​เมือง​ของ​ชาว​อัมโมน แล้ว​ดาวิด​กับ​กองทัพ​ทั้งหมด​ของ​เขา​ก็​กลับ​เมือง​เยรูซาเล็ม

13

อัมโนน​และ​ทามาร์

1 ดาวิด​มี​ลูก​คน​หนึ่ง​ชื่อ​อับซาโลม อับซาโลม​มี​น้อง​สาว​ที่​สวย​มาก​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ทามาร์ ใน​เวลา​นั้น ลูกชาย​อีก​คน​หนึ่ง​ของ​ดาวิด​ชื่อ​อัมโนน+ 13:1 อัมโนน อัมโนน​เป็น​พี่น้อง​กับ​อับซาโลม​และ​ทามาร์ พวกเขา​มี​พ่อ​คน​เดียว​กัน​คือ​ดาวิด แต่​คนละ​แม่ ดู​ใน 2 ซามูเอล 3:2-3 ได้​หลงรัก​ทามาร์ 2 ทามาร์​เป็น​สาว​บริสุทธิ์ อัมโนน​รู้สึก​ว่า​เป็น​ไป​ไม่​ได้​เลย​ที่​จะ​ทำ​อะไร​กับ​นาง แต่​เขา​หลงรัก​นาง​มาก จน​เป็น​ไข้ใจ

3 อัมโนน​มี​เพื่อน​คน​หนึ่ง​ชื่อ​โยนาดับ​เป็น​ลูกชาย​ชิเมอาห์ ชิเมอาห์​เป็น​พี่ชาย​ของ​ดาวิด โยนาดับ​เป็น​คน​ฉลาด​เจ้าเล่ห์ 4 เขา​ถาม​อัมโนน​ว่า “บอก​เรา​หน่อย​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น ทำไม​ลูก​กษัตริย์​อย่าง​ท่าน​จึง​ดู​ซูบซีด​ลง​ทุก​วันๆ”

อัมโนน​บอก​กับ​เขา​ว่า “เรา​หลงรัก​ทามาร์ น้องสาว​ของ​อับซาโลม​น้องชาย​เรา”

5 โยนาดับ​บอก​ว่า “ไป​นอน​ที่​เตียง​แล้ว​แกล้ง​ทำ​เป็น​ไม่​สบายสิ แล้ว​เมื่อ​พ่อ​ของ​ท่าน​มา​เยี่ยม ให้​บอก​เขา​ว่า ‘ลูก​อยาก​ให้​ทามาร์​น้องสาว​ลูก​มา​เยี่ยม และ​เอา​ของ​มา​ให้​ลูก​กิน ขอ​ให้​น้อง​มา​ทำ​อาหาร​ต่อหน้า​ลูก เพื่อ​ลูก​จะ​ได้​ดู​น้อง​ทำ และ​ได้​กิน​จาก​มือ​ของ​น้อง’”

6 อัมโนน​จึง​นอน​ลง​และ​แกล้ง​ทำ​เป็น​ไม่​สบาย เมื่อ​กษัตริย์​มา​เยี่ยม​เขา อัมโนน​พูด​ว่า “ลูก​อยาก​ให้​ทามาร์​น้องสาว​ลูก​มา​เยี่ยม และ​มา​ทำ​ขนมปัง​พิเศษ​ให้​ลูก​ดู เพื่อ​ลูก​จะ​ได้​กิน​จาก​มือ​ของ​น้อง”

7 ดาวิด​จึง​สั่ง​คน​ไป​บอก​ทามาร์​ที่​วัง​ว่า “ให้​ไป​ที่​บ้าน​ของ​อัมโนน​พี่ชาย​ของ​เจ้า และ​ไป​ทำ​อาหาร​ให้​เขา​กิน”

8 ทามาร์​จึง​ไป​บ้าน​อัมโนน​พี่ชาย​ของ​นาง​ซึ่ง​กำลัง​นอน​อยู่ นาง​เอา​แป้ง​ดิบ+ 13:8 แป้ง​ดิบ แป้ง​ดิบ​ที่​นวด​ตี​แล้ว ไป​ด้วย นาง​นวด​มัน ทำ​เป็น​ขนมปัง​ให้​เขา​ดู​และ​อบ​มัน 9 แล้ว​นาง​ก็​เอา​กระทะ​นั้น​ออก​มา​และ​ยก​ขนมปัง​ไป​ให้​เขา แต่​เขา​ไม่​ยอม​กิน อัมโนน​บอก​ว่า “ให้​ทุก​คน​ออก​ไป​จาก​ที่​นี่” ทุก​คน​จึง​ออก​ไป

10 แล้ว​อัมโนน​พูด​กับ​ทามาร์​ว่า “นำ​อาหาร​มา​ให้​พี่​ใน​ห้อง​นอน​ของ​พี่ พี่​จะ​ได้​กิน​มัน​จาก​มือ​ของ​น้อง”

ทามาร์​ก็​นำ​ขนมปัง​ที่​นาง​ทำ​ไว้​เข้า​มา​ให้​อัมโนน​พี่ชาย​ของ​นางใน​ห้องนอน​ของ​เขา 11 แต่​เมื่อ​นาง​นำ​มัน​เข้า​มา​เพื่อ​จะ​ให้​เขา​กิน เขา​จับ​นาง​เอา​ไว้​และ​พูด​ว่า “น้องพี่ มา​นอน​กับ​พี่​เถิด”

12 “อย่านะ​พี่” นาง​พูด​กับ​เขา “อย่า​บังคับ​น้อง​เลย เรื่อง​อย่าง​นี้​ไม่​ควร​เกิด​ขึ้น​ใน​อิสราเอล อย่า​ทำ​สิ่ง​ชั่วร้าย​อย่าง​นี้​เลย 13 ตัว​น้อง​เอง จะ​ขจัด​ความ​น่าละอาย​นี้​ไป​ได้​อย่างไร​กัน ส่วน​ตัว​พี่ พี่​จะ​เป็น​เหมือน​คน​บ้า​ที่​ชั่วร้าย​ใน​อิสราเอล ได้​โปรด​ไป​พูด​กับ​กษัตริย์​เถิด เขา​จะ​ไม่​ยั้ง​น้อง​ไว้​จาก​พี่​หรอก”

14 แต่​เขา​ไม่​ยอมฟัง​นาง และ​เพราะ​เขา​แข็งแรง​กว่า​นาง เขา​จึง​ข่มขืน​นาง 15 แล้ว​ความรู้สึก​ของ​อัมโนน​กลับ​เปลี่ยนเป็น​เกลียด​นาง​อย่าง​รุนแรง อันที่​จริง​แล้ว ความเกลียด​ของ​เขา​นั้น​มาก​ยิ่ง​กว่า​ความรัก​ที่​เขา​มี​ต่อ​นาง​ใน​ตอนแรก อัมโนน​พูด​กับ​นาง​ว่า “ออก​ไปซะ”

16 แต่​นาง​ตอบ​เขา​ไป​ว่า “อย่า​ทำ​อย่าง​นั้น​เลย​พี่ ถ้า​พี่​ไล่​น้อง​ไป พี่​จะ​ยิ่ง​มี​ความผิด​มาก​กว่า​สิ่ง​ที่​พี่​ได้​ทำ​กับ​น้อง​มา​แล้ว”

แต่​เขา​ไม่​ยอมฟัง​นาง 17 เขา​เรียก​คน​รับใช้​ส่วน​ตัว​ของ​เขา​มา​และ​บอก​ว่า “เอา​หญิง​คน​นี้​ออก​ไป​จาก​ที่​นี่​และ​ลง​กลอน​ประตู​เสีย​ด้วย”

18 คน​รับใช้​ของ​เขา​จึง​เอา​ตัว​นาง​ออก​ไป​และ​ลง​กลอน​ประตู​ตาม​หลัง​นาง

ขณะ​นั้น​นาง​สวม​เสื้อ​ชุด​ยาว​ที่​มี​เครื่อง​ประดับ​มากมาย+ 13:18 เสื้อ … มากมาย ความหมาย​ของ​ข้อ​ความ​นี้​ใน​ภาษา​ฮีบรู​ยัง​ไม่​ชัดเจน เพราะ​เสื้อ​ชนิด​นี้​เป็น​เสื้อ​ของ​กษัตริย์​ที่​ให้​ลูกสาว​ของ​กษัตริย์​ที่​ยัง​บริสุทธิ์​อยู่​สวม 19 ทามาร์​เอา​ขี้เถ้า​โปรย​บนหัว​ของ​นาง​และ​ฉีก​เสื้อ​ที่​มี​เครื่อง​ประดับ​ที่​นาง​กำลัง​สวม​อยู่​นั้น​ออก นาง​เอา​มือ​กุม​หัว​ไว้​แล้ว​เดิน​จาก​ไป​และ​ร้องไห้​ด้วย​เสียง​อัน​ดัง+ 13:19 ทามาร์​เอา … เสียง​อัน​ดัง เป็น​วิธี​ที่​คน​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​เขา​เศร้าเสียใจ​และ​ผิดหวัง​อย่าง​มาก ไป​ด้วย

20 อับซาโลม​พี่ชาย​ของ​นาง​พูด​กับ​นาง​ว่า “อัมโนน​พี่ชาย​ของ​น้อง​นอน​กับ​น้อง​หรือ เงียบ​เสีย​เถิด น้อง​ของ​พี่ เขา​เป็น​พี่ชาย​ของ​น้อง อย่า​ไป​คิด​มาก​ใน​เรื่อง​นี้” และ​ทามาร์​ก็​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​อับซาโลม​พี่ชาย​นาง เป็น​หญิง​ที่​ถูก​ทอด​ทิ้ง+ 13:20 เป็น​หญิง​ที่​ถูก​ทอด​ทิ้ง หรือ “เป็น​หญิง​ที่​ถูก​ทำลาย​พรหมจรรย์​แล้ว”

21 เมื่อ​กษัตริย์​ดาวิด​ได้ยิน​เรื่องนี้ เขา​โกรธ​มาก แต่​ไม่​ยอม​ลงโทษ​อัมโนน​ลูกชาย​ของ​เขา​เพราะ​ดาวิด​รัก​เขา​มาก และ​เขา​เป็น​บุตร​หัว​ปี+ 13:21 แต่​ไม่​ยอม​ลงโทษ … บุตร​หัว​ปี ประโยค​นี้​พบ​ใน​สำเนา​แปล​กรีก​โบราณ และ​ใน​หนังสือ​ม้วน​หนึ่ง​จาก​ถ้ำ​คุมรัน22 ส่วน​อับซาโลม​ไม่​ได้​พูด​กับ​อัมโนน​แม้แต่​คำ​เดียว ไม่ว่า​จะ​พูดดี​หรือ​พูดร้าย เขา​เกลียด​อัมโนน​มาก เพราะ​อัมโนน​ได้​ข่มขืน​ทามาร์​น้องสาว​ของ​เขา

อับซาโลม​แก้​แค้น

23 ผ่าน​ไป​สอง​ปี​เต็ม อับซาโลม​ได้​จัด​งาน​ตัด​ขน​แกะ​ของ​เขา​ขึ้น​ที่​บาอัล-ฮาโซร์​ใกล้​เขต​แดน​เอฟราอิม เขา​เชิญ​ลูกชาย​ทุก​คน​ของ​กษัตริย์​มา​ที่​งาน​นั้น 24 อับซาโลม​ไป​หา​กษัตริย์​และ​พูด​ว่า “ลูก​ผู้รับใช้​ของ​พ่อ​ได้​จัด​งาน​ตัด​ขน​แกะ​ขึ้น ขอ​เชิญ​ท่าน​พ่อ และ​เจ้าหน้าที่​ของ​ท่าน​พ่อ​มา​ร่วม​งาน​กับ​ลูก​ด้วย​เถิด”

25 กษัตริย์​ตอบ​ว่า “ไม่​ได้​หรอก​ลูก อย่า​ให้​พวก​เรา​ไป​กัน​หมด​ทุก​คน​เลย จะ​ไป​เป็น​ภาระ​ของ​ลูก​เปล่าๆ”

แม้ว่า​อับซาโลม​จะ​รบเร้า​ต่อ กษัตริย์​ยัง​คง​ไม่​ยอม​ไป แต่​ได้​ให้​พร​เขา​ไป

26 อับซาโลม​จึง​พูด​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น ขอ​อนุญาต​ให้​อัมโนน​พี่ชาย​ของ​ลูก​ไป​กับ​ลูก​ด้วย​เถิด”

กษัตริย์​ถาม​เขา​ว่า “ทำไม​เขา​ต้อง​ไป​กับ​ลูก​ด้วย”

27 แต่​อับซาโลม​ก็​คง​รบเร้า​ดาวิด ดาวิด​จึง​ส่ง​อัมโนน​และ​ลูกชาย​ที่​เหลือ​ของ​ดาวิด​ไป​กับ​อับซาโลม และ​อับซาโลม​ได้​จัด​งาน​เลี้ยง​เหมือน​กับ​งาน​เลี้ยง​ของ​กษัตริย์+ 13:27 อับซาโลม … งาน​เลี้ยง​ของ​กษัตริย์ ประโยค​นี้​พบ​ใน​สำเนา​แปล​กรีก​โบราณ และ​ใน​หนังสือ​ม้วน​จาก​ถ้ำ​คุมรัน

28 แล้ว​อับซาโลม​สั่ง​คน​ของ​เขา​ว่า “ฟัง​ให้​ดี เมื่อ​อัมโนน​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​จน​เมา​ได้ที่​แล้ว และ​เรา​สั่ง​กับ​พวก​เจ้า​ว่า ‘ฆ่า​มัน’ ให้​ฆ่า​มัน​ซะ อย่า​กลัว​เลย เพราะ​เรา​เอง​เป็น​คน​สั่ง​ให้​พวก​เจ้า​ทำ ให้​เข้มแข็ง​และ​กล้าหาญ​ไว้”

29 คน​ของ​อับซาโลม​ทำ​กับ​อัมโนน​ตาม​ที่​อับซาโลม​สั่ง​พวก​เขา​ไว้ แล้ว​พวก​ลูกชาย​กษัตริย์​ที่​เหลือ​ต่าง​ก็​ขึ้น​ล่อ​ของ​ตน​หนี​ไป

ดาวิด​ได้​ข่าว​การตาย​ของ​อัมโนน

30 ใน​ขณะ​ที่​พวก​เขา​เดิน​ทาง​อยู่ ก็​มี​รายงาน​มา​ถึง​ดาวิด​ว่า “อับซาโลม​ฆ่า​ลูกชาย​ของ​กษัตริย์​จน​หมด​ไม่​เหลือ​แม้แต่​คน​เดียว”

31 กษัตริย์​ยืน​ขึ้น ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​เขา​และ​ลง​นอน​กับ​พื้นดิน+ 13:31 ฉีก​เสื้อ … นอน​กับ​พื้นดิน แสดง​ว่า​เขา​เศร้า​โศก​มาก และ​คน​รับใช้​ทั้งหมด​ของ​เขา​ที่​ยืน​อยู่​ข้าง​เขา​ก็​ฉีก​เสื้อผ้า​ด้วย

32 แต่​โยนาดับ​ลูกชาย​ชิเมอาห์​ที่​เป็น​พี่ชาย​ของ​ดาวิด​บอก​ว่า “เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า อย่า​ได้​คิด​ว่า​พวก​เขา​ฆ่า​เจ้าชาย​ทุก​คน เพราะ​มี​แต่​อัมโนน​เท่านั้น​ที่​ตาย นี่​เป็น​ความตั้งใจ​ของ​อับซาโลม​ตั้งแต่​อัมโนน​ข่มขืน​ทามาร์​น้องสาว​เขา​แล้ว 33 กษัตริย์ เจ้า​นาย​ของ​ข้าพเจ้า อย่า​ได้​คิด​มาก​เลย​ที่​ว่า ลูกชาย​ทุก​คน​ของ​ท่าน​ตาย​หมด เพราะ​มี​แต่​อัมโนน​เท่านั้น​ที่​ตาย”

34 ใน​ขณะ​เดียว​กัน อับซาโลม​ได้​หลบหนี​ไป

ขณะนั้น​ทหาร​ยาม​คน​หนึ่ง​มอง​ออก​ไป และ​เห็น​คน​จำนวน​มาก​กำลัง​มา​จาก​ถนน​โฮโรนาอิม+ 13:34 เห็น​คน​จำนวน … ถนน​โฮโรนาอิม พบ​ใน​สำเนา​กรีก​โบราณ ส่วน​ใน​สำเนา​ฮีบรู​ไม่​มี​ประโยค​นี้​ข้างๆ​เนิน​เขา 35 โยนาดับ​บอก​กษัตริย์​ว่า “ดู​เถิด พวก​ลูกชาย​ของ​ท่าน​มา​แล้ว ทุก​อย่าง​เป็น​ไป​ตาม​ที่​ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ท่าน​ได้​บอก​ไว้”

36 เมื่อ​เขา​พูด​จบ พวก​ลูกชาย​ของ​กษัตริย์​ก็​มา​ถึง ต่าง​ร้องไห้​คร่ำครวญ​ด้วย​เสียง​อัน​ดัง กษัตริย์​และ​คน​รับใช้​เขา​ทั้งหมด​ก็​ร้อง​ไห้​อย่าง​ขมขื่น​เหมือน​กัน 37 กษัตริย์​ดาวิด​ไว้ทุกข์​ให้​กับ​ลูกชาย​ของ​เขา​ทุก​วัน

อับซาโลม​หนี​ไป​เกชูร์

อับซาโลม​หลบหนี​ไป​หา​กษัตริย์​ทัลมัย​แห่ง​เมือง​เกชูร์​ที่​เป็น​ลูกชาย​อัมมีฮูด 38 หลังจาก​อับซาโลม​หลบ​หนี​ไป​เมือง​เกชูร์ เขา​อยู่​ที่​นั่น​สาม​ปี 39 และ​กษัตริย์​ดาวิด​ก็​คิดถึง​อับซาโลม​มาก เพราะ​เขา​เริ่ม​สบายใจ​ขึ้น​แล้ว​ใน​เรื่อง​การตาย​ของ​อัมโนน

14

โยอาบ​ส่ง​หญิง​ฉลาด​ไป​ให้​ดาวิด

1 โยอาบ​ลูกชาย​นาง​เศรุยาห์​รู้​ว่า​ใจ​ของ​ดาวิด​คิดถึง​อับซาโลม​มาก 2 เขา​จึง​ส่ง​คน​ไป​เมือง​เทโคอา​และ​ให้​นำ​ตัว​หญิง​ฉลาด​คน​หนึ่ง​มา​จาก​ที่​นั่น เขา​พูด​กับ​นาง​ว่า “ให้​ท่าน​แกล้ง​ทำ​เป็น​ไว้ทุกข์​อยู่ ให้​แต่งตัว​ด้วย​เสื้อผ้า​สำหรับ​ไว้ทุกข์​และ​อย่า​ใช้​เครื่อง​สำอาง​ใดๆ​ให้​ทำ​ตัว​เหมือน​หญิง​คน​หนึ่ง​ที่​ไว้ทุกข์​ให้​กับ​คน​ตาย​มา​หลาย​วัน​แล้ว 3 แล้ว​ให้​ไป​หา​กษัตริย์​และ​พูด​สิ่ง​เหล่า​นี้​กับ​เขา” และ​โยอาบ​ก็​บอก​คำพูด​เหล่า​นั้น​ให้​นาง​ฟัง

4 เมื่อ​หญิง​จาก​เมือง​เทโคอา​ไป​หา​กษัตริย์ นาง​ก้มหน้า​กราบลง​กับ​พื้นดิน​ทำ​ความเคารพ​และ​พูด​ว่า “ข้าแต่​กษัตริย์ ช่วย​ข้าพเจ้า​ด้วย​เถิด”

5 กษัตริย์​ถาม​นาง​ว่า “เจ้า​มี​ปัญหา​อะไร​หรือ”

นาง​พูด​ว่า “ข้าพเจ้า​เป็น​แม่​หม้าย สามี​ของ​ข้าพเจ้า​ตาย​แล้ว 6 ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ท่าน​มี​ลูกชาย​สอง​คน พวก​เขา​ต่อสู้​กัน​ใน​ทุ่งนา และ​ไม่​มี​ใคร​ที่​จะ​ช่วย​แยก​พวก​เขา​ออก​จาก​กัน คน​หนึ่ง​ทำร้าย​อีก​คน​หนึ่ง​และ​ฆ่า​เขา​ตาย 7 ตอนนี้​คน​ทั้งตระกูล​ลุก​ขึ้น​คัดค้าน​ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ท่าน พวก​เขา​พูด​ว่า ‘มอบ​คน​ที่​ฆ่า​พี่ชาย​ของ​เขา​มา เพื่อ​ว่า​พวก​เรา​จะ​ได้​ฆ่า​เขา​ชดใช้​ชีวิต​ให้​กับ​พี่ชาย​ที่​เขา​ฆ่า ถึง​จะ​ต้อง​ฆ่า​ผู้รับมรดก​ก็​ตาม’ พวก​เขา​มา​ดับ​ไฟ​ถ่านหิน​ก้อน​สุดท้าย​ที่​ข้าพเจ้า​มี​อยู่ ปล่อย​ให้​สามี​ข้าพเจ้า​ไม่​มี​ทั้ง​ชื่อ​และ​ลูกหลาน​ไว้​บน​โลก​นี้เลย”

8 กษัตริย์​พูด​กับ​หญิง​ผู้​นั้น​ว่า “กลับ​ไป​บ้าน​เถิด เรา​จะ​จัดการ​เรื่อง​นี้​ให้​กับ​เจ้า​เอง”

9 แต่​หญิง​จาก​เมือง​เทโคอา​พูด​กับ​เขา​ว่า “กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า ขอ​ให้​โทษ​ตก​อยู่​ที่​ข้าพเจ้า​และ​ครอบครัว​พ่อ​ข้าพเจ้า​เถิด อย่า​ให้​กษัตริย์​และ​บัลลังก์​ของ​ท่าน​มี​ความผิด​ไป​ด้วย​เลย”

10 กษัตริย์​ตอบ​ว่า “ถ้า​มี​ใคร​พูด​อะไร​กับ​เจ้า นำ​ตัว​เขา​มา​ให้​เรา​และ​เขา​จะ​ไม่​มา​รบกวน​เจ้า​อีก​เลย”

11 นาง​พูด​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น ขอ​ให้​กษัตริย์​ขอ​ร้อง​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ท่าน เพื่อ​คน​ที่​จะ​มา​แก้แค้นนั้น​จะ​ได้​หยุด​ฆ่า เพื่อ​ลูกชาย​ของ​ข้าพเจ้า​จะ​ได้​ไม่​ถูก​ทำลาย​ไป”

กษัตริย์​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ขนาด​ไหน ก็​ให้​แน่ใจ​ขนาด​นั้น​เลย​ว่า แม้​แต่​ผม​สัก​เส้น​หนึ่ง​ของ​ลูกชาย​ท่าน​ก็​จะ​ไม่​ตก​ถึง​พื้น”

12 หญิง​คนนั้น​จึง​พูด​ว่า “ขอ​อนุญาต​ให้​ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ท่าน​พูด​เรื่อง​หนึ่ง​กับ​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​ด้วย​เถิด”

