กันดารวิถี

คำนำ

หนังสือ​กันดารวิถี​เป็น​หนังสือ​กฎ​บัญญัติ​เล่ม​ที่​สี่​จาก​หนังสือ​กฎ​บัญญัติ​ทั้งหมด​ห้าเล่ม

หนังสือ​เล่มนี้​พูดถึง​ช่วง​ที่​ชนชาติ​อิสราเอล​อยู่​ใน​ดินแดน​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง หลังจาก​อพยพ​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ จนกระทั่ง​มา​ถึง​ที่ราบ​ของ​โมอับ ก่อน​ที่​จะ​บุก​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน ซึ่ง​เป็น​แผ่นดิน​ที่​พระเจ้า​เคย​สัญญา​ไว้​กับ​อับราฮัม​ว่า​จะ​ยก​ให้​กับ​ลูกหลาน​ของ​เขา ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ​เล่มนี้​จะ​มี​รายชื่อ​และ​จำนวน​คน​ของ​ชาว​อิสราเอล​แต่​ละ​กลุ่ม เขา​จด​บันทึก​เรื่องนี้​ครั้ง​แรก​ที่​ภูเขา​ซีนาย​ใน​บท​ที่​หนึ่ง แล้ว​อีก​หลาย​ปี​ต่อมา​ได้​ถูก​บันทึก​อีก​ครั้ง ณ ที่ราบ​ของ​โมอับ​ใน​บท​ที่​ยี่สิบ​หก

1

โมเสส​ลง​ทะเบียน​ชาว​อิสราเอล

1 พระยาห์เวห์​ได้​พูด​กับ​โมเสส​ใน​เต็นท์​นัดพบ​ที่​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ซีนาย วันนั้น​เป็น​วัน​ที่หนึ่ง​เดือน​ที่สอง​ของ​ปี​ที่สอง หลังจาก​ที่​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ พระองค์​ได้​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 2 “ให้​ลง​ทะ​เบียน​จำนวน​ชาว​อิสราเอล​ใน​ชุมชนนี้​ทั้งหมด​ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว ให้​จด​ราย​ชื่อ+ 1:2 จด​ราย​ชื่อ จด​บัญชี​ราย​ละเอียด​ของ​คน สัตว์​หรือ​สิ่งของ​ของ​ผู้ชาย​ทุกคน​เรียง​ตัว 3 เจ้า​และ​อาโรน​ต้อง​ขึ้น​ทะเบียน​พวก​ผู้ชาย​ทั้งหมด​ใน​อิสราเอล ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้นไป ที่​สามารถ​รับใช้​อยู่​ใน​กองทัพ​ของ​อิสราเอล รวบรวม​ราย​ชื่อ​ของ​พวกเขา​ไว้​เป็น​กลุ่ม​เป็น​กอง+ 1:3 เป็น​กลุ่ม​เป็น​กอง หรือ​เป็น​หมวด​หมู่ เป็น​ศัพท์​ทาง​ทหาร ซึ่ง​แสดง​ว่า​อิสราเอล​มี​การ​จัดการ​ใน​รูปแบบ​ของ​กองทัพ4 จะ​มี​ผู้ชาย​หนึ่ง​คน​จาก​แต่​ละ​เผ่า​มา​ช่วย​เจ้า ผู้ชาย​คนนี้​จะ​เป็น​ผู้นำ​ครอบครัว​ของ​เขา 5 ต่อไปนี้​เป็น​ราย​ชื่อ​ของ​ผู้ชาย​พวกนั้น​ที่​จะ​มา​ช่วย​เจ้า

เอลีซูร์​ลูกชาย​ของ​เชเดเออร์​จาก​เผ่า​รูเบน

6 เชลูมิเอล​ลูกชาย​ของ​ศูริชัดดัย​จาก​เผ่า​สิเมโอน

7 นาโชน​ลูกชาย​ของ​อัมมีนาดับ​จาก​เผ่า​ยูดาห์

8 เนธันเอล​ลูกชาย​ของ​ศุอาร์​จาก​เผ่า​อิสสาคาร์

9 เอลีอับ​ลูกชาย​ของ​เฮโลน​จาก​เผ่า​เศบูลุน

10 จาก​ลูก​หลาน​ของ​โยเซฟ​มี

เอลีชามา​ลูกชาย​ของ​อัมมีฮูด​จาก​เผ่า​เอฟราอิม

กามาลิเอล​ลูกชาย​ของ​เปดาซูร์​จาก​เผ่า​มนัสเสห์

11 อาบีดัน​ลูกชาย​ของ​กิเดโอนี​จาก​เผ่า​เบนยามิน

12 อาหิเยเซอร์​ลูกชาย​ของ​อัมมีชัดดัย​จาก​เผ่า​ดาน

13 ปากีเอล​ลูกชาย​ของ​โอคราน​จาก​เผ่า​อาเชอร์

14 เอลียาสาฟ​ลูกชาย​ของ​เรอูเอล+ 1:14 เรอูเอล หรือ “เดอูเอล” จาก​เผ่ากาด

15 อาหิรา​ลูกชาย​ของ​เอนัน​จาก​เผ่า​นัฟทาลี”

16 คน​เหล่านี้​คือ​ผู้​ที่​ได้รับ​เลือก​มา​จาก​ชุมชน ให้​มา​เป็น​ผู้นำ​ของ​เผ่า​ต่างๆ​ของ​บรรพบุรุษ​พวกเขา พวกเขา​เป็น​ผู้​นำ​ของ​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​อิสราเอล 17 โมเสส​และ​อาโรน​จึง​เอา​คน​พวกนี้​ที่​ได้รับ​เลือก​มา 18 แล้ว​โมเสส​และ​อาโรน​ก็​เรียก​ประชุม​คน​ใน​ชุมชน​ทั้งหมด​ใน​วันแรก​ของ​เดือน​ที่สอง และ​ได้​จด​รายชื่อ​ประชาชน​เหล่านั้น​ไว้​ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​ตน และ​ได้​จด​รายชื่อ​ของ​ผู้ชาย​เรียง​ตัว ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป 19 ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​โมเสส​ไว้ โมเสส​จึง​ได้​นับ​ประชาชน​เหล่านั้น​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ซีนาย

20 พวกเขา​นับ​ลูกหลาน​ของ​เผ่า​รูเบน​ซึ่ง​เป็น​ลูกหัวปี​ของ​อิสราเอล ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา และ​จด​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุกคน​เรียง​ตัว ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป ที่​สามารถ​รับใช้​ใน​กองทัพ 21 จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​รูเบน มี​ทั้งหมด​สี่หมื่น​หกพัน​ห้าร้อย​คน

22 พวกเขา​นับ​ลูกหลาน​ของ​เผ่า​สิเมโอน ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา และ​จด​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุกคน​เรียง​ตัว ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป​ที่​สามารถ​รับ​ใช้​ใน​กองทัพ 23 จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​สิเมโอน มี​ทั้งหมด​ห้าหมื่น​เก้าพัน​สามร้อย​คน

24 พวกเขา​นับ​ลูกหลาน​ของ​เผ่ากาด ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา และ​จด​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุกคน​เรียง​ตัว ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป ที่​สามารถ​รับใช้​ใน​กองทัพ 25 จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่ากาด มี​ทั้งหมด​สี่หมื่น​ห้าพัน​หกร้อย​ห้าสิบ​คน

26 พวกเขา​นับ​ลูกหลาน​ของ​เผ่า​ยูดาห์ ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา และ​จด​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุกคน​เรียง​ตัว ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้นไป ที่​สามารถ​รับใช้​ใน​กองทัพ 27 จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​ยูดาห์ มี​ทั้งหมด​เจ็ดหมื่น​สี่พัน​หกร้อย​คน

28 พวกเขา​นับ​ลูกหลาน​ของ​เผ่า​อิสสาคาร์ ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา และ​จด​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุกคน​เรียง​ตัว ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป ที่​สามารถ​รับใช้​ใน​กองทัพ 29 จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​อิสสาคาร์ มี​ทั้งหมด​ห้า​หมื่น​สี่พัน​สี่ร้อย​คน

30 พวกเขา​นับ​ลูกหลาน​ของ​เผ่า​เศบูลุน ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา และ​จด​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุกคน​เรียง​ตัว ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป ที่​สามารถ​รับใช้​ใน​กองทัพ 31 จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​เศบูลุน มี​ทั้งหมด​ห้าหมื่น​เจ็ดพัน​สี่ร้อย​คน

32 พวกเขา​นับ​ลูกหลาน​ของ​เผ่า​เอฟราอิม ลูกชาย​ของ​โยเซฟ ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา และ​จด​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุกคน​เรียง​ตัว ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป ที่​สามารถ​รับใช้​ใน​กองทัพ 33 จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​เอฟราอิม มี​ทั้งหมด​สี่หมื่น​ห้าร้อย​คน

34 พวกเขา​นับ​ลูกหลาน​ของ​เผ่า​มนัสเสห์ ลูกชาย​อีก​คน​ของ​โยเซฟ ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา และ​จด​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​เรียง​ตัว​ทุกคน ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป ที่​สามารถ​รับใช้​ใน​กองทัพ 35 จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​มนัสเสห์ มี​ทั้งหมด​สามหมื่น​สองพัน​สองร้อย​คน

36 พวกเขา​นับ​ลูกหลาน​ของ​เผ่า​เบนยามิน ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา และ​จด​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุกคน​เรียง​ตัว ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้นไป ที่​สามารถ​รับใช้​ใน​กองทัพ 37 จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​เบนยามิน มี​ทั้งหมด​สามหมื่น​ห้าพัน​สี่ร้อย​คน

38 พวกเขา​นับ​ลูกหลาน​เผ่า​ดาน ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา และ​จด​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุกคน​เรียง​ตัว ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป ที่​สามารถ​รับใช้​ใน​กองทัพ 39 จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​ดาน มี​ทั้งหมด​หกหมื่น​สองพัน​เจ็ดร้อย​คน

40 พวกเขา​นับ​ลูกหลาน​ของ​เผ่า​อาเชอร์ ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา และ​จด​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุกคน​เรียง​ตัว ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป ที่​สามารถ​รับใช้​ใน​กองทัพ 41 จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​อาเชอร์ มี​ทั้งหมด​สี่หมื่น​หนึ่งพัน​ห้าร้อย​คน

42 พวกเขา​นับ​ลูกหลาน​ของ​เผ่า​นัฟทาลี ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา และ​จด​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุกคน​เรียง​ตัว ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป ที่​สามารถ​รับใช้​ใน​กองทัพ 43 จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​นัฟทาลี มี​ทั้งหมด​ห้าหมื่น​สามพัน​สี่ร้อย​คน

44 โมเสส​และ​อาโรน รวมทั้ง​ผู้นำ​สิบสอง​คน​จาก​แต่​ละ​เผ่า​ของ​อิสราเอล​เป็น​ผู้​นับ​จำนวน​คน​เหล่านี้ ผู้นำ​แต่​ละ​คน​ก็​เป็น​ตัวแทน​ของ​แต่​ละ​ครอบครัว 45 พวกเขา​นับ​ผู้ชาย​ชาว​อิสราเอล​ทุกคน​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป​และ​สามารถ​รับใช้​ใน​กองทัพ ตาม​ครอบครัว​ของ​ตน 46 รวม​จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​ทั้งหมด​มี​หกแสน​สามพัน​ห้าร้อย​ห้าสิบ​คน

47 แต่​ชาว​เผ่า​เลวี​ไม่​ได้​ถูก​นับ​รวม​กับ​ชาว​อิสราเอล​คน​อื่นๆ 48 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 49 “เจ้า​ต้อง​ไม่​นับ​เผ่า​เลวี เจ้า​ต้อง​ไม่​นับ​พวกเขา รวม​กับ​ชาว​อิสราเอล​คน​อื่นๆ 50 แต่​เจ้า​ต้อง​ตั้ง​ให้​คน​เลวี​รับผิดชอบ​เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง​และ​เครื่องใช้​ไม้สอย รวมทั้ง​ของ​ทุกอย่าง​ที่​เป็น​ของ​เต็นท์นั้น พวกเขา​ต้อง​แบก​เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง​และ​เครื่องใช้​ใน​นั้น​ทั้งหมด และ​ต้อง​คอยดูแล​ของ​เหล่านั้น พวกเขา​ยัง​ต้อง​ตั้ง​เต็นท์​อยู่​รอบๆ​เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง​ด้วย 51 เมื่อ​มี​การ​ย้าย​เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง พวกเขา​จะ​ต้อง​เป็น​ผู้​รื้อ​ถอน​มัน และ​เมื่อ​มี​การ​ตั้ง​เต็นท์ ชาว​เลวี​ก็​จะ​เป็น​ผู้​ติดตั้ง​มัน ถ้า​คนอื่น​ที่​ไม่ใช่​ชาว​เลวี​เข้า​มา​ใกล้​เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง คนๆ​นั้น​ต้อง​ถูก​ฆ่า 52 ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​จะ​ตั้ง​ค่าย​ของ​พวกเขา​แยก​ต่าง​หาก​เป็น​กลุ่ม​เป็น​กอง แต่​ละ​คน​จะ​อยู่​ตาม​หน่วย​ของ​ตน​เอง+ 1:52 แต่​ละ​คน​จะ​อยู่​ตาม​หน่วย​ของ​ตน​เอง หรือ แต่​ละ​คน​จะ​อยู่​ใต้​ธง​ของ​ตน​เอง53 แต่​ชาว​เลวี​ต้อง​ตั้ง​เต็นท์​อยู่​รอบๆ​เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง เพื่อ​ว่า​พระเจ้า​จะ​ได้​ไม่​โกรธ​เคือง​ชาว​อิสราเอล​คนอื่น เพราะ​ชาว​เลวี​จะ​เป็น​ยาม​เฝ้า​ระวัง​ไม่​ให้​ชาว​อิสราเอล​ล่วงล้ำ​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง”

54 ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​จึง​ทำ​ทุกสิ่ง​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​ไว้

2

การ​จัด​ค่าย

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า 2 “ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ควร​จัด​ตั้ง​ค่าย​ของ​ตน​เอง แบ่ง​เป็น​กลุ่ม​เป็น​กอง อยู่​ตาม​หน่วย​ของ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา​เอง โดย​ให้​ตั้ง​ค่าย​อยู่​รอบๆ​ห่าง​จาก​เต็นท์​นัดพบ”

3 ค่าย​ทาง​ตะวันออก​หัน​หน้า​เข้า​หา​ดวง​อาทิตย์ ให้​เป็น​ที่​ตั้ง​ค่าย​ของ​เผ่า​ยูดาห์ โดย​จัด​ตาม​กลุ่ม​ตาม​กอง​ของ​เขา มี​นาโชน​ลูกชาย​ของ​อัมมีนาดับ​เป็น​หัวหน้า​เผ่านี้ 4 กลุ่มนี้​มี​คน​ทั้งหมด​เจ็ดหมื่น​สี่พัน​หกร้อย​คน

5 ค่าย​ที่​อยู่​ถัด​จาก​ค่าย​ของ​ยูดาห์​คือ​ค่าย​ของ​เผ่า​อิสสาคาร์ มี​เนธันเอล​ลูกชาย​ของ​ศุอาร์​เป็น​หัวหน้า​เผ่านี้ 6 กลุ่ม​ของ​เขา​นับ​คน​ได้​ทั้งหมด​ห้าหมื่น​สี่พัน​สี่ร้อย​คน

7 ถัด​จาก​นั้น​คือ​เผ่า​เศบูลุน มี​เอลีอับ​ลูกชาย​ของ​เฮโลน​เป็น​หัวหน้า​เผ่า 8 กลุ่มนี้​มี​คน​ทั้งหมด​ห้าหมื่น​เจ็ดพัน​สี่ร้อย​คน

9 นับ​จำนวน​คน​ที่​ขึ้น​อยู่​กับ​ค่าย​ของ​ยูดาห์​และ​ค่าย​ที่​อยู่​รอบๆ​ตาม​กลุ่ม​ตาม​กอง​ของ​แต่​ละ​ค่าย มี​ทั้งหมด​หนึ่งแสน​แปดหมื่น​หกพัน​สี่ร้อย​คน พวกเขา​ทั้งหมด​จะ​เดินทาง​ออก​จาก​ค่าย​เป็น​ขบวน​แรก

10 ทาง​ทิศ​ใต้​ให้​เป็น​ที่​ตั้ง​ค่าย​ของ​รูเบน​โดย​ให้​จัด​ตาม​กลุ่ม​ตาม​กอง​ของ​พวกเขา มี​เอลีซูร์​ลูกชาย​ของ​เชเด​เออร์​เป็น​หัวหน้า​เผ่า 11 กลุ่มนี้​มี​คน​ทั้งหมด​สี่หมื่น​หกพัน​ห้าร้อย​คน

12 ถัด​จาก​ค่าย​ของ​รูเบน​คือ​เผ่า​สิเมโอน มี​เชลูมิเอล​ลูกชาย​ของ​ศูริชัดดัย​เป็น​หัวหน้า​เผ่า 13 กลุ่มนี้​มี​คน​ทั้งหมด​ห้าหมื่น​เก้าพัน​สามร้อย​คน

14 ต่อ​จากนั้น​คือ​เผ่ากาด มี​เอลียาสาฟ​ลูกชาย​ของ​เรอูเอล+ 2:14 เรอูเอล หรือ “เดอูเอล” เป็น​หัวหน้า​เผ่า 15 กลุ่มนี้​มี​คน​ทั้งหมด​สี่หมื่น​ห้าพัน​หกร้อย​ห้าสิบ​คน

16 นับ​จำนวน​คน​ที่​ขึ้น​กับ​ค่าย​ของ​รูเบน​และ​ค่าย​ที่​ตั้ง​อยู่​รอบๆ​ตาม​กลุ่ม​ของ​แต่​ละ​เผ่า มี​ทั้งหมด​หนึ่งแสน​ห้าหมื่น​หนึ่งพัน​สี่ร้อย​ห้าสิบ​คน พวกเขา​จะ​ออก​เดินทาง​จาก​ค่าย​เป็น​ขบวน​ที่สอง

17 ต่อ​ไป​คือ​ขบวน​ของ​ชาว​เลวี ที่​จะ​ออก​มา​พร้อม​กับ​เต็นท์​นัด​พบ พวกเขา​จะ​เดิน​อยู่​ตรง​กลาง​ของ​ขบวน​อื่นๆ​พวกเขา​จะ​เดิน​ออก​มา​เป็น​ขบวน ตาม​ที่​เขา​ได้​ตั้ง​ค่าย​ไว้ ตาม​จุด​ต่างๆ​ตาม​กลุ่ม​ตาม​กอง​ของ​ตน

18 ค่าย​ทาง​ทิศ​ตะวันตก​จะ​เป็น​ค่าย​ของ​เผ่า​เอฟราอิม โดย​จัด​ตาม​กลุ่ม​ตาม​กอง​ของ​พวกเขา มี​เอลีชามา​ลูกชาย​ของ​อัมมีฮูด​เป็น​หัวหน้า​เผ่า 19 กลุ่มนี้​มี​คน​ทั้งหมด​สี่หมื่น​ห้าร้อย​คน

20 ค่าย​ที่​ถัด​จาก​ค่าย​เอฟราอิม​คือ​เผ่า​มนัสเสห์ มี​กามาลิเอล​ลูกชาย​ของ​เปดาซูร์​เป็น​หัวหน้า 21 กลุ่มนี้​มี​คน​ทั้งหมด​สามหมื่น​สองพัน​สองร้อย​คน

22 ต่อมา​คือ​เผ่า​เบนยามิน มี​อาบีดัน​ลูกชาย​ของ​กิเดโอนี​เป็น​หัวหน้า 23 กลุ่มนี้​มี​คน​ทั้งหมด​สามหมื่น​ห้าพัน​สี่ร้อย​คน

24 นับ​จำนวน​คน​ที่​ขึ้น​กับ​ค่าย​ของ​เอฟราอิม​และ​ค่าย​ที่​ตั้ง​อยู่​รอบๆ​ตาม​กลุ่ม​ตาม​กอง​ของ​แต่​ละ​เผ่า มี​ทั้งหมด​หนึ่งแสน​แปดพัน​หนึ่งร้อย​คน พวกเขา​จะ​ออก​เดินทาง​เป็น​ขบวน​ที่สาม

25 ค่าย​ทาง​เหนือ​จะ​เป็น​ค่าย​ของ​เผ่า​ดาน โดย​จัด​ตาม​กลุ่ม​ตาม​กอง​ของ​พวกเขา มี​อาหิเยเซอร์​ลูกชาย​ของ​อัมมีชัดดัย​เป็น​หัวหน้า​เผ่า 26 กลุ่มนี้​มี​คน​ทั้งหมด​หกหมื่น​สองพัน​เจ็ดร้อย​คน

27 ค่าย​ที่​อยู่​ถัด​จาก​ค่าย​ของ​ดาน​คือ​เผ่า​อาเชอร์ มี​ปากีเอล​ลูกชาย​ของ​โอคราน​เป็น​หัวหน้า​เผ่า 28 กลุ่มนี้​มี​คน​ทั้งหมด​สี่หมื่น​หนึ่งพัน​ห้าร้อย​คน

29 จากนั้น​คือ​ค่าย​ของ​เผ่า​นัฟทาลี มี​อาหิรา​ลูกชาย​ของ​เอนัน​เป็น​หัวหน้า​เผ่า 30 กลุ่มนี้​มี​คน​ทั้งหมด​ห้าหมื่น​สามพัน​สี่ร้อย​คน

31 นับ​คน​ทั้งหมด​ที่​ขึ้น​กับ​ค่าย​ของ​ดาน มี​ทั้งหมด​หนึ่งแสน​ห้าหมื่น​เจ็ดพัน​หกร้อย​คน พวกเขา​เหล่านี้​จะ​ออก​เดิน​ทาง​เป็น​ขบวน​สุดท้าย ภาย​ใน​หน่วย​ของ​พวกเขา+ 2:31 ภาย​ใน​หน่วย​ของ​พวกเขา หรือ ภาย​ใต้​ธง​ของ​พวกเขา

32 ทั้งหมดนี้​คือ​คน​อิสราเอล ที่​นับ​ตาม​ครอบครัว​ของ​พวกเขา คน​อิสราเอล​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ใน​ค่าย ที่​นับ​ตาม​กลุ่ม​ตาม​กอง​ของ​พวกเขา มี​จำนวน​ทั้งหมด​หกแสน​สามพัน​ห้าร้อย​ห้าสิบ​คน 33 ไม่​ได้​นับ​ชาว​เลวี​รวม​เข้า​ไป​กับ​ชาว​อิสราเอล​คน​อื่นๆ​เพราะ​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​โมเสส​ไว้​อย่างนั้น

34 ชาว​อิสราเอล​จึง​ทำ​ทุกอย่าง​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​ไว้ คือ​แต่​ละ​กลุ่ม​ก็​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ตาม​กอง​ของ​พวกเขา และ​พวกเขา​ก็​ออก​เดินทาง​กัน​เป็น​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา

3

พวก​นักบวช​ที่​เป็น​ลูกชาย​อาโรน

1 ต่อ​ไปนี้​คือ​ประวัติ​ครอบครัว​ของ​อาโรน​และ​โมเสส เมื่อ​พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​บน​ภูเขา​ซีนาย

2 อาโรน​มี​ลูกชาย​สี่คน​คือ นาดับ​ลูกชาย​คน​โต ต่อ​จาก​เขา​คือ​อาบีฮู เอเลอาซาร์​และ​อิธามาร์ 3 ทั้งหมดนั้น​คือ​ชื่อ​ของ​ลูกชาย​อาโรน ที่​ได้รับ​การ​เจิม ให้​เป็น​นักบวช​แล้ว พวกเขา​ได้รับ​การ​แต่งตั้ง​ให้​เป็น​นักบวช​เพื่อ​รับใช้​พระยาห์เวห์ 4 แต่​นาดับ​และ​อาบีฮู+ 3:4 นาดับ​และ​อาบีฮู ดู​เพิ่ม​เติม​ได้​จาก​หนังสือ​เลวีนิติ 10:1-2 ตาย​ไป​ใน​ขณะ​ที่​รับใช้​พระยาห์เวห์ เพราะ​พวกเขา​ใช้​ไฟ​ที่​พระยาห์เวห์​ไม่​ให้​ใช้ ตอน​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ให้​กับ​พระองค์​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ซีนาย พวกเขา​ไม่​มี​ลูกชาย ดังนั้น​เอเลอาซาร์​และ​อิธามาร์​จึง​มา​รับใช้​พระยาห์เวห์​ใน​ฐานะ​นักบวช ตอน​ที่​อาโรน​พ่อ​ของ​พวกเขา​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่

ชาว​เลวี​ผู้ช่วย​นักบวช

5 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 6 “ให้​นำ​ชาว​เผ่า​เลวี​มา​และ​พา​พวกเขา​ไป​พบ​นักบวช​อาโรน เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้​ช่วยเหลือ​อาโรน 7 พวกเลวี​จะ​ช่วย​อาโรน​และ​คน​ใน​ชุมชน โดย​เป็น​ยาม​เฝ้า​ระวัง​ไม่​ให้​คน​ใน​ชุมชน​ล่วงล้ำ​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์​นัดพบ และ​พวกเลวี​ยัง​ทำ​งาน​กรรมกร+ 3:7 งาน​กรรมกร เป็น​งาน​ติด​ตั้ง​และ​เคลื่อน​ย้าย​เต็นท์ ชาว​เลวี​จะ​รับผิดชอบ​ใน​การ​รื้อ​ถอน​เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง รวมทั้ง​ต้อง​แบก​หาม และ​ติดตั้ง​มัน​ขึ้น​มา​ใหม่ ตลอด​เวลา​ที่​ชาว​อิสราเอล​อพยพ​ผ่าน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง ที่​เกี่ยวข้อง​กับ​เต็นท์​นัดพบนั้น​ด้วย 8 พวกเขา​ต้อง​คอย​ดูแล​รักษา​เครื่องใช้​ทุกอย่าง​ใน​เต็นท์​นัดพบ และ​ทำ​หน้าที่​เป็น​ยาม​เฝ้า​ระวัง​ไม่​ให้​ชาว​อิสราเอล​ล่วงล้ำ​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์​นัดพบ และ​พวกเลวี​ยัง​ต้อง​ทำ​งาน​กรรมกร​ที่​เกี่ยวข้อง​กับ​เต็นท์นั้น​ด้วย

9 เจ้า​ต้อง​มอบ​ชาว​เลวี​ให้​กับ​อาโรน​และ​พวก​ลูกชาย​ของ​เขา ชาว​เลวี​ถูก​เลือก​ออก​มา​จาก​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหลาย เพื่อ​มา​ช่วย​เหลือ​อาโรน

10 เจ้า​ต้อง​แต่งตั้ง​อาโรน​กับ​ลูกชาย​ของ​เขา​ให้​เป็น​นักบวช และ​ให้​พวกเขา​ทำ​หน้าที่​ของ​นักบวช ส่วน​คน​อื่น​ที่​ไม่​ได้​มา​จาก​ครอบครัว​อาโรน ที่​บุกรุก​เข้า​มา​ใน​เต็นท์​นัดพบ​จะ​ต้อง​ถูก​ฆ่า”

11 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 12 “ฟัง​ให้​ดี เรา​ได้​เลือก​ชาว​เลวี​ออก​มา​จาก​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหลาย ดังนั้น​ชาว​เลวี​จะ​เป็น​ของ​เรา ชาว​อิสราเอล​จะ​ได้​ไม่​ต้อง​ให้​ลูกชาย​หัว​ปี​กับ​เรา เพราะ​เรา​ได้​เลือก​ชาว​เลวี​มา​แทน​ที่​พวกเขา​แล้ว

13 เพราะ​ลูกหัวปี​ทั้งหมด​เป็น​ของ​เรา ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ลูก​คน​หรือ​ลูก​สัตว์​ก็​ตาม ตอน​ที่​เรา​ฆ่า​ลูกหัวปี​ของ​คน​อียิปต์ รวมทั้ง​สัตว์​หัว​ปี​ของ​เขานั้น เรา​ได้​แยก​ลูกหัวปี​ของ​คน​อิสราเอล และ​สัตว์​หัว​ปี​ของ​เขา​เอา​ไว้​เอง พวกเขา​เป็น​ของ​เรา เรา​คือ​ยาห์เวห์”

14 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ซีนาย​ว่า 15 “ให้​ลง​ทะเบียน​ชาว​เลวี​ตาม​ครอบครัว​และ​ตระกูล เจ้า​ต้อง​นับ+ 3:15 นับ คือ​การ​ลง​บัญชี​ราย​ละเอียด​ของ​คน สัตว์​หรือ​สิ่งของ​เด็ก​ผู้ชาย​ทุกคน​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​หนึ่งเดือน​ขึ้น​ไป” 16 โมเสส​จึง​นับ​พวกเขา​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง

17 ลูกชาย​ของ​เลวี มี​สาม​คน​ชื่อ​เกอร์โชน โคฮาท​และ​เมรารี 18 ลูกชาย​ของ​เกอร์โชน ชื่อ ลิบนี​และ​ชิเมอี

19 ลูกชาย​โคฮาท ชื่อ​อัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน​และ​อุสซีเอล

20 ลูกชาย​ของ​เมรารี ชื่อ​มาห์ลี​และ​มูชี

ทั้งหมดนั้น​คือ​ตระกูล​ของ​เลวี​ตาม​ครอบครัว​ของ​พวกเขา

21 ตระกูล​ลิบนี​และ​ชิเมอี​เป็น​ของ​เกอร์โชน นี่​คือ​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​ชาว​เกอร์โชน 22 เมื่อ​นับ​ผู้ชาย​ทุกคน​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​หนึ่งเดือน​ขึ้น​ไป มี​ทั้งหมด​เจ็ดพัน​ห้าร้อย​คน 23 ตระกูล​ต่างๆ​ของ​ชาว​เกอร์โชน​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ทาง​ด้านหลัง​ของ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ ทาง​ทิศ​ตะวันตก 24 มี​เอลียาสาฟ​ลูกชาย​ของ​ลาเอล เป็น​ผู้นำ​ของ​พวกเขา 25 ใน​เต็นท์​นัดพบนั้น ชาว​เกอร์โชน​มี​หน้าที่​เป็น​ยาม​เฝ้า​ระวัง​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ เต็นท์​ด้านนอก หลังคา และ ม่าน​ตรง​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัดพบ 26 รวมทั้ง​ต้อง​เฝ้า​ดูแล​ม่าน​ที่​ขึง​อยู่​ใน​ลาน ม่าน​ตรง​ทาง​เข้า​ลาน​ที่​อยู่​ล้อมรอบ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​และ​แท่นบูชา พวก​เชือก​ต่างๆ รวมทั้ง​งาน​ติดตั้ง​และ​เคลื่อน​ย้าย​เต็นท์

27 ตระกูล​ของ​อัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน​และ​อุสซีเอล เป็น​ของ​โคฮาท นี่​คือ​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​ชาว​โคฮาท 28 เมื่อ​นับ​ผู้ชาย​ทุกคน​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​หนึ่งเดือน​ขึ้น​ไป มี​ทั้งหมด​แปดพัน​สามร้อย​คน+ 3:28 แปดพัน​สามร้อย​คน ใน​สำเนา​กรีก​โบราณ​บาง​ฉบับ​เขียน​ว่า “8,300 คน” ใน​ฉบับ​ภาษา​ฮีบรู​เขียน “8,600 คน” แต่​ใน​ที่​นี้​เมื่อ​ดู​จาก​จำนวน​รวม​ทั้งหมด​ที่​มี​อยู่​ใน​ข้อ 39 แล้ว ชาว​โคฮาท​น่า​จะ​มี 8,300 คน ดู​ใน กันดาร​วิถี 3:22, 28, 34, 39 พวกชาว​โคฮาท​มี​หน้า​ที่​เป็น​ยาม​เฝ้า​ระวัง​ของ​ทั้งหมด​ใน​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ 29 ตระกูล​ต่างๆ​ของ​ชาว​โคฮาท​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ทาง​ด้านใต้​ของ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ 30 มี​เอลีซาฟาน​ลูกชาย​อุสซีเอล เป็น​ผู้นำ​พวกเขา 31 พวกเขา​มี​หน้าที่​เป็น​ยาม​เฝ้าระวัง​ทั้ง​หีบ​ศักดิ์สิทธิ์ โต๊ะ ตะเกียง​ที่มี​ขาตั้ง แท่นบูชา​ต่างๆ ข้าวของ​เครื่องใช้​ใน​เต็นท์นั้น ม่าน รวมทั้ง​งาน​ติดตั้ง​และ​เคลื่อน​ย้าย​เต็นท์

32 ผู้นำสูงสุด​ของ​ชาวเลวี​คือ​เอเลอาซาร์​ลูกชาย​ของ​นักบวช​อาโรน เขา​มี​หน้าที่​เป็น​ยาม​เฝ้าระวัง​คนพวกนั้น​ที่​ดูแล​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ต่างๆ

33 ตระกูล​มาลี​และ​มูชี เป็น​ของ​เมรารี นี่​คือ​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​เมรารี เมื่อ​นับ​ผู้ชาย​ทุกคน​ที่​มีอายุ​ตั้งแต่​หนึ่งเดือน​ขึ้นไป มี​ทั้งหมด​หกพัน​สองร้อยคน 35 มี​ศุรีเอล​ลูกชาย​ของ​อาบีฮาอิล เป็น​ผู้นำ​พวกเขา พวกเขา​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ทาง​ด้าน​เหนือ​ของ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ 36 พวกเขา​มี​หน้าที่​เป็น​ยาม​เฝ้า​ระวัง​พวก​โครง​ต่างๆ​ของ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ พวก​กลอน พวก​เสาหลัก พวก​ฐาน​ต่างๆ เครื่องไม้​เครื่องมือ​ทุกอย่าง รวมทั้ง​งาน​ติดตั้ง​และ​เคลื่อน​ย้าย​เต็นท์ 37 พวกเขา​ยัง​ต้อง​ดูแล​เสา​ที่​อยู่​รอบๆ​ลาน​กับ​ฐาน​ของ​มัน รวมทั้ง​หมุด​ยึด​และ​เชือก

38 โมเสส อาโรน​และ​พวก​ลูกชาย​ของ​อาโรน จะ​ตั้ง​เต็นท์​อยู่​ทาง​ทิศ​ตะวันออก ซึ่ง​อยู่​ด้านหน้า​ของ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​คือ​เต็นท์​นัดพบ พวกเขา​มี​หน้าที่​เป็น​ยาม​เฝ้า​ระวัง​ไม่​ให้​คน​อิสราเอล​ล่วงล้ำ​เข้า​ไป​ใน​เขต​ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​คนอื่น​ที่​ไม่​ใช่​คน​ใน​ครอบครัว​นักบวช​อาโรน ถ้า​เข้า​มา​ใกล้​ของ​ศักดิ์สิทธิ์ จะ​ต้อง​ถูก​ฆ่า

39 โมเสส​และ​อาโรน​ได้​นับ​ชาว​เลวี​ทั้งหมด ตาม​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​พวกเขา ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง เมื่อ​นับ​ผู้ชาย​ทุกคน​ที่​มี​อายุ​ตั้ง​แต่​หนึ่ง​เดือน​ขึ้น​ไป รวม​ได้​ทั้งหมด​สองหมื่น​สองพัน​คน

เอา​ชาว​เลวี​มา​แทนที่​ลูกชาย​คน​แรก

40 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ให้​นับ​จำนวน​ลูกชาย​หัวปี​ของ​ชาว​อิสราเอล​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​หนึ่ง​เดือน​ขึ้น​ไป และ​ทำ​บัญชี​ราย​ชื่อ​ของ​พวกเขา​ไว้ 41 เรา​คือ​ยาห์เวห์ ให้​เอา​ชาว​เลวี​มา​ให้​กับ​เรา แทน​ลูก​หัวปี​ทุกคน​ของ​ชาว​อิสราเอล และ​ให้​เอา​สัตว์​ของ​ชาว​เลวี มา​แทน​ลูก​สัตว์​หัว​ปี​ทั้งหมด​ของ​ชาว​อิสราเอล”

42 โมเสส​จึง​นับ​ลูกชาย​หัว​ปี​ทุกคน​ของ​ชาว​อิสราเอล ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง 43 จำนวน​ลูกชาย​หัวปี​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​หนึ่ง​เดือน​ขึ้น​ไป นับ​ตาม​ราย​ชื่อ​แล้ว มี​ทั้งหมด​สองหมื่น​สองพัน​สองร้อย​เจ็ดสิบ​สาม​คน

44 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 45 “ให้​เอา​ชาว​เลวี มา​แทนที่​ลูกชาย​หัว​ปีทุก​คน​ของ​ชาว​อิสราเอล และ​ให้​เอา​สัตว์​ของ​ชาว​เลวี มา​แทน​ที่​ลูก​สัตว์​หัว​ปี​ของ​ชาว​อิสราเอล ชาว​เลวี​เป็น​ของ​เรา เรา​คือ​พระยาห์เวห์ 46 ลูกหัวปี​ของ​ชาว​อิสราเอล​มี​มาก​กว่า​ชาว​เลวี​อยู่​สองร้อย​เจ็ดสิบ​สาม​คน ส่วน​ต่าง​นี้ 47 ให้​นำ​เงิน​จำนวน​ห้าสิบเจ็ด​กรัม+ 3:47 ห้าสิบเจ็ด​กรัม หรือ​แปล​ตรงๆ​ได้​ว่า “5 เชเขล” มา​เป็น​ค่า​ไถ่​ของ​แต่​ละ​คน เจ้า​ต้อง​ใช้​น้ำหนัก​กลาง​เป็น​เกณฑ์+ 3:47 น้ำหนัก​กลาง​เป็น​เกณฑ์ หรือ​เชเขล​บริสุทธิ์ เป็น​มาตรฐาน​การ​ชั่ง​ที่​ใช้​ใน​เต็นท์​เก็บ​ข้อตกลง โดย​คิด​ยี่สิบ​เกราห์+ 3:47 เกราห์ 1 เกราห์​มี​น้ำหนัก​เท่ากับ 0.6 กรัม เท่ากับ​สิบ​เอ็ด​กรัม+ 3:47 สิบ​เอ็ด​กรัม หรือ​ต้น​ฉบับ​คือ 1 เชเขล48 เจ้า​ต้อง​นำ​เงิน​นี้​ไป​ให้​อาโรน​และ​ลูกชาย​ของ​เขา​เพื่อ​เป็น​ค่าไถ่​ตัว​ลูกชาย​หัวปี​ทั้ง​สองร้อย​เจ็ดสิบ​สาม​คน​ที่​เกิน​มา​นั้น”

49 โมเสส​จึง​รับ​เงิน​ค่าไถ่​ตัว​ลูกชาย​หัวปี​ของ​ชาว​อิสราเอล​พวกนี้​ที่​เป็น​ส่วน​เกิน เพราะ​มี​ชาว​เลวี​ไม่​พอที่​จะ​มา​แทน​ที่​พวกเขา 50 โมเสส​เก็บ​เงิน​จาก​ลูกชาย​หัว​ปี​ของ​ชาว​อิสราเอล​มา​ได้​ทั้งหมด​เกือบ​สิบหก​กิโลกรัม+ 3:50 เกือบ​สิบหก​กิโลกรัม หรือ 15.7 กิโลกรัม หรือ ต้น​ฉบับ​คือ 1,365 เชเขล ตาม​น้ำ​หนัก​กลาง 51 โมเสส​ให้​เงิน​ค่าไถ่นั้น​กับ​อาโรน​และ​ลูกชาย​ของ​อาโรน​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง

4

งาน​ของ​ครอบครัว​โคฮาท

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า 2 “ให้​ขึ้น​ทะเบียน​จำนวน​ลูกหลาน​ของ​โคฮาท​ที่​อยู่​กับ​ชาว​เลวี ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา 3 ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​สามสิบ​ถึง​ห้าสิบปี​ทุกคน​ที่​สามารถ​ทำงาน​เกี่ยวข้อง​กับ​เต็นท์​นัดพบ 4 งาน​ของ​ชาว​โคฮาท​คือ​ขน​ย้าย​พวก​ของ​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด​ใน​เต็นท์​นัดพบ

5 เมื่อ​คน​อิสราเอล​จะ​เดินทาง​ต่อ​ไป อาโรน​กับ​ลูกชาย​ของ​เขา​ต้อง​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ และ​ปลด​ม่าน​ที่​กั้น​ห้อง​ชั้น​ใน​สุด แล้ว​เอา​ม่านนั้น​มา​คลุม​หีบ​ที่​ใส่​ข้อตกลง​ไว้ 6 หลังจากนั้น พวกเขา​ต้อง​คลุม​ของ​พวกนี้​ด้วย​หนัง​อย่าง​ดี แล้ว​เอา​ผ้า​หนาๆ​สี​น้ำเงิน​มา​คลุม​ทับ​บน​หนัง​อีก​ชั้น​หนึ่ง แล้ว​เอา​คาน​มา​สอด​ห่วง​ข้าง​หีบนั้น

7 จากนั้น​พวกเขา​ต้อง​เอา​ผ้า​สี​น้ำเงิน​มา​กาง​ไว้​บน​โต๊ะ​ศักดิ์สิทธิ์ แล้ว​เอา​พวก​จาน ช้อน ชาม​และ​ไห​ใส่​เครื่อง​ดื่ม​บูชา มา​วาง​ไว้​บน​โต๊ะนั้น และ​ให้​เอา​ขนมปัง​มา​วาง​ด้วย ขนมปังนี้​จะ​ต้อง​อยู่​บน​โต๊ะนั้น​ตลอด​เวลา 8 แล้ว​พวกเขา​ต้อง​เอา​ผ้า​สี​แดง​มา​คลุม​ของ​พวกนี้​อีก​ที หลังจากนั้น​ก็​ต้อง​เอา​หนัง​อย่าง​ดี​มา​คลุม​ทับ​อีก​ชั้นหนึ่ง และ​สอด​คาน​หาม​เข้า​ใน​ห่วง​ของ​โต๊ะ

9 พวกเขา​ต้อง​เอา​ผ้า​สี​น้ำเงิน​มา​คลุม​ขา​ตั้ง​ของ​ตะเกียง​ที่มี​ขาตั้ง พวก​ตะเกียง กรรไกร​ตัด​ไส้​ตะเกียง ถาด​ต่างๆ รวมทั้ง​พวก​ไห​ทั้งหมด​ที่​ใช้​ใส่​น้ำมัน​เอา​มา​ใช้​กับ​ตะเกียง 10 พวกเขา​ต้อง​เอา​หนัง​อย่าง​ดี​มา​คลุม​ตะเกียง​ที่มี​ขาตั้ง และ​อุปกรณ์​ทั้งหมด​ของ​มัน และ​วาง​ไว้​บน​คาน​หาม

11 พวกเขา​ต้อง​เอา​ผ้า​สี​น้ำเงิน​มา​กาง​บน​แท่นบูชา​ทองคำ แล้ว​เอา​หนัง​อย่าง​ดี​มา​คลุม​อีก​ชั้น​หนึ่ง แล้ว​เอา​คาน​สอด​เข้า​กับ​ห่วง​ของ​แท่นบูชา

12 แล้ว​พวกเขา​ต้อง​เอา​ผ้า​สี​น้ำเงิน​มา​ห่อ​อุปกรณ์​ทั้งหมด​ที่​ใช้​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์ แล้ว​เอา​หนัง​อย่าง​ดี​คลุมทับ แล้ว​เอา​ไป​วาง​ไว้​บน​คาน​หาม

13 จากนั้น​พวก​เขา​ต้อง​เอา​ขี้เถ้า​ออก​จาก​แท่น​บูชา​แล้ว​เอา​ผ้า​สีม่วง​มา​กาง​บน​แท่นนั้น 14 แล้ว​พวกเขา​ต้อง​รวบรวม​เครื่องใช้​ทุกอย่าง​ที่​ใช้​กับ​แท่นบูชานั้น เช่น พวก​ถาด ส้อม พลั่ว​และ​ชาม​ประพรม ให้​เอา​เครื่องใช้​ทุกอย่างนี้​มา​วาง​ไว้​บน​แท่นบูชา แล้ว​เอา​หนัง​อย่าง​ดี​มา​คลุม​ไว้​อีก​ชั้น​หนึ่ง และ​เอา​คาน​หาม​สอด​เข้า​กับ​ห่วง​ของ​แท่นบูชา

15 เมื่อ​อาโรน​และ​ลูกชาย​จัดการ​คลุม​ข้าว​ของ​เครื่องใช้​ศักดิ์สิทธิ์​และ​ภาชนะ​ศักดิ์สิทธิ์​ทั้งหมด​เรียบร้อย​แล้ว และ​ค่าย​ทั้ง​ค่าย​ก็​พร้อม​ที่​จะ​ออก​เดินทาง​แล้ว ชาว​โคฮาท​ก็​จะ​เข้า​ไป​ข้าง​ใน​เพื่อ​ขน​ย้าย​ของ​เหล่านั้น ด้วย​วิธี​นี้ พวก​เขา​จะ​ได้​ไม่​ไป​จับ​ถูก​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​แล้ว​ตาย ชาว​โคฮาท​มี​หน้าที่​ขน​ย้าย​ของ​ใน​เต็นท์​นัดพบ

16 เอเลอาซาร์​ลูกชาย​นักบวช​อาโรน​จะ​รับผิดชอบ​เกี่ยวกับ​น้ำมัน​สำหรับ​จุด​ตะเกียง เครื่อง​หอม เครื่อง​บูชา​ประจำวัน​จาก​เมล็ด​พืช+ 4:16 เครื่อง​บูชา​ประจำวัน​จาก​เมล็ด​พืช เครื่อง​บูชา​ที่​ใช้​บูชา 2 ครั้ง​ต่อ​วัน​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อ​ถวาย​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ และ​น้ำมัน​สำหรับ​เจิม เขา​จะ​รับผิดชอบ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ และ​ทุกอย่าง​ใน​เต็นท์นั้น รวมทั้ง​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ต่างๆ​และ​พวก​ภาชนะ​ของ​มัน”

17 แล้ว​พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า 18 “อย่า​ให้​พวก​ตระกูล​ของ​ชาว​โคฮาท​ต้อง​ถูก​ทำลาย​ไป​จาก​กลุ่ม​ชาว​เลวี 19 เมื่อ​พวก​โคฮาท​จะ​ต้อง​เข้า​ไป​หยิบ​ยก​พวก​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุดนั้น ให้​ทำ​อย่างนี้​กับ​พวกเขา เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้​มี​ชีวิต​อยู่​และ​ไม่​ตาย คือ​ให้​อาโรน​และ​ลูกชาย​เข้า​ไป​กับ​พวก​โคฮาท และ​คอย​บอก​ให้​พวกเขา​ทำโน่น​ทำนี่ แบกนั่น​แบกนี่ 20 เพื่อ​ว่า​ชาว​โคฮาท​จะ​ได้​ไม่​เข้า​ไป และ​มองเห็น​พวก​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​นั้น​เข้า ถึง​แม้​จะ​มอง​แค่​แวบเดียว​ก็​ต้อง​ตาย”

งาน​ของ​ครอบครัว​เกอร์โชน

21 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 22 “ให้​ลง​ทะเบียน​ชาว​เกอร์โชน​ด้วย โดย​นับ​ตาม​ครอบครัว​และ​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา 23 ให้​ลง​ทะเบียน+ 4:23 ลง​ทะเบียน จด​บัญชี​ราย​ละเอียด​ของ​คน สัตว์​หรือ​สิ่งของ​คน​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​สามสิบ​ถึง​ห้าสิบ​ปี​ทุกคน ที่​สามารถ​ทำ​งาน​เกี่ยวข้อง​กับ​เต็นท์​นัดพบ

24 พวก​ชาว​เกอร์โชน​มี​หน้าที่​รับใช้​และ​แบก​หาม 25 พวกเขา​จะ​ต้อง​แบก​พวก​ผ้า​ม่าน​ของ​เต็นท์​นัดพบ​และ​หลังคา​ของ​มัน รวมทั้ง​หลังคา​ที่​ทำ​จาก​หนัง​อย่าง​ดี​ซึ่ง​คลุม​อยู่​บน​มัน และ​ม่าน​ที่​กั้น​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัดพบ 26 พวกเขา​จะ​ต้อง​แบก​ม่าน​ที่​บริเวณ​ลาน ม่าน​กั้น​ทาง​เข้า​ประตู​ลาน​ที่​อยู่​ล้อมรอบ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ และ​แท่นบูชา พวก​เชือก​และ​เครื่องมือ​ต่างๆ​ที่​ใช้​กับ​ม่านนี้ รวมทั้ง​สิ่ง​อื่นๆ​ทั้งหมด​ที่​ทำ​ขึ้น​มา​ใช้​กับ​พวกมัน พวก​ชาว​เกอร์โชน​ก็​จะ​ทำ​งาน​ที่​เกี่ยวข้อง​กับ​เรื่อง​พวกนี้ 27 งาน​ทั้งหมด​ที่​ชาว​เกอร์โชน​ทำ และ​การ​เคลื่อน​ย้าย รวมทั้ง​การบริการ จะ​ต้อง​อยู่​ภายใต้​การ​ดูแล​ของ​อาโรน​และ​พวก​ลูกชาย​ของ​เขา และ​เจ้า​ต้อง​ให้​พวกเขา​รับผิดชอบ​เป็น​ยาม​เฝ้า​ระวัง​ของ​ที่​พวกเขา​ขน​ย้าย​ด้วย 28 นี่​เป็น​งาน​ที่​ชาว​เกอร์โชน​ต้อง​ทำ​ที่​เกี่ยวข้อง​กับ​เต็นท์​นัดพบ​และ​เป็น​ยาม​เฝ้า​ระวัง โดย​มี​อิธามาร์​ลูกชาย​ของ​นักบวช​อาโรน​เป็น​คน​สั่ง​งาน

งาน​ของ​ครอบครัว​เมรารี

29 ให้​เจ้า​ลง​ทะเบียน​ชาว​เมรารี ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา 30 ให้​เจ้า​ลง​ทะเบียน​คน​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​สามสิบ​ปี​ถึง​ห้าสิบ​ปี​ทุกคน​ที่​สามารถ​ทำ​งาน​รับใช้​ใน​เต็นท์​นัดพบ​ได้ 31 นี่​เป็น​งาน​ที่​ชาว​เมรารี​จะ​ต้อง​เฝ้า​ระวัง เมื่อ​พวกเขา​ขน​ย้าย​ของ​ใน​เต็นท์​นัดพบ คือ​พวก​โครง​สร้าง​ของ​เต็นท์ พวก​สลัก​กลอน​ประตู พวก​เสา และ​ฐาน​ของ​มัน 32 พวก​เขา​ต้อง​ขน​เสา​รอบๆ​ลาน กับ​ฐาน​ของ​มัน พวก​หมุด​ยึด​และ​เชือก​กับ​อุปกรณ์​ต่างๆ​ของ​มัน ให้​ทำ​ราย​ชื่อ​ของ​ที่​พวกเขา​ต้อง​เฝ้า​ระวัง​และ​ขน​ย้าย 33 นั่น​เป็น​งาน​ของ​คน​ใน​ตระกูล​เมรารี รวมถึง​งาน​ทั้งหมด​ที่​พวกเขา​ทำ​เกี่ยวกับ​เต็นท์​นัดพบ โดย​มี​อิธามาร์​ลูกชาย​นักบวช​อาโรน​เป็น​คน​สั่ง​งาน”

ครอบครัว​ชาว​เลวี

34 โมเสส อาโรน​และ​บรรดา​ผู้นำ​ชุมชน​ได้​ลง​ทะเบียน​ชาว​โคฮาท​ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา 35 ผู้ชาย​ทุกคน​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​สามสิบ​ปี​ถึง​ห้าสิบ​ปี ที่​สามารถ​ทำ​งาน​เกี่ยวข้อง​กับ​เต็นท์​นัดพบ

36 นับ​จำนวน​คน​ตาม​ตระกูล​ของ​เขา​ได้​ทั้งหมด​สองพัน​เจ็ดร้อย​ห้าสิบ​คน 37 นี่​คือ​จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​ตระกูล​โคฮาท ทุกคน​ทำ​งาน​เกี่ยวข้อง​กับ​เต็นท์​นัดพบ โมเสส​และ​อาโรน​นับ​พวกเขา​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​โมเสส​ไว้

