КИТОБИ
ЯКУМИ ВАҚОЕЪНОМА
1БОБИ ЯКУМ
Насабнома. Насли Эсов.
1 Одам, Шет, Анӯш;
2 Қенон, Маҳалалъил, Ёрад;
3 Ҳанӯх, Матушолаҳ, Ломак;
4 Нӯҳ, Сом, Ҳом ва Ёфат.
5 Писарони Ёфат: Ҷӯмар ва Моҷӯҷ ва Модай ва Ёвон ва Тубол ва Машак ва Тирос.
6 Ва писарони Ҷӯмар: Ашканаз ва Рифат ва Тӯҷармо.
7 Ва писарони Ёвон: Алишо ва Таршиш, Киттим ва Рӯдоним.
8 Писарони Ҳом: Куш ва Миср ва Фут ва Канъон.
9 Ва писарони Куш: Сабо ва Ҳавило ва Сабто ва Раъмо ва Сабтако; ва писарони Раъмо: Шабо ва Дадон.
10 Ва Куш Нимрӯдро ба дуньё овард; ӯ ба пурзӯр шудан бар рӯи замин шурӯъ намуд.
11 Ва Миср Лудим ва Аномим ва Лаҳобим ва Нафтуҳимро ба дуньё овард,
12 Ва Фатрусим ва Каслуҳимро, ки аз он ҷо фалиштиён пайдо шуданд, ва Кафтӯримро.
13 Ва Канъон Сидӯн, нахустзодаи худ, ва Ҳитро ба дуньё овард,
14 Ва Ябусӣ ва Амӯрӣ ва Ҷирҷоширо,
15 Ва Ҳиввӣ ва Арқӣ ва Синиро,
16 Ва Арводӣ ва Саморӣ ва Ҳамотиро.
17 Писарони Сом: Элом ва Ашшур ва Арфакшад ва Луд ва Арам ва Ус ва Ҳул ва Ҷатар ва Машак.
18 Ва Арфакшад Шолаҳро ба дуньё овард, ва Шолаҳ Эбарро ба дуньё овард.
19 Ва ба Эбар ду писар таваллуд шуд: номи яке Фолаҷ буд, зеро ки дар айёми ӯ замин тақсим шудааст; ва номи бародараш — Ёқтон.
20 Ва Ёқтон Алмӯдод ва Шолаф ва Ҳазармавт ва Ёраҳро ба дуньё овард,
21 Ва Ҳадӯром ва Узол ва Диқлоро,
22 Ва Эбол ва Абимоил ва Шаборо,
23 Ва Ӯфир ва Ҳавило ва Йӯбобро; ҳамаи онҳо писарони Ёқтон буданд.
24 Сом, Арфакшад, Шолаҳ;
25 Эбар, Фолаҷ, Рау;
26 Саруҷ, Ноҳӯр, Тораҳ;
27 Абром, ки Иброҳим бошад.
28 Писарони Иброҳим: Исҳоқ ва Исмоил.
29 Ин аст насаби онҳо: нахустзодаи Исмоил Набойӯт, ва Қедор ва Адбаил ва Мибсом,
30 Мишмоъ ва Думо, Массо, Ҳадад ва Темо,
31 Ятур, Нофиш ва Қедмо — инҳо писарони Исмоил буданд.
32 Ва писарони Қатуро, ки суррияи Иброҳим буд: вай Зимрон ва Ёқшон ва Мадон ва Мидьён ва Ишбоқ ва Шуаҳро зоид; ва писарони Ёқшон: Шабо ва Дадон.
33 Ва писарони Мидьён: Эфо ва Эфар ва Ҳанӯх ва Абидоъ ва Алдоо — ҳамаи инҳо писарони Қатуро буданд.
34 Ва Иброҳим Исҳоқро ба дуньё овард; писарони Исҳоқ: Эсов ва Исроил.
35 Писарони Эсов: Элифоз, Реуил ва Яуш ва Яълом ва Қӯраҳ.
36 Писарони Элифоз: Темон ва Ӯмор, Сафӣ ва Ҷаътом, Қеназ ва Тимнаъ ва Амолеқ.
37 Писарони Реуил: Наҳат, Зараҳ, Шаммо ва Миззо.
38 Ва писарони Сеир: Лӯтон ва Шӯбол ва Сибъӯн ва Ано ва Дишӯн ва Эсар ва Дишан.
39 Ва писарони Лӯтон: Ҳӯрӣ ва Ҳӯмом; ва хоҳари Лӯтон: Тимнаъ.
40 Писарони Шӯбол: Альён ва Монаҳат ва Эбол, Шафӣ ва Ӯном; ва писарони Сибъӯн: Аё ва Ано.
41 Писарони Ано: Дишӯн; ва писарони Дишӯн: Ҳамрон ва Ашбон ва Итрон ва Карон.
42 Писарони Эсар: Билҳон ва Заъвон, Яақон; писарони Дишӯн: Ус ва Арон.
43 Ва инҳоянд подшоҳоне ки дар замини Адӯм подшоҳӣ кардаанд, пеш аз он ки подшоҳе дар банӣ‐Исроил подшоҳӣ кунад: Балаъ ибни Баӯр, ва номи шаҳри ӯ Динҳоба буд.
44 Ва Балаъ мурд, ва дар ҷояш Йӯбоб ибни Зараҳ аз Босро подшоҳӣ кард.
45 Ва Йӯбоб мурд, ва дар ҷояш Ҳушом аз замини темониён подшоҳӣ кард.
46 Ва Ҳушом мурд, ва дар ҷояш Ҳадад ибни Бадад, ки дар саҳрои Мӯоб Мидьёнро шикаст дод, подшоҳӣ кард, ва номи шаҳри ӯ Авит буд.
47 Ва Ҳадад мурд, ва дар ҷояш Самло аз Масреқо подшоҳӣ кард.
48 Ва Самло мурд, ва дар ҷояш Шоул аз Раҳӯбӯти лаби наҳр подшоҳӣ кард.
49 Ва Шоул мурд, ва дар ҷояш Баал‐Ҳонон ибни Акбӯр подшоҳӣ кард.
50 Ва Баал‐Ҳонон мурд, ва дар ҷояш Ҳадад подшоҳӣ кард, ва номи шаҳри ӯ Фоӣ буд; ва номи занаш Маҳетабъил бинти Матрад бинти Мезоҳоб буд.
51 Ва Ҳадад мурд; ва умарои Адӯм буданд: амир Тимнаъ, амир Алво, амир Ятет,
52 Амир Оҳалибомо, амир Эло, амир Финӯн,
53 Амир Қеназ, амир Темон, амир Мибсор,
54 Амир Маҷдиил, амир Иром; инҳо умарои Адӯм буданд.
2БОБИ ДУЮМ
Насли Яъқуб ва Яҳудо.
1 Инҳоянд писарони Исроил: Реубен, Шимъӯн, Левӣ ва Яҳудо, Иссокор ва Забулун,
2 Дон, Юсуф ва Биньёмин, Нафтолӣ, Ҷод ва Ошер.
3 Писарони Яҳудо: Эр ва Ӯнон ва Шело, — ин се нафар барои ӯ аз Бат‐Шуои канъонӣ таваллуд ёфтанд; ва нахустзодаи Яҳудо, Эр, дар назари Худованд ношоям буд, ва Ӯ варо миронид.
4 Ва келинаш Томор барои ӯ Форас ва Зораҳро зоид; писарони Яҳудо ҷамъ панҷ нафар буданд.
5 Писарони Форас: Ҳесрӯн ва Ҳомул.
6 Ва писарони Зораҳ: Зимрӣ ва Эйтон ва Ҳеймон ва Калкул ва Дораъ; ҷамъ панҷ нафар буданд.
7 Ва писарони Кармӣ: Охори балоангези Исроил, ки дар бобати ғанимати ҳаром хиёнат карда буд.
8 Ва писарони Эйтон: Азарьё.
9 Ва писарони Ҳесрӯн, ки барои ӯ таваллуд ёфтанд: Ераҳмеил ва Ром ва Келубой.
10 Ва Ром Аминодобро ба дуньё овард, ва Аминодоб Наҳшӯнро ба дуньё овард, ки вай раиси банӣ‐Яҳудо буд.
11 Ва Наҳшӯн Салморо ба дуньё овард, ва Салмо Бӯазро ба дуньё овард.
12 Ва Бӯаз Убидро ба дуньё овард, ва Убид Йисойро ба дуньё овард.
13 Ва Йисой нахустзодаи худ Элиобро ба дуньё овард, ва дуюмин — Абинодобро, ва сеюмин — Шимъоро,
14 Ва чорумин — Натанъилро, ва панҷумин — Раддайро,
15 Ва шашумин — Ӯсамро, ва ҳафтумин — Довудро.
16 Ва хоҳаронашон Саруё ва Абиҷайл буданд. Ва писарони Саруё — Абшай ва Юоб ва Асоил; се нафар.
17 Ва Абиҷайл Амосоро зоид. Ва падари Амосо Ётари исмоилӣ буд.
18 Ва Колеб ибни Ҳесрӯн аз зани худ Азубо ва аз Ериӯт фарзандон ба дуньё овард, ва писаронаш инҳоянд: Ёшар ва Шубоб ва Ардӯн.
19 Ва Азубо мурд, ва Колеб Эфратро гирифт, ва ӯ Ҳурро барои вай зоид.
20 Ва Ҳур Уриро ба дуньё овард, ва Урӣ Басалъилро ба дуньё овард.
21 Ва сонӣ Ҳесрӯн назди духтари Мокир, падари Ҷилъод, даромад, ва ӯро гирифт, дар ҳолате ки шастсола буд, ва ӯ барои вай Саҷубро зоид.
22 Ва Саҷуб Ёирро ба дуньё овард, ва ӯ дар замини Ҷилъод бисту се шаҳр дошт.
23 Вале Ҷашур ва Арам деҳоти Ёир, Қанот ва қасабаҳои онро, ки шаст шаҳр буд, аз онҳо гирифтанд, — ҳамаи инҳо ба писарони Мокир, падари Ҷилъод, тааллуқ дошт.
24 Ва баъд аз он ки Ҳесрӯн дар Колеб‐Эфрат мурд, Абиё, зани Ҳесрӯн, барои ӯ Ашҳурро зоид, ки вай падари Тақӯо буд.
25 Ва писарони Ераҳмеил, нахустзодаи Ҳесрӯн, инҳо буданд: нахустзодааш Ром ва Буно ва Ӯран ва Ӯсам ва Аҳиё.
26 Ва Ераҳмеил зани дигаре дошт, ки номаш Аторо буд, ва ӯ модари Ӯном буд.
27 Ва писарони Ром, нахустзодаи Ераҳмеил, инҳо буданд: Маас ва Ёмин ва Эқар.
28 Ва писарони Ӯном Шаммай ва Ёдоъ буданд, ва писарони Шаммай — Нодоб ва Абишур.
29 Ва номи зани Абишур Абиҳоил буд, ва ӯ Аҳбон ва Мӯлидро барои вай зоид.
30 Ва писарони Нодоб: Солад ва Апоим; ва Солад бе фарзанд мурд.
31 Ва писарони Апоим: Йишъӣ; ва писарони Йишъӣ: Шешон; ва писарони Шешон: Аҳлой.
32 Ва писарони Ёдоъ, бародари Шаммай: Ётар ва Йӯнотон; ва Ётар бе фарзанд мурд.
33 Ва писарони Йӯнотон: Фолат ва Зозо. Инҳо писарони Ераҳмеил буданд.
34 Ва Шешон писаре надошт, балки фақат духтарон дошт; ва Шешон ғуломи мисрие дошт, ва номаш Ярҳоъ буд.
35 Ва Шешон духтари худро ба ғуломаш Ярҳоъ ба занӣ дод, ва ӯ Аттойро барои вай зоид.
36 Ва Аттой Нотонро ба дуньё овард, ва Нотон Зободро ба дуньё овард.
37 Ва Зобод Эфлолро ба дуньё овард, ва Эфлол Убидро ба дуньё овард.
38 Ва Убид Еҳуро ба дуньё овард, ва Еҳу Азарьёро ба дуньё овард.
39 Ва Азарьё Ҳоласро ба дуньё овард, ва Ҳолас Элъосоро ба дуньё овард.
40 Ва Элъосо Сисмойро ба дуньё овард, ва Сисмой Шаллумро ба дуньё овард.
41 Ва Шаллум Еқамьёро ба дуньё овард, ва Еқамьё Элишомаъро ба дуньё овард.
42 Ва писарони Колеб, бародари Ераҳмеил: нахустзодааш Мешоъ, ки падари Зиф буд, ва писарони Морешо, падари Ҳебрӯн.
43 Ва писарони Ҳебрӯн: Қӯраҳ ва Тапуаҳ ва Роқам ва Шомаъ.
44 Ва Шомаъ Раҳам, падари Ёрқеомро ба дуньё овард, ва Роқам Шаммайро ба дуньё овард.
45 Ва писари Шаммай: Моӯн; ва Моӯн падари Байт‐Сӯр буд.
46 Ва Эйфо, суррияи Колеб, Ҳорон ва Мӯсо ва Ҷозизро зоид; ва Ҳорон Ҷозизро ба дуньё овард.
47 Ва писарони Ёҳдой: Роҷам ва Ютом ва Ҷишон ва Фолат ва Эйфо ва Шоаф.
48 Маако, суррияи Колеб, Шобар ва Тирҳаноро зоид.
49 Ва ӯ низ Шоаф, падари Мадманно, ва Шаво, падари Макбено ва падари Ҷибъоро зоид. Ва духтари Колеб Аксо буд.
50 Писарони Колеб ибни Ҳур, нахустзодаи Эфрат, инҳо буданд: Шубол, падари Қирьят‐Еорим;
51 Салмо, падари Байт‐Лаҳм; Ҳориф, падари Байт‐Ҷодир.
52 Ва Шубол, падари Қирьят‐Еорим, писарон дошт: Ҳорӯз, Ҳасӣ‐Ҳамнуҳӯт.
53 Ва оилаҳои Қирьят‐Еорим: йитриён ва футиён, шумотиён ва мишроиён, ки аз онҳо соръотиён ва эштоулиён ба вуҷуд омадаанд.
54 Писарони Салмо: Байт‐Лаҳм, натӯфотиён, Атрӯт‐Байт‐Юоб, ҳасӣ‐ҳамнуҳӯтиён ва соръиён.
55 Ва оилаҳои котибоне ки дар Яъбис сокин буданд: тиръотиён, шимъотиён, сукотиён; инҳо қиниёнанд, ки аз Ҳаммат, падари Байт‐Рикоб, пайдо шудаанд.
3БОБИ СЕЮМ
Насли Довуд. Подшоҳони Яҳудо.
1 Ва писарони Довуд, ки барои ӯ дар Ҳебрӯн таваллуд ёфтанд, инҳо буданд: нахустзодааш Амнӯн аз Аҳинӯами изреъилӣ; дуюмин — Дониёл аз Абиҷайли кармилӣ;
2 Сеюмин — Абшолӯм ибни Маъко бинти Талмой, подшоҳи Ҷашур; чорумин — Адӯниё ибни Ҳаҷҷит;
3 Панҷумин — Шафатьё аз Абитол; шашумин — Йитреом аз зани ӯ Эҷло.
4 Ин шаш нафар барои ӯ дар Ҳебрӯн таваллуд ёфтанд, ки дар он ҷо ӯ ҳафт сол ва шаш моҳ подшоҳ буд, ва дар Ерусалим сию се сол подшоҳӣ кард.
5 Ва инҳо барои ӯ дар Ерусалим таваллуд ёфтанд: Шимъо ва Шубоб ва Нотон ва Сулаймон — чор нафар аз Бат‐Шуо бинти Амиил;
6 Ва Йибҳор ва Элишомоъ ва Элифолат;
7 Ва Нӯҷа ва Нофаҷ ва Ёфиа;
8 Ва Элишомоъ ва Эльёдоъ ва Элифолат — нӯҳ нафар.
9 Ҷамъи писарони Довуд ҳаминҳо буданд, ғайр аз писарони сурриягон ва хоҳарашон Томор.
10 Ва писари Сулаймон — Раҳабъом, писараш Абиё, писараш Осо, писараш Еҳӯшофот,
11 Писараш Еҳӯром, писараш Аҳазьёҳу, писараш Юош,
12 Писараш Амасьё, писараш Азарьё, писараш Ютом;
13 Писараш Оҳоз, писараш Ҳизқиё, писараш Менашше;
14 Писараш Омӯн, писараш Йӯшиёҳу.
15 Ва писарони Йӯшиёҳу: нахустзодааш Йӯҳонон, дуюмин — Еҳӯёқим, сеюмин — Сидқиё, чорумин — Шаллум.
16 Ва писарони Еҳӯёқим: писараш Еконьё, писараш Сидқиё.
17 Ва писарони Еконьё: Асир, писараш Шаалтиил;
18 Ва Малкиром ва Фадоё ва Шенъасар, Еқамьё, Ҳӯшомоъ ва Надабьё.
19 Ва писарони Фадоё: Зарубобил ва Шимъӣ; ва писарони Зарубобил: Машуллом ва Ҳананьё, ва хоҳарашон Шелӯмит;
20 Ва Ҳашубо ва Ӯҳил ва Боракьё ва Ҳасадьё, Юшаб‐Ҳосад — панҷ нафар.
21 Ва писарони Ҳананьё: Фалатьё ва Ишаъё; писараш Рафоё, писараш Арнон, писараш Убадьё, писараш Шаканьё.
22 Ва писари Шаканьё: Шамаъё; ва писарони Шамаъё: Ҳаттуш ва Йиҷъол ва Борияҳ ва Наарьё ва Шафот — шаш нафар.
23 Ва писарони Наарьё: Эльйӯэнай ва Ҳизқиё ва Азриқом — се нафар.
24 Ва писарони Эльйӯэнай: Ҳӯдавьёҳу ва Эльёшиб ва Фалоё ва Аққуб ва Йӯҳонон ва Далоё ва Анонӣ — ҳафт нафар.
4БОБИ ЧОРУМ
Насли Яҳудо ва Шимъӯн.
1 Писарони Яҳудо: Форас, Ҳесрӯн ва Кармӣ ва Ҳур ва Шубол.
2 Ва Раоё ибни Шубол Яҳатро ба дуньё овард, ва Яҳат — Аҳумай ва Лоҳадро; инҳоянд оилаҳои соръотиён.
3 Ва инҳо писарони падари Эйтом мебошанд: Изреъил ва Ишмо ва Идбош; ва номи хоҳарашон Ҳаслелфӯнӣ буд.
4 Ва Фануил падари Ҷадур ва Эзар падари Ҳушо; инҳо писарони Ҳур, нахустзодаи Эфрат, падари Байт‐Лаҳм буданд.
5 Ва Ашҳур, падари Тақӯо, ду зан дошт: Ҳелъо ва Нааро.
6 Ва Нааро барои ӯ Аҳуззом ва Ҳефар ва Темнӣ ва Ҳоаҳашториро зоид, — инҳо писарони Нааро буданд.
7 Ва писарони Ҳелъо: Сорат ва Сӯҳар ва Этнон.
8 Ва Қӯс Онуб ва Субибо ва оилаҳои Аҳарҳил ибни Ҳорумро ба дуньё овард.
