นางรูธ

คำนำ

หนังสือ​รูธ​เป็น​เรื่องเล่า​เกี่ยวกับ​ครอบครัว​หนึ่ง​ใน​เผ่ายูดาห์ แต่​เอามา​แทรกไว้​ระหว่าง​หนังสือ​ประวัติ​ของ​ชนชาติ​อิสราเอล เพราะ​เรื่องนี้​เกิดขึ้น​ใน​ยุค​ของ​พวกผู้วินิจฉัย สาเหตุ​ที่​เรื่องนี้​ได้​เก็บ​บันทึก​ไว้​คง​เป็น​เพราะ​เหลน​คนหนึ่ง​ของ​นางรูธ​ได้​มา​เป็น​กษัตริย์​ที่มี​ชื่อเสียง​มาก​ของ​อิสราเอล​ซึ่ง​ก็คือ​กษัตริย์​ดาวิด​นั่นเอง

ใน​หนังสือ​เล่มนี้​เรา​จะเห็น​ถึง​ความ​จงรัก​ภักดี​ของ​นางรูธ​ที่​ไม่ยอม​ทิ้ง​แม่ผัว เหมือนกับ​ที่​นาง​พูดไว้​ใน นางรูธ 1:16-17 ว่า “… ไม่ว่า​แม่​จะ​ไปไหน ฉัน​จะ​ไปด้วย ไม่ว่า​แม่​จะ​ไป​อาศัย​อยู่​ที่ไหน ฉัน​ก็จะ​ไป​อยู่​ที่นั่น​ด้วย คนของแม่ จะเป็น​คนของฉัน และ​พระเจ้า​ของแม่ จะเป็น​พระเจ้า​ของฉัน​ด้วย แม่​ตาย​ที่ไหน ฉัน​ก็จะ​ตาย​ที่นั่น และ​จะ​ขอให้​ฝังศพ​ฉัน​ที่นั่น​ด้วย ถ้า​มี​อะไร​มา​แยก​ฉัน​ไปจาก​แม่ นอกจาก​ความตาย ก็​ขอให้​พระยาห์เวห์​ลงโทษ​ฉัน​อย่าง​สาหัส”

ใน​หนังสือ​เล่มนี้ เรา​ยัง​จะ​เห็น​ถึง​ตัวอย่าง​ที่ดี​ของ​โบอาส​ที่​ทำตาม​กฎ​ของโมเสส และ​เขา​ยังมี​ความ​เมตตาปรานี​ต่อ​แม่ม่าย​ที่​ยากจน​ใน​หมู่​ญาติ​พี่น้อง​ของเขา ถึงแม้​นาง​จะเป็น​คน​ต่าง​ชาติ​ก็ตาม

1

ความ​อดอยาก​ใน​ยูดาห์

1 ใน​สมัย​เมื่อ​พวกผู้นำกู้ชาติ+ 1:1 พวกผู้นำกู้ชาติ เป็น​ผู้นำ​ทาง​การเมือง บางครั้ง​ก็​ทำหน้าที่​ตัดสินคดี และ​ทำหน้าที่​ปกครอง​คนอิสราเอล ก่อน​ที่​อิสราเอล​จะมี​กษัตริย์ ครอบ​ครอง​แผ่นดิน​ยูดาห์ ได้เกิด​การ​กันดาร​อาหาร​ขึ้น​ใน​แผ่นดินนั้น มี​ชาย​คนหนึ่ง​พร้อมกับ​ภรรยา​ของเขา รวมทั้ง​ลูกชาย​สองคน ได้​อพยพ​จาก​เมือง​เบธเลเฮม​ใน​แผ่นดิน​ยูดาห์ เพื่อ​ไป​อาศัย​เลี้ยงชีพ​อยู่​ใน​แผ่นดิน​โมอับ 2 ชาย​คนนี้​ชื่อว่า​เอลีเมเล็ค ภรรยา​ของเขา​ชื่อ​นาโอมี ลูกชาย​ทั้ง​สองคน​ชื่อ​มาห์โลน​และ​คิลิโอน+ 1:2 มาห์โลน​และ​คิลิโอน มาห์โลน​แปลว่า “ขี้โรค” ส่วน​คิลิโอน​แปล​ว่า “ซูบผอม” พ่อแม่​คง​ตั้งชื่อ​ลูก​ใน​ช่วงที่​กันดาร​อาหาร ทั้งหมด​เป็น​ชาว​เอฟราธาห์ มาจาก​เมือง​เบธเลเฮม​ใน​แผ่นดิน​ยูดาห์ พวกเขา​ทั้งหมด​มา​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​โมอับ

3 ต่อมา​เอลีเมเล็ค สามี​ของ​นาโอมี​ตายไป ทิ้ง​ให้​นาง​อยู่กับ​ลูกชาย​ทั้งสอง 4 ลูกชาย​ทั้งสอง​ได้​แต่งงาน​กับ​หญิง​ชาวโมอับ ชื่อ โอรปาห์ และ รูธ+ 1:4 รูธ ชื่อนี้​แปลว่า “มิตรภาพ” หลังจาก​ที่​พวกเขา​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​โมอับ​สิบปี 5 ทั้ง​มาห์โลน และ คิลิโอน​ก็​ตาย​จากไป ทิ้ง​ให้​นาโอมี​อยู่​โดดเดี่ยว เพราะ​ทั้ง​ลูกๆ​และ​สามี​ก็​ตาย​ไป​หมดแล้ว