38 มี​การ​ขึ้น​ทะเบียน​ชาว​เกอร์โชน​ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา 39 มี​การ​นับ​ผู้ชาย​ทุกคน​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​สามสิบ​ปี​ถึง​ห้าสิบ​ปี ที่​สามารถ​ทำ​งาน​เกี่ยวข้อง​กับ​เต็นท์​นัดพบ 40 นับ​จำนวน​คน​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา​ได้​ทั้งหมด​สองพัน​หกร้อย​สามสิบ​คน 41 นี่​คือ​จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​ตระกูล​เกอร์โชน ที่​สามารถ​ทำ​งาน​เกี่ยวข้อง​กับ​เต็นท์​นัดพบ​ได้ โมเสส​และ​อาโรน​ได้​นับ​พวกเขา​ตาม​คำสั่ง​ของ​พระยาห์เวห์

42 มี​การ​ขึ้น​ทะเบียน​ชาว​เมรารี​ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา 43 มี​การ​นับ​ผู้ชาย​ทุกคน​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​สามสิบ​ปี​ถึง​ห้าสิบ​ปี ที่​สามารถ​ทำ​งาน​เกี่ยวข้อง​กับ​เต็นท์​นัดพบ​ได้ 44 นับ​จำนวน​คน​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา​ได้​ทั้งหมด​สามพัน​สองร้อย​คน 45 นี่​คือ​จำนวน​คน​ที่​นับ​ได้​จาก​ตระกูล​เมรารี ทุกคน​ที่​สามารถ​ทำ​งาน​เกี่ยวข้อง​กับ​เต็นท์​นัดพบ​ได้ โมเสส​และ​อาโรน​ได้​นับ​พวกเขา​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​โมเสส​ไว้

46 โมเสส อาโรน​และ​บรรดา​ผู้นำ​ของ​ชาว​อิสราเอล​ได้​นับ​ชาว​เลวี​ตาม​ตระกูล​และ​ครอบครัว​ของ​พวกเขา 47 นับ​ผู้ชาย​ทุกคน​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​สามสิบ​ปี​ถึง​ห้าสิบ​ปี ที่​สามารถ​ทำ​งาน​เกี่ยวข้อง​กับ​เต็นท์​นัดพบ คือ​งาน​กรรมกร​และ​งาน​แบก​หาม 48 รวม​ทั้งหมด​มี​แปดพัน​ห้าร้อย​แปดสิบ​คน

49 โมเสส อาโรน และ​พวก​ผู้นำ ได้​นับ​พวกเขา​ตาม​คำสั่ง​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​สั่ง​ผ่าน​โมเสส​มา แบ่ง​ตาม​งาน​และ​ความ​รับผิดชอบ​ของ​แต่​ละ​คน บางคน​ก็​ห่อของ บางคน​ขน​ย้าย ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​โมเสส​ไว้

5

กฎ​เกี่ยวกับ​ความ​สะอาด

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 2 “ให้​สั่ง​ชาว​อิสราเอล​ว่า พวกเขา​จะ​ต้อง​ไล่​คน​พวกนี้​ออก​จาก​ค่าย คือ​คน​ที่​เป็น​โรค​ผิวหนัง คน​ที่​มี​น้ำ​หนอง​ไหล+ 5:2 หนอง​ไหล หนอง​ที่​ไหล​หรือ​เลือด​ที่​ไหล​อย่าง​ผิดปกติ​จาก​อวัยวะ​เพศ ออก​จาก​ร่างกาย รวมทั้ง​คน​ที่​กลาย​เป็น​คน​ไม่​บริสุทธิ์​เพราะ​ไป​แตะ​ต้อง​ศพ 3 เจ้า​ต้อง​ขับไล่​พวกเขา​ออก​ไป ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ผู้ชาย​หรือ​ผู้หญิง ไล่​พวกเขา​ออก​ไป​นอก​ค่าย เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้​ไม่​ทำให้​ค่าย​สกปรก เพราะ​เรา​อยู่​ใน​ค่าย​นั้น”

4 ชาว​อิสราเอล​จึง​ทำ​ตาม ไล่​คน​พวกนั้น​ออก​ไป​นอก​ค่าย ชาว​อิสราเอล​ได้​ทำตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​ไว้

การ​ชดใช้​เมื่อ​ทำ​ผิด

(ลนต. 6:1-7)

5 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 6 “ให้​บอก​ชาว​อิสราเอล​ว่า เมื่อ​ผู้ชาย​หรือ​ผู้หญิง​ก็​ตาม ไป​ทำ​บาป​ต่อ​คน​อื่น และ​ได้​สาบาน​ว่า​ตัว​เอง​ไม่​ผิด ทั้งๆที่​ผิด อย่างนี้​ถือ​ว่า​ได้​ทำ​ผิด​ต่อ​พระยาห์เวห์ คนๆ​นั้น​ต้อง​รับ​ผิด 7 เขา​จะ​ต้อง​สารภาพ​ความบาป​ที่​เขา​ได้​ทำ​ไป ต้อง​ชดใช้​ค่า​เสียหาย​ทั้งหมด และ​ยัง​ต้อง​เพิ่ม​อีก​ยี่สิบ​เปอร์เซ็นต์​ของ​ค่า​เสียหายนั้น ให้​กับ​คน​ที่​เขา​ไป​โกง​มา 8 แต่​ถ้า​คน​ที่​ถูก​โกงนั้น​ตาย​ไป​แล้ว และ​ไม่​มี​ญาติ​สนิท​ที่​จะ​รับ​ค่า​ชดใช้นั้น ค่า​ชดใช้นั้น​ก็​จะ​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์ ให้​เอา​ไป​ให้​กับ​นักบวช นอกจากนั้น​แล้ว คนๆ​นั้น​ต้อง​เอา​แกะ​ตัวผู้​มา​ตัวหนึ่ง​สำหรับ​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชดใช้ นักบวช​จะ​ถวาย​แกะ​ตัวนี้​แทน​เขา​เพื่อ​กำจัด​บาป+ 5:8 กำจัด​บาป ใน​ภาษา​ฮีบรู​หมายถึง “ปิด​บัง” “ปัด​ออก” หรือ “ลบ​บาป​ทิ้ง” ให้​กับ​เขา

9 ถ้า​ชาว​อิสราเอล​เอา​ของขวัญ​พิเศษ​มา​ถวาย​พระเจ้า นักบวช​ที่​รับ​ของขวัญ​นั้น ก็​เก็บ​เอา​ไว้​เอง​ได้ มัน​จะ​เป็น​ของ​นักบวช​คนนั้น 10 ของขวัญ​พิเศษนี้​จะ​ให้​หรือ​ไม่​ให้​ก็​ได้ แต่​ถ้า​คน​อิสราเอล​จะ​ให้ มัน​ก็​จะ​ตก​เป็น​ของ​นักบวช”

สามี​ที่​ขี้​ระแวง

11 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 12 “ให้​บอก​ชาว​อิสราเอล​ว่า เมื่อ​เมีย​ของ​ชาย​คนหนึ่ง​ไป​ทำ​ผิด​ศีลธรรม​หรือ​ไม่​ซื่อสัตย์​ต่อ​เขา 13 และ​ไป​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ชาย​คนอื่น แล้ว​ปกปิด​ไม่​ให้​สามี​รู้ นาง​เก็บ​เรื่องนี้​ไว้​เป็น​ความลับ ถึง​แม้​นาง​จะ​ทำ​ตัว​เสื่อม​เสีย แต่​ไม่​มี​พยาน​และ​จับ​ไม่​ได้​คาหนังคาเขา 14 ถ้า​ใน​สถานการณ์​อย่างนี้ สามี​เกิด​หึงหวง​นาง​ขึ้น​มา และ​นาง​ได้​ทำ​ตัว​เสื่อม​เสีย​จริงๆ หรือ​สามี​หึงหวง​นาง ทั้งๆ​ที่​นาง​ไม่​ได้​ทำ​ตัว​เสื่อม​เสีย 15 ก็​ให้​ผู้ชาย​คนนี้​พา​ภรรยา​ของ​เขา​ไป​หา​นักบวช และ​เขา​ต้อง​เอา​เครื่อง​บูชา​สำหรับ​ภรรยา​ไป​ด้วย​คือ แป้ง​บาร์เลย์​สอง​ลิตร+ 5:15 สอง​ลิตร หรือ 2.2 ลิตร ต้น​ฉบับ​คือ 0.1 เอฟาห์ เขา​ต้อง​ไม่​เท​น้ำมัน​และ​เครื่อง​หอม ลง​ไป​ใน​แป้งนั้น เพราะ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืชนี้​เกิด​มา​จาก​ความ​หึงหวง​ของ​สามี เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ด​พืชนี้​จะ​บอก​ให้​รู้​ว่า​นาง​ผิด​หรือ​ไม่

16 จากนั้น​นักบวช​จะ​นำ​ตัว​นาง​เข้า​มา​ใกล้ๆ มา​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ 17 แล้ว​นักบวช​จะ​เอา​น้ำ​ศักดิ์สิทธิ์​มา​ใส่​ใน​ไห​ดินเหนียว และ​นักบวช​จะ​หยิบ​เอา​ฝุ่น​จาก​พื้น​ของ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​ใส่​ลง​ไป​ใน​น้ำนั้น 18 แล้ว​นักบวช​จะ​ให้​หญิง​คนนั้น​มา​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ เขา​จะ​ปล่อย​ผม​นาง​ออก​และ​วาง​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ด​พืช​ไว้​บน​มือ​นาง เป็น​เครื่อง​บูชา​ที่​จะ​บอก​ให้​รู้​ว่า​นาง​ผิด​หรือ​ไม่ เครื่อง​บูชานี้​เกิด​มา​จาก​ความ​หึงหวง​ของ​สามี​นาง และ​นักบวช​ก็​จะ​ถือ​น้ำ​ที่​จะ​ก่อ​ปัญหา​ที่​จะ​นำ​คำ​สาปแช่ง​มา

19 นักบวช​จะ​ให้​หญิง​คนนั้น​สาบาน​และ​เขา​จะ​พูด​กับ​นาง​ว่า ‘ถ้า​เจ้า​ไม่​เคย​นอน​กับ​ผู้ชาย​คนอื่น และ​ไม่​เคย​ผิด​ศีลธรรม​จน​ทำ​ให้​เจ้า​เสื่อม​เสีย ตอน​ที่​ยัง​อยู่​กิน​กับ​สามี​ของ​เจ้านั้น น้ำ​ที่​จะ​ก่อ​ปัญหา​ที่​จะ​นำ​คำ​สาปแช่งนี้ ก็​จะ​ไม่​เป็น​อันตราย​ต่อ​เจ้า 20 แต่​ถ้า​เจ้า​ทำ​ผิด​ศีลธรรม ตอน​ที่​เจ้า​ยัง​อยู่​กิน​กับ​สามี และ​ไป​นอน​กับ​ผู้ชาย​อื่น​จน​ทำ​ให้​เจ้า​เสื่อม​เสีย​แล้ว​ละก็ 21 นักบวช​จะ​ต้อง​ทำ​ให้​ผู้หญิงนั้น​สาบาน​ตาม​คำ​แช่งสาปนี้ และ​พูด​กับ​นาง​ว่า ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​ทำ​ให้​ปัญหานั้น​เกิด​กับ​เจ้า จน​เวลา​ที่​คน​ของ​เจ้า​จะ​สาปแช่ง​ใคร ก็​จะ​พูด​ว่า​ขอ​ให้​เป็น​เหมือน​เจ้า เพราะ​พระองค์​จะ​ทำ​ให้​เจ้า​ไม่​มี​ลูก​และ​ถ้า​ท้อง​อยู่​ก็​จะ​แท้ง+ 5:21 ไม่​มี​ลูก​และ​ถ้า​ท้อง​อยู่​ก็​จะ​แท้ง หรือ​แปล​ตรงๆ​คือ “มดลูก​ของ​ท่าน​ตก​และ​ท้อง​บวม”22 และ​ขอ​ให้​น้ำ​ที่​จะ​ก่อ​ปัญหา​และ​นำ​คำ​สาปแช่งนี้ ตก​ลง​ไป​ใน​ท้อง​ของ​เจ้า และ​ทำให้​เจ้า​แท้ง​และ​ไม่​มี​ลูก’ แล้ว​หญิง​ผู้นั้น​ต้อง​พูด​ว่า ‘ขอ​ให้​เป็น​อย่างนั้น ขอ​ให้​เป็น​อย่างนั้น’

23 แล้ว​นักบวช​จะ​เขียน​คำ​สาปแช่ง​พวกนี้​ลง​บน​ม้วน​กระดาษ​หนัง และ​นำ​ไป​ล้าง​ใน​น้ำ​ที่​จะ​ก่อ​ให้​เกิด​ปัญหานั้น 24 แล้ว​นักบวช​จะ​ให้​หญิง​คนนั้น​ดื่ม​น้ำ​ที่​จะ​ก่อ​ให้​เกิด​ปัญหา​ที่​จะ​นำ​คำ​สาปแช่ง​มา น้ำ​นั้น​จะ​เข้า​สู่​ตัว​นาง​และ​ก่อ​ให้​เกิด​ความ​เจ็บปวด​ยิ่งนัก

25 นักบวช​จะ​เอา​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​จาก​มือ​ของ​นาง เครื่อง​บูชา​ที่​มา​จาก​สามี​ที่​หึงหวง​ของ​นาง และ​ยื่น​ให้​พระยาห์เวห์ แล้ว​นักบวช​จะ​นำ​มัน​ไป​ไว้​บน​แท่นบูชา 26 นักบวช​จะ​หยิบ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืชนั้น​มา​หนึ่ง​กำ​มือ เป็น​ส่วน​ที่​แทน​เครื่อง​บูชา​ทั้งหมด และ​เอา​ไป​เผา​บน​แท่นบูชา หลังจาก​นั้น​ก็​จะ​ให้​หญิงนั้น​ดื่ม​น้ำ 27 เมื่อ​เขา​ทำ​ให้​หญิง​คน​นั้น​ดื่ม​น้ำ​แล้ว ก็​จะ​รอ​ดู ถ้า​นาง​ทำ​ตัว​เสื่อม​เสีย และ​ไม่​ซื่อสัตย์​ต่อ​สามี​ของ​นาง น้ำ​ที่​นำ​คำ​สาปแช่ง​นั้น​ก็​จะ​เข้า​ไป​ใน​ตัว​นาง​และ​ทำ​ให้​เกิด​ความ​เจ็บปวด​ยิ่งนัก ทำ​ให้​นาง​ไม่​สามารถ​มี​ลูก​ได้ และ​ถ้า​ท้อง​ก็​จะ​แท้ง และ​หญิงนั้น​ก็​จะ​กลาย​เป็น​คำ​สาปแช่ง​ใน​หมู่​คน​ของ​นาง 28 ถ้า​หญิง​คนนั้น​ไม่​ได้​ทำ​ตัว​เสื่อม​เสีย แต่​นาง​บริสุทธิ์ นาง​ก็​จะ​ได้รับ​การ​ตัดสิน​ให้​เป็น​ผู้​บริสุทธิ์​และ​สามารถ​มี​ลูก​ได้

29 นั่น​คือ​กฎ​สำหรับ​คดี​หึงหวง เมื่อ​ผู้หญิง​ได้​ทำ​ผิด​ศีลธรรม ตอน​ที่​ยัง​อยู่​กิน​กับ​สามี และ​ทำ​ตัว​เสื่อม​เสีย 30 หรือ​ถ้า​ผู้ชาย​เกิด​หึงหวง​เพราะ​สงสัย​ว่า​เมีย​จะ​ไม่​ซื่อ​กับ​เขา เขา​ต้อง​นำ​ตัว​นาง​ไป​ยืน​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​นักบวช​จะ​ทำ​พิธี​ต่างๆ​นั้น​กับ​เมีย​เขา​เอง 31 ถ้า​ผู้ชาย​เข้าใจ​ผิด เขา​จะ​ไม่​ถูก​ลงโทษ แต่​ถ้า​ผู้หญิง​ผิดจริง นาง​จะ​ต้อง​รับ​โทษ”

6

พวก​นาศีร์

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 2 “ให้​บอก​กับ​ชาว​อิสราเอล​ว่า ถ้า​ผู้ชาย​หรือ​ผู้หญิง​คน​ใด​ได้​สาบาน​ตน​เป็น​พิเศษ เป็น​การ​สาบาน​เพื่อ​จะ​เป็น​พวก​นาศีร์+ 6:2 นาศีร์ คน​ที่​ได้​สาบาน​ว่า​จะ​อุทิศ​ตัวเอง​ให้​กับ​พระเจ้า​ชั่ว​ระยะ​เวลา​หนึ่ง ชื่อนี้​มา​จาก​คำ​ภาษา​ฮีบรู​หมายถึง “แยก​ออก​จาก” นาศีร์ เป็น​ได้​ทั้ง​ผู้ชาย​และ​ผู้หญิง คือ​พวก​ที่​แยก​ตัว​ออก​มา​เพื่อ​พระยาห์เวห์ 3 คนๆ​นั้น​จะ​ต้อง​ไม่​ดื่ม​เหล้าองุ่น​หรือ​เครื่อง​ดื่ม​มึนเมา​อื่นๆ​และ​เขา​ต้อง​ไม่​กิน​น้ำส้มสายชู​ที่​ทำ​จาก​เหล้าองุ่น​หรือ​น้ำส้มสายชู​ที่​ทำ​จาก​เครื่อง​ดื่ม​มึนเมา​ทุก​ชนิด รวมทั้ง​ต้อง​ไม่​ดื่ม​น้ำองุ่น และ​ต้อง​ไม่​กิน​ทั้ง​องุ่น​สด​และ​องุ่น​แห้ง 4 ตลอด​เวลา​ที่​เขา​เป็น​นาศีร์ เขา​ต้อง​ไม่​กิน​สิ่ง​ใด​ก็​ตาม​ที่​ได้​จาก​ต้น​องุ่น​หรือ​แม้แต่​เมล็ด​หรือ​เปลือก​ของ​องุ่น

5 ตลอด​ช่วง​เวลา​ที่​เขา​แยก​ตัว​ออก​มา​เพื่อ​พระยาห์เวห์ เขา​ต้อง​ไม่​โกน​ผม เขา​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์​โดย​เฉพาะ เขา​ต้อง​ไว้​ผม​ยาว ห้าม​ตัด จน​กว่า​จะ​สิ้นสุด​ช่วง​ที่​เขา​เป็น​นาศีร์นั้น

6 ตลอด​ช่วง​เวลา​ที่​เขา​แยก​ตัว​ออก​มา​เพื่อ​พระยาห์เวห์ คนๆ​นั้น​ต้อง​ไม่​เข้า​ใกล้​ศพ 7 ไม่ว่า​จะ​เป็น​พ่อแม่​หรือ​พี่น้อง​ชายหญิง​ของ​เขา เขา​จะ​ต้อง​ไม่​แตะต้อง​ศพ​นั้น เพื่อ​จะ​ไม่​ทำ​ให้​ผม​ของ​เขา​เป็น​มลทิน เพราะ​ผม​นั้น​บ่ง​บอก​ให้​รู้​ว่า​เขา​ได้​แยก​ตัว​ออก​มา​ให้​กับ​พระเจ้า​โดย​เฉพาะ 8 ตลอด​ช่วง​เวลา​ที่​คนๆ​นั้น​เป็น​นาศีร์ เขา​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์​โดย​เฉพาะ

9 แต่​ถ้า​คน​ที่​อยู่​ใกล้ๆ​กับ​นาศีร์​นั้น​ตาย​อย่าง​กระทันหัน ผม​ของ​เขา​ที่​ได้​อุทิศ​ให้​กับ​พระเจ้านั้น​ก็​จะ​ไม่​บริสุทธิ์​อีก​ต่อ​ไป หลังจาก​นั้น​อีก​เจ็ด​วัน เขา​จะ​ต้อง​โกน​ผม​ทิ้ง ใน​วัน​เดียว​กับ​ที่​เขา​จะ​ต้อง​ชำระ​ตัว​นั้น 10 ใน​วัน​ต่อ​มา เขา​จะ​ต้อง​เอา​นกเขา​สอง​ตัว​หรือ​นก​พิราบ​หนุ่ม​สองตัว​ไป​ให้​นักบวช​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัดพบ 11 นักบวช​จะ​ใช้​นก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง และ​อีก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา โดย​วิธี​นี้​นักบวช​จะ​กำจัด​ความ​ไม่​บริสุทธิ์​และ​ความ​ผิด​ให้​กับ​คนนั้น​ที่​ทำ​ผิดพลาด​ไป​แตะต้อง​ถูก​ศพ ใน​วันนั้น​นาศีร์​คนนั้น​ต้อง​อุทิศ​ผม​บน​หัว​ของ​เขา​ให้​กับ​พระยาห์เวห์​ใหม่ 12 เขา​จะ​ต้อง​สาบาน​ที่​จะ​อุทิศ​ตัวเอง​เพื่อ​พระยาห์เวห์​อีกครั้ง​หนึ่ง ตลอด​เวลา​ที่​เขา​เป็น​นาศีร์ และ​เขา​จะ​ต้อง​เอา​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​มา​เป็น​ของ​ถวาย​ชดใช้ ส่วน​ช่วง​ก่อน​หน้านี้​ก็​ไม่​นับ​อีก​ต่อ​ไป เพราะ​ผม​บน​หัว​ของ​เขา​ที่​ได้​อุทิศ​ให้​พระยาห์เวห์​นั้น​ไม่​บริสุทธิ์​แล้ว

13 นี่​คือ​กฎ​สำหรับ​พวก​นาศีร์ เมื่อ​เขา​เป็น​นาศีร์​ครบ​ตาม​กำหนด​เวลา​แล้ว ให้​คน​นำ​ตัว​เขา​ไป​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัดพบ 14 นาศีร์​คนนั้น​จะ​ต้อง​เอา​เครื่อง​บูชา​ต่อ​ไป​นี้​มา​ถวาย​ให้​พระยาห์เวห์

ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​ที่​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ เพื่อ​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา

ลูกแกะ​ตัวเมีย​อายุ​หนึ่ง​ปี​ที่​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง

แกะ​ผู้​หนึ่ง​ตัว​ที่​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ เป็น​เครื่อง​สังสรรค์​บูชา

15 ขนมปัง​ที่​ไม่​ใส่​เชื้อฟู​หนึ่ง​ตะกร้า ขนมปัง​ที่​ทำ​จาก​แป้ง​อย่าง​ดี​คลุก​ด้วย​น้ำมัน

ขนมปัง​แผ่น​บางๆ​ที่​ไม่​ใส่​เชื้อฟู​และ​ทา​ด้วย​น้ำมัน

และ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา

16 นักบวช​ต้อง​ยื่น​เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ และ​ทำ​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง และ​เครื่อง​เผา​บูชา​ให้​คนๆนั้น 17 นักบวช​ต้อง​บูชา​แกะ​ตัวนั้น​เป็น​เครื่อง​สังสรรค์​บูชา​ให้​พระยาห์เวห์​พร้อมๆ​กับ​ขนมปัง​ไม่​ใส่​เชื้อฟู​ตะกร้านั้น พร้อม​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ด​พืช และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา

18 นาศีร์​คนนั้น​ต้อง​โกน​ผม​ของ​เขา​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัดพบ​และ​เอา​ผม​ที่​เขา​ได้​อุทิศ​นั้น​ใส่​ลง​ใน​กอง​ไฟ​ที่​อยู่​ใต้​เครื่อง​สังสรรค์​บูชา

19 หลังจากนั้น​นักบวช​จะ​เอา​เนื้อ​สัน​ขา​หน้า​ของ​แกะ​ตัวผู้​ที่​ต้ม​แล้ว กับ​ขนมปัง​ไม่​ใส่​เชื้อฟู​หนึ่ง​ก้อน​จาก​ตะกร้า​และ​ขนมปัง​แผ่น​บางๆ​ไม่​ใส่​เชื้อฟู​หนึ่ง​ชิ้น​มา​วาง​ไว้​บน​ฝ่ามือ​ทั้งสอง​ของ​นาศีร์​คนนั้น หลังจาก​ที่​เขา​โกน​ผม​ที่​ได้​อุทิศ​นั้น​เสร็จ​แล้ว 20 แล้ว​นักบวช​จะ​ยื่น​ของ​พวกนี้ เป็น​เครื่อง​ยื่น​บูชา​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ มัน​จะ​เป็น​ของขวัญ​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​นักบวช พร้อม​กับ​เนื้อ​ส่วน​อก​ของ​เครื่อง​ยื่น​บูชา​และ​ส่วน​สะโพก​ของ​เครื่อง​บูชา​ของขวัญ หลังจากนี้ นาศีร์​คนนั้น​ก็​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​ได้

21 นี่​เป็น​กฎ​สำหรับ​คน​ที่​สาบาน​ตัว​เป็น​นาศีร์ และ​นั่น​ก็​คือ​เครื่อง​บูชา​ที่​เขา​จะ​ต้อง​เอา​มา​ถวาย​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ สำหรับ​การ​อุทิศ​ตัว​ของ​เขา ถ้า​คนนั้น​สามารถ​ให้​ได้​มาก​กว่านี้ และ​เขา​สาบาน​ว่า​จะ​ให้ ก็​ให้​เขา​ทำ​ตามนั้น แต่​อย่าง​น้อย​เขา​จะ​ต้อง​ให้​ตาม​กฎ​ของ​การ​อุทิศ​ตัว”

การ​อวยพร​ของ​นักบวช

22 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 23 “ให้​บอก​อาโรน​กับ​ลูกชาย​ของ​เขา​ว่า พวก​เจ้า​ต้อง​อวยพร​ชาว​อิสราเอล​อย่างนี้ ให้​พูด​กับ​พวกเขา​ว่า

24 ‘ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​อวยพร​เจ้า

และ​ปกป้อง​ดูแล​เจ้า

25 ขอ​ให้​ใบ​หน้า​ของ​พระยาห์เวห์​ส่อง​ลง​บน​เจ้า

และ​เอ็นดู​เจ้า

26 ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​มอง​เจ้า​ด้วย​ความ​เมตตา​ปรานี

และ​ให้​ความ​สงบสุข​กับ​เจ้า’

27 อย่าง​นั้นแหละ ทั้ง​อาโรน ลูกชาย​ของ​เขา รวมทั้ง​พวก​นักบวช จะ​ใช้​ชื่อ​ของ​เรา​อวยพร​ชาว​อิสราเอล และ​เรา​ก็​จะ​อวยพร​พวกเขา”

7

อุทิศ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​ให้​พระยาห์เวห์

1 ใน​วันที่​โมเสส​ตั้งเต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง+ 7:1 เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง สถานที่​สำหรับ​ทำ​พิธีบูชา หรือ​เต็นท์​ที่​พระยาห์เวห์​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​ประชาชน​ของ​พระองค์ เสร็จ เขา​ได้​เจิม​เต็นท์นั้น และ​อุทิศ​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ เขา​เจิม​เต็นท์​นั้น รวมทั้ง​เครื่อง​ใช้​ทุกอย่าง​ที่​อยู่​ภาย​ใน​เต็นท์ เขา​เจิม​แท่นบูชา และ​อุปกรณ์​ที่​ใช้​กับ​แท่นบูชานั้น เมื่อ​เขา​เจิม​พวกมัน​เสร็จ​แล้ว มัน​จึง​เป็น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​พระยาห์เวห์ 2 แล้ว​พวก​ผู้นำ​ชาว​อิสราเอล ก็​เอา​เครื่อง​บูชา​มา​ถวาย​พระยาห์เวห์ พวกนี้​เป็น​ผู้นำ​ครอบครัว​และ​ผู้นำ​ตระกูล​ของ​เขา เป็น​พวก​เดียว​กับ​ที่​นับ+ 7:2 นับ คือ​การ​ลง​บัญชี​ราย​ละเอียด​ของ​คน สัตว์​หรือ​สิ่งของ​ประชาชน 3 พวกเขา​เอา​เครื่อง​บูชา​มา​ถวาย​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ มี​เกวียน​ที่​มี​หลังคา​หก​เล่ม​และ​วัว​สิบสอง​ตัว ผู้นำ​สอง​คน​ต่อ​เกวียน​หนึ่งเล่ม และ​ผู้นำ​แต่​ละ​คน​เอา​วัว​มา​คนละ​ตัว พวก​ผู้นำ​ถวาย​สิ่ง​ต่างๆ​เหล่านี้​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ ที่​เต็นท์​นัดพบ

4 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 5 “ให้​รับ​ของขวัญ​เหล่านี้​จาก​พวก​ผู้นำ​นั้น ทั้ง​เกวียน​และ​วัว​ตัวผู้​พวกนี้ และ​เอา​มา​ใช้​ขน​ของ​ใน​เต็นท์​นัดพบ ให้​แบ่ง​พวก​ของขวัญนี้​กับ​ชาว​เลวี​ตาม​งาน​ของ​แต่​ละ​คน”

6 โมเสส​ได้​รับ​เอา​เกวียน​และ​วัว​ตัวผู้​พวกนี้ มา​ให้​กับ​ชาว​เลวี 7 เขา​ให้​เกวียน​สอง​เล่ม​และ​วัว​สี่​ตัว​กับ​ชาว​เกอร์โชน เพราะ​พวกนี้​ต้อง​ใช้​มัน​ใน​การ​ทำ​งาน 8 เขา​ให้​เกวียน​สี่​เล่ม​และ​วัว​แปด​ตัว​กับ​ชาว​เมรารี เพราะ​พวกนี้​ต้อง​ใช้​มัน​ใน​การ​ทำ​งาน ทั้งหมดนี้​อยู่​ภาย​ใต้​การ​ดูแล​ของ​อิธามาร์​ลูกชาย​นักบวช​อาโรน 9 โมเสส​ไม่​ได้​ให้​เกวียน​และ​วัว​กับ​ชาว​โคฮาท​เลย เพราะ​งาน​ของ​พวกนี้​คือ​การ​ขน​ย้าย​พวก​ของ​ศักดิ์สิทธิ์ พวกเขา​จะ​ต้อง​แบก​ของ​พวกนั้น​ไว้​บน​บ่า​ของ​พวกเขา​เอง

10 ใน​วัน​ที่​โมเสส​เจิม​แท่นบูชานั้น พวก​ผู้นำ​ได้​นำ​เครื่อง​บูชา​มา​ถวาย สำหรับ​การ​อุทิศ​แท่นบูชา​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ พวกเขา​เอา​เครื่อง​บูชา​มา​ไว้​ตรง​หน้า​แท่นบูชา 11 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ใน​แต่​ละ​วัน ให้​ผู้​นำ​คน​หนึ่ง​นำ​เครื่อง​บูชา​ของ​เขา​มา​ถวาย​สำหรับ​การ​อุทิศ​แท่น​บูชา”

12+ 7:12-83 ใน​สำเนา​ต้น​ฉบับ​ฮีบรู ราย​ชื่อ​ของขวัญ​ที่​ผู้นำ​แต่​ละ​คน​นำ​มา​ถวาย​นั้น​เหมือน​กัน​หมด แต่​เขียน​ซ้ำ​แล้ว​ซ้ำ​อีก ดังนั้น​เพื่อ​ให้​ง่าย​ต่อ​การ​อ่าน จึง​ได้​รวม​กัน เขียน​แค่​ครั้ง​เดียว ดังนั้น​ผู้นำ​แต่​ละ​เผ่า ทั้ง​สิบสอง​เผ่า ได้​นำ​ของขวัญ​พวกนี้​มา​ถวาย​คือ

จาน​เงิน​ที่​มี​น้ำหนัก​หนึ่ง​กิโลกรัม​ครึ่ง+ 7:12-83 หนึ่ง​กิโลกรัม​ครึ่ง (1.5 กิโลกรัม) หรือ 130 เชเขล ชาม​เงิน​สำหรับ​ประพรม​ขนาด​แปด​ขีด+ 7:12-83 แปด​ขีด (0.8 กิโลกรัม) หรือ 70 เชเขล ตาม​มาตรฐาน​การ​วัด​อย่าง​เป็น​ทางการ+ 7:12-83 ตาม​มาตรฐาน​การ​วัด​อย่าง​เป็น​ทางการ หรือ​เชเขล​บริสุทธิ์ เป็น​มาตรฐาน​การ​วัด​ที่​ใช้​ใน​เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง​และ​ใน​วิหาร ทั้ง​สอง​อย่าง​ต้อง​ใส่​แป้ง​อย่าง​ดี​ผสม​น้ำมัน​ที่​จะ​ใช้​เป็น​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​ไว้​เต็ม ทัพพี​ทองคำ​หนึ่ง​อัน​หนัก​หนึ่งร้อย​สิบห้า​กรัม+ 7:12-83 หนึ่งร้อย​สิบห้า​กรัม หรือ 10 เชเขล ใส่​เครื่อง​หอม​ไว้

วัว​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​จาก​ฝูง​สัตว์​เลี้ยง แกะ​หนึ่ง​ตัว ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​หนึ่ง​ตัว​เพื่อ​ใช้​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา แพะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง และ​สำหรับ​เครื่อง​สังสรรค์​บูชา​ใช้​วัว​ตัวผู้​สอง​ตัว แกะ​ห้า​ตัว แพะ​ตัวผู้​ห้า​ตัว​และ​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่งปี​ห้า​ตัว

ผู้นำ​ของ​แต่​ละ​เผ่า ได้​นำ​ของขวัญ​มา​ถวาย ตาม​ลำดับ​ดัง​ต่อไปนี้​คือ

วัน​แรก นาโชน​ลูกชาย​อัมมีนาดับ ผู้นำ​เผ่า​ยูดาห์

วันที่​สอง เนธันเอล​ลูกชาย​ศุอาร์ ผู้นำ​เผ่า​อิสสาคาร์

วันที่​สาม เอลีอับ​ลูกชาย​เฮโลน ผู้นำ​เผ่า​เศบูลุน

วัน​ที่​สี่ เอลีซูร์​ลูกชาย​เชเดเออร์ ผู้นำ​เผ่า​รูเบน

วัน​ที่​ห้า เชลูมิเอล​ลูกชาย​ศูริชัดดัย ผู้นำ​เผ่า​สิเมโอน

วัน​ที่​หก เอลียาสาฟ​ลูก​ชาย​เดอูเอล+ 7:12-83 เดอูเอล หรือ​เร​อูเอล ผู้นำ​เผ่ากาด

วัน​ที่​เจ็ด เอลีชามา​ลูกชาย​อัมมีฮูด ผู้นำ​เผ่า​เอฟราอิม

วัน​ที่​แปด กามาลิเอล​ลูกชาย​เปดาซูร์ ผู้นำ​เผ่า​มนัสเสห์

วัน​ที่​เก้า อาบีดัน​ลูกชาย​กิเดโอนี ผู้นำ​เผ่า​เบนยามิน

วัน​ที่​สิบ อาหิเยเซอร์​ลูกชาย​อัมมีชัดดัย ผู้นำ​เผ่า​ดาน

วัน​ที่​สิบ​เอ็ด ปากีเอล​ลูกชาย​โอคราน ผู้นำ​เผ่า​อาเชอร์

วัน​ที่​สิบ​สอง อาหิรา​ลูกชาย​เอนัน ผู้นำ​เผ่า​นัฟทาลี

84 ใน​วัน​ที่​โมเสส​เจิม​แท่นบูชานั้น พวก​ผู้นำ​ชาว​อิสราเอล​ได้​นำ​เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​มา​ถวาย​คือ

จาน​เงิน​สิบสอง​ใบ อ่าง​เงิน​สิบสอง​ใบ ทัพพี​ทองคำ​สิบสอง​อัน 85 จานเงิน​แต่​ละ​ใบ​หนัก​หนึ่ง​กิโลกรัม​ครึ่ง อ่าง​เงิน​แต่​ละ​ใบ​หนัก​แปด​ขีด รวม​น้ำหนัก​ของ​ภาชนะ​ที่​ทำ​ด้วย​เงิน​ทั้งหมด​ประมาณ​ยี่สิบ​เจ็ด​กิโลกรัม​กับ​หก​ขีด+ 7:85 ยี่สิบ​เจ็ด​กิโลกรัม​กับ​หก​ขีด (27.6 กิโลกรัม) หรือ 2,400 เชเขล ตาม​มาตรฐาน​การ​วัด​อย่าง​เป็น​ทางการ 86 ทัพพี​ทองคำ​ทั้ง​สิบสอง​อัน​ที่​ใส่​เครื่อง​หอม​อยู่​เต็ม แต่​ละ​อัน​มี​น้ำหนัก​หนึ่ง​ร้อย​สิบ​ห้า​กรัม​ตาม​มาตรฐาน​การ​วัด​อย่าง​เป็น​ทางการ รวม​น้ำหนัก​ของ​ทัพพี​ทองคำ​ทั้ง​สิบสอง​อัน​ประมาณ​หนึ่ง​กิโลกรัม​สี่​ขีด+ 7:86 หนึ่ง​กิโลกรัม​สี่​ขีด (1.4 กิโลกรัม) หรือ 120 เชเขล

87 รวม​จำนวน​สัตว์​ที่​เอา​มา​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา มี​วัว​หนุ่ม​สิบสอง​ตัว แกะ​สิบสอง​ตัว ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​สิบสอง​ตัว เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ด​พืช​ตาม​จำนวน​ที่​กำหนด และ​แพะ​ตัวผู้​สิบสอง​ตัว​ที่​จะ​ใช้​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง 88 รวม​จำนวน​สัตว์​ที่​เอา​มา​เป็น​เครื่อง​สังสรรค์​บูชา มี​วัว​หนุ่ม​ยี่สิบ​สี่​ตัว แกะ​หกสิบ​ตัว แพะ​ตัวผู้​หกสิบ​ตัว​และ​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​หกสิบ​ตัว พวกนี้​เป็น​เครื่อง​บูชา​ที่​ใช้​สำหรับ​อุทิศ​แท่น​บูชา​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ หลังจาก​ที่​โมเสส​เจิม​มัน​แล้ว

89 เมื่อ​โมเสส​ต้องการ​พูด​กับ​พระเจ้า เขา​ก็​จะ​เข้าไป​ใน​เต็นท์​นัดพบ เมื่อ​พระเจ้า​พูด​กับ​เขา เขา​จะ​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระเจ้า​ดัง​ออก​มา​จาก​ช่อง​ว่าง​ระหว่าง​ทูตสวรรค์​ที่​มี​ปีก​สององค์ ที่​อยู่​บน​ฝา+ 7:89 ฝา หรือ ใน​ภาษา​ฮีบรู​มี​ความ​หมาย​ว่า “ที่​ปิด” หรือ “ที่​ซึ่ง​ความ​ไม่​บริสุทธิ์​จะ​ถูก​การ​ชำระ” ของ​หีบ​ใส่​คำสอน​ศักดิ์สิทธิ์​ที่​ความ​ไม่​บริสุทธิ์​จาก​บาป​จะ​ถูก​ชำระ​ที่​อยู่​ข้างใน นี่​เป็น​วิธี​ที่​พระเจ้า​พูด​กับ​โมเสส

8

ตะเกียง​ที่มีขาตั้ง

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 2 “บอก​อาโรน​ว่า ตอน​ที่​เจ้า​จัด​วาง​ตะเกียง​ไว้​บน​ขาตั้ง​นั้น ให้​ตะเกียง​ทั้ง​เจ็ด​ส่อง​ออก​ไป​ทาง​ด้าน​หน้า​ของ​ตะเกียง​ที่มี​ขาตั้ง” 3 อาโรน​จึง​ทำ​ตาม​นั้น เขา​ได้​จัด​วาง​ตะเกียง​ให้​มัน​ส่อง​ออก​ไป​ทาง​ด้าน​หน้า​ของ​ตะเกียง​ที่มี​ขาตั้ง ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​ไว้ 4 วิธี​ที่​เขา​ทำ​ตะเกียง​ที่มี​ขาตั้ง คือ​ทำ​จาก​ทองคำ​ที่​ใช้​ค้อน​ทุบ ตั้งแต่​ฐาน​ขึ้น​ไป​จน​ถึง​ดอก ทำ​ตาม​แบบ​ที่​พระยาห์เวห์​ให้​โมเสส​ดู​ทุกอย่าง

อุทิศ​ชาว​เลวี​ให้​กับ​งาน​ของ​พระเจ้า

5 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 6 “แยก​พวก​เลวี​ออก​จาก​ชาว​อิสราเอล​และ​ทำ​ให้​พวก​เลวี​บริสุทธิ์ 7 นี่​คือ​วิธี​ที่​เจ้า​จะ​ทำ​ให้​พวกเขา​บริสุทธิ์ คือ​ให้​พรม​น้ำ​สำหรับ​การ​ชำระ​ล้าง+ 8:7 น้ำ​สำหรับ​การ​ชำระ​ล้าง ใน​น้ำ​นี้​ผสม​ขี้เถ้า​ของ​วัว​แดง​ที่​ถูก​เผา​บน​แท่น​บูชา​เป็น​เครื่อง​บูชา​สำหรับ​ชำระ​ล้าง ลง​บน​พวกเขา ให้​พวกเขา​โกน​ผม หนวด เครา และ​ขน​ออก​หมด​ทั้ง​ตัว ให้​พวกเขา​ซัก​เสื้อผ้า​และ​อาบ​น้ำ​ชำระ​ตัว​ด้วย

8 พวกเขา​ต้อง​เอา​วัว​หนุ่ม​ตัว​หนึ่ง​จาก​ฝูง และ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ด​พืช​ที่​ทำ​จาก​แป้ง​อย่าง​ดี​ผสม​น้ำมัน​มา​ด้วย ส่วน​ตัว​เจ้า​ต้อง​นำ​วัว​หนุ่ม​อีก​ตัว​มา​จาก​ฝูง​เพื่อ​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง 9 จากนั้น​เจ้า​ต้อง​เอา​ชาว​เลวี​มา​ที่​หน้า​เต็นท์​นัดพบ และ​เรียก​ชุมนุม​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด 10 เมื่อ​เจ้า​พา​ชาว​เลวี​เหล่านั้น​มา​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​แล้ว ให้​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​วาง​มือ​ลง​บน​ชาว​เลวี+ 8:10 วาง​มือ​ลง​บน​ชาว​เลวี เป็น​การ​แสดง​ว่า​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ได้​ร่วม​กัน​แต่งตั้ง​ชาว​เลวี​ให้​รับ​งาน​พิเศษนี้11 อาโรน​จะ​ถวาย​ชาว​เลวี​เป็น​เครื่อง​ยื่น​บูชา​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ จาก​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล ด้วย​วิธี​นี้​ชาว​เลวี​จะ​ได้​พร้อม​ที่​จะ​รับใช้​พระยาห์เวห์

12 ชาว​เลวี​จะ​วางมือ​ของ​พวกเขา​ลง​บน​หัว​วัว​หนุ่ม​ทั้ง​สอง​ตัว​นั้น วัว​ตัว​หนึ่ง​จะ​ใช้​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง อีก​ตัว​หนึ่ง​ใช้​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ โดย​วิธี​นี้​เครื่อง​บูชา​พวกนี้​จะ​ชำระ​ล้าง​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​และ​กำจัด​บาป+ 8:12 กำจัด​บาป หรือ ใน​ภาษา​ฮีบรู​หมายถึง “ปิด​บัง” หรือ “ปัด​ออก” หรือ “ลบ​บาป​ทิ้ง”​ให้​กับ​ชาว​เลวี 13 เจ้า​ต้อง​ให้​ชาว​เลวี​มา​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​อาโรน​และ​ลูกชาย​ของ​เขา และ​เจ้า​ต้อง​ถวาย​ชาว​เลวี​เป็น​เครื่อง​ยื่น​บูชา​ต่อ​พระยาห์เวห์ 14 เจ้า​ต้อง​แยก​ชาว​เลวี​ออก​จาก​ชาว​อิสราเอล​อื่นๆ ชาว​เลวี​ทั้งหมด​เป็น​ของ​เรา

15 เมื่อ​เจ้า​ทำ​ให้​พวก​เลวี​บริสุทธิ์ และ​ถวาย​พวกเขา​เป็น​เครื่อง​ยื่น​บูชา​แล้ว ต่อ​จากนั้น พวก​ชาว​เลวี​ก็​เข้า​ไป​รับใช้​ใน​เต็นท์​นัดพบ​ได้ 16 ชาว​อิสราเอล​ได้​มอบ​ชาว​เลวี​ให้​กับ​เรา​อย่าง​ครบถ้วน​แล้ว เรา​ได้รับ​พวก​ชาว​เลวี​ไว้​แทน​ที่​ลูกชาย​หัว​ปี​ของ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด 17 เพราะ​ลูกชาย​หัว​ปี​ของ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​เป็น​ของ​เรา ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ลูกคน​หรือ​ลูกสัตว์​ตั้งแต่​วัน​ที่​เรา​ได้​ฆ่า​ลูกชาย​หัว​ปี​ทั้งหมด​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ เรา​ได้​เลือก​ลูกชาย​หัว​ปี​ของ​อิสราเอล​ไว้​เป็น​ของ​เรา​แล้ว 18 แต่​เรา​เอา​ชาว​เลวี​มา​แทน​ที่​ลูกชาย​หัว​ปี​ของ​คน​อิสราเอล​ทั้งหมด 19 ใน​พวก​อิสราเอล​ทั้งหลาย เรา​ได้​มอบ​ชาว​เลวี​ให้​กับ​อาโรน​และ​ลูกชาย​ของ​เขา ชาว​เลวี​จะ​ได้รับ​ใช้​ชาว​อิสราเอล​อยู่​ใน​เต็นท์​นัดพบ และ​ช่วย​จัด​การ​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เพื่อ​ให้​ชาว​อิสราเอล​พ้น​โทษ+ 8:19 ช่วย​จัด​การ … พ้น​โทษ หรือ แปล​ตรงๆ​ว่า “เพื่อ​ไถ่​ชาว​อิสราเอล” คือ​พวก​เลวี​จะ​เฝ้า​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​ไม่​ให้​คน​รุก​ล้ำ​เข้า​ไป จะ​ได้​ไม่​ถูก​ลงโทษ จะ​ได้​ไม่​เกิด​โรค​ระบาด​กับ​ชาว​อิสราเอล​ถ้า​พวกเขา​เกิด​ไป​แตะต้อง​ถูก​ของ​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​พวกนั้น​เข้า”

20 โมเสส​และ​อาโรน รวมทั้ง​ชาว​อิสราเอล​ใน​ชุมชน​ทั้งหมด​ก็​ได้​ทำ​ตามนี้ ชาว​อิสราเอล​ทำ​กับ​ชาว​เลวี​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​โมเสส​ไว้​เกี่ยวกับ​พวกเขา 21 ชาว​เลวี​ต่าง​ชำระ​ล้าง​ตัวเอง​ให้​บริสุทธิ์​และ​ซัก​เสื้อผ้า​พวกเขา แล้ว​อาโรน​ก็​ถวาย​พวกเขา​เป็น​เครื่อง​ยื่น​บูชา​ต่อ​พระยาห์เวห์ อาโรน​จะ​กำจัด​ความ​ไม่​บริสุทธิ์​และ​บาป​ให้​กับ​พวกเขา เพื่อ​ทำ​ให้​พวกเขา​บริสุทธิ์ 22 หลังจาก​นั้น ชาว​เลวี​ก็​เข้า​ไป​รับใช้​ใน​เต็นท์​นัดพบ​ได้ ภาย​ใต้​การ​ดูแล​ของ​อาโรน​กับ​ลูกชาย พวกเขา​ทำ​กับ​ชาว​เลวี​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​ไว้

23 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 24 “นี่​คือ​กฎ​สำหรับ​ชาว​เลวี ผู้ชาย​เลวี​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ห้า​ปี​ขึ้น​ไป จะ​ต้อง​เข้า​ไป​ทำ​งาน​แบก​หาม​อยู่​ใน​เต็นท์​นัดพบ 25 แต่​เมื่อ​พวก​เขา​มี​อายุ​ห้าสิบ​ปี พวกเขา​ต้อง​เกษียณ​จาก​การ​ทำ​งาน​แบก​หาม เขา​จะ​ต้อง​ไม่​ทำ​งาน​หนัก​อีก​ต่อ​ไป 26 เขา​อาจ​จะ​ช่วย​งาน​ญาติ​พี่น้อง​ของ​เขา​ได้​ใน​เต็นท์​นัดพบ โดย​การ​ยืน​เป็น​ยาม​เฝ้า​ระวัง แต่​เขา​ต้อง​ไม่​ทำ​งาน​หนัก เจ้า​ต้อง​ทำ​อย่างนี้​เวลา​ที่​เจ้า​มอบ​หมาย​งาน​ให้​คน​เลวี​ทำ”

9

เทศกาล​วัน​ปลด​ปล่อย

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ซีนาย นี่​เป็น​เดือน​แรก​ของ​ปี​ที่​สอง​หลังจาก​ที่​ชาว​อิสราเอล​ออก​มา​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ พระองค์​พูด​ว่า 2 “ชาว​อิสราเอล​จะ​ต้อง​ฉลอง​เทศกาล​ปลดปล่อย ใน​เวลา​ที่​ได้​กำหนด​ไว้ 3 เจ้า​ต้อง​ฉลอง​ใน​เวลา​ที่​ได้​กำหนด​ไว้ คือ​วัน​ที่​สิบสี่​ของ​เดือนนี้ ใน​ช่วง​เย็น​ก่อน​ค่ำ เจ้า​ต้อง​ฉลอง​เทศกาล​ปลดปล่อย​ให้​เป็น​ไป​ตาม​กฎ​และ​ระเบียบ​ต่างๆ​ของ​มัน”

4 โมเสส​จึง​บอก​ชาว​อิสราเอล​ให้​ฉลอง​เทศกาล​ปลดปล่อย 5 พวกเขา​ได้​ฉลอง​เทศกาลนี้​ใน​ตอน​เย็น​ก่อน​ค่ำ ของ​วัน​ที่​สิบ​สี่​ของ​เดือน​แรก ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​โมเสส​ไว้​ทุกอย่าง

6 แต่​มี​บาง​คน​ที่​ไม่​บริสุทธิ์ เพราะ​ไป​ถูก​ศพ​มา ไม่​สามารถ​ร่วม​ฉลอง​กับ​คน​อื่นๆ​ได้ พวกเขา​จึง​มา​พบ​โมเสส​และ​อาโรน​ใน​วันนั้น 7 พวกเขา​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “พวกเรา​ไม่​บริสุทธิ์​เพราะ​ไป​ถูก​ศพ​มา แต่​ทำไม​ถึง​ห้าม​ไม่​ให้​พวกเรา​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ต่อ​พระยาห์เวห์​ใน​เวลา​ที่​กำหนด​นี้ พร้อม​กับ​ชาว​อิสราเอล​คน​อื่นๆ​ละ”

8 โมเสส​บอก​พวกเขา​ว่า “คอย​เดี๋ยว​นะ เรา​จะ​ไป​ถาม​พระยาห์เวห์​ว่า​พระองค์​จะ​เอา​ยังไง​กับ​พวกท่าน”

9 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 10 “ให้​บอก​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘ถ้า​มี​ใคร​ไม่​บริสุทธิ์​เพราะ​ไป​ถูก​ศพ​มา ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ตัว​เจ้า​เอง​หรือ​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​ที่​กำลัง​เดินทาง​อยู่ คนๆ​นั้น​ก็​สามารถ​ฉลอง​เทศกาล​ปลดปล่อย​ได้ 11 พวกเขา​สามารถ​ฉลอง​เทศกาล​นี้​ได้​ใน​ตอน​เย็น​ก่อน​ค่ำ ของ​วัน​ที่​สิบสี่ ของ​เดือน​ที่สอง พวกเขา​ต้อง​กิน​แกะ​ของ​เทศกาลนี้ กับ​ขนมปัง​ไม่​ใส่​เชื้อฟู และ​ผัก​ที่​มี​รส​ขม 12 พวกเขา​จะ​ต้อง​ไม่​ให้​มี​อาหาร​พวกนี้​เหลือ​ถึง​วันรุ่งขึ้น และ​พวกเขา​ต้อง​ไม่​หัก​กระดูก​ของ​แกะ​ด้วย พวกเขา​ต้อง​ฉลอง​เทศกาล​ปลดปล่อย​ให้​เป็น​ไป​ตาม​กฎ​ทุกอย่าง​ของ​เทศกาลนี้ 13 แต่​คน​ที่​บริสุทธิ์ และ​ไม่​ได้​อยู่​ใน​ระหว่าง​การ​เดินทาง แต่​ไม่​ยอม​ฉลอง​เทศกาล​ปลดปล่อยนี้ คนๆ​นั้น​จะ​ต้อง​ถูก​ตัด​ออก​จาก​ประชาชน​ของ​เขา เพราะ​เขา​ไม่​ได้​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ให้​กับ​พระยาห์เวห์​ใน​เวลา​ที่​ได้​กำหนด​ไว้ คนๆ​นั้น​จะ​ต้อง​ถูก​ลง​โทษ​สำหรับ​ความผิด​ของ​เขา