เขา​ตอบ​ว่า “พูด​ไป​เถิด”

13 หญิง​คนนั้น​จึง​พูด​ว่า “แล้ว​ทำไม​ท่าน​ถึง​ได้​วาง​แผน​ทำ​เรื่อง​อย่าง​เดียว​กัน​นี้​ต่อ​ประชาชน​ของ​พระเจ้า เมื่อ​ท่าน​ตัดสิน​ให้​หยุด​การ​แก้แค้น แสดง​ว่า​ท่าน​กำลัง​กล่าว​โทษ​ตัวเอง เพราะ​แม้แต่​ตัว​ท่าน​เอง​ยัง​ไม่​ยอมรับ​ตัว​ลูกชาย​ท่าน​ที่​ถูก​เนรเทศ​กลับ​มา​เลย 14 มนุษย์​เรา​ต้อง​ตาย​กัน​ทุก​คน เหมือน​น้ำ​ที่​หก​ลง​บน​พื้น​แล้ว​ไม่​สามารถ​รวม​กลับ​คืน​มา​ได้​อีก พระเจ้า​ไม่​ได้​คิด​ที่​จะ​ทำลาย​ชีวิต​ใคร แต่​พระองค์​คิด​หา​แผน​เพื่อ​คน​ที่​ถูก​ขับ​ออก​จะ​ได้​กลับ​คืนดี​กับ​พระองค์ 15 ข้าพเจ้า​ได้​มา​พูด​สิ่ง​นี้​กับ​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า เพราะ​ว่า​ประชาชน​ได้​ทำให้​ข้าพเจ้า​กลัว ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ท่าน​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘ฉัน​จะ​พูด​กับ​กษัตริย์ บางที​เขา​อาจ​จะ​ทำ​ตาม​ที่​ผู้รับใช้​คน​นี้​ของ​เขา​ขอ​ก็​ได้ 16 บางที​กษัตริย์​อาจ​จะ​ยอม​ช่วย​ผู้รับใช้​คน​นี้​ของ​เขา​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​คน​ที่​พยายาม​ทำลาย​ตัว​ฉัน​และ​ลูกชาย​ของ​ฉัน​ไป​จาก​ประชาชน​ซึ่ง​เป็น​ทรัพย์สิน​ของ​พระเจ้า’ 17 ข้าพเจ้า​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​คิด​ว่า ‘คำ​พูด​ของ​กษัตริย์​นาย​ฉัน​ทำ​ให้​ฉัน​ได้รับ​ความสงบสุข’ เพราะ​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ฉัน​เป็น​เหมือน​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า​ที่​รู้จัก​แยกแยะ​ดีชั่ว ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน สถิต​อยู่​กับ​ท่าน​ด้วย​เถิด”

18 กษัตริย์​จึง​พูด​กับ​หญิง​นั้น​ว่า “เรา​จะ​ถาม​เจ้า อย่า​ได้​ปิดบัง​เรา​ล่ะ”

หญิง​คน​นั้น​ตอบ​ว่า “ขอ​ให้​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​ถาม​มา​เถิด”

19 กษัตริย์​ถาม​ว่า “เป็น​ฝีมือ​ของ​โยอาบ​ใช่​ไหม ที่​ใช้​ให้​เจ้า​มา​พูด​อย่างนี้”

หญิง​คนนั้น​ตอบ​ว่า “กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า ท่าน​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด ไม่​มี​ใคร​สามารถ​หลีกเลี่ยง​ที่​จะ​ไม่​ตอบ​สิ่ง​ที่​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​ถาม​ได้​หรอก ใช่​แล้ว​ค่ะ โยอาบ​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​เป็น​คน​สั่ง​ให้​ข้าพเจ้า​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้ เขา​เป็น​คน​สั่ง​ให้​ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ท่าน​พูด​อย่างนี้ 20 โยอาบ​ผู้รับใช้​ท่าน​ทำ​ไป​เพื่อ​จะ​เปลี่ยน​สถานการณ์​ใน​ขณะ​นี้ นาย​ของ​ข้าพเจ้า ท่าน​เป็น​คน​ฉลาด​เหมือน​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า ท่าน​รู้​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​แผ่นดินนี้”

อับซาโลม​กลับ​เยรูซาเล็ม

21 กษัตริย์​พูด​กับ​โยอาบ​ว่า “ดีมาก เรา​จะ​ทำตาม​ที่​เจ้า​ขอ ไป​นำ​ตัว​อับซาโลม​หนุ่ม​คนนั้น​กลับ​มา”

22 โยอาบ​ก้มหน้า​กราบ​ลง​กับ​พื้น​แสดง​ความเคารพ และ​เขา​อวยพร​ให้​กับ​กษัตริย์ โยอาบ​พูด​ว่า “วันนี้​ผู้รับใช้​คนนี้​ของ​ท่าน​รู้​แล้ว​ว่า ข้าพเจ้าเอง​ได้รับ​ความกรุณา​ใน​สายตา​ของ​ท่าน​แล้ว กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า เพราะ​กษัตริย์​ได้​ยอม​ทำตาม​คำขอร้อง​ของ​คนรับใช้​คนนี้​ของ​พระองค์”

23 โยอาบ​จึง​ไป​เกชูร์​และ​นำ​ตัว​อับซาโลม​กลับ​มา​ยัง​เมือง​เยรูซาเล็ม 24 แต่​กษัตริย์​พูด​ว่า “เขา​ต้อง​ตรง​กลับ​บ้าน​เขา อย่า​ให้​มา​พบ​หน้า​เรา” อับซาโลม​จึง​ตรง​กลับ​ไป​บ้าน​เขา​และ​ไม่​ได้​เห็น​หน้า​กษัตริย์

25 ใน​บรรดา​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด ไม่​มี​ใคร​ได้รับ​คำ​ชื่นชม​ใน​เรื่อง​ความ​หล่อ​เท่ากับ​อับซาโลม ตั้งแต่​หัว​จรด​เท้า​แทบ​ไม่​มี​ที่​ติ​เลย 26 เมื่อ​ใด​ก็​ตาม​ที่​เขา​ตัด​ผม​ออก ซึ่ง​เขา​ตัด​ผม​ทุกๆ​สิ้น​ปี เมื่อ​มัน​เริ่ม​หนัก​เกิน​ไป เขา​เคย​เอา​มัน​มา​ชั่ง​ดู มัน​หนัก​ประมาณ​สอง​กิโลกรัม​สาม​ขีด​ตาม​มาตรฐาน​ของ​หลวง 27 อับซาโลม​มี​ลูกชาย​สาม​คน​และ​ลูกสาว​หนึ่ง​คน ลูกสาว​เขา​ชื่อ​ทามาร์​และ​นาง​เป็น​คน​สวย​มาก

28 อับซาโลม​อาศัย​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม​สอง​ปี​เต็ม​โดย​ไม่​ได้​พบ​หน้า​กษัตริย์​เลย 29 อับซาโลม​ได้​ส่ง​คน​ไป​ตาม​โยอาบ​เพื่อ​ให้​มา​พา​เขา​ไป​เข้า​พบ​กษัตริย์ แต่​โยอาบ​ไม่​ยอม​มา​พบ​เขา ดังนั้น เขา​จึง​ส่ง​คน​ไป​อีก​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง แต่​โยอาบ​ก็​ยัง​ไม่​ยอม​มา

30 เขา​จึง​พูด​กับ​คน​รับใช้​ว่า “ทุ่งนา​ของ​โยอาบ​อยู่​ถัด​จาก​ทุ่งนา​ของ​เรา เขา​มี​ข้าว​บาร์เลย์​อยู่​ที่​นั่น ไป​จุด​ไฟ​เผา​มัน​ซะ”

คน​รับใช้​ของ​อับซาโลม​จึง​ไป​จุด​ไฟ​เผา​นา​นั้น 31 แล้ว​โยอาบ​จึง​ได้​ลุก​ขึ้น​ไป​ที่​บ้าน​ของ​อับซาโลม​และ​พูด​กับ​เขา​ว่า “ทำไม​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​จึง​มา​จุด​ไฟ​เผา​นา​ของ​เรา”

32 อับซาโลม​พูด​กับ​โยอาบ​ว่า “ก็​ดูสิ เรา​ส่ง​คน​ไป​ตาม​ท่าน​มา​ที่นี่ เพื่อ​เรา​จะ​ได้​ส่ง​ท่าน​ไป​ถาม​กษัตริย์​ว่า ‘ให้​เรา​มา​จาก​เกชูร์​ทำไม ปล่อย​ให้​เรา​อยู่​ที่​นั่น​เสีย​ยัง​จะ​ดี​กว่า’ ตอน​นี้ เรา​ต้องการ​พบ​หน้า​กษัตริย์ และ​ถ้า​เรา​มี​ความผิด ก็​ปล่อย​ให้​เขา​ฆ่า​เรา​เถิด”

33 โยอาบ​จึง​ไป​หา​กษัตริย์​และ​บอก​สิ่ง​นี้​กับ​เขา กษัตริย์​จึง​เรียก​ตัว​อับซาโลม​เข้า​พบ เขา​เข้า​มา​และ​ก้มกราบ​ลง​กับ​พื้น​ต่อหน้า​กษัตริย์ และ​กษัตริย์​ก็​จูบ​อับซาโลม

15

อับซาโลม​หา​พรรคพวก

1 หลังจากนั้น​อับซาโลม​ได้​หา​รถ​รบ​และ​พวก​ม้า​สำหรับ​ตัว​เขา​เอง และ​เขา​มี​ชาย​ห้า​สิบ​คน​วิ่ง​นำ​หน้า​รถ​ของ​เขา 2 เขา​จะ​ตื่น​แต่​เช้า​มา​ยืน​อยู่​ข้าง​ถนน​ที่​ตรง​ไป​ยัง​ประตู​เมือง+ 15:2 ประตู​เมือง เป็น​ที่​ที่​ประชาชน​มา​ทำ​ธุรกิจ และ​ใช้​ตัดสิน​คดี​ต่างๆ เมื่อ​มี​คน​เดิน​ผ่าน​มา​พร้อม​กับ​ปัญหา เพื่อ​จะ​เอา​ไป​ให้​กษัตริย์​ดาวิด​ตัดสิน​ให้ อับซาโลม​ก็​จะ​ร้อง​ถาม​คนๆ​นั้น​ว่า​มา​จาก​ที่​ไหน คนๆ​นั้น​ก็​ตอบ​ว่า​เขา​มา​จาก​เผ่า​อะไร​ใน​อิสราเอล 3 แล้ว​อับซาโลม​ก็​จะ​พูด​กับ​เขา​ว่า “ข้อ​กล่าว​หา​ของ​ท่าน​มี​เหตุผล​และ​เหมาะ​สมดี แต่​ไม่​มี​ตัวแทน​ของ​กษัตริย์​ที่​จะ​มา​ฟัง​ท่าน​หรอก”

4 อับซาโลม​ก็​จะ​พูด​อีก​ว่า “ถ้า​เพียง​แต่​เรา​ได้รับ​การ​แต่งตั้ง​ให้​เป็น​ผู้ตัดสิน​ใน​เมืองนี้​ล่ะ​ก็ ทุกๆ​คน​ที่​มี​ปัญหา​หรือ​มี​คดี​ก็​จะ​สามารถ​มาหา​เรา และ​เรา​จะ​ให้​ความ​เป็น​ธรรม​กับ​เขา”

5 และ​เมื่อ​ใด​ก็​ตาม​ที่​มี​คน​มาหา​เขา​และ​คำนับ​ลง​ต่อหน้า​เขา อับซาโลม​ก็​จะ​ยื่น​มือ​ออก​ไป​รับ​ตัว​คน​นั้น​มา​จูบ 6 อับซาโลม​ทำ​อย่าง​นี้​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​ที่​มา​หา​กษัตริย์​ดาวิด​เพื่อ​ขอ​ให้​ตัดสิน​คดี อย่าง​นี้ เขา​จึง​ชนะใจ​ของ​คน​อิสราเอล​ทั้งหลาย

อับซาโลม​วางแผน​ยึด​อาณาจักร​พ่อ

7 สี่​ปี+ 15:7 สี่​ปี แต่​ใน​ฉบับ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​เก่าแก่​เขียน “สี่​สิบ​ปี” ผ่าน​ไป อับซาโลม​พูด​กับ​กษัตริย์​ว่า “ขอ​อนุญาต​ไป​เมือง​เฮโบรน​เพื่อ​ไป​แก้บน​ตาม​ที่​ลูก​เคย​บน​ไว้​กับ​พระยาห์เวห์​ด้วย​เถิด 8 ตอน​ที่​ลูก​ผู้รับใช้​ท่าน​ยัง​อยู่​ที่​เมือง​เกชูร์​ใน​อารัม ลูก​ได้​บน​ไว้​ว่า ‘ถ้า​พระยาห์เวห์​พา​ลูก​กลับ​เยรูซาเล็ม​ได้ ลูก​จะ​นมัสการ​พระยาห์เวห์​ใน​เมือง​เฮโบรน’+ 15:8 ใน​เมือง​เฮโบรน ใน​ฉบับ​ภาษา​ฮีบรู​ไม่​มี​คำ​ว่า “ใน​เมือง​เฮโบรน””

9 กษัตริย์​พูด​กับ​เขา​ว่า “ขอ​ให้​ไป​เป็น​สุข​เถิด” เขา​จึง​ไป​เมือง​เฮโบรน 10 อับซาโลม​ได้​ส่ง​คน​ส่งข่าว​ลับ​ไป​ถึง​ทุกๆ​เผ่า​ของ​อิสราเอล​ว่า “ทันที​ที่​พวก​ท่าน​ได้ยิน​เสียง​แตร ให้​พูด​ว่า ‘อับซาโลม​คือ​กษัตริย์​ของ​เมือง​เฮโบรน’”

11 ชาย​สอง​ร้อย​คน​จาก​เยรูซาเล็ม​ไป​กับ​อับซาโลม​ด้วย พวก​เขา​ได้รับ​เชิญ​ไป​เป็น​แขก​และ​ไป​โดย​ไม่​รู้​ว่า​อับซาโลม​วางแผน​อะไร​อยู่ 12 ขณะ​ที่​อับซาโลม​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา เขา​ได้​ส่ง​คน​ไป​ชวน​อาหิโธเฟล​ชาว​กิโลห์​ซึ่ง​เป็น​ที่ปรึกษา​ของ​ดาวิด​ให้​มา​จาก​กิโลห์​เมือง​ของ​เขา ดังนั้น​แผนการ​ชั่วนี้​กำลัง​ไป​ได้​ด้วย​ดี​และ​ผู้ติดตาม​อับซาโลม​ก็​เพิ่ม​ขึ้น​เรื่อยๆ

ดาวิด​รู้​แผน​ของ​อับซาโลม

13 คน​ส่งข่าว​คน​หนึ่ง​มา​บอก​ดาวิด​ว่า “ใจ​ของ​คน​อิสราเอล​ได้​ไป​อยู่​กับ​อับซาโลม​แล้ว”

14 ดาวิด​จึง​พูด​กับ​เจ้าหน้าที่​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา​ใน​เยรูซาเล็ม​ว่า “ไป​กัน​เถิด พวก​เรา​ต้อง​หนี​แล้ว ไม่​อย่าง​นั้น​จะ​ไม่​มี​พวก​เรา​สัก​คน​ที่​หนี​อับซาโลม​ไป​ได้ พวก​เรา​ต้อง​รีบ​ไป​ทันที ไม่​อย่างนั้น เขา​จะ​มา​จับ​พวก​เรา​อย่าง​รวดเร็ว​และ​ทำลาย​พวก​เรา​และ​ทำลาย​เมือง”

15 เจ้าหน้าที่​ของ​กษัตริย์​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​พวก​เรา​ตัดสินใจ​ยังไง พวก​เรา​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​ก็​พร้อม​แล้ว​ที่​จะ​ทำตาม​ทุก​อย่าง”

16 กษัตริย์​ออก​เดินทาง​ไป​พร้อม​กับ​ครอบครัว​ทั้งหมด​ของ​เขา แต่​เขา​ทิ้ง​เมียน้อย+ 15:16 เมียน้อย คือ​ทาส​หญิง​ที่​เป็น​เมีย ไว้​สิบ​คน​ให้​ดูแล​วัง 17 กษัตริย์​จึง​ออก​เดินทาง​พร้อม​กับ​ผู้คน​ที่​ติดตาม​เขา​ทั้งหมด พวก​เขา​มา​หยุด​อยู่​ใน​ที่​แห่ง​หนึ่ง​ไกล​ออก​มา 18 คน​ทั้งหมด​ของ​เขา​เดิน​ผ่าน​หน้า​กษัตริย์​ไป รวมทั้ง​ชาว​เคเรธี ชาวเปเลท​และ​ชาวกัท (มี​หก​ร้อย​คน​จาก​เมือง​กัท)

19 กษัตริย์​พูด​กับ​อิททัย​ชาวกัท​ว่า “พวกเจ้า​มา​กับ​เรา​ทำไม กลับ​ไป​อยู่​กับ​กษัตริย์​อับซาโลม พวก​เจ้า​เป็น​ชาว​ต่างชาติ เป็น​คน​ที่​อพยพ​มา​จาก​บ้านเกิด​เมืองนอน​ของ​เจ้า 20 พวกเจ้า​เพิ่ง​มา​เมื่อวานนี้​เอง และ​วันนี้​จะ​ให้​เรา​ทำให้​พวก​เจ้า​ต้อง​มา​ร่อนเร่​กับ​พวก​เรา ทั้งๆ​ที่​เรา​เอง​ยัง​ไม่​รู้​ว่า​จะ​ไป​ไหน กลับ​ไป​และ​พา​คน​ของ​เจ้า​ไป​ด้วย ขอ​ให้​ความรัก​มั่นคง​และ​ความ​ซื่อสัตย์​ของ​พระยาห์เวห์+ 15:20 ของ​พระยาห์เวห์ อยู่​ใน​ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ ฉบับ​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้​กัน​ไม่​มี​คำ​นี้​อยู่​กับ​พวก​เจ้า”

21 แต่​อิททัย​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “พระยาห์เวห์​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ขนาด​ไหน ก็​ให้​แน่ใจ​ขนาด​นั้น​เลย​ว่า​ตราบเท่าที่​ท่าน​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ ไม่​ว่า​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​จะ​อยู่​ที่​ไหน ไม่ว่า​จะ​เป็น​หรือ​ตาย ข้าพเจ้า​ก็​จะ​อยู่​กับ​ท่าน”

22 ดาวิด​พูด​กับ​อิททัย​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ข้าม​ลำธาร​ขิดโรน​ไป​กัน​เถอะ”

อิททัย​ชาว​กัท​จึง​เดินทาง​ต่อ​พร้อม​กับ​คน​ของ​เขา​และ​ครอบครัว​ที่​อยู่​กับ​เขา​ทั้งหมด 23 ประชาชน+ 15:23 ประชาชน แปล​ตรงๆ​คือ “ประเทศ” ทั้งหมด​ต่าง​ร้องไห้​ด้วย​เสียง​อัน​ดัง​เมื่อ​ขบวน​คน​เหล่านี้​เดิน​ผ่าน​ไป กษัตริย์​ได้​ข้าม​ลำธาร​ขิดโรน และ​คน​ทั้งหมด​ได้​เดิน​ทาง​มุ่ง​สู่​ทะเลทราย 24 ศาโดก​อยู่​ที่​นั่น​ด้วย และ​ชาว​เลวี​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา​กำลัง​ถือ​หีบ​แห่ง​ข้อตกลง​ของ​พระเจ้า พวก​เขา​วาง​หีบ​ของ​พระเจ้า​ลง​และ​อาบียาธาร์​ก็​ถวาย​เครื่อง​บูชา+ 15:24 ถวาย​เครื่อง​บูชา แปล​ตรงๆ​คือ “ขึ้น​ไป” น่า​จะ​มี​ความ​หมาย​ว่า “เผา​เครื่อง​หอม” หรือ “ควัน​แห่ง​เครื่อง​บูชา​ลอย​ขึ้น​ไป” หรือ​อาจ​มี​ความหมาย​ว่า “อาบียาธาร์​ยืน​อยู่​ด้านข้าง​ของ​หีบ​ศักดิ์สิทธิ์​จน​กระทั่ง​ประชาชน​ทั้งหมด​ผ่าน​ไป” จน​กระ​ทั่ง​ประชาชน​ทั้ง​หมด​ออก​จาก​เมือง

25 แล้ว​กษัตริย์​ก็​พูด​กับ​ศาโดก​ว่า “ให้​นำ​หีบ​ของ​พระเจ้า​กลับ​เข้า​ไป​ใน​เมือง ถ้า​พระยาห์เวห์​พอใจ​ใน​ตัว​เรา พระองค์​ก็​จะ​นำ​เรา​กลับ​มา​และ​ให้​เรา​ได้​เห็น​หีบ​นั้น​และ​ที่​อาศัย​ของ​พระองค์​อีก​ครั้ง​หนึ่ง 26 แต่​ถ้า​พระองค์​พูด​ว่า ‘เรา​ไม่​พอใจ​เจ้า’ เรา​ก็​พร้อม​ที่​จะ​ให้​พระองค์​ทำ​กับ​เรา​ตาม​ที่​พระองค์​เห็น​ว่า​ดี”

27 กษัตริย์​พูด​กับ​นักบวช​ศาโดก​ด้วย​ว่า “ท่าน​เป็น​ผู้พูดแทนพระเจ้า​ไม่ใช่หรือ กลับ​ไป​ใน​เมือง​อย่าง​สงบ​พร้อม​กับ​อาหิมาอัส​ลูกชาย​ของ​ท่าน​และ​โยนาธาน​ลูกชาย​ของ​อาบียาธาร์ ท่าน​และ​อาบียาธาร์ พา​ลูกชาย​ของ​พวก​ท่าน​ทั้ง​สอง​คน​กลับ​ไป​เถอะ 28 เรา​จะ​คอย​อยู่​ที่​ตรง​ทางข้าม​แม่น้ำ​ที่​เข้า​ไป​ยัง​ทะเลทราย จน​กว่า​พวก​ท่าน​จะ​มา​บอก​ข่าว​เรา”

29 ดังนั้น​ศาโดก​และ​อาบียาธาร์​จึง​นำ​หีบ​ของ​พระเจ้า​กลับ​เยรูซาเล็ม​และ​อยู่​ที่​นั่น

คำ​แนะนำ​ของ​อาหิโธเฟล​สับสน​ไป

30 ดาวิด​เดินทาง​ต่อ​ไป​บน​ภูเขา​มะกอกเทศ เขา​เดินไป​ร้องไห้ไป เขา​เอา​ผ้า​คลุม​หัว​ไว้​และ​เดิน​เท้าเปล่า ประชาชน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา​ก็​คลุม​หัว​พวก​เขา​ด้วย​และ​เดิน​ร้องไห้​ไป​ด้วย​เหมือน​กัน