9 Ва Яъбис аз бародарони худ мӯҳтарамтар буд, ва модараш ӯро Яъбис ном ниҳода, гуфт: «Зеро ки ман ӯро бо андӯҳ зоидаам».
10 Ва Яъбис сӯи Худои Исроил хонда, гуфт: «Кошки Ту маро баракат медодӣ, ва ҳудуди маро афзун менамудӣ, ва дасти Ту бо ман мебуд, ва маро аз офат маҳфуз медоштӣ, то ки андӯхгин набошам!» Ва Худованд ба вай он чи талабида буд, ато намуд.
11 Ва Калуб, бародари Шуҳо, Маҳирро, ки падари Эштӯн бошад, ба дуньё овард,
12 Ва Эштӯн Байт‐Рофо ва Фосияҳ ва Таҳинно, падари шаҳри Ноҳошро ба дуньё овард, — инҳо мардуми Рико мебошанд.
13 Ва писарони Қеназ: Отниил ва Сароё; ва писари Отниил: Ҳатат.
14 Ва Маӯнӯтай Офроро ба дуньё овард, ва Сароё Юоб, падари Дараи косибонро ба дуньё овард, зеро ки косиб буданд.
15 Ва писарони Колеб ибни Ефунне: Иру, Эло ва Ноам; ва писари Эло: Қеназ.
16 Ва писарони Еҳалелъил: Зиф ва Зифо, Тирьё ва Асаръил.
17 Ва писарони Эзро: Ётар ва Морад ва Эфар ва Ёлӯн; ва Мирьём ва Шаммай ва Ишбаҳ, падари Эштемӯаро зоид.
18 Ва зани яҳудияи ӯ Ёрад, падари Ҷадур, ва Ҳобар, падари Сукӯ, ва Яқутиил, падари Зонӯаҳро зоид; ҳаминҳо писарони Битьё бинти фиръавн, ки Морад гирифта буд, мебошанд.
19 Ва писарони зани ӯ Ҳӯдиё, ки хоҳари Ноҳам, падари Қаило буд, Ҷармӣ ва Эштемӯаи маъкотӣ буданд.
20 Ва писарони Шимӯн: Амнӯн ва Ринно, Бен‐Ҳанан ва Тилӯн; ва писарони Йишъӣ: Зӯҳит ва Бен‐Зӯҳит.
21 Писарони Шело ибни Яҳудо: Эр, падари Лико, ва Лаъдо, падари Морешо, ва оилаҳои корхонаи катонбофӣ аз хонадони Ашбеа,
22 Ва Юқим ва мардуми Кузибо ва Юош ва Сороф, ки амлокдорони Мӯоб буданд ва бо ҷанг ҷавоб мегардонданд; ва ин вақоеи қадим аст.
23 Онҳо кулолгар буданд ва дар Натоим ва Ҷадеро сукунат доштанд, аз ҷониби подшоҳ барои иҷрои кори ӯ дар он ҷо сокин буданд.
24 Писарони Шимъӯн: Намуил ва Ёмин, Ёриб, Зораҳ, Шоул;
25 Писараш Шаллум, писараш Мибсом, писараш Мишмоъ.
26 Ва писарони Мишмоъ: писараш Ҳаммуил, писараш Заккур, писараш Шимъӣ;
27 Ва Шимъӣ шонздаҳ писар ва шаш духтар дошт, вале бародаронаш писарони бисьёр надоштанд, ва тамоми оилаашон мисли банӣ‐Яҳудо сершумор нашуда буд.
28 Ва онҳо дар Беэр‐Шобаъ ва Мӯлодо ва Ҳасар‐Шуол сукунат доштанд,
29 Ва дар Билҳо ва Осам ва Тӯлод,
30 Ва дар Батуил ва Ҳормо ва Сиқлоҷ,
31 Ва дар Байт‐Маркобӯт ва Ҳасар‐Сусим ва Байт‐Биръӣ ва Шаароим; ин шаҳрҳо то вақти подшоҳии Довуд аз они онҳо буд.
32 Ва қасабаҳои онҳо: Эйтом ва Айин, Риммӯн ва Тӯкин ва Ошон — панҷ шаҳр,
33 Ва ҳамаи қасабаҳои онҳо, ки дар гирду пеши ин шаҳрҳо то Боал буд; ҳамин аст масканҳои онҳо ва насабномаҳое ки онҳо доштанд.
34 Ва Машубоб ва Ямлик ва Юшо ибни Амасьё,
35 Ва Юил ва Еҳу ибни Юшибьё, ибни Сароё, ибни Асиил,
36 Ва Элюэнай ва Яъқубо ва Юшуҳоё ва Асоё ва Адиил ва Ишмиил ва Баноё,
37 Ва Зизо ибни Шифъӣ, ибни Аллӯн, ибни Ядоё, ибни Шимрӣ, ибни Шамаъё, —
38 Инҳо, ки номҳошон зикр ёфтааст, сардорони оилаҳои худ буданд, ва хонаводаи падаронашон бағоят сершумор гардида буд.
39 Ва онҳо ба даромадгоҳи Ҷадур, то тарафи шарқии дара рафтанд, то ки барои рамаҳои худ чарогоҳ пайдо кунанд.
40 Ва чарогоҳи сералафи хубе ёфтанд, ва он замин фарох ва ором ва осоишта буд, ки дар он ҷо пештар ҳомиён сукунат доштанд.
41 Ва онҳое ки дар айёми Ҳизқиё, подшоҳи Яҳудо, ном ба ном навишта шуда буданд, омада, хайманишинон ва маӯниёни дар он ҷо ёфтшударо зарба заданд ва то имрӯз онҳоро маҳв намуда, дар ҷояшон сокин шуданд, зеро ки чарогоҳ барои рамаҳошон дар он ҷо буд.
42 Ва аз миёни онҳо, аз банӣ‐Шимъӯн, панҷсад нафар ба кӯҳи Сеир рафтанд, ва Фалатьё ва Наарьё ва Рафоё ва Узиил, писарони Йишъӣ, сардорашон буданд;
43 Ва бақияи растагорони Амолеқро зарба заданд, ва то имрӯз дар он ҷо сукунат доранд.
5БОБИ ПАНҶУМ
Насли Реубен, Ҷод, Менашше ва Левӣ.
1 Ва писарони Реубен, нахустзодаи Исроил, — зеро ки ӯ нахустзода буд, вале вақте ки бистари падарашро палид кард, нахустзодагии ӯ ба писарони Юсуф ибни Исроил дода шуд, ва дар насабномаи ӯ нахустзодагӣ инъикос наёфт;
2 Ва агарчи Яҳудо бар бародаронаш бартарӣ пайдо карда, пешво аз ӯ пайдо шуд, вале нахустзодагӣ аз они Юсуф гардид.
3 Писарони Реубен, нахустзодаи Исроил: Ҳанӯх ва Фаллу, Ҳесрӯн ва Кармӣ.
4 Писарони Юил: писараш Шамаъё, писараш Ҷуҷ, писараш Шимъӣ,
5 Писараш Мико, писараш Раоё, писараш Баал,
6 Писараш Баэро, ки ӯро Тиҷлат Филосар, подшоҳи Ашшур, ба асирӣ бурд, ва ӯ раиси реубениён буд.
7 Ва бародаронаш, бар ҳасби хонаводаҳошон, мувофиқи рӯйхати насабномаҳошон, Яиил, ки сардор буд, ва Закарьёҳу,
8 Ва Болаъ ибни Озоз, ибни Шомаъ, ибни Юил, ки дар Арӯэр то Набӯ ва Баал‐Маӯн сокин буд,
9 Ва ба тарафи шарқ то даромадгоҳи биёбон, ки ибтидояш аз наҳри Фурот буд, сукунат дошт, зеро ки рамаҳои чорвои онҳо дар замини Ҷилъод сершумор шуда буд.
10 Ва дар айёми Шоул онҳо бо ҳоҷариён ҷанг карданд, ва ҳоҷариён ба дасти онҳо афтоданд; ва онҳо дар тамоми музофоти шарқии Ҷилъод дар хаймаҳои ҳоҷариён сокин шуданд.
11 Ва банӣ‐Ҷод дар рӯ ба рӯи онҳо то Салко, ки дар замини Бошон буд, сукунат доштанд.
12 Юил сардорашон, ва Шофом муовини ӯ буд, ва Яънай ва Шофот дар Бошон буданд.
13 Ва бародарони онҳо, бар ҳасби хонаводаҳошон: Микоил ва Машуллом ва Шобаъ ва Юрай ва Яъкон ва Зияъ ва Эбар — ҳафт нафар.
14 Инҳоянд писарони Абиҳоил ибни Ҳурӣ, ибни Ёрӯаҳ, ибни Ҷилъод, ибни Микоил, ибни Ешишай, ибни Яҳдӯ, ибни Буз;
15 Аҳӣ ибни Абдиил, ибни Ҷунӣ сардори хонаводаи онҳо буд.
16 Ва онҳо дар Ҷилъод ва Бошон ва деҳоташ, ва дар ҳамаи чарогоҳҳои Шорӯн то ақсои он сокин буданд.
17 Насабномаи ҳамаашон дар айёми Ютом, подшоҳи Яҳудо, ва дар айёми Ёробъом, подшоҳи Исроил, тартиб дода шуда буд.
18 Аз банӣ‐Реубен ва ҷодиён ва нисфи сибти Менашше ҷанговарон, касоне ки сипар ва шамшер мебардоштанд, ва камондорон, ва ҷангозмудагон, ки ба майдони корзор мебаромаданд, чилу чор ҳазору ҳафтсаду шаст нафар буданд.
19 Ва онҳо бо ҳоҷариён ва Йитур ва Нофиш ва Нӯдоб ҷанг карданд.
20 Ва бар зидди инҳо кӯмак гирифтанд, ва ҳоҷариён ва ҳамаи ҳамроҳонашон ба дасти онҳо таслим гардиданд, зеро ки онҳо дар вақти ҷанг ба Худо истиғоса бурданд, ва Ӯ истиғосаи онҳоро иҷобат намуд, чунки ба Ӯ таваккал карданд.
21 Ва аз чорвои онҳо ба ғанимат гирифтанд: панҷоҳ ҳазор шутур, ва дусаду панҷоҳ ҳазор гӯсфанд, ва ду ҳазор хар, ва сад ҳазор ҷони одам,
22 Зеро бисьёр касон кушта шуданд, чунки ин ҷанг аз ҷониби Худо буд; ва ба ҷои инҳо то вақти асирии худ сокин шуданд.
23 Ва писарони нисфи сибти Менашше дар он замин, аз Бошон то Баал‐Ҳермӯн ва Санир ва кӯҳи Ҳермӯн сокин буданд; онҳо афзоиш ёфтанд.
24 Ва инҳоянд сардорони хонаводаҳошон: Эфар ва Йишъӣ ва Алиил ва Азриил ва Ирмиё ва Ҳӯдавьё ва Яҳдиил, ки мардони шуҷои ҷангӣ, мардони номдор, сардорони хонаводаҳои худ буданд.
25 Валекин ба Худои падарони худ хиёнат карданд, ва ба худоёни қавмҳои он замин, ки Худо аз пеши онҳо маҳв карда буд, пайравӣ намуда, бо зино машғул шуданд.
26 Ва Худои Исроил рӯҳи Фул, подшоҳи Ашшур, ва рӯҳи Тиҷлат Филосар, подшоҳи Ашшурро барангехт, ва ӯ реубениён ва ҷодиён ва нисфи сибти Менашшеро ба асирӣ гирифт, ва онҳоро ба Ҳалаҳ ва Ҳобӯр ва Ҳоро ва наҳри Ҷӯзон овард, ки то имрӯз онҳо дар он ҷо мебошанд.
6БОБИ ШАШУМ
Алоҳида дар бораи насли Левӣ ва Ҳорун.
1 Писарони Левӣ: Ҷершӯн, Қаҳот ва Марорӣ.
2 Ва писарони Қаҳот: Амром, Йисҳор ва Ҳебрӯн ва Уззиил.
3 Ва фарзандони Амром: Ҳорун ва Мусо ва Марьям; ва писарони Ҳорун: Нодоб ва Абиҳу, Элъозор ва Итомор.
4 Элъозор Финҳосро ба дуньё овард; Финҳос Абишуаро ба дуньё овард;
5 Ва Абишуа Буққиро ба дуньё овард, ва Буққӣ Уззиро ба дуньё овард;
6 Ва Уззӣ Зараҳьёро ба дуньё овард, ва Зараҳьё Мароютро ба дуньё овард;
7 Ва Мароют Амарьёро ба дуньё овард, ва Амарьё Аҳитубро ба дуньё овард;
8 Ва Аҳитуб Содӯқро ба дуньё овард, ва Содӯқ Аҳимаасро ба дуньё овард;
9 Ва Аҳимаас Азарьёро ба дуньё овард, ва Азарьё Йӯҳононро ба дуньё овард;
10 Ва Йӯҳонон Азарьёро ба дуньё овард; вай ҳамон аст, ки дар хонае ки Сулаймон дар Ерусалим бино кард, коҳин буд.
11 Ва Азарьё Амарьёро ба дуньё овард, ва Амарьё Аҳитубро ба дуньё овард;
12 Ва Аҳитуб Содӯқро ба дуньё овард, ва Содӯқ Шаллумро ба дуньё овард;
13 Ва Шаллум Ҳилқиёро ба дуньё овард, ва Ҳилқиё Азарьёро ба дуньё овард;
14 Ва Азарьё Сароёро ба дуньё овард, ва Сароё Еҳӯсодоқро ба дуньё овард;
15 Ва Еҳӯсодок ба асирӣ рафт, вақте ки Худованд аҳли Яҳудо ва Ерусалимро ба воситаи Набукаднесар ҷалои ватан кард.
16 Писарони Левӣ: Ҷершӯн, Қаҳот ва Марорӣ.
17 Ва инҳоянд номҳои писарони Ҷершӯн: Либнӣ ва Шимъӣ.
18 Ва писарони Қаҳот: Амром ва Йисҳор ва Ҳебрӯн ва Уззиил.
19 Писарони Марорӣ: Маҳлӣ ва Мушӣ; ва инҳоянд оилаҳои Левӣ бар ҳасби хонаводаҳошон.
20 Аз они Ҷершӯн: писараш Либнӣ, писараш Яҳат, писараш Зиммо;
21 Писараш Юоҳ, писараш Иддӯ, писараш Зораҳ, писараш Еотрай.
22 Писарони Қаҳот: писараш Амминодоб, писараш Қӯраҳ, писараш Ассир,
23 Писараш Элқоно ва писараш Эбьёсоф ва писараш Ассир,
24 Писараш Таҳат, писараш Уриил, писараш Уззиё ва писараш Шоул.
25 Ва писарони Элқоно: Амосай ва Аҳимӯт.
26 Элқоно; писарони Элқоно: писараш Сӯфай ва писараш Наҳат;
27 Писараш Элиоб, писараш Ерӯҳом, писараш Элқоно.
28 Ва писарони Самуил: нахустзодааш Юил, дуюмаш Абиё.
29 Ва писарони Марорӣ: Маҳлӣ, писараш Либнӣ, писараш Шимъӣ, писараш Уззо;
30 Писараш Шимъо, писараш Ҳаҷиё, писараш Асоё.
31 Ва инҳоянд, ки Довуд барои сурудгӯӣ дар хонаи Худованд таъин намуд, баъд аз он ки сандуқ дар оромгоҳаш гузошта шуд.
32 Ва онҳо пеши маскани хаймаи ҷомеъ хизматгузорони сурудгӯй буданд, то вақте ки Сулаймон хонаи Худовандро дар Ерусалим бино кард, ва онҳо мувофиқи низомномаи худ бар хизмати худ меистоданд.
33 Ва инҳоянд, ки бо писарони худ меистоданд: аз писарони қаҳотиён: Ҳеймони муғаннӣ, ибни Юил, ибни Самуил,
34 Ибни Элқоно, ибни Ерӯҳом, ибни Алиил, ибни Тӯаҳ,
35 Ибни Суф, ибни Элқоно, ибни Маҳат, ибни Амосой,
36 Ибни Элқоно, ибни Юил, ибни Азарьё, ибни Сафаньё,
37 Ибни Таҳат, ибни Ассир, ибни Эбьёсор, ибни Қӯраҳ,
38 Ибни Йисҳор, ибни Қаҳот, ибни Левӣ, ибни Исроил.
39 Ва бародараш Ософ, ки ба ямини ӯ меистод, — Ософ ибни Боракьёҳу, ибни Шимъо,
40 Ибни Микоил, ибни Баасиё, ибни Малкиё,
41 Ибни Этнӣ, ибни Зораҳ, ибни Адоё,
42 Ибни Эйтон, ибни Зиммо, ибни Шимъӣ,
43 Ибни Яҳат, ибни Ҷершӯн, ибни Левӣ.
44 Ва писарони Марорӣ, бародарҳошон, ба тарафи чап буданд: Эйтон ибни Қишӣ, ибни Абдӣ, ибни Маллук,
45 Ибни Ҳашабьё, ибни Амасьё, ибни Ҳилқиё,
46 Ибни Амсӣ, ибни Бонӣ, ибни Шомар,
47 Ибни Маҳлӣ, ибни Мушӣ, ибни Марорӣ, ибни Левӣ.
48 Ва бародарони онҳо, левизодагон, ба ҳар хизмати маскани хонаи Худо таъин шуданд.
49 Ва Ҳорун ва писаронаш бар қурбонгоҳи қурбонии сӯхтанӣ ва бар қурбонгоҳи бухур қурбониҳо месӯзониданд ва ҳар корро дар қудси қудсҳо барои кафорати Исроил ба ҷо меоварданд, мувофиқи ҳар он чи Мусо, бандаи Худо, амр фармуда буд.
50 Ва инҳоянд писарони Ҳорун: писараш Элъозор, писараш Финҳос, писараш Абишуа,
51 Писараш Буққӣ, писараш Уззӣ, писараш Зараҳьё,
52 Писараш Мароют, писараш Амарьё, писараш Аҳитуб,
53 Писараш Содӯқ, писараш Аҳимаас.
Шаҳрҳои коҳинон ва левизодагон.
54 Ва инҳоянд масканҳои онҳо, бар ҳасби деҳоташон, дар ҳудудашон: ба писарони Ҳорун аз қабилаи қаҳотиён, — чунки қуръаи аввалин аз они онҳо буд, —
55 Ҳебрӯнро дар замини Яҳудо бо ҳаволии гирду пеши он доданд.
56 Вале киштзори ин шаҳр ва деҳоташро ба Колеб ибни Ефунне доданд.
57 Ва ба писарони Ҳорун шаҳрҳои гурезгоҳ: Ҳебрӯн ва Либноро бо ҳаволии он, ва Яттир ва Эштемӯаро бо ҳаволии он доданд,
58 Ва Ҳиленро бо ҳаволии он, ва Дабирро бо ҳаволии он,
59 Ва Ошонро бо ҳаволии он, ва Байт‐Шемешро бо ҳаволии он,
60 Ва аз хонадони Биньёмин — Ҷобаъро бо ҳаволии он, ва Оламатро бо ҳаволии он, ва Анотӯтро бо ҳаволии он, — ҳамаи шаҳрҳои онҳо мувофиқи қабилаҳошон сездаҳ шаҳр буд.
61 Ва ба бақияи писарони Қаҳот, аз қабилаҳои ин хонадон, мувофиқи қуръа, аз ҳиссаи мероси нисфи хонадони Менашше даҳ шаҳр расид.