14 ถ้า​มี​ชาว​ต่างชาติ​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเจ้า และ​เขา​อยาก​จะ​ฉลอง​เทศกาล​ปลดปล่อยนี้​ของ​พระยาห์เวห์ เขา​ก็​ฉลอง​ได้ แต่​ต้อง​ทำ​ตาม​กฎ​และ​ระเบียบ​ของ​เทศกาลนี้​ด้วย ไม่ว่า​จะ​เป็น​คน​อิสราเอล​หรือ​คน​ต่าง​ชาติ​ก็​ใช้​กฎ​เดียวกัน’”

เมฆ​และ​ไฟ

(อพย. 40:34-38)

15 ใน​วัน​ที่​ตั้ง​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​เสร็จ​แล้ว ก็​มี​เมฆ​มา​ปกคลุม​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ คือ​เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลงนี้ ใน​ตอน​เย็น​เมฆ​ที่​ปกคลุม​เต็นท์นั้น​ดู​เหมือน​ไฟ​จน​ถึง​ตอน​เช้า 16 เมฆนั้น​ได้​ปกคลุม​เต็นท์​อยู่​ตลอด​เวลา ใน​เวลา​กลาง​คืน เมฆนั้น​ดู​เหมือน​ไฟ มัน​จะ​เป็น​อย่างนี้​ตลอด 17 เมื่อไหร่​ก็​ตาม​ที่​เมฆ​ลอย​ขึ้น​จาก​เต็นท์ ชาว​อิสราเอล​จะ​เริ่ม​เคลื่อน​ย้าย และ​ถ้า​เมฆนั้น​ไป​หยุด​อยู่​ที่​ไหน ชาว​อิสราเอล​ก็​จะ​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ที่​นั่น 18 นี่​เป็น​สัญญาณ​ที่​พระยาห์เวห์​ใช้ เพื่อ​จะ​บอก​กับ​ชาว​อิสราเอล​ว่า​เมื่อไหร่​จะ​เคลื่อน​ย้าย​และ​เมื่อไหร่​จะ​หยุด​ตั้ง​ค่าย พวกเขา​จะ​ตั้ง​ค่าย​อยู่​นาน​เท่า​ที่​เมฆ​ยัง​คง​หยุด​อยู่​เหนือ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ 19 บาง​ครั้ง​เมฆ​จะ​หยุด​อยู่​เหนือ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​เป็น​เวลา​หลาย​วัน ชาว​อิสราเอล​ก็​เชื่อฟัง​คำสั่ง​ของ​พระยาห์เวห์ พวกเขา​จะ​ไม่​เคลื่อน​ย้าย​ไป​ไหน 20 บาง​ครั้ง​เมฆ​ปกคลุม​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​อยู่​แค่​สอง​สาม​วัน พวกเขา​ก็​คอย​ดู​สัญญาณ​จาก​พระยาห์เวห์ ว่า​จะ​ให้​พวกเขา​ตั้ง​ค่าย​ต่อ​หรือ​จะ​ให้​พวกเขา​เคลื่อน​ย้าย 21 บาง​ครั้ง​เมฆ​ปกคลุม​เต็นท์​แค่​ค่ำคืน​เดียว​แล้ว​ก็​ลอย​ไป​ใน​ตอนเช้า พวกเขา​ก็​เคลื่อน​ย้าย​ตาม ไม่​ว่า​จะ​เป็น​กลาง​วัน​หรือ​กลาง​คืน เมื่อ​เมฆ​ลอย​ไป พวกเขา​ก็​เคลื่อน​ย้าย​ตาม 22 ไม่ว่า​จะ​เป็น​แค่​วัน​สอง​วัน หรือ​เป็น​เดือน​หรือ​เป็น​ปี เมื่อไหร่​ก็​ตาม​ที่​เมฆ​ยัง​คง​ปกคลุม​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​อยู่ พวกเขา​ก็​จะ​ตั้ง​ค่าย​อยู่ ไม่​เคลื่อน​ย้าย​ไป​ไหน แต่​เมื่อไหร่​ก็​ตาม​ที่​เมฆ​ลอย​ไป พวกเขา​ก็​เคลื่อน​ย้าย​ตาม 23 พวกเขา​ดู​สัญญาณ​จาก​พระยาห์เวห์​ว่า​เมื่อไหร่​จะ​ให้​ตั้ง​ค่าย​และ​เมื่อไหร่​จะ​ให้​เคลื่อน​ย้าย พวกเขา​รักษา​คำสั่ง​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​สั่ง​ผ่าน​มา​ทาง​โมเสส

10

แตร​เงิน

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 2 “ให้​ทำ​แตร​เงิน​สอง​อัน​สำหรับ​ตัว​เจ้า ให้​เอา​เงิน​มา​ทุบ​เป็น​แตร​สองอันนั้น แตร​สองอันนี้​เอา​ไว้​เป่า​เรียก​คน​มา​ชุมนุม​กัน หรือ​เป่า​บอก​ให้​คน​เคลื่อน​ย้าย​เต็นท์ 3 เมื่อ​เป่า​แตร​ทั้งสอง​ด้วย​เสียง​ยาว ให้​คน​มา​ชุมนุม​กัน​ต่อ​หน้า​เจ้า​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัดพบ 4 แต่​ถ้า​เป่า​แค่​อัน​เดียว ก็​ให้​พวก​ผู้นำ ที่​เป็น​หัวหน้า​ของ​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​อิสราเอล​มา​ชุมนุม​กัน​ต่อ​หน้า​เจ้า

5 เมื่อ​พวกเจ้า​เป่า​แตร​เสียง​สั้น ให้​ค่าย​ทาง​ตะวันออก​เคลื่อน​ที่ 6 เมื่อ​พวกเจ้า​เป่า​แตร​เป็น​เสียง​สั้น​ครั้ง​ที่​สอง ให้​ค่าย​ทาง​ด้าน​ใต้​เคลื่อน​ที่ พวกเขา​ต้อง​เป่า​แตร​เสียง​สั้น​เพื่อ​บอก​ให้​พวกเขา​เคลื่อน​ย้าย 7 แต่​เมื่อ​เจ้า​จะ​เรียก​ประชุม​เจ้า​ต้อง​เป่า​เสียง​ยาว ไม่​ใช่​เสียง​สั้น 8 ให้​พวก​ลูกชาย​ของ​อาโรน​ที่​เป็น​นักบวช​ทั้งหลายนั้น​เป็น​คน​เป่า​แตร นี่​เป็น​กฎ​สำหรับ​เจ้า​ที่​จะ​ใช้​ตลอด​ไป​ชั่วลูก​ชั่วหลาน

9 เมื่อ​เจ้า​ต้อง​ออก​ไป​ทำ​สงคราม​กับ​ศัตรู​ที่​มา​บุกรุก​แผ่นดิน​ของ​เจ้า เจ้า​ต้อง​เป่า​แตร​ทั้งสอง​ด้วย​เสียง​สั้น และ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​จะ​ได้ยิน​และ​จะ​ช่วย​ให้​เจ้า​ปลอดภัย​จาก​ศัตรู​ของ​เจ้า 10 ใน​เวลา​ที่​พวก​เจ้า​มี​งาน​รื่นเริง งาน​เทศกาล​ต่างๆ​และ​งาน​ฉลอง​เริ่ม​เดือน​ใหม่ ให้​พวกเจ้า​เป่า​แตร เมื่อ​พวกเจ้า​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา​และ​เครื่อง​สังสรรค์​บูชา​ของ​พวกเจ้า เสียง​แตร​จะ​เป็น​วิธี​ที่​ทำ​ให้​พระเจ้า​นึก​ถึง​เจ้า+ 10:10 พระเจ้า​นึก​ถึง​เจ้า หรือ เพื่อ​ให้​ท่าน​จดจำ​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ได้ เรา​คือ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า”

ชาว​อิสราเอล​เคลื่อน​ย้าย​ค่าย

11 ใน​วัน​ที่​ยี่สิบ​ของ​เดือน​ที่​สอง​ของ​ปี​ที่​สอง เมฆ​ได้​ลอย​ขึ้น​จาก​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง 12 ชาว​อิสราเอล​จึง​ออก​เดินทาง​จาก​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ซีนาย เมฆ​ลอย​มา​หยุด​อยู่​ที่​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ปาราน 13 นี่​จึง​เป็น​ครั้งแรก​ที่​พวกเขา​เคลื่อน​ย้าย ตาม​สัญญาณ​ของ​พระยาห์เวห์ ที่​สั่ง​ผ่าน​มา​ทาง​โมเสส

14 ค่าย​แรก​ที่​ออก​นำ​หน้า​คือ​ค่าย​ของ​ยูดาห์ มี​สาม​เผ่า​จาก​ค่ายนี้ คือ​เผ่า​ของ​ยูดาห์ มี​นาโชน​ลูกชาย​ของ​อัมมีนาดับ​เป็น​ผู้นำ​กอง+ 10:14 กอง หรือ “กลุ่ม” เป็น​ศัพท์​ทาง​ทหาร​ที่​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​อิสราเอล​มี​การ​จัดการ​ใน​รูปแบบ​ของ​กองทัพ15 เผ่า​ของ​อิสสาคาร์ มี​เนธันเอล​ลูกชาย​ของ​ศุอาร์​เป็น​ผู้นำ​กอง 16 เผ่า​เศบูลุน​มี​เอลีอับ​ลูกชาย​เฮโลน​เป็น​ผู้นำ​กอง ทั้งหมด​เดิน​อยู่​ภาย​ใต้​กอง​ของ​ตน​เอง

17 แล้ว​พวกเขา​ก็​ได้​รื้อ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​ลง ชาว​เกอร์โชน​และ​ชาว​เมรารี​ได้​แบก​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์นั้น​ออก​เดินทาง​เป็น​กอง​ต่อไป

18 ต่อ​จากนั้น​เป็น​ค่าย​ของ​รูเบน มี​สาม​เผ่า​จาก​ค่ายนี้ คือ​เผ่า​รูเบน มี​เอลีซูร์​ลูกชาย​เชเดเออร์​เป็น​ผู้นำ​กอง 19 เผ่า​สิเมโอน​มี​เชลูมิเอล​ลูกชาย​ศูริชัดดัย​เป็น​ผู้นำ​กอง 20 เผ่ากาด มี​เอลียาสาฟ​ลูกชาย​เดอูเอล​เป็น​ผู้นำ​กอง

21 ต่อ​จากนั้น ก็​เป็น​พวก​ชาว​โคฮาท พวกนี้​แบก​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ต่างๆ​ใน​เต็นท์​ตามไป เพื่อ​จะ​ได้​ไป​ถึง​ตอน​ที่​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​ตั้ง​เสร็จ​แล้ว​ใน​ที่​ใหม่

22 ต่อ​จากนั้น​ก็​เป็น​ค่าย​ของ​เอฟราอิม ค่ายนี้​มี​สาม​เผ่า คือ​เผ่า​เอฟราอิม มี​เอลีชามา​ลูกชาย​ของ​อัมมีฮูด​เป็น​ผู้นำ​กอง 23 เผ่า​มนัสเสห์ มี​กามาลิเอล​ลูกชาย​ของ​เปดาซูร์​เป็น​ผู้นำ​กอง 24 เผ่า​เบนยามิน มี​อาบีดัน​ลูกชาย​ของ​กิเดโอนี​เป็น​ผู้นำ​กอง ทั้งหมด​เดิน​อยู่​ภาย​ใต้​กอง​ของ​ตน

25 ค่าย​ที่​คอย​ระวัง​ท้าย​ให้ คือ​ค่าย​ของ​ดาน ค่ายนี้​มี​สาม​เผ่า คือ​เผ่า​ดาน มี​อาหิเยเซอร์​ลูกชาย​อัมมีชัดดัย​เป็น​ผู้นำ​กอง 26 เผ่า​อาเชอร์ มี​ปากีเอล​ลูกชาย​ของ​โอคราน​เป็น​ผู้นำ​กอง 27 เผ่า​นัฟทาลี มี​อาหิรา​ลูกชาย​ของ​เอนัน​เป็น​ผู้นำ​กอง ทั้งหมด​ก็​เดิน​อยู่​ภาย​ใต้​กอง​ของ​ตน

28 เวลา​ที่​ชาว​อิสราเอล​เคลื่อน​ย้าย พวกเขา​ก็​เคลื่อน​ขบวน เป็น​กองๆ​ตาม​ลำดับ​อย่างนี้

29 โมเสส​พูด​กับ​โฮบับ​ลูกชาย​เรอูเอล​ชาว​มีเดียน (เรอูเอล​เป็น​พ่อตา​ของ​โมเสส)+ 10:29 เรอูเอล​เป็น​พ่อตา​ของ​โมเสส ข้อ​ความนี้​อาจ​เข้าใจ​ได้​ว่า​โฮบับ​เป็น “พ่อตา​ของ​โมเสส” แต่​ใน​ที่​อื่น​พ่อตา​ของ​โมเสส​ถูก​เรียกว่า​เรอูเอล (อพยพ 2:18) หรือ​เยโธร (อพยพ 18) ถ้า​ข้อ​ความนี้​พูด​ถึง​โฮบับ (ผู้วินิจฉัย 1:16; 4:11) แล้ว น่า​จะ​แปล​ว่า “การ​เป็น​ญาติ​โดย​การ​แต่งงาน” ใน​กรณี​นั้น​โฮบับ​ก็​คือ​พี่เขย​ของ​โมเสส ว่า “พวกเรา​กำลัง​เดิน​ทาง​ไป​ยัง​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​บอก​ว่า​จะ​ยก​ให้​กับ​พวกเรา ไป​กับ​พวกเรา​สิ เรา​จะ​ดี​กับ​ท่าน เพราะ​พระยาห์เวห์​สัญญา​ที่​จะ​ให้​สิ่ง​ดีๆ​กับ​ชาว​อิสราเอล”

30 แต่​โฮบับ​ตอบ​โมเสส​ว่า “ผม​ไม่​ไป​หรอก ผม​จะ​กลับ​ไป​แผ่นดิน​ของ​ผม กลับ​ไปหา​ครอบครัว​ของ​ผม”

31 โมเสส​จึง​พูด​ว่า “อย่า​ได้​ทิ้ง​พวกเรา​ไป​เลย เพราะ​ท่าน​รู้​ว่า​พวกเรา​ควร​จะ​ตั้ง​ค่าย​ที่​ไหน​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง ช่วย​นำทาง​พวกเรา​หน่อย 32 ถ้า​ท่าน​ไป​กับ​พวกเรา ไม่​ว่า​พระยาห์เวห์​ให้​สิ่ง​ที่​ดีๆ​อะไร​กับ​เรา เรา​ก็​จะ​แบ่ง​สิ่ง​ดีๆ​นั้น​ให้​กับ​ท่าน​ด้วย”

33 พวกเขา​จึง​เคลื่อน​ออก​จาก​ภูเขา​ของ​พระยาห์เวห์ แล้ว​เดิน​ทาง​ไป​เป็น​เวลา​สาม​วัน ตลอด​สาม​วันนั้น นักบวช​ได้​แบก​หีบ​ศักดิ์สิทธิ์​ที่​ใส่​ข้อตกลง​ของ​พระยาห์เวห์ เดิน​นำหน้า​พวกเขา​อยู่​ตลอด​เวลา เพื่อ​หา​ที่​ที่​จะ​ให้​พวกเขา​ตั้ง​ค่าย 34 เมฆ​ของ​พระยาห์เวห์​ลอย​อยู่​เหนือ​พวกเขา​ทุกวัน​ตั้งแต่​ออก​จาก​ค่าย​มา

35 ทุกครั้ง​ที่​หีบ​ศักดิ์สิทธิ์​เคลื่อน​ออก​จาก​ค่าย โมเสส​จะ​พูด​ว่า

“ลุก​ขึ้น​เถิด พระยาห์เวห์

ให้​ศัตรู​ของ​พระองค์​กระจัด​กระจาย​ไป

ให้​คน​ที่​เกลียดชัง​พระองค์ วิ่ง​หนี​พระองค์​ไป”

36 และ​ทุกครั้ง​ที่​เขา​วาง​หีบ​ศักดิ์สิทธิ์​ลง โมเสส​จะ​พูด​ว่า

“กลับ​มา​เถิด+ 10:36 กลับ​มา​เถิด อาจ​จะ​แปล​ได้​อีก​ว่า “พักผ่อน​เถิด” พระยาห์เวห์

มา​สู่​ชาว​อิสราเอล​หลาย​หมื่น​คนนี้”

11

ประชาชน​เริ่ม​บ่น​อีก​ครั้ง

1 ชาว​อิสราเอล​เริ่ม​บ่น​อย่าง​ขมขื่น​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ พระองค์​ได้ยิน​และ​โกรธ พระองค์​จึง​ส่ง​ไฟ​ลง​มา​เผาผลาญ​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา และ​ไฟนั้น​ได้​เผา​บริเวณ​แถวๆ​ริม​ค่าย​หาย​ไป​ส่วน​หนึ่ง 2 พวก​ประชาชน​ต่าง​ร้อง​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ​กับ​โมเสส โมเสส​ได้​อธิษฐาน​กับ​พระยาห์เวห์ และ​ไฟ​ก็​ดับ​ลง 3 เขา​จึง​ตั้ง​ชื่อ​สถาน​ที่​นั้น​ว่า ทาเบราห์+ 11:3 ทาเบราห์ ชื่อนี้​หมายถึง​การ​เผา​ไหม้ เพราะ​ไฟ​จาก​พระยาห์เวห์​ได้​เผาผลาญ​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา

พวก​ผู้นำ​อาวุโส​เจ็ดสิบ​คน

4 พวก​ที่​ชอบ​ก่อ​ปัญหา+ 11:4 พวก​ที่​ชอบ​ก่อ​ปัญหา คน​กลุ่มนี้​อาจ​หมายถึง​ชาว​ต่างชาติ​ที่​อยู่​ร่วม​กับ​ชาว​อิสราเอล​เมื่อ​ครั้ง​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ อยาก​ได้​อาหาร​ที่​ดี​กว่า​นี้ และ​ชาว​อิสราเอล​เอง​ร้องไห้​คร่ำครวญ​อีก​ครั้ง พวกเขา​พูด​ว่า “ใคร​จะ​ให้​เนื้อ​เรา​กิน 5 เรา​คิดถึง​เนื้อ​ปลา​ที่​เรา​ได้​กิน​ใน​อียิปต์ ไม่​ต้อง​จ่าย​อะไร​เลย ยัง​มี​แตงกวา แตงโม ต้น​หอม หัว​หอม​และ​กระเทียม 6 แต่​ตอนนี้​ชีวิต​ของ​เรา​ช่าง​แห้ง​แล้ง​เสีย​เหลือ​เกิน ไม่​มี​อะไร​เลย นอก​จาก​มานานี้” 7 (มานา​มี​ลักษณะ​เหมือน​เมล็ด​ผักชี มี​สี​เหมือน​ยาง​ไม้ 8 ผู้คน​จะ​ไป​เก็บ​รวบรวม​มัน​และ​นำ​ไป​บด​ด้วย​โม่​หิน​หรือ​ตำ​ด้วย​ครก​และ​ต้ม​ใน​หม้อ​และ​ทำ​เป็น​แผ่น​ขนมปัง รสชาติ​เหมือน​กับ​ขนมปัง​แผ่น​ที่​อบ​กับ​น้ำมัน 9 ตอน​กลาง​คืน เมื่อ​น้ำค้าง​ตกใน​ค่าย มานา​จะ​ตก​ลง​มา​พร้อมๆ​กับ​น้ำค้าง​นั้น)

10 ผู้คน​ใน​แต่​ละ​ตระกูล ต่าง​พา​กัน​ยืน​อยู่​หน้า​เต็นท์​ของ​ตัวเอง​ร้องไห้​คร่ำครวญ​กัน โมเสส​ได้ยิน​เสียงนั้น พระยาห์เวห์​โกรธ และ​โมเสส​ก็​ไม่​พอใจ 11 โมเสส​ถาม​พระยาห์เวห์​ว่า “ทำไม​พระองค์​ถึง​ทำให้​เกิด​ปัญหา​พวกนี้​กับ​ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ ทำไม​พระองค์​ไม่​ชอบ​ข้าพเจ้า ถึง​ได้​ให้​ข้าพเจ้า​ต้อง​แบก​ภาระ​ของ​คน​พวกนี้​ทั้งหมด 12 ข้าพเจ้า​ตั้ง​ท้อง​พวกนี้​มา​หรือ ข้าพเจ้า​คลอด​พวกนี้​มา​หรือ พระองค์​ถึง​ได้​พูด​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘อุ้ม​พวกเขา​ไว้​แนบ​อก​เหมือน​คน​เลี้ยง​ที่​อุ้ม​เด็ก​ทารก​ไว้’ เพื่อ​นำ​พวกเขา​ไป​ยัง​ดินแดน​ที่​พระองค์​ได้​สัญญา​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา 13 เมื่อ​พวกเขา​มา​ร้อง​คร่ำครวญ​ต่อหน้า​ข้าพเจ้า พูด​ว่า ‘ให้​เนื้อสัตว์​พวกเรา​กิน​หน่อย’ แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​ไป​หา​เนื้อสัตว์​จาก​ที่​ไหน​มา​ให้​คน​พวกนี้ 14 ลำพัง​ข้าพเจ้า​คนเดียว ไม่​สามารถ​แบก​คน​เหล่านี้​ได้​ทั้งหมด​หรอก มัน​มาก​เกิน​ไป​สำหรับ​ข้าพเจ้า 15 ถ้า​พระองค์​จะ​ทำ​อย่างนี้​กับ​ข้าพเจ้า ฆ่า​ข้าพเจ้า​เลย​ดีกว่า ถ้า​พระองค์​พอใจ​ข้าพเจ้า ก็​ให้​ข้าพเจ้า​ตาย​ไป​ดีกว่า จะ​ได้​ไม่​ต้อง​เจอ​กับ​ปัญหา​พวกนี้​อีก​ต่อ​ไป”

16 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ไป​รวบรวม​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​มา​ให้​เรา​เจ็ดสิบ​คน เอา​คน​ที่​เจ้า​รู้​ว่า​เป็น​ผู้​อาวุโส และ​ผู้นำ​ของ​ประชาชน แล้ว​พา​พวกเขา​มา​ที่​เต็นท์​นัดพบ และ​ให้​พวกเขา​ยืน​อยู่​ที่นั่น​กับ​เจ้า 17 แล้ว​เรา​จะ​ลง​มา​และ​พูด​กับ​เจ้า​ที่นั่น พระวิญญาณ​ที่​อยู่​กับ​เจ้า​นี้ เรา​จะ​เอา​ส่วน​หนึ่ง​ไป​ให้​กับ​พวกเขา พวกเขา​จะ​ช่วย​แบก​ภาระ​ของ​ประชาชน​กับ​เจ้า เพื่อ​เจ้า​จะ​ได้​ไม่​ต้อง​แบก​คน​เดียว

18 ให้​บอก​กับ​ประชาชน​ว่า ‘ชำระ​ตัว​ของ​เจ้า​ให้​บริสุทธิ์​สำหรับ​วัน​พรุ่งนี้ พรุ่งนี้​เจ้า​จะ​ได้​กิน​เนื้อ เพราะ​เจ้า​ได้​ร้อง​คร่ำครวญ​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ว่า “ใคร​จะ​เอา​เนื้อ​มา​ให้​พวกเรา​กิน อยู่​ที่​อียิปต์​ดี​กว่า​นี้​เยอะ​เลย” พระยาห์เวห์​จะ​ให้​เนื้อ​กับ​พวกท่าน และ​พวกท่าน​จะ​ได้​กิน​มัน 19 ท่าน​จะ​ไม่​ได้​กิน​แค่​วัน​สอง​วัน​หรือ​ห้า​วัน หรือ​สิบ​วัน​หรือ​ยี่สิบ​วัน​เท่านั้น 20 แต่​ท่าน​จะ​ได้​กิน​ตลอด​ทั้งเดือน จน​มัน​ทะลัก​ออก​มา​ทาง​จมูก ท่าน​จะ​กิน​จน​ขยะแขยง​ไป​เลย มัน​จะ​เป็น​อย่างนี้ เพราะ​ท่าน​ปฏิเสธ​พระยาห์เวห์​ที่​อยู่​ท่ามกลาง​ท่าน และ​มา​ร้อง​คร่ำครวญ​ต่อหน้า​พระองค์​ว่า “ทำไม​เรา​ถึง​ต้อง​ออก​มา​จาก​อียิปต์​กัน”’”

21 โมเสส​พูด​ว่า “มี​ทหาร​เดิน​เท้า​ตั้ง​หกแสน​คน​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า​ที่นี่ แต่​พระองค์​ยัง​พูด​ว่า ‘เรา​จะ​ให้​เนื้อสัตว์​กับ​พวกเขา​กิน​กัน​ทั้ง​เดือน’ 22 ถึง​ฆ่า​แกะ​และ​วัว​หมด​ทั้งฝูง ก็​ยัง​ไม่​พอ​ให้​พวกเขา​กิน​เลย ถึง​จับ​ปลา​มา​หมดทะเล ก็​ยัง​ไม่​พอ​เลี้ยง​พวกเขา​เลย”

23 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “เจ้า​คิด​ว่า​มือ​ของ​พระยาห์เวห์​สั้น​ไป​หรือ​ยังไง เดี๋ยว​เจ้า​จะ​ได้​เห็น​ว่า​สิ่ง​ที่​เรา​พูด​นั้น​จะ​เกิดขึ้น​กับเจ้าไหม”

24 โมเสส​ออก​ไป​บอก​กับ​ประชาชน​ว่า​พระยาห์เวห์​พูด​อะไร โมเสส​ได้​รวบรวม​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​มา​เจ็ดสิบ​คน โมเสส​ให้​พวกเขา​มา​ยืน​อยู่​รอบๆ​เต็นท์ 25 แล้ว​พระยาห์เวห์​ได้​ลง​มา​ใน​เมฆ และ​พูด​กับ​โมเสส พระองค์​เอา​วิญญาณ​บาง​ส่วน​ที่​อยู่​กับ​โมเสส ไป​ใส่​ไว้​ใน​ผู้​อาวุโส​ทั้ง​เจ็ดสิบ​คนนั้น เมื่อ​พระวิญญาณ​เข้า​ไป​อยู่​ใน​ตัว​พวกเขา พวกเขา​ก็​ตะโกน​พระคำ​ออก​มา​ด้วย​ความ​ยินดี+ 11:25 ตะโกน​พระคำ​ออก​มา​ด้วย​ความ​ยินดี ปกติ​จะ​หมายถึง “พูด​แทน​พระเจ้า” แต่​ใน​ที่นี้​น่า​จะ​หมาย​ความ​ว่า “พระวิญญาณ​ได้​เข้า​ควบคุม​คน​เหล่านี้​ด้วย​วิธี​พิเศษ” แต่​หลังจากนั้น​พวกเขา​ก็​ไม่​เคย​ทำ​อย่างนั้น​อีก​เลย

26 ยัง​มี​ผู้​อาวุโส​สอง​คน​ที่​ไม่​ได้​มา แต่​ยัง​คง​อยู่​ใน​ค่าย คน​หนึ่ง​ชื่อ​เอลดาด อีก​คน​ชื่อ​เมดาด พระวิญญาณ​ก็​เข้า​ไป​อยู่​ใน​ตัว​พวกเขา พวกเขา​ก็​อยู่​ใน​กลุ่ม​ของ​ผู้​อาวุโส​ทั้ง​เจ็ดสิบ​คนนั้น​ด้วย แต่​พวกเขา​ไม่​ได้​ไป​ที่​เต็นท์ ดังนั้น พวกเขา​จึง​ตะโกน​พระคำ​ออก​มา​ด้วย​ความ​ยินดี​อยู่​ใน​ค่าย 27 ชาย​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​วิ่ง​ออก​มา​บอก​กับ​โมเสส​ว่า “เอลดาด​และ​เมดาด​กำลัง​ตะโกน​พระคำ​ด้วย​ความ​ยินดี​อยู่​ใน​ค่าย”

28 โยชูวา​ลูกชาย​ของ​นูน พูด​กับ​โมเสส​ว่า “โมเสส นาย​ท่าน หยุด​พวกเขา​เถิด” โยชูวา เป็น​ผู้ช่วย​ของ​โมเสส​ตั้งแต่​โยชูวา​ยัง​เป็น​หนุ่ม+ 11:28 ตั้งแต่​โยชูวา​ยัง​เป็น​หนุ่ม คำนี้​อาจ​จะ​แปล​ว่า “เป็น​ผู้​หนึ่ง​ที่​ได้รับ​เลือก​มา”

29 แต่​โมเสส​พูด​กับ​โยชูวา​ว่า “อิจฉา​แทน​เรา​หรือ เรา​อยาก​จะ​ให้​คน​ของ​พระยาห์เวห์​ทุกคน​ตะโกน​พระคำ​ออก​มา​ด้วย​ความ​ยินดี เรา​อยาก​ให้​พระยาห์เวห์​ใส่​พระวิญญาณ​ลง​ใน​ตัว​พวกเขา” 30 แล้ว​โมเสส​และ​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​ก็​กลับ​เข้า​ค่าย

นกคุ่ม​มา​ถึง

31 มี​ลม​พัด​มา​จาก​พระยาห์เวห์ และ​ได้​พา​เอา​นกคุ่ม​มา​จาก​ทะเล​มา​ตก​กระจัด​กระจาย​อยู่​รอบ​ค่าย มี​นกคุ่ม​มากมาย​ทั่ว​ทุกทิศ มี​ระยะทาง​ยาว​เท่ากับ​คน​เดิน​หนึ่ง​วัน และ​มัน​ตก​ทับถม​กัน​สูง​ถึง​สอง​ศอก+ 11:31 สอง​ศอก หรือ 1 เมตร32 ผู้คน​ต่าง​ออก​ไป​เก็บ​นกคุ่ม​พวกนั้น​ตลอด​ทั้งวัน​ทั้งคืน​ไป​จนกระทั่ง​ถึง​อีก​วัน​หนึ่ง​เต็มๆ พวกเขา​เก็บ​ได้​อย่าง​น้อย​คนละ​สองพัน​สองร้อย​ลิตร+ 11:32 สองพัน​สองร้อย​ลิตร หรือ 10 โฮเมอร์ พวกเขา​ตาก​นกคุ่ม​ไป​ทั่ว​ค่าย

33 ใน​ระหว่าง​ที่​เนื้อ​ยัง​อยู่​ระหว่าง​ฟัน ยัง​ไม่​ทัน​กัด​กิน​กัน​เลย พระยาห์เวห์​ก็​โกรธ​พวกเขา พระองค์​ทำ​ให้​พวกเขา​เป็น​โรค​ระบาด​อย่าง​ร้ายแรง 34 พวกเขา​จึง​ตั้งชื่อ​สถานที่​นั้น​ว่า ขิบโรท-หัทธาอาวาห์+ 11:34 ขิบโรท-หัทธาอาวาห์ หมายถึง​หลุม​ฝังศพ​ของ​ความ​กระหาย​อยาก เพราะ​ที่​นั่น​พวกเขา​ได้​ฝังศพ​ของ​คน​ที่​กระหาย​อยาก​กิน​เนื้อสัตว์

35 ประชาชน​ออก​เดินทาง​จาก​ขิบโรท-หัทธาอาวาห์​ไป​ถึง​ฮาเซโรท และ​พวกเขา​ก็​พัก​อยู่​ที่นั่น

12

มิเรียม​และ​อาโรน​บ่น​เกี่ยวกับ​โมเสส

1 มิเรียม​และ​อาโรน​พูด​ต่อต้าน​โมเสส เพราะ​ผู้หญิง​ชาว​เอธิโอเปีย ที่​โมเสส​แต่งงาน​ด้วย และ​โมเสส​ก็​แต่งงาน​กับ​ผู้หญิง​ชาว​เอธิโอเปีย​นั้น​จริง 2 พวกเขา​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์​พูด​ผ่าน​โมเสส​คน​เดียว​หรือ​ยังไง พระองค์​พูด​ผ่าน​เรา​ด้วย​ไม่ใช่หรือ” พระยาห์เวห์​ได้ยิน​ที่​เขา​พูด 3 โมเสส​เป็น​คน​ที่​ถ่อมตัว​มาก ถ่อม​กว่า​ใครๆ​ใน​โลกนี้ 4 ใน​ทันใดนั้น​เอง พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส อาโรน​และ​มิเรียม​ว่า “พวกเจ้า​ทั้งสาม​คน ออก​มา​ที่​เต็นท์​นัดพบ”

พวกเขา​ทั้งสาม​คน​ได้​ออก​มา​ที่​เต็นท์ 5 พระยาห์เวห์​ลง​มา​ใน​เสา​เมฆ และ​มา​หยุด​อยู่​ที่​ทางเข้า​เต็นท์ แล้ว​พระองค์​ก็​ร้อง​เรียกว่า “อาโรน​และ​มิเรียม” ทั้งสอง​คน​ออก​มา 6 พระองค์​พูด​ว่า “ฟัง​เรา​ให้​ดี ตอน​ที่​มี​ผู้พูดแทนพระเจ้า​ท่ามกลาง​เจ้า เรา ยาห์เวห์ จะ​แสดง​ตัว​ของ​เรา​ให้​กับ​เขา​เห็น​ใน​นิมิต เรา​จะ​พูด​กับ​เขา​ใน​ความฝัน 7 แต่​สำหรับ​โมเสส ผู้รับใช้​ของ​เรา มัน​ไม่​ได้​เป็น​อย่างนั้น เรา​ฝาก​ทั้ง​ครัวเรือน​ของ​เรา​ไว้​กับ​เขา 8 เวลา​เรา​พูด​กับ​เขา เรา​ได้​พูด​กับ​เขา​ต่อหน้า และ​บอก​เขา​ชัดเจน​ถึง​สิ่ง​ที่​เรา​จะ​ให้​เขา​ทำ ไม่​ต้อง​ใช้​เรื่องเล่า​ต่างๆ​ที่​มี​ความ​หมาย​แอบแฝง​อยู่ และ​เขา​สามารถ​มองเห็น​รูปลักษณ์​ของ​พระยาห์เวห์​ได้​โดย​ตรง พวกเจ้า​กล้าดี​ยังไง​ถึง​ได้​มา​พูด​ต่อต้าน​โมเสส​ผู้รับใช้​ของ​เรา”

9 พระยาห์เวห์​โกรธ​พวกเขา และ​พระองค์​ก็​จาก​ไป 10 เมื่อ​เมฆ​ลอย​ไป​จาก​เต็นท์ ก็​มี​เกร็ด​ขาวๆ​เหมือน​หิมะ​โผล่​ขึ้น​มา​ตาม​ผิวหนัง​ของ​มิเรียม เมื่อ​อาโรน​หัน​มา​ที่​มิเรียม ก็​เห็น​เกร็ด​สีขาว​บน​ตัว​นาง

11 อาโรน​จึง​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “เจ้านาย​ของ​เรา อย่า​ได้​ลงโทษ​พวกเรา​เลย ที่​เรา​ได้​ทำ​บาป​โง่ๆ​ลง​ไป 12 ขอ​อย่า​ให้​นาง​เป็น​เหมือน​เด็ก​ที่​ตาย​ตอน​คลอด​แล้ว​เนื้อ​แหว่ง​ไป​ครึ่ง​หนึ่ง​เลย”

13 โมเสส​ร้องขอ​ต่อ​พระยาห์เวห์ “พระเจ้า ขอ​ได้​โปรด​ช่วย​รักษา​นาง​ด้วย​เถิด”

14 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ถ้า​พ่อ​ของ​นาง​ถุย​น้ำลาย​ใส่​หน้า​นาง นาง​จะ​รู้สึก​อับอาย​ไป​ถึง​เจ็ด​วัน​ใช่​ไหม ถ้า​อย่างนั้น​ให้​ไล่​นาง​ออก​ไป​อยู่​นอก​ค่าย​เจ็ดวัน หลัง​จาก​นั้น ก็​ให้​นำ​นาง​กลับ​มา​ได้”

15 พวกเขา​จึง​นำ​ตัว​มิเรียม​ออก​ไป​ไว้​นอก​ค่าย​เป็น​เวลา​เจ็ดวัน​และ​ประชาชน​ก็​ไม่​ได้​เดิน​ทาง​ต่อ รอ​จน​นำ​มิเรียม​กลับ​มา 16 หลัง​จาก​นั้น​ประชาชน​ก็​ออก​จาก​ฮาเซโรท และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ปาราน

13

เหล่า​ผู้​สอดแนม​ไป​คานาอัน

(ฉธบ. 1:19-33)

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 2 “ส่ง​คน​ของ​เจ้า​ออก​ไป​สำรวจ​แผ่นดิน​คานาอัน แผ่นดิน​ที่​เรา​จะ​ให้​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล พวกเจ้า​ต้อง​ส่ง​ผู้นำ​คน​หนึ่ง​ของ​แต่​ละ​เผ่า​เข้า​ไป”

3 โมเสส​จึง​ส่ง​พวกนี้​ไป​จาก​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ปาราน ตาม​คำสั่ง​ของ​พระยาห์เวห์ ทุกคน​ล้วน​เป็น​ผู้นำ​ของ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล 4 ต่อ​ไป​นี้​เป็น​รายชื่อ​ของ​พวกเขา

ชัมมุอา​ลูกชาย​ศักเกอร์ จาก​เผ่า​ของ​รูเบน

5 ชาฟัท​ลูกชาย​โฮรี จาก​เผ่า​ของ​สิเมโอน

6 คาเลบ​ลูก​ชาย​เยฟุนเนห์ จาก​เผ่า​ของ​ยูดาห์

7 อิกาล​ลูกชาย​โยเซฟ จาก​เผ่า​ของ​อิสสาคาร์

8 โฮเชยา​ลูกชาย​นูน จาก​เผ่า​ของ​เอฟราอิม

9 ปัลที​ลูกชาย​ราฟู จาก​เผ่า​ของ​เบนยามิน

10 กัดเดียล​ลูก​ชาย​โสดี จาก​เผ่า​ของ​เศบูลุน

11 กัดดี​ลูกชาย​สุสี จาก​เผ่า​ของ​โยเซฟ ซึ่ง​มา​จาก​เผ่า​ของ​มนัสเสห์

12 อัมมีเอล​ลูกชาย​เกมัลลี จาก​เผ่า​ของ​ดาน

13 เสธูร์​ลูกชาย​มีคาเอล จาก​เผ่า​ของ​อาเชอร์

14 นาบี​ลูกชาย​โวฟสี จาก​เผ่า​ของ​นัฟทาลี

15 เกอูเอล​ลูกชาย​มาคี จาก​เผ่า​ของ​กาด

16 ทั้งหมดนั้น​เป็น​ราย​ชื่อ​ของ​คน​ที่​โมเสส​ส่ง​ออก​ไป​สอดแนม+ 13:16 สอดแนม แอบ​สืบ​ความ​ลับ​หรือ​สำรวจ​ดู​กำลัง​ฝ่าย​ตรง​ข้าม แผ่นดิน​นั้น (โมเสส​ได้​เปลี่ยน​ชื่อ​โฮเชยา​ลูกชาย​ของ​นูน​เป็น​โยชูวา+ 13:16 โยชูวา แปล​ว่า “พระยาห์เวห์​ช่วย​ให้​รอด” ใน​สำเนา​พระคัมภีร์​เดิม​ฉบับ​ภาษา​กรีก ใช้​คำ​ว่า “เยซู” ดู​เพิ่ม​เติม​ได้​จาก หนังสือ มัทธิว 1:21)

17 ตอน​ที่​โมเสส​กำลัง​จะ​ส่ง​พวกเขา​ไป​สำรวจ​ดินแดน​คานาอัน โมเสส​พูด​ว่า “ไป​ที่​เนเกบ​และ​ขึ้น​ไป​ที่​แถบ​เนินเขานั้น 18 ไป​ดู​ว่า​แผ่นดินนั้น​เป็น​อย่างไร ให้​ดู​ว่า​คน​ที่​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น​แข็งแรง​หรือ​อ่อนแอ ให้​ดู​ว่า​พวกเขา​มี​จำนวน​มาก​หรือ​น้อย 19 ให้​ดู​ว่า​แผ่นดิน​ที่​พวกเขา​อาศัย​อยู่​เป็น​อย่างไร ดี​หรือ​ไม่​ดี ให้​ดู​ว่า​เมือง​ที่​พวกเขา​อยู่​นั้น​เปิด​โล่ง​หรือ​มี​กำแพง​ล้อมรอบ 20 ให้​ดู​ว่า​แผ่นดิน​นั้น​อุดม​สมบูรณ์​หรือ​ฝืดเคือง และ​ให้​ดู​ว่า​มี​ต้นไม้​หรือ​เปล่า พยายาม​เอา​ผลไม้​จาก​ดินแดน​นั้น​กลับ​มา​ด้วย” (ช่วงนี้​เป็น​หน้า​องุ่น​สุก​พอดี)

21 พวกเขา​จึง​ไป​สำรวจ​ดินแดนนั้น จาก​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ศิน​ถึง​เรโหบ​และ​เลโบ ฮามัท 22 พวกเขา​ขึ้น​ไป​ที่​เนเกบ​และ​มา​ถึง​เมือง​เฮโบรน ซึ่ง​มี​ตระกูล​ของ​อาหิมาน เชชัย​และ​ทัลมัย ลูกหลาน​ของ​อานาค​อยู่​ที่นั่น (เมือง​เฮโบรน​สร้าง​ก่อน​เมือง​โศอัน​ใน​ประเทศ​อียิปต์​อยู่​เจ็ดปี) 23 แล้ว​พวกเขา​ก็​มา​ถึง​หุบเขา​เอชโคล์+ 13:23 เอชโคล์ คำนี้​ใน​ภาษา​ฮีบรู​มี​ความ​หมาย​ว่า “พวงองุ่น” พวกเขา​ได้​ตัด​องุ่น​พร้อม​กิ่ง​มา​พวง​หนึ่ง แล้ว​เอา​คาน​สอด​หาม​กัน​มา​สอง​คน พวกเขา​แบก​มะเดื่อ​และ​ทับทิม​มา​ด้วย 24 พวกเขา​เรียก​สถานที่​นั้น​ว่า หุบเขา​เอชโคล์ เพราะ​มัน​เป็น​สถานที่​ที่​ชาว​อิสราเอล​ไป​ตัด​เถา​องุ่น​นั้น​มา

25 หลังจาก​สำรวจ​ดินแดน​นั้น​ได้​สี่สิบ​วัน พวกเขา​ก็​กลับ​มา​ที่​ค่าย 26 พวกเขา​มา​หา​โมเสส อาโรน​และ​ชุมชน​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ปาราน ที่​เคเดช แล้ว​พวกเขา​ได้​รายงาน​ให้​โมเสส อาโรน รวมทั้ง​คน​ใน​ชุมชน​ฟัง พวกเขา​ได้​เอา​ผลไม้​ที่​เก็บ​มา​ได้​มา​ให้​ดู 27 พวกเขา​บอก​โมเสส​ว่า “พวกเรา​ได้​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​ท่าน​ได้​ส่ง​พวกเรา​ไป​มา​แล้ว มัน​เป็น​ดินแดน​ที่​อุดม​สมบูรณ์+ 13:27 ดินแดน​ที่​อุดม​สมบูรณ์ หรือ​แปล​ตรงๆ​ได้​ว่า “ดินแดน​ที่​เต็ม​ไป​ด้วน​น้ำนม​และ​น้ำเชื่อม​ผลไม้​ไหล​อยู่” และ​นี่​คือ​ผลไม้​ของ​มัน 28 แต่​ประชาชน​ที่​อยู่​ที่นั่น​แข็งแรง เมือง​ต่างๆ​ก็​มี​กำแพง​ขนาดใหญ่​ล้อมรอบ พวกเรา​ยัง​เห็น​ชาว​อานาค+ 13:28 ชาว​อานาค คน​เหล่านี้​มี​ชื่อ​เสียง​ใน​ด้าน​การ​เป็น​นักรบ​ที่​ตัว​ใหญ่​และ​มี​พลัง​มาก ที่​นั่น​ด้วย 29 ชาว​อามาเลค​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​เนเกบ ชาว​ฮิตไทต์ ชาว​เยบุส​และ​ชาว​อาโมไรต์​อาศัย​อยู่​ตาม​แถบ​เนินเขา ส่วน​ชาว​คานาอัน​อาศัย​ตาม​ชายฝั่ง​ทะเล​และ​ริม​ฝั่ง​แม่น้ำ​จอร์แดน”

30 คาเลบ​บอก​ให้​ประชาชน​ที่​อยู่​ใกล้​โมเสส​เงียบ​ลง และ​เขา​ก็​พูด​ว่า “เรา​ควร​จะ​บุก​ขึ้น​ไป​ยึด​เอา​แผ่นดินนั้น​มา​เป็น​ของ​เรา เพราะ​เรา​จะ​ชนะ​มัน​แน่”

31 แต่​คน​อื่น​ที่​ขึ้น​ไป​กับ​คาเลบ​ด้วย​พูด​ว่า “พวกเรา​สู้​พวกมัน​ไม่​ได้​แน่ เพราะ​พวกมัน​แข็งแรง​กว่า​เรา​มาก” 32 พวกนี้​เอา​แต่​ข่าว​ร้าย​มา​รายงาน​ให้​ประชาชน​อิสราเอล​ฟัง​เกี่ยวกับ​แผ่นดิน​ที่​พวกเขา​ไป​สำรวจ​มานั้น พวกเขา​พูด​ว่า “แผ่นดิน​ที่​พวกเรา​ไป​สำรวจ​มา​นั้น เป็น​แผ่นดิน​ที่​กิน​คน​ที่​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น+ 13:32 กิน​คน​ที่​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น อาจ​เป็น​การ​พูด​แสดง​ถึง​ความ​ไม่​ปลอดภัย​ของ​ดินแดนนั้น​ซึ่ง​ก็​คือ​สงคราม​ระหว่าง​คน​ใน​แผ่นดินนั้น​หรือ​ระหว่าง​คน​ใน​แผ่นดิน​กับ​ชนชาติ​อื่น แถม​คน​ที่​เรา​เห็น​ที่​นั่น ก็​ตัว​ใหญ่​เท่ายักษ์ 33 พวกเรา​เห็น​ชาว​เนฟิล+ 13:33 ชาว​เนฟิล ครอบครัว​ที่​มี​ชื่อ​เสียง​ใน​การ​เป็น​นัก​ต่อสู้​ที่​ตัว​ใหญ่​และ​มี​พลัง​มาก (ดู ปฐมกาล 6:24) ที่​นั่น​ด้วย (ลูกหลาน​ของ​อานาค​ก็​มา​จาก​เนฟิล) พวกเรา​รู้สึก​เหมือน​ตัวเอง​เป็น​ตั๊กแตน และ​พวกเขา​ก็​เห็น​เรา​เหมือน​ตั๊กแตน​ด้วย”

14

ประชาชน​เริ่ม​บ่น​อีก​ครั้ง

1 พวก​ประชาชน​ต่าง​โห่ร้อง​เสียงดัง​และ​ใน​คืนนั้น​พวกเขา​ก็​ร้องห่ม​ร้องไห้​กัน 2 ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​บ่น​ต่อว่า​โมเสส​และ​อาโรน พวกเขา​ทั้งหมด​พูด​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า “น่า​จะ​ปล่อย​ให้​พวกเรา​ตาย​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์​หรือ​ไม่ก็​ทิ้ง​ให้​พวกเรา​ตาย​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้งนี้ 3 พระยาห์เวห์​พา​พวกเรา​มา​ที่​แผ่นดินนี้ เพื่อ​มา​ล้ม​ตาย​ด้วย​ดาบ​ทำไม​กัน แล้ว​เมีย​และ​ลูกๆ​ของ​พวกเรา​ก็​จะ​ถูก​จับ​ไป อย่างนี้​พวกเรา​กลับ​ไป​อียิปต์​ไม่​ดี​กว่า​หรือ”

4 พวกเขา​พูด​กัน​ว่า “ให้​พวกเรา​เลือก​หัวหน้า​คน​ใหม่ มา​นำ​พวกเรา​กลับ​ไป​อียิปต์​กัน​ดี​กว่า”

5 โมเสส​และ​อาโรน​ก้ม​ลง​กับ​พื้น ต่อหน้า​ชาว​อิสราเอล​ที่​ชุมนุม​กัน​อยู่​ที่นั่น 6 โยชูวา​ลูกชาย​ของ​นูน​และ​คาเลบ​ลูกชาย​เยฟุนเนห์ สอง​คนนี้​ที่​ได้​ไป​สำรวจ​ดินแดน​แห่งนั้น​ด้วย ทั้งสอง​คน​ก็​โกรธ​ฉีกเสื้อผ้า+ 14:6 ฉีกเสื้อผ้า เป็น​วิธี​ที่​พวกเขา​แสดง​ความ​โกรธ ของ​ตน​ออก 7 ทั้งสอง​พูด​กับ​ชาว​อิสราเอล​ที่​ชุมนุม​กัน​อยู่​ว่า “แผ่นดิน​ที่​พวกเรา​เดินทาง​เข้า​ไป​สำรวจนั้น​เป็น​แผ่นดิน​ที่​ดี​มาก​จริงๆ 8 ถ้า​พระยาห์เวห์​พอใจ​พวกเรา พระองค์​จะ​นำ​พวกเรา​เข้า​ใน​แผ่นดินนั้น และ​พระองค์​จะ​ยก​แผ่นดินนั้น​ให้​กับ​พวกเรา เป็น​แผ่นดิน​ที่​อุดม​สมบูรณ์ 9 ดังนั้น อย่า​ได้​กบฏ​ต่อ​พระยาห์เวห์​เลย และ​ไม่​ต้อง​กลัว​คน​ใน​แผ่นดิน​นั้น​ด้วย เพราะ​พวกมัน​เป็น​เหยื่อ​ของ​พวกเรา และ​สิ่ง​ที่​ป้องกัน​พวกมัน​ก็​ไม่​มี​แล้ว แต่​พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​พวกเรา อย่า​กลัว​พวกมัน​เลย”

10 คน​ที่​ชุมนุม​กัน​นั้น​ขู่​ว่า​จะ​เอา​หิน​ขว้าง​เขา​ทั้งสอง แล้ว​รัศมี​ของ​พระยาห์เวห์ ก็​ปรากฏ​ขึ้น​ที่​เต็นท์​นัดพบ ต่อหน้า​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด 11 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “พวกนี้​จะ​ดูหมิ่น​เรา​ไป​อีก​นาน​แค่​ไหน พวกเขา​จะ​ไม่​ไว้ใจ​เรา​ไป​อีก​นาน​แค่ไหน ทั้งๆ​ที่​เรา​ได้​แสดง​การ​อัศจรรย์​มากมาย​ให้​พวกเขา​เห็น​แล้ว 12 เรา​จะ​ให้​เกิด​โรค​ระบาด​ร้ายแรง​กับ​พวกเขา​และ​เรา​จะ​ทำลาย​พวกเขา และ​เรา​จะ​ทำ​ให้​เจ้า​เป็น​ชนชาติ​ที่​ยิ่งใหญ่​และ​เข้มแข็ง​กว่า​คน​พวกนี้”