31 ขณะ​นั้น มี​คน​มา​บอก​ดาวิด​ว่า “อาหิโธเฟล​อยู่​ใน​หมู่​ผู้สมรู้​ร่วมคิด​กับ​อับซาโลม​ด้วย” ดาวิด​อธิษฐาน​ว่า “ข้าแต่​พระยาห์เวห์ ขอ​เปลี่ยน​คำแนะนำ​ของ​อาหิโธเฟล​ให้​ใช้​การ​ไม่​ได้​ด้วยเถิด” 32 เมื่อ​ดาวิด​มา​ถึง​ยอดเขา​ที่​คน​เขา​นมัสการ​พระเจ้า​กัน หุชัย​ชาว​อารคี​ได้​คอย​อยู่​ที่​นั่น​เพื่อ​พบ​ดาวิด เสื้อผ้า​ของ​เขา​ฉีกขาด​และ​มี​ฝุ่น​อยู่​เต็ม​หัว​เขา+ 15:32 เสื้อผ้า … หัว​เขา แสดง​ถึง​ความ​เศร้า​โศก​เสียใจ​มาก

33 ดาวิด​พูด​กับ​เขา​ว่า “ถ้า​เจ้า​ไป​กับ​เรา เจ้า​จะ​เป็น​ภาระ​ให้​กับ​เรา 34 แต่​ถ้า​เจ้า​กลับ​เข้า​เมือง​ไป​และ​พูด​กับ​อับซาโลม​ว่า ‘ข้าแต่​กษัตริย์ ตอนนี้​เรา​จะ​เป็น​ผู้รับใช้​ท่าน ใน​อดีต​เรา​เคย​เป็น​คน​รับใช้​พ่อ​ของ​ท่าน​มา​ก่อน แต่​เดี๋ยวนี้​เรา​จะ​เป็น​คน​รับใช้​ท่าน’ แล้ว​เจ้า​จะ​ช่วย​เรา​ได้ ด้วย​การ​คอย​ก่อกวน​คำแนะนำ​ของ​อาหิโธเฟล 35 เจ้า​ยัง​มี​นักบวช​ศาโดก​และ​อาบียาธาร์​คอย​ช่วย​เหลือ​อยู่​ที่​นั่น บอก​พวก​เขา​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​เจ้า​ได้ยิน​ภาย​ใน​วัง​ของ​กษัตริย์ 36 อาหิมาอัส​ลูกชาย​ศาโดก​และ​โยนาธาน​ลูกชาย​อาบียาธาร์​จะ​อยู่​ที่​นั่น​กับ​พวก​เขา เจ้า​สามารถ​ส่ง​พวก​เขา​มา​บอก​เรา​ใน​สิ่ง​ที่​เจ้า​ได้ยิน​มา”

37 ดังนั้น​หุชัย​ที่​ปรึกษา​ของ​กษัตริย์​จึง​กลับ​เข้า​ไป​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม ซึ่ง​เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ที่​อับซาโลม​เข้า​เมือง​มา​พอดี

16

ศิบา​พบ​ดาวิด

1 เมื่อ​ดาวิด​ผ่าน​ยอดเขา​ไป​ได้​ระยะ​หนึ่ง ศิบา​คน​รับใช้​ของ​เมฟีโบเชท​กำลัง​คอย​เขา​อยู่​ที่​นั่น เขา​มี​ลา​ที่​ผูก​อาน​ไว้​แล้ว​คู่​หนึ่ง บรรทุก​ขนมปัง​ไว้​สอง​ร้อย​ก้อน เค้ก​องุ่น​แห้ง​หนึ่ง​ร้อย​ก้อน เค้ก​ผลไม้​ฤดู​ร้อน​หนึ่ง​ร้อย​ก้อน​และ​ถุง​หนัง​ใส่​เหล้า​องุ่น​อีก​หนึ่ง​ถุง 2 กษัตริย์​ถาม​ศิบา​ว่า “เจ้า​นำ​ของ​เหล่า​นี้​มา​ทำไม”

ศิบา​ตอบ​ว่า “ลา​พวก​นี้​สำหรับ​ครอบครัว​ของ​กษัตริย์​ขี่ ขนมปัง​และ​ผลไม้​ไว้​ให้​คน​เหล่า​นี้​กิน​และ​เหล้า​องุ่น​สำหรับ​คน​ที่​เหนื่อย​ดื่ม​ให้​เกิด​ความ​สดชื่น​ใน​ทะเลทราย”

3 กษัตริย์​จึง​ถาม​ว่า “เมฟีโบเชท หลาน​ของ​นาย​เจ้า​อยู่​ที่​ไหน”

ศิบา​บอก​เขา​ว่า “เขา​ยัง​อยู่​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม เพราะ​เขา​คิด​ว่า ‘วันนี้​ครอบครัว​อิสราเอล​จะ​คืน​อาณาจักร​ของ​พ่อ​เรา​ให้​กับ​เรา’”

4 กษัตริย์​จึง​พูด​กับ​ศิบา​ว่า “ตอนนี้​ทุก​อย่าง​ที่​เคย​เป็น​ของ​เมฟีโบเชท​ก็​ตก​เป็น​ของ​เจ้า​แล้ว”

ศิบา​พูด​ว่า “ข้าพเจ้า​ขอ​กราบ​ท่าน ขอ​ให้​ข้าพเจ้า​ได้รับ​ความกรุณา​ใน​สายตา​ของ​ท่าน กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า”

ชิเมอี​สาปแช่ง​ดาวิด

5 เมื่อ​กษัตริย์​ดาวิด​มา​ถึง​เมือง​บาฮูริม ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​มา​จาก​ตระกูล​เดียว​กับ​ครอบครัว​ซาอูล​ออก​มา​จาก​ที่​นั่น เขา​ชื่อ​ชิเมอี​ลูกชาย​เกรา เขา​เดิน​ไป​และ​สาป​แช่ง​ดาวิด​ไป​ด้วย

6 เขา​ขว้าง​ปา​ก้อน​หิน​ใส่​ดาวิด​กับ​เจ้าหน้าที่​ของ​เขา แต่​มี​กอง​ทหาร​ป้องกัน​อยู่​ทั้ง​ด้านซ้าย​และ​ด้านขวา​ของ​ดาวิด 7 ชิเมอี​สาป​แช่ง​ดาวิด​ว่า “ออก​ไป ออก​ไป ไอ้ฆาตกร ไอ้คนถ่อย 8 พระยาห์เวห์​ได้​ตอบแทน​เจ้า​แล้ว ที่​เจ้า​ทำให้​เลือด​ของ​ครอบครัว​ซาอูล​ต้อง​ไหลนอง​ใน​ที่​ที่​เจ้า​ได้​ปกครอง พระยาห์เวห์​มอบ​อาณาจักร​นั้น​ให้​กับ​อับซาโลม​ลูกชาย​เจ้า​แล้ว เจ้า​ถูก​ทำลาย​แล้ว​เพราะ​เจ้า​มัน​เป็น​ไอ้ฆาตกร”

9 อาบีชัย​ลูกชาย​นาง​เศรุยาห์​จึง​พูด​กับ​กษัตริย์​ว่า “ทำไม​ถึง​ปล่อย​ให้​เจ้า​หมา​ตาย​ตัว​นี้​มา​สาปแช่ง​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า ให้​ข้าพเจ้า​ออก​ไป​ตัด​หัว​มัน​เถิด”

10 แต่​กษัตริย์​พูด​ว่า “พวก​ลูกชาย​นาง​เศรุยาห์​เอ๋ย มัน​เรื่อง​อะไร​ของ​พวกเจ้า ใช่​แล้ว​ชิเมอี​กำลัง​สาปแช่ง​เรา แต่​อาจ​จะ​เป็น​เพราะ​พระยาห์เวห์​บอก​เขา​ว่า ‘ไป​สาปแช่ง​ดาวิด​ซะ’ แล้ว​มี​ประโยชน์​อะไร​ที่​จะ​ไป​ถาม​เขา​ว่า ‘ทำไม​เจ้า​ถึง​ทำ​อย่างนี้’”

11 ดาวิด​จึง​พูด​กับ​อาบีชัย​และ​เจ้าหน้าที่​ทั้งหมด​ของ​เขา​ว่า “ขนาด​ลูกชาย​ของ​เรา​ที่​เป็น​เลือดเนื้อ​ของ​เรา​เอง ยัง​พยายาม​จะ​เอา​ชีวิต​เรา​เลย แล้ว​นับประสา​อะไร​กับ​ชาว​เบนยามิน​คนนี้ ปล่อย​เขา​ไป​เถิด ให้​เขา​สาปแช่ง​ไป เพราะ​พระยาห์เวห์​บอก​ให้​เขา​ทำ​อย่างนั้น 12 ไม่​แน่ บาง​ที​พระยาห์เวห์​อาจ​เห็น​ความทุกข์​ของ​เรา​และ​ตอบแทน​เรา​ด้วย​สิ่ง​ดีๆ​แทน​คำ​สาปแช่ง​ที่​เรา​ได้รับ​ใน​วันนี้​ก็​ได้”

13 ดังนั้น​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​จึง​เดินทาง​ต่อ​ไป​ตาม​ถนน ใน​ขณะ​ที่​ชิเมอี​ก็​เดิน​ไป​ตาม​ข้าง​เนินเขา​ด้าน​ตรงข้าม​เขา ขว้าง​ก้อน​หิน​ดิน​ทราย​ไป​และ​สาปแช่ง​ดาวิด​ไป

14 กษัตริย์​และ​ประชาชน​ทั้งหมด​มา​ถึง​แม่น้ำ​จอร์แดน​ด้วย​ความ​เหนื่อยล้า และ​พวก​เขา​ก็​ได้​พัก​ผ่อน​กัน​ที่นั่น

15 ใน​ขณะ​นั้น​อับซาโลม​และ​คน​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​ถึง​เยรูซาเล็ม​และ​อาหิโธเฟล​ก็​อยู่​กับ​เขา​ด้วย 16 แล้ว หุชัย​ชาว​อารคี เพื่อน​ของ​ดาวิด​ก็​ไป​หา​อับซาโลม​และ​พูด​กับ​เขา​ว่า “กษัตริย์​จง​เจริญ กษัตริย์​จงเจริญ”

17 อับซาโลม​ถาม​หุชัย​ว่า “เจ้า​แสดง​ความ​จงรัก​ภักดี​ต่อ​ดาวิด​เพื่อน​ของ​เจ้า​อย่าง​นี้​หรือ ทำไม​เจ้า​ถึง​ไม่​ไป​กับ​เพื่อน​ของ​เจ้า”

18 หุชัย​พูด​กับ​อับซาโลม​ว่า “ไม่​ไป​หรอก ข้าพเจ้า​จะ​อยู่​กับ​คน​ที่​พระยาห์เวห์​เลือก ประชาชน​และ​คน​อิสราเอล​เหล่านี้​เลือก​ท่าน ข้าพเจ้า​ก็​จะ​อยู่​กับ​ท่าน​ตลอด​ไป 19 ใน​อดีต ข้าพเจ้า​เคย​รับใช้​พ่อ​ของ​ท่าน ตอน​นี้ ข้าพเจ้า​ก็​สมควร​จะ​รับใช้​ท่าน ลูกชาย​ของ​ดาวิด ไม่​ใช่​หรือ”

อาหิโธเฟล​แนะนำ​อับซาโลม

20 อับซาโลม​พูด​กับ​อาหิโธเฟล​ว่า “ช่วย​แนะนำ​หน่อย ว่า​พวก​เรา​ควร​จะ​ทำ​อย่างไร”

21 อาหิโธเฟล​ตอบ​ว่า “ไป​นอน​กับ​เมียน้อย+ 16:21 เมียน้อย คือ​ทาส​หญิง​ที่​เป็น​เมีย ของ​พ่อ​ท่าน​ที่​ยัง​อยู่​ดูแล​วังสิ แล้ว​อิสราเอล​ทั้งหมด​จะ​ได้​รู้​ว่า​ท่าน​ทำ​ตัว​เป็น​ศัตรู​กับ​พ่อ​ของ​ท่าน แล้ว​พวก​เขา​ทุก​คน​ที่​อยู่​กับ​ท่าน​จะ​ได้​กล้า​ขึ้น​และ​สนับสนุน​ท่าน​อย่าง​เต็มที่”

22 พวก​เขา​จึง​ตั้ง​เต็นท์​ให้​อับซาโลม​บน​ดาดฟ้า และ​อับซาโลม​ก็​นอน​กับ​เมียน้อย​ของ​พ่อ​เขา​ท่ามกลาง​สายตา​ของ​ชาว​อิสราเอล 23 ใน​สมัยนั้น​คำ​แนะนำ​ที่​มา​จาก​อาหิโธเฟล ถือ​กัน​ว่า​เป็น​เหมือน​คำ​แนะนำ​ที่​มา​จาก​พระเจ้า นั่น​เป็น​เหตุ​ที่​ทั้ง​ดาวิด​และ​อับซาโลม​ให้​ความ​เคารพ​นับถือ​ใน​คำ​แนะนำ​ทั้งหมด​ของ​อาหิโธเฟล

17

อาหิโธเฟล​แนะ​ให้​ไล่ล่า​ดาวิด

1 อาหิโธเฟล​พูด​กับ​อับซาโลม​ว่า “ข้าพเจ้า​จะ+ 17:1 ข้าพเจ้า​จะ หรือ “อนุญาต​ให้​ข้าพเจ้า” เลือก​คน​มา​หนึ่ง​หมื่น​สอง​พัน​คน​และ​ยกทัพ​ไป​ไล่​ตาม​ดาวิด​ใน​คืน​นี้​เลย 2 ข้าพเจ้า​จะ​ได้​โจมตี​เขา​ใน​ขณะ​ที่​เขา​ยัง​เหนื่อยล้า​อ่อนเพลีย และ​ทำ​ให้​เขา​หวาดกลัว แล้ว​คน​ของ​เขา​ทั้งหมด​ก็​จะ​วิ่งหนี​ไป ข้าพเจ้า​จะ​ทำร้าย​เฉพาะ​กษัตริย์ 3 และ​นำ​ประชาชน​ทั้งหมด​กลับ​มา​ให้​ท่าน เมื่อ​ชาย​คน​ที่​ท่าน​หา​ตัว​อยู่​นี้​ตาย​ไป ประชาชน​ทุกคน​ก็​จะ​กลับ​มา​หา​ท่าน​เหมือน​เจ้าสาว​ที่​กลับ​มา​คืน​ดี​กับ​สามี”+ 17:3 เหมือน​เจ้าสาว … กับ​สามี ประโยค​นี้​พบ​ใน​สำเนา​กรีก​โบราณ

4 อับซาโลม​และ​ผู้ใหญ่​ของ​อิสราเอล​ทั้งหมด​ต่าง​เห็น​ดี​ด้วย​กับ​แผนการ​นี้ 5 แต่​อับซาโลม​พูด​ว่า “เรียก​ตัว​หุชัย​ชาว​อารคี​มา เรา​จะ​ได้​ฟัง​ความ​เห็น​ของ​เขา​ด้วย”

คำ​แนะนำ​ของ​หุชัย

6 เมื่อ​หุชัย​มา​พบ อับซาโลม​พูด​ว่า “อาหิโธเฟล​ให้​คำ​แนะนำ​ไว้​อย่าง​นี้ เรา​ควร​ทำ​ตาม​ที่​เขา​พูด​หรือ​ไม่ ถ้า​ไม่ บอก​หน่อย​สิ​ว่า เจ้า​มี​ความคิดเห็น​ว่า​ยังไง”

7 หุชัย​ตอบ​อับซาโลม​ว่า “ใน​ครั้ง​นี้ คำ​แนะนำ​ที่​อาหิโธเฟล​ให้​นั้น​ใช้​ไม่​ได้ 8 ท่าน​ก็​รู้จัก​พ่อ​ของ​ท่าน​และ​คน​ของ​เขา​ดี พวก​เขา​เป็น​นักสู้​และ​ดุร้าย​พอๆ​กับ​แม่​หมี​ใน​ป่า​ที่​ถูก​ขโมย​ลูก​ไป นอกจาก​นั้น พ่อ​ของ​ท่าน​มี​ประสบการณ์​ใน​การ​สู้รบ​มา​มาก เขา​จะ​ไม่​พัก​ค้างคืน​อยู่​ใน​กอง​ทหาร 9 ตอน​นี้ เขา​คงจะ​ซ่อน​ตัว​อยู่​ใน​ถ้ำ​สัก​แห่ง​หรือ​สถานที่​อื่น แล้ว​ถ้า​เขา​เกิด​โจมตี​กองทัพ​ของ​ท่าน​ก่อน​ล่ะ​ก็+ 17:9 ถ้า​เขา … ล่ะ​ก็ หรือ “เมื่อ​มี​คน​ล้ม​ตาย​ใน​การ​โจมตี​ครั้ง​แรก” ใคร​ก็​ตาม​ที่​ได้ยิน​เกี่ยวกับ​มัน​จะ​ต้อง​พูด​ว่า ‘เกิด​การ​ฆ่า​หมู่​กอง​ทหาร​ที่​ติดตาม​อับซาโลม’ 10 เมื่อ​ถึง​ตอนนั้น แม้แต่​ทหาร​กล้า​ที่​มี​จิตใจ​แข็งแกร่ง​เหมือน​สิงห์ ก็​จะ​อ่อน​ปวก​เปียก​ด้วย​ความกลัว เพราะ​อิสราเอล​ทั้งหมด​ต่าง​รู้​ดี​ว่า​พ่อ​ของ​ท่าน​เป็น​นักรบ​และ​พวก​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ต่าง​ก็​เป็น​คน​กล้าหาญ

11 ดังนั้น ข้าพเจ้า​ขอ​แนะนำ​ท่าน​ให้​รวบรวม​อิสราเอล​ทั้งหมด​เข้า​มาหา​ท่าน ตั้งแต่​ดาน​ไป​จน​ถึง​เบเออร์เชบา ซึ่ง​มี​จำนวน​มาก​เหมือน​เม็ดทราย​บน​ชายหาด และ​ให้​ท่าน​ไป​กับ​พวก​เขา+ 17:11 ไป​กับ​พวก​เขา พบ​ใน​สำเนา​แปล​กรีก​โบราณ แต่​ใน​สำเนา​ฮีบรู​เขียน​ว่า “เข้า​ไป​สู่​สนามรบ”12 แล้ว​พวก​เรา​จะ​เข้า​จู่โจม​เขา​ที่​ใด​ก็​ตาม​ที่​พบ​ตัว​เขา และ​พวก​เรา​จะ​อยู่​ไป​ทั่ว​เหมือน​น้ำค้าง​ที่​ตก​ไป​ทั่ว​พื้นดิน ไม่ว่า​ตัว​เขา​หรือ​ทหาร​ของ​เขา​ก็​จะ​ไม่​เหลือ​รอด​สัก​คน​เดียว 13 ถ้า​ดาวิด​หนี​เข้า​ไป​ใน​เมือง ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ก็​จะ​เอา​เชือก​ลาก​กำแพง​เมือง​นั้น​ลง​ใน​หุบเขา​ไม่​เหลือ​แม้​กระทั่ง​หิน​ชิ้น​เล็กๆ​ให้​เห็น”

14 อับซาโลม​และ​ผู้ใหญ่​อิสราเอล​ทั้งหมด​พูด​ว่า “คำ​แนะนำ​ของ​หุชัย​ชาว​อารคี​ดี​กว่า​ของ​อาหิโธเฟล” ที่​เป็น​อย่าง​นี้​เพราะ​พระยาห์เวห์​จงใจ​ทำให้​คำ​แนะนำ​ดีๆ​ของ​อาหิโธเฟล​พ่ายแพ้​ไป เพื่อ​พระองค์​จะ​ได้​นำ​ความ​หายนะ​มา​สู่​อับซาโลม

หุชัย​ส่ง​คำเตือน​ถึง​ดาวิด

15 หุชัย​บอก​ศาโดก​และ​อาบียาธาร์​นักบวช​ทั้ง​สอง​ว่า “อาหิโธเฟล​ได้​แนะนำ​อับซาโลม​และ​ผู้ใหญ่​ของ​อิสราเอล​ให้​ทำ​อย่าง​หนึ่ง แต่​เรา​ได้​แนะนำ​พวก​เขา​ให้​ทำ​อีก​อย่าง​หนึ่ง 16 ตอนนี้​ให้​ส่งข่าว​ไป​บอก​กับ​ดาวิด​ทันที​ว่า ‘คืนนี้​อย่า​หยุด​อยู่​ที่​ท่า​ข้าม​แม่น้ำ​ใน​ทะเลทราย แต่​ให้​รีบ​ข้าม​แม่น้ำ​ไป​ให้​หมด ไม่​อย่าง​นั้น ทั้ง​ตัว​กษัตริย์​เอง​และ​ประชาชน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา​จะ​ถูก​กลืน’”

17 ขณะ​นั้น​โยนาธาน​และ​อาหิมาอัส​กำลัง​คอย​อยู่​ที่​เอนโรเกล แล้ว​จะ​มี​หญิง​รับใช้​คน​หนึ่ง​จะ​ไป​ส่งข่าว​ให้​กับ​พวก​เขา แล้ว​พวก​เขา​ก็​จะ​ไป​ส่งข่าว​ต่อ​ให้​กับ​กษัตริย์​ดาวิด เพราะ​พวก​เขา​ไม่​อยาก​เสี่ยง​ที่​จะ​ถูก​พบ​เห็น​ใน​ขณะ​เข้า​เมือง

18 แต่​ชาย​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​เห็น​พวก​เขา​และ​ไป​บอก​อับซาโลม ดังนั้น​ทั้ง​สอง​คน​จึง​รีบ​จาก​ไป และ​ไป​ยัง​บ้าน​ของ​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​บาฮูริม เขา​มี​บ่อ​เก็บ​น้ำ​ที่​ลาน​บ้าน+ 17:18 ลาน​บ้าน พื้นที่​โล่ง​นอก​บ้าน บ้าน​หลาย​หลัง​ถูก​สร้าง​รอบๆ​ลาน​บ้าน​เพื่อ​ให้​ประชาชน​ได้​ทำ​งาน ทำ​ครัว​หรือ​กิน​ข้าว​ที่​ข้าง​นอก พวก​เขา​จึง​ปีน​ลง​ไป​ใน​บ่อ​เก็บ​น้ำ​นั้น 19 เมีย​ของ​ชาย​คน​นั้น เอา​ของ​มา​ปิด​ปาก​บ่อ​ไว้​และ​เอา​เมล็ด​ข้าว​มา​ตาก​ไว้​ข้าง​บน ไม่​มี​ใคร​รู้​เรื่อง​นี้ 20 เมื่อ​คน​ของ​อับซาโลม​มา​ถึง​บ้าน​ของ​หญิง​คนนั้น พวก​เขา​ถาม​ว่า “อาหิมาอัส​กับ​โยนาธาน​อยู่​ที่​ไหน”

หญิง​คน​นั้น​ตอบ​พวก​เขา​ว่า “พวก​เขา​ข้าม​ลำธาร​ไป​แล้ว”+ 17:20 พวก​เขา … แล้ว หรือ “พวก​เขา​ผ่าน​คอก​แกะ​ตรง​ไป​ที่​ลำธาร”