นาโอมี​กลับบ้าน

6 ใน​ช่วงที่​นาโอมี​อยู่​ที่​แผ่นดิน​โมอับ​นั้น นาง​ได้ยิน​ว่า​พระยาห์เวห์​ได้​มา​ช่วยเหลือ​ประชาชน​ของ​พระองค์​และ​ประทาน​อาหาร​ให้กับ​พวกเขา​ใน​แผ่นดิน​ยูดาห์ ดังนั้น นาโอมี และ​ลูกสะใภ้​ทั้งสอง​จึง​เตรียม​ตัว​ที่​จะ​เดินทาง​จาก​แผ่นดิน​โมอับ​เพื่อ​กลับบ้าน 7 นาโอมี​อพยพ​ออกจาก​แผ่นดิน​โมอับ พร้อมด้วย​ลูกสะใภ้​ทั้งสอง​ที่​ยังอยู่​กับนาง ทั้ง​สามคน​จึง​เดินทาง​กลับไป​ยัง​แผ่นดิน​ยูดาห์

8 ใน​ระหว่าง​ทาง​นั้น นาโอมี​เรียก​ลูกสะใภ้​ทั้งสอง​มา​และ​พูดว่า “ให้​ลูก​ทั้งสอง​ต่าง​กลับไป​อยู่​บ้านแม่​ของ​พวกลูก​เถอะ และ​ขอให้​พระยาห์เวห์​แสดง​ความรัก​ต่อลูก​ทั้งสอง เหมือนกับ​ที่​ลูกๆ​ได้​แสดง​ความรัก​ต่อ​สามี​ของลูก​ที่​ตาย​ไปแล้ว และ​ต่อแม่​ด้วย 9 ขอให้​พระยาห์เวห์​นำ​ลูก​ทั้งสอง​ให้​ได้พบ​กับ​สันติสุข​ในบ้าน​ของ​สามีใหม่” แล้ว​นาโอมี ก็​จูบลา​ลูกสะใภ้​ทั้งสอง ต่าง​ก็​ร้องไห้​เสียงดัง

10 แต่​ลูกสะใภ้​ทั้งสอง​ตอบนาง​ว่า “เรา​จะไป​กับ​แม่ และ​อยู่กับ​ชนชาติ​ของแม่”

11 แต่​นาโอมี​พูดว่า “กลับไปเถิด ลูกเอ๋ย เจ้า​จะ​กลับไป​กับแม่​ทำไมกัน แม่​ยังจะ​คลอด​ลูกชาย​ให้​มาเป็น​สามี​ของ​พวกเจ้า​ได้​อีกหรือ 12 กลับบ้าน​ไปเถิด ลูกเอ๋ย แม่​แก่​เกินกว่า​ที่จะ​มี​สามีใหม่​แล้ว แต่​ถึงแม่​จะ​หลอก​ตัวเอง​ว่า​ยังจะ​ตั้งท้อง​ได้ หรือ​ถ้าแม่​มี​ครรภ์​ได้​ใน​คืนนี้ และ​เกิด​ลูกชาย​ออกมา 13 ลูก​จะ​รอ​จน​พวกเขา​โต​ได้หรือ ลูก​จะ​ทนลำบาก​เพราะ​ไม่มี​สามี​ได้หรือ อย่าเลย​ลูกเอ๋ย เท่านี้​แม่​ก็​ขมขื่น​ใจ​มากกว่า​ลูก​อยู่แล้ว ที่​พระยาห์เวห์​ได้ทำ​กับ​แม่​ถึงเพียงนี้”

14 แล้ว​ต่าง​ก็​ร้องไห้​ด้วย​เสียง​อันดัง​อีก โอรปาห์​จึง​จูบลา​แม่ผัว​และ​จากไป แต่​รูธ​ยังเกาะ​แม่ผัว​ไว้แน่น

15 นาโอมี​พูด​กับ​รูธ​ว่า “ดูสิ พี่สะใภ้​ของเจ้า​ได้​กลับไป​หา​ชนชาติ​ของเขา​และ​พวกพระ​ของเขา​แล้ว ตาม​พี่สะใภ้​ของเจ้า​ไปเถิด”

16 แต่​รูธ​ตอบว่า “อย่า​โน้มน้าว​ให้​ฉัน​จากแม่ไป หรือ​เลิก​ติดตาม​แม่​เลย ไม่ว่า​แม่​จะ​ไปไหน ฉัน​จะ​ไปด้วย ไม่ว่า​แม่​จะ​ไป​อาศัย​อยู่​ที่ไหน ฉัน​ก็​จะไป​อยู่​ที่นั่น​ด้วย คนของแม่ ก็จะ​เป็น​คนของฉัน และ​พระเจ้า​ของแม่ ก็​จะเป็น​พระเจ้า​ของฉัน​ด้วย 17 แม่​ตาย​ที่ไหน ฉัน​ก็​จะ​ตาย​ที่นั่น และ​จะ​ขอให้​ฝังศพ​ฉัน​ที่นั่น​ด้วย ถ้า​มี​อะไร​มาแยก​ฉัน​ไปจาก​แม่ นอกจาก​ความตาย ก็​ขอให้​พระยาห์เวห์​ลงโทษ​ฉัน​อย่าง​สาหัส”