13 โมเสส​พูด​กับ​พระยาห์เวห์​ว่า “ถ้า​พระองค์​ทำ​อย่างนี้ ชาว​อียิปต์​จะ​ได้ยิน​เกี่ยวกับ​เรื่องนี้ เพราะ​พระองค์​ใช้​ฤทธิ์​อำนาจ​ของ​พระองค์​นำ​ประชาชน​เหล่านี้​ออก​มา​จาก​ท่ามกลาง​พวกเขา 14 ชาว​อียิปต์​จะ​บอก​กับ​คน​ที่​อาศัย​อยู่​บน​แผ่นดินนี้ พวกเขา​ก็​รู้​อยู่​แล้ว​ว่า​พระองค์ พระยาห์เวห์ ได้​อยู่​ท่ามกลาง​คน​พวกนี้ และ​รู้​อีก​ว่า​พระองค์ พระยาห์เวห์​ได้​ปรากฏ​ให้​คน​พวกนี้​เห็น​ด้วย​ตา​เปล่า พวกเขา​รู้​ว่า​เมฆ​ของ​พระองค์​อยู่​เหนือ​คน​พวกนี้ พวกเขา​ก็​รู้​ว่า​ใน​เวลา​กลาง​วัน พระองค์​นำ​หน้า​คน​พวกนี้​ใน​เสา​เมฆ ส่วน​ใน​เวลา​กลาง​คืน​พระองค์​นำ​หน้า​คน​พวกนี้​ใน​เสา​ไฟ 15 ถ้า​พระองค์​ฆ่า​คน​พวกนี้​ทั้งหมด ชนชาติ​ทั้งหลาย​ที่​ได้ยิน​เกี่ยวกับ​พระองค์​ก็​จะ​พูด​กัน​ว่า 16 ‘เป็น​เพราะ​พระยาห์เวห์​ไม่​สามารถ​นำ​คน​พวกนี้​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระองค์​ได้​สัญญา​ไว้​กับ​พวกเขา พระองค์​จึง​ฆ่า​พวกเขา​เสีย​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง’

17 ตอนนี้​ขอให้​ฤทธิ์​อำนาจ​ของ​พระยาห์เวห์​ยิ่งใหญ่ เหมือน​กับ​ที่​พระองค์​ได้​พูด​ไว้ 18 พระองค์​พูด​ว่า ‘เรา ยาห์เวห์​โกรธ​ช้า แต่​เรา​มี​ความรัก​ยิ่งใหญ่ เรา​อภัย​ให้​กับ​คน​ที่​ทำ​บาป​และ​แหก​กฎ แต่​เรา​จะ​ไม่​เว้น​โทษ​ให้​ทั้งหมด เรา​จะ​ลงโทษ​คน​พวกนั้น รวมทั้ง​ลูก หลาน เหลน ของ​เขา​ด้วย สำหรับ​ความ​ผิดบาป​ที่​พวกเขา​ทำนั้น’ 19 ดังนั้น ได้​โปรด​ให้​อภัยบาป​ของ​คน​พวกนี้ ด้วย​ความรัก​อัน​ยิ่งใหญ่​ของ​พระองค์ เหมือน​กับ​ที่​พระองค์​ได้​อภัย​ให้​กับ​พวกเขา​ตั้ง​แต่​ตอน​ที่​พวกเขา​ออก​จาก​อียิปต์​มา​จน​ถึง​เดี๋ยวนี้”

20 พระยาห์เวห์​พูด​ว่า “เรา​จะ​อภัย​ให้ ตาม​ที่​เจ้า​ขอ 21 เรา​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ขนาด​ไหน และ​โลก​ทั้งใบนี้​ปกคลุม​ด้วย​รัศมี​ของ​พระยาห์เวห์​อย่าง​แน่นอน​ขนาด​ไหน ก็​ให้​แน่ใจ​ขนาดนั้น​เลย​ว่า เรา​สัญญา​ว่า 22 คน​พวกนี้​ทั้งหมด​ที่​ได้​เห็น​รัศมี​ของ​เรา​และ​เหตุการณ์​อัน​มหัศจรรย์​ของ​เรา ที่​เรา​ได้​ทำ​ใน​อียิปต์​และ​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง และ​ได้​ลองดี​กับ​เรา​ถึง​สิบครั้ง​และ​ไม่​เชื่อฟัง​เรา 23 คน​พวกนี้​ทั้งหมด​จะ​ไม่​ได้​เห็น​แผ่นดิน​ที่​เรา​ได้​สัญญา​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา รวมทั้ง​คน​พวกนั้น​ทุกคน​ที่​ไม่​เคารพ​ยำเกรง​เรา จะ​ไม่​ได้​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดินนั้น​ด้วย 24 แต่​เพราะ​คาเลบ​ผู้รับใช้​เรา คิด​แตกต่าง​จาก​คน​พวกนั้น และ​ติดตาม​เรา​ทุกอย่าง เรา​จะ​นำ​เขา​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เขา​เคย​เข้า​ไป​แล้ว และ​ลูกหลาน​ของ​เขา​ก็​จะ​ได้​ครอบ​ครอง​แผ่นดินนั้น 25 ชาว​อามาเลค​และ​ชาว​คานาอัน​อาศัย​อยู่​ใน​หุบเขา ดังนั้น​ใน​วัน​พรุ่งนี้ ให้​เดิน​ทาง​กลับ​เข้า​ไป​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง โดย​ใช้​เส้นทาง​ที่​มุ่ง​สู่​ทะเล​แดง”

พระยาห์เวห์​ลงโทษ​ประชาชน

26 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า 27 “ไอ้​พวก​ชั่วช้านี้​จะ​บ่น​ต่อว่า​เรา​ไป​อีก​นาน​แค่ไหน เรา​ได้ยิน​เสียง​บ่น​ของ​พวก​ชาว​อิสราเอล​ที่​บ่น​ต่อว่า​เรา 28 ให้​บอก​พวกมัน​ว่า ‘พระยาห์เวห์​บอก​ว่า “เรา​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ขนาด​ไหน ก็​ให้​แน่ใจ​ขนาดนั้น​เลย​ว่า เรา​จะ​ทำ​กับ​เจ้า​เหมือน​กับ​ที่​เจ้า​ได้​บ่น​ใส่​หู​เรา 29 พวกเจ้า​จะ​ตาย​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​นี้ พวกเจ้า​ทุกคน​ที่​ได้​นับ​ไว้​แล้ว ทุกคน​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป​ที่​ได้​บ่น​ต่อว่า​เรา 30 เจ้า​จะ​ไม่​ได้​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​ได้​สัญญา​ไว้​ว่า​จะ​ให้​เจ้า​เข้า​ไป​อยู่ ยกเว้น​คาเลบ​ลูกชาย​ของ​เยฟุนเนห์​และ​โยชูวา​ลูกชาย​ของ​นูน 31 และ​ลูกๆ​ของ​เจ้า​ที่​เจ้า​บอก​ว่า​จะ​ถูก​จับ​ตัว​ไป เรา​จะ​พา​พวกเขา​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดินนั้น และ​พวกเขา​จะ​รู้จัก​แผ่นดิน​ที่​พวกเจ้า​ปฏิเสธ 32 แต่​พวกเจ้า​จะ​ต้อง​ตาย​อยู่​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​นี้

33 ลูกๆ​ของ​พวกเจ้า​จะ​เป็น​คน​เลี้ยง​แกะ​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​เป็น​เวลา​สี่สิบ​ปี พวกเขา​จะ​ต้อง​ทน​ทุกข์ทรมาน​เพราะ​ความ​ไม่​ซื่อสัตย์​ของ​พวกเจ้า จนกว่า​พวกเจ้า​จะ​ตายกัน​หมด​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง 34 พวกเจ้า​จะ​ต้อง​ทนทุกข์​เพราะ​บาป​ของ​พวกเจ้า​เป็น​เวลา​สี่สิบ​ปี ซึ่ง​เท่ากับ​จำนวน​สี่สิบ​วัน​ที่​พวกเจ้า​เข้า​ไป​สำรวจ​แผ่นดินนั้น หนึ่งปี​ต่อ​หนึ่งวัน แล้ว​เจ้า​จะ​ได้​รู้​ว่า​เมื่อ​เรา​ขัดขวาง​เจ้านั้น มัน​จะ​เป็น​อย่างไร”’+ 14:34 เมื่อ​เรา … เป็น​อย่างไร หรือ​อาจ​จะ​แปล​ได้​ว่า “เมื่อ​เจ้า​ขัดขวาง​เรานั้น มัน​จะ​เป็น​อย่างไร”

35 เรา ยาห์เวห์ ได้​พูด​ไว้​แล้ว​ว่า เรา​จะ​ทำ​อย่างนี้​กับ​ไอ้พวก​ชั่วช้านี้​ทุกคน ที่​ได้​มา​ชุมนุม​กัน​ต่อต้าน​เรา พวกมัน​ทุกคน​จะ​ต้อง​ตาย​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้งนี้”

36 พวก​ผู้ชาย​ที่​โมเสส​ส่ง​เข้า​ไป​สำรวจ​แผ่นดินนั้น ได้​กลับ​มา และ​รายงาน​เกี่ยวกับ​แผ่นดินนั้น​อย่าง​เสียๆ​หายๆ​ทำ​ให้​ผู้คน​ทั้งหมด​บ่น​ต่อ​ว่า​พระยาห์เวห์ 37 พระยาห์เวห์​ได้​ทำ​ให้​ผู้ชาย​พวกนี้​ที่​ได้​รายงาน​เกี่ยวกับ​แผ่นดินนั้น​อย่าง​เสียๆ​หายๆ​ตาย​หมด​ด้วย​โรคระบาด 38 ผู้ชาย​ทั้งหมด​ที่​เข้า​ไป​สำรวจ​แผ่นดิน​นั้น มี​แต่​โยชูวา​ลูกชาย​ของ​นูน​และ​คาเลบ​ลูกชาย​เยฟุนเนห์​เท่านั้น​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่

ประชาชน​พยายาม​บุก​เข้า​คานาอัน

(ฉธบ. 1:41-46)

39 เมื่อ​โมเสส​บอก​เรื่องนี้​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทุกคน พวกเขา​เศร้าโศก​เสียใจ​มาก 40 วัน​ต่อมา พวกเขา​ตื่น​แต่​เช้าตรู่ และ​เริ่ม​ตรง​ไป​ที่​ยอดเนินเขานั้น พวกเขา​พูด​ว่า “เรา​อยู่​ที่​นี่​แล้ว พวกเรา​จะ​ขึ้น​ไป​ยัง​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สัญญา​ไว้ เพราะ​พวกเรา​ได้​ทำ​บาป​ไป​แล้ว”

41 โมเสส​จึง​พูด​ว่า “ตอนนี้​ทำไม​พวกท่าน​ถึง​ขัด​คำสั่ง​ของ​พระยาห์เวห์ มัน​จะ​ไม่​สำเร็จ​หรอก 42 อย่า​ขึ้น​ไป​เลย พวกท่าน​จะ​ได้​ไม่​ถูก​ฟาดฟัน​จน​พ่ายแพ้​ต่อหน้า​ศัตรู เพราะ​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​อยู่​ท่ามกลาง​พวกท่าน 43 เพราะ​พวก​ชาว​อามาเลค​และ​ชาว​คานาอัน​จะ​ต่อสู้​กับ​ท่าน​ที่นั่น และ​พวกท่าน​จะ​ถูก​ฆ่าฟัน​ล้มลง เพราะ​พวกท่าน​ได้​หัน​ไป​จาก​พระยาห์เวห์ และ​พระยาห์เวห์​ก็​จะ​ไม่​อยู่​กับ​พวกท่าน”

44 แต่​พวกเขา​ยัง​คง​ดื้อดึง ขึ้น​ไป​บน​ยอด​เนินเขานั้น แม้ว่า​หีบ​ศักดิ์สิทธิ์​ที่​ใส่​ข้อตกลง​ของ​พระยาห์เวห์ และ​โมเสส​ยัง​ไม่​ได้​ออก​ไป​จาก​ค่าย 45 ชาว​อามาเลค​และ​ชาว​คานาอัน​ที่​อาศัย​อยู่​แถบ​เนินเขานั้น​ต่าง​กรู​กัน​ลง​มา และ​เข้า​โจมตี​พวกชาว​อิสราเอล​จน​แตก​กระเจิง​ไป​ถึง​โฮรมาห์

15

กฎ​เกี่ยวกับ​การ​ถวาย

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 2 “ให้​บอก​กับ​คน​อิสราเอล​ว่า เมื่อ​เจ้า​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เจ้า​จะ​ไป​อาศัย​อยู่ เป็น​แผ่นดิน​ที่​เรา​ยก​ให้​กับ​เจ้านั้น 3 เจ้า​ต้อง​เอา​ของถวาย​ที่​มา​จาก​ฝูง​วัว​หรือ​ฝูง​แกะ​มา​ถวาย​พระยาห์เวห์ ไม่ว่า​จะ​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา หรือ​เครื่อง​สัตว​บูชา​ต่างๆ​ที่​เอา​มา​แก้บน หรือ​เป็น​เครื่อง​บูชา​ที่​สมัครใจ​เอา​มา​เอง หรือ​เอา​มา​ตอน​มี​งาน​เทศกาล​ต่างๆ​ตาม​ปกติ เพื่อ​เป็น​ของขวัญ​อัน​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์

4 คน​ที่​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ จะ​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ด​พืช​ด้วย คือ​แป้ง​อย่าง​ดี​สอง​ลิตร+ 15:4 สอง​ลิตร หรือ​ต้น​ฉบับ​คือ 0.1 เอฟาห์ ซึ่ง​เท่า​กับ 2.2 ลิตร ผสม​น้ำมัน​มะกอก​หนึ่ง​ลิตร+ 15:4 หนึ่ง​ลิตร หรือ​ใน​ภาษา​ฮีบรู​คือ 0.25 ฮิน ซึ่ง​หนัก​เท่ากับ 0.8 ลิตร

5 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เหล้าองุ่น​หนึ่ง​ลิตร​เป็น​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ด้วย พร้อม​กับ​เครื่อง​เผา​บูชา​และ​เครื่อง​สัตว​บูชา เหล้าองุ่น​หนึ่ง​ลิตร​สำหรับ​แกะ​หนึ่ง​ตัว

6 หรือ​ใน​กรณี​ที่​เป็น​แกะ​ตัวผู้ เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​ด้วย คือ​แป้ง​อย่าง​ดี​สี่​ลิตร​ครึ่ง+ 15:6 สี่​ลิตร​ครึ่ง หรือ​ต้น​ฉบับ​คือ 0.2 เอฟาห์ ซึ่ง​เท่ากับ 4.4 ลิตร ผสม​น้ำมัน​มะกอก​หนึ่ง​ลิตร 7 และ​เจ้า​ต้อง​ถวาย​เหล้าองุ่น​หนึ่ง​ลิตร​เป็น​เครื่อง​ดื่ม​บูชา เป็น​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์

8 เมื่อ​เจ้า​ถวาย​วัว​รุ่น​ตัว​หนึ่ง​จาก​ฝูง​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา หรือ​เครื่อง​สัตว​บูชา​แก้บน หรือ​เครื่อง​สังสรรค์​บูชา​ต่อ​พระยาห์เวห์ 9 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​พร้อม​กับ​วัว​รุ่น​ตัว​นั้น​ด้วย คือ​แป้ง​อย่าง​ดี​หก​ลิตร​ครึ่ง+ 15:9 หก​ลิตร​ครึ่ง หรือ​ต้น​ฉบับ​เดิม​คือ 0.3 เอฟาห์ หรือ​เท่ากับ 6.6 ลิตร ผสม​น้ำมัน​มะกอก​หนึ่ง​ลิตร​ครึ่ง+ 15:9 หนึ่ง​ลิตร​ครึ่ง หรือ​ใน​ภาษา​เดิม​คือ 0.5 ฮิน ซึ่ง​หนัก​เท่ากับ 1.6 ลิตร10 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เหล้าองุ่น​หนึ่ง​ลิตร​ครึ่ง เป็น​เครื่อง​ดื่ม​บูชา นี่​จะ​เป็น​ของขวัญ​อัน​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ 11 วัว​ตัวผู้​แต่​ละ​ตัว หรือ​แกะ​ตัวผู้​แต่​ละ​ตัว หรือ​แกะ​หรือ​แพะ​แต่​ละ​ตัว​ที่​เอา​มา​ถวาย ต้อง​เตรียม​อย่างนี้​ทั้งหมด 12 ไม่​ว่า​เจ้า​จะ​เอา​สัตว์​มา​ถวาย​เท่าไหร่​ก็​ตาม เจ้า​จะ​ต้อง​ทำ​อย่างนี้​กับ​สัตว์​แต่​ละ​ตัว ไม่​ว่า​จะ​มาก​แค่ไหน​ก็​ตาม

13 ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​จะ​ต้อง​ทำ​อย่างนั้น เมื่อ​ถวาย​พวก​ของขวัญ​อัน​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ 14 ต่อ​จากนี้​ไป เมื่อ​ชาว​ต่างชาติ​คน​หนึ่ง​ที่​อาศัย​อยู่​ร่วม​กับ​พวกเจ้า อยาก​จะ​ถวาย​พวก​ของขวัญ ที่​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ เขา​ก็​จะ​ต้อง​ทำ​เหมือน​กับ​ที่​เจ้า​ทำ 15 มัน​จะ​มี​แค่​กฎ​เดียว​สำหรับ​เจ้า​และ​คน​ต่างด้าว​ที่​อยู่​กับ​เจ้า กฎนี้​จะ​ใช้​ตลอด​ไป ตลอด​ชั่วลูก​ชั่วหลาน​ของ​เจ้า เพราะ​ใน​สาย​ตา​ของ​พระยาห์เวห์ เจ้า​และ​ชาว​ต่างชาติ​ก็​เหมือนกัน 16 เจ้า​และ​ชาว​ต่างชาติ​ที่​อาศัย​อยู่​กับ​เจ้า​จะ​ใช้​กฎ​และ​ระเบียบ​เดียวกัน”

17 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 18 “ให้​บอก​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘เมื่อ​เจ้า​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​กำลัง​นำ​เจ้าไป 19 และ​เมื่อ​เจ้า​กิน​อาหาร​จาก​แผ่นดินนั้น เจ้า​จะ​ต้อง​ถวาย​ของขวัญ​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ 20 แป้ง​ดิบ​ก้อน​แรก​ของ​เจ้า เจ้า​ต้อง​ทำ​เป็น​ขนมปัง​ถวาย​เป็น​ของขวัญ เจ้า​ต้อง​ถวาย​มัน​เหมือน​กับ​ของขวัญ​ที่​มา​จาก​ลานนวด​ข้าว 21 เจ้า​จะ​ต้อง​ถวาย​แป้ง​ดิบ​ก้อน​แรก​เป็น​ของขวัญ​กับ​พระยาห์เวห์ ตลอด​ชั่วลูก​ชั่วหลาน

22 ถ้า​เจ้า​ทำ​ผิด​โดย​ไม่​ได้​ตั้งใจ​และ​ไม่​ได้​ทำ​ตาม​คำสั่ง​ทั้งหมดนี้​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​บอก​โมเสสไว้ 23 ทุกอย่าง​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​เจ้า​ผ่าน​ทาง​โมเสส ตั้งแต่​วันนั้น​ที่​พระองค์​ได้​ให้​กฎ​พวกนั้น​กับ​เจ้า​เป็น​ครั้ง​แรก เรื่อย​มา​ตลอด​ชั่วลูก​ชั่วหลาน 24 แล้ว​ถ้า​ชุมชน​ของ​พวกเจ้า​ทำ​สิ่งนี้​ไป​โดย​ไม่​ได้​ตั้งใจ​แต่​ทำ​ไป​เพราะ​ไม่รู้ ทั้งชุมชน​ต้อง​นำ​วัว​รุ่น​จาก​ฝูง​วัว​มา​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา​ที่มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ พร้อม​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ตาม​ที่​กฎ​กำหนด​ไว้ และ​พวกเจ้า​ต้อง​นำ​แพะ​ตัวผู้​มา​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง

25 ด้วย​วิธีนี้ นักบวช​จะ​ทำ​พิธี​ชำระ​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​แทน​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ทั้งชุมชน เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้รับ​การ​ยกโทษ เพราะ​มัน​เป็น​ความ​ผิดพลาด และ​พวกเขา​ก็​ได้​นำ​เครื่อง​บูชา​มา​ถวาย​เป็น​ของขวัญ​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ และ​ได้​นำ​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง​ของ​พวกเขา​มา​ไว้​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ สำหรับ​ความ​ผิดพลาด​ของ​พวกเขา 26 ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ทั้งชุมชน​และ​ชาว​ต่างชาติ​ที่​อยู่​ร่วม​กับ​เจ้า​ก็​จะ​ได้รับ​การ​ยกโทษ เพราะ​ทุกคน​มี​ส่วน​เกี่ยวข้อง​กับ​ความ​ผิด​พลาด​นั้น

27 แต่​ถ้า​คนๆ​หนึ่ง​ทำ​ผิด​โดย​ไม่​ได้​ตั้งใจ คนๆนั้น​ต้อง​ถวาย​แพะ​ตัวเมีย​ตัว​หนึ่ง​อายุ​หนึ่ง​ปี​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง 28 แล้ว​นักบวช​จะ​ทำ​พิธี​ชำระ​แท่น​บูชา​แทน​คนๆนั้น​ที่​ทำ​ผิด​โดย​ไม่​ได้​ตั้งใจ นักบวช​จะ​ทำ​พิธีนี้​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​แทน​คนๆนั้น แล้ว​คนๆนั้น​จะ​ได้รับ​การ​ยกโทษ 29 สำหรับ​ประชาชน​ของ​อิสราเอล​และ​ชาว​ต่างชาติ​ที่​อาศัย​อยู่​ร่วม​กับ​พวกเจ้า ก็​ให้​ใช้​กฏ​เดียวกัน​เมื่อ​มี​คน​ทำผิด

30 แต่​คน​ที่​ทำ​บาป​โดย​ตั้งใจ ไม่ว่า​จะ​เป็น​คน​อิสราเอล​เอง​หรือ​ชาว​ต่างชาติ คนๆนั้น​ได้​ดูหมิ่น​พระยาห์เวห์ เขา​จะ​ต้อง​ถูก​ตัด​ออก​จาก​ประชาชน​ของ​เขา 31 เพราะ​เขา​ดูหมิ่น​คำพูด​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ฝ่าฝืน​คำสั่ง​ของ​พระองค์ คนๆนั้น​ต้อง​ถูก​ตัด​ออก​จาก​ประชาชน เขา​จะ​ต้อง​ถูก​ลงโทษ+ 15:31 ถูก​ลงโทษ ตาม​ตัว​อักษร​คือ “ความ​ผิด​จะ​อยู่​กับ​เขา”’”

คน​ที่ทำ​งาน​ใน​วัน​หยุด​ทาง​ศาสนา

32 เมื่อ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​อยู่​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง พวกเขา​พบ​ชาย​คนหนึ่ง​ไป​เก็บ​ฟืน​ใน​วัน​หยุด​ทาง​ศาสนา 33 คนเหล่านั้น​ที่​เจอ​เขา​เก็บ​ฟืน​อยู่ ได้​นำ​ตัว​เขา​มา​หา​โมเสส อาโรน​และ​ประชาชน​ทั้งหมด 34 พวกเขา​ควบคุม​ตัว​ชาย​คนนั้น​ไว้​เพราะ​ยัง​ไม่​รู้​ว่า​จะ​ทำ​อย่างไร​กับ​เขา

35 พระยาห์เวห์​จึง​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ชาย​คนนั้น​ต้อง​ถูก​ฆ่า ประชาชน​ทั้งหมด​ต้อง​ฆ่า​เขา​ด้วย​ก้อน​หิน​ที่​นอก​ค่าย” 36 ประชาชน​จึง​นำ​ตัว​ชาย​คนนั้น​ออก​ไป​นอก​ค่าย​และ​เอา​หิน​ขว้าง​เขา​จน​ตาย ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​โมเสสไว้

พู่​เตือน​ความจำ

37 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 38 “ให้​บอก​คน​อิสราเอล​ว่า ให้​พวกเขา​ทำ​พู่​ติด​ไว้​ที่​ชายเสื้อ​ของ​พวกเขา​ตลอด​ชั่วลูก​ชั่วหลาน และ​พวกเขา​ต้อง​เอา​เชือก​สีฟ้า​ผูก​บน​พู่​ทุกมุม 39 เจ้า​จะ​มี​พู่​พวกนี้ เพื่อ​พวกเจ้า​จะ​ได้​เห็น​มัน​และ​จดจำ​คำสั่ง​ของ​พระยาห์เวห์​ทุก​ข้อ และ​ทำ​ตาม เพื่อ​พวกเจ้า​จะ​ได้​ไม่​กลาย​เป็น​คน​ไม่​สัตย์ซื่อ เพราะ​ไป​ทำ​ตามใจ​และ​ความอยาก​ของ​ตัวเอง 40 เจ้า​จะ​ได้​จดจำ​และ​ทำตาม​คำสั่ง​ของ​เรา​ทุกข้อ และ​เจ้า​จะ​เป็น​คน​ที่​ถูก​แยก​ออก​มา​สำหรับ​พระเจ้า​ของ​เจ้า 41 เรา​คือ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า ที่​นำ​เจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ เพื่อ​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​เจ้า เรา​คือ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า”

16

ผู้นำ​บางคน​เริ่ม​ต่อต้าน​โมเสส

1 โคราห์ ดาธาน อาบีรัม และ​โอน ได้​ต่อต้าน​โมเสส โคราห์​เป็น​ลูกชาย​ของ​อิสฮาร์ อิสฮาร์​เป็น​ลูกชาย​ของ​โคฮาท โคฮาท​เป็น​ลูกชาย​ของ​เลวี ส่วน​ดาธาน​และ​อาบีรัม​เป็น​ลูกชาย​ของ​เอลีอับ โอน​เป็น​ลูกชาย​ของ​เปเลท ดาธาน อาบีรัม​และ​โอน​เป็น​ลูกหลาน​ของ​รูเบน พวกเขา​ได้​พา​คน​หลายคน 2 ลุก​ขึ้น​ต่อต้าน​โมเสส พวกเขา​รวบรวม​คน​ได้​สองร้อย​ห้าสิบ​คน​จาก​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล พวกคน​สองร้อย​ห้าสิบ​คนนี้​เป็น​ผู้นำ​ของ​ชุมชน ที่​ประชาชน​เลือก​ขึ้น​มา เป็น​พวกคน​ที่​มี​ชื่อเสียง 3 พวกเขา​รวม​ตัว​กัน​ต่อต้าน​โมเสส​และ​อาโรน พวกเขา​พูด​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า “พวกท่าน​หลงตัวเอง​เกิน​ไป​แล้ว เพราะ​ประชาชน​ทั้งหมดนี้ ทุกคน​เป็น​คน​พิเศษ​ของ​พระยาห์เวห์ และ​พระยาห์เวห์​ก็​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา ทำไม​ท่าน​ถึง​ต้อง​ยก​ตัวเอง​ขึ้น​ข่ม​ประชาชน​ของ​พระยาห์เวห์​ด้วย”

4 เมื่อ​โมเสส​ได้ยิน​อย่างนั้น เขา​ก็​ทรุดตัว​กราบลง​กับ​พื้นดิน 5 แล้ว​พูด​กับ​โคราห์​และ​พรรคพวก​ของ​เขา​ว่า “พรุ่งนี้​เช้า​พระยาห์เวห์​จะ​ทำ​ให้​ท่าน​รู้​ว่า​ใคร​เป็น​ของ​พระองค์​และ​ใคร​เป็น​คนพิเศษ และ​พระองค์​จะ​นำ​คน​ที่​พิเศษนั้น​มา​อยู่​ใกล้​พระองค์ และ​คน​ที่​พระองค์​เลือก พระองค์​ก็​จะ​นำ​มา​อยู่​ใกล้​พระองค์ 6 โคราห์ ทำ​อย่างนี้สิ ใน​วัน​พรุ่งนี้ ให้​ท่าน​และ​พรรคพวก​ของ​ท่าน​เอา​กระถาง​ไฟ​มา 7 และ​เอา​ไฟ​ใส่​เข้า​ไป แล้ว​ใส่​เครื่อง​หอม​ลง​ใน​นั้น​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​ใน​วัน​พรุ่งนี้ แล้ว​คน​ที่​พระยาห์เวห์​เลือก​จะ​เป็น​คนพิเศษ​ของ​พระองค์ พวกท่าน​เลวี​ต่าง​หาก​ที่​หลง​ตัวเอง​ไปแล้ว”

8 โมเสส​พูด​กับ​โคราห์​ว่า “ฟัง​ให้​ดีๆ​พวกชาว​เลวี​ทั้งหลาย 9 พวกท่าน​คิด​ว่า​มัน​น้อย​เกินไป​ใช่​ไหม ที่​พระเจ้า​ของ​ชาว​อิสราเอล​ได้​แยก​พวกท่าน​ออก​จาก​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล เพื่อ​นำ​พวกท่าน​มา​ใกล้​พระองค์ ให้​มา​รับใช้​ใน​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระยาห์เวห์ และ​มา​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​ชุมชน​เพื่อ​บริการ​พวกเขา 10 พระยาห์เวห์​ได้​นำ​ท่าน และ​พรรคพวก​ของ​ท่าน ให้​มา​อยู่​ใกล้​พระองค์ แต่​พวกท่าน​อยาก​จะ​เป็น​นักบวช​ด้วย 11 ดังนั้น ท่าน และ​พรรคพวก​ของ​ท่าน จึง​ได้​รวมตัวกัน​เพื่อ​ต่อต้าน​พระยาห์เวห์ แล้ว​อาโรน​ทำ​ผิด​อะไร พวกท่าน​ถึง​ได้​บ่น​ต่อว่า​เขา”

12 โมเสส​ส่ง​คน​ไป​เรียก​ดาธาน​และ​อาบีรัม​ลูกชาย​เอลีอับ​มา แต่​พวกเขา​บอก​ว่า “พวกเรา​จะ​ไม่​มา 13 แค่นี้​ยัง​ไม่​พอ​อีก​หรือ ที่​ท่าน​นำ​พวกเรา​ออก​มา​จาก​แผ่นดิน​ที่​อุดม​สมบูรณ์ เพื่อ​ให้​เรา​มา​ตาย​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้งนี้ แล้ว​ตอนนี้​ท่าน​ยัง​ทำ​ตัว​เป็น​เจ้านาย​เหนือ​พวกเรา​อีก 14 นอกจากนั้น ท่าน​ก็​ยัง​ไม่​ยอม​พา​พวกเรา​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​อัน​อุดม​สมบูรณ์ แถม​ยัง​ไม่​ยอม​ให้​ที่​นา​และ​ไร่​องุ่น​กับ​พวกเรา​ด้วย ท่าน​จะ​แหก​ตา​พวกนี้​ต่อ​ไป​อีก​หรือ พวกเรา​จะ​ไม่​มา”

15 โมเสส​โกรธ​มาก เขา​พูด​กับ​พระยาห์เวห์​ว่า “อย่า​ไป​รับ​เครื่อง​บูชา​ของ​พวกเขา​เลย ข้าพเจ้า​ไม่​เคย​ทำ​ผิด​ต่อ​พวกเขา​เลย แม้แต่​ลา​ซักตัว​ก็​ไม่​เคย​เอา​ของ​เขา​มา”

16 โมเสส​พูด​กับ​โคราห์​ว่า “ท่าน​และ​พรรคพวก​ของ​ท่าน​ต้อง​มา​อยู่​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​ใน​วัน​พรุ่งนี้ จะ​มี​ท่าน พรรคพวก​ของ​ท่าน​และ​อาโรน 17 พวกท่าน​แต่​ละ​คน​จะ​ต้อง​เอา​กระถาง​ไฟ​ของ​ท่าน​ใส่​เครื่อง​หอม แล้ว​แต่​ละ​คน​ต้อง​นำ​กระถาง​ไฟนั้น​มา​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ รวมทั้งหมด​สองร้อย​ห้าสิบ​ใบ ท่าน​และ​อาโรน​ก็​ต้อง​นำ​กระถาง​ไฟ​ของ​ตัว​เอง​มา​ด้วย”

18 ดังนั้น​ทุกคน​ได้​นำ​กระถาง​ไฟ​ของ​ตัวเอง​มา ใส่​ถ่าน​ที่​ติด​ไฟ​อยู่​ลง​ไป​และ​ใส่​เครื่อง​หอม​ลง​ไป แล้ว​มา​ยืน​อยู่​หน้า​ทางเข้า​เต็นท์​นัดพบ​พร้อม​กับ​โมเสส​และ​อาโรน 19 โคราห์​รวบรวม​คน​ใน​ชุมชน​ทั้งหมด​ให้​มา​ต่อต้าน​พวกเขา​ที่​ทางเข้า​เต็นท์​นัดพบ แล้ว​รัศมี​ของ​พระยาห์เวห์ ก็​ปรากฏ​แก่​คน​ทั้งชุมชน

20 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า 21 “ถอย​ห่าง​จาก​ชุมชนนี้ เรา​จะ​ทำลาย​พวกมัน​ทันที”

22 โมเสส​และ​อาโรน​ก้มกราบ​ลง​และ​พูด​ว่า “พระเจ้า พระองค์​เป็น​พระเจ้า​เหนือ​วิญญาณ​ของ​คน​ทั้งหมด+ 16:22 พระองค์ … ของ​คน​ทั้งหมด หรือ​แปล​ได้​อีก​อย่าง​หนึ่ง​ว่า “พระองค์​คือ​พระเจ้า​ผู้​รู้​จิตใจ​ของ​มนุษย์​ทุกคน หรือ​พระเจ้า​เป็น​ผู้​ให้​ลม​หายใจ​กับมนุษย์​ทุกคน” เมื่อ​มี​คนหนึ่ง​ทำ​บาป พระองค์​จะ​โกรธ​คน​ทั้ง​ชุมชน​หรือ”

23 พระยาห์เวห์​จึง​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 24 “ให้​บอก​กับ​คน​ใน​ชุมชน​ว่า ‘ย้าย​ออก​ไป​ให้​ห่าง​จาก​เต็นท์​ของ​โคราห์ ดาธาน​และ​อาบีรัม’”

25 โมเสส​ยืนขึ้น​และ​ตรง​ไป​ที่​ดาธาน อาบีรัม​และ​พวกผู้ใหญ่​ของ​ชาว​อิสราเอล​ที่​ติดตาม​เขา 26 โมเสส​บอก​กับ​ชุมชน​ว่า “ย้าย​ออก​ให้​ห่าง​จาก​เต็นท์​ของ​คนชั่ว​พวกนี้ และ​อย่า​ไป​แตะ​ต้อง​อะไรก็​ตาม​ที่​เป็น​ของ​พวกเขา ไม่​อย่างนั้น ท่าน​จะ​ถูก​ทำลาย เพราะ​ความบาป​ทั้งหมด​ของ​พวกเขา”

27 ประชาชน​จึง​ย้าย​ออก​ห่าง​จาก​เต็นท์​ของ​โคราห์ ดาธาน​และ​อาบีรัม ตอนนี้ ดาธาน​และ​อาบีรัม​ได้​ออก​มา​ยืน​อยู่​ที่​ทางเข้า​เต็นท์​ของ​พวกเขา พร้อม​กับ​ลูกเมีย​และ​เด็กทารก​ของ​พวกเขา

28 โมเสส​พูด​ว่า “อย่างนี้​พวกท่าน​จะ​ได้​รู้​ว่า พระยาห์เวห์​ได้​ส่ง​เรา​มา​ทำ​สิ่ง​ต่างๆ​เหล่านี้ เรา​ไม่​ได้​คิด​พวกมัน​ขึ้น​มา​เอง 29 คือ ถ้า​คน​พวกนี้​ตาย​ธรรมดาๆ​เหมือน​กับ​ที่​คน​อื่นๆ​เขา​ตายกัน และ​ถ้า​เรื่อง​ที่​เกิด​กับ​คนอื่น​ก็​เกิด​ขึ้น​กับ​พวกเขา​ด้วย แสดง​ว่า​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ส่ง​เรา​มา 30 แต่​ถ้า​พระยาห์เวห์​ทำ​ใน​สิ่ง​ที่​ไม่​เคย​เกิดขึ้น​มา​ก่อน ให้​พื้นดิน​อ้า​ปาก​กลืน​พวกเขา​และ​ทุกสิ่ง​ที่​เขา​มี​ลง​ไป และ​พวกนี้​ถูก​ฝัง​ทั้ง​เป็น แล้ว​ท่าน​ก็​จะ​ได้​รู้​ว่า พวกเขา​ได้​ดูหมิ่น​พระยาห์เวห์”

31 เมื่อ​โมเสส​พูด​จบ พื้นดิน​ที่​อยู่​ใต้​คน​พวกนั้น​ก็​แยก​ออก 32 มัน​เหมือน​กับ​พื้นดิน​กำลัง​อ้า​ปาก​ของ​มัน​และ​กลืน​เอา​คน​พวกนั้น ครอบครัว​ของ​พวกเขา​และ​คน​ของ​โคราห์ รวมทั้ง​ทรัพย์​สมบัติ​ทั้งหมด​ของ​เขา 33 พวกเขา​จึง​ถูกฝัง​ทั้งเป็น​พร้อม​สิ่งของ​ของ​พวกเขา แล้ว​พื้นดิน​ก็​ปิด​ทับ​พวกเขา​และ​พวกเขา​ก็​หาย​ไป​จาก​ชุมชน

34 คน​อิสราเอล​อื่นๆ​ที่​อยู่​รอบๆ​ต่าง​วิ่งหนี เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​ร้อง​ของ​พวกเขา คน​เหล่านั้น​พูด​ว่า “เดี๋ยว​แผ่นดิน​จะ​กลืน​พวกเรา​ไป​ด้วย”

35 พระยาห์เวห์​ได้​ส่ง​ไฟ​ลง​มา​ทำลาย​สองร้อย​ห้าสิบ​คน​ที่​กำลัง​บูชา​เครื่อง​หอม​อยู่

36 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 37 “บอก​เอเลอาซาร์​ลูกชาย​ของ​นักบวช​อาโรน​ว่า ให้​เอา​กระถาง​ไฟ​พวกนั้น​ออก​มา​จาก​กองไฟ​ที่​ยัง​เผา​อยู่ และ​เขี่ย​ถ่าน​ไฟ​และ​ขี้เถ้า​ให้​กระจาย​ไป​ทั่วๆ กระถาง​ไฟ​ได้​กลาย​เป็น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​พวกเขา​ได้​เอา​กระถาง​ไฟ​พวกนี้​มา​ถวาย​พระยาห์เวห์ ให้​เอา​กระถาง​ไฟ​ของ​คนพวกนี้​ที่​ทำ​บาป​จน​ทำ​ให้​พวกเขา​ต้อง​ตาย ไป​ตี​ให้​แบนๆ แล้ว​เอา​มา​ทาบ​เข้า​กับ​แท่นบูชา มัน​จะ​เป็น​สิ่ง​เตือนใจ​สำหรับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล”

39 นักบวช​เอเลอาซาร์​จึง​เอา​กระถาง​ไฟ​ทอง​สัมฤทธิ์ ที่​คน​พวกนั้น​ที่​ถูก​เผา​ไป​แล้ว​นำ​มา​ถวาย เอา​มา​ตี​เป็น​แผ่น​บางๆ มา​ทาบ​ไป​บน​แท่นบูชา​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​บอก​กับ​เขา​ผ่าน​ทาง​โมเสส 40 แผ่น​ทอง​สัมฤทธิ์นี้​จะ​เป็น​สิ่ง​ที่​เตือน​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล เพื่อ​ไม่​ให้​คน​ที่​ไม่​มี​สิทธิ์ ที่​ไม่​ใช่​ลูกหลาน​ของ​อาโรน​เข้า​ไป​ใกล้​แท่นบูชา​เพื่อ​เผา​เครื่อง​หอม​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ จะ​ได้​ไม่​เป็น​เหมือน​โคราห์​และ​พรรคพวก​ของ​เขา

อาโรน​ช่วย​ชีวิต​ประชาชน

41 วัน​ต่อมา ชุมชน​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด ต่าง​บ่น​ต่อว่า​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า “ท่าน​ได้​ทำ​ให้​คน​ของ​พระยาห์เวห์​ต้อง​ตาย”

42 ขณะ​ที่​คน​ใน​ชุมชน​กำลัง​รวม​ตัว​กัน​ต่อต้าน​โมเสส​และ​อาโรน พวกเขา​ได้​หัน​ไป​ทาง​เต็นท์​นัดพบ และ​เห็น​เมฆ​ปกคลุม​เต็นท์นั้น​และ​รัศมี​ของ​พระยาห์เวห์ ก็​ปรากฏ​ขึ้น 43 โมเสส​กับ​อาโรน​ก็​มา​ที่​ด้านหน้า​ของ​เต็นท์​นัดพบ

44 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 45 “ถอย​ไป​ให้​ห่าง​จาก​ชุมชนนี้ เรา​จะ​ได้​ทำลาย​พวกเขา​เดี๋ยวนี้” โมเสส​กับ​อาโรน​จึง​ก้มกราบ​ลง​กับ​พื้น

46 โมเสส​พูด​กับ​อาโรน​ว่า “ไป​เอา​กระถาง​ไฟ และ​เอา​ไฟ​จาก​แท่นบูชา​ใส่​ลง​ไป และ​ใส่​เครื่อง​หอม​ลง​ไป​ด้วย แล้ว​รีบ​เอา​ไป​ที่​ชุมชนนั้น​แทน​ประชาชน เพื่อ​ระงับ​ความ​โกรธ​ของ​พระยาห์เวห์ เพราะ​พระยาห์เวห์​กำลัง​โกรธ​พวกเขา โรค​ระบาด​กำลัง​เกิดขึ้น”

47 แล้ว​อาโรน​ก็​ไป​เอา​กระถาง​ไฟ​ตาม​ที่​โมเสส​บอก แล้ว​วิ่ง​เข้า​ไป​กลาง​ชุมชน และ​เขา​เห็น​ว่า​เกิด​โรค​ระบาด​ขึ้น​แล้ว​ใน​หมู่​ประชาชน เขา​เอา​เครื่อง​หอม​ใส่​ลง​ใน​กระถาง​ไฟ​แทน​ประชาชน เพื่อ​ระงับ​ความ​โกรธ​ของ​พระยาห์เวห์ 48 เขา​ยืน​อยู่​ระหว่าง​คน​เป็น​และ​คน​ตาย และ​โรค​ระบาด​ก็​หยุด​ลง 49 มี​คน​ตาย​จาก​โรค​ระบาด​ครั้งนี้​ถึง​หนึ่งหมื่น​สี่พัน​เจ็ดร้อย​คน ไม่​รวม​คน​ที่​ตาย​ไป​ก่อน​หน้า​นี้​แล้ว​เพราะ​โคราห์ 50 อาโรน​ได้​กลับ​ไปหา​โมเสส​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัดพบ เพราะ​โรค​ระบาด​ได้​หยุด​ลง​แล้ว

17

ไม้เท้า​อาโรน​แตก​หน่อ

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 2 “ให้​พูด​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​และ​ให้​หัวหน้า​ของ​แต่​ละ​เผ่า​เอา​ไม้เท้า​ของ​พวกเขา​มา รวม​เป็น​สิบสอง​อัน และ​ให้​เขียน​ชื่อ​ของ​หัวหน้า​เผ่า​แต่​ละ​คน​ลง​ไป​บน​ไม้เท้า​ของ​เขานั้น 3 ให้​เขียน​ชื่อ​ของ​อาโรน​ลง​บน​ไม้เท้า​ของ​เผ่า​เลวี เพราะ​จะ​มี​ไม้เท้า​หนึ่ง​อัน​สำหรับ​หัวหน้า​เผ่า​แต่​ละ​เผ่า 4 ให้​เอา​ไม้เท้า​พวกนี้​มา​วาง​ไว้​ใน​เต็นท์​นัดพบ ตรง​หน้า​หีบ​เก็บ​ข้อตกลง​เป็น​สถานที่​ที่​เรา​พบ​กับ​พวกเจ้า 5 เรา​เลือก​คน​ไหน ไม้เท้า​ของ​คนนั้น​ก็​จะ​แตก​หน่อ​ออก​มา ด้วย​วิธีนี้ เรา​จะ​ได้​หยุด​การ​บ่น​ต่อว่า​ของ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ที่​มี​ต่อ​พวกเจ้า”

6 โมเสส​จึง​พูด​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล และ​พวกผู้นำ​ของ​เขา​ทุกคน​ก็​เอา​ไม้เท้า​ของ​ตัวเอง​มา​ให้​กับ​โมเสส รวม​เป็น​สิบสอง​อัน จาก​เผ่า​ละ​อัน ไม้เท้า​ของ​อาโรน​ก็​อยู่​ท่ามกลาง​ไม้เท้า​ของ​พวกเขา​ด้วย 7 โมเสส​วาง​ไม้เท้า​พวกนั้น​ไว้​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​ใน​เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง

8 วัน​ต่อมา โมเสส​ได้​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง เขา​เห็น​ไม้เท้า​ของ​อาโรน​จาก​เผ่า​เลวี​แตก​ใบ แตก​หน่อ​และ​มี​ดอก​บาน พร้อม​กับ​ผล​อัลมอนด์​ด้วย 9 โมเสส​จึง​เอา​ไม้เท้า​ทั้งหมด​จาก​ด้าน​หน้า​ของ​พระยาห์เวห์ ออก​มา​ให้​กับ ประชาชน​อิสราเอล หัวหน้า​แต่​ละ​คน​ก็​หา​และ​หยิบ​ไม้เท้า​ของ​ตนเอง

10 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “เอา​ไม้เท้า​ของ​อาโรน​กลับ​ไป​วาง​ไว้​ด้าน​หน้า​หีบ​ข้อตกลง เพื่อ​เก็บ​ไว้​ให้​เป็น​สิ่ง​คอย​เตือน​พวกนี้​ที่​ทรยศ​เรา เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้​หยุด​บ่น​ต่อว่า​เรา และ​พวกเขา​จะ​ได้​ไม่​ตาย” 11 โมเสส​จึง​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​เขา​ทุกอย่าง

12 แต่​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ดูสิ พวกเรา​จะ​ตาย พวกเรา​จะ​ถูก​ทำลาย พวกเรา​จะ​ถูก​ทำลาย​กันหมด 13 ทุกคน​ที่​แค่​เข้า​ไป​ใกล้​เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง​ของ​พระยาห์เวห์ ก็​ต้อง​ตายแล้ว พวกเรา​จะ​ตายกันหมด​หรือ​เปล่านี่”

18

งาน​ของ​นักบวช​เลวี

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​อาโรน​ว่า “ตัวเจ้า ลูกชาย​ของ​เจ้า​และ​คน​ใน​ตระกูล​ของ​เจ้า จะ​ต้อง​รับโทษ ถ้า​มี​ใคร​มา​ทำ​ให้​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​เสื่อม​เสีย ตัวเจ้า​และ​ลูกชาย​จะ​ต้อง​รับโทษ ถ้า​ทำ​หน้าที่​นักบวช​บกพร่อง​ทำให้​เกิด​ความ​เสื่อม​เสีย 2 ให้​พา​พี่น้อง​ชาว​เลวี​คนอื่นๆ​ที่​อยู่​เผ่า​พันธุ์​เดียวกับ​พ่อ​ของ​เจ้า​มา​ด้วย พวกเขา​จะ​ได้​มา​ร่วม​งาน​และ​ช่วยเหลือ​เจ้า​ตอน​ที่​เจ้า​และ​ลูกชาย​ของ​เจ้า​อยู่​ต่อหน้า​เต็นท์​เก็บ​ข้อตกลง 3 พวกเขา​จะ​ต้อง​ทำ​หน้าที่​เป็น​ยาม​คอยเฝ้า​ระวัง​ให้​กับ​เจ้า คอย​ดูแล​เต็นท์​ที่​เก็บ​ข้อตกลง แต่​พวกเขา​ต้อง​ไม่​เข้า​ไป​ใกล้​เครื่องใช้​ต่างๆ​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​ใน​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​หรือ​แท่นบูชา​นั้น เพื่อ​ว่า​ทั้ง​พวกเขา​และ​เจ้า​จะ​ได้​ไม่​ตาย 4 พวกเขา​จะ​ร่วม​งาน​กับ​เจ้า​และ​ทำ​หน้าที่​เป็น​ยาม​คอย​เฝ้า​ระวัง​เต็นท์​นัดพบ รวมทั้ง​งาน​หนัก​ต่างๆ​ที่​เกี่ยวกับ​เต็นท์​ด้วย แต่​ห้าม​คน​ที่​ไม่​มี​สิทธิ์​เข้า​มา​ใกล้​เจ้า

5 เจ้า​ต้อง​ทำ​หน้าที่​เป็น​ยาม​คอย​เฝ้า​ระวัง​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​และ​แท่นบูชา เพื่อ​เรา​จะ​ได้​ไม่​โกรธ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล 6 ดูสิ เรา​ได้​เลือก​พวกพี่น้อง​ชาวเลวี​ของเจ้า ออกมา​จาก​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล พวกเขา​เป็น​ของขวัญ​สำหรับ​เจ้า ที่​มอบ​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ เพื่อ​ทำงาน​หนัก​ใน​เต็นท์นัดพบ 7 อาโรน มี​แต่​เจ้า​และ​ลูกชาย​ของเจ้า​เท่านั้น​ที่​จะ​ทำหน้าที่​นักบวช คอย​ดูแล​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​เกี่ยวกับ​แท่นบูชา​และ​ที่​อยู่​หลัง​ม่านนั้น และ​เจ้า​ก็​ต้อง​ทำงาน​ด้วย เรา​จะ​ให้​งาน​เจ้า​ให้​สม​กับ​ฐานะ​นักบวช แต่​คน​ที่​ไม่มี​สิทธิ์ แล้ว​บุกรุก​เข้ามา​จะ​ต้อง​ถูกฆ่า”

8 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​อาโรน​ว่า “ดูสิ เรา​เอง​ได้​มอบหมาย​งาน​ให้เจ้า​เป็นยาม​คอย​เฝ้าระวัง​ของขวัญต่างๆ​ที่​คน​เอามา​ให้​กับ​เรา รวมทั้ง​ของขวัญ​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ทั้งหมด​ที่​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​เอามา เรา​จะ​แบ่ง​สิ่งเหล่านั้น​ให้เจ้า​และ​ลูกชาย​ของเจ้า เป็น​ส่วน​แบ่ง​ที่​พวกเจ้า​จะ​ได้​ตลอด​ไป 9 ผู้คน​จะ​เอา​เครื่อง​บูชา​ต่างๆ​มา​ถวาย​เรา มี​ทั้ง​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง เครื่อง​บูชา​ชดใช้ เครื่อง​บูชา​พวกนี้​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด เจ้า​จะ​ได้​ส่วน​แบ่ง​จาก​เครื่อง​บูชา​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุดนี้ จาก​ส่วน​ที่​เก็บ​ไว้ ที่​ไม่​ได้​เอา​ไป​เผา​บน​แท่น​บูชา ส่วนนี้​จะ​เป็น​ส่วน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด​สำหรับ​เจ้า​และ​พวก​ลูกชาย​ของเจ้า 10 เจ้า​ต้อง​กิน​มัน​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด ผู้ชาย​ใน​ครอบครัว​เจ้า​กิน​ได้​หมด​ทุกคน มัน​เป็น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​เจ้า

11 และ​ของขวัญ​พิเศษ​อื่นๆ​ที่​ชาว​อิสราเอล​นำ​มา​ยื่น​ถวาย​กับ​เรา ก็​จะ​เป็น​ของ​เจ้า​ด้วย เรา​จะ​ให้​ของ​พวกนั้น​กับ​เจ้า ลูกชาย​ของ​เจ้า​และ​ลูกสาว​ของ​เจ้า นั่น​เป็น​ส่วนแบ่ง​ของ​เจ้า ใน​ครอบครัว​เจ้า ทุกคน​ที่​บริสุทธิ์​ตาม​พิธีกรรม​ก็​กิน​ได้

12 เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​นำ​ผลผลิต​ที่​เก็บเกี่ยว​ได้​เป็น​ครั้งแรก​มา​ถวาย​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ มี​น้ำมัน​มะกอก​อย่างดี เหล้า​องุ่น​ใหม่​และ​เมล็ด​ข้าว​ทั้งหมด เรา​จะ​ยก​ให้​กับ​เจ้า 13 เมื่อ​พวกเขา​นำ​พืชผล​ที่​สุก​เป็น​ครั้ง​แรก​ใน​ที่ดิน​ของ​พวกเขา​มา​ถวาย​พระยาห์เวห์ ของ​ถวายนั้น​ก็​จะ​เป็น​ของ​พวกเจ้า ใน​ครอบครัว​เจ้า ทุกคน​ที่​บริสุทธิ์​ตาม​พิธีกรรม ก็​กิน​ได้