ชาย​พวก​นั้น​ค้น​บ้าน​หลัง​นั้น​แต่​ไม่​พบ​ใคร พวก​เขา​จึง​กลับ​เมือง​เยรูซาเล็ม

21 หลังจาก​ชาย​พวก​นั้น​ไป​แล้ว ทั้ง​สอง​คน​จึง​ปีน​ออก​มา​จาก​บ่อน้ำ​และ​ไป​บอก​ข่าว​กับ​กษัตริย์​ดาวิด พวก​เขา​พูด​กับ​ดาวิด​ว่า “รีบ​ออก​เดิน​ทาง​และ​ข้าม​แม่น้ำ​ไป​ทันที อาหิโธเฟล​แนะนำ​อย่าง​นั้น​อย่าง​นี้​เพื่อ​สู้รบ​กับ​ท่าน”

22 ดังนั้น​ดาวิด​และ​ประชาชน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา​จึง​ออก​เดินทาง​และ​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน พอ​รุ่งเช้า ทุก​คน​ก็​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​จน​หมด

อาหิโธเฟล​ฆ่า​ตัว​ตาย

23 เมื่อ​อาหิโธเฟล​เห็น​ว่า​ไม่​มี​ใคร​ทำ​ตาม​คำ​แนะนำ​ของ​เขา เขา​ผูก​อาน​ลาของ​เขา​และ​กลับ​ไป​ที่​บ้านเกิด​เมืองนอน​ของ​เขา เขา​ได้​สั่งเสีย​จน​เป็น​ที่​เรียบร้อย​แล้ว เขา​ก็​ไป​ผูก​คอ​ตาย เขา​ตาย​และ​ถูก​ฝัง​อยู่​ใน​หลุม​ฝังศพ+ 17:23 หลุม​ฝังศพ หรือ ชีโอ เป็น​สถานที่​ที่​คน​ตาย​แล้ว​ไป​อยู่ ของ​พ่อ​เขา

อับซาโลม​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน

24 ดาวิด​ได้​ไป​ถึง​เมือง​มาหะนาอิม และ​อับซาโลม​ได้​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​พร้อม​กับ​คน​อิสราเอล​ทั้งหมด 25 อับซาโลม​แต่งตั้ง​อามาสา​เป็น​แม่ทัพ​แทน​โยอาบ+ 17:25 อามาสา … โยอาบ โยอาบ​ยัง​สนับสนุน​ดาวิด​อยู่ โยอาบ​เป็น​แม่ทัพ​คน​หนึ่ง​ใน​บรรดา​แม่ทัพ​สาม​คน​ใน​กองทัพ​ของ​ดาวิด​เมื่อ​ครั้ง​ดาวิด​หนี​อับซาโลม ดู​ใน 2 ซามูเอล 18:2 อามาสา​เป็น​ลูกชาย​ของ​เยเธอร์​ชาว​อิชมาเอล+ 17:25 ชาว​อิชมาเอล พบ​ใน​สำเนา​กรีก ซึ่ง​ตรง​กับ 1 พงศาวดาร 2:17 สำเนา​ฉบับ​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้​กัน​มี​คำ​ว่า “ชาว​อิสราเอล” อามาสา​ได้​แต่งงาน​กับ​อาบีกัล+ 17:25 อาบีกัล สะกด​ได้​อีก​อย่าง​หนึ่ง​ว่า “อาบีกายิล” ลูกสาว​ของ​นาง​นาหาช นาง​นาหาช​เป็น​น้อง​สาว​นาง​เศรุยาห์​แม่​ของ​โยอาบ

26 ชาว​อิสราเอล​เหล่า​นั้น​กับ​อับซาโลม​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ใน​ดินแดน​กิเลอาด

โชบี มาคีร์​และ​บารซิลลัย

27 เมื่อ​ดาวิด​มา​ถึง​เมือง​มาหะนาอิม โชบี มาคีร์​และ​บารซิลลัย​อยู่​ที่​นั่น โชบี​เป็น​ลูกชาย​นาหาช เขา​เป็น​ชาว​อัมโมน​มา​จาก​เมือง​รับบาห์ มาคีร์​เป็น​ลูกชาย​อัมมีเอล เขา​มา​จาก​เมือง​โลเดบาร์ บารซิลลัย เป็น​ชาว​กิเลอาด​มา​จาก​เมือง​โรเกลิม 28 ชาย​ทั้ง​สาม​คน​นี้​พูด​กัน​ว่า “ประชาชน​พวก​นี้ หิว เหนื่อย​และ​กระหาย​จาก​ทะเลทราย” ดังนั้น พวก​เขา​จึง​ขน​เอา​ที่​นอน อ่าง​น้ำ​และ​หม้อ​ชาม​ราม​ไห​มา พวก​เขา​ยัง​เอา​ข้าว​สาลี ข้าว​บาร์เลย์ แป้ง เมล็ด​ข้าว​คั่ว ถั่ว ถั่ว​แขก น้ำเชื่อม​ผลไม้ เนย แกะ และ​เนย​แข็ง​จาก​นม​วัว มา​ให้​ดาวิด​และ​ประชาชน​ของ​เขา​กินกัน

18

อับซาโลม​ตาย

1 ดาวิด​รวบรวม​กำลัง​พล​ที่​อยู่​กับ​เขา​และ​แต่งตั้ง​นาย​พัน​และ​นาย​ร้อย​ขึ้น 2 ดาวิด​ส่ง​กองทัพ​ออก​ไป​หนึ่ง​ใน​สาม​ภาย​ใต้​การ​นำ​ของ​โยอาบ อีก​หนึ่ง​ใน​สาม​ให้​อยู่​ภาย​ใต้​การ​นำ​ของ​อาบีชัย​น้อง​ชาย​โยอาบ​ลูกชาย​นาง​เศรุยาห์ และ​อีก​หนึ่ง​ใน​สาม​ที่​เหลือ​ให้​อยู่​ภาย​ใต้​การ​นำ​ของ​อิททัย​ชาว​กัท

กษัตริย์​ดาวิด​บอก​กองทัพ​เหล่า​นั้น​ว่า “เรา​จะ​ออก​ไปรบ​กับ​พวก​ท่าน​ด้วย”

3 แต่​คน​เหล่า​นั้น​พูด​ว่า “ท่าน​ต้อง​ไม่​ออก​ไป ถ้า​พวก​ข้าพเจ้า​จะ​ต้อง​หลบหนี พวก​เขา​จะ​ไม่​สนใจ​พวก​ข้าพเจ้า ถึง​พวก​ข้าพเจ้า​ครึ่ง​หนึ่ง​ตาย​ไป พวก​เขา​ก็​จะ​ไม่​สนใจ แต่​ท่าน​มี​ค่า​มาก​กว่า​พวก​ข้าพเจ้า​หมื่น​คน+ 18:3 ท่าน​มี​ค่า​มาก​กว่า​พวก​ข้าพเจ้า​หมื่น​คน พบ​ใน​ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ​บาง​ฉบับ ใน​ฉบับ​ภาษา​ละติน และ​ฉบับ​ฮีบรู​สอง​ฉบับ แต่ฉบับ​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้​กัน​เขียน​ว่า เพราะ​ตอน​นี้​มี​คน​อย่าง​พวก​ข้าพเจ้า​หมื่น​คน ท่าน​ควร​อยู่​คอย​ให้​การ​สนับสนุน​อยู่​ใน​เมือง​จะ​ดี​กว่า”

4 กษัตริย์​ตอบ​ว่า “พวก​ท่าน​ว่า​ยังไง เรา​ก็​จะ​ทำ​ตามนั้น”

ดังนั้น กษัตริย์​จึง​ยืน​อยู่​ข้าง​ประตู​เมือง ขณะ​ที่​คน​ทั้งหมด​เดินทัพ​ออก​ไป​เป็น​หน่วย​กองร้อย​และ​กองพัน

5 กษัตริย์​สั่ง​โยอาบ อาบีชัย​และ​อิททัย​ว่า “ให้​เบาๆ​มือ​กับ​อับซาโลม​หนุ่ม​คนนั้น​ด้วย​เพื่อ​เห็นแก่​เรา”

และ​กองทัพ​ทั้งหมด​ก็​ได้ยิน​สิ่ง​ที่​กษัตริย์​สั่ง​กับ​ผู้​บังคับ​บัญชา​แต่ละคน​เกี่ยวกับ​อับซาโลม

6 กองทัพ​เคลื่อน​ออก​ไป​เพื่อ​สู้รบ​กับ​อิสราเอล และ​การ​สู้รบ​ก็​เริ่ม​ขึ้น​ใน​ป่า​เอฟราอิม 7 ที่​นั่น กองทัพ​อิสราเอล​ก็​พ่ายแพ้​ต่อ​กองทัพ​ของ​ดาวิด และ​มี​ผู้คน​ล้ม​ตาย​ใน​วัน​นั้น​ถึง​สอง​หมื่น​คน 8 การ​สู้รบ​กระจาย​ไป​ถึง​ชาน​เมือง​โดย​รอบ และ​ป่า​ได้​กิน​คน​ไป​มากกว่า​ดาบ​เสีย​อีก

9 ขณะนั้น​อับซาโลม​ได้​เจอ​คน​ของ​ดาวิด​เข้า เขา​กำลัง​ขี่​ล่อ​อยู่​และ​เมื่อ​ล่อ​วิ่ง​ลอด​ใต้​กิ่งไม้​ที่​หนา​ทึบ​ของ​ต้น​โอ๊ค หัว​ของ​อับซาโลม​ก็​ไป​เกี่ยว​เข้า​กับ​กิ่งไม้​นั้น เขา​ห้อย​ติด​อยู่​กลาง​อากาศ+ 18:9 ห้อย​ติด​อยู่​กลาง​อากาศ ตาม​ตัว​อักษร​คือ “ระหว่าง​สวรรค์​และ​โลก” ใน​ขณะ​ที่​ล่อ​ยัง​คง​วิ่ง​ต่อ​ไป

10 เมื่อ​คน​หนึ่ง​มา​เห็น จึง​ไป​บอก​โยอาบ​ว่า “ข้าพเจ้า​เห็น​อับซาโลม​ห้อย​อยู่​บน​ต้น​โอ๊ค”

11 โยอาบ​พูด​กับ​คน​ที่​มา​บอก​เรื่อง​นี้​กับ​เขา​ว่า “อะไร​นะ เจ้า​เห็น​เขา​หรือ ทำไม​เจ้า​ถึง​ไม่​ฆ่า​เขา​ให้​ตกลง​มา​บน​พื้น​เลย​ล่ะ เสียดาย​ที่​เจ้า​ไม่​ได้​ทำ​อย่าง​นั้น ไม่​งั้น​เรา​คงจะ​ได้​ให้​เงิน​เจ้า​สิบ​เชเขล+ 18:11 สิบ​เชเขล ประมาณ 115 กรัม และ​เข็มขัด​นักรบ​ด้วย”

12 แต่​ชาย​คน​นั้น​ตอบ​ว่า “ถึง​แม้​จะ​ให้​ข้าพเจ้า​ถึง​หนึ่ง​พัน​เชเขล+ 18:12 หนึ่ง​พัน​เชเขล ประมาณ 11 กิโลกรัม ข้าพเจ้า​ก็​จะ​ไม่​ยก​มือ​ขึ้น​ต่อสู้​กับ​ลูกชาย​ของ​กษัตริย์ ข้าพเจ้า​ได้ยิน​กษัตริย์​สั่ง​ท่าน อาบีชัย​และ​อิททัย​ว่า ‘ให้​ปกป้อง​อับซาโลม​ชาย​หนุ่ม​คน​นั้น​ด้วย​เพื่อ​เห็นแก่​เรา’+ 18:12 อับซาโลม … แก่​เรา ใน​ต้น​ฉบับ​ภาษา​ฮีบรู​เกือบ​ทั้งหมด​อาจ​แปล​ว่า “อับซาโลม ไม่ว่า​ท่าน​จะ​เป็น​ใคร​ก็​ตาม”13 ถ้า​หากว่า​ข้าพเจ้า​เสี่ยงชีวิต​ไป​ฆ่า​เขา ข้าพเจ้า​เชื่อ​ว่า​ไม่​มี​อะไร​ปิด​ซ่อน​ไป​จาก​กษัตริย์​ได้​หรอก ถึง​ตอน​นั้น​ตัว​ท่าน​เอง​ก็​คงจะ​ถอย​ห่าง​ไป​จาก​ข้าพเจ้า”

14 โยอาบ​พูด​ว่า “เรา​ไม่​น่า​เสีย​เวลา​กับ​เจ้า​อย่าง​นี้​เลย”

เขา​จึง​หยิบ​ทวน​ไป​สาม​เล่ม​และ​แทง​ไป​ที่​หัวใจ​ของ​อับซาโลม​ใน​ขณะ​ที่​อับซาโลม​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​บน​ต้น​โอ๊ค 15 และ​คน​สิบ​คน​ที่​ถือ​อาวุธ​ให้​โยอาบ​ก็​เข้า​ล้อม​อับซาโลม​และ​ฆ่า​เขา​จน​ตาย

16 แล้ว​โยอาบ​ได้​เป่า​แตร​ขึ้น และ​กองทัพ​ต่างๆ​ก็​หยุด​การ​ติดตาม​อิสราเอล​เพราะ​โยอาบ​หยุด​พวก​เขา​ไว้ 17 พวก​เขา​เอา​ตัว​อับซาโลม​โยน​ลง​ใน​หลุม​ขนาด​ใหญ่​ใน​ป่า​และ​ปิด​ทับ​ไว้​ด้วย​ก้อน​หิน​กอง​สูง​ใหญ่ ใน​ขณะ​นั้น ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ได้​หลบหนี​กลับ​บ้าน​ของ​พวก​เขา

18 ใน​ระหว่าง​ที่​อับซาโลม​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ เขา​ได้​ตั้ง​เสา​หิน​ขึ้น​ต้น​หนึ่ง​ใน​หุบเขา​ของ​กษัตริย์​เพื่อ​เป็น​อนุสาวรีย์​ของ​เขา​เอง​เพราะ​เขา​คิด​ว่า “เรา​ไม่​มี​ลูกชาย​ที่​จะ​สืบทอด​ชื่อ​ของ​เรา​ต่อ​ไป” เขา​ตั้งชื่อ​เสา​นั้น​ตาม​ตัว​เขา​และ​มัน​ถูก​เรียกว่า​อนุสาวรีย์​ของ​อับซาโลม​มา​จน​ถึง​ทุก​วันนี้

ดาวิด​ได้​ข่าว​ว่า​อับซาโลน​ตาย

19 ขณะนั้น​อาหิมาอัส​ลูกชาย​ศาโดก​พูด​ว่า “ขอ​ให้​ผม​วิ่ง​นำ​ข่าว​ไป​บอก​กษัตริย์​ว่า​พระยาห์เวห์​ได้​ช่วย​ท่าน​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​พวก​ศัตรู​แล้ว”

20 โยอาบ​บอก​เขา​ว่า “เจ้า​อย่า​ได้​ไป​ส่งข่าว​ใน​วันนี้​เลย​ให้​ไป​ส่งข่าว​วัน​อื่น​เถิด อย่า​ให้​เป็น​วันนี้​เลย​เพราะ​ลูกชาย​ของ​กษัตริย์​ได้​ตาย​ไป​แล้ว”

21 โยอาบ​จึง​บอก​ชาว​คูช​คน​หนึ่ง​ว่า “ให้​ไป​บอก​กษัตริย์​ใน​สิ่ง​ที่​เจ้า​ได้​เห็น”

ชาว​คูช​คน​นั้น​คำนับ​ลง​ต่อหน้า​โยอาบ​และ​วิ่ง​ออก​ไป

22 อาหิมาอัส​ลูกชาย​ศาโดก​พูด​กับ​โยอาบ​อีก​ครั้ง​ว่า “ไม่ว่า​ยังไง​ก็​ช่าง ปล่อย​ให้​ผม​วิ่ง​ตาม​หลัง​ชาว​คูช​คน​นั้น​ไป​ด้วย​เถิด”

แต่​โยอาบ​ตอบ​ว่า “ลูก​เอ๋ย เจ้า​จะ​วิ่ง​ไป​ทำไม​กัน ข่าว​นี้​จะ​ไม่​ทำ​ให้​เจ้า​ได้รับ​รางวัล​หรอก”

23 คน​นั้น​พูด​อีก​ว่า “ไม่ว่า​ยังไง​ก็​ช่าง ผม​ก็​จะ​ขอ​วิ่ง​ไป”

โยอาบ​จึง​พูด​กับ​เขา​ว่า “อยาก​วิ่ง ก็​วิ่ง​ไป​สิ”

อาหิมาอัส​จึง​วิ่ง​ไป​ทาง​ที่ราบ+ 18:23 ที่ราบ คือ​ที่ราบ​จอร์แดน และ​แซง​หน้า​ชาว​คูช​คน​นั้น​ไป

24 ขณะ​ที่​ดาวิด​กำลัง​นั่ง​อยู่​ระหว่าง​ประตู​เมือง​สอง​ชั้น​คือ​ชั้น​นอก​กับ​ชั้น​ใน คน​เฝ้า​ยาม​ขึ้น​ไป​บน​ดาด​ฟ้า​กำแพง​ที่​อยู่​เหนือ​ประตู ขณะ​ที่​เขา​มอง​ออก​ไป เขา​เห็น​ชาย​คน​หนึ่ง​กำลัง​วิ่ง​มา 25 คน​เฝ้า​ยาม​ก็​ร้อง​บอก​กษัตริย์

กษัตริย์​พูด​ว่า “ถ้า​เขา​มา​คน​เดียว เขา​ต้อง​มี​ข่าว​ดี”

และ​ชาย​คน​นั้น​ก็​ใกล้​เข้า​มา​เรื่อยๆ 26 แล้ว​คน​เฝ้า​ยาม​ก็​เห็น​ชาย​อีก​คน​กำลัง​วิ่ง​มา เขา​ร้อง​บอก​คน​เฝ้า​ประตู​ว่า “ดู​สิ มี​ชาย​อีก​คน​กำลัง​วิ่ง​มา”

กษัตริย์​พูด​ว่า “เขา​ต้อง​นำ​ข่าว​ดี​มา​บอก​อีก​เหมือน​กัน”

27 คน​เฝ้า​ยาม​พูด​ว่า “ดู​เหมือน​ว่า​คน​ที่​วิ่ง​มา​คน​แรก​จะ​เหมือน​อาหิมาอัส​ลูกชาย​ศาโดก”

กษัตริย์​พูด​ว่า “เขา​เป็น​คนดี เขา​จะมา​พร้อม​กับ​ข่าว​ดี”

28 แล้ว​อาหิมาอัส​ก็​ร้อง​บอก​กษัตริย์​ว่า “ทุก​อย่าง​เป็น​ไป​ด้วย​ดี” เขา​ก้ม​กราบ​ลง​ถึง​พื้น​ต่อหน้า​กษัตริย์​และ​พูด​ว่า “สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​เถิด พระองค์​ได้​เอา​ชนะ​คน​ที่​ยก​มือ​ขึ้น​ต่อต้าน​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า”

29 กษัตริย์​ถาม​ว่า “อับซาโลม​หนุ่ม​คน​นั้น​ปลอดภัย​หรือ​ไม่”

อาหิมาอัส​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​เห็น​ความ​สับสน​อลหม่าน​อย่าง​มาก ตอน​ที่​โยอาบ​จะ​ส่ง​คน​รับใช้​กษัตริย์​และ​ข้าพเจ้า​มา แต่​ข้าพเจ้า​ไม่​รู้​ว่า​เป็น​เรื่อง​อะไร”

30 กษัตริย์​พูด​กับ​เขา​ว่า “มา​ยืน​ข้างๆ​และ​คอย​อยู่​ที่​นี่” เขา​จึง​ก้าว​ไป​ที่​ด้าน​ข้าง​และ​ยืน​อยู่​ที่​นั่น

31 แล้ว​ชาว​คูช​ผู้​นั้น​ก็​มา​ถึง​และ​พูด​ว่า “กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า ขอ​ฟัง​ข่าวดี พระยาห์เวห์​ได้​ช่วย​ท่าน​แล้ว​ใน​วันนี้​จาก​คน​ที่​ลุกฮือ​ขึ้น​ต่อต้าน​ท่าน”

32 กษัตริย์​ถาม​ชาว​คูช​คนนั้น​ว่า “อับซาโลม​ชาย​หนุ่ม​ผู้​นั้น​ปลอดภัย​หรือ​ไม่”

ชาว​คูช​ตอบ​ว่า “ขอ​ให้​ศัตรู​ของ​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​และ​ทุก​คน​ที่​ลุกฮือ​ขึ้น​จะ​ทำ​อันตราย​ท่าน ต้อง​เป็น​เหมือน​ชาย​คน​นั้น”

33 กษัตริย์​ตัว​สั่นเทิ้ม​ไปหมด เขา​ขึ้น​ไป​บน​ห้อง​ที่​อยู่​เหนือ​ประตู​และ​ร้องไห้ ขณะ​ที่​กษัตริย์​เดิน​ไป เขา​พูด​ว่า “อับซาโลม ลูกพ่อ อับซาโลม​ลูกพ่อ พ่อ​อยาก​ตาย​แทน​ลูก​เหลือ​เกิน อับซาโลม ลูกพ่อ ลูก​ของพ่อ”

19

โยอาบ​ต่อว่า​ดาวิด

1 มี​คน​บอก​โยอาบ​ว่า “กษัตริย์​กำลัง​ร้องไห้​และ​คร่ำครวญ​ถึง​อับซาโลม”

2 ดังนั้น ใน​วันนั้น​แทน​ที่​กองทัพ​จะ​เฉลิม​ฉลอง​ชัยชนะ กลับ​กลาย​เป็น​วัน​เศร้าโศก เพราะ​ใน​วัน​นั้น​ทั้ง​กองทัพ​ได้ยิน​ว่า “กษัตริย์​เสียใจ​เรื่อง​ลูกชาย​ของ​เขา”

3 คน​เหล่านั้น​เดิน​เข้า​เมือง​อย่าง​เงียบๆ​เหมือน​คน​ที่​แอบ​เข้า​เมือง​ด้วย​ความละอาย​เมื่อ​หลบหนี​จาก​สนามรบ 4 กษัตริย์​ปิด​หน้า​ของ​เขา​และ​ร้องไห้​ออก​มา​ดังๆ​ว่า “อับซาโลม ลูกพ่อ อับซาโลม ลูกพ่อ ลูก​ของพ่อ”