18 เมื่อ​นาโอมี​เห็นว่า​รูธ​ตั้งใจ​จะ​ไปด้วย​จริงๆ​นาง​ก็​เลิก​พูด​เรื่องนี้ 19 ดังนั้น​หญิง​ทั้งสอง​จึง​ออก​เดินทาง​ไป​จนถึง​เมือง​เบธเลเฮม เมื่อ​มาถึง​เมือง​เบธเลเฮม สองคนนี้​ทำให้​ชาวเมือง​แตกตื่น พวกผู้หญิง​ต่าง​พูดกัน​ว่า “นี่​นาโอมี​หรือ”

20 แต่​นาโอมี​ตอบ​พวกเขา​ว่า “อย่า​เรียก​ฉัน​ว่า นาโอมี+ 1:20 นาโอมี แปลว่า “ความสุข” เลย ให้​เรียก​ฉัน​ว่า มารา+ 1:20 มารา แปลว่า “ความ​ขมขื่น” เถิด เพราะ​พระเจ้า​ผู้​ทรง​ฤทธิ์​ได้​ทำให้​ชีวิต​ของฉัน​ขมขื่น​มาก 21 ฉัน​ออกจาก​แผ่นดิน​นี้​อย่าง​เต็มบริบูรณ์ แต่​พระยาห์เวห์​นำฉัน​กลับมา​ตัวเปล่า อย่างนี้ จะ​เรียก​ฉัน​ว่า​นาโอมี​ทำไม เพราะ​พระยาห์เวห์​เอง​ได้​ทำให้​ฉัน​ทนทุกข์ พระเจ้า​ผู้​ทรง​ฤทธิ์​นำ​ความหายนะ​มาสู่​ฉัน”

22 นาโอมี ได้​กลับมา​จาก​โมอับ​พร้อมกับ​รูธ​ลูกสะใภ้​ชาวโมอับ และ​มาถึง​เบธเลเฮม​ใน​ช่วง​ต้น​ฤดูเก็บเกี่ยว​ข้าว​บาร์เลย์

2

นางรูธ​ได้พบ​กับ​โบอาส

1 นาโอมี​มี​ญาติสนิท​คนหนึ่ง เป็น​ญาติ​ฝ่ายสามี เขา​เป็น​คน​มีอำนาจ​มาจาก​ตระกูล​เดียวกัน​กับ​เอลีเมเล็ค เขา​มี​ชื่อว่า โบอาส+ 2:1 โบอาส ใน​ภาษา​ฮีบรู คำนี้​ดูเหมือน​มี​ความหมาย​ว่า “ความ​เข้มแข็ง​อยู่​ใน​ตัวเขา”

2 อยู่มา​วันหนึ่ง นางรูธ​ชาวโมอับ​พูดกับ​นาโอมี​ว่า “ขอให้​ฉัน​ไป​ยัง​ทุ่งนา เพื่อ​เดิน​เก็บ​เศษรวงข้าว​ที่​ตก​อยู่​ตาม​ทุ่ง+ 2:2 รวงข้าว​ที่​ตก​อยู่​ตาม​ทุ่ง เป็น​กฎ​ที่ว่า​ชาวนา​จะต้อง​ทิ้ง​รวงข้าว​ไว้​ใน​ทุ่ง​บ้าง​ใน​ฤดูเก็บเกี่ยว เพื่อ​คนยากจน​และ​คนเดินทาง​จะได้​เก็บ​เอาไป​กิน ดู​เพิ่มเติม​ได้จาก​หนังสือ​เลวีนิติ 19:9; 23:22 จาก​ใคร​ก็ตาม​ที่​มีน้ำใจ​กับฉัน” นาโอมี​ตอบว่า “ไปเถิดลูก”

3 นางรูธ​จึง​ไป​ยัง​ทุ่งนา และ​เดิน​ตามหลัง​คนเกี่ยวข้าว เพื่อ​จะ​รวบรวม​เศษรวงข้าว​ที่ตก เผอิญ​รูธ​ได้​เข้าไป​ทำงาน​ใน​ทุ่งนา​ของ​โบอาส จาก​ตระกูล​ของ​เอลีเมเล็ค

4 เมื่อ​โบอาส​เดินทาง​จาก​เมือง​เบธเลเฮม​มาถึง​ที่นา​ของเขา เขา​ได้​พูดทักทาย​พวก​คนเกี่ยวข้าว​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​สถิต​อยู่กับ​พวกท่าน” และ​พวกนั้น​ตอบว่า “ขอให้​พระยาห์เวห์​อวยพร​ท่านเถิด”