62 Ва ба писарони Ҷершӯн, бар ҳасби қабилаҳошон, аз хонадони Иссокор ва аз хонадони Ошер ва аз хонадони Нафтолӣ ва аз хонадони Менашше, ки дар Бошон буд, сездаҳ шаҳр расид.
63 Ва ба писарони Марорӣ, бар ҳасби қабилаҳошон, аз хонадони Реубен ва аз хонадони Ҷод ва аз хонадони Забулун, мувофиқи қуръа, дувоздаҳ шаҳр расид.
64 Ва банӣ‐Исроил ин шаҳрҳоро бо ҳаволии онҳо ба левизодагон доданд.
65 Ва ин шаҳрҳоро, ки номҳошон зикр шудааст, аз хонадони банӣ‐Яҳудо ва аз хонадони банӣ‐Шимъӯн ва аз хонадони банӣ‐Биньёмин мувофиқи қуръа доданд.
66 Ва барои баъзе қабилаҳои банӣ‐Қаҳот шаҳрҳои ҳудудашон аз хонадони Эфроим буд.
67 Ва ба онҳо шаҳрҳои гурезгоҳро: Шакемро дар кӯҳи Эфроим бо ҳаволии он, ва Ҷозарро бо ҳаволии он доданд.
68 Ва Ёқмеомро бо ҳаволии он, ва Байт‐Ҳӯрӯнро бо ҳаволии он,
69 Ва Аёлӯнро бо ҳаволии он, ва Ҷат‐Риммӯнро бо ҳаволии он;
70 Ва аз нисфи хонадони Менашше — Онирро бо ҳаволии он, ва Билъомро бо ҳаволии он, барои бақияи қабилаҳои банӣ‐Қаҳот;
71 Ва барои банӣ‐Ҷершӯн аз қабилаҳои нисфи хонадони Менашше — Ҷӯлонро дар Бошон бо ҳаволии он, ва Ашторӯтро бо ҳаволии он;
72 Ва аз хонадони Иссокор — Қодешро бо ҳаволии он, ва Добратро бо ҳаволии он,
73 Ва Ромӯтро бо ҳаволии он, ва Онимро бо ҳаволии он;
74 Ва аз хонадони Ошер — Мошолро бо ҳаволии он, ва Абдӯнро бо ҳаволии он,
75 Ва Ҳуқӯқро бо ҳаволии он, ва Раҳӯбро бо ҳаволии он;
76 Ва аз хонадони Нафтолӣ — Қодешро дар Ҷалил бо ҳаволии он, ва Ҳаммӯнро бо ҳаволии он, ва Қирьётаимро бо ҳаволии он.
77 Ва ба бақияи писарони Марорӣ: аз хонадони Забулун — Риммӯнро бо ҳаволии он, ва Тобӯрро бо ҳаволии он;
78 Ва аз он тарафи Урдун, дар рӯ ба рӯи Ериҳӯ, ба ҷониби шарқии Урдун, аз хонадони Реубен — Босарро дар биёбон бо ҳаволии он, ва Яҳсоро бо ҳаволии он,
79 Ва Қадемӯнро бо ҳаволии он, ва Мифаатро бо ҳаволии он;
80 Ва аз хонадони Ҷод — Ромӯтро дар Ҷилъод бо ҳаволии он, ва Маҳаноимро бо ҳаволии он,
81 Ва Ҳешбӯнро бо ҳаволии он, ва Яъзирро бо ҳаволии он.
7БОБИ ҲАФТУМ
Насли сибтҳои дигари Исроил.
1 Ва писарони Иссокор: Тӯлоъ ва Фуо, Ёшуб ва Шимрӯн — чор нафар.
2 Ва писарони Тӯлоъ: Уззӣ ва Рафоё ва Ериил ва Яҳмай ва Йибсом ва Самуил, ки онҳо сардорони хонаводаи падарашон Тӯлоъ ва мардони ҷангии авлодашон буданд; шумораи онҳо дар айёми Довуд бисту ду ҳазору шашсад нафар буд.
3 Ва писари Уззӣ: Зараҳьё; ва писарони Зараҳьё: Микоил ва Убадьё ва Юил ва Йишиё — панҷ нафар, ки ҳамаашон сардор буданд.
4 Ва онҳо, бар ҳасби авлодашон ва хонаводаҳошон, фавҷҳои аскарӣ барои ҷанг ба миқдори сию шаш ҳазор нафар доштанд, зеро ки занон ва писаронашон бисьёр буданд.
5 Ва бародарони онҳо аз ҳамаи қабилаҳои Иссокор ҳаштоду ҳафт ҳазор нафар мардони ҷангӣ буданд, — ҳамаашон дар насабномаҳои худ зикр ёфтаанд.
6 Ва писарони Биньёмин: Болаъ ва Бокар ва Едиойил — се нафар.
7 Ва писарони Болаъ: Эсбӯн ва Уззӣ ва Уззиил ва Еримӯт ва Ирӣ — панҷ нафар, ки сардорони хонаводаҳо ва мардони ҷангӣ буданд, ва насабномаҳошон аз бисту ду ҳазору сию чор нафар иборат буд.
8 Ва писарони Бокар: Замиро ва Юош ва Элиозар ва Эльюэнай ва Омрӣ ва Йиремӯт ва Абиё ва Анотӯт ва Оломат; ҳамаи инҳо писарони Бокар буданд.
9 Ва насабномаҳои онҳо, бар ҳасби авлодашон ва сардорони хонаводаҳошон, аз бист ҳазору дусад нафар мардони ҷангӣ иборат буд.
10 Ва писари Едиойил: Билҳон; ва писарони Билҳон: Яуш ва Биньёмин ва Эҳуд ва Канъоно ва Зейтон ва Таршиш ва Аҳишоҳар;
11 Ҳамаи ин писарони Едиойил сардорони хонаводаҳо ва мардони ҷангӣ буданд ва ҳафдаҳ ҳазору дусад нафар сарбоз дошта, ба ҷанг мебаромаданд.
12 Ва писарони Ир: Шуфим ва Ҳуфим; ва писари Аҳер: Ҳушим.
13 Писарони Нафтолӣ: Яҳасиил ва Ҷунӣ ва Есар ва Шаллум, ки писарони Билҳо буданд.
14 Писарони Менашше: Ашриил, ки варо завҷаи ӯ зоид, ва Мокир, падари Ҷилъод, ки варо суррияи арамии ӯ зоид.
15 Ва Мокир хоҳари Ҳуфим ва Шуфимро, ки Маако ном дошт, ба занӣ гирифт; ва номи писари насли дуюм Салофҳод буд, ва Салофҳод духтарон дошт.
16 Ва Маако, зани Мокир, писар зоид, ва ӯро Фораш ном ниҳод, ва номи бародараш Шораш буд, ва писарони ӯ Улом ва Роқам буданд.
17 Ва писари Улом: Бадон. Ҳаминҳоянд писарони Ҷилъод ибни Мокир ибни Менашше.
18 Ва хоҳари ӯ Ҳамӯлокат Иш‐Ҳӯд ва Абиозар ва Маҳлоро зоид.
19 Ва писарони Шамидоъ инҳо буданд: Аҳьён ва Шокам ва Лиқҳӣ ва Аниом.
20 Ва писарони Эфроим: Шутолаҳ, ва писараш Борад ва писараш Таҳат ва писараш Элъодо ва писараш Таҳат;
21 Ва писараш Зобод ва писараш Шутолаҳ, ва Озар ва Элъод; ва мардуми Ҷат, ки дар ин замин таваллуд ёфтаанд, онҳоро куштанд, зеро ки барои гирифтани чорвояшон фурӯд омада буданд.
22 Ва падари онҳо Эфроим рӯзҳои зиёде мотам гирифт, ва бародаронаш барои тасаллӣ додани ӯ омаданд.
23 Ва ӯ назди зани худ даромад, ва вай ҳомила шуда, писаре зоид, ва ӯро Барио ном ниҳод, зеро ки дар хонадонаш мусибат рӯй дода буд.
24 Ва духтараш Шоара буд, ки Бет‐Ҳӯрӯни поён ва болоро бино кард, ва Узин‐Шоараро низ.
25 Ва писараш Рофаҳ ва Рошаф ва писараш Толаҳ ва писараш Тоҳан;
26 Писараш Лаъдон, писараш Аммиҳуд, писараш Элишомоъ;
27 Писараш Нун, писараш Еҳушаъ.
28 Ва амлок ва масканҳошон: Байт‐Ил ва деҳоташ, ва ба тарафи шарқ — Наарон, ва ба тарафи ғарб — Ҷозар ва деҳоташ, ва Шакем ва деҳоташ, то Айё ва деҳоташ.
29 Ва назди ҳудуди банӣ‐Менашше: Байт‐Шеон ва деҳоташ, Таънак ва деҳоташ, Маҷиддӯ ва деҳоташ, Дӯр ва деҳоташ; дар ин ҷойҳо писарони Юсуф ибни Исроил сукунат доштанд.
30 Писарони Ошер: Йимно ва Йишво ва Йишвӣ ва Барио, ва хоҳарашон Сораҳ.
31 Ва писарони Барио: Ҳобар ва Малкиил, ки ӯ падари Бирзоит аст.
32 Ва Ҳобар Яфлит ва Шӯмир ва Ҳӯтом, ва хоҳарашон Шуоро ба дуньё овард.
33 Ва писарони Яфлит: Фосак ва Бимҳол ва Ашвот; инҳо писарони Яфлит буданд.
34 Ва писарони Шомар: Аҳӣ ва Роҳҷо ва Ҳуббо ва Аром.
35 Ва писарони бародараш Ҳилам: Сӯфаҳ ва Йимноъ ва Шилаш ва Омол.
36 Писарони Сӯфаҳ: Суаҳ ва Ҳарнофар ва Шуол ва Бирӣ ва Йимро;
37 Босар ва Ҳӯд ва Шаммо ва Шилшо ва Йитрон ва Баиро.
38 Ва писарони Ётар: Ефунне ва Фисфо ва Аро.
39 Ва писарони Улло: Ораҳ ва Ҳанниил ва Рисьё.
40 Ҳамаи инҳо писарони Ошер, сардорони гузини хонаводаҳо, мардони ҷангӣ, сарварони раисон буданд, ва шумораи онҳо дар лашкар барои ҷанг, мувофиқи насабномаҳошон, бисту шаш ҳазор нафар буд.
8БОБИ ҲАШТУМ
Насли Биньёмин. Шоул.
1 Ва Биньёмин нахустзодаи худ Болаъро ба дуньё овард, ва дуюмин — Ашбил, сеюмин — Аҳраҳ;
2 Чорумин — Нуҳо ва панҷумин — Рофоро.
3 Ва писарони Болаъ инҳо буданд: Аддор ва Ҷеро ва Абиҳуд;
4 Ва Абишуа ва Наамон ва Аҳӯаҳ,
5 Ва Ҷеро ва Шафуфон ва Ҳуром.
6 Ва инҳоянд писарони Эҳуд, ки сардорони хонаводаҳои сокинони Ҷобаъ буданд, ва онҳоро ба Моноҳат кӯчониданд:
7 Наамон ва Аҳиё ва Ҷеро, ки ӯ онҳоро кӯчонид; ва ӯ Уззо ва Аҳиҳудро ба дуньё овард.
8 Ва Шаҳароим дар кишвари Мӯоб, баъд аз фиристодани занони худ Ҳушим ва Бааро, фарзандон ба дуньё овард.
9 Ва аз зани худ Ҳудаш инҳоро ба дуньё овард: Юбоб ва Сивьё ва Мишо ва Малком;
10 Ва Еус ва Сохьё ва Мирмо; ҳаминҳоянд писарони ӯ, ки сардорони хонаводаҳо буданд.
11 Ва аз Ҳушим Абитуб ва Элфоалро ба дуньё овард.
12 Ва писарони Элфоал: Эбар ва Мишъом, ва Шомад, ки вай Ӯнӯ ва Лӯд ва деҳоташро бино кард;
13 Ва Барио ва Шомаъ, ки онҳо сардорони хонаводаҳои сокинони Аёлӯн буданд; онҳо сокинони Ҷатро ба гурехтан водор карданд;
14 Ва Аҳью, Шошоқ ва Йиремут;
15 Ва Забадьё ва Арод ва Одар;
16 Ва Микоил ва Йишфо ва Юҳо — писарони Барио.
17 Ва Забадьё ва Машуллом ва Ҳизқӣ ва Ҳобар;
18 Ва Йишмерай ва Йизмо ва Юбоб — писарони Элфоал.
19 Ва Ёқим ва Зикрӣ ва Забдӣ;
20 Ва Элиэнай ва Силтай ва Алиил;
21 Ва Адоё ва Бароё ва Шимрот — писарони Шимъӣ.
22 Ва Йишфон ва Эбар ва Алиил;
23 Ва Абдӯн ва Зикрӣ ва Ҳонон;
24 Ва Ҳананьё ва Элом ва Антӯтиё;
25 Ва Йифдиё ва Фануил — писарони Шошоқ.
26 Ва Шамшерай ва Шаҳарьё ва Атальё;
27 Ва Яарашьё ва Элиё ва Зикрӣ — писарони Ерӯҳом.
28 Онҳо сардорони хонаводаҳо, сарварони авлоди худ буданд; онҳо дар Ерусалим сукунат доштанд.
29 Ва дар Ҷибъӯн падари Ҷибъӯн сукунат дошт, ва номи занаш Маако буд.
30 Ва писари нахустзодааш Абдӯн буд, ва сонӣ Сур ва Қиш ва Баал ва Нодоб;
31 Ва Ҷадур ва Аҳью ва Зокар.
32 Ва Миқлӯт Шимъоро ба дуньё овард; ва онҳо низ, дар рӯ ба рӯи бародаронашон, дар Ерусалим бо бародарони худ сокин буданд.
Авлоди Шоул ва Йӯнотон.
33 Ва Нир Қишро ба дуньё овард, ва Қиш Шоулро ба дуньё овард, ва Шоул Йӯнотон ва Малкӣ‐Шуа ва Абинодоб ва Эшбоалро ба дуньё овард.
34 Ва писари Йӯнотон Мериб‐Боал буд, ва Мериб‐Боал Микоро ба дуньё овард.
35 Ва писарони Мико: Фитӯн ва Молак ва Таъриа ва Оҳоз.
36 Ва Оҳоз Еҳӯаддоро ба дуньё овард, ва Еҳӯаддо Оломат ва Азмавт ва Зимриро ба дуньё овард, ва Зимрӣ Мӯсоро ба дуньё овард.
37 Ва Мӯсо Бинъоро ба дуньё овард; писараш Рофо, писараш Элъосо, писараш Осил.
38 Ва Осил шаш писар дошт, ва ин аст номҳои онҳо: Азриқом, Бухру ва Исмоил ва Шаарьё ва Убадьё ва Ҳонон; ҳамаи инҳо писарони Осил буданд.
39 Ва писарони бародараш Эшақ: нахустзодааш Улом, дуюмин — Еуш ва сеюмин — Элифолат.
40 Ва писарони Улом мардони шуҷои ҷангӣ ва камондорон буданд, ва писарону набераҳошон бисьёр — саду панҷоҳ нафар буданд; ҳамаи инҳо аз банӣ‐Биньёмин буданд.
9БОБИ НӮҲУМ
Дар бораи сокинони Ерусалим ва Ҷибъӯн.
1 Ва тамоми Исроил мувофиқи насабномаҳои худ қайд карда шуданд, ва инак онҳо дар китоби подшоҳони Исроил навишта шудаанд; ва аҳли Яҳудо барои гуноҳҳошон ба Бобил ҷалои ватан гардиданд.
2 Ва касони аввалине ки дар шаҳрҳои худ дар амлокашон сокин шуданд, исроилиён, коҳинон, левизодагон ва тобеон буданд.
3 Ва дар Ерусалим баъзе аз банӣ‐Яҳудо, ва аз банӣ‐Биньёмин, ва аз банӣ‐Эфроим ва Менашше сукунат доштанд:
4 Утай ибни Аммиҳуд, ибни Омрӣ, ибни Имрӣ, ибни Бонӣ аз писарони Форас ибни Яҳудо.
5 Ва аз шилӯниён — нахустзода Асоё ва писаронаш.
6 Ва аз банӣ‐Зораҳ — Яуил ва бародарони онҳо, шашсаду навад нафар.
7 Ва аз банӣ‐Биньёмин — Саллу ибни Машуллом, ибни Ҳӯдавьё, ибни Ҳаснуо;
8 Ва Йибниё ибни Ерӯҳом ва Эло ибни Уззӣ, ибни Микрӣ, ва Машуллом ибни Шафатьё, ибни Рауил, ибни Йибниё,
9 Ва бародарони онҳо, мувофиқи авлодашон, нӯҳсаду панҷоҳу шаш нафар, — ҳамаи ин мардон сарварони хонаводаҳо дар хонадони падарҳошон буданд.
Дар бораи коҳинон.
10 Ва аз коҳинон Едаъё ва Еҳӯёриб ва Ёкин,
11 Ва Азарьё ибни Ҳилқиё, ибни Машуллом, ибни Содӯқ, ибни Мароют, ибни Аҳитуб, раиси хонаи Худо;
12 Ва Адоё ибни Ерӯҳом, ибни Фашҳур, ибни Малкиё, ва Маъсай ибни Адиил, ибни Яҳзиро, ибни Машуллом, ибни Машиллемит, ибни Иммир;
13 Ва бародарони онҳо, сардорони хонаводаҳошон — ҳазору ҳафтсаду шаст нафар, ки мардони далер дар масъалаи хизмати хонаи Худо буданд.
Дар бораи левизодагон.
14 Ва аз левизодагон: Шамаъё ибни Ҳашшуб, ибни Азриқом, ибни Ҳашабьё, аз банӣ‐Марорӣ;
15 Ва Бақбаққар, Ҳораш ва Ҷолол, ва Маттаньё ибни Мико, ибни Зикрӣ, ибни Ософ;
16 Ва Убадьё ибни Шамаъё, ибни Ҷолол, ибни Едутун, ва Боракьё ибни Осо, ибни Элқоно, ки дар деҳоти натӯфотӣ сукунат дошт.
17 Ва дарбонон Шаллум ва Аққуб ва Талмӯн ва Аҳимон; ва бародарашон Шаллум сардор буд.
18 Ва то алҳол онҳо назди дарвозаи шарқии подшоҳ, дарбонони бошишгоҳҳои хонадони Левӣ мебошанд.
19 Ва Шаллум ибни Қӯрӣ, ибни Эбьёсоф, ибни Қӯраҳ, ва бародаронаш аз хонадони падараш, яъне қӯраҳиён, ки мутасаддӣ бар масъалаи хизмат ва посбонони остонаҳои хайма буданд, ва падаронашон мутасаддӣ бар ӯрдуи Худованд ва посбонони даромадгоҳи он буданд.
20 Ва Финҳос ибни Элъозор пештар бар онҳо раис буд, ва Худованд бо ӯ буд.
21 Закарьё ибни Машоламьё дарбони дарвозаи хаймаи ҷомеъ буд.
22 Ҳамаи онҳое ки барои дарбонии назди остонаҳо интиҳоб шуда буданд, дусаду дувоздаҳ нафар буданд; онҳо дар насабномаҳо бар ҳасби деҳоти худ номбар шудаанд; онҳоро Довуд ва Самуили басир ба ин вазифа барои садоқаташон баргумошта буданд.