14 ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​เขา​นำ​มา​ถวาย​ใน​อิสราเอล ก็​จะ​เป็น​ของ​เจ้า

15 ลูกหัวปี​ไม่ว่า​จะ​เป็น​ลูกคน​หรือ​ลูกสัตว์ ที่​พวกเขา​เอา​มา​ถวาย​ให้​กับ​พระยาห์เวห์​จะ​เป็น​ของ​เจ้า แต่​เจ้า​จะ​ต้อง​รับ​เงิน​ที่​เขา​จ่าย​เป็น​ค่าไถ่​สำหรับ​ลูกหัวปี​ของ​คน และ​ลูกหัวปี​ของ​สัตว์​ที่​ไม่​บริสุทธิ์+ 18:15 ไม่​บริสุทธิ์ พระเจ้า​ไม่​ยอมรับ​การ​บูชา​จาก​เขา16 เมื่อ​ลูกหัวปีนั้น​มี​อายุ​ได้​หนึ่ง​เดือน เจ้า​จะ​ต้อง​มา​ซื้อ​คืน​ไป​เป็น​เงิน​หนัก​ห้า​เชเขล+ 18:16 ห้า​เชเขล เท่า​กับ 57.5 กรัม ซึ่ง​มี​ค่า​เท่ากับ​เงิน​เดือน​ของ​คน​ใน​ยุค​นั้น​หก​เดือน ตายตัว​ตาม​มาตรฐาน​อย่าง​เป็น​ทางการ+ 18:16 มาตรฐาน​อย่าง​เป็น​ทางการ หรือ​เชเขล​บริสุทธิ์ เป็น​มาตรฐาน​ที่​ใช้​สำหรับ​ชั่ง​น้ำหนัก​ใน​เต็นท์​นัดพบ​หรือ​วิหาร โดย​คิด​หนึ่ง​เชเขล​เท่ากับ​ยี่สิบ​เกราห์+ 18:16 หนึ่ง​เชเขล​เท่ากับ​ยี่สิบ​เกราห์ หรือ​เท่ากับ 230 กรัม

17 แต่​ลูก​วัว​หัวปี ลูกแกะ​หัวปี และ​ลูก​แพะ​หัวปี ห้าม​ไม่​ให้​เจ้า​ซื้อ​คืน​ไป พวกมัน​เป็น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์ เจ้า​ต้อง​เอา​เลือด​ของ​พวกมัน​มา​พรม​ลง​บน​แท่นบูชา​และ​ต้อง​เผา​ไขมัน​ของ​พวกมัน เป็น​ของขวัญ ที่​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ 18 แต่​ส่วน​ที่​เป็น​เนื้อ​จะ​เป็น​ของ​เจ้า รวมทั้ง​ส่วน​อก​ของ​เครื่อง​ยื่น​บูชา และ​ส่วน​สะโพก​ข้าง​ขวา ก็​เป็น​ของ​เจ้า​ด้วย 19 พวก​ของขวัญ​ศักดิ์สิทธิ์​ทั้งหมด​ที่​ชาว​อิสราเอล​เอา​มา​ยื่น​ถวาย​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ เรา​มอบ​ให้​กับ​เจ้า ลูกชาย​และ​ลูกสาว​ของ​เจ้า มัน​เป็น​ส่วน​ของ​เจ้า​ตลอดไป มัน​จะ​เป็น​ข้อตกลง+ 18:19 ข้อตกลง ข้อตกลง​ตรงนี้​คือ “ข้อตกลง​แห่ง​เกลือ” สมัยนั้น​การ​กิน​เกลือ​ด้วย​กัน เป็น​การ​ทำ​สัญญา​ว่า​จะ​จงรัก​ภักดี​ต่อ​กัน​และ​กัน​ตลอด​ไป ของ​พระยาห์เวห์ สำหรับ​เจ้า​และ​ลูกหลาน​รุ่น​หลังจาก​เจ้า​ตลอดไป”

20 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​อาโรน​ว่า “เจ้า​จะ​ไม่​ได้รับ​ส่วน​แบ่ง​อะไร​เลย​ใน​ที่ดิน​ของ​พวกเขา และ​เจ้า​จะ​ไม่​ได้​เป็น​เจ้าของ​ใน​ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​ท่ามกลาง​พวกเขา เรา​คือ​ส่วนแบ่ง​ของ​เจ้า​และ​มรดก​ของ​เจ้า​ใน​ท่ามกลาง​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล

21 พวก​ชาว​อิสราเอล​จะ​ถวาย​สิบ​เปอร์เซ็นต์​ของ​พืชผล​และ​สัตว์​ที่​เกิด​ใหม่ เรา​ยก​ส่วนนี้​ให้​กับ​ชาว​เลวี นี่​จะ​เป็น​ส่วนแบ่ง​ของ​พวกเขา เป็น​ค่า​ตอบแทน ที่​พวกเขา​ทำ​งาน​หนัก​ใน​เต็นท์​นัดพบ 22 ตั้งแต่นี้ไป ชาว​อิสราเอล​ต้อง​ไม่​เข้า​ไป​ใกล้​เต็นท์​นัดพบ ไม่​อย่างนั้น​พวกเขา​จะ​ถูก​ลงโทษ เพราะ​บาป​ของ​พวกเขา​และ​จะ​ตาย 23 มี​แต่​ชาว​เลวี​เท่านั้น​ที่​จะ​ทำ​งาน​ให้​เต็นท์​นัดพบ และ​พวกเขา​จะ​ต้อง​รับผิดชอบ​ต่อ​ความ​บาป​ที่​เกิดขึ้น นี่​จะ​เป็น​กฎ​ของ​พวกเจ้า​ตลอดไป และ​พวก​เลวี​ก็​จะ​ไม่​ได้​ส่วนแบ่ง​อะไร​เลย​ใน​ที่ดิน​ของ​ชาว​อิสราเอล 24 ชาว​อิสราเอล​จะ​ถวาย​สิบ​เปอร์เซ็นต์​ของ​รายได้​เป็น​ของขวัญ​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ แล้ว​เรา​จะ​ให้​ส่วนนี้​กับ​ชาว​เลวี เป็น​ส่วนแบ่ง​แทน​ที่ดิน เพราะ​อย่างนี้ เรา​ถึง​ได้​บอก​ชาว​เลวี​ว่า พวกเขา​จะ​ไม่​ได้​ส่วนแบ่ง​อะไร​เลย​ใน​ที่ดิน ท่ามกลาง​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล”

25 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 26 “ให้​บอก​ชาว​เลวี​ว่า ‘เมื่อ​คน​อิสราเอล​เอา​สิบ​เปอร์เซ็นต์​ของ​รายได้​มา​ถวาย​ให้​กับ​เรา เรา​ก็​ได้​มอบ​ส่วนนี้​ให้​เป็น​ส่วน​แบ่ง​ของ​เจ้า เมื่อ​เจ้า​ได้รับ​ส่วนแบ่งนี้​แล้ว เจ้า​ต้อง​ถวาย​สิบ​เปอร์เซ็นต์​ของ​ส่วน​แบ่งนั้น​ให้​กับ​พระยาห์เวห์​ด้วย 27 ของขวัญ​ของ​เจ้า​นี้ พระเจ้า​ก็​จะ​นับ​ให้​กับ​เจ้า​เหมือน​กับ​ว่า​มัน​เป็น​เมล็ด​ข้าว​จาก​ลานนวด​ข้าว​และ​น้ำ​องุ่น​ที่​เต็ม​ล้น​ใน​บ่อย่ำ​องุ่น 28 ดังนั้น เมื่อ​เจ้า​ได้รับ​สิบ​เปอร์เซ็นต์​ที่​ชาว​อิสราเอล​เอา​มา​ถวาย​พระยาห์เวห์ เจ้า​ก็​ต้อง​ถวาย​ของขวัญ​ให้​กับ​พระยาห์เวห์​เหมือน​กัน จาก​ของขวัญ​ที่​เจ้า​เอา​มา​ถวาย​ให้​กับ​พระยาห์เวห์นี้ เจ้า​ต้อง​เอา​ไป​ให้​กับ​นักบวช​อาโรน 29 เจ้า​จะ​ต้อง​แยก​ส่วน​ที่​ดี​ที่สุด​จาก​ของขวัญ​แต่​ละ​อย่าง​ทั้งหมด​ที่​เจ้า​ได้รับ​มา เอา​ไว้​เป็น​ของขวัญ​จาก​เจ้า​ที่​ให้​พระยาห์เวห์’

30 และ​ให้​บอก​กับ​พวก​เลวี​ว่า ‘เมื่อ​เจ้า​เอา​ส่วน​ที่​ดี​ที่สุด​ของ​มัน​มา​ถวาย​แล้ว พระเจ้า​ก็​จะ​ถือ​ว่า​ส่วน​ที่​เหลือนั้น เป็น​ของ​เจ้า​ชาว​เลวี เหมือน​กับ​ตอน​ที่​เอา​ผลผลิต​จาก​ลาน​นวด​ข้าว และ​ผลผลิต​จาก​บ่อ​ย่ำ​องุ่น มา​ถวาย​นั่นเอง 31 เจ้า​และ​ครอบครัว​ของ​เจ้า​จะ​กิน​มัน​ที่​ไหน​ก็​ได้ เพราะ​มัน​เป็น​ค่าแรง​ของ​เจ้า​ที่ทำ​งาน​ใน​เต็นท์​นัดพบ 32 และ​ถ้า​เจ้า​ถวาย​ส่วน​ที่​ดี​ที่สุด​ของ​มัน​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ เจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​รับ​โทษ​บาป​เพราะ​มัน เจ้า​ต้อง​ไม่​ทำ​ให้​ของขวัญ​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล เสื่อม​เสีย​ไป เพื่อ​เจ้า​จะ​ได้​ไม่​ตาย’”

19

ขี้เถ้า​ของ​วัว​แดง

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า 2 “นี่​เป็น​กฎ​ข้อ​บังคับ​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​ไว้ ให้​บอก​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ว่า ให้​พวกเขา​เอา​วัว​ตัวเมีย​สีแดง​หนึ่งตัว​ที่​ไม่​มี​ตำหนิ​หรือ​รอย​ฟกช้ำ​ใดๆ​มา​ให้​กับ​เจ้า และ​ต้อง​เป็น​วัว​ที่​ไม่​เคย​ถูก​เทียม​แอก+ 19:2 แอก ไม้​ที่​วาง​พาด​คอ​วัว​หรือ​ควาย​เพื่อ​ผูก ลาก จูง​เกวียน​หรือ​คัน​ไถ มา​ก่อน 3 พวกเจ้า​ต้อง​เอา​วัว​ตัวนั้น​มา​ให้​กับ​นักบวช​เอเลอาซาร์ เขา​จะ​จูง​มัน​ออก​ไป​นอก​ค่าย และ​ฆ่า​มัน​ต่อ​หน้า​เขา 4 แล้ว​นักบวช​เอเลอาซาร์​ต้อง​เอา​นิ้วมือ​จุ่ม​ลง​ไป​ใน​เลือด​ของ​มัน และ​พรม​เลือด​ไป​ที่​หน้า​เต็นท์​นัดพบ​เจ็ด​ครั้ง 5 แล้ว​ต้อง​เผา​วัว​แดงนั้น​ต่อหน้า​เขา ต้อง​เผา​หนัง เนื้อ​และ​เลือด รวมทั้ง​ขี้​ของ​มัน​ไป​พร้อม​ๆกัน 6 นักบวช​ต้อง​นำ​ไม้สน​ซีดาร์ กิ่ง​หุสบ+ 19:6 กิ่ง​หุสบ พืช​ชนิด​หนึ่ง​มี​กิ่ง​ก้าน​มาก หัก​มา​ใช้​สำหรับ​พรม​น้ำ​หรือ​เลือด​ใน​พิธี​ชำระ​ล้าง และ​ด้าย​สี​แดง​เข้ม โยน​ลง​ไป​ใน​ไฟ​ที่​กำลัง​เผา​วัว​แดงนั้น 7 นักบวช​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า​ของ​เขา และ​ล้าง​ตัว​ใน​น้ำ หลัง​จาก​นั้น นักบวช​ถึง​กลับ​เข้า​มา​ใน​ค่าย​ได้ แต่​เขา​จะ​ยัง​ไม่​บริสุทธิ์​ทางพิธีกรรม​จนกว่า​จะ​ถึง​ตอนเย็น 8 คน​ที่​เผา​วัว​แดง​ต้อง​เอา​เสื้อผ้า​ไป​ซัก​และ​ล้าง​ตัว​ใน​น้ำ และ​เขา​จะ​ไม่​บริสุทธิ์​ทาง​พิธีกรรม​ไป​จน​ถึง​ตอน​เย็น​เหมือนกัน

9 แล้ว​ให้​ผู้ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​ยัง​บริสุทธิ์​ทาง​พิธีกรรม​ไป​โกย​ขี้เถ้า​ของ​วัว​แดง และ​เอา​ไป​เก็บ​ไว้​ใน​ที่​ที่​สะอาด​นอก​ค่าย ขี้เถ้า​นั้น​จะ​ถูก​เก็บ​ไว้ ผสม​น้ำ​สำหรับ​ชำระ​ชุมชน​ชาว​อิสราเอล​ให้​บริสุทธิ์ มัน​คือ​เครื่อง​บูชา​ที่​ทำ​ให้​คน​บริสุทธิ์

10 คน​ที่​ไป​โกย​ขี้เถ้า​วัว​แดงนั้น ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า​ของ​เขา และ​จะ​ไม่​บริสุทธิ์​ทาง​พิธีกรรม​ไป​จนถึง​ตอนเย็น นี่​จะ​เป็น​กฎ​ข้อบังคับ​ที่​จะ​ใช้​ตลอดไป ทั้ง​กับ​ชาว​อิสราเอล​และ​ชาว​ต่างชาติ​ที่​อาศัย​อยู่​ร่วม​กับ​พวกเขา 11 คน​ที่​ไป​แตะต้อง​ร่าง​คน​ตาย​มา ไม่ว่า​จะ​เป็น​ร่าง​ของ​ใคร​ก็​ตาม คนๆ​นั้น​จะ​ไม่​บริสุทธิ์​ทาง​พิธีกรรม​ไป​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน 12 เขา​จะ​ต้อง​ล้าง​ตัวเอง​ให้​บริสุทธิ์​ทาง​พิธีกรรม​ด้วย​น้ำ​สำหรับ​ชำระ​ล้าง​นั้น แล้ว​เขา​จะ​บริสุทธิ์ แต่​ถ้า​เขา​ไม่​ล้าง​ตัว​เอง​ให้​บริสุทธิ์​ใน​วันที่​สาม​และ​ใน​วัน​ที่​เจ็ด เขา​จะ​ยัง​คง​ไม่​บริสุทธิ์ 13 คน​ที่​ไป​ถูก​ศพ​มา และ​ไม่​ได้​ชำระ​ล้าง​ตัวเอง​ให้​บริสุทธิ์​ทาง​พิธีกรรม เขา​ก็​จะ​ทำ​ให้​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระยาห์เวห์​ไม่​บริสุทธิ์​ไป​ด้วย คนๆ​นั้น​จะ​ต้อง​ถูก​ตัด​ออก​จาก​คน​อิสราเอล ถ้า​ไม่​ได้​เอา​น้ำ​สำหรับ​ชำระ​ล้าง​ลาด​ลง​บน​ตัว​เขา เขา​ก็​จะ​ยัง​คง​ไม่​บริสุทธิ์​ทาง​พิธีกรรม​ต่อ​ไป ความ​ไม่​บริสุทธิ์​ยัง​คง​ติดตัว​เขา​อยู่

14 นี่​เป็น​กฎ​ที่​ใช้ เมื่อ​มี​คน​ตาย​ใน​เต็นท์ คน​ที่​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์​นั้น หรือ​คน​ที่​อยู่​ใน​เต็นท์​นั้น จะ​ไม่​บริสุทธิ์​ไป​เจ็ด​วัน 15 หม้อ​ทุก​ใบ​ที่​เปิด​ฝา​ทิ้ง​ไว้​หรือ​ไม่​มี​ฝา​ปิด​ก็​จะ​ไม่​บริสุทธิ์ 16 ใคร​ก็​ตาม​ที่​อยู่​ใน​ท้องทุ่ง แล้ว​เกิด​ไป​แตะ​ต้อง​ถูก​คน​ที่​ถูก​ฟัน​ตาย หรือ​คน​ที่​ตาย​ตาม​ธรรมชาติ หรือ​กระดูก​คน​หรือ​หลุมศพ คนๆ​นั้น​ก็​จะ​ไม่​บริสุทธิ์​ไป​เจ็ด​วัน

17 ดัง​นั้น​เจ้า​ต้อง​เอา​ขี้เถ้า​ของ​วัว​แดง​จาก​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง​นั้น มา​ให้​กับ​คน​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​และ​เอา​น้ำ​บริสุทธิ์+ 19:17 น้ำ​บริสุทธิ์ หมายถึง​น้ำ​สะอาด​ที่​ไหล​อยู่​ตลอด​เวลา ไม่​ใช่​น้ำ​ที่​ขัง​อยู่ มา​เท​ผสม​เข้า​กับ​ขี้เถ้า​นั้น​ที่​อยู่​ใน​ชาม 18 ให้​คน​ที่​บริสุทธิ์​เอา​กิ่ง​หุสบ​จุ่ม​ลง​ใน​น้ำ​และ​พรม​ไป​ที่​เต็นท์ และ​พวก​ถ้วย​ชาม​ต่างๆ รวมทั้ง​คน​ที่​อยู่​ใน​เต็นท์​นั้น​ด้วย และ​พรม​ให้​กับ​คน​ที่​ไป​แตะต้อง​ถูก​ของ​พวกนี้​คือ​กระดูก​คน​ตาย หรือ​คน​ที่​ถูก​ฟัน​ตาย หรือ​คน​ที่​ตาย​ตาม​ธรรมชาติ หรือ​หลุม​ฝัง​ศพ

19 คน​ที่​บริสุทธิ์​คนนั้น จะ​ต้อง​พรม​น้ำนั้น​ให้​กับ​คน​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​ใน​วัน​ที่​สาม​และ​วัน​ที่​เจ็ด ด้วย​วิธีนี้ เขา​จะ​ทำ​ให้​คนๆ​นั้น​บริสุทธิ์​ใน​วัน​ที่​เจ็ด แล้ว​คน​ที่​ไม่​บริสุทธิ์นั้น​ต้อง​ซัก​ล้าง​เสื้อผ้า และ​ล้าง​ตัวเอง​ใน​น้ำ และ​เขา​จะ​บริสุทธิ์​ใน​ตอนเย็น

20 คน​ที่​กลาย​เป็น​คน​ไม่​บริสุทธิ์ และ​ไม่​ได้​ทำให้​ตัวเอง​บริสุทธิ์ คนๆ​นั้น​จะ​ต้อง​ถูก​ตัด​ออก​จาก​ชุมชน เพราะ​คนๆ​นั้น​ทำให้​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระยาห์เวห์​ไม่​บริสุทธิ์ เพราะ​ยัง​ไม่​ได้​เอา​น้ำ​สำหรับ​การ​ชำระ​ล้าง​ลาด​บน​ตัวเขา คนๆ​นั้น​ก็​ยัง​ไม่​บริสุทธิ์​อยู่ 21 กฎนี้​จะ​ใช้​กับ​พวกเขา​ตลอด​ไป คน​ที่​พรม​น้ำ​ชำระ​ล้าง​ให้​กับ​คน​อื่นนั้น จะ​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า​ของ​เขา และ​คน​ที่​แตะ​ถูก​น้ำ​สำหรับ​ชำระ​ล้าง จะ​ไม่​บริสุทธิ์​ไป​จนถึง​ตอนเย็น 22 คน​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​ไป​แตะ​ถูก​อะไร​ก็​ตาม สิ่งนั้น​ก็​จะ​ไม่​บริสุทธิ์​ไปด้วย และ​คน​อื่น​ที่​ไป​แตะ​ถูก​ตัว​เขา​ก็​จะ​ไม่​บริสุทธิ์​ไป​จนถึง​เย็น”

20

มิเรียม​ตาย

1 ประชาชน​ชาว​อิสราเอล ทั้ง​ชุมชน​มา​ถึง​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ศิน​ใน​เดือน​ที่​หนึ่ง ประชาชน​อาศัย​อยู่​ที่​เคเดช มิเรียม​ตาย​และ​ถูก​ฝัง​ไว้​ที่นี่

โมเสส​ทำ​ผิด

2 ที่นั่น​ไม่​มี​น้ำ​สำหรับ​ชุมชน ดังนั้น พวกเขา​จึง​รวมตัวกัน​ต่อต้าน​โมเสส​และ​อาโรน 3 ประชาชน​มา​ถก​เถียง​กับ​โมเสส​และ​พูด​ว่า “พวกเรา​น่า​จะ​ตาย​ไป​พร้อมๆ​กับ​พี่น้อง​ของ​เรา ตอน​ที่​พวกเขา​ตาย​ไป​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ 4 พวกท่าน​พา​ชุมชน​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้งนี้​ทำไม เพื่อ​เรา​และ​สัตว์​ของ​เรา​จะ​ได้​ตาย​กัน​ที่นี่​หรือ​ยังไง 5 ท่าน​นำ​เรา​ออก​มา​จาก​อียิปต์​เพื่อ​มา​อยู่​ใน​ที่​ห่วยๆ​อย่างนี้​ทำไม ที่นี่​ไม่​มี​เมล็ด​พืช มะเดื่อ องุ่น​หรือ​ทับทิม และ​แม้แต่​น้ำ​จะ​ดื่ม​ก็​ยัง​ไม่​มีเลย”

6 โมเสส​และ​อาโรน​จึง​จาก​ชุมชน​ไป​ที่​ทางเข้า​เต็นท์​นัดพบ ทั้ง​สอง​คน​ก้มหน้า​กราบ​ลง และ​รัศมี ของ​พระยาห์เวห์​ก็​ปรากฏ​กับ​พวกเขา

7 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 8 “เจ้า​และ​อาโรน​พี่ชาย​เจ้า ไป​หยิบ​ไม้เท้า​และ​รวบรวม​คน​ใน​ชุมชนนั้น แล้ว​พูด​กับ​ก้อน​หิน​ต่อหน้า​พวกเขา แล้ว​หิน​จะ​ให้​น้ำ​ไหล​ออก​มา ด้วย​วิธีนี้ เจ้า​จะ​ได้​ผลิต​น้ำ​ให้​กับ​พวกเขา​จาก​หินก้อนนั้น และ​เจ้า​ก็​ได้​จัดหา​น้ำ​ดื่ม​ให้​กับ​ชุมชน​และ​สัตว์​เลี้ยง​ของ​พวกเขา”

9 โมเสส​จึง​ไป​หยิบ​ไม้เท้า​ที่​อยู่​ตรง​หน้า​พระยาห์เวห์ ตาม​ที่​พระองค์​สั่ง​เขา 10 โมเสส​และ​อาโรน​ก็​เรียก​ชุมนุม​คน​ที่​หน้า​หิน​ก้อนนั้น โมเสส​พูด​กับ​พวกเขา​ทั้งหลาย​ว่า “ฟัง​ให้​ดี ไอ้พวกแข็งข้อ จะ​ให้​เรา​ทำ​น้ำ​ออก​มา​จาก​หิน​ก้อนนี้​หรือ” 11 แล้ว​โมเสส​ก็​ยก​มือ​ขึ้น และ​ตี​หิน​ก้อนนั้น​ด้วย​ไม้เท้า​สอง​ครั้ง และ​น้ำ​ก็​พุ่ง​ออก​มา ชุมชน​และ​สัตว์​เลี้ยง​ของ​เขา​ก็​เข้า​ไป​ดื่ม​กัน

12 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า “เจ้า​ไม่​ได้​ไว้​วางใจ​เรา​เพียง​พอ เจ้า​ถึง​ไม่​ได้​ให้​เกียรติ​เรา​ใน​ฐานะ​ผู้​ศักดิ์สิทธิ์ ต่อ​หน้า​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล ดังนั้น เจ้า​จะ​ไม่​ได้​นำ​ชุมชนนี้​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​กำลัง​จะ​ให้​กับ​พวกเขานั้น”

13 สถานที่นี้​ถูก​เรียกว่า​น้ำ​ของ​เมรีบาห์+ 20:13 เมรีบาห์ ชื่อนี้​หมายถึง​การ​โต้เถียง​หรือ​การ​แข็งข้อ เป็น​สถานที่​ที่​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​แข็งข้อ​ต่อ​พระยาห์เวห์ และ​พระยาห์เวห์​ได้​แสดง​ให้​พวกเขา​เห็น​ว่า​พระองค์​เป็น​ผู้ศักดิ์สิทธิ์

เอโดม​ไม่​อนุญาต​ให้​อิสราเอล​ผ่าน

14 ตอน​ที่​โมเสส​อยู่​ที่​เคเดช เขา​ได้​ส่ง​คนถือสาร​ไป​ถึง​กษัตริย์​ของ​เอโดม​มี​ใจความ​ว่า

“น้อง​ชาย​ของ​ท่าน ชาว​อิสราเอล พูด​กับ​ท่าน​ว่า ท่าน​ก็​รู้​เกี่ยวกับ​ความ​ยาก​ลำบาก​ต่างๆ​ที่​เรา​ได้​พบ​มา​แล้ว​ว่า 15 บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ได้​ลง​ไป​อยู่​ที่​อียิปต์​และ​ได้​อาศัย​อยู่​ที่นั่น​เป็น​เวลา​ช้านาน และ​ชาว​อียิปต์​ต่าง​ก็​โหดร้าย​กับ​พวกเรา​และ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา 16 แต่​เรา​ได้​ร้องขอ​ความ​ช่วยเหลือ​ต่อ​พระยาห์เวห์ และ​พระองค์​ก็​ได้ยิน​เสียงร้อง​ของ​พวกเรา และ​ได้​ส่ง​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​มา​นำ​เรา​ออก​จาก​อียิปต์

และ​ดูสิ ตอนนี้​เรา​อยู่​ที่​เคเดช เมือง​ที่​ติด​ทาง​ชายแดน​ของ​ท่าน 17 ได้​โปรด​อนุญาต​ให้​พวกเรา​เดิน​ผ่าน​ประเทศ​ของ​ท่าน พวกเรา​จะ​ไม่​เดิน​ผ่าน​ไร่นา​หรือ​ไร่องุ่น พวกเรา​จะ​ไม่​ดื่ม​น้ำ​จาก​บ่อ​ของ​ท่าน พวกเรา​จะ​เดิน​อยู่​แต่​บน​ทางหลวง​เท่านั้น และ​จะ​ไม่​แวะ​ที่ใด​จนกว่า​จะ​ผ่าน​ประเทศ​ของ​ท่านไป”

18 แต่​กษัตริย์​เอโดม​ตอบ​มา​ว่า “พวกท่าน​ต้อง​ไม่​ผ่าน​เข้า​มา​ใน​ดินแดน​ของ​เรา ไม่อย่างนั้น เรา​จะ​ยกทัพ​ออก​มา​ต่อสู้​กับ​พวกท่าน”

19 ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​จึง​บอก​กับ​เขา​ว่า “พวกเรา​จะ​เดิน​อยู่​แต่​บน​ทาง​หลวง​เท่านั้น และ​ถ้า​สัตว์​เลี้ยง​ของ​พวกเรา​ไป​ดื่ม​น้ำ​ของ​ท่าน​เข้า พวกเรา​จะ​จ่าย​เงิน​ให้ ขอ​เพียง​ท่าน​อนุญาต​ให้​พวกเรา​เดิน​ผ่าน​ไป​เท่านั้น มัน​เป็น​แค่​เรื่อง​เล็กน้อย​เท่านั้น”

20 แต่​กษัตริย์​ของ​เอโดม​บอก​ว่า “ห้าม​พวกท่าน​ผ่าน​เข้า​มา” เอโดม​จึง​ยก​กองทัพ​ขนาด​ใหญ่​ที่​เข้มแข็ง​ออก​มา​ต้าน​ชาว​อิสราเอล 21 เอโดม​ไม่​ยอม​ให้​ชาว​อิสราเอล​ผ่าน​ดินแดน​ของ​พวกเขา ชาว​อิสราเอล​จึง​ต้อง​หัน​ไป​ทาง​อื่น

อาโรน​ตาย

22 แล้ว​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล ทั้ง​ชุมชน​ก็​จาก​เคเดช และ​มา​ถึง​ภูเขา​โฮร์ 23 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​บน​ภูเขา​โฮร์ ซึ่ง​ติด​กับ​ชายแดน​ของ​เอโดม 24 “อาโรน​จะ​ตาย​และ​จะ​ไป​อยู่​ร่วม​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เขา เขา​จะ​ไม่​ได้​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​จะ​ให้​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล เพราะ​พวกเจ้า​ขัด​คำสั่ง​เรา​เกี่ยวกับ​น้ำ​ของ​เมรีบาห์

25 ให้​นำ​ตัว​อาโรน​และ​เอเลอาซาร์​ลูกชาย​เขา ขึ้น​มา​บน​ภูเขา​โฮร์ 26 และ​ถอด​เสื้อ​ของ​อาโรน​ออก แล้ว​เอา​ไป​สวม​ให้​กับ​เอเลอาซาร์​ลูกชาย​ของ​เขา แล้ว​อาโรน​จะ​ได้​ไป​อยู่​ร่วม​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เขา​และ​ตาย​ที่​บน​ภูเขานั่น”

27 โมเสส​จึง​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง พวกเขา​เดิน​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​โฮร์ ต่อหน้า​ชุมชน 28 โมเสส​ถอด​เสื้อ​พิเศษ​ของ​อาโรน​ออก แล้ว​สวม​ให้​กับ​เอเลอาซาร์​ลูกชาย​ของ​เขา แล้ว​อาโรน​ก็​ตาย​อยู่​บน​ยอด​เขานั้น โมเสส​และ​เอเลอาซาร์​ลง​มา​จาก​ภูเขา 29 และ​ชุมชน​ทั้งหมด​ก็​เห็น​ว่า​อาโรน​ตาย​แล้ว ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ทุกคน​ก็​ไว้ทุกข์+ 20:29 ไว้ทุกข์ ใน​ยุค​โบราณ​ของ​อิสราเอล ประชาชน​มัก​ร้องไห้​ด้วย​เสียง​อัน​ดัง สวม​เสื้อผ้า​ชุด​พิเศษ​และ​โรย​ขี้เถ้า​บน​หัว​เพื่อ​แสดง​ความ​เศร้า​เสียใจ ให้​อาโรน​สาม​สิบ​วัน

21

สงคราม​กับ​ชาว​คานาอัน

1 กษัตริย์​ชาว​คานาอัน​แห่ง​เมือง​อาราด ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เนเกบ ได้ยิน​ว่า​อิสราเอล​กำลัง​เดินทาง​มา​อาธาริม ท่าน​จึง​เข้า​โจมตี​ชาว​อิสราเอล​และ​จับ​ตัว​ชาว​อิสราเอล​บางคนไป 2 ชาว​อิสราเอล​จึง​บน​ไว้​กับ​พระยาห์เวห์​ว่า “ถ้า​พระองค์​ให้​พวกมัน​ตก​อยู่​ใน​เงื้อมมือ​ของ​เรา เรา​จะ​ทำลาย​เมือง​ของ​พวก​มัน​ทั้งหมด”

3 พระยาห์เวห์​ฟัง​เสียง​ของ​ชาว​อิสราเอล และ​ให้​ชาว​คานาอัน​ตก​อยู่​ใน​เงื้อมมือ​ของ​พวก​อิสราเอล ชาว​อิสราเอล​จึง​ได้​ทำลาย​ชาว​คานาอัน​และ​เมือง​ทั้งหมด​ของ​พวกเขา พวกเขา​จึง​เรียก​สถานที่นั้น​ว่า​โฮรมาห์+ 21:3 โฮรมาห์ ชื่อนี้​หมายถึง “ทำลาย​จน​สิ้น​ซาก” หรือ “ของขวัญ​ที่​ให้​กับ​พระเจ้า​ทั้งหมด” ดู​ใน เลวีนิติ 27:28-29

งู​ทอง​สัมฤทธิ์

4 แล้ว​ชาว​อิสราเอล​ก็​จาก​ภูเขา​โฮร์ ใช้​เส้น​ทาง​ที่​มุ่ง​ไป​ยัง​ทะเล​ต้น​กก+ 21:4 ทะเล​ต้น​กก หรือ​ทะเล​แดง ที่นี่​อาจ​พูด​ถึง​อ่าว​เอลลาต หรือ​อากาบา คนละ​อ่าว​กับ​ที่​ชาว​อิสราเอล​ข้าม​เมื่อ​ออก​มา​จาก​อียิปต์ เพื่อ​อ้อม​ดินแดน​ของ​เอโดม ใน​ระหว่าง​ทาง​ประชาชน​เริ่ม​หมด​ความ​อดทน 5 พวกเขา​พูด​ต่อว่า​พระเจ้า​และ​โมเสส​ว่า “ทำไม​พวก​ท่าน​ถึง​ทำ​ให้​เรา​ต้อง​ออก​จาก​อียิปต์ เพื่อ​มา​ตาย​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้งนี้ ที่นี่​ไม่​มี​ขนมปัง​และ​น้ำ และ​พวกเรา​ก็​เบื่อ​อาหาร​ที่​ห่วยๆนี้​เต็ม​ทน​แล้ว”

6 พระยาห์เวห์​จึง​ส่ง​งู​พิษ​ลง​มา​ท่ามกลาง​พวกเขา งู​พวกนั้น​ได้​กัด​คน​อิสราเอล​ตาย​ไป​เป็น​จำนวน​มาก 7 ประชาชน​จึง​มา​หา​โมเสส​และ​พูด​ว่า “พวกเรา​ได้​ทำ​บาป​ไป​แล้ว ที่​ไป​พูด​ต่อว่า​พระยาห์เวห์​และ​ท่าน ช่วย​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ ให้​พระองค์​ช่วย​เอา​งู​พวกนี้​ไป​จาก​พวกเรา​ด้วย​เถิด” โมเสส​จึง​อธิษฐาน​ให้​กับ​ประชาชน

8 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ทำ​งู​พิษ​ขึ้น​มา​ตัวหนึ่ง แล้ว​เอา​ไป​แขวน​ไว้​บน​เสา เมื่อ​คน​ที่​ถูก​งู​กัด มอง​ดู​มัน คนๆ​นั้น​ก็​จะ​หาย” 9 ดังนั้น​โมเสส​จึง​ทำ​งู​จาก​ทอง​สัมฤทธิ์ และ​เอา​ไป​แขวน​ไว้​บน​เสา เมื่อ​งู​ไป​กัด​ใคร​เข้า แล้ว​คนๆ​นั้น​มอง​ไป​ที่​งู​ทอง​สัมฤทธิ์ เขา​ก็​จะ​หาย

การ​เดิน​ทาง​สู่​โมอับ

10 ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ได้​ออก​จาก​ที่​นั่น และ​มา​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ที่​โอโบท 11 จากนั้น​พวกเขา​ได้​ออก​จาก​โอโบท​และ​มา​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ที่​อิเยอาบาริม​ใน​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง ติด​ชายแดน​ทาง​ทิศ​ตะวันออก​ของ​โมอับ 12 พวกเขา​ออก​จาก​ที่นั่น​แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ที่​หุบเขา​เศเรด 13 พวกเขา​ออก​จาก​ที่​นั่น​และ​มา​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ที่​ฝั่ง​ตรง​ข้าม​แม่น้ำ​อารโนน ใน​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง แม่น้ำ​นี้​เริ่ม​จาก​เขตแดน​ของ​ชาว​อาโมไรต์ แม่น้ำ​อารโนน​จึง​เป็น​เส้น​กั้น​เขตแดน​ระหว่าง​โมอับ​และ​ชาว​อาโมไรต์ 14 ถึง​ได้​มี​คำ​บรรยาย​อยู่​ใน​หนังสือ​สงคราม​ของ​พระยาห์เวห์+ 21:14 หนังสือ​สงคราม​ของ​พระยาห์เวห์ หนังสือ​เล่มนี้​ที่​ผู้​เขียน​หนังสือ​กันดาร​วิถี​อ้าง​ถึง สูญหาย​ไป​แล้ว ไว้​อย่างนี้​ว่า

“และ​วาเฮบ​ใน​เมือง​สุฟาห์ และ​หุบเขา​ของ​แม่น้ำ​อารโนน 15 และ​เนินเขา​ต่างๆ​ของ​หุบเขา​ที่​นำ​ไป​สู่​ที่ตั้ง​ของ​เมือง​อาร์ และ​ทอด​ยาว​ไป​ตาม​พรมแดน​ของ​โมอับ”

16 จาก​ที่นั่น พวกเขา​ไป​ต่อ​ถึง​เมือง​เบเออร์+ 21:16 เบเออร์ ชื่อ​ภาษา​ฮีบรู​หมายถึง​บ่อน้ำ นี่​คือ​บ่อน้ำ​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​บอก​กับ​โมเสส​ว่า “ให้​เรียก​ชุมนุม​ประชาชน และ​เรา​จะ​ให้​น้ำ​กับ​พวกเขา” 17 แล้ว​อิสราเอล​ได้​ร้องเพลงนี้

“เจ้า​บ่อน้ำ​เอ๋ย ให้​น้ำ​ไหล​พุ่ง​ออก​มา

ให้​ร้องเพลง​เกี่ยวกับ​มัน

18 บ่อน้ำ​ที่​พวก​ผู้ยิ่งใหญ่​เป็น​ผู้ขุด

ผู้นำ​ของ​ประชาชน​ได้​ขุด​มัน​ขึ้น

ด้วย​ไม้คทา​ของ​พวกเขา​และ​ด้วย​ไม้เท้า​ของ​พวกเขา”

แล้ว​พวกเขา​ก็​ออก​จาก​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง​ไป​สู่​มัทธานาห์+ 21:18 แล้ว​พวกเขา … มัทธานาห์ หรือ​แปล​ได้​อีก​อย่าง​หนึ่ง​ว่า “และ​มัน​ก็​คือ​ของขวัญ​จาก​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง” มัทธานาห์​ใน​ภาษา​ฮีบรู​หมายถึง​ของขวัญ

19 จาก​มัทธานาห์ พวกเขา​ไป​ถึง​นาหะลีเอล และ​จาก​นาหะลีเอล​พวกเขา​ก็​ไป​บาโมท 20 จาก​บาโมท​ไป​ถึง​หุบเขา​ซึ่ง​อยู่​ใน​แคว้น​โมอับ​บน​ยอด​เขา​ปิสกาห์ จาก​บนนั้น สามารถ​มองเห็น​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง​ทั้งหมด

สิโหน​และ​โอก

(ฉธบ. 2:26-37-3:11)

21 แล้ว​อิสราเอล​ก็​ได้​ส่ง​พวก​ผู้ถือสาร​ไป​หา​กษัตริย์​สิโหน​ของ​ชาว​อาโมไรต์ พวกเขา​บอก​ว่า

22 “ขอ​อนุญาต​ให้​เรา​เดิน​ผ่าน​ประเทศ​ของ​ท่าน​ไป​ด้วยเถิด เรา​จะ​ไม่​เข้า​ไป​ใน​ทุ่งนา​ของ​ท่าน​หรือ​ไร่องุ่น​ของ​ท่าน เรา​จะ​ไม่​ดื่ม​น้ำ​จาก​บ่อน้ำ​ของ​ท่าน เรา​จะ​เดิน​อยู่​แต่​บน​ถนน​หลวง​ของ​ท่าน จน​กว่า​จะ​ผ่าน​ดินแดน​ของ​ท่าน​ไป”

23 แต่​สิโหน​ไม่​ยอม​ให้​ชาว​อิสราเอล​เดิน​ผ่าน​ดินแดน​ของ​เขา และ​สิโหน​ก็​ได้​รวบรวม​ประชาชน​ของ​เขา​และ​ยก​ออก​มา​สู้รบ​กับ​ชาว​อิสราเอล​ใน​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง เขา​มา​ถึง​ยาฮาส​และ​เข้า​โจมตี​ชาว​อิสราเอล

24 แต่​ชาว​อิสราเอล​ได้​ฆ่า​เขา​ตาย และ​ยึด​เอา​ดินแดน​ของ​เขา​ตั้งแต่​ลุ่ม​แม่น้ำ​อารโนน​ไป​จน​ถึง​แม่น้ำ​ยับบอก ไกล​ออก​ไป​จน​ถึง​พรมแดน​ของ​ชาว​อัมโมน เพราะ​ชายแดน​ของ​ชาว​อัมโมน​เข้มแข็ง​มาก 25 ชาว​อิสราเอล​จึง​ยึด​เอา​เมือง​เหล่านี้​ไว้​ทั้งหมด และ​ชาว​อิสราเอล​ก็​เริ่ม​ตั้ง​ถิ่นฐาน​ตาม​เมือง​ต่างๆ​ของ​ชาว​อาโมไรต์ ใน​เมือง​เฮชโบน​และ​เมือง​รอบๆ 26 ขณะนั้น เมือง​เฮชโบน​คือ​เมืองหลวง​ของ​กษัตริย์​สิโหน​ชาว​อาโมไรต์ สิโหน​ได้​ต่อสู้​กับ​กษัตริย์​โมอับ​องค์​ก่อน​และ​ยึด​เอา​ดินแดน​ทั้งหมด​ของ​โมอับ​มา​จน​สุด​แม่น้ำ​อารโนน 27 ด้วย​เหตุนี้ จึง​มี​พวก​นักร้อง​ร้อง​ว่า

“มา​ที่​เฮชโบน มา​สร้าง​มัน​ใหม่​อีก​ครั้ง

มา​สร้าง​เมือง​สิโหน​ขึ้น​ใหม่

28 เพราะ​มี​ไฟ​ออก​มา​จาก​เมือง​เฮชโบน

เปลว​ไฟ​ออก​มา​จาก​เมือง​สิโหน

ไฟ​ได้​กลืน​กิน​เมือง​อาร์​ใน​โมอับ

มัน​ได้​กลืน​กิน​เนินเขา​เหนือ​แม่น้ำ​อารโนน

29 เจ้า โมอับ ความ​พินาศ​มา​ถึง​เจ้า​แล้ว

ประชาชน​ของ​พระ​เคโมช+ 21:29 พระ​เคโมช พระ​ของ​ชาว​โมอับ เจ้า​ถูก​ทำลาย​แล้ว

พระ​เคโมช​ทำ​ให้​พวก​ลูกชาย​ของ​เขา​ต้อง​วิ่งหนี

และ​ทำ​ให้​พวก​ลูกสาว​ของ​เขา​ต้อง​ถูก​จับ​ตัว​ไป​ให้​กษัตริย์​สิโหน​ของ​ชาว​อาโมไรต์

30 ลูกหลาน​ของ​พวกเขา+ 21:30 ลูกหลาน​ของ​พวกเขา ข้อความนี้​เป็น​การ​อ่าน​จาก​ฉบับ​ภาษา​กรีก ใน​ภาษา​ฮีบรู​อ่าน​ว่า “พวกเรา​ได้​ยิง​พวกเขา” ถูก​ทำลาย​ตั้ง​แต่​เมือง​เฮชโบน​ไป​จน​ถึง​ดีโบน

และ​เรา​ได้​ทำลาย+ 21:30 เรา​ได้​ทำลาย อาจ​จะ​แปล​เป็น​ชื่อ​สถานที่​ก็​ได้ คือ “จาก​นาชิม” ไป​จน​ถึง​โนฟาห์​ซึ่ง​อยู่​ใกล้​เมเดบา”

31 ชาว​อิสราเอล​จึง​อาศัย​อยู่​ใน​ดินแดน​ของ​ชาว​อาโมไรต์

32 โมเสส​ส่ง​คน​ไป​สอดแนม เมือง​ยาเซอร์ และ​ชาว​อิสราเอล​ได้​เข้า​ยึด​เมือง​รอบๆ​มัน​และ​ไล่​ชาว​อาโมไรต์​ที่​เคย​อาศัย​อยู่​ที่นั่น​ออก​ไป

33 แล้ว​ชาว​อิสราเอล​ก็​ไป​ต่อ​ตาม​ทาง​ที่​ไป​สู่​เมือง​บาชาน กษัตริย์​โอก​ของ​เมือง​บาชาน​กับ​ประชาชน​ของ​เขา​จึง​ออก​มา​ที่​เอเดรอี เพื่อ​สู้รบ​กับ​ชาว​อิสราเอล​ใน​สนาม​รบ

34 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ไม่​ต้อง​ไป​กลัว​เขา เพราะ​เรา​จะ​มอบ​เขา ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เขา​และ​ดินแดน​ของ​เขา​ให้​กับ​เจ้า และ​เจ้า​จะ​ทำ​กับ​เขา​เหมือน​กับ​ที่​เจ้า​เคย​ทำ​กับ​สิโหน​กษัตริย์​ชาว​อาโมไรต์​ที่​อยู่​ใน​เฮชโบน”

35 ดังนั้น​ชาว​อิสราเอล​จึง​ฆ่า​โอก พวก​ลูกชาย​และ​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เขา จน​ไม่​เหลือ​ใคร​รอด​ชีวิต​เลย​แม้แต่​คนเดียว แล้ว​ชาว​อิสราเอล​ก็​เข้า​ยึด​ดินแดน​ของ​เขาไว้

22

บาลาอัม​และ​กษัตริย์​ของ​โมอับ

1 ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ได้​เดินทาง​ต่อ​และ​มา​ตั้ง​ค่าย​ใน​ที่ราบ​โมอับ ใกล้​แม่น้ำ​จอร์แดน ตรง​ข้าม​เมือง​เยริโค

2 บาลาค​ลูกชาย​ศิปโปร์​ได้​เห็น​สิ่ง​ทั้งหมด​ที่​ชาว​อิสราเอล​ทำ​กับ​ชาว​อาโมไรต์ พวก​โมอับ​กลัว​พวก​อิสราเอล​มาก เพราะ​คน​อิสราเอล​มี​จำนวน​มาก คน​โมอับ​หวาดกลัว​คน​อิสราเอล​มาก​จริงๆ

4 โมอับ​พูด​กับ​พวก​ผู้​อาวุโส​ชาว​มีเดียน​ว่า “ตอนนี้ คน​กลุ่ม​ใหญ่นั้น​จะ​เขมือบ​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​รอบๆ​เรา เหมือน​วัว​กิน​หญ้า​หมด​ทุ่ง”

ใน​เวลานั้น บาลาค​ลูก​ชาย​ศิปโปร์​เป็น​กษัตริย์​ของ​โมอับ 5 เขา​ส่ง​พวก​ผู้ถือสาร​ไป​หา​บาลาอัม​ลูกชาย​เบโอร์​ที่​เปโธร์ ที่​อยู่​ติด​กับ​แม่น้ำ​ยูเฟรติส เป็น​ดินแดน​ที่​พวก​ญาติๆ​ของ​เขา​อาศัย​อยู่+ 22:5 เป็น​ดินแดน … อาศัย​อยู่ หรือ​แปล​ได้​อีก​อย่าง​หนึ่ง​ว่า “นี่​คือ​ดินแดน​ของ​ชาว​อัมโมน” บาลาค​ส่ง​คน​ไป​เชิญ​บาลาอัม​มา พวกเขา​พูด​ตาม​ที่​บาลาค​สั่ง​ว่า

“ดูสิ มี​ชนชาติ​หนึ่ง​ออก​มา​จาก​อียิปต์ พวกมัน​ปกคลุม​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน และ​ยัง​มา​ตั้ง​ค่าย​ติด​กับ​เรา​อีก​ด้วย 6 ตอนนี้ มา​สาป​แช่ง​คน​พวกนี้​ให้​กับ​เรา​ด้วย เพราะ​พวกมัน​แข็งแกร่ง​กว่า​เรา ไม่​แน่​เรา​อาจ​จะ​สามารถ​ต่อสู้​กับ​พวกมัน​ได้ และ​ขับไล่​พวกมัน​ออก​ไป​จาก​ดินแดนนี้ เพราะ​เรา​รู้​ว่า​ถ้า​ท่าน​ให้​พร​ใคร คน​นั้น​ก็​จะ​ได้รับ​พร และ​ถ้า​ท่าน​สาปแช่ง​ใคร คน​นั้น​ก็​จะ​ถูก​สาปแช่ง”

7 พวก​ผู้​อาวุโส​ของ​ชาว​โมอับ​และ​ของ​ชาว​มีเดียน​จึง​ไป​หา​บาลาอัม พร้อม​กับ​เงิน​สำหรับ​จ่าย​ให้​กับ​บาลาอัม​เป็น​ค่า​บริการ+ 22:7 ค่า​บริการ หรือ “ผู้​เป็น​หมอดู​ด้วย” หรือ “พร้อม​ของ​จำเป็น​สำหรับ​การ​ทาย” คน​สมัย​โบราณ พยายาม​ทำ​ให้​สิ่ง​เลวร้าย​เกิด​ขึ้น​กับ​คน​อื่น​โดย​การ​เขียน​คำ​สาปแช่ง​ลง​ใน​ชาม​และ​นำ​ไป​ใช้​ใน​พิธีกรรม พวกเขา​มา​พบ​บาลาอัม​และ​บอก​กับ​เขา​ใน​สิ่ง​ที่​บาลาค​พูด

8 บาลาอัม​จึง​บอก​พวกเขา​ว่า “คืนนี้ ค้าง​อยู่​ที่นี่​ก่อน แล้ว​ข้า​จะ​บอก​ท่าน​ว่า​พระยาห์เวห์​บอก​อะไร​กับ​ข้า” ดังนั้น​พวกผู้นำ​ของ​โมอับ​จึง​ค้าง​อยู่​กับ​บาลาอัม

9 พระเจ้า​มา​หา​บาลาอัม​และ​พูด​ว่า “คน​พวกนี้​ที่​อยู่​กับ​เจ้า​เป็น​ใคร​กัน”

10 บาลาอัม​บอก​กับ​พระเจ้า​ว่า “บาลาค​ลูกชาย​ศิปโปร์ กษัตริย์​ของ​โมอับ ส่ง​พวกเขา​มา​หา​ข้าพเจ้า พร้อม​กับ​ข้อความนี้ 11 ‘ดูสิ มี​ชนชาติ​หนึ่ง​ที่​ออก​มา​จาก​อียิปต์​ได้​มา​ปกคลุม​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน ช่วย​มา​สาปแช่ง​พวกมัน​ให้​กับ​เรา​ด้วย ไม่​แน่​เรา​อาจ​จะ​สามารถ​ต่อสู้​กับ​พวกมัน​ได้ และ​ขับไล่​พวกมัน​ออก​ไป’”

12 พระเจ้า​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “เจ้า​ต้อง​ไม่​ไป​กับ​พวกเขา เจ้า​ต้อง​ไม่​สาปแช่ง​คนพวกนี้ เพราะ​เรา​ได้​อวยพร​พวกเขา”

13 ดังนั้น​เมื่อ​บาลาอัม​ลุกขึ้น​ใน​ตอนเช้า เขา​พูด​กับ​พวก​ผู้นำ​ที่​มา​จาก​บาลาค​ว่า “กลับ​ไป​ประเทศ​ของ​พวกท่าน​เถิด เพราะ​พระยาห์เวห์​ไม่​ให้​เรา​ไป​กับ​ท่าน”

14 พวก​ผู้นำ​จาก​โมอับ​จึง​ลุกขึ้น​และ​กลับ​ไปหา​บาลาค พวกเขา​บอก​ว่า “บาลาอัม​ไม่​ยอม​มา​กับ​พวกเรา”

15 บาลาค​ได้​ส่ง​พวก​ผู้นำ​ไป​อีก​ครั้งหนึ่ง คราวนี้​เขา​ส่ง​ผู้นำ​มา​มาก​กว่า​ครั้งแรก และ​ผู้นำ​พวกนี้​ก็​สำคัญ​กว่า​พวกแรก​ด้วย 16 พวกเขา​ไป​หา​บาลาอัม​และ​พูด​ว่า “นี่​คือ​สิ่ง​ที่​บาลาค​ลูกชาย​ศิปโปร์​พูด