5 โบอาส​เรียก​ทาส​ที่มี​หน้าที่​ดูแล​คนเกี่ยวข้าว​ของเขา​มาถาม​ว่า “ผู้หญิง​คนนั้น​เป็นทาส​ของใคร”

6 ทาส​คนนั้น​ตอบว่า “หญิง​คนนั้น​เป็น​ชาวโมอับ​ที่​เดินทาง​มา​กับ​นาโอมี จาก​แผ่นดิน​โมอับ 7 นาง​พูดว่า ‘ขอโปรด​ให้​ฉัน​เดิน​ตาม​พวก​คนเก็บเกี่ยว และ​เก็บ​รวบรวม​เศษรวงข้าว​ที่ตก​ด้วยเถิด’ นาง​มา​ทำงาน​ที่​ทุ่งนี้​ตั้งแต่​เช้ามืด​จนถึง​เดี๋ยวนี้ ได้พัก​แค่​ประเดี๋ยวเดียว​ใน​เพิงนั้น”

8 โบอาส​จึง​พูด​กับ​นางรูธ​ว่า “ลูกเอ๋ย ฟังข้า​ให้ดี เจ้า​ไม่ต้อง​ไป​เก็บ​เศษรวงข้าว​ใน​ทุ่งนา​อื่นๆ อย่าไป​จาก​ที่นี่​เลย อยู่​ที่นี่​กับ​พวกทาสหญิง​ของข้า​เถิด 9 พวกทาส​ของข้า​ไป​เก็บเกี่ยว​ที่ไหน ก็​ให้ตาม​พวกเขา​ไปเถิด ข้า​ได้สั่ง​พวกหนุ่มๆ​ว่า​อย่า​มายุ่ง​กับเจ้า ถ้า​เจ้า​หิวน้ำ​เมื่อไหร่ ก็​ไปดื่ม​จาก​พวก​ไหน้ำนั้น​ที่​คนหนุ่มๆ​ได้​ตักไว้”

10 นางรูธ​ก้มหน้า​กราบลง​ถึงพื้น และ​พูดว่า “ทำไม​ท่าน​ถึง​มีน้ำใจ​กับฉัน​อย่างนี้ ทั้งๆที่​ฉัน​เป็นแค่​หญิงต่างชาติ ที่​ไม่น่า​จะ​อยู่​ใน​สายตา​ท่านเลย”

11 โบอาส​จึง​พูด​ตอบ​นาง​ว่า “ข้า​ได้ยิน​เรื่องดีๆ​มากมาย​ที่​เจ้า​ได้ทำ​กับ​แม่ผัว​ของเจ้า หลังจาก​สามี​ของเจ้า​ตายไป เจ้า​ได้ทิ้ง​พ่อแม่ และ​บ้านเกิด​เมืองนอน​มายัง​แผ่นดิน​และ​ชนชาติ​ที่​เจ้า​ไม่รู้จัก​มาก่อน 12 ขอ​พระยาห์เวห์​ตอบแทน​เจ้า​ใน​สิ่งดีๆ​ที่​เจ้า​ได้ทำ​นั้น และ​ขอให้​เจ้า​ได้รับ​บำเหน็จ​อย่าง​บริบูรณ์​จาก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล ผู้ที่​เจ้า​ได้​เข้า​ลี้ภัย​ใต้ปีก​ของ​พระองค์​นั้น”

13 นางรูธ​จึง​ตอบว่า “ขอให้​ท่าน​มีน้ำใจ​อย่างนี้​กับฉัน​ต่อไป ท่าน​ได้​ปลอบ​ประโลม​ใจฉัน และ​พูด​ด้วย​ความ​เมตตา​เอ็นดู​กับฉัน​ผู้​เป็นทาส ทั้งๆที่​ฉัน​ไม่​เหมาะสม​แม้แต่​จะ​เป็นทาส​ของท่าน”

14 เมื่อถึง​เวลากิน โบอาส​ได้พูด​กับ​นางรูธ​ว่า “มา​ที่นี่สิ มา​กิน​อาหาร​พวกนี้​เถิด จุ่ม​ขนมปัง​ลงใน​น้ำจิ้ม​นี้​เถิด” นาง​จึง​นั่งลง​ข้างๆ​พวก​คนเกี่ยวข้าว โบอาส​ได้ส่ง​ข้าวคั่ว​ให้กับ​นาง นาง​ก็​รับไป​กิน​จนอิ่ม แถม​นาง​ยัง​มี​อาหาร​เหลือด้วย 15 เมื่อ​นาง​ลุกขึ้น​กลับไป​เก็บ​เศษรวงข้าว​ต่อ โบอาส​ได้สั่ง​กับ​พวก​คนหนุ่มๆ​ว่า “ให้​นาง​เก็บข้าว​ที่​ตก​ระหว่าง​ฟ่อนข้าว​เถอะ 16 ดึง​ข้าว​รวงโตๆ​จาก​ฟ่อน ทิ้งไว้​ข้างหลัง​เพื่อ​นาง​จะได้​เก็บ อย่า​ต่อว่า​หรือ​ห้าม​นาง​เลย”