23 Ва онҳо ва писаронашон бар дарвозаҳои хонаи Худованд ва хонаи хайма барои посбонӣ таъин шуда буданд.
24 Дарбон ба ҳар чор тараф: ба шарқ, ғарб, шимол ва ҷануб буданд.
25 Ва бародарони онҳо, ки дар деҳоти худ буданд, навбат ба навбат бо онҳо ба мӯҳлати ҳафт рӯз меомаданд.
Эътибори махсуси левизодагон.
26 Зеро он чор сардори дарбонон, ки левизодагон буданд, эътибори махсус доштанд, ва онҳо бар ҳуҷраҳо ва бар хазоини хонаи Худо баргумошта шуда буданд.
27 Ва дар гирду пеши хонаи Худо шабро мегузарониданд, зеро ки посбонӣ бар зиммаи онҳо буд, ва онҳо калиддор буда, мебоист ҳар субҳ дарҳоро мекушоданд.
28 Ва баъзе аз онҳо бар колои ибодат таъин шуда буданд, чунки онҳоро шумурда меоварданд, ва шумурда мебароварданд.
29 Ва баъзе аз онҳо бар коло, бар тамоми колои муқаддас, ва бар орди маҳин ва шароб ва равған ва лебӯно ва атриёт таъин шуда буданд.
30 Ва баъзе аз писарони коҳинон таркибҳои атриётро ба вуҷуд меоварданд.
31 Ва Маттитьё аз миёни левизодагон, ки ӯ нахустзодаи Шаллуми қӯраҳӣ буд, бар кори ҳадияҳои рӯи тоба таъин шуда буд.
32 Ва баъзе аз бародарони онҳо, аз писарони қаҳотиён, бар нони тақдим таъин шуда буданд, то ки онро барои ҳар рӯзи шанбе тайёр кунанд.
33 Ва муғанниён, сардорони хонаводаҳои левизодагон, дар ҳуҷраҳо аз машғулияти дигар фориғ буданд, зеро ки рӯзу шаб бо кори худ шуғл доштанд.
34 Инҳо сардорони хонаводаҳои левизодагон буданд, ки сарварони авлодашон буда, дар Ерусалим сукунат доштанд.
35 Ва дар Ҷибъӯн падари Ҷибъӯн Яиил сукунат дошт, ва номи занаш Маако буд.
36 Ва писари нахустзодааш Абдӯн буд, ва сонӣ Сур ва Қиш ва Боал ва Нир ва Нодоб;
37 Ва Ҷадур ва Аҳью ва Закарьё ва Миқлӯт.
38 Ва Миқлӯт Шимъомро ба дуньё овард; ва онҳо низ, дар рӯ ба рӯи бародаронашон, дар Ерусалим бо бародарони худ сокин буданд.
39 Ва Нир Қишро ба дуньё овард, ва Қиш Шоулро ба дуньё овард, ва Шоул Йӯнотон ва Малкӣ‐Шуа ва Абинодоб ва Эшбоалро ба дуньё овард.
40 Ва писари Йӯнотон Мериб‐Боал буд, ва Мериб‐Боал Микоро ба дуньё овард.
41 Ва писарони Мико: Фитӯн ва Молак ва Таҳриа.
42 Ва Оҳоз Яъроро ба дуньё овард, ва Яъро Оломат ва Азмавт ва Зимриро ба дуньё овард, ва Зимрӣ Мӯсоро ба дуньё овард.
43 Ва Мӯсо Бинъоро ба дуньё овард; ва писараш Рафоё, писараш Элъосо, писараш Осил.
44 Ва Осил шаш писар дошт, ва ин аст номҳои онҳо: Азриқом, Бухру ва Исмоил ва Шаарьё ва Убадьё ва Ҳонон; инҳо писарони Осил буданд.
10БОБИ ДАҲУМ
Ҳалокати Шоул.
1 Ва фалиштиён бо Исроил ҷанг мекарданд, ва мардуми Исроил аз пеши фалиштиён гурехтанд, ва бар кӯҳи Ҷилбӯа шаҳид шуда афтоданд.
2 Ва фалиштиён ба Шоул ва писаронаш омада расиданд; ва фалиштиён Йӯнотон ва Абинодоб ва Малкӣ‐Шуа — писарони Шоулро куштанд.
3 Ва ҷанг бар зидди Шоул сахт шуд; ва сарбозоне ки тир аз камон меандохтанд, ӯро ба зери тир гирифтанд, ва ӯ аз дасти тирандозон захмӣ шуд.
4 Ва Шоул ба силоҳбардори худ гуфт: «Шамшери худро кашида, маро бо он бизан, мабодо ин номахтунон омада, маро ба хорӣ бикушанд». Вале силоҳбардораш нахост, зеро ки бағоят тарсид; ва Шоул шамшери худро гирифта, бар он афтод.
5 Ва силоҳбардораш дид, ки Шоул мурд, вай низ бар шамшери худ афтода, мурд.
6 Ва Шоул ва се писараш мурданд, ва тамоми хонадонаш якҷоя мурданд.
7 Ва тамоми мардуми Исроил, ки дар водӣ буданд, чун диданд, ки исроилиён рӯ ба гурез овардаанд, ва Шоул ва писаронаш мурдаанд, — шаҳрҳои худро партофта, гурехтанд; ва фалиштиён омада, дар онҳо сокин шуданд.
8 Ва фардояш фалиштиён барои луч кардани шаҳидон омаданд, ва Шоул ва писаронашро ёфтанд, ки бар кӯҳи Ҷилбӯа афтода буданд.
9 Ва ӯро луч карданд, ва сари ӯ ва аслиҳаи ӯро гирифтанд, ва ба ҳар тарафи замини фалиштиён фиристоданд, то ки ба бутхонаҳои худ ва ба қавм мужда диҳанд.
10 Ва аслиҳаи ӯро дар хонаи худоёни худ гузоштанд, ва сари ӯро дар хонаи Доҷӯн бо мех кӯфта монданд.
11 Ва тамоми аҳли Ёбиш‐Ҷилъод он чиро, ки фалиштиёи ба Шоул карда буданд, шуниданд.
12 Ва ҳамаи мардони далер бархоста, ҷасади Шоул ва ҷасадҳои писаронашро бардоштанд, ва ба Ёбиш оварда, устухонҳои онҳоро зери дарахти писта дар Ёбиш дафн карданд, ва ҳафт рӯз рӯза доштанд.
Маъсияти Шоул,
ки аз боиси он аз подшоҳӣ маҳрум гардид.
13 Ва Шоул аз боиси маъсияти худ, ки пеши Худованд ба амал овард, мурд, яъне аз боиси он ки каломи Худовандро риоя накард, ва ба ҷодугар бо савол муроҷиат намуд,
14 Вале ба Худованд муроҷиат нанамуд, ва Ӯ варо миронид, ва салтанатро ба Довуд ибни Йисой гузаронид.
11БОБИ ЁЗДАҲУМ
Подшоҳ шудани Довуд.
1 Ва тамоми Исроил назди Довуд ба Ҳебрӯн ҷамъ омада, гуфтанд: «Инак, мо устухон ва гӯшти ту ҳастем.
2 Дирӯз ва парирӯз низ, вақте ки Шоул подшоҳ буд, ту Исроилро берун мебурдӣ ва андарун меовардӣ; ва Худованд Худои ту ба ту гуфта буд: „Ту қавми Ман Исроилро хоҳӣ чаронид, ва ту бар қавми Ман Исроил раис хоҳӣ буд“».
3 Ва ҳамаи пирони Исроил назди подшоҳ ба Ҳебрӯн омаданд, ва Довуд бо онҳо дар Ҳебрӯн ба ҳузури Худованд аҳд баст, ва Довудро, бар тибқи каломи Худованд, ки ба воситаи Самуил гуфта буд, ба подшоҳӣ бар Исроил тадҳин карданд.
Ерусалим — пойтахти мамлакати муттаҳида.
4 Ва Довуд ва тамоми Исроил ба Ерусалим, ки Ябус бошад, рафтанд; ва дар он ҷо ябусиён сокинони ин замин буданд.
5 Ва сокинони Ябус ба Довуд гуфтанд: «Ту ба ин ҷо дохил нахоҳӣ шуд!» Ва Довуд қалъаи Сионро, ки шаҳри Довуд бошад, забт кард.
6 Ва Довуд гуфт: «Ҳар кӣ ябусиёнро аввал зарба занад, вай раис ва сардор хоҳад шуд». Ва Юоб ибни Саруё аввал баромад, ва раис шуд.
7 Ва Довуд дар қалъа сокин шуд, бинобар ин онро шаҳри Довуд номиданд.
8 Ва ӯ шаҳрро аз гирду пешаш, аз Миллӯ гирифта то гирдогирди он бино кард; ва Юоб бақияи шаҳрро обод намуд.
9 Ва Довуд торафт бештар комьёб ва бузург мегардид, ва Худованди лашкарҳо бо ӯ буд.
Ҳамсафони Довуд.
10 Ва инҳоянд сарварони паҳлавоне ки Довуд дошт, ки онҳо ӯро бо тамоми Исроил дар салтанаташ тақвият доданд, то ки ӯро, бар тибқи каломи Худованд, бар Исроил подшоҳ гардонанд.
11 Ва ин аст номгӯи паҳлавононе ки Довуд дошт: Ёшобъом ибни Ҳакмӯнӣ, сардори сегона; ӯ боре найзаи худро бар сесад кас бардошта, ҳамаашонро якбора кушта буд.
12 Ва баъд аз ӯ Элъозор ибни Дӯдӯи аҳӯҳӣ; яке аз он се паҳлавон буд.
13 Ӯ бо Довуд дар Фас‐Дамим буд, ва фалиштиён дар он ҷо барои ҷанг ҷамъ шуда буданд, ва қитъаи киштзор пур аз ҷав буд, ва қавм аз пеши фалиштиён рӯ ба гурез оварданд.
14 Ва онҳо дар миёнаи он қитъаи киштзор истода, онро муҳофизат карданд, ба фалиштиён шикаст расониданд, ва Худованд ғалабаи бузурге ба амал овард.
15 Ва се нафар аз он сӣ сардор ба сахра назди Довуд ба мағораи Адулом фурӯд омаданд, дар сурате ки фалиштиён дар водии Рафоим ӯрду зада буданд.
16 Ва Довуд он вақт дар қалъа буд; ва дастаи фалиштиён он вақт дар Байт‐Лаҳм буданд.
17 Ва Довуд изҳори орзу намуда, гуфт: «Кошки касе маро аз чоҳе ки назди дарвозаи Байт‐Лаҳм аст, об бинӯшонад!»
18 Ва ин се нафар ӯрдугоҳи фалиштиёнро рахна карда, аз чоҳе ки назди дарвозаи Байт‐Лаҳм аст, об кашиданд, ва онро бардошта, назди Довуд оварданд; вале ӯ нахост, ки онро бинӯшад, ва онро ҳамчун ҳадияи рехтанӣ барои Худованд рехт,
19 Ва гуфт: «Ҳошо аз тарси Худоям, ки ман чунин амал намоям! Оё хуни ин касонро бинӯшам, ки ҷони худро дар хатар гузоштаанд?» Зеро ки ҷони худро дар ҳатар гузошта оварда буданд, ва ӯ нахост, ки онро бинӯшад. Чунин аст коре ки ин се паҳлавон кардаанд.
20 Ва Абшай, бародари Юоб, сардори се нафар буд, ва ӯ боре найзаи худро бар сесад кас бардошта, ҳамаашонро кушта буд, ва ӯ дар миёни се нафар номдор буд.
21 Дар миёни ин се нафар ӯ аз ду нафар мукаррамтар буда, сардори онҳо гардида буд, вале ба дараҷаи он се нафар нарасида буд.
22 Баноё ибни Еҳӯёдоъ, писари марди далери қабсаилӣ, ки корҳои бузурге карда буд; ӯ ду паҳлавони мӯобиро кушта буд, ва ӯ фурӯд омада, шерро андаруни чоҳ дар рӯзи барф кушта буд.
23 Ва ӯ марди мисрии бузургҷуссаро, ки қоматаш панҷ зироъ буд, кушта буд, дар сурате ки дар дасти он мисрӣ найзае мисли наварди молбофӣ буд, ва ӯ бо таёқе назди вай фурӯд омада, найзаро аз дасти мисрӣ рабуд, ва варо бо найзаи худаш кушт.
24 Чунин аст корҳое ки Баноё ибни Еҳӯёдоъ карда буд, ва ӯ дар миёни он се паҳлавон номдор буд.
25 Аз сӣ нафар ӯ мукаррамтарин буд, вале ба дараҷаи он се нафар нарасида буд; ва Довуд ӯро бар гурӯҳи посбонони шаҳсии худ таъин намуд.
26 Ва сарбозони паҳлавон: Асоил, бародари Юоб; Элҳонон ибни Дӯдӯ аз Байт‐Лаҳм;
27 Шаммӯти ҳарӯрӣ, Ҳиласи фалунӣ;
28 Иро ибни Иққеши тақӯӣ; Абиозари антӯтӣ;
29 Сибкаи ҳушотӣ; Илаи аҳӯҳӣ;
30 Маҳраи натуфотӣ; Ҳилад ибни Баанои натуфотӣ;
31 Итай ибни Рибай аз Ҷибъои банӣ‐Биньёмин; Баноёи фиръотунӣ;
32 Ҳурай аз мулки Ҷоаш; Абиили арботӣ;
33 Азмавти баҳарумӣ; Эльяҳбои шаалбӯнӣ;
34 Аз писарони Ҳошими ҷизӯнӣ: Йӯнотон ибни Шоҷии ҳарорӣ.
35 Аҳиом ибни Сокори ҳарорӣ; Элифал ибни Ур;
36 Ҳифари макиротӣ, Аҳиёи фалунӣ;
37 Ҳасрои кармилӣ; Наарай ибни Эзбой;
38 Юил, бародари Нотон; Мибҳор ибни Ҳаҷрӣ;
39 Солақи аммӯнӣ; Наҳраи бирӯтӣ, ки силоҳбардори Юоб ибни Саруё буд;
40 Ирои йитрӣ; Ҷориби йитрӣ;
41 Уриёи ҳиттӣ; Зобод ибни Аҳлоӣ;
42 Адино ибни Шизои реубенӣ, ки сардори реубениён буд, ва сӣ сарбоз дошт;
43 Ҳонон ибни Маако; Йӯшофоти митнӣ;
44 Уззиёи аштиротӣ; Шомоъ ва Яиил, писарони Ҳӯтоми арӯэрӣ;
45 Ядиаил ибни Шимрӣ ва бародараш Юҳои тисӣ;
46 Алиил аз Маҳавим; Ерибай ва Юшавьё, писарони Элноам; Йитмои мӯобӣ;
47 Алиил, Ӯбид ва Яасиил аз Масӯбоё.
12БОБИ ДУВОЗДАҲУМ
Ҷанговарон назди Довуд дар Сиқлоҷ ҷамъ мешаванд.
1 Ва инҳоянд касоне ки назди Довуд ба Сиқлоҷ омаданд, вақте ки ӯ ҳанӯз аз дасти Шоул ибни Қиш гуреза буд; ва онҳо дар миёни паҳлавононе буданд, ки дар ҷанги ӯ мадад мерасониданд.
2 Бо камон мусаллаҳ буданд, сангҳо ва тирҳои камонро бо дасти рост ва чап меандохтанд, аз бародарони Шоул, аз Биньёмин буданд:
3 Сардорашон Аҳиозар буд, ва баъд аз ӯ Юош, писарони Ҳашмоои ҷибъотӣ; ва Язиил ва Фолат, писарони Азмавт; ва Бароко ва Еҳуи антӯтӣ;
4 Ва Ишмаъёи ҷибъӯнӣ, ки паҳлавони сазовори он сӣ нафар буд ва аз он сӣ нафар бартарӣ дошт; ва Ирмиё ва Яҳазиил ва Йӯҳонон, ва Йӯзободи ҷадиротӣ;
5 Элъузай ва Еримӯт ва Баальё ва Шамарьёҳу, ва Шафатьёҳуи ҳаруфӣ;
6 Элқоно ва Йишиёҳу ва Азаръил ва Юозар ва Ёшобъом, ки аз қӯраҳиён буданд;
7 Ва Юило ва Забадьё, ки писарони Ерӯҳом аз Ҷадур буданд;
8 Ва аз ҷодиён паҳлавонони ҷасур, сарбозони ҷангозмуда, ки бо сипар ва найза мусаллаҳ буданд, ба тарафи Довуд ба истеҳкомоти биёбон гузаштанд; рӯйҳошон мисли рӯи шер буд, ва мисли ғизолони кӯҳӣ тезрав буданд.
9 Эзар сардорашон буд, Убадьё — дуюм, Элиоб — сеюм,
10 Мишманно — чорум, Ирмиё — панҷум,
11 Аттай — шашум, Алиил — ҳафтум,
12 Йӯҳонон — ҳаштум, Элзобод — нӯҳум,
13 Ирмиёҳу — даҳум, Макбаннай — ёздаҳум.
14 Инҳо аз банӣ‐Ҷод сардорони лашкар буданд, ки хурдтарашон баробари сад нафар ва калонтарашон баробари ҳазор нафар буд.
15 Ҳаминҳо буданд, ки дар моҳи якум аз Урдун убур карданд, вақте ки обҳояш дамида, аз соҳилҳояш баромада буд, ва тамоми аҳолии водиҳоро ба тарафи шарқ ва ғарб гурезониданд.
16 Ва аз банӣ‐Биньёмин ва Яҳудо ба он истеҳкомот назди Довуд омаданд.
17 Ва Довуд ба истиқболи онҳо берун омад, ва ба онҳо сухан ронда, гуфт: «Агар бо сулҳу осоиштагӣ назди ман омада бошед, то ки ба ман мадад расонед, дили ман бо шумо як хоҳад буд; вале агар барои он омада бошед, ки маро фиреб дода, ба душманонам бисупоред, дар сурате ки ҳеҷ ситаме дар дасти ман нест, пас бигзор Худои падарони мо инро бубинад ва доварӣ намояд».
18 Ва рӯҳе Амосайро, ки сардори фармондеҳон буд, фаро гирифта, ӯ гуфт:
«Аз они ту ҳастем, эй Довуд!
Ва бо ту хоҳем буд, эй писари Йисой!
Саломатӣ, саломатӣ бар ту бод,
ва саломатӣ бар ёварони ту бод,
зеро ки Худои ту мададгори туст».
Ва Довуд онҳоро қабул карда, дар миёни сардорони фавҷи худ гузошт.
19 Ва баъзе аз сибти Менашше ба Довуд ҳамроҳ шуданд, вақте ки ӯ бо фалиштиён ба мукобили Шоул ба ҷанг мерафт, вале ба онҳо мадад нарасониданд, зеро ки мирони фалиштиён баъди машварат намудан ӯро фиристода, гуфтанд: «Вай бо каллаҳои мо ба оғои худ Шоул ҳамроҳ ҳоҳад шуд».
20 Вақте ки ӯ ба Сиқлоҷ мерафт, инҳо аз Менашше ба ӯ ҳамроҳ шуданд: Аднаҳ ва Юзобод ва Едиаил ва Микоил ва Юзобод ва Элиҳу ва Силтой, ки мириҳазорони Менашше буданд.