5 โยอาบ​จึง​เข้า​ไป​ใน​วัง​ของ​กษัตริย์​และ​พูด​ว่า “วันนี้ ท่าน​ได้​ทำ​ให้​คน​ของ​ท่าน​ทั้งหมด​อับอาย พวก​เขา​คือ​คน​ที่​ได้​ช่วย​ชีวิต​ท่าน และ​ลูกชาย​กับ​ลูกสาว​อีก​หลายๆ​คน​ของ​ท่าน​ไว้ รวม​ทั้ง​ชีวิต​ของ​พวก​เมีย​ท่าน​และ​เมียน้อย+ 19:5 เมียน้อย คือ​ทาส​หญิง​ที่​เป็น​เมีย ทั้งหลาย​ของ​ท่าน​ด้วย 6 ท่าน​รัก​คน​เหล่า​นั้น​ที่​เกลียด​ท่าน​และ​เกลียด​คน​ที่รัก​ท่าน ใน​วันนี้​ท่าน​ทำ​ให้​เห็น​ชัดเจน​ว่า ผู้นำ​ทัพ​ทั้งหลาย​ของ​ท่าน​และ​คน​ของ​เขา​ไม่​มี​ความหมาย​กับ​ท่าน​เลย ข้าพเจ้า​รู้​แล้ว​ว่า ท่าน​คงจะ​พอใจ​ถ้า​อับซาโลม​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ใน​วันนี้​และ​พวก​ข้าพเจ้า​ตายหมด 7 ตอนนี้ ขอ​ท่าน​ออก​ไป​และ​ไป​ให้​กำลัง​ใจ​กับ​คน​ของ​ท่าน ข้าพเจ้า​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า ถ้า​ท่าน​ไม่​ออก​ไป จะ​ไม่​มี​ใคร​เหลือ​อยู่​กับ​ท่าน​อีก​ภาย​ใน​คืน​นี้ และ​มัน​จะ​เลว​ร้าย​ยิ่งกว่า​ความหายนะ​ใดๆ​ก็​ตาม​ที่​ท่าน​เคย​พบ​มา​ตั้งแต่​เด็ก​จน​ถึง​ขณะนี้”

8 ดังนั้น​กษัตริย์​จึง​ลุก​ขึ้น​และ​ไป​นั่ง​ที่​ประตู​เมือง เมื่อ​คน​เหล่า​นั้น​ได้ยิน​ว่า “กษัตริย์​นั่ง​อยู่​บน​ประตู​เมือง+ 19:8 ประตู​เมือง เป็น​สถานที่​ผู้คน​มา​ใช้​ประชุม​กัน​แล้ว” พวก​เขา​ก็​ออก​มา​อยู่​ต่อ​หน้า​เขา

ดาวิด​กลับ​เข้า​เมือง​เยรูซาเล็ม​อีกครั้ง

9 ขณะนั้น​ชาว​อิสราเอล​ต่าง​หลบ​หนี​กลับ​บ้าน​ของ​พวก​เขา ประชาชน​อิสราเอล​ทั่ว​ทุก​เผ่า​ต่าง​ถกเถียง​กัน​ว่า “กษัตริย์​ได้​ช่วย​เหลือ​พวก​เรา​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​พวก​ศัตรู เขา​คือ​ผู้ที่​ช่วย​พวก​เรา​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย แต่​ตอน​นี้​เขา​ได้​หลบ​หนี​จาก​ประเทศ​ไป​เพราะ​อับซาโลม 10 และ​อับซาโลม​ที่​พวก​เรา​ได้​แต่งตั้ง​ให้​ปกครอง​พวก​เรา​ได้​ตาย​แล้ว​ใน​สนามรบ แล้ว​ทำไม​พวก​เรา​ไม่​พูด​ถึง​การ​เชิญ​กษัตริย์​กลับ​มา​เล่า”

11 กษัตริย์​ดาวิด​ส่ง​ข้อ​ความ​ไป​ให้​ศาโดก​และ​อาบียาธาร์​นักบวช​ทั้ง​สอง​ว่า “ให้​ไป​ถาม​พวก​ผู้ใหญ่​ชาว​ยูดาห์​ว่า ‘ทำไม​ท่าน​ถึง​เป็น​คน​สุดท้าย​ที่​จะ​เชิญ​กษัตริย์​กลับ​วัง​ของ​เขา ใน​เมื่อ​ทั่ว​ทั้ง​อิสราเอล​ก็​ได้​พูด​กัน​ถึง​เรื่องนี้ และ​มัน​ก็​มา​ถึง​หู​ของ​เรา​ผู้​เป็น​กษัตริย์​แล้ว 12 พวก​ท่าน​เป็น​พี่​น้อง​ของ​เรา เป็น​เลือดเนื้อ​ของ​เรา แล้ว​ทำไม​ท่าน​จึง​เป็น​พวก​สุด​ท้าย​ที่​จะ​นำ​เรา​ผู้​เป็น​กษัตริย์​กลับ​มา​ยัง​วัง​ของ​เรา’ 13 และ​ให้​บอก​อามาสา​ด้วย​ว่า ‘ท่าน​ไม่​ใช่​เลือดเนื้อ​ของ​เรา​หรือ ขอ​ให้​พระเจ้า​ลงโทษ​เรา​อย่าง​รุนแรง​ที่สุด​อย่าง​ที่​ไม่​เคย​มี​มา​ก่อน ถ้า​จาก​นี้​ไป​ท่าน​ไม่​ได้​เป็น​แม่ทัพ​ของ​กองทัพ​เรา​แทน​โยอาบ’”

14 ดาวิด​ชนะใจ​ชาว​ยูดาห์​ทั้งหมด​ราว​กับ​ว่า​พวก​เขา​เป็น​คนๆ​เดียว พวก​เขา​ส่ง​ข้อ​ความ​ถึง​กษัตริย์​ว่า “กลับ​มา​เถิด ทั้ง​ตัว​ท่าน​และ​คน​ของ​ท่าน​ทั้งหมด​ด้วย”

15 แล้ว​กษัตริย์​ก็​ได้​กลับ​มา​และ​ไป​ถึง​แม่น้ำ​จอร์แดน ขณะ​นั้น​คน​ยูดาห์​ได้​มา​ที่​กิลกาล​เพื่อ​ออก​ไป​รับ​เสด็จ​กษัตริย์​และ​นำ​เขา​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​มา

ชิเมอี​ขอ​ให้​ดาวิด​ให้​อภัย​เขา

16 ชิเมอี​ลูกชาย​เกรา​ชาว​เบนยามิน​ที่​มา​จาก​เมือง​บาฮูริม รีบ​ลง​มา​พร้อม​กับ​คน​ยูดาห์​เพื่อ​รับ​เสด็จ​กษัตริย์​ดาวิด 17 เขา​มา​พร้อม​กับ​ชาว​เผ่า​เบนยามิน​หนึ่ง​พัน​คน และ​กับ​ศิบา​คน​รับใช้​ครอบครัว​ซาอูล ศิบา​มา​พร้อม​กับ​ลูกชาย​สิบห้า​คน​และ​คน​รับใช้​ยี่สิบ​คน​ของ​เขา พวก​เขา​รีบ​ไป​ที่​แม่น้ำ​จอร์แดน​ที่​กษัตริย์อยู่

18 พวก​เขา​ข้าม​ที่​ทางข้าม​เพื่อ​ไป​รับ​ครอบครัว​กษัตริย์​ข้าม​มา และ​เพื่อ​ทำ​ตาม​สิ่ง​ที่​กษัตริย์​ต้องการ เมื่อ​ชิเมอี​ลูกชาย​เกรา​ข้าม​จอร์แดน​ไป เขา​หมอบ​คำนับ​อยู่​ต่อหน้า​กษัตริย์ 19 และ​พูด​กับ​กษัตริย์​ว่า “ขอ​ให้​เจ้านาย​ข้าพเจ้า​อย่า​เอา​ผิด​กับ​ข้าพเจ้า​เลย อย่า​ได้​จดจำ​สิ่ง​ที่​ผิดๆ​ที่​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​ได้​ทำ​ไป ใน​วัน​ที่​ท่าน​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​ออก​จาก​เยรูซาเล็ม ขอ​ให้​กษัตริย์​เอา​มัน​ออก​ไป​จาก​ความคิด​ด้วย​เถิด 20 เพราะ​ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ท่าน​รู้​ว่า​ข้าพเจ้า​ได้​ทำ​บาป​ไป แต่​วันนี้​ข้าพเจ้า​มา​ที่​นี่​เป็น​คน​แรก​ใน​บรรดา​ครอบครัว​โยเซฟ+ 19:20 ครอบครัว​โยเซฟ น่า​จะ​หมายถึง​ชาว​อิสราเอล​ที่​ติดตาม​อับซาโลม มี​หลาย​ครั้ง​ที่​ชื่อ​เอฟราอิม (ลูกชาย​โยเซฟ) ถูก​ใช้​แทน​กลุ่ม​ชาว​อิสราเอล​ทาง​เหนือ​ทั้งหมด ทั้งหมด​เพื่อ​ลง​มา​พบ​กับ​ท่าน​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า”

21 แล้ว​อาบีชัย​ลูกชาย​นาง​เศรุยาห์​ก็​พูด​ว่า “ชิเมอี​สมควร​ตาย​เพราะ​เรื่อง​นี้​ไม่ใช่​หรือ เขา​ได้​สาป​แช่ง​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​เจิม​ให้​เป็น​กษัตริย์”

22 ดาวิด​ตอบ​ว่า “พวก​ลูกชาย​นาง​เศรุยาห์ พวก​เจ้า​มา​ยุ่ง​เรื่อง​ของ​เรา​ทำไม วันนี้​เจ้า​ทำ​ตัว​เหมือน​ศัตรู​ของ​เรา วันนี้​จะ​ไม่​มี​ใคร​ต้อง​ตาย​ใน​อิสราเอล คิด​ว่า​เรา​ไม่​รู้​หรือ​ว่า​วันนี้​เรา​ได้​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​เหนือ​อิสราเอล​แล้ว”

23 ดังนั้น​กษัตริย์​พูด​กับ​ชิเมอี​ว่า “เจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​ตาย”+ 19:23 เจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​ตาย ดาวิด​ไม่​ได้​ฆ่า​ชิเมอี แต่​อีก​ไม่​กี่​ปี​ต่อมา ซาโลมอน​ลูกชาย​ดาวิด​สั่ง​ให้​ฆ่า​ชิเมอี ดู​ใน 1 พงศ์กษัตริย์ 2:44-46 แล้ว​กษัตริย์​ก็​สาบาน​กับ​เขา

เมฟีโบเชท​ไป​พบ​ดาวิด

24 เมฟีโบเชท​หลาน+ 19:24 หลาน ตาม​ตัว​อักษร คือ “ลูกชาย” ซาอูล​ลง​ไป​รับ​เสด็จ​กษัตริย์​ด้วย​เหมือน​กัน เขา​ไม่​ได้​ดูแล​เท้า​ของ​เขา​หรือ​แต่ง​หนวด​เครา​หรือ​ซัก​เสื้อผ้า​เขา​เลย​ตั้งแต่​วัน​ที่​กษัตริย์​จาก​ไป​จน​กระทั่ง​วัน​ที่​เขา​กลับ​มา​อย่าง​ปลอดภัย 25 เมื่อ​เขา​มา​จาก​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​มา​รับ​เสด็จ​กษัตริย์ กษัตริย์​ถาม​เขา​ว่า “เมฟีโบเชท ทำไม​เจ้า​ถึง​ไม่​ไป​กับ​เรา”

26 เขา​พูด​ว่า “กษัตริย์​เจ้า​นาย​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ท่าน​เป็น​ง่อย ข้าพเจ้า​ก็​เลย​พูด​ว่า ‘ใส่​อาน​ให้​กับ​ลา​ของ​เรา​หน่อย เรา​จะ​ได้​ขี่​ตาม​กษัตริย์​ไป’ แต่​ศิบา​คน​รับใช้​ข้าพเจ้า ทรยศ​ข้าพเจ้า 27 และ​เขา​ก็​ใส่ร้าย​ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ท่าน​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า กษัตริย์​ของ​ข้าพเจ้า​เป็น​เหมือน​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า ดังนั้น​ขอ​ท่าน​ทำ​ใน​สิ่ง​ที่​ท่าน​เห็นควร​เถิด 28 อันที่​จริง ลูก​หลาน​ทุก​คน​ของ​ปู่+ 19:28 ของ​ปู่ ตาม​ตัว​อักษร​คือ “ของ​พ่อ” ข้าพเจ้า​ไม่​สมควร​ได้รับ​สิ่ง​ใด​เลย​นอกจาก​ความตาย​จาก​ท่าน​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า แต่​ท่าน​ได้​ให้​ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​นั่ง​ร่วม​กับ​คน​เหล่านั้น​ที่​นั่ง​ร่วม​โต๊ะ​กับ​ท่าน ดังนั้น ข้าพเจ้า​ยัง​มี​สิทธิ์​เรียกร้อง​อะไร​จาก​กษัตริย์​อีก​เล่า”

29 กษัตริย์​พูด​กับ​เขา​ว่า “ไม่​ต้อง​พูด​อะไร​แล้ว เรา​ขอ​สั่ง​ให้​เจ้า​และ​ศิบา​แบ่ง​ที่​นา​กัน”

30 เมฟีโบเชท​พูด​กับ​กษัตริย์​ว่า “ให้​เขา​ไป​ทุก​อย่าง​เถิด เพราะ​ตอน​นี้​ท่าน​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​ได้​กลับ​มา​อย่าง​ปลอดภัย​แล้ว”

ดาวิด​ขอ​ให้​บารซิลลัย​มากับ​เขา

31 บารซิลลัย​ชาว​กิเลอาด​ลง​มา​จาก​โรเกลิม​ด้วย เพื่อ​ที่​จะ​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​กับ​กษัตริย์​และ​เพื่อ​ส่ง​เขา​ให้​เดินทาง​ไป​จาก​ที่​นั่น 32 ขณะนั้น บารซิลลัย​แก่​มาก​แล้ว มี​อายุ​แปดสิบ​ปี เขา​เป็น​ผู้นำ​เสบียง​อาหาร​มา​ให้​กับ​กษัตริย์​ระหว่าง​ที่​พัก​อยู่​ที่​เมือง​มาหะนาอิม เพราะ​เขา​ร่ำรวย​มาก 33 กษัตริย์​ดาวิด​พูด​กับ​บารซิลลัย​ว่า “ข้าม​ไป​กับ​เรา​และ​อยู่​กับ​เรา​ใน​เยรูซาเล็ม​เถิด แล้ว​เรา​จะ​คอย​ดูแล​ท่าน”

34 แต่​บารซิลลัย​ตอบ​กษัตริย์​ดาวิด​ว่า “ข้าพเจ้า​จะ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ได้​อีก​สัก​กี่​ปี​กัน ที่​ข้าพเจ้า​จะ​ไป​อยู่​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​กับ​กษัตริย์ 35 ตอนนี้​ข้าพเจ้า​ก็​มี​อายุ​ตั้ง​แปดสิบ​ปี​แล้ว ข้าพเจ้า​แก่​เกิน​กว่า​ที่​จะ​สนุก​สนาน​กับอะไร​ต่ออะไร​แล้ว ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ท่าน​ยัง​สามารถ​ลิ้มรส​อาหาร​และ​เครื่อง​ดื่ม​ได้​อีก​หรือ ข้าพเจ้า​ยัง​จะ​ฟัง​เสียง​ของ​นักร้อง​ชาย​และ​หญิง​ได้​อีก​หรือ ทำไม​จะ​ต้อง​ให้​ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ท่าน​เป็น​ภาระ​เพิ่ม​ให้​กับ​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​ด้วย​เล่า 36 ผู้รับใช้​ท่าน​จะ​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​กับ​กษัตริย์​ไป​แค่​ช่วง​หนึ่ง​เท่านั้น ทำไม​กษัตริย์​ต้อง​ตอบแทน​ข้าพเจ้า​ด้วย​รางวัล​ขนาด​นี้ 37 ปล่อย​ผู้รับใช้​ท่าน​กลับ​ไป​เถิด ข้าพเจ้า​จะ​ได้​ตาย​อยู่​ใน​เมือง​ของ​ข้าพเจ้า​เอง​ใกล้​หลุม​ฝังศพ​พ่อ​และ​แม่​ข้าพเจ้า แต่​คน​ผู้​นี้​คือ​คิมฮาม​ผู้รับใช้​ท่าน ให้​เขา​ข้าม​ไป​กับ​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​เถิด ทำ​กับ​เขา​ตาม​ที่​ท่าน​เห็น​สมควร​เถิด”

38 กษัตริย์​พูด​ว่า “คิมฮาม​จะ​ข้าม​ไป​กับ​เรา เรา​จะ​ดีกับ​เขา​อย่าง​ที่​ท่าน​ขอ​ไว้ ท่าน​ขอ​อะไร เรา​ก็​จะ​ทำ​ให้”

ดาวิด​กลับ​บ้าน

39 กษัตริย์​จูบ​บารซิลลัย​และ​ให้​พร​กับ​เขา และ​บารซิลลัย​ก็​กลับ​บ้าน​เขา หลังจาก​นั้น กษัตริย์​และ​ประชาชน​ทั้งหมด​ก็​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป

40 เมื่อ​กษัตริย์​ข้าม​แม่น้ำ​และ​เดินทาง​ไป​ถึง​กิลกาล กองทัพ​ทั้งหมด​ของ​ยูดาห์​และ​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​กองทัพ​อิสราเอล​นำ​กษัตริย์​ข้าม​แม่น้ำ​มา คิมฮาม​ข้าม​ไป​กับ​เขา​ด้วย

ชาวอิสราเอล​ทะเลาะ​กับ​ชาวยูดาห์

41 ต่อมา​คน​อิสราเอล​ทั้งหมด​ก็​มา​หา​กษัตริย์ และ​พูด​กับ​เขา​ว่า “ทำไม​ชาวยูดาห์​พี่น้อง​ของ​พวก​เรา​ถึง​ได้​ขโมย​ท่าน​ไป ทำไม​พวก​เขา​ถึง​ได้​นำ​ตัว​ท่าน​และ​ครอบครัว​ของ​ท่าน​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​พร้อม​กับ​คน​ของ​เขา”

42 ชาว​ยูดาห์​ทั้งหมด​ตอบ​คน​อิสราเอล​ว่า “พวก​เรา​ทำ​ไป​เพราะ​กษัตริย์​เป็น​ญาติ​สนิท​กับ​พวก​เรา ทำไม​พวก​ท่าน​ต้อง​โกรธ​ด้วย พวก​เรา​ไป​กิน​ของ​อะไร​ของ​กษัตริย์​หรือ พวก​เรา​เอา​อะไร​ของ​เขา​มา​เป็น​ของ​พวก​เรา​หรือ”

43 ชาว​อิสราเอล​จึง​ตอบ​คน​ยูดาห์​ไป​ว่า “พวก​เรา​มี​ส่วนแบ่ง​ใน​กษัตริย์​สิบ​ส่วน+ 19:43 มี​ส่วนแบ่ง​ใน​กษัตริย์​สิบ​ส่วน ยูดาห์​และ​เบนยามิน​เป็น​คน​สอง​กลุ่ม​ใน​บรรดา​กลุ่ม​ครอบครัว​ทั้งหลาย​ที่​ต่อ​มา​ได้​กลาย​เป็น​อาณาจักร​ยูดาห์​ภายหลัง​จาก​ที่อาณาจักร​เกิด​การ​แตกแยก ส่วน​ครอบครัว​อีก​สิบ​ครอบครัว​รวม​อยู่​ใน​อาณาจักร​อิสราเอล และ​นอกจาก​นั้น พวก​เรา​มี​สิทธิ์​ใน​ดาวิด​มาก​กว่า​พวก​ท่าน แล้ว​ทำไม​พวก​ท่าน​ถึง​ได้​ดูถูก​พวก​เรา​อย่าง​นี้ พวก​เรา​ไม่​ใช่​พวก​แรก​หรือ​ที่​ได้​พูด​ถึง​การ​นำ​กษัตริย์​กลับ​มา”

แต่​คำ​พูด​ของ​คน​ยูดาห์​รุนแรง​กว่า​คำ​พูด​ของ​คน​อิสราเอล

20

การ​กบฏ​ของ​เชบา

1 ตอนนั้น เผอิญ​มี​อันธพาล​อยู่​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เชบา​ลูกชาย​บิครี​ชาว​เบนยามิน​อยู่​ที่​นั่น เขา​เป่า​แตร​ขึ้น​และ​ตะโกน​ว่า

“พวก​เรา​ไม่​มี​ส่วนแบ่ง​ใน​ดาวิด

ไม่​มี​ส่วน​ใน​ลูกชาย​ของ​เจสซี

อิสราเอล​เอ๋ย ขอ​ให้​ต่างคนต่าง​กลับ​ไป​ยัง​เต็นท์​ของ​ตัวเอง​เถิด”

2 ดังนั้น คน​อิสราเอล+ 20:2 คน​อิสราเอล ใน​ที่​นี้​หมายถึง​ครอบครัว​ที่​ไม่​ได้​รวม​อยู่​กับ​ยูดาห์ ทั้งหมด​ก็​ทิ้ง​ดาวิด​ไป​ติดตาม​เชบา​ลูกชาย​บิครี แต่​คน​ยูดาห์​ยัง​คง​ติดตาม​กษัตริย์​ของ​พวก​เขา​ไป​ตลอด​ทาง​จาก​แม่น้ำ​จอร์แดน​ถึง​เมือง​เยรูซาเล็ม

3 เมื่อ​ดาวิด​กลับ​ถึง​วัง​ของ​เขา​ใน​เยรูซาเล็ม เขา​ได้​นำ​ตัว​เมียน้อย+ 20:3 เมียน้อย คือ​ทาส​หญิง​ที่​เป็น​เมีย สิบ​คน​ที่​เขา​เคย​ทิ้ง​ไว้​ให้​ดูแล​วัง​และ​ให้​พวก​นาง​ไป​อยู่​ใน​บ้าน+ 20:3 ใน​บ้าน อับซาโลม​ลูกชาย​ดาวิด​ได้​ทำลาย​เมียน้อย​ของ​ดาวิด​โดย​การ​มี​เพศสัมพันธ์​กับ​พวกนาง ดู​ใน 2 ซามูเอล 16:21-22 หลัง​หนึ่ง​และ​ให้​คุม​ตัว​ไว้ เขา​ยัง​ดูแล​พวก​นาง แต่​ไม่​ได้​นอน​กับ​พวก​นาง พวก​นาง​ถูก​กัก​บริเวณ​และ​มี​ชีวิต​อยู่​อย่าง​แม่หม้าย​จน​ตาย

4 แล้ว​กษัตริย์​ก็​พูด​กับ​อามาสา​ว่า “รวบรวม​คน​ยูดาห์​มา​หา​เรา​ภาย​ใน​สาม​วัน และ​ตัว​ท่าน​ก็​มา​อยู่​ด้วย”

5 แต่​เมื่อ​อามาสา​ไป​รวบรวม​คน​ยูดาห์ เขา​ใช้​เวลา​มาก​กว่า​สาม​วัน​ที่​กษัตริย์​ให้​เวลา​เขา​ไว้

6 ดาวิด​พูด​กับ​อาบีชัย​ว่า “ตอนนี้ เชบา​ลูกชาย​บิครี​จะ​เป็น​อันตราย​กับ​เรา​มาก​กว่า​อับซาโลม เอา​คน​ของ​เรา​ไป​ตาม​ล่า​เขา ไม่​อย่าง​นั้น​เขา​จะ​หลบหนี​พวก​เรา​ไป​อยู่​ใน​เมือง​ที่​เป็น​ป้อม​ปราการ​ได้”

7 ดังนั้น​คน​ของ​โยอาบ​และ​ชาว​เคเรธี​กับ​ชาว​เปเลท+ 20:7 ชาว​เคเรธี​กับ​ชาว​เปเลท นัก​รบ​กลุ่ม​พิเศษ​ของ​ดาวิด และ​นักรบ​ที่​แกร่งกล้า​ทั้งหมด​ได้​ออก​ไป​ภายใต้​การ​นำ​ของ​อาบีชัย พวก​เขา​เดิน​ทัพ​จาก​เมือง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​ไป​ตาม​ล่า​เชบา​ลูกชาย​บิครี