นาโอมี​ได้ฟัง​เรื่องราว​เกี่ยวกับ​โบอาส

17 นางรูธ​ได้​อยู่​ใน​ทุ่งนา​จนเย็น เพื่อ​เก็บ​รวบรวม​เศษรวงข้าว แล้ว​ก็​ฟาดข้าว​ที่​เก็บ​มาได้ นางรูธ​ได้​ข้าว​ที่​รวบรวม​มา​ประมาณ​ยี่สิบสอง​ลิตร 18 นาง​จึง​เก็บข้าว​ที่​รวบรวม​มาได้ กลับ​เข้าไป​ในเมือง และ​นำ​มาให้​แม่ผัว​ดู​ว่า​ได้​มาก​ขนาดไหน และ​นางรูธ​ยัง​ได้นำ​อาหาร​ที่​เหลือเก็บ​จาก​มื้อ​กลางวัน มาให้​นาง​นาโอมี​ด้วย

19 เมื่อ​นาโอมี​แม่ผัว​เห็น​อย่างนั้น นาง​จึง​พูด​กับ​นางรูธ​ว่า “วันนี้​ลูก​ไปเก็บ​เศษข้าว​ที่ไหนมา ลูก​ไป​ทำงาน​ที่ไหนมา ขอให้​คนที่​เอาใจใส่​ลูก​ได้รับ​พระพร​เถิด” นางรูธ​จึง​เล่า​เรื่อง​ที่​เกิดขึ้น​ให้​แม่ผัว​ฟัง​ว่า “ผู้ที่​ให้​ลูก​เข้าไป​เก็บข้าว​ใน​นานั้น​ชื่อ​ว่า โบอาส” 20 นาโอมี​จึง​พูด​กับ​ลูกสะใภ้​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​อวยพร​แก่​ผู้นั้น​ที่​แสดง​ความ​เมตตา​กรุณา​ต่อ​ทั้ง​คนตาย​และ​คนเป็น” นาโอมี พูด​กับ​นางรูธ​ว่า “ชาย​คนนั้น​เป็น​ญาติ​คนหนึ่ง​ของเรา และ​เขา​เป็น​ญาติสนิท​ที่​มี​สิทธิ์​ไถ่​เรา​ได้”+ 2:20 มี​สิทธิ์​ไถ่​เรา​ได้ ตาม​กฎหมาย​ชาวยิว​ญาติสนิท​จะต้อง​ดูแล​ญาติใกล้ชิด​ของ​ผู้ตาย​ที่​เป็น​ญาติกัน

21 นางรูธ​ชาวโมอับ​จึง​พูดว่า “โบอาส​ยังบอก​กับ​ลูก​ว่า ให้​อยู่​ใกล้ๆ​คนงาน​ของเขา จนกว่า​ฤดูเก็บเกี่ยว​จะ​สิ้นสุดลง”

22 นาโอมี​จึง​พูด​กับ​นางรูธ​ลูกสะใภ้​ว่า “ลูกเอ๋ย ดีแล้ว​ที่​เจ้า​จะ​ออกไป​กับ​ทาสหญิง​ของ​โบอาส เกรงว่า​ถ้า​ไป​ยัง​นาอื่น​อาจจะ​ถูก​คน​ทำร้าย​เอาได้” 23 นางรูธ​จึง​อยู่​ใกล้ๆ​พวกทาสหญิง​ของ​โบอาส ที่​เก็บเกี่ยว​ข้าว จนกระทั่ง​หมด​ฤดูเกี่ยว​ข้าวบาร์เลย์​และ​ข้าวสาลี และ​นาง​ก็​อาศัย​อยู่​กับ​แม่ผัว

3

การ​นวดข้าว​ที่​ลานนวดข้าว

1 นาโอมี​แม่ผัว​ของ​นางรูธ พูด​กับ​นาง​ว่า “ลูกเอ๋ย แม่​ควรจะ​หา​คนที่​เจ้า​จะ​พึ่งพาได้ เพื่อ​เจ้า​จะได้​สบาย ไม่ใช่หรือ 2 ดูแน่ะ โบอาส คนที่​เจ้า​ได้​ไป​กับ​คนงาน​ของเขา​นั้น เป็น​ญาติสนิท​ของเรา คืนนี้ เขา​จะไป​นวด​ข้าวบาร์เลย์​ร่วมกัน​ที่​ลานนวดข้าว 3 ให้​เจ้า​อาบน้ำ ทา​น้ำมันหอม ใส่​ชุดสวย​ของเจ้า และ​ลงไป​ยัง​ลานนวดข้าว​นั้น อย่าให้​เขา​เห็น​ตัวเจ้า จนกว่า​เขา​จะ​กิน​และ​ดื่ม​เสร็จแล้ว 4 ให้​สังเกต​ว่า​เขา​นอน​ที่ไหน แล้ว​ให้ไป​ที่นั่น เปิด​ผ้าคลุมเท้า​ของเขา+ 3:4 เปิด​ผ้าคลุมเท้า​ของเขา เป็น​การที่​นางรูธ​ขอให้​โบอาส​มาเป็น​ผู้คุ้มครอง และ​นอน​อยู่​ที่นั่น ต่อจากนั้น​เขา​จะบอก​ลูกเอง​ว่า​จะต้อง​ทำ​อย่างไร​ต่อไป”