21 Ва онҳо ба Довуд ба муқобили фавҷи душманон мадад расониданд, зеро ки ҳамаашон ҷанговарони далер буданд, ва сарварони лашкар гардиданд.
22 Ҳамин тавр рӯз ба рӯз мардум назди Довуд меомаданд, то ки ба ӯ мадад расонанд, то ба дараҷае ки ӯрдугоҳи ӯ мисли ӯрдугоҳи Худо бузург шуд.
23 Ва ин аст шумораи сардорони пешоҳанги лашкар, ки назди Довуд ба Ҳебрӯн омаданд, то ки салтанатро, бар тибқи амри Худованд, аз Шоул ба ӯ бигзаронанд.
24 Банӣ‐Яҳудо, ки сипар ва найза доштанд, — шаш ҳазору ҳаштсад нафар пешоҳангони лашкар.
25 Аз банӣ‐Шимъӯн, ки ҷанговарони далери лашкар буданд, — ҳафт ҳазору сад нафар.
26 Аз банӣ‐Левӣ — чор ҳазору шашсад нафар.
27 Ва Еҳӯёдоъ, ки раиси хонадони Ҳорун буд, ва бо ӯ — се ҳазору ҳафтсад нафар.
28 Ва Содӯқ, ки ҷавони ҷанговари далер буд, ва хонадони падараш — бисту ду нафар сардорон.
29 Ва аз банӣ‐Биньёмин, бародарони Шоул, — се ҳазор нафар; вале то он вақт бисьёре аз онҳо хизмати хонадони Шоулро ба ҷо меоварданд.
30 Ва аз банӣ‐Эфроим — бист ҳазору ҳаштсад нафар, ки ҷанговарони далер ва дар хонадони падарони худ номдор буданд.
31 Ва аз нисфи хонадони Менашше — ҳаждаҳ ҳазор нафар, ки ном ба ном хонда шуданд, то ки рафта Довудро подшоҳ созанд.
32 Ва аз банӣ‐Иссокор — касоне ки аз гардиши рӯзгор огоҳ буда, медонистанд, ки Исроил чӣ корҳо бояд бикунад; сардоронашон дусад нафар буданд, ва ҳамаи бародаронашон мувофиқи фармони онҳо амал мекарданд.
33 Аз Забулун — панҷоҳ ҳазор нафар мардоне ки метавонистанд бо лашкар берун оянд, ба воситаи ҳар навъ колои ҳарбӣ ҷанг кунанд, ва якдилона мадад расонанд.
34 Ва аз Нафтолӣ — ҳазор нафар сардорон, ва бо онҳо сию ҳафт ҳазор нафар бо сипар ва найза.
35 Ва аз Дон — бисту ҳашт ҳазору шашсад нафар ҷанговарон.
36 Ва аз Ошер — чил ҳазор нафар ҷанговарон, ки метавонистанд бо лашкар берун оянд.
37 Ва аз он тарафи Урдун, аз Реубен ва Ҷод ва нисфи сибти Менашше, — саду бист ҳазор нафар, ки метавонистанд ба воситаи ҳар навъ колои ҳарбӣ ҷанг кунанд.
38 Ҳамаи ин мардони ҷангӣ, ки метавонистанд барои ҷанг сардорӣ кунанд, бо дили комил ба Ҳебрӯн омаданд, то ки Довудро бар тамоми Исроил подшоҳ созанд; ва тамоми бақияи Исроил низ якдилона хоҳони он буданд, ки Довудро подшоҳ созанд.
39 Ва дар он ҷо се рӯз бо Довуд буда, хӯрданд ва нӯшиданд, зеро ки бародаронашон барои онҳо муҳайё карда буданд.
40 Ва касоне низ, ки ба онҳо наздик буданд, — то ҳадди Иссокор, Забулун ва Нафтолӣ, — бар харон ва шутурон ва хачирон ва барзаговон нон ва хӯрокворӣ: орд, қурсҳои анҷирқоқ ва мавиз, ва шароб ва равған, ва говон ва гӯсфандон ба фаровонӣ оварданд, зеро ки дар Исроил шодмонӣ буд.
13БОБИ СЕЗДАҲУМ
Ибтидои нек — анҷоми бад.
1 Ва Довуд бо мириҳазорҳо ва мирисадҳо, бо ҳамаи раисон машварат кард.
2 Ва Довуд ба тамоми ҷамоати Исроил гуфт: «Агар шумо салоҳ бинед, ва агар ин аз ҷониби Худованд Худои мо бошад, ба ҳар тараф назди бародарони худ, ки дар ҳамаи заминҳои Исроил боқӣ мондаанд, ва бо онҳо ба коҳинон ва левизодагоне ки дар шаҳрҳои худ ва ҳаволии онҳо мебошанд, бифиристем, то ки онҳо назди мо ҷамъ шаванд;
3 Ва сандуқи Худои моро назди худ бикӯчонем, зеро ки дар айёми Шоул мо ба он муроҷиат накардаем».
4 Ва тамоми ҷамоат гуфтанд, ки «чунин бикунем», зеро ки ин кор ба назари тамоми қавм писанд омад.
5 Ва Довуд тамоми Исроилро аз Шиҳӯри Миср то даромадгоҳи Ҳамот ҷамъ кард, то ки сандуқи Худоро аз Қирьят‐Еорим биёранд.
6 Ва Довуд ва тамоми Исроил ба Баало, яъне ба Қирьят‐Еорим, ки дар Яҳудо мебошад, баромаданд, то ки сандуқи Худованд Худоро, ки Ӯ бар каррубиён нишастааст, ва исми Ӯ бар он хонда мешавад, аз он ҷо биёранд.
7 Ва сандуқи Худоро бар аробаи нав гузошта, аз хонаи Абинодоб бароварданд, ва Уззо ва Аҳью аробаро меронданд.
8 Ва Довуд ва тамоми Исроил бо суруд ва барбат ва уд ва даф ва санҷ ва карнай ба ҳузури Худованд бо тамоми қувват бозӣ мекарданд.
Сандуқро дар хонаи Убайд‐Адӯм монданд.
9 Ва ҳангоме ки ба хирмангоҳи Кидӯн расиданд, Уззо дасташро ба сандуқ дароз карда, онро нигоҳ дошт, зеро ки говон онро яктарафа гардонида, моил ба афтодан карда буданд.
10 Ва хашми Худованд бар Уззо аланга зада, ӯро барои он ки дасташро ба сандуқ дароз карда буд, зарба зад; ва ӯ дар он ҷо ба ҳузури Худо мурд.
11 Ва Довуд ғамгин шуд, ки Худованд Уззоро зарба зад; ва он макон то имрӯз Форас‐Уззо номида мешавад.
12 Ва Довуд дар он рӯз аз Худованд тарсида, гуфт: «Сандуқи Худоро назди худ чӣ гуна биёрам?»
13 Ва Довуд сандуқро назди худ ба шаҳри Довуд набурд, ва онро ба хонаи Убайд‐Адӯми ҷаттӣ равона кард.
14 Ва сандуқи Худо бо хонадони Убайд‐Адӯм дар хонаи вай се моҳ монд, ва Худованд хонадони Убайд‐Адӯм ва тамоми дороии варо баракат дод.
14БОБИ ЧОРДАҲУМ
Иқтидор ва сарвати подшоҳ Довуд.
1 Ва Ҳиром, подшоҳи Сӯр, назди Довуд қосидон, ва дарахтони арз, ва сангтарошон ва наҷҷоронро фиристод, то ки барои ӯ хона бино кунанд.
2 Ва Довуд дарк намуд, ки Худованд ӯро ба подшоҳӣ бар Исроил устувор гардонидааст, ва салтанати ӯро ба хотири қавми Худ Исроил баланд бардоштааст.
3 Ва Довуд боз дар Ерусалим занон гирифт, ва Довуд боз писарон ва духтарон ба дуньё овард.
4 Ва ин аст номҳои онҳое ки дар Ерусалим барои ӯ таваллуд ёфтанд: Шаммуа ва Шубоб, ва Нотон ва Сулаймон,
5 Ва Йибҳор ва Элишуа ва Элфолат,
6 Ва Нӯҷа ва Нофаҷ ва Ёфиа,
7 Ва Элишомоъ ва Баальёдоъ ва Элифолат.
8 Ва чун фалиштиён шуниданд, ки Довудро ба подшоҳӣ бар Исроил тадҳин намудаанд, ҳамаи фалиштиён баромаданд, то ки Довудро биҷӯянд; ва Довуд инро шунида, пеши онҳо берун омад.
9 Ва фалиштиён омада, дар водии Рафоим ҷойгир шуданд.
10 Ва Довуд аз Худо пурсон карда, гуфт: «Оё ба муқобили фалиштиён бароям, ва оё онҳоро ба дасти ман хоҳӣ супурд?» Ва Худованд ба ӯ гуфт: «Баро, ва онҳоро ба дастат хоҳам супурд».
11 Ва онҳо ба Баал‐Фаросим баромаданд, ва дар он ҷо Довуд ба онҳо шикаст расонид, ва Довуд гуфт: «Худо душманонамро бо дасти ман маҳв намуд, чунон ки селоб маҳв менамояд». Бинобар ин, номи он макон Баал‐Фаросим хонда шудааст.
12 Ва худоёни худро дар он ҷо партофта рафтанд; ва Довуд амр фармуд, ва онҳо ба оташ сӯзонида шуданд.
13 Ва бори дигар фалиштиён дар он водӣ ҷойгир шуданд.
14 Ва Довуд боз аз Худо пурсон кард, ва Худо ба ӯ гуфт: «Аз пешашон набаро, балки аз ақибашон давр зада, аз ҷониби дарахтони тут ба онҳо наздик шав,
15 Ва ҳамин ки акси садои кадамҳоро аз сари дарахтони тут бишнавӣ, дарҳол ба ҷанг баро, зеро ки он вақт Худо пешопеши ту берун хоҳад омад, то ки ба ӯрдуи фалиштиён шикаст расонад».
16 Ва Довуд онҷунон, ки Худо ба ӯ амр фармуд, амал намуд, ва ба ӯрдуи фалиштиён аз Ҷибъӯн то Ҷозро шикаст расониданд.
17 Ва номи Довуд дар ҳамаи кишварҳо шӯҳрат ёфт, ва Худованд тарси ӯро бар ҳамаи халқҳо паҳн кард.
15БОБИ ПОНЗДАҲУМ
Довуд дар бораи кӯчонидани сандуқ фармон медиҳад.
1 Ва ӯ барои худ хонаҳо дар шаҳри Довуд сохт, ва барои сандуқи Худо маконе тайёр кард, ва хаймае барои он барпо намуд.
2 Он гоҳ Довуд гуфт, ки ғайр аз левизодагон касе сандуқи Худоро набардорад, зеро Худованд онҳоро баргузидааст, то ки сандуқи Худоро бардоранд, ва хизмати онро ба сурати абадӣ ба ҷо оваранд.
3 Ва Довуд тамоми Исроилро дар Ерусалим ҷамъ кард, то ки сандуқи Худовандро ба маконе ки барои он тайёр карда буд, бароранд.
4 Ва Довуд писарони Ҳорун ва левизодагонро ҷамъ кард:
5 Аз банӣ‐Қаҳот — Уриили сардор ва саду бист нафар бародаронашро;
6 Аз банӣ‐Марорӣ — Асоёи сардор ва дусаду бист нафар бародаронашро;
7 Аз банӣ‐Ҷершӯн — Юили сардор ва саду сӣ нафар бародаронашро;
8 Аз банӣ‐Элисофон — Шамаъёи сардор ва дусад нафар бародаронашро;
9 Аз банӣ Ҳебрӯн — Алиили сардор ва ҳаштод нафар бародаронашро;
10 Аз банӣ‐Узиил — Аминодоби сардор ва саду дувоздаҳ нафар бародаронашро.
11 Ва Довуд коҳинон Содӯқ ва Абьётор ва левизодагон Уриил, Асоё ва Юил, Шамаъё ва Алиил ва Аминодобро даъват намуда,
12 Ба онҳо гуфт: «Шумо сардорони хонаводаҳои левизодагон ҳастед, пас шумо ва бародарони шумо худро тақдис намоед, ва сандуқи Худованд Худои Исроилро ба маконе ки барояш тайёр кардаам, бардошта биёред,
13 Зеро, азбаски бори аввал шумо онро набардоштед, Худованд Худои мо моро зарба зад, чунки онро бар тибқи қонун толиб нашудем».
14 Ва коҳинон ва левизодагон худро тақдис карданд, то ки сандуқи Худованд Худои Исроилро бардошта биёранд.
15 Ва писарони левизодагон ончунон, ки Мусо бар тибқи каломи Худованд амр фармуда буд, дастакҳои сандуқи Худоро бар китфҳои худ гузошта, онро бардоштанд.
16 Ва Довуд ба сардорони левизодагон амр фармуд, ки бародарони муғаннии худро бо асбоби мусиқӣ: бо удҳо ва барбатҳо ва санҷҳо таъин намоянд, то ки онҳо бо овози баланд суруд хонда, мардумро ба ваҷд оваранд.
17 Ва левизодагон Ҳеймон ибни Юил, ва аз бародарони вай — Ософ ибни Боракьёҳу, ва аз бародарони онҳо, аз банӣ‐Марорӣ, Эйтон ибни Қушоёҳуро таъин карданд;
18 Ва бо онҳо бародарони дараҷаи дуюми онҳо: Закарьёҳу ва Бен ва Яазиил ва Шамиромӯт ва Яҳиил ва Уннӣ ва Элиоб ва Баноёҳу ва Маасиёҳу ва Маттитьёҳу ва Элифалиҳу ва Миқниёҳу ва Убайд‐Адӯм ва Яиилро, ки дарбон буданд;
19 Ва муғанниён: Ҳеймон ва Ософ ва Эйтонро бо санҷҳои мисин, то ки бизананд;
20 Ва Закарьё ва Азиил ва Шамиромӯт ва Яҳиил ва Уннӣ ва Элиоб ва Маасиёҳу ва Баноёҳуро бо удҳо бар сози аломӯт;
21 Ва Маттитьёҳу ва Элифалиҳу ва Миқниёҳу ва Убайд‐Адӯм ва Яиил ва Азазьёҳуро бо барбатҳо бар сози ҳашттор, то ки якканавозӣ кунанд.
22 Ва Кананьёҳу сардори левизодагон дар сурудгӯӣ буд, ва ба муғанниён роҳбарӣ мекард, чунки дар ин кор маҳорат дошт.
23 Ва Боракьё ва Элқоно дарбонони назди сандуқ буданд.
24 Ва Шабаньёҳу ва Йӯшофот ва Натанъил ва Амосай ва Закарьёҳу ва Баноёҳу ва Элиозар, ки коҳин буданд, пеши сандуқи Худо карнай менавохтанд. Ва Убайд‐Адӯм ва Яҳиё дарбонони назди сандуқ буданд.
Сандуқ ба шаҳри Довуд оварда шуд.
25 Ва Довуд ва пирони Исроил ва мириҳазорон рафтанд, то ки сандуқи аҳди Худовандро аз хонаи Убайд‐Адӯм бо шодмонӣ бардошта биёранд.
26 Ва чун Худо ба левизодагони бардорандаи сандуқи аҳди Худованд мададгор шуд, ҳафт наргов ва ҳафт қӯчқорро қурбонӣ карданд.
27 Ва Довуд либосе аз катони нозук пӯшида буд, ва ҳамчунин ҳамаи левизодагони бардорандаи сандуқ, ва муғанниён, ва Кананьё, ки ба сурудгӯии муғанниён сардорӣ мекард. Ва Довуд эфӯди катон дар бар дошт.
28 Ва тамоми Исроил сандуқи аҳди Худовандро бо нидоҳои шодӣ ва садоҳои шох, карнай ва санҷҳо бардошта мебурданд, ва уд ва барбат менавохтанд.
29 Ва ҳангоме ки сандуқи аҳди Худованд ба шаҳри Довуд дохил мешуд, Микал бинти Шоул аз тиреза нигоҳ карда, подшоҳ Довудро дид, ки рақсу бозӣ мекунад, дар дили худ аз ӯ нафрат намуд.
16БОБИ ШОНЗДАҲУМ
Ибодати ботантана.
Довуд мутрибонро пеши сандуқ таъин мекунад.
1 Ва сандуқи Худоро оварда, онро андаруни хаймае ки Довуд барои он барпо карда буд, гузоштанд, ва қурбониҳои сӯхтанӣ ва қурбониҳои саломатӣ ба ҳузури Худо тақдим карданд.
2 Ва Довуд тақдим кардани қурбониҳои сӯхтанӣ ва қурбониҳои саломатиро ба анҷом расонида, қавмро ба исми Худованд баракат дод.
3 Ва ба тамоми мардуми Исроил, аз мард то зан, ба ҳар кас якто нон, як порча гӯшт ва як кулчаи мавизӣ тақсим карда дод.
4 Ва баъзе аз левизодагонро пеши сандуқи Худованд барои хизматгузорӣ таъин кард, то ки Худованд Худои Исроилро зикр намоянд ва ҳамд гӯянд ва мадҳ кунанд:
5 Ософ — сардор, ва баъд аз ӯ дуюмин — Закарьё, ва Яиил ва Шамиромӯт ва Яҳиил ва Маттитьё ва Элиоб ва Баноёҳу ва Убайд‐Адӯм ва Яиил — бо асбоби уд ва барбатҳо, ва Ософ барои навохтани санҷҳо,
6 Ва коҳинон Баноёҳу ва Яҳазиил, ки доимо пеши сандуқи аҳди Худованд карнай менавохтанд.
Таронаи шукронаи Довуд.
7 Дар ҳамон рӯз Довуд бори аввал ба Ософ ва бародаронаш амр фармуд, ки Худовандро ҳамд гӯянд.
8 «Худовандро ҳамд гӯед, исми Ӯро бихонед,
корҳои Ӯро дар миёни қавмҳо шӯҳрат диҳед!
9 Дар шаъни Ӯ суруд гӯед, дар шаъни Ӯ бинавозед,
ҳамаи корҳои аҷоиби Ӯро ҳикоят кунед!
10 Бо исми муқаддаси Ӯ фахр намоед,
бигзор дили толибони Худованд шод гардад!
11 Худованд ва қудрати Ӯро толиб бошед,
рӯи Ӯро ҳамеша биҷӯед!
12 Корҳои аҷоиберо, ки Ӯ кардааст, ба ёд оваред,
мӯъҷизоти Ӯ ва довариҳои даҳони Ӯро,
13 Эй насли бандаи Ӯ Исроил,
эй писарони Яъқуби баргузидаи Ӯ!
14 Ӯ Худованд Худои мост,
довариҳои Ӯ бар тамоми замин аст.
15 Аҳди Ӯро то абад ба ёд оваред,
каломеро, ки Ӯ барои ҳазор насл амр фармуд,
16 Он аҳдро, ки бо Иброҳим баст,
ва он қасамро, ки барои Исҳоқ ёд кард,
17 Ва онро барои Яъқуб қонун гардонид,
барои Исроил — аҳди ҷовидонӣ,
18 Яъне гуфт: „замини Канъонро ба ту хоҳам дод,
то ки ҳиссаи мероси шумо гардад,“ —
19 Дар сурате ки шумо мардуми камшумор будед,
ба миқдори каме дар он ҷо ғариб будед.