8 ใน​ขณะ​ที่​พวก​เขา​อยู่​ที่​ก้อน​หิน​ใหญ่​ใน​เมือง​กิเบโอน อามาสา​ออก​มา​พบ​พวก​เขา โยอาบ​กำลัง​สวม​ชุด​ทหาร​และ​มี​ดาบ​อยู่​ใน​ฝัก เหน็บ​อยู่​ที่​เข็มขัด​ข้าง​เอว เมื่อ​เขา​ก้าว​ออก​มา ดาบ​ก็​หลุด​ออก​จาก​ฝัก 9 โยอาบ​พูด​กับ​อามาสา​ว่า “พี่ชาย ท่าน​เป็น​อย่างไร​บ้าง”

แล้ว​โยอาบ​ก็​เอา​มือ​ขวา​จับ​เครา​ของ​อามาสา​มา​เพื่อ​ที่​จะ​จูบ​เขา 10 อามาสา​ไม่​ทัน​ป้องกัน​ตัว​จาก​ดาบ​ใน​มือ​ของ​โยอาบ โยอาบ​ก็​แทง​ดาบ​เข้า​ที่​ท้อง​เขา ไส้​ทะลัก​ลง​มา​กอง​ที่​พื้น โดย​ไม่​ต้อง​แทง​ซ้ำ​อีก อามาสา​ก็​ตาย แล้ว​โยอาบ​และ​อาบีชัย​น้องชาย​ของ​เขา​ก็​ไล่​ตาม​เชบา​ลูกชาย​บิครี 11 คน​ของ​โยอาบ​คน​หนึ่ง​ยืน​อยู่​ข้าง​อามาสา​และ​พูด​ว่า “ใคร​ที่​อยู่​ฝ่าย​โยอาบ​และ​ฝ่าย​ดาวิด ตาม​โยอาบ​ไป”

12 อามาสา​นอน​ตาย​จม​กอง​เลือด​อยู่​กลาง​ถนน และ​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​เห็น​ว่า​กองทัพ​ทั้งหมด​ที่​เดิน​ผ่าน​มา​ก็​จะ​มา​หยุด​ดู​ศพ​ของ​อามาสา เมื่อ​เขา​เห็น​อย่าง​นั้น เขา​จึง​ลาก​ศพ​ของ​อามาสา​ออก​จาก​ถนน​ไป​ทิ้ง​ที่​ทุ่งนา​และ​เอา​เสื้อ​ปิด​เขา​ไว้ 13 หลังจาก​ที่​ศพ​ของ​อามาสา​ถูก​ย้าย​ออก​จาก​ถนน​แล้ว คน​ทั้งหมด​ก็​ไป​กับ​โยอาบ​เพื่อ​ตาม​ล่าเชบา​ลูกชาย​บิครี

14 เชบา​ผ่าน​อิสราเอล​ทุก​เผ่า​ไป จน​ใน​ที่​สุด​ได้​มา​ถึง​อาเบล-เบธ-มาอาคาห์​และ​ตระกูล​ของ​บิครี+ 20:14 ตระกูล​ของ​บิครี คำนี้​พบ​ใน​สำเนา​แปล​กรีก​และ​ลาติน แต่​สำเนา​ฮีบรู​เขียน​ว่า “ชาว​เบไรท์” ได้​มา​รวม​ตัว​กัน​ติดตาม​เขา​ไป

15 กองทัพ​ทั้งหมด​ที่​มา​กับ​โยอาบ​มา​ถึง​ที่​อาเบล-เบธ-มาอาคาห์ และ​ได้​ล้อม​เชบา​ไว้​ที่​นั่น พวก​เขา​ได้​สร้าง​เนินดิน​ขึ้น​ติด​กำแพง​ด้านนอก เพื่อ​ปีน​ขึ้น​บน​กำแพง ขณะ​ที่​พวก​เขา​กำลัง​ทะลาย​กำแพง​เพื่อ​ให้​มัน​พัง​ลง​มา

16 หญิง​ฉลาด​ผู้​หนึ่ง​ร้อง​เรียก​พวก​เขา​จาก​ใน​เมือง​ว่า “ฟังนะ ฟังนะ ช่วย​เรียก​โยอาบ​มา​ที่​นี่​หน่อย เรา​มี​อะไร​จะ​พูด​กับ​เขา”

17 โยอาบ​จึง​ตรง​ไปหา​นาง​และ​นาง​ก็​ถาม​ว่า “ท่าน​คือ​โยอาบ​หรือ”

เขา​ตอบ​ว่า “ใช่​แล้ว เรา​เอง”

นาง​พูด​ว่า “ฟัง​สิ่ง​ที่​ผู้รับใช้​ท่าน​จะ​บอก​กับ​ท่าน​ให้​ดีนะ”

เขา​พูด​ว่า “เรา​กำลัง​ฟัง​อยู่”

18 นาง​พูด​ต่อว่า “นาน​มา​แล้ว เขา​พูด​กัน​ว่า ‘ใคร​มี​คำ​ถาม​อะไร ก็​ไปหา​คำตอบ​ได้​ที่​เมือง​อาเบล’ และ​ปัญหา​ก็​จะ​ถูก​แก้ไข​เรียบร้อย 19 ฉัน​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​ชาว​อิสราเอล​ที่รัก​สงบ​และ​จงรัก​ภักดี​ต่อ​ชาติ พวก​ท่าน​กำลัง​พยายาม​จะ​ทำลาย​เมือง​ที่​เป็น​เมือง​แม่​ของ​อิสราเอล ทำไม​ท่าน​จึง​ต้อง​กลืนกิน​สิ่ง​ซึ่ง​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์​ด้วย”

20 โยอาบ​ตอบ​ว่า “เรา​ไม่​ได้​คิด​ทำ​อย่าง​นั้น เรา​ไม่​ได้​คิด​ที่​จะ​กลืน​หรือ​ทำลาย​เมือง 21 มัน​ไม่​ใช่​เรื่อง​นั้น มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เชบา​ลูกชาย​ของ​บิครี​มา​จาก​เมือง​ใน​แถบ​เทือก​เขา​เอฟราอิม เขา​ยก​มือ​ขึ้น​ต่อต้าน​กษัตริย์ คือ​ต่อต้าน​ดาวิด มอบ​ตัว​ชาย​ผู้​นี้​มา และ​เรา​จะ​ถอน​กำลัง​ไป​จาก​เมือง​นี้”

หญิง​ผู้​นั้น​พูด​กับ​โยอาบ​ว่า “หัว​ของ​เขา​จะ​ถูก​โยน​ไป​ให้​ท่าน​จาก​กำแพง”

22 แล้ว​หญิง​คน​นั้น​ก็​ไป​หา​ประชาชน​ทั้งหมด​พร้อม​กับ​คำแนะนำ​อัน​เฉลียว​ฉลาด​ของ​นาง และ​พวก​เขา​ก็​ตัด​หัว​เชบา​ลูกชาย​บิครี​และ​โยน​มัน​ออก​มา​ให้​โยอาบ

ดังนั้น​โยอาบ​จึง​เป่า​แตร​และ​คน​ของ​เขา​ก็​ถอย​ออก​จาก​เมือง​นั้น แต่ละคน​กลับ​บ้าน​ของ​ตน​เอง และ​โยอาบ​ก็​กลับ​ไป​หา​กษัตริย์​ใน​เยรูซาเล็ม

เจ้าหน้าที่​ของ​ดาวิด

23 โยอาบ​ควบคุม​ทั้ง​กองทัพ​ของ​อิสราเอล เบไนยาห์​ลูกชาย​เยโฮยาดา​ควบคุม​ชาว​เคเรธี​และ​ชาว​เปเลท 24 อาโดนีรัม+ 20:24 อาโดนีรัม พบ​ใน​ต้น​ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ​บาง​ฉบับ (ดู​ใน 1 พงศ์กษัตริย์ 4:6 และ 5:14 ด้วย) ใน​ฉบับ​ภาษา​ฮีบรู​คือ​อาโดรัม ทำ​หน้าที่​ควบคุม​คน​งาน เยโฮชาฟัท​ลูกชาย​อาหิลูด​เป็น​ผู้จดบันทึก 25 เชวา​เป็น​เลขา ศาโดก​และ​อาบียาธาร์​เป็น​นักบวช 26 และ​อิรา​ชาว​ยาอีร์​เป็น​นักบวช​ของ​ดาวิด+ 20:26 นักบวช​ของ​ดาวิด หรือ หัวหน้า​คน​รับใช้ หรือ ที่ปรึกษา

21

ครอบครัว​ซาอูล​ถูก​ทำโทษ

1 ใน​สมัย​ของ​กษัตริย์​ดาวิด เกิด​ภาวะ​อดอยาก​แห้งแล้ง​ขึ้น​ติดต่อ​กัน​สาม​ปี ดังนั้น ดาวิด​จึง​ไป​ถาม​พระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์​ตอบ​ว่า “เรื่องนี้​เกิด​ขึ้น​เพราะ​ซาอูล และ​บ้าน​ของ​เขา​เปื้อน​เลือด เพราะ​เขา​เคย​ฆ่า​ชาว​เมือง​กิเบโอน”

2 กษัตริย์​จึง​เรียก​ชาว​เมือง​กิเบโอน​มา​หา​และ​พูด​กับ​พวก​เขา (ชาว​เมือง​กิเบโอน​ไม่​ได้​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ของ​อิสราเอล แต่​เป็น​ชาว​อาโมไรต์​ที่​รอด​ชีวิต ชาว​อิสราเอล​เคย​สาบาน​ไว้​ว่า​จะ​ไว้​ชีวิต​พวก​เขา+ 21:2 ชาว … พวก​เขา สิ่ง​นี้​เกิด​ขึ้น​ใน​ยุค​ของ​โยชูวา​เมื่อ​ชาว​เมือง​กิเบโอน​หลอก​ชาว​อิสราเอล ดู​ใน โยชูวา 9:3-15 แต่​ซาอูล​ที่​กำลัง​คลั่ง​ไคล้​อิสราเอล​และ​ยูดาห์​พยายาม​ทำลาย​ล้าง​พวก​เขา) 3 ดาวิด​ถาม​ชาว​เมือง​กิเบโอน​ว่า “จะ​ให้​เรา​ทำ​อะไร​เพื่อ​พวก​ท่าน​บ้าง เรา​จะ​แก้ไข​อะไร​ได้​บ้าง​เพื่อ​ให้​พวก​ท่าน​ให้​พร​กับ​ประชาชน​ที่​เป็น​ทรัพย์สิน​ของ​พระยาห์เวห์”

4 ชาว​เมือง​กิเบโอน​ตอบ​เขา​ว่า “พวก​ข้าพเจ้า​ไม่​มี​สิทธิ​เรียกร้อง​เงิน​หรือ​ทอง​จาก​ซาอูล​หรือ​ครอบครัว​เขา และ​ไม่​มี​สิทธิ​ที่​จะ​ฆ่า​ใคร​ใน​อิสราเอล​ด้วย”

ดาวิด​จึง​ถาม​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น พวก​ท่าน​ต้องการ​ให้​เรา​ทำ​อะไร​ให้​พวก​ท่านล่ะ”

5 พวก​เขา​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “เพราะ​คน​ผู้​นั้น​ต้องการ​ทำลาย​และ​กวาดล้าง​พวก​เรา​ให้​หมด​สิ้น​ไป​เพื่อ​ไม่​ให้​หลงเหลือ​พวก​เรา​อยู่​ใน​อิสราเอล​อีก​ต่อ​ไป 6 ขอ​ให้​มอบ​ลูก​หลาน​ของ​เขา​เจ็ด​คน มา​ให้​พวก​เรา ให้​พวก​เรา​เสียบ​พวก​เขา​ไว้​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ ที่​บน​เขา​กิเบอาห์​ของ​ซาอูล ผู้ที่​พระยาห์เวห์​เคย​เลือก​นั้น”

กษัตริย์​จึง​พูด​ว่า “เรา​จะ​มอบ​พวก​เขา​ให้​พวก​ท่าน” 7 แต่​กษัตริย์​ได้​ไว้​ชีวิต​ของ​เมฟีโบเชท ลูกชาย​ของ​โยนาธาน​ที่​เป็น​ลูกชาย​ของ​ซาอูล เนื่อง​จาก​กษัตริย์​ดาวิด​เคย​สาบาน​ไว้​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ระหว่าง​ดาวิด​กับ​โยนาธาน+ 21:7 กษัตริย์​ดาวิด … กับ​โยนาธาน ดาวิด​และ​โยนาธาน​เคย​สัญญา​กัน​ไว้​ว่า​พวก​เขา​จะ​ไม่​ทำร้าย​ครอบครัว​ของ​กัน​และ​กัน อ่าน​ใน 1 ซามูเอล 20:12-23, 42 ลูกชาย​ซาอูล 8 ดาวิด​ได้​มอบ อารโมนี​และ​เมฟีโบเชท+ 21:8 เมฟีโบเชท เป็น​ผู้ชาย​อีก​คน​หนึ่ง​ที่​ชื่อ​เมฟีโบเชท​เหมือน​กัน แต่​เป็น​คนละ​คน​กับ​ลูกชาย​โยนาธาน ลูกชาย​สอง​คน​ของ​ซาอูล​ที่​เกิด​จาก​นาง​ริสปาห์​ลูกสาว​อัยยาห์ และ​ลูกชาย​อีก​ห้า​คน​ของ​นาง​เมราบ+ 21:8 เมราบ พบ​ใน​สำเนา​ฮีบรู​สอง​ฉบับ ใน​สำเนา​กรีก​โบราณ​บาง​ฉบับ​และ​ใน​สำเนา​ภาษา​ซีเรีย (ดู​ใน 1 ซามูเอล 18:19 ด้วย) ส่วน​ใน​สำเนา​ฮีบรู​เกือบ​ทั้งหมด​และ​สำเนา​กรีก​โบราณ ใช้​คำ​ว่า “มีคาล” ลูกสาว​ซาอูล ที่​เกิด​กับ​อาดรีเอล​ลูกชาย​บารซิลลัย​ชาว​เมโหลาห์ 9 ดาวิด​มอบ​ตัว​คน​เหล่า​นี้​ให้​ชาว​เมือง​กิเบโอน และ​ชาว​เมือง​ก็​ได้​เสียบ​พวก​เขา​ทั้ง​เจ็ด และ​ทิ้ง​ประจาน​ไว้​บน​เขา​กิเบอาห์​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ ทั้ง​เจ็ด​คน​ตาย​พร้อม​กัน พวก​เขา​ถูก​ฆ่า​ตาย​ใน​วัน​แรก​ของ​การ​เก็บเกี่ยว เป็น​วัน​ที่​การ​เก็บ​เกี่ยว​ข้าว​บาร์เลย์​กำลัง​เริ่มต้น​ขึ้น

ดาวิด​และ​นางริสปาห์

10 นาง​ริสปาห์​ลูกสาว​อัยยาห์ เอา​ผ้า​กระสอบ​มา​กาง​ออก​บน​ก้อน​หิน+ 21:10 ก้อน​หิน อาจ​จะ​เป็น​ก้อน​หิน​ใหญ่​ที่​เมือง​กิเบโอน (2 ซามูเอล 20:8) เป็น​ก้อน​หิน​ที่​ร่าง​หลายๆ​ร่าง​นอน​อยู่ หรือ​เป็น​ก้อน​หิน​ที่​แสดง​เครื่อง​หมาย​ว่า​เป็น​สถานที่​ที่​ลูกชาย​ของ​นาง​ถูก​ฝัง​อยู่ สำหรับ​ตน​เอง ตั้ง​แต่​เริ่มต้น​การ​เก็บเกี่ยว​จนกระทั่ง​ฝน​เท​ลง​มา+ 21:10 ตั้ง​แต่​เริ่มต้น … ฝน​เท​ลง​มา นี่​เป็น​เวลา​ประมาณ​หก​เดือน เพราะ​ตาม​ปกติ​เขา​จะ​เก็บเกี่ยว​ใน​ปลาย​เดือน​เมษายน และ​อีก​หก​เดือน​ต่อมา​ฝน​ถึง​จะ​ตก​ประมาณ​ปลาย​เดือน​ตุลาคม จาก​ฟ้า​ลง​บน​ศพ​เหล่า​นั้น นาง​เฝ้า​ดู​ศพ​เหล่า​นั้น​ทั้งวัน​ทั้งคืน นาง​ปกป้อง​ศพ​พวก​นั้น​จาก​นก​ใน​ตอน​กลางวัน และ​สัตว์​ป่า​ใน​ตอน​กลางคืน

11 เมื่อ​ดาวิด​รู้​เรื่อง​ที่​นาง​ริสปาห์​ลูกสาว​อัยยาห์​เมียน้อย+ 21:11 เมียน้อย คือ​ทาส​หญิง​ที่​เป็น​เมีย ซาอูล​ทำ 12 ดาวิด​ได้​ไป​เอา​กระดูก​ของ​ซาอูล​และ​โยนาธาน​ลูกชาย​ซาอูล​มา​จาก​ชาว​เมือง​ยาเบช-กิเลอาด (ชาว​เมือง​นี้​ได้​แอบ​ไป​ขโมย​ศพ​ของ​สอง​พ่อ​ลูก​นี้​มา​จาก​ลาน​เมือง​ที่​เบธชาน+ 21:12 เบธชาน หรือ “เบธเชอาน” ซึ่ง​เป็น​ที่​ที่​ชาว​ฟีลิสเตีย​เสียบ​ประจาน​พวก​เขา​ไว้ ภายหลัง​จาก​ที่​พวก​เขา​ฆ่า​ซาอูล​ได้​ที่​กิลโบอา)

13 ดาวิด​นำ​กระดูก​ของ​ซาอูล​และ​โยนาธาน​ลูกชาย​ของ​ซาอูล​มา​จาก​ที่​นั่น รวม​ทั้ง​กระดูก​ของ​เจ็ด​คน​ที่​ถูก​เสียบ​ถูก​ทิ้ง​ประจาน​ไว้ มา​รวม​เข้า​ด้วย​กัน 14 พวก​เขา​ฝัง​กระดูก​ของ​ซาอูล​และ​โยนาธาน​ลูกชาย​ใน​หลุม​ฝังศพ​ของ​คีช​พ่อ​ของ​ซาอูล​ที่​เศลา​ใน​เมือง​ของ​เบนยามิน และ​ทำ​ทุก​อย่าง​ที่​กษัตริย์​ได้​สั่ง​ไว้ หลังจาก​นั้น พระเจ้า​ก็​ตอบ​คำ​อธิษฐาน​สำหรับ​แผ่นดิน​ที่​แห้งแล้ง​นั้น

สงคราม​กับ​ชาวฟีลิสเตีย

15 อีก​ครั้ง​หนึ่ง เกิด​การ​สู้รบ​ขึ้น​ระหว่าง​ชาว​ฟีลิสเตีย​กับ​อิสราเอล ดาวิด​ก็​ได้​ลง​ไป​กับ​คน​ของ​เขา​เพื่อ​สู้รบ​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย และ​ดาวิด​ก็​เริ่ม​เหนื่อยล้า 16 อิชบีเบโนบ​เชื้อ​สาย​คน​หนึ่ง​ของ​พวก​ยักษ์+ 21:16 เชื้อ​สาย​คน​หนึ่ง​ของ​พวก​ยักษ์ หรือ​แปล​ได้​อีก​อย่าง​หนึ่ง​ว่า “เชื้อ​สาย​ของ​ชาว​ราฟา” เขา​ใช้​หอก​ที่​มี​หัว​ทำ​จาก​ทอง​สัมฤทธิ์​หนัก​สาม​ร้อย​เชเขล+ 21:16 สาม​ร้อย​เชเขล หรือ ประมาณ​สาม​กิโลกรัม​ครึ่ง และ​พก​ดาบ​ใหม่​มา​ด้วย เขา​พูด​ว่า​เขา​จะ​ฆ่า​ดาวิด​เสีย 17 แต่​อาบีชัย​ลูกชาย​นาง​เศรุยาห์​ได้​มา​ช่วย​ดาวิด​ไว้ และ​เขา​ก็​ได้​สู้รบ​กับ​ชาย​ฟีลิสเตีย​คนนั้น​และ​ฆ่า​เขา บรรดา​คน​ของ​ดาวิด​จึง​ได้​สาบาน​กับ​ดาวิด​ว่า “ท่าน​อย่า​ออก​ไป​สู้รบ​กับ​พวก​เรา​อีก​เลย เพื่อ​ว่า​ตะเกียง​ของ​อิสราเอล​จะ​ได้​ไม่​ดับ​ลง”

18 หลังจากนั้น​ยัง​มี​การ​สู้รบ​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย​อีก​ที่​เมือง​โกบ และ​ที่​นั่น​เอง สิบเบคัย​ชาว​หุชาห์​ได้​ฆ่า​สัฟ หนึ่ง​ใน​พวก​ลูกหลาน​ของ​พวกยักษ์

19 หลังจากนั้น​ก็​มี​การ​สู้รบ​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ที่​เมือง​โกบ​อีก เอลฮานัน​ลูกชาย​ยาอาเร-โอเรกิม+ 21:19 ลูกชาย​ยาอาเร-โอเรกิม หรือ​ลูกชาย​ของ​ยาอีร์​ช่าง​ทอ​ผ้า ชาว​เบธเลเฮม ได้​ฆ่า​โกลิอัท​ชาว​กัท+ 21:19 โกลิอัท​ชาว​กัท ใน 1 พงศาวดาร 20:5 บอก​ว่า เอลฮานัน​ได้​ฆ่า​ลามี​ผู้​เป็น​น้อง​ชาย​ของ​โกลิอัท ซึ่ง​ใช้​หอก​ด้าม​ใหญ่​โต​เหมือน​ไม้​ฟั่นทอ​ผ้า

20 มี​การ​สู้​รบ​กัน​อีก​ที่​เมือง​กัท มี​ชาย​ร่าง​ใหญ่​ที่​มี​นิ้ว​มือ​และ​นิ้ว​เท้า​ข้าง​ละ​หก​นิ้ว รวม​ยี่สิบ​สี่​นิ้ว เขา​สืบ​เชื้อ​สาย​มา​จาก​พวก​ยักษ์​เหมือน​กัน 21 เมื่อ​เขา​พูด​เหน็บ​แนม​อิสราเอล โยนาธาน​ลูกชาย​ชิเมอี​ซึ่ง​เป็น​พี่ชาย​ของ​ดาวิด​ก็​ฆ่า​เขา​ตาย

22 ทั้ง​สี่​คน​นี้​สืบ​เชื้อสาย​มา​จาก​พวก​ยักษ์​ใน​เมือง​กัท พวก​เขา​ถูก​ดาวิด​และ​คน​ของ​ดาวิด​ฆ่า​ตาย

22

ดาวิด​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์​ที่​ช่วยกู้​เขา

(สดด. 18:1-50)

1 ดาวิด​ร้องเพลง​บท​นี้​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ ใน​วัน​ที่​พระองค์​ช่วย​ท่าน​ให้​พ้น​จาก​เงื้อมมือ​ของ​พวก​ศัตรู​ทั้งหมด และ​จาก​เงื้อมมือ​ของ​ซาอูล