5 นางรูธ​จึง​พูดว่า “ฉัน​จะทำ​ตามที่​แม่บอก​ทุกอย่าง”

6 นางรูธ​จึง​ลงไป​ยัง​ลานนวดข้าว และ​ทำ​ตามที่​แม่ผัว​บอก​ทุกอย่าง 7 เมื่อ​โบอาส​กิน​และ​ดื่ม​จน​สำราญใจ​แล้ว เขา​ก็​ไป​นอน​อยู่ที่​ปลาย​กองข้าว+ 3:7 นอน​อยู่ที่​ปลาย​กองข้าว พวกเขา​ทำ​อย่างนั้น​ใน​ช่วง​เก็บเกี่ยว เพื่อ​เฝ้าข้าว​ไม่ให้​ถูก​ขโมย รูธ​ก็​เข้า​มาหา​โบอาส​อย่าง​เงียบสนิท เปิด​ผ้าคลุมเท้า​ของเขา และ​นอนลง

8 ใน​คืน​นั้นเอง โบอาส​ก็​พลิกตัว แล้ว​ก็​ตกใจ​เมื่อ​รู้สึก​ว่า​มี​ผู้หญิง​มานอน​อยู่ที่​ปลายเท้า 9 เขา​จึง​พูดว่า “เจ้า​เป็น​ใครกัน” นางรูธ​ตอบว่า “ข้า​คือ​รูธ​ผู้รับใช้​ของท่าน เพราะ​ท่าน​คือ​ญาติสนิท​ที่​มี​สิทธิ์​ไถ่​ข้าพเจ้า”

10 โบอาส​จึง​ตอบว่า “ลูกเอ๋ย ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​อวยพร​เจ้า ความดี​ที่​เจ้า​มี​ต่อข้า​ใน​ครั้งนี้​ก็​ยิ่งใหญ่​กว่า​ครั้งก่อน​ที่​เจ้า​ดี​ต่อ​แม่ผัว​ของเจ้า เพราะ​เจ้า​ไม่ได้​ไล่ตาม​ชายหนุ่ม​ไป ไม่ว่า​รวย​หรือจน 11 ลูกเอ๋ย อย่ากลัวเลย ข้า​จะ​ทำตาม​คำขอ​ของเจ้า เพราะ​ทุกคน​ต่าง​ก็​รู้ว่า​เจ้า​เป็น​หญิงที่ดี 12 ถูกแล้ว​ที่​ข้า​เป็น​ญาติสนิท แต่​ยังมี​อีก​คนหนึ่ง​ที่​สนิทกว่า​และ​มีสิทธิ์​ไถ่เจ้า​ก่อนข้า 13 ให้เจ้า​ค้างคืน​อยู่​ที่นี่ และ​เมื่อถึง​รุ่งเช้า ถ้า​ญาติ​คนนั้น​ต้องการ​ที่จะ​ไถ่​ตัวเจ้า+ 3:13 ไถ่​ตัวเจ้า คือ​การซื้อ​จาก​ญาติสนิท​เพื่อให้​ไร่นา​นั้น​ตก​เป็นของ​ผู้หญิง​ที่​สามีตาย และ​ดูแล​เลี้ยงดู​นาง​นาโอมี​ด้วย ก็ดี เขา​จะได้​ช่วยเจ้า แต่​ถ้า​เขา​ไม่ยอม​ไถ่​ตัวเจ้า พระยาห์เวห์​มี​ชีวิตอยู่​แน่​ขนาดไหน ข้า​ก็​จะ​ไถ่​ตัวเจ้า​แน่ นอนต่อเถิด​จนกว่า​จะเช้า”

14 นางรูธ​จึง​นอน​อยู่​ที่​เท้า​ของ​โบอาส​จนถึง​เช้า แต่​นางรูธ​ตื่นขึ้น​ก่อน​ที่​คน​จะ​เห็น​หน้า​กัน​ได้ชัด

โบอาส​บอกว่า “ไม่ควร​ให้​ใคร​รู้ว่า​มี​ผู้หญิง​มา​นอน​ที่​ลานนวดข้าว” 15 โบอาส​จึง​พูดว่า “คลี่​เสื้อคลุม​ของเจ้า​ออกมา” รูธ​ก็​ทำตาม แล้ว​โบอาส​ก็​ตวง​ข้าวบาร์เลย์​หกทะนาน​ใส่​ให้​นางรูธ แล้ว​ให้​นาง​แบกไป แล้ว​โบอาส​ก็​กลับ​เข้าเมือง​ไป

16 นางรูธ​ได้​กลับ​มา​ที่​บ้าน​แม่ผัว เมื่อ​นาง​มาถึง แม่ผัว​ถามว่า “ลูกเอ๋ย​เป็น​ยังไง​บ้าง” นาง​ก็​เล่า​ทุกอย่าง​ที่​โบอาส​ทำ​กับนาง​ให้​แม่ผัว​ฟัง 17 นาง​ยัง​พูด​อีกว่า “ท่าน​ให้​ข้าวบาร์เลย์​หกทะนาน​นี้​กับ​ลูก​ด้วย และ​บอกว่า ‘เจ้า​ไม่ควร​กลับ​ไปหา​แม่ผัว​ด้วย​มือเปล่า’”