‘โปรด​อย่า​ให้​มี​สิ่ง​ใด​มา​ขัดขวาง​ไม่​ให้​ท่าน​มา​หา​เรา 17 เรา​จะ​ให้​รางวัล​ท่าน​อย่าง​งาม และ​เรา​จะ​ทำ​ทุกอย่าง​ที่​ท่าน​บอก​เรา แต่​มา​ช่วย​สาปแช่ง​คน​พวกนี้​ให้​กับ​เรา​ก่อน​เถิด’”

18 บาลาอัม​ตอบ​คน​ของ​บาลาค​ไป​ว่า “ถึง​แม้​บาลาค​จะ​ยก​วัง​ของ​เขา​ที่​เต็ม​ไป​ด้วย​เงินทอง​มากมาย​ให้​กับ​ข้า ข้า​ก็​ไม่​สามารถ​ฝ่าฝืน​คำสั่ง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ข้า​ได้ ไม่ว่า​จะ​เป็น​เรื่องเล็ก​หรือ​เรื่องใหญ่ 19 ตอนนี้​โปรด​ค้าง​คืน​ที่​นี่​เหมือน​กับ​กลุ่ม​ที่​แล้ว และ​ข้า​จะ​ดู​ว่า​พระยาห์เวห์​มี​อะไร​จะ​บอก​กับ​ข้า​เพิ่มเติม​หรือ​เปล่า”

20 คืนนั้น​พระเจ้า​มา​หา​บาลาอัม​และ​พูด​กับ​เขา​ว่า “เนื่องจาก​คน​พวกนี้​อุตส่าห์​มา​เชิญ​เจ้า ลุกขึ้น​และ​ไป​กับ​พวกเขา​เถอะ แต่​เจ้า​จะ​ต้อง​ทำ​ใน​สิ่ง​ที่​เรา​บอก​เท่านั้น”

บาลาอัม​และ​ลา​ของ​เขา

21 บาลาอัม​จึง​ลุกขึ้น​ใน​ตอนเช้า เขา​ผูก​อาน​บน​ลา​ของ​เขา แล้ว​เดินทาง​ไป​กับ​ผู้นำ​ชาว​โมอับ 22 พระเจ้า​โกรธ​เพราะ​บาลาอัม​กำลัง​ไป ดังนั้น ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ยืน​ขัดขวาง​เขา​อยู่​บน​ถนน บาลาอัม​กำลัง​ขี่​ลา​อยู่ มี​คน​รับใช้​สองคน​อยู่​กับ​เขา

23 เมื่อ​ลา​เห็น​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ยืน​อยู่​บน​ถนน พร้อม​กับ​ถือ​ดาบ​อยู่​ใน​มือ ลา​จึง​หัน​จาก​ถนน​เข้า​ไป​ใน​ทุ่ง บาลาอัม​จึง​ตี​ลา​เพื่อ​ให้​มัน​หัน​กลับ​ไป​บน​ถนน

24 แล้ว​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ก็​ยืน​อยู่​บน​ทาง​แคบๆที่​อยู่​ระหว่าง​ไร่​องุ่น​สอง​แปลง มี​กำแพง​ล้อม​อยู่​ทั้ง​สอง​ข้าง 25 เมื่อ​ลา​เห็น​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์ มัน​จึง​เดิน​เบียด​กำแพง ทำ​ให้​เท้า​ของ​บาลาอัม​ถู​ไป​กับ​กำแพง บาลาอัม​จึง​ตี​มัน​อีก

26 แล้ว​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ก็​ไป​อยู่​ข้าง​หน้า​อีก ไป​ยืน​อยู่​ใน​ที่​แคบ​ที่​ไม่​มี​ทาง​หลีก​ไป​ทาง​ซ้าย​หรือ​ทาง​ขวา​ได้ 27 เมื่อ​ลา​เห็น​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์ ก็​หมอบ​ลง​ทั้ง​ที่​บาลาอัม​ยัง​นั่ง​อยู่​บน​หลัง​มัน บาลาอัม​โกรธ​และ​ตี​มัน​ด้วย​ไม้เท้า

28 พระยาห์เวห์​ได้​เปิด​ปาก​ของ​ลา แล้ว​ลา​ก็​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “ข้าพเจ้า​ไป​ทำ​อะไร​ท่าน ท่าน​ถึง​ได้​ตี​ข้าพเจ้า​ถึง​สาม​ครั้ง”

29 บาลาอัม​จึง​บอก​กับ​ลา​ว่า “เพราะ​เจ้า​ทำ​ให้​เรา​ดู​เหมือน​เป็น​คน​โง่เขลา เรา​อยาก​จะ​มี​ดาบ​สัก​เล่ม​ใน​มือ จะ​ได้​ฆ่า​เจ้า​ซะ​เลย​ตอนนี้”

30 ลา​จึง​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “นี่​ข้าพเจ้า​ไม่​ใช่​ลา​ของ​ท่าน ที่​ท่าน​ใช้​ขี่​มา​ตลอด​ชีวิต​จน​ถึง​เดี๋ยวนี้​หรอก​หรือ ข้าพเจ้า​เคย​ทำ​อย่างนี้​กับ​ท่าน​มา​ก่อน​หรือ​เปล่า”

บาลาอัม​ตอบ​ว่า “ไม่​เคย”

31 พระยาห์เวห์​จึง​เปิด​ตา​บาลาอัม ทำ​ให้​เขา​เห็น​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์ ที่​ยืน​อยู่​บน​ถนน และ​กำลัง​ถือ​ดาบ​อยู่​ใน​มือ บาลาอัม​ก้ม​หัว​ลง​กราบ

32 ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​พูด​กับ​เขา​ว่า “ทำไม​เจ้า​ถึง​ได้​ตี​ลา​ของ​เจ้า​ถึง​สาม​ครั้ง​อย่างนี้ นี่​เรา​มา​ยืน​ขวาง​เจ้า เพราะ​เห็น​ว่า​การ​เดินทาง​ของ​เจ้า​มัน​ช่าง​โง่เขลา​นัก+ 22:32 เพราะ … ช่าง​โง่เขลา​นัก ความ​หมาย​ใน​ภาษา​ฮีบรู​ยัง​ไม่​แน่ชัด33 เมื่อ​ลา​เห็น​เรา​มัน​ถึง​ได้​หัน​หนี​ไป​จาก​เรา​ถึง​สาม​ครั้ง นี่​ถ้า​มัน​ไม่​หลบ​เรา ป่านนี้​เรา​ก็​คง​ฆ่า​เจ้า​ไป​แล้ว แต่​เรา​คง​ไว้​ชีวิต​เจ้า​ลา​นั่น”

34 บาลาอัม​บอก​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าพเจ้า​ได้​ทำ​บาป​ไป​แล้ว เพราะ​ไม่​รู้​ว่า​ท่าน​กำลัง​ยืน​ขัดขวาง​ข้าพเจ้า​อยู่​บน​ถนน แต่​ตอนนี้ เนื่อง​จาก​การ​เดินทาง​ของ​ข้าพเจ้า มัน​ชั่วร้าย​ใน​สายตา​ท่าน ข้าพเจ้า​ก็​จะ​กลับ​บ้าน”

35 ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “ไป​กับ​คน​พวกนี้ แต่​ให้​พูด​แต่​สิ่ง​ที่​เรา​บอก​ให้​เจ้า​พูด” บาลาอัม​จึง​ไป​กับ​พวก​ผู้นำ​ที่​บาลาค​ส่ง​มา

36 เมื่อ​บาลาค​ได้ยิน​ว่า​บาลาอัม​กำลัง​มา เขา​จึง​ออก​มา​พบ​บาลาอัม​ที่​เมือง​ของ​ชาว​โมอับ+ 22:36 เมือง​ของ​ชาว​โมอับ เป็น​ไป​ได้​ว่า​เป็น อาร์ โมอับ ตรง​พรมแดน ที่​มี​แม่น้ำ​อารโนน​กั้น​อยู่ ซึ่ง​เป็น​ปลายสุด​ของ​พรมแดน 37 บาลาค​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “เรา​เคย​ส่ง​คน​ไป​เชิญ​ท่าน​มา​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ ทำไม​ท่าน​ถึง​ไม่​มาหา​เราละ เรา​ไม่​สามารถ​จ่าย​รางวัล​ให้​กับ​ท่าน​หรือ​ยังไง”

38 บาลาอัม​จึง​ตอบ​บาลาค​ว่า “ดูสิ ตอนนี้​ข้าพเจ้า​ก็​ได้​มาหา​ท่าน​แล้ว แต่​ข้าพเจ้า​ไม่​สามารถ​พูด​อะไร​ก็​ได้​ที่​อยาก​พูด ข้าพเจ้า​จะ​ต้อง​พูด​แต่​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ใส่​เข้า​มา​ใน​ปาก​ของ​ข้าพเจ้า​เท่านั้น”

39 แล้ว​บาลาอัม​ก็​ไป​กับ​บาลาค และ​พวกเขา​ก็​มา​ถึง​คิริยาท-หุโซท 40 บาลาค​สังเวย​วัว​และ​แกะ และ​ส่ง​เครื่อง​บูชา​ไป​ให้​บาลาอัม​และ​พวก​ผู้นำ​ที่​อยู่​กับ​เขา

41 ใน​ตอนเช้า​บาลาค​พา​บาลาอัม​ไป​เมือง​บาโมท-บาอัล+ 22:41 บาโมท-บาอัล สถานที่​ทาง​ศาสนา​ของ​พระ​บาอัล จาก​ที่​นั่น​บาลาอัม​สามารถ​มองเห็น​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ได้​ส่วน​หนึ่ง

23

บท​กลอน​แรก​ของ​บาลาอัม

1 บาลาอัม​พูด​กับ​บาลาค​ว่า “สร้าง​แท่นบูชา​เจ็ด​แท่น​ให้​กับ​ข้าพเจ้า​ที่​นี่​และ​ให้​เตรียม​วัว​ผู้​เจ็ด​ตัว​และ​แกะ​ผู้​เจ็ด​ตัว​ไว้​ให้​กับ​ข้าพเจ้า” 2 บาลาค​จึง​ทำ​ตาม​ที่​บาลาอัม​บอก แล้ว​บาลาค​และ​บาลาอัม​ก็​บูชา​วัว​ผู้​หนึ่ง​ตัว​และ​แกะ​ผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา บน​แท่นบูชา​แต่​ละ​แท่น

3 บาลาอัม​พูด​กับ​บาลาค​ว่า “ไป​ยืน​อยู่​ข้างๆ​เครื่อง​เผา​บูชา​ของ​ท่าน ข้าพเจ้า​จะ​ปลีก​ตัว​ออก​ไป​อยู่​ตาม​ลำพัง บางที​พระยาห์เวห์​อาจ​จะ​มา​พบ​ข้าพเจ้า แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​มา​บอก​ท่าน​ว่า​พระองค์​แสดง​อะไร​ให้​กับ​ข้าพเจ้า​บ้าง” บาลาอัม​จึง​ขึ้น​ไป​บน​ยอด​เขา

4 พระเจ้า​ได้​มา​พบ​บาลาอัม บาลาอัม​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “ข้าพเจ้า​ได้​ทำ​แท่นบูชา​ขึ้น​เจ็ด​แท่น และ​ได้​บูชา​วัว​ผู้​ตัว​หนึ่ง​กับ​แกะ​ผู้​ตัว​หนึ่ง​ให้​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา​บน​แท่น​แต่ละ​แท่น”

5 พระยาห์เวห์​ได้​ใส่​คำพูด​เข้า​ไป​ใน​ปาก​ของ​บาลาอัม พระองค์​บอก​เขา​ว่า “ให้​กลับ​ไป​หา​บาลาค​และ​พูด​สิ่งนี้”

6 บาลาอัม​จึง​กลับ​ไป​หา​บาลาค บาลาค​ยืน​อยู่​ข้าง​เครื่อง​เผา​บูชา​กับ​บรรดา​ผู้นำ​ของ​โมอับ 7 บาลาอัม​จึง​พูด​กลอนนี้​ออก​มา​ว่า

“บาลาค​นำ​ตัว​ข้าพเจ้า​มา​จาก​อารัม

กษัตริย์​ของ​โมอับ​นำ​ข้าพเจ้า​มา​ที่นี่​จาก​ภูเขา​ทาง​ตะวันออก

บาลาค​พูด​ว่า ‘มา​เถิด มา​สาปแช่ง​ยาโคบ​ให้​เรา

มา​เถิด มา​พูด​ต่อต้าน​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล’

8 ข้าพเจ้า​จะ​พูด​สาปแช่ง​คน​ที่​พระเจ้า​ไม่​ได้​สาปแช่ง​ได้อย่างไร

จะ​ให้​ข้าพเจ้า​พูด​ต่อต้าน​คน​ที่​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​พูด​ต่อต้าน​ได้อย่างไร

9 เพราะ​จาก​ยอดเขา​ข้าพเจ้า​มอง​เห็น​พวกเขา

และ​จาก​เนินเขา​ข้าพเจ้า​มอง​เห็น​พวกเขา

ดูสิ พวกเขา​ตั้ง​เต็นท์​อยู่​แต่​เพียง​ลำพัง

และ​ไม่​ได้​เป็น​พันธมิตร​กับ​คน​ชาติ​อื่นๆ

10 มี​ใคร​สามารถ​นับ​คน​ของ​ยาโคบ​ได้​บ้าง

พวกเขา​มี​จำนวน​มาก​พอๆ​กับ​เม็ด​ฝุ่น

หรือ​มี​ใคร​ที่​สามารถ​นับ​จำนวน​แม้​เพียง​หนึ่ง​ใน​สี่​ของ​ชาว​อิสราเอล​ได้บ้าง

ปล่อย​ให้​ข้าพเจ้า​ตาย​เหมือน​คนดีๆ​พวกนี้​เขา​ตาย​กัน​เถิด

และ​ปล่อย​ให้​จุดจบ​ข้าพเจ้า​เป็น​เหมือน​กับ​จุดจบ​ของ​พวกเขา​เถิด”

11 บาลาค​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “ท่าน​ทำ​อะไร​กับ​เรานี่ เรา​เอา​ท่าน​มา​ที่​นี่​เพื่อ​สาปแช่ง​ศัตรู​ของ​เรา แต่​ดูสิ ท่าน​กลับ​มา​อวยพร​พวกเขา”

12 บาลาอัม​จึง​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​ต้อง​ระวัง​ที่​จะ​พูด​ใน​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ใส่​ไว้​ใน​ปาก​ของ​ข้าพเจ้า ไม่ใช่หรือ”

13 บาลาค​จึง​พูด​กับ​เขา​ว่า “ไป​กับ​เรา​อีก​ที่​หนึ่ง ท่าน​จะ​เห็น​คน​เหล่านั้น ท่าน​จะ​มอง​เห็น​พวกเขา​เพียง​บาง​ส่วน ท่าน​จะ​ไม่​เห็น​พวกเขา​ทั้งหมด สาปแช่ง​พวกเขา​ให้​เรา​จาก​ที่นั่น” 14 บาลาค​จึง​พา​บาลาอัม​ไป​ที่​ทุ่ง​โศฟิม+ 23:14 ทุ่ง​โศฟิม หรือ​อาจ​จะ​แปล​ได้​ว่า “เนินเขา​ดู​คน” บน​ยอดเขา​ปิสกาห์ บาลาค​สร้าง​แท่น​บูชา​ขึ้น​เจ็ด​แท่น และ​บูชา​วัว​ผู้​หนึ่ง​ตัว​กับ​แกะ​ผู้​หนึ่ง​ตัว ให้​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา​บน​แท่น​บูชา​แต่​ละ​แท่น

15 บาลาอัม​พูด​กับ​บาลาค​ว่า “ยืน​อยู่​ที่​นี่​ข้างๆ​เครื่อง​เผา​บูชา​ของ​ท่าน ขณะ​ที่​ข้าพเจ้า​ไป​พบ​พระยาห์เวห์​ที่​โน่น”

16 พระยาห์เวห์​ได้​มา​พบ​บาลาอัม และ​ใส่​คำพูด​เข้า​ไป​ใน​ปาก​ของ​เขา พระองค์​พูด​ว่า “กลับ​ไป​หา​บาลาค​และ​พูด​สิ่ง​นี้” 17 บาลาอัม​จึง​ไป​หา​บาลาค ที่นั่น เขา​ยัง​คง​ยืน​อยู่​ข้าง​เครื่อง​เผา​บูชา​พร้อม​กับ​พวก​ผู้นำ​ของ​โมอับ แล้ว​บาลาค​ก็​ถาม​เขา​ว่า “พระยาห์เวห์​พูด​อะไร”

บท​กลอน​ที่สอง​ของ​บาลาอัม

18 บาลาอัม​จึง​พูด​ออก​มา​เป็น​กลอน​ว่า

“ยืน​ขึ้น บาลาค และ​ฟัง

ฟัง​ข้าพเจ้า ลูกชาย​ของ​ศิปโปร์

19 พระเจ้า​ไม่​ใช่​มนุษย์​ที่​พูด​โกหก

และ​ก็​ไม่​ใช่​มนุษย์​ที่​ชอบ​เปลี่ยนใจ

มี​หรือ​ที่​พระองค์​พูด​แล้ว​ไม่​ทำ

หรือ​สัญญา​แล้ว​ไม่​ทำ​ตาม​สัญญานั้น

20 ฟังนะ ข้าพเจ้า​ได้รับ​คำสั่ง​ให้​อวยพร

พระเจ้า​ได้​อวยพร​อิสราเอล​ไว้ ข้าพเจ้า​จึง​ไม่​สามารถ​กลับ​คำ​ของ​พระองค์​ได้

21 ท่าน​จะ​ไม่​เห็น​ความ​โชคร้าย​ใน​ประชาชน​ของ​ยาโคบ

ท่าน​จะ​ไม่​เห็น​ความ​ยาก​ลำบาก​ใดๆ​ใน​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล

พระยาห์เวห์​ผู้เป็น​พระเจ้า​ของ​ชาว​อิสราเอล​จะ​อยู่​กับ​พวกเขา

พระองค์​ได้รับ​การ​ยกย่อง​สรรเสริญ​ให้​เป็น​กษัตริย์​ของ​พวกเขา

22 พระเจ้า​ผู้นำ​พวกเขา​ออก​จาก​อียิปต์

เข้มแข็ง​เหมือน​กับ​เขา​ของ​กระทิง​สำหรับ​พวกเขา

23 ไม่​มี​การ​ดู​ฤกษ์​ยาม​ใน​หมู่​ประชาชน​ของ​ยาโคบ

ไม่​มี​การ​ทำนาย​โชคชะตา​ใน​หมู่​ประชาชน​ของ​อิสราเอล

พระเจ้า​ส่ง​ตัวแทน​พระองค์​มา​พูด​กับ​ยาโคบ

และ​บอก​อิสราเอล​ทันที​ว่า​พระองค์​มี​แผน​อะไร+ 23:23 พระองค์​มี​แผน​อะไร หรือ​แปล​ได้​อีก​อย่าง​ว่า “ตอนนี้​ประชาชน​พูด​กับ​ยาโคบ​และ​อิสราเอล​ว่า ‘ดูสิ สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ได้​ทำ’”

24 คน​เหล่านี้​ก็​ลุกขึ้น​เหมือน​กับ​สิงห์​ตัวเมีย

มัน​ยืน​ขึ้น​ตรง​เหมือน​สิงห์​ตัวผู้​ตัว​หนึ่ง

มัน​จะ​ไม่​ยอม​นอน​จนกระทั่ง​มัน​กิน​เหยื่อ​ของ​มัน

และ​ดื่ม​เลือด​ของ​สัตว์​ที่​มัน​ฆ่า​แล้ว”

25 บาลาค​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “ถ้า​ท่าน​ไม่​สาปแช่ง​พวกเขา ก็​อย่า​อวยพร​พวกเขาสิ”

26 บาลาอัม​จึง​ตอบ​บาลาค​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​บอก​ท่าน​ก่อน​แล้ว​หรือ​ว่า ‘ข้าพเจ้า​จะ​ทำ​ทุกอย่าง​ที่​พระยาห์เวห์​บอก​ให้​ข้าพเจ้า​ทำ’”

27 บาลาค​จึง​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “มาเถิด เรา​จะ​พา​ท่าน​ไป​อีก​ที่​หนึ่ง บางที​อาจ​ทำ​ให้​พระเจ้า​พอใจ​ที่​ท่าน​จะ​สาปแช่ง​ชาว​อิสราเอล​ให้​เรา​จาก​ที่นั่น” 28 บาลาค​จึง​พา​บาลาอัม​ไป​บน​ยอดเขา​เปโอร์​ซึ่ง​มองเห็น​ไป​ทั่ว​ทั้ง​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง

29 บาลาอัม​พูด​กับ​บาลาค​ว่า “สร้าง​แท่น​บูชา​เจ็ด​แท่น​ให้​กับ​ข้าพเจ้า​ที่นี่ และ​เตรียม​วัว​ผู้​เจ็ด​ตัว​กับ​แกะ​ผู้​เจ็ด​ตัว​ไว้​ให้​กับ​ข้าพเจ้า​ด้วย” 30 บาลาค​จึง​ทำ​ตาม​ที่​บาลาอัม​บอก และ​เขา​ก็​บูชา​วัว​ผู้​หนึ่ง​ตัว​กับ​แกะ​ผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา​บน​แท่นบูชา​แต่​ละ​แท่น

24

บทกลอน​ที่​สาม​ของ​บาลาอัม

1 บาลาอัม​เห็น​ว่า​พระยาห์เวห์​ต้อง​การ​ให้​อวยพร​ชาว​อิสราเอล ดังนั้น เขา​จึง​ไม่​ได้​ดู​ฤกษ์​ยาม​ใดๆ​เหมือน​ที่​เคย​ทำ​มา แต่​เขา​กลับ​หัน​หน้า​ไป​ทาง​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง 2 บาลาอัม​มอง​ไป​ข้าง​หน้า​และ​เห็น​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ตาม​เผ่า​ของ​พวกเขา แล้ว​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ก็​เข้าไป​สถิต​ใน​ตัวเขา 3 และ​เขา​ก็​พูด​ออก​มา​เป็น​กลอน​ว่า

“นี่​คือ​คำพูด​ของ​บาลาอัม​ลูกชาย​ของ​เบโอร์

เป็น​คำพูด​ของ​ชาย​ที่​มี​ดวงตา​เห็น​แจ่มแจ้ง+ 24:3 เห็น​แจ่มแจ้ง หรือ แปล​ได้​อีก​ว่า “ตาของ​เขา​เปิด​ออก เขา​เห็น​ได้​อย่าง​ชัดเจน”

4 เป็น​คำพูด​ของ​คน​ที่​ได้ยิน​คำพูด​ของ​พระเจ้า

เป็น​คน​ที่​เห็น​นิมิต​จาก​พระเจ้า​ผู้​มี​อำนาจ​สูงสุด+ 24:4 พระเจ้า​ผู้​มี​อำนาจ​สูงสุด หรือ ใน​ภาษา​ฮีบรู คือ “เอล ชัด​ดัย”

เป็น​คน​ที่​ล้ม​ลง​ต่อหน้า​พระองค์ แต่​ดวงตา​ก็​ยัง​เปิด​อยู่

5 ประชาชน​ของ​ยาโคบ+ 24:5 ยาโคบ กับ อิสราเอล ก็​เป็น​คน​คน​เดียว​กัน ใน​กลอน​ของ​ฮีบรู ชอบ​พูด​เรื่อง​เดียว​กัน​ซ้ำ​ๆ เต็นท์​ของ​พวกท่าน​ช่าง​งดงาม​เหลือเกิน

ประชาชน​ของ​อิสราเอล บ้าน​เรือน​ของ​พวกท่าน​สวยงาม​จริงๆ

6 เต็นท์​ของ​พวกท่าน​เหมือน​กับ​แถว​ของ​ต้น​ปาล์ม​ที่​แผ่​ขยาย​ออก

เหมือน​พวก​สวน​ที่​อยู่​ริม​แม่น้ำ

เหมือน​ต้น​กฤษณา+ 24:6 กฤษณา ต้น​ไม้​กลิ่น​หอม​หวาน น้ำ​ของ​มัน​ใช้​ทำ​น้ำหอม ที่​พระยาห์เวห์​ปลูก​ไว้

เหมือน​ต้น​สนซีดาร์​ที่​อยู่​ริม​น้ำ

7 น้ำ​จะ​ไหล​ล้น​ออก​มา​จาก​ถัง​น้ำ​ของ​เขา+ 24:7 น้ำ … ของ​เขา หรือ “จะ​มี​น้ำ​หยด​ลง​มา​บน​กิ่ง​ไม้​ของ​เขา”

และ​จะ​มี​น้ำ​อย่าง​เหลือ​เฟือ​สำหรับ​เมล็ด​พันธุ์​ของ​พวกเขา

กษัตริย์​ของ​พวกเขา​จะ​ยิ่งใหญ่​กว่า​กษัตริย์​อากัก

และ​อาณาจักร​ของ​พวกเขา​จะ​ยิ่งใหญ่​มาก

8 พระเจ้า​นำ​พวกเขา​ออก​จาก​อียิปต์

พระองค์​เป็น​เหมือน​เขา​ของ​กระทิง​สำหรับ​พวกเขา

พวกเขา​จะ​เอาชนะ​ศัตรู​ของ​พวกเขา

พวกเขา​จะ​บดขยี้​กระดูก​ของ​คน​เหล่านั้น

และ​โจมตี​พวกนั้น​ด้วย​ลูกธนู+ 24:8 โจมตี​พวกนั้น​ด้วย​ลูกธนู หรือ​แปล​ได้​ว่า “ทำลาย​ลูกธนู​ของ​เขา” หรือ “ต่อย​ท้อง​พวกเขา”

9 ชาว​อิสราเอล​หมอบ​อยู่ พวกเขา​พัก​อยู่​เหมือน​สิงโต

ใครล่ะ​จะ​กล้า​ปลุก​สิงโต​ตัวนั้น

ขอ​ให้​คน​ที่​อวยพร​ท่าน​ได้รับ​พร

ขอ​ให้​คน​ที่​แช่งสาป​ท่าน​ถูก​แช่งสาป”

10 บาลาค​โกรธ​บาลาอัม เขา​ตบ​มือ​ผาง​ด้วย​ความ​โกรธ แล้ว​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “เรา​เรียก​เจ้า​มา​ที่นี่​เพื่อ​สาปแช่ง​ศัตรู​ของ​เรา แต่​ดูสิ เจ้า​กลับ​มา​อวยพร​พวกมัน​ถึง​สามครั้ง 11 ตอนนี้​รีบๆ​กลับ​บ้าน​ไป​เลย เรา​บอก​ว่า​จะ​ให้​รางวัล​กับ​เจ้า แต่​ดูสิ พระยาห์เวห์​ทำ​ให้​เจ้า​อด​ได้​รางวัล”

12 บาลาอัม​พูด​กับ​บาลาค​ว่า “ข้าพเจ้า​ได้​บอก​กับ​คน​ส่งสาร​พวกนั้น​ที่​ท่าน​ส่ง​มาหา​ข้าพเจ้า​แล้ว​ว่า 13 ‘ถึง​แม้​ว่า​บาลาค​จะ​ยก​วัง​ที่​เต็ม​ไป​ด้วย​เงิน​และ​ทอง​ให้​กับ​ข้า ข้า​ก็​ไม่​สามารถ​ฝ่าฝืน​คำสั่ง​ของ​พระยาห์เวห์​และ​ทำ​อะไร​ตามใจชอบ ไม่ว่า​จะ​เป็น​สิ่งเลว​หรือ​สิ่งดี แต่​ข้า​ต้อง​พูด​แต่​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​พูด​เท่านั้น’ 14 ตอนนี้ ข้าพเจ้า​จะ​กลับ​ไปหา​คน​ของ​ข้าพเจ้า​แล้ว มาสิ แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​บอก​ท่าน​ว่า​คน​พวกนี้​จะ​ทำ​อะไร​กับ​คน​ของ​ท่าน​ใน​อนาคต”

บท​กลอน​สุด​ท้าย​ของ​บาลาอัม

15 แล้ว​บาลาอัม​ก็​พูด​เป็น​คำ​กลอน​ว่า

“นี่​คือ​คำพูด​ของ​บาลาอัม​ลูกชาย​เบโอร์

เป็น​คำพูด​ของ​ชาย​ที่​มี​ดวงตา​เห็น​แจ่ม​แจ้ง

16 เป็น​คำพูด​ของ​คน​ที่​ได้ยิน​คำพูด​ต่างๆ​ของ​พระเจ้า

และ​ได้รับ​ความรู้​จาก​พระเจ้า​สูงสุด

เขา​เห็น​นิมิต​จาก​พระเจ้า​ผู้​มี​อำนาจ​สูงสุด+ 24:16 พระเจ้า​ผู้​มี​อำนาจ​สูงสุด หรือ ใน​ภาษา​ฮีบรู คือ “เอล ชัดดัย”

เขา​ล้ม​ลง​ต่อหน้า​พระองค์ แต่​ดวงตา​ก็​ยัง​เปิด​อยู่

17 ข้าพเจ้า​เห็น​เขา ไม่​ใช่​ใน​ขณะนี้ แต่​เป็น​ใน​อนาคต

ข้าพเจ้า​เห็น​เขา​กำลัง​มา แต่​ไม่​ใช่​เร็วๆ​นี้

กษัตริย์​องค์​หนึ่ง​ผู้​เป็น​เหมือน​ดวงดาว​จะ​มา​จาก​ประชาชน​ของ​ยาโคบ

ผู้ปกครอง​ผู้​หนึ่ง​จะ​ปรากฏ​ขึ้น​จาก​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล

เขา​จะ​บี้​หัว​ของ​ชาว​โมอับ

และ​จะ​บี้​กะโหลก​ของ​ชาว​เชท+ 24:17 ชาว​เชท อาจ​จะ​เป็น​สำนวน ที่​แปล​ว่า “คน​เหล่านั้น” หรือ อาจ​จะ​เป็น​ชื่อ​ของ เผ่า​หนึ่ง​แถว​ปาเลสไตน์ ทั้งหมด

18 เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​แสดง​ความ​แข็ง​แกร่ง

แผ่นดิน​ของ​เอโดม​ก็​จะ​ตก​เป็น​ของ​พวกเขา

แผ่นดิน​ของ​เสอีร์ ศัตรู​ของ​ชาว​อิสราเอล​ก็​จะ​ตก​เป็น​ของ​พวกเขา

19 ผู้ปกครอง​จะ​มา​จาก​ยาโคบ

และ​ทำลาย​คน​ที่​หลงเหลือ​อยู่​ใน​เมือง​เออร์”

20 แล้ว​บาลาอัม​มองเห็น​ชาว​อามาเลค​และ​พูด​กลอนนี้​ว่า

“อามาเลค​เคย​เป็น​ชนชาติ​ที่​ยิ่งใหญ่​ที่สุด​ท่ามกลาง​ชนชาติ​อื่น

แต่​จุดจบ​ของ​พวกเขา​คือ​จะ​ถูก​ทำลาย​จน​สิ้นซาก”

21 บาลาอัม​มองเห็น​ชาว​เคไนต์+ 24:21 ชาว​เคไนต์ เป็น​การ​เล่นคำ ชื่อ​ของ “ชาว​เคน” และ “ชาว​เคไนต์” เป็น​คำ​ใน​ภาษา​ฮีบรู​ที่​มี​ความ​หมาย​ว่า “รังนก” และ​พูด​บท​กลอนนี้​ว่า

“สถานที่​ที่​พวกท่าน​อยู่​เป็น​ที่​ที่​ปลอดภัย

เหมือน​รังนก​ที่​ตั้งอยู่​บน​หน้าผา​สูง

22 แต่​พวก​ชาว​เคไนต์ ก็​จะ​ถูก​ทำลาย​ล้าง

เมื่อ​ชาว​อัสชูร​ทำ​ให้​พวกเขา​กลาย​เป็น​เชลย”

23 แล้ว​บาลาอัม​ก็​พูด​กลอน​บทนี้​ว่า

“เมื่อ​พระเจ้า​ทำ​อย่างนี้ แล้ว​จะ​มี​ใคร​รอด

24 จะ​มี​เรือ​มา​จาก​ชาย​ฝั่ง​ของ​คิทธิม+ 24:24 คิทธิม อาจ​เป็น​เกาะ​ไซปรัส หรือ​เกาะ​ครีต​หรือ​สถานที่​ทาง​ชาย​ฝั่ง​ด้าน​ตะวันตก​ของ​อิสราเอล​ใน​ทะเล​เมดิเตอร์เรเนียน

และ​จะ​เอา​ชนะ​ชาว​อัสซีเรีย​และ​เอเบอร์+ 24:24 เอเบอร์ อาจ​หมายถึง ผู้ที่​อาศัย​อยู่​ทาง​ตะวันตก​ของ​แม่น้ำ​ยูเฟรติส หรือ​อาจ​หมายถึง ลูกหลาน​ของ​คน​ที่​ชื่อ​เอเบอร์ (ปฐมกาล 10:21)

แต่​พวกคิทธิม​ก็​จะ​ถูก​ทำลาย​ไป​ด้วย​เหมือนกัน”

25 แล้ว​บาลาอัม​ก็​ลุกขึ้น​และ​กลับ​บ้าน ส่วน​บาลาค​ก็​กลับ​ไป​ตาม​ทาง​ของ​เขา

25

ชาว​อิสราเอล​ที่​เปโอร์

1 ขณะนั้น​ชาว​อิสราเอล​อยู่​ที่​ชิทธิม ใน​เวลานั้น ประชาชน​เริ่ม​ทำ​บาป​ทางเพศ+ 25:1 ทำ​บาป​ทางเพศ เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ของ​การ​บวงสรวง​ต่อ​พระ​ปลอม ดังนั้น ข้อความนี้​อาจ​หมาย​ความ​ว่า​คน​นั้น​ไม่ซื่อ​สัตย์​กับ​เมีย​และ​อาจ​หมายถึง​เขา​ไม่ซื่อ​สัตย์​กับ​พระเจ้า​โดย​การ​ไป​บวงสรวง​ต่อ​พระปลอม กับ​หญิง​ชาว​โมอับ 2 หญิง​ชาว​โมอับ​ได้​เชิญ​ชาว​อิสราเอล​ร่วม​พิธี​บูชา​พระ​ต่างๆ​ของ​พวกเขา ดังนั้น ชาว​อิสราเอล​จึง​กิน​เครื่อง​บูชา​เหล่านั้น​และ​ได้​บูชา​พระ​ต่างๆ​ของ​ชาว​โมอับ 3 เพราะ​อย่างนี้​ชาว​อิสราเอล​ถึง​ได้​เริ่ม​บูชา​พระ​บาอัล​ของ​เปโอร์ พระยาห์เวห์​จึง​โกรธ​ชาว​อิสราเอล

4 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ให้​เอา​ตัว​พวก​หัวหน้า​ของ​ชาว​อิสราเอล​มา​เสียบ​ไว้​กลาง​แดด​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ แล้ว​พระยาห์เวห์​จะ​ไม่​โกรธ​ชาว​อิสราเอล”

5 โมเสส​จึง​พูด​กับ​พวก​ผู้​พิพากษา​ของ​ชาว​อิสราเอล​ว่า “พวก​ท่าน​แต่ละคน​จะ​ต้อง​ฆ่า​คน​ของ​ท่าน​ที่​ไป​บูชา​พระ​บาอัล​ของ​เปโอร์”

6 ใน​ขณะ​ที่​โมเสส​และ​ผู้นำ​ชาว​อิสราเอล​กำลัง​ชุมนุม​กัน​อยู่​หน้า​เต็นท์​นัดพบ ก็​มี​ชาว​อิสราเอล​คนหนึ่ง​ได้​พา​หญิง​ชาว​มีเดียน​คน​หนึ่ง​มา​ให้​พวก​พี่น้อง+ 25:6 พี่น้อง หมายถึง ครอบครัว หรือ​ญาติ​พี่น้อง​ทั้งหลาย ของ​เขา เขา​ทำ​สิ่งนี้​ต่อหน้า​โมเสส​และ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด โมเสส​และ​พวก​ผู้นำ​ก็​ร้องไห้​คร่ำครวญ 7 เมื่อ​ฟีเนหัส​ลูกชาย​เอเลอาซาร์ ซึ่ง​เป็น​ลูกชาย​ของ​นักบวช​อาโรน​เห็นเข้า เขา​จึง​จาก​ที่​ชุมนุม​มา​และ​ไป​หยิบ​หอก​ของ​เขา 8 เขา​ตาม​ชาย​อิสราเอล​คนนั้น​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์ และ​เอา​หอก​แทง​ชาย​อิสราเอล​คนนั้น​พร้อม​กับ​หญิง​มีเดียน​คนนั้น​ที่​ท้อง​จน​ตาย และ​โรค​ระบาด​ร้ายแรง​ใน​หมู่​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ก็​หยุด​ลง 9 มี​คน​ตาย​จาก​โรค​ระบาด​นี้​ถึง​สองหมื่น​สี่พัน​คน

10 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 11 “ฟีเนหัส​ลูกชาย​ของ​เอเลอาซาร์​ผู้​เป็น​ลูกชาย​ของ​นักบวช​อาโรน​ได้​ช่วย​ชีวิต​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ไว้​จาก​ความ​โกรธ​ของ​เรา เขา​ทำ​ไป​เพราะ​เขา​โกรธ​ใน​บาป​ของ​ประชาชน​เหล่านั้น​เหมือน​ที่​เรา​โกรธ เรา​จึง​ไม่​ทำลาย​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ด้วย​ความ​โกรธ​ของ​เรา 12 ด้วย​เหตุนี้ ให้​ไป​บอก​กับ​ฟีเนหัส​ว่า เรา​จะ​ทำ​ข้อตกลง​ที่​เป็น​มิตร​กับ​เขา 13 ข้อตกลง คือ เขา​และ​ลูกหลาน​ของ​เขา​ซึ่ง​มี​ชีวิต​ต่อ​จาก​เขา จะ​ได้​เป็น​นักบวช​ตลอด​ไป เพราะ​เขา​ได้​หันเห​ความ​โกรธ​ของ​พระเจ้า​ไป เขา​ทำ​อย่างนี้​แทน​ชาว​อิสราเอล”

14 ชาย​ชาว​อิสราเอล​ที่​ถูก​ฆ่า​พร้อม​หญิง​มีเดียนนั้น​ชื่อ ศิมรี​ลูกชาย​สาลู สาลู​เป็น​ผู้นำ​ครอบครัว​จาก​เผ่า​สิเมโอน 15 ส่วน​หญิง​ชาว​มีเดียน​นั้น ชื่อ​คสบี+ 25:15 คสบี ชื่อ​นี้​ใน​ภาษา​ฮีบรู​หมายถึง “การ​โกหก​ของ​เรา” เป็น​ลูกสาว​ของ​ศูร์ ศูร์​เป็น​หัวหน้า​ตระกูล​หรือ​ครอบครัว​ของ​มีเดียน

16 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 17 “ให้​เป็น​ศัตรู​กับ​ชาว​มีเดียน และ​ฆ่า​พวกมัน 18 เพราะ​พวกมัน​เป็น​ศัตรู​กับ​พวกเจ้า พวกมัน​หลอกลวง​พวกเจ้า​ที่​เปโอร์ และ​ยัง​หลอกลวง​พวกเจ้า​ด้วย​การ​ใช้​น้องสาว​ของ​พวก​มัน​ที่​ชื่อ​คสบี​ลูกสาว​ของ​ผู้นำ​ชาว​มีเดียน ผู้หญิง​ที่​ถูก​ฆ่า​ใน​ขณะ​ที่​เกิด​โรคระบาด​กับ​ชาว​อิสราเอล เพราะ​สิ่ง​ที่​เกิดขึ้น​ที่​เปโอร์”

26

นับ​ประชาชน

1 หลังจาก​โรค​ระบาด​แล้ว พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​และ​เอเลอาซาร์​ลูกชาย​ของ​นักบวช​อาโรน​ว่า 2 “ให้​นับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ทั้ง​ชุมชน​ตาม​ครอบครัว​ของ​พวกเขา ให้​นับ​ชาย​ทุกคน​ใน​อิสราเอล​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป​ที่​สามารถ​เข้า​รับใช้​ใน​กองทัพ​ได้”

3 โมเสส​และ​นักบวช​เอเลอาซาร์​จึง​พูด​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ใน​ที่ราบ​โมอับ​ติด​แม่น้ำ​จอร์แดน​ฝั่ง​ตรง​ข้าม​เยริโค​ว่า 4 “ให้​นับ​ชาย​ทุกคน​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​เคย​สั่ง​ให้​โมเสส​และ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ทำ ตอน​ที่​พวกเขา​ออก​มา​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์”

5 รูเบน​เป็น​ลูกชาย​คน​โต​ของ​อิสราเอล นี่​คือ​ราย​ชื่อ​ลูกหลาน​ของ​รูเบน

จาก​ฮาโนค เป็น​ตระกูล​ฮาโนค

จาก​ปัลลู เป็น​ตระกูล​ปัลลู

6 จาก​เฮสโรน เป็น​ตระกูล​เฮสโรน

จาก​คารมี เป็น​ตระกูล​คารมี

7 นั่น​คือ​พวก​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​รูเบน รวม​คน​ได้​ทั้งหมด​สี่หมื่น​สามพัน​เจ็ดร้อย​สามสิบ​คน

8 ลูกชาย​ของ​ปัลลู​คือ​เอลีอับ 9 เอลีอับ​มี​ลูกชาย​สาม​คน​คือ เนมูเอล ดาธาน​และ​อาบีรัม ดาธาน​และ​อาบีรัม เป็น​สอง​คน​ที่​ชุมชน​เลือก​ขึ้น​มา และ​ได้​ต่อต้าน​โมเสส และ​อาโรน ทั้งสอง​คนนี้​เป็น​สมัคร​พรรคพวก​ของ​โคราห์ ตอน​ที่​พวกเขา​ร่วม​กัน​ต่อต้าน​พระยาห์เวห์ 10 และ​แผ่นดิน​ได้​อ้า​ปาก​กลืน​พวกเขา​และ​โคราห์​ลง​ไป เมื่อ​สมัคร​พรรค​พวก​ของ​โคราห์​ตาย​ไป​และ​ไฟ​ได้​เผาผลาญ​คน​สองร้อย​ห้าสิบ​คนนั้น คนเหล่านี้​ได้​กลาย​เป็น​ตัวอย่าง​เตือนใจ​ประชาชน 11 แต่​ลูกชาย​ของ​โคราห์​ไม่​ตาย

12 นี่​คือ​ลูกหลาน​ของ​สิเมโอน​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา

จาก​เนมูเอล เป็น​ตระกูล​เนมูเอล

จาก​ยามีน เป็น​ตระกูล​ยามีน

จาก​ยาคีน เป็น​ตระกูล​ยาคีน

13 จาก​เศราห์ เป็น​ตระกูล​เศราห์

จาก​ชาอูล เป็น​ตระกูล​ชาอูล

14 นั่น​คือ​พวก​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​สิเมโอน รวม​คน​ได้​ทั้งหมด​สองหมื่น​สองพัน​สองร้อย​คน

15 ต่อ​ไป​คือ​ลูกหลาน​ของ​กาด​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา

จาก​เศโฟน เป็น​ตระกูล​เศโฟน

จาก​ฮักกี เป็น​ตระกูล​ฮักกี

จาก​ชูนี เป็น​ตระกูล​ชูนี

16 จาก​โอสนี เป็น​ตระกูล​โอสนี

จาก​เอรี เป็น​ตระกูล​เอรี

17 จาก​อาโรด เป็น​ตระกูล​อาโรด

จาก​อาเรลี เป็น​ตระกูล​อาเรลี

18 นั่น​คือ​พวก​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​กาด รวม​คน​ได้​ทั้งหมด​สี่หมื่น​ห้าร้อย​คน

19 ลูกชาย​ของ​ยูดาห์​คือ​เอร์​และ​โอนัน เขา​ทั้งสอง​คน​ตาย​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน นี่​คือ​ลูกหลาน​ของ​ยูดาห์​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา

จาก​เชลาห์ เป็น​ตระกูล​เชลาห์

จาก​เปเรศ เป็น​ตระกูล​เปเรศ

จาก​เศราห์ เป็น​ตระกูล​เศราห์

21 ต่อ​ไปนี้​คือ​ลูกหลาน​ของ​เปเรศ

จาก​เฮสโรน เป็น​ตระกูล​เฮสโรน

จาก​ฮามูล เป็น​ตระกูล​ฮามูล

22 นั่น​คือ​พวก​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​ยูดาห์ รวม​คน​ได้​ทั้งหมด​เจ็ดหมื่น​หกพัน​ห้าร้อย​คน

23 ต่อ​ไปนี้​คือ​ลูกหลาน​ของ​อิสสาคาร์​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา

จาก​โทลา เป็น​ตระกูล​โทลา

จาก​ปูวาห์ เป็น​ตระกูล​ปูวาห์

24 จาก​ยาชูบ เป็น​ตระกูล​ยาชูบ

จาก​ชิมโรน เป็น​ตระกูล​ชิมโรน

25 นั่น​คือ​พวก​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​อิสสาคาร์ รวม​คน​ได้​ทั้งหมด​หกหมื่น​สี่พัน​สามร้อย​คน

26 ต่อ​ไปนี้​คือ​ลูกหลาน​ของ​เศบูลุน​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา

จาก​เสเรด เป็น​ตระกูล​เสเรด

จาก​เอโลน เป็น​ตระกูล​เอโลน

จาก​ยาเลเอล เป็น​ตระกูล​ยาเลเอล

27 นั่น​คือ​พวก​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​เศบูลุน รวม​คน​ได้​ทั้งหมด​หกหมื่น​ห้าร้อย​คน

28 ต่อ​ไปนี้​คือ​ลูกชาย​ของ​โยเซฟ​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา คือ​มนัสเสห์​และ​เอฟราอิม 29 นี่​คือ​ลูกหลาน​ของ​มนัสเสห์

จาก​มาคีร์ เป็น​ตระกูล​มาคีร์ (มาคีร์​เป็น​พ่อ​ของ​กิเลอาด)

จาก​กิเลอาด เป็น​ตระกูล​กิเลอาด

30 นี่​คือ​ลูกหลาน​ของ​กิเลอาด

จาก​อีเยเซอร์ เป็น​ตระกูล​อีเยเซอร์

จาก​เฮเลค เป็น​ตระกูล​เฮเลค

31 จาก​อัสรีเอล เป็น​ตระกูล​อัสรีเอล

จาก​เชเคม เป็น​ตระกูล​เชเคม

32 จาก​เชมิดา เป็น​ตระกูล​เชมิดา

จาก​เฮเฟอร์ เป็น​ตระกูล​เฮเฟอร์

33 เศโลเฟหัด​เป็น​ลูกชาย​ของ​เฮเฟอร์ แต่​ตัว​เขา​ไม่​มี​ลูกชาย มี​เพียง​ลูกสาว​ชื่อ มาลาห์ โนอาห์ โฮกลาห์ มิลคาห์​และ​ทีรซาห์

34 นั่น​คือ​พวก​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​มนัสเสห์ รวม​คน​ได้​ทั้งหมด​ห้าหมื่น​สองพัน​เจ็ดร้อย​คน

35 ต่อ​ไปนี้​คือ​ลูกหลาน​ของ​เอฟราอิม​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา

จาก​ชูเธลาห์ เป็น​ตระกูล​ชูเธลาห์

จาก​เบเคอร์ เป็น​ตระกูล​เบเคอร์

จาก​ทาหาน เป็น​ตระกูล​ทาหาน

36 นี่​คือ​ลูกหลาน​ของ​ชูเธลาห์

จาก​เอราน เป็น​ตระกูล​เอราน

37 นั่น​คือ​พวก​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​เอฟราอิม รวม​คน​ได้​ทั้งหมด​สามหมื่น​สองพัน​ห้าร้อย​คน

พวกเขา​เป็น​ลูกหลาน​ของ​โยเซฟ​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา

38 นี่​คือ​ลูกหลาน​ของ​เบนยามิน​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา

จาก​เบลา เป็น​ตระกูล​เบลา

จาก​อัชเบล เป็น​ตระกูล​อัชเบล

จาก​อาหิรัม เป็น​ตระกูล​อาหิรัม

39 จาก​เชฟูฟาม เป็น​ตระกูล​เชฟูฟาม

จาก​หุฟาม เป็น​ตระกูล​หุฟาม

40 ลูกชาย​ของ​เบลา​คือ อาร์ด​และ​นาอามาน

จาก​อาร์ด เป็น​ตระกูล​อาร์ด

จาก​นาอามาน เป็น​ตระกูล​นาอามาน

41 นั่น​คือ​พวก​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​เบนยามิน รวม​คน​ได้​ทั้งหมด​สี่หมื่น​ห้าพัน​หกร้อย​คน

42 นี่​คือ​ลูกหลาน​ของ​ดาน​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา

จาก​ชูฮัม เป็น​ตระกูล​ชูฮัม

นี่​คือ​ตระกูล​ของ​ดาน 43 รวม​คน​จาก​ตระกูล​ชูฮัม​ได้​ทั้งหมด​หกหมื่น​สี่พันสี่​ร้อยคน

44 นี่​คือ​ลูกหลาน​ของ​อาเชอร์​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา

จาก​อิมนาห์ เป็น​ตระกูล​อิมนาห์

จาก​อิชวี เป็น​ตระกูล​อิชวี

จาก​เบรียาห์ เป็น​ตระกูล​เบรียาห์

45 ลูกหลาน​ของ​เบรียาห์​คือ

จาก​เฮเบอร์ เป็น​ตระกูล​เฮเบอร์

จาก​มัลคีเอล เป็น​ตระกูล​มัลคีเอล

46 (ลูกสาว​ของ​อาเชอร์​ชื่อ​เสราห์) 47 นี่​คือ​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​อาเชอร์ รวม​คน​ได้​ทั้งหมด​ห้าหมื่น​สามพัน​สี่ร้อย​คน

48 นี่​คือ​ลูกหลาน​ของ​นัฟทาลี​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา

จาก​ยาเซเอล เป็น​ตระกูล​ยาเซเอล

จาก​กูนี เป็น​ตระกูล​กูนี

49 จาก​เยเซอร์ เป็น​ตระกูล​เยเซอร์

จาก​ชิลเลม เป็น​ตระกูล​ชิลเลม

50 นี่​คือ​พวก​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​นัฟทาลี รวม​คน​ได้​ทั้งหมด​สี่หมื่น​ห้าพัน​สี่ร้อย​คน

51 รวม​จำนวน​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ได้​ทั้งหมด​หกแสน​หนึ่งพัน​เจ็ดร้อย​สามสิบ​คน

52 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 53 “ให้​แบ่ง​ที่ดิน​ออก​เป็น​ส่วนๆ​สำหรับ​คน​เหล่านี้​ตาม​จำนวน​รายชื่อ 54 ถ้า​เป็น​กลุ่ม​ใหญ่ ก็​แบ่ง​ให้​มากหน่อย ถ้า​เป็น​กลุ่ม​เล็ก ก็​แบ่ง​ให้​น้อยหน่อย แต่​ละ​กลุ่ม​จะ​ได้รับ​ส่วน​แบ่ง​ตาม​จำนวน​คน​ที่​ได้​นับไว้ 55 อย่างไร​ก็ตาม ใคร​จะ​ได้​ที่​ดิน​ตรง​ไหน ก็​ต้อง​จับ​สลาก​กัน พวกเขา​จะ​ได้รับ​ที่ดิน​ตาม​ราย​ชื่อ​เผ่า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา 56 แต่​ละ​เผ่า​จะ​จับ​สลาก​แบ่ง​ที่ดิน​กัน ไม่ว่า​จะ​เป็น​เผ่า​ใหญ่​หรือ​เผ่า​เล็ก​ก็ตาม”

57 ต่อ​ไปนี้​คือ​ชาว​เลวี​ที่​ได้​นับ​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา

จาก​เกอร์โชน เป็น​ตระกูล​เกอร์โชน

จาก​โคฮาท เป็น​ตระกูล​โคฮาท

จาก​เมรารี เป็น​ตระกูล​เมรารี

58 คน​เหล่านี้​อยู่​ใน​ตระกูล​เลวี

ตระกูล​ลิบนี

ตระกูล​เฮโบรน

ตระกูล​มาลี

ตระกูล​มูชี

ตระกูล​โคราห์

โคฮาท​เป็น​พ่อ​ของ​อัมราม 59 เมีย​ของ​อัมราม​ชื่อ​โยเคเบด​เป็น​ลูกหลาน​ของ​เลวี นาง​เกิด​อยู่​ใน​เผ่า​ของ​เลวี​ใน​อียิปต์ นาง​มี​ลูก​กับ​อัมราม คือ​อาโรน โมเสส​และ​มิเรียม​พี่สาว​ของ​พวกเขา

60 อาโรน​มี​ลูก​ชื่อ นาดับ อาบีฮู เอเลอาซาร์​และ​อิธามาร์ 61 นาดับ​และ​อาบีฮู​ตาย​ไป​แล้ว เมื่อ​ครั้ง​ที่​พวกเขา​ได้​ถวาย​ไฟ​ที่​พระยาห์เวห์​ไม่​อนุญาต​ให้​ถวาย​ต่อหน้า​พระองค์

62 รวม​จำนวน​ชาย​ชาว​เลวี​ที่​มี​อายุ​ตั้งแต่​หนึ่ง​เดือน​ขึ้น​ไป​สองหมื่น​สามพัน​คน เพราะ​พวกเขา​ไม่​สามารถ​นับ​รวม​กับ​ชาว​อิสราเอล​คน​อื่นได้ เพราะ​พวกเขา​ไม่​ได้รับ​ส่วน​แบ่ง​ที่ดิน​เหมือน​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​คนอื่นๆ

63 นี่​คือ​คน​ที่​โมเสส​และ​นักบวช​เอเลอาซาร์​นับ​ได้ ใน​ขณะ​ที่​อยู่​ใน​ที่ราบ​โมอับ​ข้าง​แม่น้ำ​จอร์แดน​ตรง​ข้าม​เยริโค 64 ใน​บรรดา​ประชาชน​เหล่านี้ ไม่​มี​คน​ที่​โมเสส​และ​อาโรน​เคย​นับ​เมื่อ​ครั้ง​อยู่​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ซีนาย​รอด​ชีวิต​อยู่​เลย 65 เพราะ​พระยาห์เวห์​เคย​พูด​ถึง​คน​เหล่านั้น​ไว้​ว่า “พวกเขา​จะ​ตาย​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง” จึง​ไม่​มี​ใคร​สักคน​ใน​หมู่​พวกเขา​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ ยกเว้น​คาเลบ​ลูกชาย​ของ​เยฟุนเนห์​และ​โยชูวา​ลูกชาย​นูน

27

พวก​ลูกสาว​ของ​เศโลเฟหัด

1 เศโลเฟหัด​เป็น​ลูกชาย​ของ​เฮเฟอร์ เฮเฟอร์​เป็น​ลูกชาย​ของ​กิเลอาด กิเลอาด​เป็น​ลูกชาย​ของ​มาคีร์ มาคีร์​เป็น​ลูกชาย​ของ​มนัสเสห์ จาก​เผ่า​มนัสเสห์ มนัสเสห์​เป็น​ลูกชาย​ของ​โยเซฟ เศโลเฟหัด​มี​ลูกสาว​ห้าคน คือ มาลาห์ โนอาห์ โฮกลาห์ มิลคาห์ และ​ทีรซาห์ 2 พวกนาง​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​โมเสส นักบวช​เอเลอาซาร์ บรรดา​ผู้นำ​และ​ประชาชน​ทั้งหมด​ที่​ทางเข้า​เต็นท์​นัดพบ

พวกนาง​พูด​ว่า 3 “พ่อ​ของ​พวกเรา​ได้​ตาย​ไป​ใน​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง เขา​ไม่​ได้​เป็น​พรรคพวก​ของ​โคราห์ ที่​ร่วม​ต่อต้าน​พระยาห์เวห์ แต่​เขา​ตาย​เพราะ​บาป​ของ​เขาเอง และ​เขา​ไม่​มี​ลูกชาย 4 แล้ว​ทำไม​ชื่อ​ของ​พ่อ​พวกเรา​จะ​ต้อง​ถูก​ตัด​ออก​จาก​ตระกูล​ของ​เขา เพียง​เพราะ​เขา​ไม่​มี​ลูกชายด้วย โปรด​แบ่ง​ที่ดิน​ให้​กับ​พวกเรา​ให้​เท่าเทียม​กับ​ที่​ท่าน​จะ​แบ่ง​ให้​กับ​พี่น้อง​คน​อื่น​ของ​พ่อ​พวกเรา​ด้วย​เถิด”

5 โมเสส​จึง​ได้​นำ​เรื่องนี้​ไป​ถาม​พระยาห์เวห์ 6 พระองค์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 7 “คำร้อง​ขอ​ของ​ลูกสาว​เศโลเฟหัด​ถูกต้อง เจ้า​ต้อง​แบ่ง​ที่ดิน+ 27:7 แบ่ง​ที่ดิน จะ​ได้รับ​การ​แบ่ง​ให้​ตาม​กลุ่ม​ครอบครัว​และ​จะ​มอบ​ให้​ต่อๆ​กัน​ภาย​ใน​ครอบครัว​จาก​รุ่น​หนึ่ง​สู่​อีก​รุ่น​หนึ่ง คน​จะ​นำ​ที่ดิน​ไป​ขาย​โดย​ถาวร​ให้​กับ​ครอบครัว​อื่น​ไม่​ได้ แต่​ให้​เช่า​ได้​ใน​ระยะ​เวลา​ไม่​เกิน 50 ปี ให้​กับ​พวกนาง​ท่าม​กลาง​พี่น้อง​ของ​พ่อ​พวกนาง พวกนาง​จะ​ได้​มอบ​ที่ดินนั้น​ให้​กับ​ลูกหลาน​ของ​พวกนาง​สืบ​ต่อไป ให้​ส่วนแบ่ง​ของ​พ่อ​พวกนาง​กับ​พวกนาง​ไป 8 และ​บอก​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ตาย​ไป​โดย​ที่​ไม่​มี​ลูกชาย พวกเจ้า​ต้อง​ให้​ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​ของ​เขา​กับ​ลูกสาว​ของ​เขา 9 และ​ถ้า​เขา​ไม่​มี​ลูกสาว เจ้า​ต้อง​ให้​ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​ของ​เขา​กับ​พี่น้อง​ของ​เขา 10 ถ้า​เขา​ไม่​มี​พี่น้อง ก็​ให้​ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​ของ​เขา​กับ​พี่น้อง​ของ​พ่อ​เขา 11 ถ้า​พ่อ​ของ​เขา​ไม่​มี​พี่น้อง ก็​ให้​ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​ของ​เขา​กับ​ญาติ​ที่​สนิท​ที่สุด​ของ​เขา ที่​อยู่​ใน​ตระกูล​ของ​เขา และ​คนๆ​นั้น​ก็​จะ​เป็น​เจ้า​ของ​มัน นี่​จะ​เป็น​กฎ​ที่​ใช้​ใน​การ​ตัดสิน สำหรับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​โมเสสไว้’”

โยชูวา​คือ​ผู้นำ​คน​ใหม่

(ฉธบ. 31:1-8)

12 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ให้​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​อาบาริม​และ​มองดู​แผ่นดิน​ที่​เรา​กำลัง​จะ​ให้​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล 13 เมื่อ​เจ้า​ได้​เห็น​มัน​แล้ว เจ้า​ก็​จะ​ได้​ไป​อยู่​ร่วม​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า​เหมือน​ที่​อาโรน​พี่ชาย​ของ​เจ้า​ได้​ไป​อยู่​ร่วม​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เขา 14 เพราะ​เจ้าทั้งสอง​ไม่​เชื่อฟัง​คำสั่ง​ของ​เรา​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ศิน เมื่อ​ครั้ง​ที่​ประชาชน​ถกเถียง​กับ​เรา เพราะ​เจ้าทั้งสอง​ไม่​ได้​ให้​เกียรติ​ว่า​เรา​ศักดิ์สิทธิ์ เมื่อ​มี​น้ำ​ไหล​ออก​มา​ต่อหน้า​ประชาชน​เหล่านั้น” (น้ำนั้น​คือ​น้ำ​ของ​เมรีบาห์​ที่​เคเดช​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ศิน)

15 โมเสส​พูด​กับ​พระยาห์เวห์​ว่า 16 “ขอ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ผู้​รู้​ความคิด​ของ​ประชาชน​ทั้งหมด แต่งตั้ง​คนๆ​หนึ่ง​เป็น​ผู้นำ​ของ​ชุมชนนี้ 17 เพื่อ​คอยนำ​พวกเขา​ใน​สนามรบ​และ​นำพา​พวกเขา​เข้า​ออก​เหมือน​แกะ เพื่อ​ว่า​ประชาชน​ของ​พระองค์​จะ​ได้​ไม่​เป็น​เหมือน​ฝูง​แกะ​ที่​ไม่​มี​คน​เลี้ยง”

18 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “นำ​ตัว​โยชูวา​ลูกชาย​ของ​นูน ผู้​มี​พรสวรรค์​มา​และ​วางมือ​ของ​เจ้า​ลง​บน​เขา 19 ให้​เขา​ยืน​อยู่​หน้า​นักบวช​เอเลอาซาร์​และ​ชุมชน​ทั้งหมด และ​มอบ​ภารกิจ​ให้​เขา​ต่อ​หน้า​คน​พวกนั้น

20 ให้​อำนาจ​ของ​เจ้า​กับ​เขา​เพื่อ​ชุมชน​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​จะ​ได้​เชื่อฟัง​เขา 21 แต่​ถ้า​โยชูวา​ต้องการ​ตัดสินใจ​อะไร เขา​จะ​ต้อง​ไปหา​นักบวช​เอเลอาซาร์ และ​เอเลอาซาร์​ก็​จะ​ใช้​อูริม​และ​ทูมมิม​ขอ​คำตอบ​จาก​พระยาห์เวห์ ถ้า​พระยาห์เวห์​สั่ง​ให้​บุก โยชูวา ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​และ​คน​ทั้งชุมชน​ก็​จะ​บุก และ​ถ้า​พระยาห์เวห์​สั่ง​ให้​ถอย พวกเขา​ก็​จะ​ถอย”

22 โมเสส​จึง​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​เขา เขา​พา​โยชูวา​มา​และ​ให้​มา​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​นักบวช​เอเลอาซาร์​และ​ชุมชน​ทั้งหมด 23 แล้ว​โมเสส​ก็​วางมือ​ลง​บน​โยชูวา​และ​มอบ​ภารกิจ​ให้​เขา​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​บอก​กับ​โมเสส

28

เครื่อง​บูชา​ประจำ​วัน

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 2 “ให้​ออก​คำสั่งนี้​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล บอก​พวกเขา​ว่า ‘เจ้า​ต้อง​ระมัดระวัง​ที่​จะ​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ของ​เรา อาหาร​ของ​เรา เป็น​ของขวัญ​อัน​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​เรา ตาม​เวลา​ที่​ได้​กำหนด​ไว้’ 3 และ​บอก​พวกเขา​ว่า ‘นี่​คือ​พวก​ของขวัญ​ที่​เจ้า​ต้อง​ถวาย​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ เป็น​ของถวาย​ตาม​ปกติ​ของ​แต่ละวัน คือ​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่งปี​สอง​ตัว​ที่​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ 4 เจ้า​ต้อง​ถวาย​ลูกแกะ​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​ใน​ตอนเช้า และ​ถวาย​ลูกแกะ​อีก​ตัว​หนึ่ง​ใน​ตอน​เย็น+ 28:4 ตอน​เย็น เวลา​หลังจาก​ดวง​อาทิตย์​ตก แต่​ก่อน​มืด5 ให้​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​ด้วย คือ​แป้ง​อย่างดี​สอง​ลิตร+ 28:5 สอง​ลิตร หรือ​ต้น​ฉบับ​คือ 0.1 เอฟาห์ ซึ่ง​เท่า​กับ 2.2 ลิตร ผสม​น้ำมัน​ที่​คั้น​จาก​มะกอก​อย่างดี​หนึ่ง​ลิตร+ 28:5 หนึ่ง​ลิตร หรือ​ต้น​ฉบับ​คือ 0.25 ฮิน ซึ่ง​เท่า​กับ 0.8 ลิตร6 นี่​คือ​กฎ​ของ​เครื่อง​เผา​บูชา​ที่​ตั้ง​ขึ้น​มา​ตอน​อยู่​ที่​ภูเขา​ซีนาย เป็น​พวก​ของขวัญ​อัน​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ 7 และ​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​พร้อม​กับ​มัน​โดย​ใช้​เครื่อง​ดื่ม​หนึ่ง​ลิตร​ต่อ​ลูกแกะ​หนึ่ง​ตัว ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​ให้​ริน​เหล้า​องุ่น​เก่า​เป็น​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​แก่​พระยาห์เวห์ 8 แล้ว​บูชา​ลูกแกะ​ตัว​ที่​สอง​ใน​ตอนเย็น​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา เหมือน​กับ​ที่​บูชา​ใน​ตอนเช้า เป็น​ของขวัญ​อัน​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์

เครื่อง​บูชา​วัน​หยุด​ทาง​ศาสนา

9 ใน​วัน​หยุด​ทาง​ศาสนา ให้​ถวาย​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​สอง​ตัว​ที่​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ​พร้อม​กับ​แป้ง​อย่างดี​สี่ลิตรครึ่ง+ 28:9 สี่ลิตรครึ่ง หรือ​ต้น​ฉบับ​คือ 0.2 เอฟาห์ ซึ่ง​เท่ากับ 4.4 ลิตร ผสม​น้ำมัน เป็น​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ด​พืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา 10 ให้​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา​ใน​ทุก​วัน​หยุด​ทาง​ศาสนา พร้อม​กับ​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำ​วัน​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา

การ​ชุมนุม​ประจำเดือน

11 ใน​วัน​ที่​หนึ่ง​ของ​แต่​ละ​เดือน พวกเจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา​ดังนี้ คือ​วัว​หนุ่ม​สอง​ตัว​จาก​ฝูง​สัตว์ แกะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​เจ็ด​ตัว พวกมัน​ต้อง​เป็น​สัตว์​ที่​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ 12 และ​ต้อง​ถวาย​แป้ง​อย่าง​ดี​หก​ลิตร​ครึ่ง+ 28:12 หก​ลิตร​ครึ่ง หรือ​ต้น​ฉบับ​เดิม​คือ 0.3 เอฟาห์ หรือ​เท่า​กับ 6.6 ลิตร ผสม​น้ำมัน​พร้อม​กับ​วัว​แต่​ละ​ตัว และ​แป้ง​อย่างดี​สี่ลิตรครึ่ง​ผสม​น้ำมัน​พร้อม​กับ​แกะ​ตัวผู้​แต่ละตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช 13 และ​ต้อง​ถวาย​แป้ง​อย่างดี​สอง​ลิตร+ 28:13 สอง​ลิตร หรือ​ต้น​ฉบับ​คือ 0.1 เอฟาห์ ซึ่ง​เท่ากับ 2.2 ลิตร ผสม​น้ำมัน​เป็น​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​พร้อม​กับ​ลูกแกะ​แต่​ละ​ตัว สิ่งเหล่านี้​เป็น​ของขวัญ​อัน​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ 14 ส่วน​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​มี​เหล้า​องุ่น​สอง​ลิตร+ 28:14 สอง​ลิตร หรือ ต้น​ฉบับ​คือ 0.5 ฮิน ซึ่ง​เท่ากับ 1.6 ลิตร​สำหรับ​วัว​หนุ่ม​แต่​ละ​ตัว เหล้า​องุ่น​หนึ่ง​ลิตร+ 28:14 หนึ่ง​ลิตร หรือ​ต้น​ฉบับ​คือ 0.25 ฮิน ซึ่ง​เท่า​กับ 0.8 ลิตร​สำหรับ​แกะ​ตัวผู้​แต่​ละ​ตัว​และ​เหล้า​องุ่น​หนึ่ง​ลิตร​สำหรับ​ลูกแกะ​แต่​ละ​ตัว นี่​คือ​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำเดือน​ทุก​ครั้ง​ที่​ขึ้น​เดือน​ใหม่​ของ​ปี 15 นอก​เหนือ​ไป​จาก​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำ​วัน​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​แล้ว เจ้า​ต้อง​ถวาย​แพะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​ให้​กับ​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง​ด้วย

เทศกาล​วัน​ปลด​ปล่อย

16 ใน​วัน​ที่​สิบสี่​ของ​เดือน​แรก เป็น​เทศกาล​วัน​ปลด​ปล่อย​ของ​พระยาห์เวห์ 17 วัน​ที่​สิบห้า​ของ​เดือนนั้น​จะ​มี​งาน​เฉลิม​ฉลอง เจ้า​ต้อง​กิน​ขนมปัง​ไม่​ใส่​เชื้อฟู​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน 18 ใน​วัน​แรก​จะ​มี​การ​ชุมนุม​พิเศษ เจ้า​ต้อง​ไม่​ทำ​งาน​ที่​ใช้​แรงงาน​ใดๆ​ทั้งสิ้น 19 เจ้า​ต้อง​ถวาย​พวก​ของขวัญ​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ คือ วัว​หนุ่ม​สอง​ตัว​จาก​ฝูง แกะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​และ​ลูกแกะ​อายุ​หนึ่ง​ปี​เจ็ด​ตัว พวกมัน​ต้อง​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ 20 เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ด​พืช​ที่​จะ​บูชา​พร้อม​กับ​สัตว์​เหล่านี้​คือ แป้ง​อย่างดี​ผสม​น้ำมัน เจ้า​ต้อง​ใช้​แป้ง​หก​ลิตร​ครึ่ง​สำหรับ​วัว​แต่​ละ​ตัว ใช้​แป้ง​สี่​ลิตร​ครึ่ง​สำหรับ​แกะ​แต่​ละ​ตัว 21 ให้​ใช้​แป้ง​สอง​ลิตร​กับ​ลูกแกะ​แต่​ละ​ตัว​จาก​ลูกแกะ​ทั้ง​เจ็ด​ตัว​นั้น 22 ต้อง​ใช้​แพะ​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง+ 28:22 ชำระ​ล้าง ใน​ภาษา​ฮีบรู​หมายถึง “ปิด​บัง” “ปัด​ออก” หรือ “ลบ​ทิ้ง” เพื่อ​ชำระ​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​ให้​กับ​พวกเจ้า 23 นอกเหนือ​จาก​การ​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำ​วัน​ใน​ตอนเช้า​แล้ว เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​ด้วย

24 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​ซ้ำๆ​กัน​ทุกวัน​ตลอด​เจ็ด​วัน ถวาย​อาหาร​เป็น​ของขวัญ​อัน​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ นอกเหนือ​จาก​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำ​วัน​แล้ว เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​พวกนี้​พร้อม​กับ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ด้วย

25 ใน​วัน​ที่​เจ็ด จะ​มี​การ​ชุมนุม​พิเศษ​ของ​พวกเจ้า เจ้า​ต้อง​ไม่​ทำ​งาน​ใช้​แรงงาน​ใดๆ

เทศกาล​เก็บเกี่ยว​ผลผลิต​แรก

(ลนต. 23:15-22)

26 ใน​เทศกาล​เก็บ​เกี่ยว​ผลผลิต​แรก+ 28:26 ผลผลิต​แรก เมล็ด​ข้าว เช่น ข้าว​สาลี​และ​พืชผล​ชนิด​อื่น​ที่​เริ่ม​สุก อยู่​ใน​ช่วง​เดือน​พฤษภาคม​และ​มิถุนายน พืชผล​ชุด​แรก​ที่​เก็บเกี่ยว​ได้​จะ​นำ​มา​ให้​พระเจ้า ซึ่ง​เป็น​เทศกาล​เพ็นเทคอสต์​ของ​พวกเจ้า เมื่อ​เจ้า​นำ​เมล็ด​ข้าว​ใหม่​มา​ถวาย​เป็น​เครื่อง​บูชา​ให้​พระยาห์เวห์ เจ้า​จะ​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ เจ้า​ต้อง​ไม่​ทำ​งาน​ใช้​แรงงาน​ใดๆ 27 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา​ที่​มี​กลิ่น​ที่​พระยาห์เวห์​ชอบ โดย​ใช้​วัว​หนุ่ม​สอง​ตัว​จาก​ฝูง แกะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​และ​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​เจ็ด​ตัว 28 และ​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​โดย​ใช้​แป้ง​อย่างดี​ผสม​น้ำมัน​หก​ลิตร​ครึ่ง​สำหรับ​วัว​แต่​ละ​ตัว แป้ง​สี่​ลิตร​ครึ่ง​สำหรับ​แกะ​แต่​ละ​ตัว 29 และ​แป้ง​สอง​ลิตร​สำหรับ​ลูกแกะ​แต่​ละ​ตัว จาก​ลูกแกะ​ทั้ง​เจ็ด​ตัวนั้น 30 เจ้า​ต้อง​ถวาย​แพะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง+ 28:30 เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง ประโยคนี้​มา​จาก​พระคัมภีร์​ฉบับ​แปล​ภาษา​สะมาเรีย ประโยคนี้​คง​ตก​หล่น​ไป​จาก​แปล​ฉบับ​ฮีบรู​โดย​ไม่​ได้​ตั้งใจ เพื่อ​ชำระ​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​ให้​กับ​เจ้า 31 นอกเหนือ​ไป​จาก​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำ​วัน​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ด​พืช​ของ​มัน​แล้ว เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา พวก​มัน​ต้อง​เป็น​ของ​ที่​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ

29

เทศกาล​แตร

(ลนต. 23:23-25)

1 ใน​วัน​ที่หนึ่ง​ของ​เดือน​ที่เจ็ด จะ​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​พวกเจ้า พวกเจ้า​ต้อง​ไม่​ทำงาน​ใช้​แรงงาน​ใดๆ วันนั้น​จะ​เป็น​วัน​เป่า​แตร+ 29:1 วัน​เป่า​แตร หรือ “ตะโกน” อาจ​มี​ความหมาย​ว่า​ใน​วันนั้น​เป็น​วัน​สำหรับ​การ​ตะโกน​หรือ​มี​ความ​สุข​เป็น​พิเศษ ของ​พวกเจ้า 2 เจ้า​จะ​ถวาย​สิ่งเหล่านี้​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา​อัน​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ คือ​วัว​หนุ่ม​หนึ่ง​ตัว​จาก​ฝูง แกะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​และ​ลูกแกะ​อายุ​หนึ่ง​ปี​เจ็ด​ตัว พวกมัน​ต้อง​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ 3 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ด​พืช​พร้อม​กับ​พวกมัน โดย​ใช้​แป้ง​อย่างดี​หกลิตร​ครึ่ง+ 29:3 หกลิตร​ครึ่ง หรือ​ต้น​ฉบับ​เดิม​คือ 0.3 เอฟาห์ หรือ​เท่ากับ 6.6 ลิตร ผสม​น้ำมัน​สำหรับ​วัว​แต่​ละ​ตัว แป้ง​สี่ลิตร​ครึ่ง+ 29:3 สี่ลิตร​ครึ่ง หรือ​ต้น​ฉบับ​คือ 0.2 เอฟาห์ ซึ่ง​เท่า​กับ 4.4 ลิตร สำหรับ​แกะ​ตัวผู้​แต่​ละ​ตัว 4 แป้ง​สอง​ลิตร+ 29:4 สอง​ลิตร หรือ​ต้น​ฉบับ​คือ 0.1 เอฟาห์ ซึ่ง​เท่า​กับ 2.2 ลิตร สำหรับ​ลูกแกะ​แต่​ละ​ตัว​จาก​ลูกแกะ​ทั้ง​เจ็ด​ตัวนั้น 5 และ​ต้อง​ถวาย​แพะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง เพื่อ​ชำระ​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​เจ้า 6 เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​เป็น​ส่วน​ที่​เพิ่ม​ขึ้น​มา ไม่​นับ​รวม​เครื่อง​เผา​บูชา​ราย​เดือน​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​ของ​มัน และ​ไม่​รวม​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำ​วัน​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ด​พืช​ของ​มัน และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ตาม​ที่​กำหนด​ไว้​แต่​ละ​อย่าง พวกมัน​จะ​เป็น​ของขวัญ​อัน​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์

วัน​ชำระ​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์

(ลนต. 23:26-32)

7 ใน​วัน​ที่​สิบ​ของ​เดือน​เจ็ด เจ้า​จะ​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ เจ้า​ต้อง​ไม่​กิน​อาหาร​หรือ​ทำ​งาน​ใดๆ 8 เจ้า​ต้อง​ถวาย​สิ่งเหล่านี้​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา​อัน​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ คือ​วัว​หนุ่ม​ตัว​หนึ่ง​จาก​ฝูง แกะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​และ​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่งปี​เจ็ดตัว เจ้า​ต้อง​แน่ใจ​ว่า​พวกมัน​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ 9 และ​เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​พร้อมๆ​กัน​ด้วย โดย​ใช้​แป้ง​อย่างดี​ผสม​น้ำมัน ใช้​แป้ง​หก​ลิตร​ครึ่ง​สำหรับ​วัว​แต่​ละ​ตัว ใช้​แป้ง​สี่​ลิตร​ครึ่ง​สำหรับ​แกะ​แต่​ละ​ตัว 10 และ​ใช้​แป้ง​สองลิตร​สำหรับ​ลูกแกะ​แต่​ละ​ตัว จาก​ลูกแกะ​ทั้ง​เจ็ด​ตัวนั้น 11 เจ้า​ยัง​ต้อง​บูชา​แพะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง เครื่อง​บูชา​เหล่านี้ เป็น​ส่วน​ที่​เพิ่ม​ขึ้น​มา​ต่างหาก​จาก​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง ที่​ใช้​ใน​วัน​ชำระ​ล้าง​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์+ 29:11 วัน​ชำระ​ล้าง​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์ หรือ​ใน​ภาษา​ฮีบรู ใช้​คำ​ว่า “ยม คิบเปอร์” เป็น​วัน​หยุด​สำคัญ​ของ​ชาว​ยิว ใน​วันนั้น นักบวช​ชั้น​สูง​จะ​เข้า​ไป​ห้อง​ชั้น​ใน​สุด ที่​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด และ​ทำ​พิธี​ชำระ​ล้าง​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​ให้​ประชาชน และ​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำ​วัน​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​ของ​มัน และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ที่​มา​ใน​ชุด​เดียว​กัน​นั้น​ด้วย

เทศกาล​อยู่​เพิง

(ลนต. 23:33-44)

12 ใน​วัน​ที่​สิบห้า​เดือน​เจ็ด+ 29:12 ใน​วัน​ที่​สิบห้า​เดือน​เจ็ด หรือ เทศกาล​เฉลิม​ฉลอง เรียก​อีก​อย่าง​ว่า “สุคคท” ใน​ยุค​โบราณ​ของ​อิสราเอล ชาวยิว​เดินทาง​ไป​กรุงเยรูซาเล็ม​และ​ไป​อยู่​ใน​เต็นท์ หรือ​ที่​พัก​หรือ​เพิง​ที่​สร้าง​ขึ้น​มา​ชั่วคราว เพื่อ​ช่วย​ให้​พวกเขา​ระลึก​ถึง​ช่วง​เวลา​ที่​ยัง​วนเวียน​อยู่​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ซีนาย​เป็น​เวลา 40 ปี เจ้า​จะ​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ เจ้า​ต้อง​ไม่​ทำ​งาน​ที่​ใช้​แรงงาน​และ​ต้อง​จัด​เทศกาล​เฉลิม​ฉลอง​ให้​เกียรติ​กับ​พระยาห์เวห์​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน 13 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา เป็น​ของขวัญ​อัน​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ คือ​วัว​หนุ่ม​สิบสาม​ตัว​จาก​ฝูง​แกะ​ตัวผู้​สอง​ตัว​และ​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​สิบสี่​ตัว พวก​มัน​ต้อง​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ 14 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​พร้อมๆ​กัน​ด้วย โดย​ใช้​แป้ง​อย่าง​ดี​ผสม​น้ำมัน ใช้​แป้ง​หก​ลิตร​ครึ่ง​สำหรับ​วัว​แต่​ละ​ตัว​จาก​วัว​ทั้ง​สิบสาม​ตัวนั้น แป้ง​สี่​ลิตร​ครึ่ง​สำหรับ​แกะ​แต่​ละ​ตัว​จาก​แกะ​สอง​ตัว​นั้น 15 และ​ใช้​แป้ง​สอง​ลิตร​สำหรับ​ลูกแกะ​แต่​ละ​ตัว​จาก​ลูกแกะ​ทั้ง​สิบสี่​ตัว​นั้น 16 และ​ต้อง​ถวาย​แกะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง นอกเหนือ​ไป​จาก​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำ​วัน​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​ของ​มัน และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ใน​ชุด​เดียว​กัน

17 ใน​วันที่​สอง ต้อง​ถวาย​วัว​หนุ่ม​สิบสอง​ตัว​จาก​ฝูง แกะ​ตัวผู้​สอง​ตัว​และ​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​สิบสี่​ตัว ทุกตัว​ต้อง​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ 18 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ไป​พร้อม​ๆ​กับ​วัว แกะ​และ​ลูกแกะ​เหล่านั้น​โดย​ใช้​ตาม​จำนวน​ที่​ได้​กำหนด​ไว้ 19 และ​บูชา​แพะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​เป็น​ส่วน​ที่​เพิ่ม​ขึ้น​มา​จาก​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำ​วัน​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ด​พืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ใน​ชุด​เดียวกัน

20 ใน​วันที่​สาม ต้อง​บูชา​วัว​หนุ่ม​สิบเอ็ด​ตัว​จาก​ฝูง แกะ​ตัวผู้​สองตัว และ​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​สิบสี่ตัว ทุกตัว​ต้อง​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ 21 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ไป​พร้อมๆ​กับ​วัว แกะ​และ​ลูกแกะ​เหล่านั้น​โดย​ใช้​ตาม​จำนวน​ที่​ได้​กำหนดไว้ 22 และ​ต้อง​บูชา​แพะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​เป็น​ส่วน​ที่​เพิ่ม​ขึ้น​มา​ต่างหาก​จาก​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำ​วัน​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ใน​ชุด​เดียวกัน

23 ใน​วัน​ที่สี่ ต้อง​บูชา​วัว​หนุ่ม​สิบตัว​จาก​ฝูง​แกะ​ตัวผู้​สอง​ตัว​และ​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่งปี​สิบ​สี่ตัว ทุกตัว​ต้อง​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ 24 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ไป​พร้อมๆ​กับ​วัว แกะ​และ​ลูกแกะ​เหล่านั้น​โดย​ใช้​ตาม​จำนวน​ที่​ได้​กำหนด 25 และ​ต้อง​บูชา​แพะ​ตัวผู้​หนึ่งตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​เป็น​ส่วน​ที่​เพิ่ม​ขึ้น​มา​ต่างหาก​จาก​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำวัน​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ใน​ชุด​เดียว​กัน

26 ใน​วัน​ที่​ห้า ต้อง​บูชา​วัว​หนุ่ม​เก้า​ตัว​จาก​ฝูง แกะ​ตัวผู้​สอง​ตัว​และ​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​สิบสี่​ตัว ทุกตัว​ต้อง​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ 27 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ไป​พร้อมๆ​กับ​วัว แกะ​และ​ลูกแกะ​เหล่านั้น​โดย​ใช้​ตาม​จำนวน​ที่​กำหนด 28 และ​ต้อง​บูชา​แพะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​เป็น​ส่วน​ที่​เพิ่ม​ขึ้น​มา​ต่างหาก​จาก​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำ​วัน​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ใน​ชุด​เดียวกัน

29 ใน​วัน​ที่​หก ต้อง​บูชา​วัว​หนุ่ม​แปด​ตัว​จาก​ฝูง แกะ​ตัวผู้​สอง​ตัว​และ​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​สิบสี่​ตัว ทุกตัว​ต้อง​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ 30 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​ไป​พร้อมๆ​กับ​วัว แกะ​และ​ลูกแกะ​เหล่านั้น​โดย​ใช้​ตาม​จำนวน​ที่​กำหนด 31 และ​ต้อง​บูชา​แพะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​เป็น​ส่วน​ที่​เพิ่ม​ขึ้น​มา​ต่างหาก​จาก​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำ​วัน​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ใน​ชุด​เดียวกัน

32 ใน​วัน​ที่​เจ็ด ต้อง​บูชา​วัว​หนุ่ม​เจ็ด​ตัว​จาก​ฝูง แกะ​ตัวผู้​สอง​ตัว​และ​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​สิบสี่​ตัว ทุกตัว​ต้อง​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ 33 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ไป​พร้อมๆ​กับ​วัว แกะ​และ​ลูกแกะ​เหล่านั้น​โดย​ใช้​ตาม​จำนวน​ที่​กำหนด 34 และ​ต้อง​บูชา​แพะ​ตัวผู้​หนึ่งตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​เป็น​ส่วน​ที่​เพิ่ม​ขึ้น​มา​ต่างหาก​จาก​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำ​วัน​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ใน​ชุด​เดียวกัน

35 ใน​วัน​ที่​แปด เจ้า​จะ​มี​พิธี​ปิด​การ​ประชุม เจ้า​ต้อง​ไม่​ทำ​งาน​ใช้​แรงงาน​ใน​วันนั้น 36 เจ้า​ต้อง​นำ​เครื่อง​บูชา​ต่อ​ไปนี้​มา​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา​และ​ของถวาย​ที่​มี​กลิ่น​หอม​ให้​กับ​พระยาห์เวห์ คือ มี​วัว​หนึ่ง​ตัว แกะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​และ​ลูกแกะ​ตัวผู้​อายุ​หนึ่ง​ปี​เจ็ด​ตัว ทุกตัว​ต้อง​ไม่​มี​ตำหนิ​ใดๆ 37 และ​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ไป​พร้อมๆ​กับ​วัว แกะ​และ​ลูกแกะ​เหล่านั้น​โดย​ใช้​ตาม​จำนวน​ที่​กำหนด 38 และ​เจ้า​ต้อง​ถวาย​แพะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชำระ​ล้าง เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​เป็น​ส่วน​ที่​เพิ่ม​ขึ้น​มา ไม่​รวม​ถึง​เครื่อง​เผา​บูชา​ประจำ​วัน​กับ​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ใน​ชุด​เดียวกัน

39 เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​ให้​พระยาห์เวห์​ใน​วัน​หยุด​พิเศษ​ของ​เจ้า เจ้า​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เหล่านี้​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา​ของ​เจ้า เป็น​เครื่อง​บูชา​จาก​เมล็ดพืช เครื่อง​ดื่ม​บูชา​และ​เป็น​เครื่อง​สังสรรค์​บูชา​ของ​เจ้า​นอกเหนือ​ไป​จาก​เครื่อง​บูชา​ที่​เจ้า​สัญญาไว้​และ​ของขวัญ​พิเศษ​ของ​เจ้า’”

40 ดังนั้น​โมเสส​จึง​บอก​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​เขาไว้

30

สัญญา​พิเศษ

1 โมเสส​พูด​กับ​พวก​หัวหน้า​เผ่า​ต่างๆ​ของ​ชาว​อิสราเอล​ว่า พระยาห์เวห์​สั่ง​ไว้​ว่า​อย่างนี้​คือ

2 “เมื่อ​มี​ผู้ชาย​คนหนึ่ง​ได้​บนไว้​กับ​พระยาห์เวห์ หรือ​สาบาน​ไว้ว่า​จะ​ทำ​หรือ​ไม่​ทำ​บางสิ่ง​บางอย่าง เขา​ต้อง​ไม่​ผิด​คำพูด เขา​ต้อง​รักษา​คำพูด​ของ​เขา​ทุกอย่าง

3 แต่​เมื่อ​ผู้หญิง​คนหนึ่ง​ได้​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ ที่​จะ​ทำ​หรือ​ไม่​ทำ​บาง​สิ่ง​บาง​อย่าง ตอน​ที่​นาง​อาศัย​อยู่​กับ​พ่อ เพราะ​ยัง​เป็น​เด็ก​อยู่ 4 และ​พ่อ​ของ​นาง​ก็​ได้ยิน​สิ่ง​ที่​นาง​สาบาน และ​ไม่​ได้​ห้าม​อะไร นาง​ต้อง​รักษา​สิ่ง​ที่​นาง​ได้​สาบาน​ไว้​ทั้งหมด 5 แต่​ถ้า​พ่อ​ของ​นาง​ห้าม​นาง ตอน​ที่​ได้ยิน​นาง​สาบาน นาง​ก็​ไม่​ต้อง​ทำ​ตาม​คำ​สาบานนั้น พระยาห์เวห์​จะ​ยกโทษ​ให้​นาง เพราะ​พ่อ​ของ​นาง​ได้​ห้าม​นาง​ตั้งแต่​แรก

6 แต่​ถ้า​นาง​ได้​สาบาน​หรือ​สัญญา​ต่อ​พระยาห์เวห์ แล้ว​ไป​แต่งงาน 7 เมื่อ​สามี​ของ​นาง​รู้เข้า แต่​ไม่​ได้​ว่า​อะไร​ใน​วัน​ที่​เขา​ได้ยิน​เรื่องนี้ นาง​ก็​ต้อง​รักษา​คำ​สาบานนั้น 8 แต่​ถ้า​สามี​ของ​นาง​ห้าม​นาง ใน​วัน​ที่​เขา​ได้ยิน​เรื่องนี้ เขา​ก็​ได้​ยกเลิก​คำ​สาบาน​หรือ​คำ​สัญญานั้น​ของ​นาง และ​พระยาห์เวห์​ก็​จะ​ยกโทษ​ให้​นาง

9 เมื่อ​แม่​หม้าย หรือ​หญิง​ที่​หย่า​กับ​สามี สาบาน​อะไร​ไว้​ก็​ตาม พวกเขา​ก็​ต้อง​ทำ​ตาม​คำ​สาบานนั้น​ทุกอย่าง 10 แต่​ถ้า​หญิง​ที่​แต่งงาน​แล้ว​ได้​บนไว้ หรือ​ได้​สาบาน​ไว้ว่า​จะทำ​หรือ​ไม่ทำ​บางสิ่ง​บางอย่าง 11 และ​สามี​นาง​ได้ยิน​เข้า แต่​ไม่ได้​ว่า​อะไร และ​ไม่ได้​ห้าม​ด้วย นาง​จะ​ต้อง​ทำ​ตาม​ที่​บนไว้ หรือ​ที่​สาบาน​ไว้​ทุกอย่าง 12 แต่​ถ้า​สามี​นาง​ยกเลิก​คำ​สาบาน​พวกนั้น ใน​วัน​ที่​เขา​ได้ยิน​เกี่ยวกับ​เรื่อง​พวกนั้น นาง​ก็​ไม่​ต้อง​ทำ​ตาม​สิ่ง​ที่​นาง​ได้​สาบาน เพราะ​สามี​นาง​ได้​ยกเลิก​พวกมัน​ไป​หมด​แล้ว และ​พระยาห์เวห์​ก็​จะ​ยกโทษ​ให้​กับ​นาง 13 สามี​ของ​นาง​อาจ​จะ​ให้​นาง​ทำ​ตาม​คำ​สาบานนั้น หรือ​เขา​อาจ​จะ​ยกเลิก​มัน​ก็ได้ 14 ถ้า​สามี​นาง​ไม่​พูด​อะไร​กับนาง หลังจาก​วัน​ที่​เขา​ได้ยิน​เกี่ยวกับ​มัน นาง​จะ​ต้อง​รักษา​คำ​สาบาน​ที่​นาง​ทำ​ไว้​ทั้งหมด เพราะ​เขา​ไม่​ได้​ว่า​อะไร​นาง​ใน​วัน​ที่​เขา​ได้ยิน​เรื่องนั้น 15 แต่​ถ้า​สามี​นาง​มา​ยกเลิก​สัญญา​พวกนี้ ภายหลัง​จาก​วัน​ที่​เขา​ได้ยิน​เรื่อง​พวกนี้​แล้ว เขา​จะ​ต้อง​รับ​โทษ​แทน​นาง”

16 นี่​คือ​กฎ​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​ไว้​เกี่ยวกับ​เรื่อง​ระหว่าง​สามี​และ​ภรรยา​ของ​เขา และ​ระหว่าง​พ่อ​กับ​ลูกสาว​ที่​ยัง​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​พ่อ​เพราะ​ยัง​เด็กอยู่

31

ชาว​อิสราเอล​ตอบ​โต้​กลับ​ชาว​มีเดียน

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 2 “หา​ทาง​แก้​แค้น​ชาว​มีเดียน​คืน ที่​พวกมัน​ทำ​ไว้​กับ​ชาว​อิสราเอล แล้ว​หลังจาก​นั้น เจ้า​จะ​ตาย​และ​ไป​อยู่​ร่วม​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า”

3 โมเสส​จึง​พูด​กับ​ประชาชน​ว่า “เลือก​คน​ของ​พวกท่าน​มา​จำนวน​หนึ่ง​เพื่อ​ไป​ออก​รบ เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้​โจมตี​ชาว​มีเดียน ให้​สม​กับ​แค้น​ที่​พระยาห์เวห์​มี​ต่อ​ชาว​มีเดียน 4 ท่าน​ต้อง​ส่ง​คน​หนึ่งพัน​คน+ 31:4 หนึ่งพัน​คน หรือ 1 กอง จาก​แต่​ละ​เผ่า​ของ​อิสราเอล​เพื่อ​ไป​ทำ​สงครามนี้” 5 เมื่อ​รวม​คน​อิสราเอล​เผ่า​ละ​หนึ่ง​พัน​คน​จาก​ทุกเผ่า​แล้ว ได้​คน​ที่​จะ​ไป​ทำ​สงคราม​ทั้งหมด​หนึ่งหมื่น​สองพัน​คน

6 โมเสส​จึง​ส่ง​คน​ไปรบ จาก​เผ่า​ละ​หนึ่ง​พัน​คน โมเสส​ส่ง​พวกเขา​และ​ฟีเนหัส​ลูกชาย​นักบวช​เอเลอาซาร์​ไป​สงคราม ฟีเนหัส​เอา​ของ​ศักดิ์สิทธิ์ และ​แตร​ให้​สัญญาณ​ติดตัว​ไปด้วย 7 พวกเขา​จึง​ต่อสู้​กับ​พวก​มีเดียน​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​ไว้ พวกเขา​ฆ่า​ผู้ใหญ่​ที่​เป็น​ผู้ชาย​ชาว​มีเดียน​ทุกคน​ใน​แคว้นนั้น 8 พร้อมๆ​กับ​เหยื่อ​อื่นๆ​ด้วย พวกเขา​ฆ่า​พวก​กษัตริย์​ชาว​มีเดียน มี เอวี เรเคม ศูร์ เฮอร์​และ​เรบา ทั้งห้า​คนนี้​เป็น​กษัตริย์​ของ​มีเดียน พวกเขา​ยัง​ฆ่า​บาลาอัม​ลูกชาย​เบโอร์​ด้วย​ดาบ

9 ชาว​อิสราเอล​ได้​จับ​ผู้หญิง​และ​เด็กๆ​ชาว​มีเดียน​ไป​ด้วย พวกเขา​ยัง​ยึด​เอา​สัตว์​เลี้ยง​ทั้งหมด ฝูง​วัว​และ​ทรัพย์​สมบัติ​ทั้งหมด​ของ​คน​เหล่านั้น​ไว้ 10 ชาว​อิสราเอล​ได้​เผา​ทิ้ง​บ้านเมือง​ทั้งหมด​ของ​ชาว​มีเดียน​ที่​พวกเขา​ได้​ตั้ง​รกราก​กัน​อยู่ รวมทั้ง​ค่าย​ทั้งหมด 11 พวกเขา​ได้​ยึด​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​ได้​จาก​สงคราม รวมทั้ง​คน​และ​สัตว์ 12 และ​นำ​เชลย​เหล่านั้น​และ​สิ่งของ​ที่​ยึด​ได้​จาก​สงคราม​ไป​ให้​โมเสส​และ​นักบวช​เอเลอาซาร์​และ​ชุมชน​ชาว​อิสราเอล ที่​ค่าย​ใน​ที่ราบ​โมอับ​ใกล้​แม่น้ำ​จอร์แดน​ฝั่ง​ตรง​ข้าม​เยริโค 13 โมเสส นักบวช​เอเลอาซาร์​และ​บรรดา​ผู้นำ​ชุมชน ต่าง​ออก​มา​พบ​พวกเขา​ที่​นอก​ค่าย

14 โมเสส​โกรธ​มาก​ต่อ​บรรดา​ผู้นำ​กองทัพ พวก​ผู้บัญชาการ​กองพัน​และ​ผู้บัญชาการ​กองร้อย​ที่​กลับ​จาก​สงคราม 15 โมเสส​พูด​กับ​พวกเขา​ว่า “นี่​ท่าน​ไว้​ชีวิต​พวกผู้หญิง​หรือ 16 พวกนี้​นี่แหละ​ที่​ทำ​ตาม​คำแนะนำ​ของ​บาลาอัม ทำ​ให้​ชาว​อิสราเอล​ทำ​บาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​ที่​เปโอร์ จน​ทำ​ให้​เกิด​โรค​ระบาด​ร้ายแรง​มา​ทำลาย​ชุมชน​ของ​พระยาห์เวห์ 17 ฉะนั้น ตอนนี้​ฆ่า​เด็ก​ผู้ชาย​ทุกคน​และ​ฆ่า​ผู้หญิง​ทุกคน​ที่​เคย​มี​เพศสัมพันธ์​กับ​ผู้ชาย 18 แต่​ไว้​ชีวิต​หญิง​สาว​ทุกคน​สำหรับ​พวกท่าน หญิงสาว​ที่​ยัง​ไม่​เคย​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ผู้ชาย​มา​ก่อน 19 พวกท่าน​ต้อง​อยู่​ที่​นอก​ค่าย​ก่อน​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน พวกท่าน​ทุกคน​หรือ​เชลย​ที่​ได้​ฆ่า​คน​หรือ​แตะต้อง​ร่าง​คน​ตาย​มา ต้อง​ชำระ​ตัวเอง​ใน​วันที่​สาม​และ​ใน​วัน​ที่​เจ็ด 20 ท่าน​ต้อง​ซัก​ล้าง​เสื้อผ้า​ทั้งหมด เครื่อง​หนัง​ทั้งหมด ทุกสิ่ง​ที่​ทำ​จาก​ขน​แพะ รวมทั้ง​ทุกสิ่ง​ที่​ทำ​จาก​ไม้”

21 แล้ว​นักบวช​เอเลอาซาร์​ก็​พูด​กับ​พวกผู้ชาย​ที่​ไปรบ​มา​ว่า “นี่​เป็น​กฎ​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​ไว้ คือ 22 ทุกอย่าง​ที่​ทน​ไฟ​ได้ ต้อง​เอา​ไป​วาง​ไว้​ใน​ไฟ ท่าน​ต้อง​เอา ทอง เงิน ทอง​สัมฤทธิ์ เหล็ก ดีบุก​และ​ตะกั่ว ไป​วาง​ไว้​ใน​ไฟ แล้ว​นำ​ไป​ล้าง​น้ำ เพื่อ​ทำ​ให้​มัน​บริสุทธิ์ ส่วน​ของ​ทุกอย่าง​ที่​ไม่​ทน​ไฟ ให้​พวกท่าน​นำ​ไป​ล้างน้ำ 24 ใน​วัน​ที่​เจ็ด ท่าน​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า​ของ​ท่าน และ​ท่าน​จะ​สะอาด หลังจากนั้น​ท่าน​ถึง​จะ​เข้า​ไป​ใน​ค่าย​ได้”

25 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 26 “เจ้า​และ​นักบวช​เอเลอาซาร์​และ​พวก​ผู้นำ​ครอบครัว​ของ​ชุมชน ให้​นับ​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​ยึด​มา​ได้​ใน​สงคราม​ไม่ว่า​จะ​เป็น​คน​หรือ​สัตว์ 27 ให้​แบ่ง​สิ่ง​ที่​ยึด​มา​ได้​ทั้งหมด ระหว่าง​ทหาร​ที่​ออก​ไปรบ​กับ​คน​ใน​ชุมชน โดย​แบ่ง​ให้​ฝ่าย​ละ​ครึ่ง 28 เจ้า​ต้อง​หัก​ภาษี​ให้​พระยาห์เวห์​ด้วย ครึ่งหนึ่ง​ที่​เป็น​ของ​ทหาร​ที่​ออก​ไปรบนั้น ให้​หัก​ออก​มา​หนึ่ง​ส่วน​จาก​ทุกๆ​ห้าร้อย ไม่ว่า​จะ​เป็น​คน วัว ลา​หรือ​แกะ 29 ของ​เหล่านี้​จะ​ถูก​หัก​ออก​จาก​ส่วน​ของ​พวกเขา เพื่อ​ให้​กับ​นักบวช​เอเลอาซาร์ เพื่อ​เป็น​ของขวัญ​แก่​พระยาห์เวห์ 30 อีก​ครึ่งหนึ่ง​ของ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล ให้​หัก​ออก​มา​หนึ่ง​ส่วน​จาก​ทุกๆ​ห้าสิบ ไม่ว่า​จะ​เป็น​คน วัว ลา​หรือ​แกะ รวมทั้ง​สัตว์​ทุกชนิด เจ้า​ต้อง​นำ​ส่วน​ที่​หัก​ได้​นี้​ไป​ให้​ชาว​เลวี ที่​ทำ​หน้าที่​เป็น​ยาม​คอย​เฝ้า​ระวัง​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระยาห์เวห์”

31 โมเสส​และ​นักบวช​เอเลอาซาร์​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​ไว้​ทุกอย่าง 32 สิ่ง​ต่างๆ​ที่​พวก​ทหาร​ยึด​มา​ได้​จาก​สงคราม คือ แกะ​หกแสน​เจ็ดหมื่น​ห้าพัน​ตัว 33 วัว​เจ็ดหมื่น​สองพัน​ตัว 34 ลา​หกหมื่น​หนึ่งพัน​ตัว 35 และ​คน​สามหมื่น​สองพัน​คน ทั้งหมดนี้​เป็น​หญิงสาว​ที่​ไม่​เคย​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ผู้ชาย​มาก่อน 36 ส่วนแบ่ง​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​ทหาร คือ แกะ​สามแสน​สามหมื่น​เจ็ดพัน​ห้าร้อย​ตัว 37 เป็น​ภาษี​ของ​พระยาห์เวห์ หกร้อย​เจ็ดสิบห้า​ตัว 38 วัว​ทั้งหมด​สามหมื่น​หกพัน​ตัว เป็น​ภาษี​ของ​พระยาห์เวห์​เจ็ดสิบสอง​ตัว 39 ลา​ทั้งหมด​สามหมื่น​ห้าร้อย​ตัว เป็น​ภาษี​ของ​พระยาห์เวห์​หกสิบเอ็ด​ตัว 40 จำนวน​คน​ทั้งหมด​หนึ่งหมื่น​หกพัน​คน เป็น​ภาษี​ของ​พระยาห์เวห์​สามสิบสอง​คน 41 โมเสส​ให้​ภาษี​ส่วน​ที่​เป็น​ของขวัญ​ของ​พระยาห์เวห์​ให้​กับ​นักบวช​เอเลอาซาร์ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​เขาไว้

42 ส่วนแบ่ง​อีก​ครึ่งหนึ่ง​ของ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ที่​โมเสส​ได้​จาก​ทหาร 43 ที่​เป็น​ครึ่งหนึ่ง​ของ​ชุมชน​คือ แกะ​สามแสน​สามหมื่น​เจ็ดพัน​ห้าร้อย​ตัว 44 วัว​สามหมื่น​หกพัน​ตัว 45 ลา​สามหมื่น​ห้าร้อย​ตัว 46 และ​คน​หนึ่งหมื่น​หกพัน​คน 47 จาก​ครึ่งหนึ่ง​ที่​เป็น​ส่วนแบ่ง​ของ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล โมเสส​หัก​ออก​มา​หนึ่งส่วน​ใน​ทุกๆ​ห้าสิบ ไม่ว่า​จะ​เป็น​คน​หรือ​สัตว์ และ​เอา​ไป​ให้​ชาว​เลวี​ที่​ทำ​หน้าที่​เป็น​ยาม​เฝ้า​ระวัง​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​โมเสส​ไว้