2 ดาวิด​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์​คือ​หินกำบัง​ของ​ข้าพเจ้า คือ​ป้อม​ปราการ​ของ​ข้าพเจ้า คือ​ผู้ช่วย​ชีวิต​ของ​ข้าพเจ้า

3 พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า คือ​หินกำบัง​ที่​ข้าพเจ้า​เข้า​ไป​ลี้ภัย

คือ​โล่​กำบัง​ของ​ข้าพเจ้า คือ​ฤทธิ์​อำนาจ+ 22:3 ฤทธิ์​อำนาจ หรือ แปล​ตรงๆ​ได้​ว่า “เขา​สัตว์” เป็น​สัญลักษณ์​ของ​ความ​แข็ง​แกร่ง ที่​ช่วยกู้​ชีวิต​ข้าพเจ้า

คือ​ที่ซ่อน​ที่​ปลอดภัย​ของ​ข้าพเจ้า และ​เป็น​ที่​ลี้ภัย​ของ​ข้าพเจ้า

เป็น​พระผู้ช่วย​ให้​รอด พระองค์​เจ้าข้า

พระองค์​ได้​ช่วย​ข้าพเจ้า​ให้​พ้น​จาก​คนป่าเถื่อน

4 ข้าพเจ้า​ร้องขอ​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​พระยาห์เวห์​ผู้ที่​ควร​ค่า​แก่​การ​สรรเสริญ

แล้ว​พระองค์​ก็​ช่วย​ข้าพเจ้า​ให้​พ้น​จาก​พวก​ศัตรู

5 เพราะ​ว่า​พวก​คลื่น​แห่ง​ความตาย​ได้​ล้อม​ข้าพเจ้า​อยู่

และ​กระแส​น้ำ​แห่ง​ความตาย​กำลัง​จะ​ทำ​ให้​ข้าพเจ้า​จม

6 เชือก​แห่ง​แดน​คน​ตาย​พัน​อยู่​รอบๆ​ตัว​ข้าพเจ้า

กับดัก​แห่ง​ความตาย​อยู่​ตรง​หน้า​ข้าพเจ้า

7 เมื่อ​ข้าพเจ้า​ตก​อยู่​ใน​ความ​ทุกข์ยาก ข้าพเจ้า​ร้องเรียก​พระยาห์เวห์

ข้าพเจ้า​เรียก​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า

พระองค์​ได้ยิน​เสียง​ของ​ข้าพเจ้า​จาก​วัง​ของ​พระองค์นั้น

เสียง​ร้อง​ของ​ข้าพเจ้า​ได้ยิน​ไป​ถึง​หู​ของ​พระองค์

8 แล้ว​แผ่นดิน​โลก​ก็​สั่น​สะเทือน

พวก​เสาค้ำ​ฟ้าสวรรค์​ก็​สั่นไหว เพราะ​พระเจ้า​โกรธ

9 มี​ควัน​พุ่ง​ออก​จาก​จมูก​ของ​พระองค์

ไฟ​ที่​เผาผลาญ​พุ่ง​ออก​มา​จาก​ปาก​ของ​พระองค์

ถ่าน​หิน​ลุก​แดง​พุ่ง​ออก​มา

10 พระองค์​แหวก​ท้องฟ้า และ​เสด็จ​ลง​มา

พร้อม​ด้วย​เมฆ​ทึบ​สีดำ​ใต้​เท้า​ของ​พระองค์

11 แล้ว​พระองค์​ก็​ขึ้น​ขี่​ทูตสวรรค์​ที่​มี​ปีก

แล้ว​เหาะ​ลง​มา เห็น​พระองค์​อยู่​บน​ปีก​ของ​ลม

12 พระองค์​ทำ​ความมืด​รอบ​พระองค์​เหมือน​เต็นท์

เป็น​เมฆ​หนาทึบ เป็น​ที่​รวบรวม​ของ​น้ำ

13 รัศมี​อัน​เจิดจ้า​ของ​พระองค์​อยู่​เบื้อง​หน้า​พระองค์

และ​มี​สายฟ้า​พุ่ง​ออก​ไป

14 พระยาห์เวห์​ทำให้​เกิด​ฟ้าร้อง

พระเจ้า​ผู้ยิ่งใหญ่​สูงสุด​ก็​เปล่งเสียง​ดัง​ไป​ทั่ว

15 พระเจ้า​ยิง​ธนู​ออก​ไป ซึ่ง​ทำ​ให้​พวก​ศัตรู​แตก​กระเจิง

พระองค์​ทำ​สายฟ้า​ผ่า​จน​พวกนั้น​แตก​กระเจิง สับสน​วุ่นวาย​ไปทั่ว

16 เมื่อ​พระองค์​ตะโกน​คำสั่ง​ของ​พระองค์​ออก​ไป

เมื่อ​ลม​ที่​พวยพุ่ง​ออก​มา​จาก​จมูก​ของ​พระองค์

ทำ​ให้​น้ำ​ทะเล​ก็​ถอย​ร่น​กลับ​ไป

ก้น​ทะเล​และ​รากฐาน​ของ​โลก​ก็​ปรากฏ​ขึ้น

17 พระองค์​เอื้อม​มือ​ลง​มา​จาก​เบื้องบน​มา​ฉวย​ข้าพเจ้า​ไว้

พระองค์​ดึง​ข้าพเจ้า​ขึ้น​มา​จาก​กระแส​น้ำ​เชี่ยวกรากนั้น

18 พระองค์​ช่วย​ให้​ข้าพเจ้า​รอดพ้น​จาก​ศัตรู​ที่​มี​พลัง

พระองค์​ช่วย​ให้​ข้าพเจ้า​รอดพ้น​จาก​พวก​ศัตรู​ที่​แข็งแรง​กว่า​ข้าพเจ้า

19 พวก​เขา​ปะทะ​กับ​ข้าพเจ้า​ตอน​ที่​ข้าพเจ้า​เจอ​กับ​ภัยพิบัติ

แต่​พระยาห์เวห์​ช่วย​สนับสนุน​ค้ำจุน​ข้าพเจ้า

20 พระองค์​นำ​ข้าพเจ้า​ออก​ไป​ยัง​ที่​โล่ง​กว้าง

พระองค์​ช่วย​ชีวิต​ข้าพเจ้า เพราะ​พระองค์​ชื่นชอบ​ข้าพเจ้า

21 พระยาห์เวห์​ให้​รางวัล​กับ​ข้าพเจ้า​เพราะ​ข้าพเจ้า​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง

พระองค์​ตอบแทน​ข้าพเจ้า​เพราะ​มือ​ของ​ข้าพเจ้า​สะอาด​บริสุทธิ์

22 ข้าพเจ้า​ได้​ใช้​ชีวิต​อย่าง​ระมัดระวัง​อย่าง​ที่​พระยาห์เวห์​ต้องการ​ให้​ข้าพเจ้า​เป็น

ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​หันเห​ไป​จาก​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​เพื่อ​จะ​ได้​ไป​ทำ​สิ่ง​ที่​ชั่วร้าย

23 เพราะ​ข้าพเจ้า​คิดถึง​กฏ​เกณฑ์​และ​ข้อบังคับ​ต่างๆ​ของ​พระองค์​อยู่​เสมอ

ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​หันเห​ไป​จาก​พวกกฎ​ของ​พระองค์

24 ข้าพเจ้า​ไม่​มี​ที่ติ​ต่อหน้า​พระองค์

และ​ข้าพเจ้า​ได้​รักษา​ตัวเอง​ให้​พ้น​จาก​บาป

25 พระยาห์เวห์​ได้​ตอบแทน​ข้าพเจ้า

เพราะ​ข้าพเจ้า​ได้​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง

เพราะ​พระองค์​ได้​เห็น​ว่า​ข้าพเจ้า​นั้น​สะอาด​บริสุทธิ์

26 พระองค์​จะ​จงรัก​ภักดี​กับ​คน​ที่​จงรัก​ภักดี​กับ​พระองค์

และ​พระองค์​จะ​ไร้​ที่ติ​กับ​คน​ที่​ไร้​ที่ติ

27 พระองค์​จะ​บริสุทธิ์​กับ​คน​ที่​บริสุทธิ์​กับ​พระองค์

แต่​กับ​คน​ที่​เหลี่ยมจัด พระองค์​จะ​รู้ทัน

และ​ลงโทษ​เขา​อย่าง​ที่​เขา​คาด​ไม่​ถึง

28 พระองค์​ช่วยกู้​คน​ต่ำต้อย

แต่​พระองค์​มอง​คน​หยิ่งยโส​เพื่อ​ทำ​ให้​เขา​ตก​ต่ำ​ลง

29 ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ พระองค์​เป็น​ตะเกียง​ของ​ข้าพเจ้า

พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า ตอน​ที่​ข้าพเจ้า​อยู่​ใน​ความมืด พระองค์​นำ​ความ​สว่าง​มา​ให้

30 พระองค์​ช่วย​ให้​ข้าพเจ้า​สามารถ​ลุย​เข้า​ไป​สู้​กับ​กองทัพ​ได้

พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า ช่วย​ให้​ข้าพเจ้า​สามารถ​กระโดด​ข้าม​กำแพง​ของ​ศัตรู​ไป​ได้

31 ทาง​ของ​พระเจ้า​ไม่​มี​ที่​ติ

สัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​นั้น​ได้รับ​การพิสูจน์​แล้ว​ว่า​เชื่อถือ​ได้

พระองค์​เป็น​โล่​ให้​กับ​ทุก​คน​ที่​ลี้ภัย​ใน​พระองค์

32 ใคร​เป็น​พระเจ้า นอกจาก​พระยาห์เวห์

ใคร​เป็น​หิน​กำบัง นอกจาก​พระเจ้า​ของ​พวกเรา

33 พระเจ้า​องค์​นี้​เป็น​ที่​ลี้ภัย​อัน​เข้มแข็ง​ของ​ข้าพเจ้า

พระองค์​ทำ​ให้​ทาง​ของ​ข้าพเจ้า​ไม่​มี​อุปสรรค​ขัดขวาง

34 พระองค์​ช่วย​ให้​เท้า​ข้าพเจ้า​มั่นคง​เหมือน​เท้ากวาง

พระองค์​ทำให้​ข้าพเจ้า​สามารถ​ยืนหยัด​มั่นคง​ได้​แม้​บน​ที่​สูง

35 พระองค์​ฝึก​มือ​ของ​ข้าพเจ้า​สำหรับ​สงคราม

พระองค์​ใส่​พลัง​เข้า​ไป​ใน​แขน​ของ​ข้าพเจ้า

เพื่อ​จะ​ง้าง​คัน​ธนู​ที่​แข็งแกร่ง​ที่สุด​ได้

36 พระองค์​ได้​มอบ​โล่​ของ​พระองค์​ที่​ช่วย​ปกป้อง​ข้าพเจ้า

ความ​ช่วย​เหลือ​ของ​พระองค์​ทำให้​ข้าพเจ้า​มี​ชัยชนะ

37 พระองค์​ทำให้​ทาง​ของ​ข้าพเจ้า​กว้างขวาง

เท้า​ของ​ข้าพเจ้า​จึง​ไม่​พลาด​ล้ม

38 ข้าพเจ้า​ได้​ไล่​ตาม​จับ​ศัตรู​และ​ทำลาย​พวกเขา

และ​ไม่​ได้​หัน​กลับ​จน​ได้​ทำลาย​พวกเขา​จน​หมดสิ้น

39 ข้าพเจ้า​ได้​ทำลาย​พวกเขา​จน​หมดสิ้น

ข้าพเจ้า​ได้​บดขยี้​พวก​เขา จน​พวกเขา​ลุกขึ้น​มา​ไม่ได้​อีก

พวก​เขา​ล้ม​ลง​อยู่​แทบ​เท้า​ของ​ข้าพเจ้า

40 พระองค์​ได้​ทำ​ให้​ข้าพเจ้า​แข็งแกร่ง​พร้อม​ออกรบ

พระองค์​ทำให้​คน​เหล่า​นั้น​ที่​ลุก​ขึ้น​มา​ต่อสู้​กับ​ข้าพเจ้า​ต้อง​ยอม​หมอบ​ลง​ต่อ​ข้าพเจ้า

41 พระองค์​ทำให้​ศัตรู​ของ​ข้าพเจ้า​หันหลัง​หนี​ไป

ข้าพเจ้า​ก็​โค่น​คน​พวก​นั้น​ที่​เกลียดชัง​ข้าพเจ้า​ลง

42 พวก​เขา​มอง​หา​แต่​ไม่​มี​ใคร​ช่วย​ให้​รอด

พวก​เขา​ร้อง​ต่อ​พระยาห์เวห์​แต่​พระองค์​ไม่ตอบ​พวกเขา

43 ข้าพเจ้า​ทุบตี​พวกเขา​แหลก​ละเอียด​เหมือน​ฝุ่น​ของ​แผ่นดิน​โลก

ข้าพเจ้า​บดขยี้​พวก​เขา​และ​เหยียบย่ำ​พวกเขา​เหมือน​โคลน​ตาม​ท้องถนน

44 พระองค์​ช่วย​ให้​ข้าพเจ้า​รอดพ้น​จาก​กองทัพ​ศัตรู​ที่​เข้า​มา​โจมตี

พระองค์​ยังคง​ให้​ข้าพเจ้า​เป็น​หัวหน้า​ของ​ชนชาติ​ต่างๆ​เหล่านั้น

แม้แต่​คน​ที่​ข้าพเจ้า​ไม่​รู้จัก ก็​รับใช้​ข้าพเจ้า

45 พวก​คน​ต่าง​ชาติ​มา​หมอบ​อยู่​ต่อหน้า​ข้าพเจ้า

ทันที​ที่​พวก​เขา​ได้ยิน​เรื่อง​ของ​ข้าพเจ้า พวกเขา​ต่าง​ยอม​สยบ​ต่อ​ข้าพเจ้า

46 คน​ต่าง​ชาติ​พวก​นั้น​ขวัญหนี​ดีฝ่อ

พากัน​ออก​มา​จาก​ที่ซ่อน ตัวสั่นงันงก​ด้วยความกลัว

47 ใช่แล้ว พระยาห์เวห์​มี​ชีวิต​อยู่ ให้​สรรเสริญ​พระเจ้า​ผู้​เป็น​หินกำบัง​ของ​ข้าพเจ้า

ให้​ยกย่อง​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า ผู้​เป็น​หินกำบัง​ที่​ช่วย​ให้​ข้าพเจ้า​รอดพ้น

48 พระองค์ เป็น​พระเจ้า​ผู้​ลงโทษ​ศัตรู​ของ​ข้าพเจ้า

และ​นำ​ให้​ชนชาติ​ต่างๆ​ลง​มา​อยู่​ใต้​ข้าพเจ้า

49 พระองค์​นำ​ข้าพเจ้า​ออก​มา​จาก​พวกศัตรู​ของ​ข้าพเจ้า

พระองค์​ยก​ข้าพเจ้า​ขึ้น​เหนือ​คน​เหล่านั้น​ที่​ลุก​ขึ้น​มา​ต่อสู้​กับ​ข้าพเจ้า

พระองค์​ช่วย​ให้​ข้าพเจ้า​รอด​จาก​ศัตรู​ที่​โหดร้าย

50 ดังนั้น ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้า​จะ​สรรเสริญ​พระองค์​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ทั้งหลาย

ข้าพเจ้า​จะ​ร้องเพลง​สรรเสริญ​ชื่อ​ของ​พระองค์

51 พระองค์​ให้​ชัยชนะ​อัน​ยิ่งใหญ่​กับ​กษัตริย์​ของ​พระองค์

พระองค์​ให้​ความรัก​อัน​มั่นคง​กับ​กษัตริย์​ที่​พระองค์​ได้​เลือกไว้

ซึ่ง​ก็​คือ​ดาวิด​และ​ลูก​หลาน​ของ​เขา​ตลอด​ไป”

23

คำพูด​สุดท้าย​ของ​ดาวิด

1 นี่​คือ​คำ​พูด​สุดท้าย​ของ​ดาวิด

“คำพูดนี้​เป็น​ของ​ดาวิด​ลูกชาย​เจสซี

คำพูดนี้​เป็น​ของ​ชาย​ที่​พระเจ้า​ยกย่อง

ชาย​ผู้ที่​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ​ได้​เจิม​ให้​เป็น​กษัตริย์

เป็น​นักร้อง​คน​โปรด​ของ​อิสราเอล+ 23:1 เป็น​นักร้อง​คน​โปรด​ของ​อิสราเอล หรือ “เป็น​เพลง​ที่​ไพเราะ​ที่สุด​ใน​บรรดา​เพลง​ของ​อิสราเอล”

2 พระวิญญาณ​ของ​พระยาห์เวห์ พูด​ผ่าน​ข้าพเจ้า

คำพูด​ของ​พระองค์​อยู่​ที่​ลิ้น​ของ​ข้าพเจ้า

3 พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​พูดไว้

หินกำบัง​ของ​อิสราเอล​พูด​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า

‘คน​ที่​ปกครอง​ประชาชน​อย่าง​เป็น​ธรรม

คน​ที่​ปกครอง​ด้วย​ความ​ยำเกรง​พระเจ้า

4 เป็น​เหมือน​แสงอรุณ

เป็น​เหมือน​ดวง​อาทิตย์​ที่​ขึ้น​ใน​เวลา​เช้า​ที่​ไม่​มี​เมฆ

ที่​สดใส​หลัง​ฝนตก ที่​ทำ​ให้​ต้น​หญ้า​งอก​ขึ้น​จาก​ดิน’

5 ครอบครัว​ของ​ข้าพเจ้า​ได้​ปกครอง​อย่างนั้น

พระองค์​ได้​ทำ​สัญญา​กับ​ข้าพเจ้า​ที่​จะ​คง​อยู่​ตลอดไป

และ​ไม่​เปลี่ยน​แปลง

พระองค์​จะ​ทำให้​ข้าพเจ้า​ประสบ​ความสำเร็จ

และ​ให้​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​หวังไว้

6 แต่​คนชั่ว​เป็น​เหมือน​หนาม​ที่​ต้อง​ถูก​ขว้างทิ้ง​ไป​ให้หมด

หยิบ​มัน​ด้วย​มือ​ไม่ได้

7 ต้อง​ใช้​เครื่อง​มือ​ที่​เป็น​เหล็ก​หรือ​ด้าม​หอก

เขี่ย​กอง​มัน​ไว้​และ​เผา​มัน​ตรง​นั้นเลย”

นักรบ​ผู้​กล้า​สาม​คน

(1 พศด. 11:10-47)

8 ต่อ​ไปนี้​เป็น​ชื่อ​นักรบ​ผู้​กล้า​ของ​ดาวิด คือ​เยชบาอัล​ชาว​ฮัคโมนี+ 23:8 เยชบาอัล​ชาว​ฮัคโมนี ตรง​นี้​เขียน​ตาม​แปล​กรีก​และ​ลาติน​โบราณ​บาง​ฉบับ แต่​ฉบับ​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้​กัน​เขียน​ว่า “โยเชบบาสเชเบธ​ชาว​ทัคเคโมนี” เขา​เป็น​หัวหน้า​ของ​กอง​ทหาร​ของ​กษัตริย์​ที่​แบ่ง​เป็น​กลุ่ม​ละ​สาม​คน+ 23:8 กอง​ทหาร … สาม​คน ทหาร​กลุ่ม​เล็กๆ​เหล่า​นี้​ใช้​ใน​งาน​พิเศษ​ของ​กษัตริย์ ใน​บทนี้ มี​หลาย​แห่ง​ที่​พวก​ฉบับ​ฮีบรู​และ​ฉบับ​แปล​โบราณ​จะ​สับสน​ระหว่าง​คำ​ว่า สาม สาม​สิบ และ​ทหาร​กลุ่ม​ละ​สาม ใน​ข้อนี้​ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ​และ​ลาติน​บาง​ฉบับ​เขียน​ว่า “สาม​คน​นั้น” เขา​ใช้​หอก​ของ​เขา+ 23:8 ใช้​หอก​ของ​เขา ตรง​นี้ มา​จาก​หนังสือ 1 พงศาวดาร 11:11 และ​ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ แต่​ฉบับ​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้กัน ตรง​นี้​อ่าน​ไม่​เข้า​ใจ ฆ่า​แปด​ร้อย​ใน​การรบ​ครั้ง​เดียว

9 รอง​จาก​เขา คือ​เอเลอาซาร์​ลูกชาย​โดโด+ 23:9 เอเลอาซาร์​ลูกชาย​โดโด หรือ “เอเลอาซาร์​ญาติ​ของ​เขา” จาก​ตระกูล​อาโหไฮ เป็น​หนึ่ง​ใน​สาม​ผู้กล้า เขา​อยู่​กับ​ดาวิด​ตอน​ที่​พวก​เขา​ได้​ท้าทาย​ชาว​ฟีลิสเตีย​ที่​รวม​ตัว​กัน​อยู่​ที่​ปัสดัมมิม+ 23:9 รวม​ตัว​กัน​อยู่​ที่​ปัสดัมมิม ดู​ใน 1 พงศาวดาร 11:13 สำเนา​ฮีบรู​แปล​ว่า “รวม​ตัว​กัน​ที่​นั่น” ให้​ออก​มา​สู้รบ ทหาร​อิสราเอล​ต่าง​หลบ​หนี​ไป​กัน​หมด 10 แต่​เขา​กลับ​ยืนหยัด​อยู่กับที่​และ​ฆ่า​ชาว​ฟีลิสเตีย​จน​มือ​ของ​เขา​เป็น​เหน็บแข็ง​ติดดาบ ใน​วัน​นั้น​พระยาห์เวห์​ได้​นำ​ชัยชนะ​อัน​ยิ่งใหญ่​มา​ให้​เขา กองทัพ​อิสราเอล​ได้​หวน​กลับ​มา​หา​เอเลอาซาร์ เพื่อ​ปลด​ข้าวของ​จาก​คน​ที่​ถูก​ฆ่า​ตาย​เท่านั้น

11 รอง​จาก​เขา​คือ​ชัมมาห์​ลูกชาย​อาเก​ชาว​ฮาราร์ เมื่อ​ชาว​ฟีลิสเตีย​รวม​ตัว​กัน​ใน​ที่​ที่​เป็น​ทุ่งนา​ที่​เต็ม​ไป​ด้วย​ถั่วแขก+ 23:11 ถั่วแขก ถั่ว​เมล็ด​กลม​ขนาด​เล็ก กองทัพ​ของ​อิสราเอล​ได้​หลบหนี​ไป 12 แต่​ชัมมาห์​ยัง​คง​ยืนหยัด​อยู่​ที่​กลาง​ทุ่ง เขา​ต่อสู้​และ​ฆ่า​ชาว​ฟีลิสเตีย และ​พระยาห์เวห์​ได้​นำ​ชัยชนะ​อัน​ยิ่งใหญ่​มา​ให้​เขา