18 นาโอมี​จึง​พูดว่า “ลูกเอ๋ย ให้​คอย​อยู่นี่ จนกว่า​จะ​รู้ว่า​เรื่อง​จะ​จบลง​ยังไง เพราะ​ชาย​คนนี้​จะ​ไม่​หยุดพัก จนกว่า​เขา​จะ​จัดการ​เรื่องนี้​ให้​เสร็จ​เรียบร้อย​ในวันนี้”

4

โบอาส​และ​ญาติสนิท​คนถัดมา

1 โบอาส​จึง​เข้าไป​ใน​ที่ประชุม​ที่​ประตูเมือง และ​นั่งรอ​อยู่​ที่นั่น เมื่อ​ญาติสนิท​คนนั้น​ที่​มีสิทธิ์​ไถ่ก่อน​เดิน​ผ่านมา คนที่​โบอาส​ได้​พูด​ให้​นางรูธ​ฟัง โบอาส​จึง​พูด​กับเขา​ว่า “เพื่อนเอ๋ย มา​นั่ง​ตรงนี้​หน่อย” เขา​ก็​เดิน​มา​นั่งลง

2 โบอาส​เชิญ​พวกผู้อาวุโส​ในเมือง​มา​สิบคน พวกนี้​ล้วน​เป็น​ผู้นำ​ของ​เมือง โบอาส​เชิญ​ทั้ง​สิบคน​นั่งลง พวกเขา​ก็​นั่งลง

3 โบอาส​จึง​พูด​กับ​ญาติสนิท​ที่​มีสิทธิ์​ไถ่ก่อน​คนนี้​ว่า “นาโอมี หญิง​ซึ่ง​เดินทาง​กลับมา​จาก​แผ่นดิน​โมอับ​นั้น ได้​เสนอ​ขาย​ที่ดิน​ซึ่ง​เป็น​ของ​เอลีเมเล็ค ญาติ​ของเรา 4 ข้า​คิดว่า ข้า​ควร​เอา​เรื่องนี้​มาบอก​ให้​ท่าน​รู้ก่อน และ​แนะนำ​ให้​ท่าน​ซื้อมัน​ไป​ต่อหน้า​คนที่​นั่ง​อยู่​ที่นี่ และ​ต่อหน้า​พวกผู้อาวุโส​ของ​ชาวเมือง​เรา ถ้า​ท่าน​อยาก​จะ​ไถ่ไว้​ก็​ไถ่เถอะ แต่​ถ้า​ไม่อยาก​ไถ่ ก็​ให้​บอก​ข้า เพื่อ​ข้า​จะได้​รู้ ไม่มีใคร​มีสิทธิ์​ไถ่ได้​นอกจาก​ท่าน และ​ข้า​ก็​มีสิทธิ์​ถัด​จากท่าน” คนนั้น​บอกว่า “ข้า​จะ​ไถ่มัน”

5 โบอาส​จึง​พูด​ต่อไป​ว่า “เมื่อ​ท่าน​ซื้อ​ที่ดิน​จาก​นาโอมี ท่าน​ก็​จะได้​นางรูธ​ชาว​โมอับ แม่ม่าย​ของ​ผู้ตาย​ด้วย เพื่อ​จะได้​คงชื่อ​ของ​ผู้ตาย​ไว้​บน​ที่ดิน​อันเป็น​มรดก​ของเขา​นี้”

6 ญาติสนิท​ที่มี​สิทธิ์ไถ่​คนนั้น​บอกว่า “ข้า​ไม่สามารถ​จะไถ่​ที่ดิน​ผืนนี้​ได้ ไม่อย่างนั้น ข้า​จะ​เสีย​ที่ดิน​ที่เป็น​มรดก​ของข้า​ไป เมื่อ​ข้า​ไถ่​ไม่ได้ ท่าน​ก็​ไถ่​ที่ดิน​นั้น​เอาไว้​เองเถอะ” 7 ใน​สมัยนั้น ตาม​ธรรมเนียม​ของ​คน​อิสราเอล เมื่อ​มี​การไถ่​หรือ​โอน​ที่ดิน ฝ่ายหนึ่ง​จะต้อง​ถอด​รองเท้า​ข้างหนึ่ง​ของเขา​ให้​อีก​ฝ่ายหนึ่ง เป็น​การ​รับรอง​ข้อตกลง​อย่าง​เป็นทางการ 8 ดังนั้น​เมื่อ​ญาติสนิท​ที่​มีสิทธิ์​ก่อน บอก​โบอาส​ว่า “ท่าน​ซื้อ​ที่ดินนี้​ไปเถอะ” เขา​ก็​ถอด​รองเท้า​ออก​และ​ให้กับ​โบอาส+ 4:8 ให้กับ​โบอาส คำนี้​อยู่​ใน​ฉบับ​แปล​กรีก​โบราณ