48 แล้ว​บรรดา​ผู้นำ​กองทัพ ผู้บัญชาการ​กองพัน​และ​ผู้​บัญชาการ​กองร้อย​ต่าง​มา​หา​โมเสส 49 พวกเขา​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “พวกเรา​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​ได้​นับ​ทหาร​ที่​อยู่​ใน​มือ​ของ​เรา แล้ว​พบ​ว่า​ไม่​มี​ใคร​หาย​ไป​เลย 50 เรา​ได้​เอา​พวก​เครื่องทอง​ที่​พวกเรา​เจอ เอา​มา​เป็น​เครื่อง​ถวาย​ให้​กับ​พระยาห์เวห์​คือ กำไลแขน สร้อยข้อมือ แหวนตรา ตุ้มหู​และ​สร้อยคอ มา​เป็น​ค่าไถ่​ชีวิต​ของ​เรา​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์”

51 โมเสส​และ​นักบวช​เอเลอาซาร์​รับ​ทอง​จาก​พวกเขา ทุกอย่าง​เป็น​ของ​ที่​ทำ​อย่าง​ประณีต 52 ทอง​ทั้งหมด​ที่​บรรดา​ผู้บัญชาการ​กองพัน​และ​ผู้บัญชาการ​กองร้อย เอา​มา​ถวาย​ให้​เป็น​ของขวัญ​ของ​พระยาห์เวห์นั้น มี​น้ำหนัก​รวม​หนึ่งร้อย​เก้าสิบเอ็ด​กิโลกรัม+ 31:52 หนึ่งร้อย​เก้าสิบเอ็ด​กิโลกรัม หรือ​แปล​ตรงๆ​ได้​ว่า หนึ่งหมื่น​หกพัน​เจ็ดร้อย​ห้าสิบ​เชเขล53 ส่วน​ของ​ที่​พลทหาร​ได้​ยึด​เอา​มา พวกเขา​ก็​เก็บ​เอา​ไว้เอง 54 ดังนั้น​โมเสส​และ​นักบวช​เอเลอาซาร์​จึง​นำ​ทอง​จาก​บรรดา​ผู้บัญชาการ​กองพัน​และ​กองร้อย ไป​ที่​เต็นท์​นัดพบ เพื่อ​เป็น​ที่​ระลึก+ 31:54 ที่​ระลึก สิ่งของ​ที่​ช่วย​ให้​คน​จดจำ​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​อดีต สำหรับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์

32

ที่ดิน​ฝั่ง​ตะวันออกของ​แม่น้ำ​จอร์แดน

(ฉธบ. 3:12-22)

1 เผ่า​ของ​รูเบน​และ​กาด​มี​ฝูง​สัตว์​จำนวน​มากมาย​มหาศาล เมื่อ​พวกเขา​เห็น​ที่ดิน​ของ​ยาเซอร์​และ​ที่ดิน​ของ​กิเลอาด พวกเขา​เห็น​ว่า​มัน​เป็น​ที่​ที่​เหมาะ​กับ​การ​เลี้ยง​สัตว์ 2 ดังนั้น ประชาชน​ของ​กาด​และ​รูเบน​จึง​ไป​พูด​กับ​โมเสส นักบวช​เอเลอาซาร์​และ​บรรดา​ผู้นำ​ชุมชน​ว่า 3 “พวกเรา​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​มี​สัตว์​เลี้ยง​อยู่​มากมาย​มหาศาล​และ​ที่ดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​รบ​ชนะ​เพื่อ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอลนั้น เป็น​แผ่นดิน​ที่​เหมาะ​กับ​การ​เลี้ยง​สัตว์​มาก โดย​เฉพาะ​ที่ดิน​บริเวณ อาทาโรท ดีโบน ยาเซอร์ นิมราห์ เฮชโบน เอเลอาเลห์

เสบาม เนโบ และ​เบโอน” 5 พวกเขา​พูด​ต่อ​ไป​ว่า “ถ้า​ท่าน​พอใจ​พวกเรา ได้​โปรด​ยก​ที่ดินนี้​ให้​กับ​พวกเรา ผู้รับใช้​ของ​ท่าน ไว้​ครอบ​ครอง​ด้วย​เถิด อย่า​ให้​เรา​ต้อง​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​เลย”

6 โมเสส​พูด​กับ​ประชาชน​ของ​กาด​และ​รูเบน​ว่า “จะ​ให้​พี่น้อง​ของ​ท่าน​ออก​ไป​รบ​ใน​ขณะ​ที่​ท่าน​ตั้ง​รกราก​อยู่​ที่​นี่​หรือ 7 ทำไม​พวกท่าน​ถึง​พยายาม​ทำ​ให้​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ท้อแท้​หมด​กำลังใจ​ที่​จะ​ข้าม​แม่น้ำ​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ยก​ให้​กับ​พวกเขา 8 รุ่น​พ่อ​ของ​พวกท่าน​ก็​ทำ​อย่างนี้​เหมือนกัน ตอน​ที่​เรา​ส่ง​พวกเขา​จาก​คาเดช-บารเนีย​ให้​ไป​สำรวจ​แผ่นดินนั้น 9 พวกเขา​ขึ้น​ไป​ไกล​ถึง​หุบเขา​เอชโคล์ และ​ได้​สำรวจ​แผ่นดินนั้น แต่​พวกเขา​กลับ​ทำ​ให้​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ท้อแท้​หมด​กำลังใจ ที่​จะ​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ให้​พวกเขา​ไว้ 10 จึง​ทำ​ให้​พระองค์​โกรธ​ใน​วันนั้น และ​พระองค์​ได้​สาบาน​ไว้​ว่า 11 ‘ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ที่​ออก​มา​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​และ​มี​อายุ​ตั้งแต่​ยี่สิบ​ปี​ขึ้น​ไป จะ​ไม่​มี​สักคนเดียว​ที่​จะ​ได้​เห็น​แผ่นดิน​ที่​เรา​ได้​สัญญา​ว่า​จะ​ให้​กับ​อับราฮัม อิสอัค​และ​ยาโคบ เพราะ​พวกเขา​ไม่​ได้​ติดตาม​เรา​อย่าง​เต็มที่ 12 ยก​เว้น​คาเลบ​ลูกชาย​เยฟุนเนห์​และ​โยชูวา​ลูกชาย​นูน เพราะ​พวกเขา​ตาม​พระยาห์เวห์​อย่าง​เต็มที่’

13 พระยาห์เวห์​จึง​โกรธ​ชาว​อิสราเอล พระองค์​ทำ​ให้​พวกเขา​ต้อง​รอนแรม​อยู่​ใน​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง​ถึง​สี่สิบ​ปี จนกระทั่ง​คน​ใน​รุ่น​ที่​ทำ​ให้​พระองค์​ไม่​พอใจ​ตาย​ไป​จน​หมดเกลี้ยง 14 และ​ตอนนี้​พวกเจ้า​คน​บาป​อีก​รุ่นหนึ่ง กลับ​จะ​มา​แทน​ที่​พ่อ​ของ​เจ้า เพื่อ​จะ​ทำ​ให้​พระยาห์เวห์​โกรธ​มาก​ขึ้น​ไป​อีก 15 ถ้า​เจ้า​เปลี่ยนใจ​ไม่​ติด​ตาม​พระองค์ พระองค์​ก็​จะ​ทอดทิ้ง​ชาว​อิสราเอล​ไว้​ใน​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง​ให้​นาน​กว่า​นั้น​อีก แล้ว​เจ้า​ก็​จะ​เป็น​เหตุ​ให้​คน​พวกนี้​ทั้งหมด​ถูก​ทำลาย​ไป”

16 แล้ว​ประชาชน​ของ​รูเบน​และ​กาด​ก็​ไป​พบ​โมเสส​และ​พูด​ว่า “ขอ​ให้​พวกเรา​สร้าง​รั้ว​สำหรับ​สัตว์​เลี้ยง​ของ​พวกเรา​ที่นี่​และ​สร้าง​เมือง​สำหรับ​ลูก​เมีย​ของ​พวกเรา 17 แล้ว​พวกเรา​จะ​เกณฑ์+ 32:17 เกณฑ์ เตรียม​หรือ​เข้า​ประจำ​กองทัพ​เพื่อ​ทำ​สงคราม คน​ของ​พวกเรา​ไป​ร่วม​รบ​กับ​ชาว​อิสราเอล​คน​อื่นๆ​จน​กว่า​พวกเขา​จะ​ได้​ดินแดน​ที่​เป็น​ของ​พวกเขาเอง ใน​ขณะ​ที่​ลูก​เมีย​ของ​พวกเรา​ก็​จะ​ได้​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​ที่​มี​กำแพง​ล้อมรอบ จะ​ได้​ปลอดภัย​จาก​คน​อื่น​ที่​อยู่​ใน​แผ่นดินนี้ 18 พวกเรา​จะ​ไม่​กลับ​บ้าน จน​กว่า​ชาว​อิสราเอล​ทุกคน​จะ​ได้​ส่วน​แบ่ง​ใน​ที่ดิน​เป็น​มรดก+ 32:18 มรดก ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​จะ​ได้รับ​การ​แบ่ง​ให้​ตาม​กลุ่ม​ครอบครัว​และ​จะ​มอบ​ให้​ต่อๆ​กัน​ภาย​ใน​ครอบครัว​จาก​รุ่นหนึ่ง​สู่​อีก​รุ่นหนึ่ง คน​จะ​นำ​ที่ดิน​ไป​ขาย​โดย​ถาวร​ให้​กับ​ครอบครัว​อื่น​ไม่​ได้ แต่​ให้​เช่า​ได้​ใน​ระยะ​เวลา​ไม่​เกิน 50 ปี ครบ​ทุกคน 19 แต่​พวกเรา​จะ​ไม่​รับ​ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​ของ​พวกเขา​ที่​อยู่​อีก​ฝั่ง​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน และ​ดินแดน​นอกเหนือ​จาก​นั้น​ด้วย เพราะ​พวกเรา​จะ​เอา​ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​ของ​พวกเรา​ใน​ฝั่ง​ตะวันออก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน”

20 โมเสส​จึง​พูด​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​พวกท่าน​จะ​ทำ​อย่างนี้ คือ​ถ้า​พวกท่าน​จะ​เกณฑ์​คน​ไป​ช่วย​ทำ​สงคราม​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ 21 และ​คน​ที่​ถูก​เกณฑ์​ทั้งหมด​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​แทน​พวกท่าน จนกระทั่ง​พระองค์​ขับไล่​ศัตรู​ของ​พระองค์​ไป​จนหมด 22 และ​แผ่นดิน​สงบลง​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ แล้ว​พวกท่าน​ถึง​จะ​กลับ​บ้าน​ได้ พวกท่าน​ก็​ได้​ทำ​หน้าที่​ของ​ตัวเอง​ให้​พระยาห์เวห์​และ​ชาว​อิสราเอล​แล้ว และ​ที่ดินนี้​ก็​จะ​ตก​เป็น​สมบัติ​ของ​พวกท่าน​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ 23 แต่​ถ้า​พวกท่าน​ไม่​ได้​ทำ​ตามนี้ ท่าน​ก็​ได้​ทำ​บาป​ต่อ​พระยาห์เวห์ ก็​ให้​รู้​ไว้​เลย​ว่า​พวกท่าน​จะ​ต้อง​ถูก​ลงโทษ​เพราะ​บาป​ของ​พวกท่าน 24 สร้าง​เมือง​ให้​ลูก​เมีย​ของ​พวกท่าน​และ​สร้าง​รั้ว​ให้​ฝูง​สัตว์​ของ​พวกท่าน​เถิด และ​ทำ​ทุกอย่าง​ตาม​ที่​ท่าน​ได้​พูด​ไว้”

25 ประชาชน​ชาว​กาด​และ​รูเบน​พูด​ว่า “พวกเรา​คน​รับใช้​ท่าน​จะ​ทำ​ตาม​ที่​ท่าน​ผู้​เป็น​เจ้านาย​ของ​เรา​สั่ง 26 ลูก​เมีย​ของ​พวก​เรา ฝูง​แกะ และ​สัตว์​ทุกตัว​ของ​พวกเรา​จะ​อยู่​ใน​เมือง​ต่างๆ​ของ​กิเลอาด 27 พวกเรา​คน​รับใช้​ท่าน​ทุกคน​ที่​ถูก​เกณฑ์​ไป​สงคราม จะ​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​ทำ​สงคราม​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ ตาม​ที่​เจ้านาย​ของ​เรา​สั่ง”

28 แล้ว​โมเสส​ก็​ออก​คำสั่ง​ใน​เรื่อง​ของ​พวกเขา​ให้​กับ​นักบวช​เอเลอาซาร์ โยชูวา​ลูกชาย​นูน​และ​หัวหน้า​เผ่า​ต่างๆ​ของ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล 29 โมเสส​บอก​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​ประชาชน​ชาว​กาด​และ​ชาว​รูเบน​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​กับ​พวกท่าน คือ​พวกเขา​ทุกคน​ที่​ถูก​เกณฑ์​มา​ทำ​สงคราม​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ จน​แผ่นดินนั้น​สงบลง​ต่อหน้า​พวกท่าน​แล้ว ให้​พวกท่าน​ยก​แผ่นดิน​กิเลอาด​ให้​กับ​พวกเขา​เป็น​เจ้าของ 30 แต่​ถ้า​คน​ที่​ถูก​เกณฑ์นั้น​ไม่​ข้าม​ไป​กับ​ท่าน พวกเขา​จะ​ต้อง​อยู่​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน​ด้วย​กัน​กับ​ท่าน”

31 ประชาชน​ชาว​กาด​และ​ชาว​รูเบน​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บอก​พวกเรา คน​รับใช้​ของ​ท่าน 32 เรา​ที่​ถูก​เกณฑ์​มานี้ จะ​ข้าม​ไป​แผ่นดิน​คานาอัน​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ แต่​แผ่นดิน​ของ​พวกเรา​จะ​อยู่​อีก​ฝั่ง​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน”

33 ดังนั้น​อาณาจักร​ของ​กษัตริย์​สิโหน​ชาว​อาโมไรต์​และ​อาณาจักร​ของ​กษัตริย์​โอก​จาก​บาชาน รวมทั้ง​แผ่นดิน​พร้อมกับ​เมือง​ต่างๆ​ของ​มัน และ​อาณาเขต​ต่างๆ​ของ​เมือง​ที่​อยู่​รอบๆ โมเสส​ได้​ยก​ให้​กับ​ประชาชน​ชาว​กาด​และ​ชาว​รูเบน​และ​ประชาชน​ครึ่งหนึ่ง​ของ​เผ่า​มนัสเสห์​ที่​เป็น​ลูกชาย​โยเซฟ

34 แล้ว​ประชาชน​ชาว​กาด​ก็​สร้าง​เมือง​พวกนี้​ขึ้น​ใหม่ คือ ดีโบน อาทาโรท อาโรเออร์ 35 อัทโรทโชฟาน ยาเซอร์ โยกเบฮาห์ 36 เบธนิมราห์​และ​เบธฮาราน ทั้งกำแพง​เมือง​และ​รั้ว​สำหรับ​ฝูง​แกะ​ของ​พวกเขา

37 ประชาชน​ชาว​รูเบน​สร้าง​เมือง​พวกนี้​ขึ้น​ใหม่ คือ​เมือง​เฮชโบน เอเลอาเลห์ คิริยาธาอิม 38 เนโบ บาอัลเมโอน​และ​สิบมาห์ พวกเขา​ใช้​ชื่อ​เดิม​เรียก​ชื่อ​เมือง​ที่​สร้าง​ขึ้น​ใหม่ ยกเว้น​เมือง​เนโบ​และ​เมือง​บาอัลเมโอน พวกเขา​เปลี่ยน​ชื่อ​ให้​ใหม่

39 ลูกหลาน​ของ​มาคีร์​ลูกชาย​มนัสเสห์ ได้​บุก​กิเลอาด​และ​ยึด​มัน​ไว้​ได้ พวกเขา​ได้​ขับ​ไล่​ชาว​อาโมไรต์​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เมืองนั้น 40 ดังนั้น โมเสส​จึง​ยก​แคว้น​กิเลอาด​ให้​กับ​ตระกูล​มาคีร์ มาคีร์​เป็น​ลูกชาย​ของ​มนัสเสห์ และ​ตระกูล​มาคีร์​ก็​ได้​ตั้ง​รกราก​อยู่​ที่นั่น 41 ยาอีร์​สืบ​เชื้อสาย​มา​จาก​มนัสเสห์ เขา​ได้​ยึด​หมู่บ้าน​หลาย​แห่ง​ของ​ชาว​อาโมไรต์ เขา​ได้​เรียก​ชื่อ​หมู่บ้าน​พวกนั้น​ว่า​หมู่บ้าน​ต่างๆ​ของ​ยาอีร์ 42 โนบาห์​บุก​เข้า​ไป​ยึด​เคนาท​และ​เมือง​รอบๆ​มัน และ​เรียก​มัน​ว่า​โนบาห์​ตาม​ชื่อ​ของ​เขา

33

ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​อียิปต์

1 โมเสส​และ​อาโรน​ได้​นำ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ ใน​รูปแบบ​ของ​กองทัพ+ 33:1 กองทัพ หรือ​กลุ่ม เป็น​ศัพท์​ทาง​ทหาร​ที่​แสดง​ว่า​อิสราเอล​จัดเป็น​ระบบ​แบบ​กองทัพ นี่​คือ​ลำดับ​การ​เดิน​ทาง​ของ​พวกเขา 2 โมเสส​เขียน​สถานที่​เริ่มต้น​ของ​การ​เดิน​ทาง​ของ​พวกเขา ตาม​คำสั่ง​ของ​พระยาห์เวห์ นี่​คือ​ลำดับ​การ​เดิน​ทาง​ของ​พวกเขา​จาก​จุด​เริ่มต้น

3 พวกเขา​ออก​จาก​ราเมเสส​ใน​วัน​ที่​สิบห้า​ของ​เดือน​แรก วันนั้น​เป็น​วัน​หลัง​วัน​ปลด​ปล่อย​หนึ่งวัน ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ออก​เดิน​ทาง​อย่าง​กล้าหาญ​ท่ามกลาง​สายตา​ของ​ชาว​อียิปต์ 4 ชาว​อียิปต์​กำลัง​ฝังศพ​ลูกชาย​หัว​ปี+ 33:4 ลูกชาย​หัว​ปี เด็ก​ที่​เกิด​เป็น​คนแรก​ของ​ครอบครัว ลูกชาย​คนโต​จะ​มี​ความ​สำคัญ​มาก​ใน​สมัย​โบราณ ของ​พวกเขา ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ฆ่า​ตาย พระองค์​ได้​แสดง​ถึง​การ​พิพากษา​ของ​พระองค์​ต่อ​พวก​พระ​ต่างๆ+ 33:4 พวก​พระ​ต่างๆ อาจ​เป็น​พระ​ปลอม​ของ​ชาว​อียิปต์​หรือ​ใน​ที่​นี้​อาจ​หมายถึง​กษัตริย์​และ​บรรดา​ผู้นำ​ที่​มี​อำนาจ​ใน​อียิปต์ ของ​ชาว​อียิปต์

5 ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​ราเมเสส​และ​มา​ตั้ง​ค่าย​ที่​สุคคท 6 พวกเขา​ออก​จาก​สุคคท มา​ตั้ง​ค่าย​ที่​เอธาม ติด​เขต​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง 7 พวกเขา​ออก​จาก​เอธาม​และ​เลี้ยว​ไป​ทาง​ปิหะหิโรท​ทาง​ตะวันออก​ของ​บาอัล-เซโฟน พวกเขา​มา​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ใกล้​มิกดล

8 พวกเขา​ออก​จาก​ปิหะหิโรท​และ​เดินทาง​ผ่าน​ทะเล​ไป​จน​ถึง​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง พวกเขา​เดินทาง​เป็น​เวลา​สามวัน​ใน​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง​เอธาม และ​พวกเขา​ตั้ง​ค่าย​ที่​มาราห์

9 พวกเขา​ออก​จาก​มาราห์​และ​ไป​ถึง​เอลิม ที่นั่น​มี​ตาน้ำ​สิบสอง​แห่ง​และ​ต้น​ปาล์ม​เจ็ดสิบ​ต้น ดังนั้น​พวกเขา​จึง​ตั้ง​ค่าย​ที่นั่น

10 พวกเขา​ออก​จาก​เอลิม​และ​มา​ตั้ง​ค่าย​ใกล้​ทะเล​ต้นกก+ 33:10 ทะเล​ต้นกก หรือ​ทะเล​แดง

11 พวกเขา​ออก​จาก​ทะเล​ต้นกก และ​มา​ตั้ง​ค่าย​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​สีน

12 พวกเขา​ออก​จาก​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​สีน​และ​มา​ตั้ง​ค่าย​ที่​โดฟคาห์

13 พวกเขา​ออก​จาก​โดฟคาห์​และ​มา​ตั้ง​ค่าย​ที่​อาลูช

14 พวกเขา​ออก​จาก​อาลูช​และ​มา​ตั้ง​ค่าย​ที่​เรฟีดิม ที่นั่น​ไม่​มี​น้ำ​ให้​ประชาชน​ดื่ม

15 พวกเขา​ออก​จาก​เรฟีดิม​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ซีนาย

16 พวกเขา​ออก​จาก​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ซีนาย​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​ขิบโรท-หัทธาอาวาห์

17 พวกเขา​ออก​จาก​ขิบโรท-หัทธาอาวาห์​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​ฮาเซโรท

18 พวกเขา​ออก​จาก​ฮาเซโรท​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​ริทมาห์

19 พวกเขา​ออก​จาก​ริทมาห์​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​ริมโมน-เปเรศ

20 พวกเขา​ออก​จาก​ริมโมน-เปเรศ​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​ลิบนาห์

21 พวกเขา​ออก​จาก​ลิบนาห์​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​ริสสาห์

22 พวกเขา​ออก​จาก​ริสสาห์​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​เคเฮลาธาห์

23 พวกเขา​ออก​จาก​เคเฮลาธาห์​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​ภูเขา​เชเฟอร์

24 พวกเขา​ออก​จาก​ภูเขา​เชเฟอร์​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​ฮาราดาห์

25 พวกเขา​ออก​จาก​ฮาราดาห์​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​มักเฮโลท

26 พวกเขา​ออก​จาก​มักเฮโลท​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​ทาหัท

27 พวกเขา​ออก​จาก​ทาหัท​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​เทราห์

28 พวกเขา​ออก​จาก​เทราห์​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​มิทคาห์

29 พวกเขา​ออก​จาก​มิทคาห์​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​ฮัชโมนาห์

30 พวกเขา​ออก​จาก​ฮัชโมนาห์​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​โมเสโรท

31 พวกเขา​ออก​จาก​โมเสโรท​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​เบเน-ยาอะคัน

32 พวกเขา​ออก​จาก​เบเน-ยาอะคัน​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​โฮร์-ฮักกีดกาด

33 พวกเขา​ออก​จาก​โฮร์-ฮักกีดกาด​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​โยทบาธาห์

34 พวกเขา​ออก​จาก​โยทบาธาห์​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​อับโรนาห์

35 พวกเขา​ออก​จาก​อับโรนาห์​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​เอซีโอน-เกเบอร์

36 พวกเขา​ออก​จาก​เอซีโอน-เกเบอร์​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​เคเดช​ใน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ศิน

37 พวกเขา​ออก​จาก​เคเดช​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​โฮร์ ภูเขา​ตรง​ชายแดน​ของ​แผ่นดิน​เอโดม 38 นักบวช​อาโรน​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​โฮร์​ตาม​คำสั่ง​ของ​พระยาห์เวห์​และ​ตาย​บนนั้น​ใน​วัน​ที่​หนึ่ง​ของ​เดือน​ห้า ซึ่ง​เป็น​ปี​ที่​สี่สิบ​หลังจาก​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ 39 อาโรน​อายุ​หนึ่ง​ร้อย​ยี่สิบสาม​ปี​ขณะ​ที่​เขา​ตาย​บน​ภูเขา​โฮร์

40 กษัตริย์​ชาว​คานาอัน​ของ​เมือง​อาราด ที่​อยู่​ใน​เนเกบ ได้ยิน​ว่า​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​กำลัง​เดินทาง​มา 41 พวก​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​ภูเขา​โฮร์​และ​มา​ตั้ง​ค่าย​ที่​ศัลโมนาห์

42 พวกเขา​ออก​จาก​ศัลโมนาห์​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​ปูโนน

43 พวกเขา​ออก​จาก​ปูโนน​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​โอโบท

44 พวกเขา​ออก​จาก​โอโบท​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​อิเย-อาบาริม​บริเวณ​ชายแดน​ของ​โมอับ

45 พวกเขา​ออก​จาก​อิเย-อาบาริม​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​ดีโบน-กาด

46 พวกเขา​ออก​จาก​ดีโบน-กาด​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​อัลโมน-ดิบลาธาอิม

47 พวกเขา​ออก​จาก​อัลโมน-ดิบลาธาอิม​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ท่ามกลาง​เทือก​เขา​ต่างๆ​ของ​อาบาริม​ใกล้​เนโบ

48 พวกเขา​ออก​จาก​ภูเขา​อาบาริม​และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​ใน​ที่ราบ​โมอับ​ข้าง​แม่น้ำ​จอร์แดน​ฝั่ง​ตรง​ข้าม​เยริโค 49 พวกเขา​ตั้ง​ค่าย​ไป​ตาม​ริม​ฝั่ง​แม่น้ำ​จอร์แดน​ใน​ที่ราบ​ของ​โมอับ​ตั้งแต่​เบธ-เยชิโมท​ไป​จน​ถึง​อาเบล-ชิทธิม

50 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ใน​ที่ราบ​โมอับ​ใกล้​แม่น้ำ​จอร์แดน​ฝั่ง​ตรง​ข้าม​เยริโค พระองค์​พูด​ว่า 51 “ให้​บอก​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ว่า เมื่อ​เจ้า​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน​แล้ว 52 เจ้า​ต้อง​ขับไล่​คน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดินนั้น​ออก​ไป​ให้​หมด เจ้า​ต้อง​ทำลาย​รูป​แกะสลัก​ของ​พวกเขา​ทั้งหมด และ​ทำลาย​รูปเคารพ​ที่​ทำ​จาก​โลหะ​และ​เจ้า​ต้อง​รื้อ​สถานที่​บวงสรวง+ 33:52 สถานที่​บวงสรวง สถานที่​สำหรับ​บูชา​พระเจ้า​ปลอม ปกติ​สถานที่​เช่น​นี้​จะ​อยู่​บน​เขา ของ​พวกเขา​ออก​ให้​สิ้น​ซาก 53 แล้ว​ให้​เจ้า​เข้า​ไป​ยึด​เอา​แผ่นดินนั้น​และ​ตั้ง​รกราก​ใน​มัน เพราะ​เรา​ได้​มอบ​แผ่นดินนี้​ให้​เจ้า​เป็น​เจ้าของ​แล้ว 54 เจ้า​จะ​ต้อง​แบ่ง​ที่ดิน​กัน​ใน​หมู่​พวกเจ้า โดย​การ​ใช้​สลาก​แบ่ง​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเจ้า เจ้า​ต้อง​แบ่ง​ให้​ตระกูล​ใหญ่​มาก​หน่อย ตระกูล​เล็ก​น้อยหน่อย สลาก​ของ​ตระกูล​ไหน​ตก​ใน​ที่ดินใด ที่ดิน​ตรงนั้น​ก็​เป็น​ของ​ตระกูลนั้น พวกเจ้า​จะ​ได้รับ​ส่วนแบ่ง​ตาม​เผ่า​ของ​บรรพบุรุษ​พวกเจ้า

55 ถ้า​เจ้า​ไม่​ขับไล่​คน​ที่​อยู่​ใน​แผ่นดินนั้น​ไป​ต่อหน้า​เจ้า คน​เหล่านั้น​จะ​เป็น​เหมือน​เศษ​ผง​ใน​ตา​ของ​เจ้า​และ​เหมือน​หนาม​เสียบ​อยู่​ข้าง​ตัว​เจ้า พวกมัน​จะ​ทำ​ให้​เกิด​ปัญหา​มากมาย​กับ​เจ้า​บน​แผ่นดิน​ที่​เจ้า​อาศัย​อยู่ 56 แล้ว​เรา​ก็​จะ​ทำ​กับ​เจ้า​เหมือน​กับ​ที่​เรา​วาง​แผน​จะ​ทำ​กับ​พวกมัน​เหมือน​กัน”

34

เขตแดน​ของ​คานาอัน

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 2 “ให้​เอา​คำสั่งนี้​ไป​บอก​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ว่า เมื่อ​พวกเจ้า​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน แผ่นดินนั้น​ที่​จะ​ตก​เป็น​ของ​พวกเจ้า คือ​แผ่นดิน​ของ​คานาอัน​ตาม​เขตแดน​ของ​มัน 3 ทาง​ทิศใต้​จะ​เริ่ม​ตั้งแต่​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ศิน​เรียบ​ไป​ทาง​ข้างๆ​เอโดม เขต​แดน​ทาง​ใต้​จะ​เริ่ม​ที่​ทิศ​ตะวันออก​จาก​ด้าน​ใต้​สุด​ของ​ทะเล​เกลือ 4 เขตแดน​ของ​พวกเจ้า​จะ​ลาก​ยาว​ไป​ข้าม​ทาง​ใต้​ของ​อาครับบิม​และ​ผ่าน​ที่​เปล่าเปลี่ยว​แห้งแล้ง​ศิน​ไป​จน​สุด​ทาง​ใต้​ของ​คาเดช-บารเนีย และ​มัน​จะ​ไป​ต่อ​จน​ถึง​ฮาซารัดดาร์​และ​จะ​ไป​ผ่าน​อัสโมน 5 จาก​อัสโมน​เขตแดน​จะ​เลี้ยว​ไป​ทาง​แม่น้ำ​อียิปต์+ 34:5 แม่น้ำ​อียิปต์ ลำธาร​สายนี้​เรียกว่า “วาดี เอล-อาริช” และ​จะ​ไป​สิ้นสุด​ที่​ทะเล​เมดิเตอร์เรเนียน 6 เขตแดน​ทาง​ตะวันตก​จะ​เป็น​ชาย​ฝั่ง​เมดิเตอร์เรเนียน มัน​จะ​เป็น​เขตแดน​ตะวันตก​ของ​พวกเจ้า 7 ส่วน​เขตแดน​ทาง​เหนือ​จาก​ทะเล​เมดิเตอร์เรเนียน​ไป​ตาม​สันเขา​ของ​ภูเขา​โฮร์ 8 จาก​ภูเขา​โฮร์​ไป​เรื่อย​จนถึง​เลโบ-ฮามัท​แล้ว​เขตแดน​จะ​ขยาย​ต่อ​จน​ถึง​เศดัด 9 เขตแดน​จะ​ต่อ​ไป​เรื่อย​จน​ถึง​ศิโฟรน​และ​จะ​ไป​สิ้นสุด​ที่​ฮาซา-เรนัน นี่​จะ​เป็น​เขตแดน​ทาง​เหนือ​ของ​พวกเจ้า 10 ทาง​ฝั่ง​ตะวันออก​เขตแดน​ของ​พวกเจ้า​จะ​ไป​ตาม​เส้น​ของ​ฮาซา-เรนัน​จนถึง​เชฟาม 11 จาก​เชฟาม เขตแดน​จะ​ลง​ไป​ถึง​ริบลาห์​จน​ถึง​ทาง​ตะวันออก​ของ​อายิน 12 แล้ว​เขตแดน​จะ​ลง​ไป​ต่อ​และ​ไป​บรรจบ​เนิน​เขา​ทาง​ตะวันออก​ของ​ทะเลสาบ​กาลิลี+ 34:12 ทะเลสาบ​กาลิลี แปล​ตรงๆ​ได้​ว่า “ทะเล​สาบ​คินเนเรท””

13 ดังนั้น​โมเสส​จึง​นำ​คำสั่งนี้​ไป​ให้​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล “นี่​คือ​แผ่นดิน​ที่​เจ้า​จะ​ได้รับ​โดย​การ​โยน​สลาก พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​ไว้​ว่า​แผ่นดินนี้​จะ​มอบ​ให้​พวกเจ้า​เก้า​เผ่า​ครึ่ง 14 เพราะ​เผ่า​ของ​รูเบน​และ​กาด​และ​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​เผ่า​มนัสเสห์​ได้รับ​ส่วน​ของ​พวกเขา​แล้ว​ตาม​ตระกูล​ของ​พวกเขา 15 คน​ทั้งสอง​เผ่า​ครึ่งนั้น​ได้รับ​ที่ดิน​ส่วน​ของ​พวกเขา​ไป​แล้ว​ใน​ฝั่ง​ตรง​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​จาก​เยริโค บน​ฝั่ง​ตะวันออก​ที่​ดวง​อาทิตย์​ขึ้น”

16 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 17 “คน​เหล่านี้​จะ​ช่วย​แบ่ง​ที่ดิน​ให้​กับ​พวกเจ้า คือ​นักบวช​เอเลอาซาร์​และ​โยชูวา​ลูกชาย​ของ​นูน 18 พวกเจ้า​จะ​เลือก​ผู้นำ​คน​หนึ่ง​จาก​แต่​ละ​เผ่า​มา​ช่วย​แบ่ง​ที่ดิน​ด้วย 19 นี่​เป็น​รายชื่อ​ของ​ผู้นำ​พวกนั้น

คาเลบ​ลูกชาย​เยฟุนเนห์ จาก​เผ่า​ยูดาห์

20 เชมูเอล​ลูกชาย​อัมมีฮูด จาก​เผ่า​สิเมโอน

21 เอลีดาด​ลูกชาย​คิสโลน จาก​เผ่า​เบนยามิน

22 บุคคี​ลูกชาย​โยกลี จาก​เผ่า​ดาน

23 จาก​ลูกหลาน​ของ​โยเซฟ ฮันนีเอล​ลูกชาย​เอโฟด จาก​เผ่า​มนัสเสห์

24 เคมูเอล​ลูกชาย​ชิฟทาน จาก​เผ่า​เอฟราอิม

25 เอลีซาฟาน​ลูกชาย​ปารนาค จาก​เผ่า​เศบูลุน

26 ปัลทีเอล​ลูกชาย​อัสซาน จาก​เผ่า​อิสสาคาร์

27 อาหิฮูด​ลูกชาย​เชโลมี จาก​เผ่า​อาเชอร์

28 เปดาเฮล​ลูกชาย​อัมมีฮูด จาก​เผ่า​นัฟทาลี”

29 พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​คน​เหล่านี้​ให้​แบ่ง​แผ่นดิน​คานาอัน​กัน​ใน​หมู่​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล

35

เมือง​ของ​ชาว​เลวี

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ใน​ที่ราบ​โมอับ​ข้าง​แม่น้ำ​จอร์แดน​ฝั่ง​ตรง​ข้าม​เยริโค​ว่า 2 “ให้​สั่ง​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ให้​แบ่ง​เมือง​ที่​พวกเขา​ได้รับ​มา​ให้​กับ​ชาว​เลวี​ส่วน​หนึ่ง รวมทั้ง​ทุ่งหญ้า​เลี้ยง​สัตว์​ที่​อยู่​รอบๆ​เมือง​ของ​พวกเขา​เหล่านั้น​ด้วย 3 พวก​เลวี​จะ​ได้​อยู่​ใน​เมือง​พวกนั้น และ​เลี้ยง​วัว​และ​สัตว์​เลี้ยง​ของ​พวกเขา​ใน​ทุ่งหญ้า​เหล่านั้น 4 ทุ่งหญ้า​ที่​จะ​ให้​กับ​พวกเลวีนี้ เริ่ม​ตั้งแต่​กำแพง​เมือง​ทุกๆ​ด้าน ออก​ไป​ข้าง​ละ​หนึ่งพัน​ศอก 5 และ​ให้​พวกเจ้า​วัด​ออก​ไป​สองพัน​ศอก​ทั้ง​สี่​ทิศ คือ​เหนือ ใต้ ออก ตก บริเวณ​ทั้งหมดนี้​จะ​เป็น​ทุ่งหญ้า​ของ​เมือง​แต่​ละ​เมือง​ของ​พวก​เลวี 6 เมือง​ทั้งหมด​ที่​เจ้า​ให้​กับ​ชาว​เลวี จะ​มี​อยู่​หก​เมือง​ที่​ใช้​เป็น​เมือง​ลี้ภัย คน​ที่​ไป​ฆ่า​คน​ตาย​มา​โดย​ไม่​ได้​เจตนา จะ​ได้​หลบหนี​ไป​อยู่​ใน​เมือง​พวกนั้น นอก​จาก​หก​เมืองนั้น​แล้ว เจ้า​ยัง​ต้อง​ให้​อีก​สี่สิบสอง​เมือง​กับ​ชาว​เลวี 7 ดังนั้น พวกเจ้า​จะ​ต้อง​ให้​ชาว​เลวี​ทั้งหมด​สี่สิบแปด​เมือง พร้อม​กับ​ทุ่งหญ้า​เลี้ยง​สัตว์ 8 สำหรับ​เมือง​ต่างๆ​ที่​เจ้า​จะ​แบ่ง​ให้​กับ​ชาว​เลวี จาก​ที่ดิน​ของ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอลนั้น เจ้า​ต้อง​แบ่ง​ออก​มา​มากหน่อย​จาก​เผ่า​ใหญ่ และ​แบ่ง​ออก​มา​น้อยหน่อย​จาก​เผ่า​เล็ก แต่​ละ​เผ่า​ก็​จะ​แบ่ง​เมือง​ของ​ตัวเอง​ให้​กับ​ชาว​เลวี​ตาม​สัดส่วน​ของ​เนื้อที่​ที่​พวกเขา​ได้รับ”

เมือง​ลี้ภัย

(ฉธบ. 19:1-13; ยชว. 20:1-9)

9 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 10 “ให้​บอก​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ว่า เมื่อ​พวกเจ้า​ข้าม​ฝั่ง​แม่น้ำ​จอร์แดน​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน​แล้ว 11 ให้​เลือก​เมือง​ต่างๆ​ขึ้น​มา​สำหรับ​พวกเจ้า​เอง มัน​จะ​เป็น​เมือง​สำหรับ​ลี้ภัย​สำหรับ​ตัว​เจ้า ใคร​ที่​ไป​ฆ่า​คน​อื่น​ตาย​โดย​ไม่​ได้​เจตนา จะ​ได้​หนี​ไป​อยู่​ที่นั่น​ได้ 12 พวกมัน​จะ​เป็น​เมือง​สำหรับ​พวกเจ้า​ไว้​ลี้ภัย จาก​ญาติ​ของ​ผู้ตาย​ที่​มี​หน้าที่​ต้อง​แก้แค้น​คน​ฆ่า คน​ที่​ฆ่า​คน​อื่น​ตาย​จะ​ไม่​ถูก​ฆ่า จน​กว่า​เขา​จะ​มา​ยืน​อยู่​หน้าที่​ชุมนุม​เพื่อ​ฟัง​การ​ตัดสิน 13 ทั้ง​หก​เมือง​ที่​เจ้า​ให้ จะ​เป็น​เมือง​สำหรับ​ลี้ภัย​ของ​พวกเจ้า 14 เจ้า​ต้อง​เลือก​สามเมือง​ทาง​ฝั่ง​ตะวันออก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน และ​อีก​สาม​เมือง​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน​ทาง​ฝั่ง​ตะวันตก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน มา​เป็น​เมือง​ลี้ภัย 15 เมือง​ทั้ง​หก​เมืองนี้​จะ​เป็น​เมือง​สำหรับ​ลี้ภัย​ของ​ประชาชน​อิสราเอล​และ​สำหรับ​ชาว​ต่างชาติ​ที่​อาศัย​อยู่​ร่วม​กับ​เจ้า คน​ที่​ฆ่า​คน​ตาย​โดย​ไม่​ได้​เจตนา​สามารถ​หนี​ไป​อยู่​ที่นั่น​ได้

การ​ตัดสิน​เมื่อ​คน​ถูก​ฆ่า

16 ถ้า​เขา​ใช้​เหล็ก+ 35:16 ใช้​เหล็ก แสดง​ว่า​ฆาตกร​เลือก​อาวุธ​ที่​เขา​รู้​ว่า​สามารถ​ใช้​ฆ่า​คน​ได้ ตี​คน​อื่น​จน​ตาย คน​ที่​ตี​จะ​เป็น​ฆาตกร ฆาตกร​จะ​ต้อง​ถูก​ฆ่า 17 ถ้า​เขา​เอา​หิน​ใน​มือ​ทุบ​คน​อื่น​จน​ตาย คน​ที่​ทุบ​จะ​เป็น​ฆาตกร​และ​เขา​จะ​ต้อง​ถูก​ฆ่า​ไป​ด้วย 18 ถ้า​เขา​เอา​ไม้​ที่​อยู่​ใน​มือ​ตี​คน​อื่น​จน​ตาย คน​ที่​ตี​เป็น​ฆาตกร​และ​เขา​จะ​ต้อง​ถูก​ฆ่า 19 เมื่อ​ญาติ​ของ​คน​ที่​ตาย​พบ​ฆาตกร​คนนั้น เขา​จะ​ต้อง​ฆ่า​ฆาตกร​คนนั้น

20 ถ้า​เขา​ผลัก​คน​ด้วย​ความ​เกลียด​หรือ​ขว้าง​สิ่งของ​ใส่​คน​โดย​ตั้งใจ​จน​คนนั้น​ตาย หรือ​ถ้า​เขา​ตี​คน​ด้วย​มือ​เพราะ​ความ​เกลียด​จน​คนนั้น​ตาย คน​ตี​จะ​ต้อง​ถูก​ฆ่า​ตาย​เหมือน​กัน เพราะ​เขา​เป็น​ฆาตกร ญาติ​คน​ตาย​ต้อง​ฆ่า​ฆาตกร​คนนั้น​เมื่อ​พบ​ตัว

22 แต่​ถ้า​เขา​ผลัก​คน​โดย​ไม่​ได้​เจตนา ไม่​ได้​เกลียด​คนๆ​นั้น หรือ​โยน​สิ่งของ​ถูก​คน​โดย​ไม่​ได้​เจตนา 23 หรือ​ทำ​หิน​หล่น​ใส่​โดย​มอง​ไม่​เห็น​คนนั้น แล้ว​ทำ​ให้​คนนั้น​ตาย ตัว​เขา​เอง​ไม่​ได้​เป็น​ศัตรู​กับ​คน​ตาย และ​ไม่​ได้​เจตนา​จะ​ทำร้าย​เขา 24 ถ้า​เป็น​อย่างนี้ ที่​ชุมนุม​จะ​เป็น​ผู้​ตัดสิน​ระหว่าง​คน​ฆ่า​กับ​ญาติ​ผู้ตาย​ตาม​กฎ​เหล่านี้ 25 ที่ชุมนุม​จะ​เป็น​ฝ่าย​ช่วย​เหลือ​คน​ฆ่า​จาก​การ​กล่าว​หา​ของ​ญาติ​ผู้ตาย และ​ส่ง​เขา​กลับ​ไป​ที่​เมือง​ลี้ภัย ที่​เขา​ได้​หนี​ไป​อยู่​ก่อน​หน้านี้​แล้ว คนๆ​นั้น​จะ​ต้อง​อยู่​ใน​เมือง​ลี้ภัยนั้น จน​กว่า​หัวหน้า​นักบวช​สูงสุด​ที่​ได้รับ​การเจิม​ด้วย​น้ำมัน​ศักดิ์สิทธิ์​ตาย​ลง

26 แต่​ถ้า​เมื่อไหร่​ก็​ตาม​ที่​คน​ฆ่า​ออก​จาก​เขต​ของ​เมือง​ลี้ภัย ที่​เขา​หลบ​เข้า​ไป​อยู่ และ​ญาติ​ของ​คน​ตาย​ไป​พบ​เขา​นอก​เมือง​ลี้ภัย ญาติ​คน​ตาย​สามารถ​ฆ่า​คนๆ​นั้น​ได้ โดย​ไม่​มี​ความผิด 28 เพราะ​เขา​จะ​ต้อง​อยู่​ใน​เมือง​ลี้ภัย​จน​กว่า​หัวหน้า​นักบวช​สูงสุด​จะ​ตาย หลังจาก​นักบวช​สูงสุด​ตาย​แล้ว คน​ที่​หลบ​อยู่​นั้น ก็​กลับ​ไป​ที่ดิน​ของ​เขา​ได้ 29 กฎ​เหล่านี้​จะ​ใช้​ใน​การ​ตัดสิน​สำหรับ​พวกเจ้า​ตั้งแต่​เดี๋ยวนี้ ใน​ทุก​ที่​ที่​พวกเจ้า​ไป​อยู่

30 ถ้า​ใคร​ฆ่า​คน ฆาตกร​จะ​ถูก​ฆ่า​ตาย ตาม​คำพูด​ของ​พยาน แต่​ห้าม​ฆ่า​เขา​ถ้า​มี​พยาน​เพียง​คน​เดียว

31 ห้าม​รับ​ค่าไถ่​ชีวิต​ของ​ฆาตกร​ที่​ถูก​ตัดสิน​ให้​ถูก​ฆ่า​แล้ว เพราะ​ยังไง เขา​ก็​จะ​ต้อง​ถูก​ฆ่า​อยู่​ดี

32 ห้าม​รับ​ค่าไถ่​สำหรับ​คน​ที่​หลบหนี​ออก​จาก​เมือง​ลี้ภัย​เพื่อ​จะ​ไป​อยู่​ที่​อื่น เขา​จะ​ต้อง​อยู่​ที่นั่น​จน​กว่า​นักบวช​ชั้น​สูงสุด​จะ​ตาย

33 อย่า​ให้​ที่ดิน​ของ​เจ้า​ต้อง​เปื้อน​เลือด​ของ​ผู้บริสุทธิ์ ถ้า​มี​คน​หนึ่ง​ไป​ฆ่า​คน​บริสุทธิ์ ไม่​มี​ทาง​ที่​จะ​ไถ่​ให้​แผ่นดินนั้น​พ้น​โทษ​ได้​เพราะ​มัน​เปื้อน​เลือด นอกจาก​จะ​เอา​ชีวิต​ของ​ฆาตกร​คนนั้น 34 ห้าม​ทำให้​ที่ดิน​ที่​เจ้า​อาศัย​อยู่​ต้อง​แปดเปื้อน ที่ดินนั้น​เป็น​ที่​ที่​เรา​อาศัย​อยู่ เพราะ​เรา​เป็น​พระยาห์เวห์​ที่​อาศัย​อยู่​ร่วม​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล”

36

ที่ดิน​ของ​ลูกสาว​เศโลเฟหัด

1 กิเลอาด​เป็น​ลูกชาย​มาคีร์ มาคีร์​เป็น​ลูกชาย​ของ​มนัสเสห์ มนัสเสห์​เป็น​ลูกชาย​ของ​โยเซฟ พวกผู้นำ​ของ​ตระกูล​กิเลอาด ที่​เป็น​ลูกหลาน​ของ​โยเซฟ ได้​มา​พูด​กับ​โมเสส​และ​พวกผู้นำ​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​ชาว​อิสราเอล 2 พวกเขา​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์​ได้​สั่ง​ท่าน เจ้านาย​ของ​พวกเรา​ให้​แบ่ง​ที่ดิน​ให้​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​เป็น​มรดก+ 36:2 มรดก ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​จะ​ได้รับ​การ​แบ่ง​ให้​ตาม​กลุ่ม​ครอบครัว​และ​จะ​มอบ​ให้​ต่อๆ​กัน​ภายใน​ครอบครัว​จาก​รุ่นหนึ่ง​สู่​อีก​รุ่นหนึ่ง คน​จะ​นำ​ที่ดิน​ไป​ขาย​โดย​ถาวร​ให้​กับ​ครอบครัว​อื่น​ไม่​ได้ แต่​ให้​เช่า​ได้​ใน​ระยะ​เวลา​ไม่​เกิน 50 ปี​ตาม​สลาก​ที่​โยน​ได้ และ​ท่าน เจ้านาย​ของ​พวกเรา​ได้รับ​คำ​สั่ง​จาก​พระยาห์เวห์​ให้​มอบ​ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​ของ​พวกเรา​ให้​เศโลเฟหัด​ญาติ​ของ​เรา​เพื่อ​ให้​กับ​พวก​ลูกสาว​ของ​เขา 3 ถ้า​ลูกสาว​ของ​เขา​ไป​แต่งงาน​กับ​คน​อิสราเอล​เผ่า​อื่น เผ่า​ที่​พวกนาง​ไป​แต่งงาน​ด้วย​ก็​จะ​มี​ที่ดิน​เพิ่ม​ขึ้น ส่วน​แบ่ง​ที่ดิน​ของ​บรรพบุรุษ​เรา​ก็​จะ​น้อย​ลง​เพราะ​ถูก​ตัด​ไป ดังนั้น ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​ของ​พวกเรา​ที่​ได้​มา​จาก​การ​โยน​สลาก​ก็​จะ​มี​น้อย​ลง​เพราะ​ถูก​ตัด​ออก​ไป 4 เมื่อ​ครบ​ปี​แห่ง​การ​ปลด​ปล่อย ของ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล เผ่า​ที่​พวกนาง​ไป​แต่งงาน​ด้วย​ก็​จะ​มี​ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​เพิ่ม​ขึ้น​เพราะ​มา​จาก​ส่วน​แบ่ง​ของ​พวกนาง แล้ว​ส่วน​แบ่ง​ที่ดิน​ของ​เผ่า​ของ​บรรพบุรุษ​เรา​ก็​จะ​น้อย​ลง​เพราะ​ถูก​ตัด​ไป”

5 ดังนั้น​โมเสส​จึง​ออก​คำสั่ง​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ตาม​คำสั่ง​ของ​พระยาห์เวห์​ว่า “สิ่ง​ที่​ลูกหลาน​จาก​เผ่า​ของ​โยเซฟ​พูด​มานั้น​ถูกต้อง 6 และ​นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​ลง​มา​เกี่ยวกับ​พวก​ลูกสาว​ของ​เศโลเฟหัด พวกนาง​จะ​แต่งงาน​กับ​ใคร​ก็​ได้​ที่​นาง​ต้องการ แต่​ต้อง​เป็น​คน​ใน​ตระกูล​เดียว​กัน​กับ​พ่อ​พวกนาง 7 เพื่อ​จะ​ไม่​มี​การ​โอน​มรดก​ที่ดิน​ข้าม​เผ่า​ของ​บรรพบุรุษ​แต่​ละ​คน ชาว​อิสราเอล​ทุกคน​ต้อง​รักษา​มรดก​ของ​เผ่า​ของ​บรรพบุรุษ​เขา​ไว้ 8 ลูกสาว​ของ​แต่​ละ​เผ่า​ของ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ที่​รับ​มรดก​ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​ไป ต้อง​แต่งงาน​กับ​คน​ที่​อยู่​ใน​ตระกูล​เดียว​กับ​พ่อ​ของ​ตน​เท่านั้น เพื่อ​ให้​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​แต่​ละ​เผ่า​สามารถ​รับ​ช่วง​มรดก​ที่ดิน​จาก​พ่อ​ของ​เขา​ได้ 9 ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​ต้อง​ไม่​ถูก​โอน​ข้าม​เผ่า เพราะ​แต่​ละ​เผ่า​ของ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ต้อง​รักษา​ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​ของ​ตนไว้”

10 ลูกสาว​ของ​เศโลเฟหัด​ได้​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​ไว้ 11 มาลาห์ ทีรซาห์ โฮกลาห์ มิลคาห์ และ​โนอาห์​ลูกสาว​ของ​เศโลเฟหัด​ได้​แต่งงาน​กับ​ลูกชาย​ของ​ลุง​พวกนาง 12 พวกเขา​แต่งงาน​กับ​ตระกูล​ที่​เป็น​ลูกหลาน​ของ​มนัสเสห์​ผู้​เป็น​ลูกชาย​โยเซฟ ดังนั้น​ส่วนแบ่ง​ที่ดิน​ของ​พวกนาง​จึง​ยัง​คง​อยู่​กับ​เผ่า​ที่​เป็น​ตระกูล​ของ​พ่อ​พวกนาง

13 สิ่ง​เหล่านี้​คือ​คำสั่ง​และ​ระเบียบ​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ให้​กับ​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​ผ่าน​ทาง​โมเสส ใน​ที่ราบ​โมอับ​ใกล้​แม่น้ำ​จอร์แดน​ฝั่ง​ตรง​ข้าม​เยริโค