20 Ва онҳо аз халқе ба халқе овора шуда мегаштанд,
ва аз як мамлакат ба қавми дигар.
21 Аммо Ӯ нагузошт, ки касе онҳоро ба танг оварад,
ва подшоҳонро аз барои онҳо ҷазо дод:
22 „Ба масеҳони Ман даст нарасонед,
ва ба анбиёи Ман бадӣ накунед!“
23 Дар шаъни Худованд суруд гӯед, эй тамоми аҳли замин!
Наҷоти Ӯро рӯз ба рӯз башорат диҳед!
24 Ҷалоли Ӯро дар миёни халқҳо баён намоед,
ва корҳои аҷоиби Ӯро дар миёни ҳамаи қавмҳо!
25 Зеро ки Худованд бузург аст ва бениҳоят мамдӯҳ,
ва Ӯ саҳмгин аст бар ҳамаи худоён.
26 Зеро ки ҳамаи худоёни қавмҳо бутҳоянд,
вале Худованд осмонро офаридааст.
27 Шукӯҳ ва шавкат ба ҳузури Ӯст,
қувват ва шодмонӣ дар макони Ӯст.
28 Худовандро васф гӯед, эй қабилаҳои қавмҳо,
дар шаъни Худованд васфи ҷалол ва қувватро гӯед!
29 Дар шаъни Худованд васфи ҷалоли исми Ӯро гӯед,
ҳадия биёред ва ба ҳузури Ӯ биёед,
ба Худованд дар шавкати қудсият саҷда баред!
30 Пеши Ӯ биларзед, эй тамоми аҳли замин;
дуньё низ устувор шудааст, фурӯ нахоҳад ғалтид.
31 Бигзор осмон хурсандӣ кунад, ва замин ба ваҷд ояд,
ва халқҳо гӯянд: „Худованд подшоҳӣ мекунад“.
32 Бигзор баҳр ва ҳар чи дар он аст, хурӯш бардорад,
саҳро ва ҳар чи дар он аст, шод гардад.
33 Он гоҳ дарахтони ҷангал ба ҳузури Худованд тараннум хоҳанд кард,
зеро ки Ӯ меояд, то ки заминро доварӣ намояд.
34 Худовандро ҳамд гӯед, зеро ки некӯст,
зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст!
35 Ва бигӯед: „Моро наҷот деҳ, эй Худои наҷоти мо,
ва моро ҷамъ намо, ва моро аз миёни халқҳо раҳоӣ бидеҳ,
то ки исми қуддуси Туро ҳамд гӯем,
аз ҷалоли Ту фахр намоем.
36 Муборак аст Худованд Худои Исроил,
аз азал то абад!“»
Ва тамоми қавм гуфтанд: «Омин!» Ва Худовандро мадҳ карданд.
37 Ва ӯ дар он ҷо, пеши сандуқи аҳди Худованд, Ософ ва бародаронашро гузошт, то ки пеши сандуқ ҳамеша бо кори ҳаррӯза машғул бошанд;
38 Ва Убайд‐Адӯм ва бародаронашро, ки шасту ҳашт нафар буданд, ва Убайд‐Адӯм ибни Едутун ва Ҳӯсоро — ба вазифаи дарбонон;
39 Ва Содӯқи коҳин ва бародарони коҳинашро — пеши маскани Худованд бар баландие ки дар Ҷибъӯн буд,
40 То ки бар қурбонгоҳи қурбонии сӯхтанӣ барои Худованд ҳамеша, ҳар субҳ ва ҳар шом, қурбониҳои сӯхтанӣ тақдим кунанд, бар тибқи ҳар он чи дар Тавроти Худованд, ки онро ба Исроил амр фармудааст, навишта шудааст;
41 Ва бо онҳо Ҳеймон ва Едутун ва дигар баргузидагонро, ки номбар шудаанд, то ки Худовандро ҳамд гӯянд, зеро ки эҳсони Ӯ то абад аст;
42 Ва бо онҳо Ҳеймон ва Едутунро бо карнайҳо ва санҷҳо, то ки навозандагони асбоби мусиқӣ дар хизмати Худо бошанд; ва писарони Едутунро, то ки дарвозаро посбонӣ намоянд.
43 Ва тамоми қавм ҳар яке ба хонаи худ рафтанд; ва Довуд баргашт, то ки аҳли байти худро баракат диҳад.
17БОБИ ҲАФДАҲУМ
Довуд ба сохтани маъбад тайёрӣ мебинад.
1 Ва ҳангоме ки Довуд дар хонаи худ менишаст, Довуд ба Нотони набӣ гуфт: «Инак, ман дар хонаи арзӣ сокин ҳастам, вале сандуқи аҳди Худо зери чодаре мебошад».
2 Ва Нотон ба Довуд гуфт: «Ҳар он чи дар дилат бошад, ба амал овар, зеро ки Худо бо туст».
3 Вале дар ҳамон шаб каломи Худо бар Нотон нозил шуда, гуфт:
4 «Рафта, ба бандаи Ман Довуд бигӯй: „Худованд чунин мегӯяд: ту хонае барои сукунати Ман бино нахоҳӣ кард,
5 Зеро Ман аз рӯзе ки Исроилро берун овардаам, то имрӯз дар хонае сокин нашудаам, балки аз хайма ба хайма ва аз маскан ба маскан гардиш кардаам.
6 Дар ҳар ҷое ки бо тамоми Исроил гардиш кардаам, оё ба ягон довари Исроил, ки чаронидани қавми Худро ба вай амр фармуда будам, сухане ба забон ронда, гуфтаам: чаро барои Ман хонаи арзӣ бино накардед?“
Ваҳйи Худованд ба Довуд.
7 Ва алҳол ба бандаи Ман Довуд чунин бигӯй: „Худованди лашкарҳо чунин мегӯяд: Ман туро аз чарогоҳ, аз ақиби гӯсфандон гирифтам, то ки бар қавми Ман Исроил раис бошӣ.
8 Ва ба ҳар ҷое ки мерафтӣ, бо ту будам, ва ҳамаи душманонатро аз пеши ту маҳв намудам, ва барои ту номе, мисли номи бузургоне ки бар замин ҳастанд, ба вуҷуд овардам.
9 Ва барои қавми Худ Исроил маконе муқаррар намудам, ва онҳоро шинондам, то ки дар он сокин гардида, дигар безобита нашаванд, ва бадкорон дигар онҳоро нобуд накунанд, мисли он ки дар замони пеш буд,
10 Ва мисли айёме ки доваронро бар кавми Худ Исроил таъин карда будам; ва Ман ҳамаи душманонатро мағлуб намудам, ва Ман ба ту хабар медиҳам, ки Худованд хонае барои ту бино хоҳад кард.
11 Ва ҳангоме ки рӯзҳои ту анҷом ёфта, ту назди падарони худ биравӣ, Ман насли туро, ки аз писарони ту хоҳад буд, баъд аз ту пойдор гардонида, салтанати варо мустаҳкам хоҳам намуд.
12 Вай барои Ман хона бино хоҳад кард, ва Ман тахти варо то абад пойдор хоҳам гардонид.
13 Ман барои вай падар хоҳам буд, ва вай барои Ман писар хоҳад буд, ва Ман мархамати Худро аз вай дур нахоҳам кард, чунон ки онро аз касе ки пеш аз ту буд, дур кардам.
14 Ва Ман варо дар хонаи Худ ва дар салтанати Худ то абад хоҳам баргумошт, ва тахти вай то абад пойдор хоҳад буд“».
15 Ҳамаи ин суханон ва тамоми ин рӯъёро Нотон ба Довуд ҳикоят кард.
Дуои подшоҳ Довуд.
16 Ва подшоҳ Довуд омада, ба ҳузури Худованд нишаст, ва гуфт: «Эй Худованд Худо, ман кистам ва хонадони ман чист, ки маро ба ин мартаба расонидаӣ?
17 Ва ин дар назарат, эй Худо, кам намудааст, ва Ту дар бораи ояндаи дури хонадони бандаат сухан рондаӣ ва ба ман чун ба одами баландмартабае назар кардаӣ, эй Худованд Худо!
18 Ва Довуд дигар ба Ту дар бораи сарафрозии бандаи Ту чӣ метавонад бигӯяд? Ту, охир, бандаи Худро мешиносӣ!
19 Худовандо, Ту ба хотири бандаи Худ ва бар тибқи дили Худ тамоми ин бузургиро ба амал овардаӣ, то ки ҳамаи бузургиҳоро зоҳир намоӣ.
20 Худовандо, дар ҳар он чи мо бо гӯшҳои худ шунидаем, чизе монанди Ту нест, ва ҷуз аз Ту Худое нест.
21 Ва кист, ки мисли қавми Ту Исроил бошад, ки онҳо бар рӯи замин халқи ягонае ҳастанд, ки наздашон Худо омадааст, то ки онҳоро фидия дода гирифта, барои Худ қавм гардонад, то ки Ту бо корҳои бузург ва саҳмгин барои Худ исме пайдо кунӣ ва халқҳоро аз пеши қавми Худ, ки аз Миср фидия дода гирифтаӣ, бадар биронӣ.
22 Ва қавми Худ Исроилро барои Худ то абад қавм гардондӣ, ва Ту, эй Худованд, Худои онҳо шудӣ.
23 Ва алҳол, эй Худованд, бигзор каломе ки Ту дар бораи бандаи Худ ва хонадони вай ба забон рондаӣ, то абад пойдор бошад, ва он чи гуфтаӣ, ба ҷо овар.
24 Ва исми Ту то абад пойдор ва муаззам бошад, то бигӯянд: „Худованди лашкарҳо, Худои Исроил, Худо бар Исроил аст“. Ва бигзор хонадони бандаат Довуд ба ҳузури Ту пойдор бошад.
25 Азбаски Ту, эй Худо, гӯшраси бандаи Худ намудаӣ, ки хонае барояш бино хоҳӣ кард, бинобар ин бандаат ҷуръат пайдо кард, ки назди Ту дуо бигӯяд.
26 Ва алҳол, эй Худованд, Ту Худо ҳастӣ, ва Ту дар бораи бандаи Худ ин некиро ба забон рондаӣ.
27 Ва алҳол Ту таваҷҷӯҳ намудаӣ, ки хонадони бандаатро баракат диҳӣ, то ки он то абад дар ҳузури Ту бошад; зеро ки Ту, эй Худованд, онро баракат додаӣ, ва он то абад муборак хоҳад буд».
18БОБИ ҲАЖДАҲУМ
Мустаҳкам шудани салтанати Довуд.
1 Ва баъд аз ин Довуд ба фалиштиён зарба расонида, онҳоро мағлуб кард, ва Ҷат ва қасабаҳояшро аз дасти фалиштиён гирифт.
2 Ва ба Мӯоб шикаст расонид, ва мӯобиён бандагони хироҷгузори Довуд гардиданд.
3 Ва Довуд ба Ҳададозар, подшоҳи Сӯбо, вақте ки вай мерафт, то ҳукмронии худро назди наҳри Фурот устувор гардонад, дар Ҳамот шикаст расонид.
4 Ва Довуд ҳазор ароба ва ҳафт ҳазор савора ва бист ҳазор пиёда аз вай гирифт, ва Довуд ҳамаи аспони аробаҳоро пай кард, вале аз онҳо барои сад ароба нигоҳ дошт.
5 Ва арамиёни Димишқ ба мадади Ҳададозар, подшоҳи Сӯбо, омаданд, ва Довуд аз арамиён бисту ду ҳазор нафарро кушт.
6 Ва Довуд дар Арами Димишқ волиёнро гузошт, ва арамиён бандагони хироҷгузори Довуд гардиданд. Ва Худованд Довудро ба ҳар ҷое ки вай мерафт, ёварӣ менамуд.
7 Ва Довуд сипарҳои тиллоро, ки бар навкарони Ҳададозар буд, гирифта, ба Ерусалим овард.
8 Ва аз Тибҳат ва Кӯн, ки шаҳрҳои Ҳададозар буд, Довуд миси бағоят зиёде гирифт, ки аз он Сулаймон ҳавзи мисин ва сутунҳо ва колои мисин сохт.
9 Ва Тӯу, подшоҳи Ҳамот, шунид, ки Довуд тамоми лашкари Ҳададозар, подшоҳи Сӯборо мағлуб кардааст.
10 Ва писари худ Ҳадӯромро назди подшоҳ Довуд фиристод, то ки ба ӯ салом расонад ва ӯро муборакбод гӯяд, ба муносибати он ки бо Ҳададозар ҷанг карда, варо мағлуб намудааст, — зеро ки Ҳададозар ба муқобили Тӯу бисьёр меҷангид, — бо ҳар навъ зарфҳои тилло ва нуқра ва мис.
11 Ва подшоҳ Довуд онҳоро низ барои Худованд вақф намуд, бо якҷоягии нуқра ва тиллое ки аз ҳамаи халқҳо: аз Адӯм ва Мӯоб ва банӣ‐Аммӯн ва фалиштиён ва Амолеқ гирифта буд.
12 Ва Абшай ибни Саруё аз адӯмиён дар водии Намак ҳаждаҳ ҳазор нафарро кушт;
13 Ва дар Адӯм волиёнро гузошт, ва ҳамаи адӯмиён бандагони Довуд гардиданд; ва Худованд Довудро ба ҳар ҷое ки вай мерафт, ёварӣ менамуд.
14 Ва Довуд бар тамоми Исроил подшоҳӣ мекард, ва бар тамоми қавми худ доварӣ ва инсофро ба амал меовард.
15 Ва Юоб ибни Саруё сарлашкар буд, ва Еҳӯшофот ибни Аҳилуд — вақоеънавис.
16 Ва Содӯқ ибни Аҳитуб ва Абималик ибни Абьётор коҳин буданд; ва Шавшо котиб буд.
17 Ва Баноёҳу ибни Еҳӯёдоъ бар каритиён ва фалитиён гумошта буд; ва писарони Довуд назди подшоҳ садрнишин буданд.
19БОБИ НУЗДАҲУМ
Ҷанг бар зидди банӣ‐Аммӯн бо сардории Юоб.
1 Ва баъд аз он чунин воқеъ шуд, ки Ноҳош, подшоҳи банӣ‐Аммӯн, мурд, ва писараш ба ҷои вай подшоҳ шуд.
2 Ва Довуд гуфт: «Ба Ҳонун ибни Ноҳош эҳсон хоҳам намуд, чунки падари вай ба ман эҳсон карда буд». Ва Довуд қосидон фиристод, то ки ба вай дар бораи падараш таъзия баён намоянд; ва навкарони Довуд ба замини банӣ‐Аммӯн назди Ҳонун омаданд, то ки ба вай таъзия баён намоянд.
3 Вале сарварони банӣ‐Аммӯн ба Ҳонун гуфтанд: «Оё ба гумони ту Довуд падаратро эҳтиром менамуд, ки баёнкунандагони таъзияро назди ту фиристодааст? Навкарони вай, охир, назди ту барои он омадаанд, ки мамлакатро тафтиш ва таҳқиқ ва ҷосусӣ кунанд!»
4 Ва Ҳонун бандагони Довудро гирифта, ришашонро тарошид, ва либосашонро то нисфаш, яъне аз поён то суринашон бурида партофт, ва онҳоро фиристод.
5 Ва рафта, дар бораи ин одамон ба Довуд хабар доданд, ва ӯ ба пешвози онҳо фиристод, зеро ки ин одамон бағоят хиҷил буданд; ва подшоҳ гуфт: «Дар Ериҳӯ бимонед, то вақте ки ришҳотон калон шавад, ва баъд аз он хоҳед баргашт».
6 Ва банӣ‐Аммӯн диданд, ки дар назари Довуд нафратангез гардиданд; ва Ҳонун ва банӣ‐Аммӯн ҳазор киккар нуқра фиристоданд, то ки аз арамиёни Наҳрайн ва аз арамиёни Маъко ва аз Сӯбо барои худ аробаҳо ва саворон киро кунанд.
7 Ва сию ду ҳазор ароба ва подшоҳи Маъкоро бо қавмаш барои худ киро карданд, ва онҳо омада, назди Мидбо ӯрду заданд; ва банӣ‐Аммӯн аз шаҳрҳои худ ҷамъ шуда, барои ҷанг омаданд.
8 Ва Довуд инро шунида, Юоб ва тамоми лашкари далеронро фиристод.
9 Ва банӣ‐Аммӯн берун омада, назди дарвозаи шаҳр барои ҷанг саф кашиданд, ва подшоҳоне ки омада буданд, дар саҳро алоҳида мавқеъ гирифтанд.
10 Ва Юоб дид, ки ба муқобили ӯ ҳам аз пеш ва ҳам аз ақиб барои ҷанг омода шудаанд; ва ӯ аз ҳамаи гузинони Исроил фавҷе интихоб намуда, бар зидди арамиён саф кашид.
11 Ва бақияи қавмро ба дасти бародараш Абшай супурд, то ки бар зидди банӣ‐Аммӯн саф кашанд.
12 Ва гуфт: «Агар арамиён аз ман зӯр бароянд, ба мадади ман биё, ва агар банӣ‐Аммӯн аз ту зӯр бароянд, ман ба мадади ту хоҳам омад;
13 Далер бош, ва мо барои қавми худ ва барои шаҳрҳои Худои худ далерона хоҳем ҷангид, ва Худованд он чиро, ки дар назараш писанд ояд, ба амал хоҳад овард».
14 Ва Юоб бо қавме ки ҳамроҳи ӯ буданд, ба ҷанги зидди арамиён шурӯъ кард, ва онҳо аз пеши ӯ рӯ ба гурез оварданд.
15 Ва банӣ‐Аммӯн диданд, ки арамиён рӯ ба гурез оварданд, онҳо низ аз пеши Абшай гурехта, ба шаҳр дохил шуданд; ва Юоб ба Ерусалим омад.
16 Ва чун арамиён диданд, ки пеши Исроил мағлуб гардиданд, қосидон фиристода, арамиёнеро, ки дар он тарафи наҳр буданд, берун оварданд, ва Шуфак, сарлашкари Ҳададозар, пешопеши онҳо мерафт.
Довуд ба лашкар сардорӣ мекунад.
17 Ва ба Довуд хабари ин расид, ва ӯ тамоми Исроилро ҷамъ кард, ва аз Урдун убур намуда, назди онҳо омад, ва ба муқобили онҳо саф кашид; ва Довуд бар зидди арамиён ба ҷанг шурӯъ намуд, ва онҳо бо ӯ ҷанг карданд.
18 Ва арамиён аз пеши Исроил рӯ ба гурез оварданд, ва Довуд ҳафт ҳазор сарбози аробагард ва чил ҳазор пиёдаро аз арамиён кушт, ва Шуфаки сарлашкарро ба қатл расонид.
19 Ва чун навкарони Ҳададозар диданд, ки пеши Исроил мағлуб гардиданд, бо Довуд сулҳ баста, ба ӯ тобеъ шуданд; ва арамиён минбаъд нахостанд, ки банӣ‐Аммӯнро дастгирӣ кунанд.
20БОБИ БИСТУМ
Довуд ва Юоб Раббаро забт менамоянд.