9 โบอาส​จึง​ประกาศ​กับ​พวกผู้อาวุโส​และ​ทุกคน​ที่​อยู่​ที่นั่น​ว่า “ให้​ท่าน​ทั้งหลาย​เป็น​พยาน​ให้​กับข้า​ในวันนี้​ว่า ข้า​ได้ซื้อ​จาก​นาโอมี ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​เป็นของ​เอลีเมเล็ค และ​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​เป็นของ​ลูกชาย​ของเขา​คือ คิลิโอน​และ​มาห์โลน 10 และ​ข้า​ได้ซื้อ​ภรรยา​ของ​มาห์โลน คือ นางรูธ​ชาว​โมอับ​มา​เป็น​ภรรยา​ของข้า​แล้ว เพื่อ​คงชื่อ​ของ​ผู้ตาย​ไว้​บน​ที่ดิน​อันเป็น​มรดก​ของเขา​นี้ และ​ชื่อ​ของเขา​จะ​ไม่​ถูก​ตัดออก​จาก​ญาติ​พี่น้อง​ของเขา และ​จะ​ไม่​ถูก​ตัดออก​จาก​บัญชี​รายชื่อ​ของ​เมืองเขา วันนี้ ท่าน​ทั้งหลาย​ได้​เป็น​พยาน​แล้ว”

11 พวกผู้อาวุโส และ​ทุกคน​ที่​อยู่​ตรง​ประตูเมือง​นั้น ต่าง​ก็​พา​กัน​พูดว่า “พวกเรา​เป็น​พยาน ขอให้​พระยาห์เวห์​ทำให้​หญิงนี้​ที่​กำลัง​จะ​เข้ามา​ยังบ้าน​ของท่าน​เป็น​เหมือน​อย่าง​นาง​ราเชล และ​นาง​เลอาห์​ผู้ที่​ร่วมกัน​สร้าง​ครอบครัว​อิสราเอล​ขึ้นมา ขอให้​ท่าน​มี​ฐานะ​สูงส่ง​ใน​เอฟราธาห์​และ​มี​ชื่อเสียง​ใน​เบธเลเฮม 12 ขอให้​ลูกหลาน​ของท่าน​ที่​พระยาห์เวห์​จะให้​กับท่าน​ผ่านมา​ทาง​หญิงนี้​มี​มากมาย​เหมือน​ลูกหลาน​ของ​เปเรศ ลูกชาย​ของ​ทามาร์ และ​ยูดาห์”

13 ดังนั้น โบอาส​จึง​รับ​นางรูธ​มา​เป็น​ภรรยา​ของเขา และ​มี​เพศสัมพันธ์​กับนาง และ​พระยาห์เวห์​ทำให้​นาง​ตั้งครรภ์ และ​คลอด​บุตรชาย 14 ส่วน​พวกผู้หญิง​ก็​พูด​กับ​นาโอมี​ว่า “สรรเสริญ​พระยาห์เวห์ วันนี้​พระองค์​ไม่ได้​ละทิ้ง​เจ้า​ไว้​ให้​ปราศจาก​ญาติสนิท​ที่​มีสิทธิ์​ไถ่ ขอให้​ทารก​คนนี้​มี​ชื่อเสียง​เลื่องลือ​ใน​อิสราเอล 15 ให้​เด็ก​คนนี้​ทำให้​ชีวิตเจ้า​สดชื่น​และ​เลี้ยงดู​เจ้า​ใน​ยาม​แก่เฒ่า เพราะ​เด็ก​คนนี้​ได้​เกิด​มาจาก​ลูกสะใภ้​ที่​รักเจ้า​และ​นาง​ก็​ประเสริฐ​กว่า​ที่​เจ้า​เอง​จะมี​ลูกชาย​เจ็ดคน”

16 นาโอมี จึง​อุ้ม​เด็กชาย​ไว้​บน​ตัก​ของนาง และ​เลี้ยงดู​เด็ก​คนนี้ 17 พวก​เพื่อน​บ้าน​หญิง​บอกว่า “นาโอมี​มี​ลูกชาย​แล้ว” และ​ได้​ตั้งชื่อ​ให้​เด็ก​คนนี้​ว่า “โอเบด” ต่อมา​โอเบด​ก็​ได้​กลายเป็น​พ่อ​ของ​เจสซี ที่​เป็น​พ่อ​ของ​กษัตริย์​ดาวิด

รูธ​และ​ครอบครัว​ของ​โบอาส

18 ต่อไปนี้​เป็น​รายชื่อ​ลูกหลาน​ของ​เปเรศ

เปเรศ​เป็น​พ่อ​ของ​เฮสโรน

19 เฮสโรน​เป็น​พ่อ​ของ​ราม ราม​เป็น​พ่อ​ของ​อัมมีนาดับ

20 อัมมีนาดับ​เป็น​พ่อ​ของ​นาโชน นาโชน​เป็น​พ่อ​ของ​สัลโมน

21 สัลโมน​เป็น​พ่อ​ของ​โบอาส โบอาส​เป็น​พ่อ​ของ​โอเบด

22 โอเบด​เป็น​พ่อ​ของ​เจสซี เจสซี​เป็น​พ่อ​ของ​ดาวิด