13 ครั้ง​หนึ่ง​ใน​ช่วง​ฤดู​เก็บเกี่ยว นักรบ​ผู้กล้า​ทั้ง​สาม​คนนี้ จาก​กอง​ทหาร​ของ​ดาวิด​ที่​แบ่ง​เป็น​กลุ่ม​ละ​สาม​คน+ 23:13 จาก​กอง​ทหาร … กลุ่ม​ละ​สาม​คน ใน​ฉบับ​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้​กัน​เขียน​ว่า “พวก​สาม​สิบ” ได้​ลง​มา​หา​ดาวิด+ 23:13 นักรบ​ผู้กล้า … มา​หา​ดาวิด ข้อ​ความ​นี้​ใน​ภาษา​ฮีบรู​เข้าใจ​ยาก แต่​ใช้​วิธี​เปรียบ​เทียบ​กับ 1 พงศาวดาร 11:15 ที่​ถ้ำ​อดุลลัม ขณะ​ที่​กองทัพ​ฟีลิสเตีย​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ใน​หุบเขา​เรฟาอิม

14 ใน​เวลา​นั้น​ดาวิด​อยู่​ใน​ที่​กำบัง​แข็งแกร่ง+ 23:14 ที่​กำบัง​แข็งแกร่ง ตึก​หรือ​เมือง​ที่​มี​กำแพง​สูง​และ​แข็งแรง​ป้องกัน​อยู่ และ​กอง​ทหาร​ชาว​ฟีลิสเตีย​ตั้ง​ป้อม​อยู่​ที่​เบธเลเฮม 15 ดาวิด​หิว​น้ำ​และ​เปรยๆ​ขึ้น​ว่า “ใคร​หนอ​จะ​เอา​น้ำ​จาก​บ่อน้ำ​ใกล้​ประตู​เมือง​เบธเลเฮม​มา​ให้​เรา​ดื่ม​ได้”

16 นักรบ​ผู้​กล้า​ทั้ง​สาม​คน​จึง​ได้​ฝ่า​แนว​ทหาร​ชาว​ฟีลิสเตีย ไป​ตัก​น้ำ​จาก​บ่อน้ำ​ใกล้​ประตู​เมือง​เบธเลเฮม​และ​นำ​กลับ​มา​ให้​ดาวิด แต่​ดาวิด​ไม่​ยอม​ดื่ม เขา​กลับ​เท​มัน​ทิ้ง​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ แล้ว​ดาวิด​ก็​พูด​ว่า 17 “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​คิด​จะ​ทำ​อย่าง​นี้เลย ข้าพเจ้า​จะ​ดื่ม​เข้า​ไป​ได้​ยังไง นี่​มัน​เป็น​เหมือน​เลือด​ของ​คน​ที่​ต้อง​เสี่ยง​ชีวิต​เพื่อ​ไป​เอา​มัน​มา ไม่​ใช่​หรือ” แล้ว​ดาวิด​ก็​ไม่​ยอม​ดื่ม​มัน

สิ่ง​เหล่านี้​คือ​การกระทำ​ของ​นักรบ​ผู้​กล้า​ทั้ง​สาม​นั้น

นักรบ​ผู้กล้า​สามสิบ​คน

18 อาบีชัย​น้องชาย​โยอาบ​ลูก​นาง​เศรุยาห์​เป็น​หัวหน้า​ของ​กอง​ทหาร​ของ​ดาวิด​ที่​แบ่ง​เป็น​กลุ่ม​ละ​สาม​คน+ 23:18 กอง​ทหาร … สาม​คน ฉบับ​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้​กัน​ส่วนใหญ่​เขียน​ว่า “พวก​สาม” แต่​มี​ฉบับ​ฮีบรู​สอง​ฉบับ​และ​พวก​ฉบับ​แปล​ภาษา​ซีเรีย​เขียน​ว่า “พวก​สาม​สิบ” เขา​ใช้​หอก​ของ​เขา​ต่อสู้​คน​สาม​ร้อย​คน​และ​ฆ่า​พวก​นั้น​จน​หมด แต่​เขา​ไม่​ได้​กลาย​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​นักรบ​ผู้กล้า​สาม​คนนั้น+ 23:18 เขา​ไม่​ได้ … สาม​คนนั้น เป็น​การ​แก้​ฉบับ​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้​กัน​ให้​เป็น​ไป​ตาม 1 พงศาวดาร 11:20 ฉบับ​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้​กัน​เขียน​ว่า เขา​มี​ชื่อ​อยู่​ใน​นักรบ​สาม​คน​นั้น ซึ่ง​คง​หมายความ​ว่า เขา​มี​ชื่อ​เสียง​พอๆ​กับ​นักรบ​สาม​คน​นั้น ข้อ 22 ก็​อธิบาย​ได้​เหมือน​กับ​ข้อ​นี้19 เขา​มี​ชื่อ​เสียง​เท่ากับ​นักรบ​ผู้กล้า​สาม​คนนั้น​ไม่ใช่​หรือ เขา​ได้​กลาย​เป็น​ผู้นำ​ของ​สาม​คน​นั้น แม้ว่า​เขา​จะ​ไม่​ได้​เป็น​หนึ่ง​ใน​สาม​คนนั้น​ก็​ตาม

20 เบไนยาห์​ลูกชาย​เยโฮยาดา​เป็น​นักรบ​ผู้กล้า​จาก​เมือง​ขับเซเอล เขา​ทำ​สิ่ง​ที่​ยิ่งใหญ่​ทั้งหลาย เขา​ฆ่า​คน​ใจ​สิงห์+ 23:20 ใจ​สิงห์ ใน​สำเนา​กรีก เขียน​ว่า “ลูกชาย​สอง​คน​ของ​เอลีเอล​ชาว​โมอับ” สอง​คน​ของ​โมอับ วัน​หนึ่ง​เมื่อ​หิมะ​ตก เขา​ได้​ลง​ไป​ใน​หลุม​และ​ฆ่า​สิงโต​ตาย​ไป​ตัว​หนึ่ง 21 และ​เขา​ได้​ฆ่า​ทหาร​อียิปต์​ตัวใหญ่​คน​หนึ่ง ทั้งๆ​ที่​ทหาร​อียิปต์​นั้น​ถือ​หอก​อยู่​ใน​มือ เบไนยาห์​ต่อสู้​กับ​ทหาร​นั้น​ด้วย​ไม้กระบอง​ท่อนหนึ่ง เขา​แย่ง​หอก​จาก​มือ​ของ​ทหาร​อียิปต์นั้น​มา​ได้ และ​ฆ่า​ทหาร​นั้น​ด้วย​หอก​ของ​เขา​เอง 22 นั่น​คือ​การกระทำ​ที่​กล้าหาญ​ทั้งหลาย​ของ​เบไนยาห์​ลูกชาย​เยโฮยาดา แต่​เขา​ไม่ได้​กลาย​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​นักรบ​ผู้กล้า​สาม​คนนั้น 23 เขา​มี​เกียรติ​ที่สุด​ใน​กอง​ทหาร​ของ​กษัตริย์​ที่​แบ่ง​เป็น​กลุ่ม​ละ​สาม​คน+ 23:23 กอง​ทหาร … สาม​คน ตรง​นี้​ฉบับ​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้กัน​เขียน​ว่า “พวก​สาม​สิบ” แต่​เขา​ไม่​ได้​กลาย​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​ผู้กล้า​สาม​คนนั้น ดาวิด​ได้​แต่งตั้ง​ให้​เขา​เป็น​หัวหน้า​ทหาร​ประจำตัว​พระองค์

24 คน​ต่อไปนี้​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ของ​นักรบ​ผู้กล้า​สามสิบ​คน+ 23:24 นักรบ​ผู้กล้า​สามสิบ​คน เป็น​ทหาร​ของ​ดาวิด​ที่​มี​ชื่อเสียง​ใน​เรื่อง​ความ​กล้าหาญ

คือ อาสาเฮล​น้องชาย​โยอาบ เอลฮานัน​ลูกชาย​โดโด​จาก​เบธเลเฮม

25 ชัมมาห์​ชาว​ฮาโรด เอลีคา​ชาว​ฮาโรด

26 เฮเลส​ชาว​เปเลท อิรา​ลูกชาย​อิกเขช​ชาว​เมือง​เทโคอา

27 อาบีเยเซอร์​ชาว​เมือง​อานาโธท เมบุนนัย+ 23:27 เมบุนนัย พบ​ใน​ฉบับ​ภาษา​ฮีบรู ส่วน​ใน​ฉบับ​ภาษา​กรีก (ดู 1 พงศาวดาร 11:29 ด้วย) คือ สิบเบคัย ชาว​หุชาห์

28 ศัลโมน​ชาว​อาโหไฮ มาหะรัย​ชาว​เนโทฟาห์

29 เฮเลด+ 23:29 เฮเลด พบ​ใน​สำเนา​ภาษา​ฮีบรู​หลาย​ฉบับ​และ​สำเนา​ภาษา​ลาติน (เหมือน 1 พงศาวดาร 11:30) แต่​สำเนา​ภาษา​ฮีบรู​อีก​หลาย​ฉบับ คือ “เฮเลบ” ลูกชาย​บาอานาห์​ชาว​เนโทฟาห์ อิททัย​ลูกชาย​รีบัย​จาก​กิเบอาห์​ชาว​เบนยามิน

30 เบไนยาห์​ชาว​ปิราโธน ฮิดดัย+ 23:30 ฮิดดัย ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ​บาง​ฉบับ​เขียน​ว่า ฮุรัย (เหมือน 1 พงศาวดาร 11:32) จาก​ลำธาร​กาอัช

31 อาบีอัลโบน​ชาว​อารบา อัสมาเวท​ชาว​บาฮูริม

32 เอลียาบา​ชาอัลโบน บรรดา​ลูกชาย​ของ​ยาเชน โยนาธาน

33 ลูกชาย+ 23:33 ลูกชาย เจอ​ใน​สำเนา​ภาษา​กรีก (ดู​ใน 1 พงศาวดาร 11:34 ด้วย) ใน​ฉบับ​ภาษา​ฮีบรู​ไม่​มี​คำ​ว่า “ลูกชาย” ของ​ชัมมาห์​ชาว​ฮาราร์ อาหิอัม​ลูกชาย​ชาราร์​ชาว​ฮาราร์

34 เอลีเฟเลท​ลูกชาย​อาหัสบัย​ชาว​มาอาคาห์ เอลีอัม​ลูกชาย​อาหิโธเฟล​ชาว​กิโลห์

35 เฮสโร​ชาว​คารเมล ปารัย​ชาว​อาราบ

36 อิกาล​ลูกชาย​นาธัน​ชาว​เมือง​โศบาห์ ลูกชาย​ของ​ฮากรี+ 23:36 ลูก​ชาย​ของ​ฮากรี อยู่​ใน​ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ​บาง​ฉบับ และ​ใน 1 พงศาวดาร 11:38 แต่​ฉบับ​ฮีบรู​ที่​นิยม​ใช้​กัน​เขียน​ว่า บานี​คน​เผ่ากาด

37 เศเลก​ชาว​อัมโมน นาหะรัย​ชาว​เบเอโรท คน​ถือ​อาวุธ​ให้​โยอาบ​ลูกชาย​นาง​เศรุยาห์

38 อิรา​ชาว​อิทไรต์ กาเรบ​ชาว​อิทไรต์

39 อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์ รวม​ทั้งหมด​สามสิบเจ็ด​คน

24

ดาวิด​ตัดสินใจ​นับ​กองทัพ​ของ​เขา

(1 พศด. 21:1-6)

1 ความโกรธ​ของ​พระยาห์เวห์​ลุก​ขึ้น​ต่อต้าน​ชาว​อิสราเอล​อีก​ครั้ง พระองค์​ยุ​ให้​ดาวิด​ไป​ต่อต้าน​คน​อิสราเอล พระยาห์เวห์​บอก​ดาวิด​ว่า “ไป​นับ​ชาว​อิสราเอล​และ​ยูดาห์”

2 กษัตริย์​ดาวิด​จึง​พูด​กับ​โยอาบ​และ​พวก​แม่ทัพ+ 24:2 โยอาบ … แม่ทัพ พบ​ใน​หนังสือ​สำเนา​แปล​กรีก​โบราณ (ดู​ใน บทที่ 4 และ​ใน 1 พงศาวดาร 21:2 ด้วย) ส่วน​ใน​ฉบับ​ภาษา​ฮีบรู​คือ “แม่ทัพ​โยอาบ” ที่​อยู่​กับ​เขา​ว่า “ไป​หา​ชาว​อิสราเอล​ทุก​เผ่า​ตั้งแต่​ดาน​จน​ถึง​เบเออร์เชบา+ 24:2 ตั้งแต่ … เชบา หมายถึง​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด ดาน​คือ​เมือง​ทาง​เหนือ​สุด และ​เบเออร์เชบา​อยู่​ทาง​ใต้ และ​ลง​ทะเบียน​นักรบ​เหล่านั้น​เพื่อ​เรา​จะ​ได้​รู้​ว่า​พวก​เขา​มี​จำนวน​เท่าใด”

3 แต่​โยอาบ​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “ขอให้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน เพิ่ม​จำนวน​กองทัพ​ขึ้น​อีก​หนึ่ง​ร้อย​เท่า และ​ขอ​ให้​ดวงตา​ของ​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​ได้​มองเห็น​เรื่องนี้ แต่​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​ต้องการ​นับ​พล​อย่างนี้​ไป​ทำไม​กัน”

4 แต่​อย่างไรก็​ตาม คำ​พูด​ของ​กษัตริย์​ก็​มี​อำนาจ​เหนือ​โยอาบ​และ​บรรดา​แม่ทัพ​เหล่านั้น พวก​เขา​จึง​ออก​ไป​เพื่อ​ไป​ลงทะเบียน​นักรบ​ของ​อิสราเอล 5 หลังจาก​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​มา พวก​เขา​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ใกล้​อาโรเออร์​ใน​ช่อง​แคบ​ทาง​ใต้​ของ​เมือง จาก​นั้น​ก็​ผ่าน​ไป​ยัง​กาด​และ​ต่อ​ไป​ที่​ยาเซอร์

6 พวก​เขา​ไป​ที่​กิเลอาด​และ​แคว้น​ตะทิมโหดฉิ และ​ได้​ไป​ถึง​ดานยาอัน​และ​อ้อม​ไป​ยัง​ไซดอน 7 แล้ว​พวก​เขา​ตรง​ไป​ที่​ป้อม​ของ​ไทระ​และ​เมือง​ทั้งหมด​ของ​ชาว​ฮีไวต์​และ​ชาว​คานาอัน ใน​ที่สุด พวก​เขา​ก็​ไป​ถึง​เบเออร์เชบา​ใน​เนเกบ​ของ​ยูดาห์ 8 หลังจาก​ที่​พวก​เขา​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​แล้ว พวก​เขา​กลับ​เยรูซาเล็ม​โดย​ใช้​เวลา​ทั้งหมด​เก้า​เดือน​กับ​อีก​ยี่สิบ​วัน

9 โยอาบ​รายงาน​จำนวน​นักรบ​ให้​กษัตริย์ ใน​อิสราเอล​มี​คน​ที่​ร่างกาย​สมบูรณ์​ที่​สามารถ​ถือ​ดาบ​ได้​ทั้งหมด​แปด​แสน​คน และ​ใน​ยูดาห์​มี​ห้า​แสน​คน

พระยาห์เวห์​ลงโทษ​ดาวิด

(1 พศด. 21:7-17)

10 ดาวิด​รู้สึก​สำนึก​ผิด​ขึ้น​หลังจาก​ที่​เขา​ได้​นับ​นักรบ และ​เขา​พูด​กับ​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าพเจ้า​ได้​ทำ​บาป​อย่าง​ใหญ่หลวง​ใน​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​ทำ​ไป ตอนนี้ ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้า​ขอ​ให้​พระองค์​เอา​ความผิด​ของ​ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ไป​ด้วย​เถิด ข้าพเจ้า​ได้​ทำ​ใน​สิ่ง​ที่​โง่เขลา​มาก” 11 ใน​วัน​รุ่ง​ขึ้น​ตอน​ดาวิด​ตื่น พระยาห์เวห์​ส่ง​คำพูด​มา​ถึง​กาด​ผู้พูดแทนพระเจ้า​ผู้ที่​เห็น​นิมิต​ของ​ดาวิด ให้​ไป​พูด​กับ​ดาวิด​ว่า 12 “ไป​บอก​ดาวิด​ว่า ‘นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์ พูด เรา​จะ​ให้​ทาง​เลือก​แก่​เจ้า​สาม​ทาง เลือก​มา​หนึ่ง​ทาง​ที่​เจ้า​จะ​ให้​เรา​ทำ​กับ​เจ้า’”

13 กาด​จึง​ไป​พบ​ดาวิด​และ​พูด​กับ​เขา​ว่า “จะ​ให้​สิ่ง​ใด​เกิดขึ้น​กับ​ท่าน​บ้าง​ใน​สาม​สิ่ง​นี้ คือ

ความ​อดอยาก​หิวโหย​สาม​ปี+ 24:13 สาม​ปี พบ​ใน​หนังสือ​สำเนา​แปล​กรีก​โบราณ (ดู​ใน 1 พงศาวดาร 21:12 ด้วย) ใน​ฉบับ​ภาษา​ฮีบรู​คือ “เจ็ด​ปี” บน​แผ่นดิน​ของ​ท่าน

หรือ​การ​หลบหนี​จาก​ศัตรู​ของ​ท่าน​สาม​เดือน​ใน​ขณะ​ที่​พวก​เขา​ตาม​ล่า​ท่าน

หรือ​โรคระบาด​บน​แผ่นดิน​ของ​ท่าน​สาม​วัน

ตอน​นี้ คิด​ให้​ดี​และ​ตัดสิน​ใจ​ว่า ข้าพเจ้า​ควร​จะ​ตอบ​ผู้ที่​ส่ง​ข้าพเจ้า​มา​ว่า​อย่างไรดี”

14 ดาวิด​พูด​กับ​กาด​ว่า “เรา​กำลัง​ทุกข์​ทรมาน​อย่าง​หนัก ปล่อย​ให้​พวก​เรา​อยู่​ใน​กำ​มือ​ของ​พระยาห์เวห์​เถิด เพราะ​ความเมตตา​ของ​พระองค์​ยิ่งใหญ่ แต่​อย่า​ให้​เรา​ตก​อยู่​ใน​กำ​มือ​มนุษย์​เลย”

15 พระยาห์เวห์​จึง​ส่ง​โรคระบาด​ให้​อิสราเอล​ตั้งแต่​เช้า​จน​กระทั่ง​สิ้นสุด​วัน​ตาม​ที่​กำหนดไว้ และ​มี​ประชาชน​ตั้งแต่​ดาน​จน​ถึง​เบเออร์เชบา ล้ม​ตาย​ไป​เจ็ด​หมื่น​คน 16 เมื่อ​ทูตสวรรค์​ยื่น​มือ​ของ​ตน​ออก​เพื่อ​ทำลาย​เยรูซาเล็ม พระยาห์เวห์​เปลี่ยนใจ​เรื่อง​การ​ทำลายนั้น และ​พูด​กับ​ทูตสวรรค์​ผู้​ที่​กำลัง​ทำให้​ประชาชน​เจ็บป่วย​อยู่​นั้น​ว่า “พอ​แล้ว เก็บ​มือ​ท่าน​กลับ​คืน​ได้​แล้ว” ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​จึง​อยู่​ที่​ลาน​นวดข้าว​ของ​อาราวนาห์+ 24:16 อาราวนาห์ ใน 1 พงศาวดาร 21:18 เรียก​ชาย​คน​นี้​ว่า “โอรนัน” ชาว​เยบุส

ดาวิด​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ที่​ลานนวด​ข้าว

(1 พศด. 21:18-27)

17 เมื่อ​ดาวิด​เห็น​ทูตสวรรค์​ผู้​ทำลาย​ประชาชน เขา​พูด​กับ​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าพเจ้า​คือ​คน​ที่​ทำ​บาป​และ​ทำ​ผิด​คนนั้น พวกนั้น​เป็น​เพียง​แกะ​เท่านั้น พวก​เขา​ได้​ทำ​อะไร​ลง​ไป​เล่า ขอ​ให้​มือ​พระองค์​ตกลง​มา​ที่​ข้าพเจ้า​และ​ครอบครัว​ของ​ข้าพเจ้า​เถิด”

18 ใน​วัน​นั้น กาด​ไป​หา​ดาวิด​และ​พูด​กับ​เขา​ว่า “ให้​ขึ้น​ไป​สร้าง​แท่น​บูชา​ให้​พระยาห์เวห์ ที่​บน​ลาน​นวด​ข้าว​ของ อาราวนาห์​ชาว​เยบุสนั้น” 19 ดาวิด​จึง​ขึ้น​ไป​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​ผ่าน​มา​ทาง​กาด​ถึงเขา 20 เมื่อ​อาราวนาห์​มองเห็น​กษัตริย์​และ​คน​ของ​เขา​กำลัง​ตรง​มา เขา​ออก​ไป​และ​ก้มหน้า​กราบลง​ถึง​พื้น​ต่อหน้า​กษัตริย์ 21 อาราวนาห์​พูด​ว่า “กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​มา​หา​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​ทำไม​หรือ”

ดาวิด​ตอบ​ว่า “เพื่อ​ที่​จะ​ซื้อ​ลาน​นวด​ข้าว​ของ​เจ้า เรา​จะ​ได้​สร้าง​แท่น​บูชา​ให้​พระยาห์เวห์ โรคระบาด​ของ​ประชาชน​จะ​ได้​หายไป”

22 อาราวนาห์​พูด​กับ​ดาวิด​ว่า “กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​จะ​เอา​อะไร​ก็​ได้​ตาม​ที่​พระองค์​พอใจ และ​ไป​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ตาม​ที่​ท่าน​เห็น​สมควร นี่คือ​พวก​วัว​ตัวผู้​เอา​ไว้​ใช้​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา และ​นี่​คือ​เลื่อน​นวด​ข้าว​และ​แอก เอา​ไว้​ใช้​เป็น​ฟืน 23 ข้า​แต่​กษัตริย์ ข้าพเจ้า​ขอ​ยก​ของ​ทั้งหมดนี้​ให้​กับ​กษัตริย์” อาราวนาห์​พูด​กับ​กษัตริย์​ด้วย​ว่า “ขอ​ให้​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ท่าน ยอมฟัง​คำ​อธิษฐาน​ของ​ท่าน​เถิด”

24 แต่​กษัตริย์​ตอบ​อาราวนาห์​ว่า “ไม่​ได้​หรอก เรา​ยืนกราน​ที่​จะ​จ่าย​เงิน​ให้​เจ้า เรา​จะ​ไม่​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา​ที่​เรา​ได้​มา​ฟรีๆ​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เรา”

ดาวิด​จึง​ซื้อ​ลานนวด​ข้าว และ​ซื้อ​พวก​วัว​ตัวผู้ เป็น​เงิน​มาก​กว่า​ครึ่ง​กิโลกรัม 25 ดาวิด​สร้าง​แท่นบูชา​ให้​พระยาห์เวห์​ขึ้น​ที่นั่น​และ​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา​และ​เครื่อง​บูชา​อื่นๆ​เพื่อ​คืนดี​กับ​พระเจ้า แล้ว​พระยาห์เวห์​ก็​ตอบรับ​คำ​อธิษฐาน​ของ​เขา​สำหรับ​คน​ใน​แผ่นดิน และ​โรคระบาด​ใน​อิสราเอล​ก็​หยุดลง