1 Ва баъд аз интиҳои сол, яъне баҳорон, вақте ки подшоҳон берун мераванд, то ки биҷанганд, чунин воқеъ шуд, ки Юоб қуввати лашкарро ба кор бурда, кишвари банӣ‐Аммӯнро торумор сохт, ва омада, Раббаро муҳосира кард, вале Довуд дар Ерусалим буд, ва Юоб Раббаро забт намуд, ва онро валангор кард.
2 Ва Довуд тоҷи подшоҳи онҳоро аз сари вай гирифт, ки вазнаш як киккар буд, ва санги гаронбаҳое дошт, ва онро ба сари Довуд гузоштанд; ва ӯ ғанимати бағоят зиёде аз шаҳр берун овард.
3 Ва қавмеро, ки дар он буданд, берун овард, ва онҳоро ба корҳои маҷбурӣ бо арраҳо ва ғаллакӯбакҳои оҳанин ва табарзинҳо баргумошт; ва бо ҳамаи шаҳрҳои банӣ‐Аммӯн чунин амал кард; ва Довуд ва тамоми қавм ба Ерусалим баргаштанд.
Ҷанг бо фалиштиён.
4 Ва баъд аз он, ҷанге бо фалиштиён дар Ҷозар рӯй дод; он вақт Сибкаи ҳушотӣ Сифайро, ки аз авлоди рафоим буд, кушт; ва онҳо ба сари итоат омаданд.
5 Ва боз ҷанге бо фалиштиён рӯй дод, ва Элҳонон ибни Ёир Лаҳмиро, ки бародари Ҷольёти ҷаттӣ буд, ва дастаи найзааш мисли наварди молбофон буд, кушт.
6 Ва боз ҷанге дар Ҷат рӯй дод; ва марди бузургҷуссае буд, ки дасту поҳояш ҳар яке шаш ангушт дошт, — ҷамъ бисту чорто; вай низ аз авлоди Рофо буд.
7 Ва ҳангоме ки вай Исроилро дашном медод, Йӯнотон ибни Шимъо, бародари Довуд, варо кушт.
8 Инҳо барои Рофо дар Ҷат зоида шуда буданд, ва аз дасти Довуд ва навкаронаш фурӯ ғалтиданд.
21БОБИ БИСТУ ЯКУМ
Саршумории қавм ба Худо писанд наомад. Вабо.
1 Ва шайтон бар Исроил қиём намуда, Довудро иғво дод, ки аҳли Исроилро дар шумор оварад.
2 Ва Довуд ба Юоб ва сарварони қавм гуфт: «Рафта, аҳли Исроилро аз Беэр‐Шобаъ то Дон саршуморӣ намоед, ва ба ман маълум кунед, то ки шумораи онҳоро бидонам».
Юоб ба саршуморӣ эрод мегирад.
3 Ва Юоб гуфт: «Бигзор Худованд шумораи қавми Худро аз он қадар, ки ҳаст, сад баробар зиёд кунад! Эй оғоям подшоҳ, оё ҳамаи онҳо навкарони оғоям нестанд? Пас чаро ин корро хоҳон аст? Ва чаро ин сабаби гуноҳи Исроил бишавад?»
4 Вале сухани подшоҳ бар Юоб ғолиб омад; ва Юоб берун рафта, дар тамоми Исроил гардиш кард, ва ба Ерусалим омад;
5 Ва Юоб рӯйхати саршумории қавмро ба Довуд пешниҳод кард; ва аз тамоми Исроил ҳазор карат ҳазор ва сад ҳазор нафар мардони шамшерзан, ва аз Яҳудо чорсаду ҳафтод ҳазор нафар мардони шамшерзан буданд.
6 Вале ӯ левизодагон ва биньёминиёнро андаруни онҳо дар шумор наовард, зеро ки сухани подшоҳ барои Юоб нафратангез буд.
7 Ва ин кор дар назари Худо бад буд, ва Ӯ Исроилро зарба зад.
8 Ва Довуд ба Худо гуфт: «Бо ин коре ки кардам, бағоят гуноҳкор шудам; ва алҳол аз гуноҳи бандаи Худ гузароӣ намо, зеро ки бағоят беақлона рафтор кардам».
9 Ва Худованд ба Ҷод, ки пешбини Довуд буд, сухан ронда, гуфт:
10 «Бирав ва ба Довуд сухан ронда, бигӯй: „Худованд чунин мегӯяд: Ман се чизро ба ту таклиф мекунам; яке аз онҳоро ба худ интихоб намо, то ки бар ту ба амал оварам“».
11 Ва Ҷод назди Довуд омад, ва ба ӯ гуфт: «Худованд чунин мегӯяд: „Барои худ интихоб намо:
12 Ё се сол қаҳтӣ рӯй диҳад, ва ё се моҳ аз пеши душманонат бигрезӣ, ва шамшери душманонат ба ту бирасад, ва ё шамшери Худованд ва вабо дар замин ҳукмфармо гардад, ва фариштаи Худованд дар тамоми ҳудуди Исроил ба ҳалокат бирасонад“. Ва алҳол мулоҳиза намо, ки ба Фиристандаи худ чӣ ҷавобе гардонам».
13 Ва Довуд ба Ҷод гуфт: «Ман дар ғояти тангӣ ҳастам; беҳтар аст, ки ба дасти Худованд афтам, зеро ки марҳамати Ӯ бузург аст; вале ба дасти одамизод наафтам».
14 Ва Худованд бар Исроил вабо фиристод, ва аз исроилиён ҳафтод ҳазор нафар мурданд.
15 Ва Худо фариштае ба Ерусалим фиристод, то ки онро ба ҳалокат бирасонад; ва ҳангоме ки вай мехост ба расонидани ҳалокат шурӯъ намояд, Худованд дида, аз ин офат пушаймон шуд, ва ба фариштаи ҳалокатовар гуфт: «Басанда аст, акнун дасти худро боздор!» Ва фариштаи Худованд назди хирмангоҳи Орнони ябусӣ истода буд.
16 Ва Довуд чашмонашро боло карда, фариштаи Худовандро дид, ки дар миёни замин ва осмон истодааст, ва шамшери бараҳна дар дасташ бар Ерусалим дароз карда шудааст; ва Довуд ва пироне ки палос дар бар доштанд, бар рӯи худ афтоданд.
17 Ва Довуд ба Худо гуфт: «Ман, охир, барои саршумории қавм амр фармудаам, ва ман ҳамонам, ки гуноҳ кардаам, ва бадкорӣ намудаам, вале ин гӯсфандон чӣ кардаанд? Эй Худованд Худои ман! Бигзор дасти Ту бар ман ва бар хонадони падарам бошад, вале на бар қавми Ту барои нобуд кардани вай».
Довуд хирмангоҳи Орнонро мехарад.
18 Ва фариштаи Худованд ба Ҷод гуфт, ки вай ба Довуд бигӯяд, ки Довуд баромада, дар хирмангоҳи Орнони ябусӣ қурбонгоҳе барои Худованд барпо намояд.
19 Ва Довуд бар тибқи сухани Ҷод, ки вай ба исми Худованд гуфта буд, баромад.
20 Ва Орнон рӯ гардонида, фариштаро дид, ва чор писараш, ки бо ӯ буданд, пинҳон шуданд; ва Орнон гандум мекӯфт.
21 Ва Довуд назди Орнон омад, ва Орнон назар андохта, Довудро дид, ва аз хирмангоҳ берун омада, ба Довуд рӯ ба замин афтода саҷда бурд.
22 Ва Довуд ба Орнон гуфт: «Ҷои хирмангоҳро ба ман бидеҳ, то ки қурбонгоҳе дар он барои Худованд барпо намоям; онро ба қимати пурра ба ман бидеҳ, то ки вабо аз қавм дур шавад».
23 Ва Орнон ба Довуд гуфт: «Онро барои худ бигир; бигзор оғоям подшоҳ он чи дар назараш писанд ояд, ба амал оварад; инак, ман говҳоро барои қурбонии сӯхтанӣ, ва асбоби ғаллакӯбиро барои ҳезум, ва гандумро барои ҳадияи ордӣ медиҳам, — ҳамаашро бахшиш мекунам».
24 Вале подшоҳ Довуд ба Орнон гуфт: «Не, балки ба қимати пурра хоҳам харид, зеро он чиро, ки аз они туст, барои Худованд нахоҳам гирифт, ва он чиро, ки муфт бошад, ҳамчун қурбонии сӯхтанӣ тақдим нахоҳам кард».
25 Ва Довуд барои он ҷой ба вазни шашсад сиқл ба Орнон тилло дод.
26 Ва дар он ҷо Довуд қурбонгоҳе барои Худованд бино карда, қурбонии сӯхтанӣ ва қурбонии саломатӣ тақдим намуд, ва сӯи Худованд хонд, ва Ӯ варо иҷобат намуда, бар қурбонгоҳи қурбонии сӯхтанӣ оташе аз осмон фиристод.
27 Ва Худованд ба фаришта амр фармуд, ва вай шамшери худро ба ғилофаш баргардонид.
28 Дар он замон, чун Довуд дид, ки Худованд ӯро дар хирмангоҳи Орнони ябусӣ иҷобат намуд, дар он ҷо қурбонӣ мекард.
29 Вале маскани Худованд, ки онро Мусо дар биёбон сохта буд, ва қурбонгоҳи қурбонии сӯхтанӣ дар он замон бар баландии Ҷибъӯн буд.
30 Ва Довуд наметавонист назди он биравад, то ки аз Худо пурсон кунад, чунки аз шамшери фариштаи Худованд тарсида буд.
22БОБИ БИСТУ ДУЮМ
Довуд барои маъбад масолеҳ тайёр мекунад.
1 Ва Довуд гуфт: «Ин аст хонаи Худованд Худо ва ин аст қурбонгоҳи қурбонии сӯхтанӣ барои Исроил».
2 Ва Довуд амр фармуд, ки ғарибонро, ки дар замини Исроил мебошанд, дар як ҷо ҷамъ кунанд, ва ӯ сангтарошонро таъин кард, то ки сангҳо барои сохтани хонаи Худо битарошанд.
3 Ва Довуд оҳани зиёде барои мехҳо, барои табақаҳои дарвозаҳо ва барои ошиқ‐маъшуқҳо тайёр кард, ва миси зиёде низ, ки вазнаш маълум набуд,
4 Ва дарахтони арз, ки сону шумор надошт, зеро ки сидӯниён ва сӯриён дарахтони арз барои Довуд бисьёр оварда буданд.
5 Ва Довуд гуфт: «Писарам Сулаймон ҷавон ва нозук аст, ва хонае ки барои Худованд бино кардан лозим аст, бояд бағоят азим, номӣ ва мӯҳташам дар назари ҳамаи кишварҳо бошад; пас, барои ӯ ман тайёр мекунам». Ва Довуд пеш аз фавти худ масолеҳи зиёде тайёр кард.
Довуд ба Сулаймон дастурҳо оид ба сохтани маъбад медиҳад.
6 Ва писараш Сулаймонро хонда, ба вай амр фармуд, ки хонае барои Худованд Худои Исроил бино кунад.
7 Ва Довуд ба Сулаймон гуфт: «Эй писарам, муроди дили ман ин буд, ки хонае ба исми Худованд Худои худ бино кунам.
8 Вале каломи Худованд бар ман нозил шуда, гуфт: „Ту хуни зиёде рехтаӣ, ва ҷангҳои азиме кардаӣ; ту набояд хонае ба исми Ман бино кунӣ, зеро ки ба ҳузури Ман хуни бисьёре бар замин рехтаӣ.
9 Инак, писаре барои ту таваллуд хоҳад ёфт, ки вай марди осоиштае хоҳад буд, ва Ман ба вай аз ҳамаи душманони гирду атрофаш осоиштагӣ хоҳам бахшид; зеро ки номи вай Сулаймон хоҳад буд, ва Ман дар айёми вай ба Исроил сулҳ ва осоиштагӣ хоҳам бахшид.
10 Вай хонае ба исми Ман бино хоҳад кард, ва вай барои Ман писар хоҳад буд, ва Ман барои вай падар хоҳам буд, ва тахти салтанати варо бар Исроил то абад пойдор хоҳам гардонид“.
11 Алҳол, эй писарам, бигзор Худованд бо ту бошад, то ки комьёб гардида, хонаи Худованд Худои худро бино кунӣ, чунон ки Ӯ дар бораи ту гуфтааст;
12 Ва бигзор Худованд ба ту ақлу фаҳм ато фармояд, ва туро бар Исроил таъин кунад, то ки шариати Худованд Худои худро риоя намоӣ.
13 Он гоҳ ту комьёб хоҳӣ шуд, ба шарте ки фароиз ва дастурҳоеро, ки Худованд ба Мусо дар бораи Исроил амр фармудааст, риоя намуда ба амал оварӣ; пас, қавӣ ва далер бош, натарс ва ҳаросон нашав!
14 Ва инак, ман дар аҷзи худ барои хонаи Худованд сад ҳазор киккар тилло ва ҳазор ҳазор киккар нуқра тайёр кардаам, ва он қадар мис ва оҳан, ки вазнаш маълум нест, чунки бисьёр буд; ва чӯбу тахта ва сангҳо тайёр кардаам, ва ту бар онҳо илова намо.
15 Ва назди ту коргарони бисьёре ҳастанд: сангтарошон ва харротони санг ва чӯб, ва ҳар навъ ҳунармандон дар ҳар кори
16 Тилло, нуқра, мис ва оҳан сону шумор надоранд; пас, бархез ва амал намо, ва Худованд бо ту хоҳад буд».
Довуд ба сарварон васият мекунад, ки ба Сулаймон мадад расонанд.
17 Ва Довуд ба ҳамаи сарварони Исроил васият мекунад, ки ба писараш Сулаймон мадад расонанд:
18 «Худованд Худои шумо, охир, бо шумост, ва аз ҳар ҷониб ба шумо осоиштагӣ бахшидааст, зеро ки сокинони ин заминро ба дасти ман супурдааст, ва ин замин пеши Худованд ва пеши қавми Ӯ тобеъ гардидааст.
19 Алҳол дилҳо ва ҷонҳои худро омода намоед, то ки Худованд Худои худро ҷӯё бошед; ва бархоста, қудси Худованд Худоро бино кунед, то ки сандуқи аҳди Худованд ва колои муқаддаси Худоро ба хонае ки ба исми Худованд бино меёбад, бикӯчонед».
23БОБИ БИСТУ СЕЮМ
Довуд пеш аз фавташ Сулаймонро вориси худ мегардонад.
1 Ва Довуд пир ва солхӯрда шуд, ва писараш Сулаймонро бар Исроил подшоҳ кард.
Дастурҳо ба левизодагон ва ба насли Ҷершӯн.
2 Ва ҳамаи сарварони Исроил, ва коҳинон ва левизодагонро ҷамъ кард.
3 Ва левизодагон аз синни сисола ва болотар дар шумор оварда шуданд, ва шумораи онҳо, бар ҳасби сарҳои мардон, сию ҳашт ҳазор нафар буд.
4 Аз онҳо барои идора кардани корҳои хонаи Худованд бисту чор ҳазор нафар, ва нозирон ва доварон шаш ҳазор нафар буданд;
5 Ва чор ҳазор нафар дарбонон, ва чор ҳазор нафар шахсоне буданд, ки Худовандро ҳамду сано мегуфтанд, бо асбобе ки ман барои ҳамду сано сохтаам.
6 Ва онҳоро Довуд, бар ҳасби писарони Левӣ, яъне Ҷершӯн, Қаҳот ва Марорӣ, ба гурӯҳҳо тақсим кард.
7 Аз ҷершӯниён: Лаъдон ва Шимъӣ.
8 Писарони Лаъдон: сардорашон Яҳиил, ва сонӣ Зитом ва Юил — се нафар.
9 Писарони Шимъӣ: Шалӯмит ва Ҳазиил ва Ҳорон — се нафар; инҳо сардорони хонаводаҳои Лаъдон буданд.
10 Ва писарони Шимъӣ: Яҳат, Зизо ва Еуш ва Барио; инҳо, чор нафар, писарони Шимъӣ буданд.
11 Ва Яҳат сардор буд, ва Зизо — дуюм; ва Еуш ва Барио писарони бисьёр надоштанд, ва аз ин рӯ як хонавода шумурда шуданд.
Дар бораи насли Қаҳот.
12 Писарони Қаҳот — Амром, Йисҳор, Ҳебрӯн ва Узиил — чор нафар.
13 Писарони Амром: Ҳорун ва Мусо; ва Ҳорун ҷудо карда шуд, то ки ӯ ва писаронаш барои хизмати муқаддастарин ба сурати абадӣ тақдис ёбанд, ба ҳузури Худованд бухур бисӯзонанд, ба Ӯ хизмат кунанд ва ба исми Ӯ то абад баракат диҳанд.
14 Ва писарони Мусо, марди Худо, бо номи сибти Левӣ хонда шудаанд.
15 Писарони Мусо: Ҷершӯн ва Элиозар.
16 Писарони Ҷершӯн: Шабуил сардорашон буд.
17 Ва писарони Элиозар: Раҳабьё сардорашон буд. Ва Элиозар писарони дигар надошт; вале писарони Раҳабьё бағоят бисьёр буданд.
18 Писарони Йисҳор: Шалӯмит сардорашон буд.
19 Писарони Ҳебрӯн: Ериёҳу сардорашон буд, Амарьё — дуюм, Яҳазиил — сеюм, ва Еқамъом — чорум.
20 Писарони Узиил: Мико сардорашон буд, ва Ешиё — дуюм.
Дар бораи насли Марорӣ.
21 Писарони Марорӣ: Маҳлӣ ва Мушӣ; писарони Маҳлӣ: Элъозор ва Қиш.
22 Ва Элъозор мурд, ва ӯ писарон не, балки духтарон дошт, ва онҳоро писарони Қиш, бародарҳошон, ба занӣ гирифтанд.
23 Писарони Мушӣ: Маҳлӣ ва Эдар ва Йиремӯт — се нафар.
Вазифаҳои нави левизодагон.
24 Инҳоянд писарони Левӣ, мувофиқи хонадонҳои падарони онҳо, ва сардорони хонаводаҳо, мувофиқи саршумори ном ба номи онҳо, ки аз синни бистсола ва болотар вазифаҳои хизмати хонаи Худовандро ба ҷо меоварданд.
25 Зеро ки Довуд гуфт: «Худованд Худои Исроил ба қавми худ осоиштагӣ бахшидааст, ва Ӯ дар Ерусалим то абад сокин хоҳад буд,
26 Ва низ левизодагонро дигар ҳоҷат нест, ки маскан ва тамоми колои хизмати онро бардоранд».
27 Аз ин рӯ, бар тибқи суханони охирини Довуд, писарони Левӣ аз синни бистсола ва болотар дар шумор оварда шуданд,
28 Зеро ки мавқеи онҳо дар паҳлуи писарони Ҳорун буд, то ки хизмати хонаи Худовандро ба ҷо оварда, бар саҳнҳо ва бар ҳуҷраҳо, ва бар татҳири тамоми қудс, ва бар иҷрои ҳар хизмати хонаи Худо мутасаддӣ бошанд,
29 Ва низ бар нони тақдим, ва бар орди маҳин барои ҳадияи ордӣ, ва бар чалпакҳои фатирӣ, ва бар ҳадияҳои бирьён ва пухта, ва бар ҳар андозаи моеӣ ва вазн;
30 Ва ҳар субҳ омода шаванд, то ки Худовандро ҳамд гӯянд ва ситоиш намоянд, — ва ҳамчунин ҳар шом;
31 Ва дар ҳар вақти тақдим кардани қурбониҳои сӯхтанӣ барои Худованд дар шанбеҳо, навмоҳҳо ва идҳо, бар ҳасби шумораи онҳо, мувофиқи дастури оид ба онҳо, — доимо ба ҳузури Худованд бошанд;
32 Ва навбатдории хаймаи ҷомеъ, ва навбатдории қудс, ва навбатдории бародаронашон банӣ‐Ҳорунро дар хизмати хонаи Худованд нигаҳбонӣ кунанд.
24БОБИ БИСТУ ЧОРУМ
Банӣ‐Ҳорун бо куръа ба 24 навбат тақсим шуданд.
1 Ва ин аст тақсимоти банӣ‐Ҳорун: писарони Ҳорун: Нодоб ва Абиҳу, Элъозор ва Итомор.
2 Ва Нодоб ва Абиҳу пеш аз падари худ мурданд, ва онҳо писаре надоштанд; ва Элъозор ва Итомор коҳинӣ карданд.
3 Ва Довуд онҳоро, — ба ёрии Содӯқ аз банӣ‐Элъозор, ва Аҳималик аз банӣ‐Итомор, — ба навбатҳои онҳо дар хизматашон тақсим кард.
4 Ва дар миёни банӣ‐Элъозор мардони сардор назар ба банӣ‐Итомор бештар ёфт шуданд, пас онҳоро ба таври зерин тақсим карданд: аз банӣ‐Элъозор шонздаҳ сардори хонавода, ва аз банӣ‐Итомор ҳашт сардори хонавода.
5 Ва онҳоро ба воситаи қуръа тақсим карданд, — якеро бо дигаре, — зеро ки сарварони қудс ва сарварони хонаи Худо ҳам аз банӣ‐Элъозор буданд ва ҳам аз банӣ‐Итомор.
6 Ва Шамаъё ибни Натанъили котиб, ки аз левизодагон буд, номҳои онҳоро ба ҳузури подшоҳ ва сарварон, ва Содӯқи коҳин, ва Аҳималик ибни Абьётор, ва сардорони хонаводаҳои коҳинон ва левизодагон навишт; як хонавода аз банӣ‐Элъозор гирифта шуд, ва сонӣ аз банӣ‐Итомор гирифта шуд.
7 Ва қуръаи якум барои Еҳӯёриб баромад, дуюм — барои Едаъё;
8 Сеюм — барои Ҳорим, чорум — барои Саӯрим;
9 Панҷум — барои Малкиё, шашум — барои Миёмин;
10 Ҳафтум — барои Ҳаққӯс, ҳаштум — барои Абиё;
11 Нӯҳум — барои Ешуа, даҳум — барои Шаканьёҳу;
12 Ёздаҳум — барои Эльёшиб, дувоздаҳум — барои Ёқим;
13 Сездаҳум — барои Ҳуффо, чордаҳум — барои Ешабъоб;
14 Понздаҳум — барои Билҷо, шонздаҳум — барои Иммир;
15 Ҳафдаҳум — барои Ҳизир, ҳаждаҳум — барои Ҳафиссис;
16 Нуздаҳум — барои Фатаҳьё, бистум — барои Ҳизқиёл;
17 Бисту якум — барои Ёкин, бисту дуюм — барои Ҷомул;
18 Бисту сеюм — барои Далоёҳу, бисту чорум — барои Маазьёҳу.
19 Ҳамин аст навбатҳои онҳо дар хизматашон, барои дохил шудан ба хонаи Худованд, бар тибқи дастуруламале ки ба воситаи падарашон Ҳорун ба онҳо дода шудааст, чунон ки Худованд Худои Исроил ба вай амр фармуда буд.
Тақсимоти писарони дигари Левӣ.
20 Ва дар бораи бақияи банӣ‐Левӣ: аз писарони Амром — Шубоил, аз писарони Шубоил — Еҳдиёҳу;
21 Аз Раҳабьёҳу: аз писарони Раҳабьёҳу — сардорашон Йишшиё;
22 Аз йисҳориён — Шалӯмӯт; аз писарони Шалӯмӯт — Яҳат;
23 Ва аз писарони Ҳебрӯн: Ериёҳу — сардорашон, Амарьёҳу — дуюм, Яҳазиил — сеюм, Еқамъом — чорум;
24 Писарони Узиил: Мико; аз писарони Мико — Шомир;
25 Бародари Мико — Йишшиё; аз писарони Йишшиё — Закарьёҳу;
26 Писарони Марорӣ: Маҳлӣ ва Мушӣ; писарони Яазиёҳу — Банӯ;
27 Писарони Марорӣ: аз они Яазиёҳу — Банӯ ва Шӯҳам ва Заккур ва Ибрӣ;
28 Аз они Маҳлӣ — Элъозор, вале вай писаре надошт;
29 Аз они Қиш: писарони Қиш — Ераҳмеил;
30 Ва писарони Мушӣ: Маҳлӣ ва Эдар ва Еримӯт. Инҳо писарони левизодагон бар ҳасби хонаводаҳошон мебошанд.
31 Ва онҳо низ, дар баробари бародарони худ банӣ‐Ҳорун, ба ҳузури подшоҳ Довуд ва Содӯқ ва Аҳималик ва сардорони хонаводаҳои коҳинон ва левизодагон қуръа партофтанд, — сардори хонавода дар баробари бародари хурдии худ.
25БОБИ БИСТУ ПАНҶУМ
Шумораи муғанниён ва вазифаҳои онҳо.
1 Ва Довуд ва сардорони лашкари хизмат писарони Ософ ва Ҳеймон ва Едутунро ҷудо карданд, то ки бо барбатҳо, удҳо ва санҷҳо сурудгӯӣ кунанд; ва шумораи онҳо, ки дар хизмати худ моҳир буданд, ин аст:
2 Аз писарони Ософ: Заккур ва Юсуф ва Натаньё ва Асарэло; ин писарони Ософ дастпарварди Ософ буданд, ки ӯ бо ҳидояти подшоҳ сурудгӯӣ мекард.
3 Аз Едутун, писарони Едутун: Ҷадальёҳу, Сарӣ, Ешаъёҳу, Ҳашабьёҳу ва Маттитьёҳу — шаш нафар, ки дар таҳти роҳбарии падарашон Едутун барбат навохта, дар ҳамд ва ситоиши Худованд сурудгӯӣ мекарданд.
4 Аз Ҳеймон, писарони Ҳеймон: Буққиёҳу, Маттаньёҳу, Уззиил, Шабуил, Еримӯт, Ҳананьё, Ҳанонӣ, Элиото, Ҷиддалтӣ, Ромамтӣ‐Озар, Ёшбеқошо, Маллӯтӣ, Ҳӯтир ва Маҳазиӯт.
5 Ҳамаи онҳо писарони Ҳеймон буданд, ки ӯ пешбини подшоҳ дар ҳамду санои Худо буд, то ки ҷалоли Ӯро баланд бардорад; ва Худо ба Ҳеймон чордаҳ писар ва се духтар дода буд.
6 Ҳамаи инҳо дар таҳти роҳбарии падарашон бо санҷҳо, удҳо ва барбатҳо дар хонаи Худованд сурудгӯӣ мекарданд, ва ин хизмати хонаи Худоро бо ҳидояти подшоҳ ва Ософ ва Едутун ва Ҳеймон ба ҷо меоварданд.
7 Ва шумораи онҳо бо бародаронашон, ки сурудгӯиро барои Худованд таълим гирифта буданд, яъне ҳамаи касоне ки дар ин кор маҳорат доштанд, дусаду ҳаштоду ҳашт нафар буд.
Бо қуръа тақсим кардани онҳо ба 24 навбат.
8 Ва онҳо барои муқаррар кардани навбатдорӣ, — хурд дар баробари калон, моҳир дар баробари шогирд, — қуръа партофтанд.
9 Ва қуръаи якуми банӣ‐Ософ барои Юсуф баромад; дуюм — барои Ҷадальёҳу, ки ӯ ва бародаронаш ва писаронаш дувоздаҳ нафар буданд;
10 Сеюм — барои Заккур, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
11 Чорум — барои Йисрӣ, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
12 Панҷум — барои Натаньёҳу, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
13 Шашум — барои Буққиёҳу, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
14 Ҳафтум — барои Есарэло, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
15 Ҳаштум — барои Ешаъёҳу, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
16 Нӯҳум — барои Маттаньёҳу, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
17 Даҳум — барои Шимъӣ, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
18 Ёздаҳум — барои Азаръил, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
19 Дувоздаҳум — барои Ҳашабьё, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
20 Сездаҳум — барои Шубоил, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
21 Чордаҳум — барои Маттитьёҳу, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
22 Понздаҳум — барои Еримӯт, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
23 Шонздаҳум — барои Ҳананьёҳу, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
24 Ҳафдаҳум — барои Ёшебқошо, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
25 Ҳаждаҳум — барои Ҳанонӣ, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
26 Нуздаҳум — барои Маллӯтӣ, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
27 Бистум — барои Элиёто, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
28 Бисту якум — барои Ҳӯтир, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
29 Бисту дуюм — барои Ҷиддалтӣ, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
30 Бисту сеюм — барои Маҳазиӯт, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар;
31 Бисту чорум — барои Рӯмамтӣ‐Озар, писаронаш ва бародаронаш, дувоздаҳ нафар.
26БОБИ БИСТУ ШАШУМ
Тақсимоти дарбонон.
1 Ин аст тақсимоти дарбонон: аз қӯраҳиён — Машоламьёҳу ибни Қӯрӣ, аз писарони Ософ.
2 Ва писарони Машоламьёҳу: Закарьёҳу — нахустзода, Едиаил — дуюм, Забадьёҳу — сеюм, Ятниил — чорум;
3 Элом — панҷум, Еҳӯҳонон — шашум, Эльеҳӯэнай — ҳафтум.
4 Ва писарони Убайд‐Адӯм: Шамаъё — нахустзода, Еҳӯзобод — дуюм, Юоҳ — сеюм, Сокор — чорум, Натанъил — панҷум;
5 Аммиил — шашум, Иссокор — ҳафтум, Фауллотӣ — ҳаштум, зеро ки Худо ӯро баракат дода буд.
6 Ва барои писараш Шамаъё писарон таваллуд ёфтанд, ки дар хонадони падарашон сардорӣ мекарданд, чунки ҷанговарони далер буданд.
7 Писарони Шамаъё: Отнӣ, Рафоил, Убайд ва Элзобод, бародарони далери ӯ: Элиёҳу ва Самакьёҳу.
8 Ҳамаи онҳо аз писарони Убайд‐Адӯм буданд, ки худашон ва писаронашон ва бародаронашон дар хизмат мардони далер буданд; ин одамони Убайд‐Адӯм шасту ду нафар буданд.
9 Ва Машоламьёҳу ҳаждаҳ нафар писарон ва бародарони далер дошт.
10 Ва Ҳӯсо, ки аз писарони Марорӣ буд, писарон дошт: Шимрӣ — сардорашон, агарчи нахустзода набуд, вале падараш ӯро сардор таъин карда буд;
11 Ҳилқиёҳу — дуюм, Табальёҳу — сеюм, Закарьёҳу — чорум; хамаи писарон ва бародарони Ҳӯсо сездаҳ нафар буданд.
12 Ҳамин аст тақсимоти дарбонон дар миёни сардорони хонаводаҳо, ки навбатҳошон, дар баробари бародарҳои онҳо, барои хизмат кардан дар хонаи Худованд таъин шуда буд.
13 Ва онҳо, ҳам хурдашон ва ҳам калонашон, бар ҳасби хонаводаҳои худ барои ҳар дарвоза қуръа партофтанд.
14 Ва қуръаи дарвозаи шарқӣ ба Шаламьёҳу афтод; ва ҳангоме ки барои писараш Закарьёҳу, ки машваратчии хирадманд буд, қуръа партофтанд, қуръаи ӯ ба дарвозаи шимолӣ баромад;
15 Барои Убайд‐Адӯм — дарвозаи ҷанубӣ, ва барои писаронаш — байтулмол;
16 Барои Шиффим ва Ҳӯсо — самти ғарбӣ, назди дарвозаи Шаллокат, ки дар он ҷо пайроҳа ба фароз мерафт, ва ҷои як навбатдорӣ дар рӯ ба рӯи навбатдории дигар буд.
17 Ба тарафи шарқӣ шаш нафар левизодагон буданд, ба тарафи шимолӣ — ҳар рӯз чор нафар, ба тарафи ҷанубӣ — ҳар рӯз чор нафар, ва назди байтулмол — дунафарӣ;
18 Назди айвони ҷониби ғарб: дар сари пайроҳа — чор нафар, назди айвон — ду нафар.
19 Ҳамин аст тақсимоти дарбононе ки аз писарони Қӯраҳ ва аз писарони Марорӣ буданд.
Левизодагоне ки назди хазоин таъин шуда буданд.
20 Ва левизодагони дигар, яъне бародарони онҳо, бар хазоини хонаи Худо ва бар хазоини қурбониҳои муқаддас таъин шуда буданд:
21 Писарони Лаъдон, яъне писарони Ҷершӯн аз камари Лаъдон, ки сардорони хонаводаи Лаъдони ҷершӯнӣ буданд, — Яҳиилӣ;
22 Писарони Яҳиилӣ: Зетом ва бародараш Юил бар хазоини хонаи Худованд буданд;
23 Аз амромиён, йисҳориён, ҳебрӯниён, оззилиён:
24 Шабуил ибни Ҷершӯн ибни Мусо нозири хазоин буд;
25 Ва бародарони ӯ аз камари Элиозар: писараш Раҳабьёҳу, писараш Ешаъёҳу, писараш Йӯром, писараш Зикрӣ ва писараш Шалӯмит буданд,
26 Ки ин Шалӯмит ва бародаронаш бар тамоми хазоини қурбониҳои муқаддас мутасаддӣ буданд, ки онро подшоҳ Довуд вақф карда буд, ва низ сардорони хонаводаҳо ва мириҳазорҳо ва мирисадҳо ва сарлашкарҳо
27 Аз ҷангҳо ва аз ғаниматҳо вақф карда буданд, то ки хонаи Худовандро тақвият намоянд;
28 Ва ҳар он чи Самуили басир, ва Шоул ибни Қиш, ва Абнир ибни Нир, ва Юоб ибни Саруё вақф карда буданд, — ҳар вақфкунанда вақфашро ба дасти Шалӯмит ва бародаронаш месупурд.
Нозирон ва доварон.
29 Аз йисҳориён: Кананьёҳу ва писаронаш бар кори берунии исроилиён ҳамчун нозирон ва доварон таъин шуда буданд.
30 Аз ҳебрӯниён: Ҳашабьёҳу ва бародаронаш, ҳазору ҳафтсад нафар мардони далер, дар ин тарафи Урдун, ба самти ғарбӣ, барои назорат кардан бар Исроил аз ҷиҳати ҳар хизмати Худованд ва аз ҷиҳати хизмати подшоҳ, таъин шуда буданд.
31 Аз ҳебрӯниён, бар ҳасби насабномаи хонаводаҳошон, Ериё сардори ҳебрӯниён буд; дар соли чилуми подшоҳии Довуд онҳо тафтиш карда шуданд, ва дар миёни онҳо мардони далер дар Яъзир‐Ҷилъод ёфт шуданд.
32 Ва бародарони вай, ду ҳазору ҳафтсад нафар мардони далер, сардорони хонаводаҳо буданд, ва онҳоро подшоҳ Довуд бар реубениён ва ҷодиён ва нисфи сибти Менашше аз ҷиҳати ҳар хизмати Худо ва хизмати подшоҳ таъин намуд.
27БОБИ БИСТУ ҲАФТУМ
Тақсимоти сардорони лашкар ва дигар нозирон барои хизмати моҳ ба моҳ.
1 Ва банӣ‐Исроил, бар ҳасби шумораи онҳо, яъне сардорони хонаводаҳо ва мириҳазорҳо ва мирисадҳо ва нозирони онҳо, дар ҳар кори гурӯҳҳое ки моҳ ба моҳ меомаданд ва мерафтанд, дар ҳамаи моҳҳои сол ба подшоҳ хизмат мекарданд; дар ҳар гурӯҳ бисту чор ҳазор нафар буданд.
2 Бар гурӯҳи якум барои моҳи якум Ёшобъом ибни Забдиил буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд;
3 Ӯ, аз писарони Форас, бар ҳамаи сарлашкарҳо дар моҳи якум сардор буд.
4 Ва бар гурӯҳи моҳи дуюм Дӯдаи аҳӯҳӣ буд, ва дар гурӯҳи ӯ Миқлӯти сарвар низ буд; ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.
5 Сарлашкари сеюм барои моҳи сеюм Баноёҳу ибни Еҳӯёдои саркоҳин буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.
6 Ин ҳамон Баноёҳу буд, ки ҷасуртарини он сӣ нафар ва сардор бар он сӣ нафар буд, ва дар гурӯҳи ӯ писараш Аммизобод буд.
7 Сарлашкари чорум барои моҳи чорум Асоил бародари Юоб ва баъд аз ӯ писараш Забадьё буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.
8 Сарлашкари панҷум барои моҳи панҷум Шамҳути йизроҳӣ буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.
9 Сарлашкари шашум барои моҳи шашум Иро ибни Иққиши тақӯӣ буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.
10 Сарлашкари ҳафтум барои моҳи ҳафтум Ҳиласи фалунӣ аз писарони Эфроим буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту ҷор ҳазор нафар буданд.
11 Сарлашкари ҳаштум барои моҳи ҳаштум Сибкаи хушотӣ аз зораҳиён буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.
12 Сарлашкари нӯҳум барои моҳи нӯҳум Абиозари анотӯтӣ аз биньёминиён буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.
13 Сарлашкари даҳум барои моҳи даҳум Маҳраи натӯфотӣ аз зораҳиён буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.
14 Сарлашкари ёздаҳум барои моҳи ёздаҳум Баноёи фиръотунӣ аз писарони Эфроим буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.
15 Сарлашкари дувоздаҳум барои моҳи дувоздаҳум Ҳолдаи натӯфотӣ аз писарони Отниил буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.
Сардорони дувоздаҳ сибт.
16 Ва бар сибтҳои Исроил: раиси Реубен — Элиозар ибни Зикрӣ; раиси Шимъӯн — Шафатьёҳу ибни Маако;
17 Раиси Левӣ — Ҳашабьё ибни Қамуил; раиси Ҳорун — Содӯқ;
18 Раиси Яҳудо — Элиҳу аз бародарони Довуд; раиси Иссокор — Омрӣ ибни Микоил;
19 Раиси Забулун — Йишмаъёҳу ибни Убадьёҳу; раиси Нафтолӣ — Еримӯт ибни Азриил;
20 Раиси банӣ‐Эфроим — Ҳӯшаъ ибни Азазьёҳу; раиси нисфи сибти Менашше — Юил ибни Фадоёҳу;
21 Раиси нисфи Менашше дар Ҷилъод — Йиддӯ ибни Закарьёҳу; раиси Биньёмин — Яасиил ибни Абнир;
22 Раиси Дон — Азаръил ибни Ерӯҳом. Инҳо сарварони сибтҳои Исроил буданд.
23 Вале Довуд касонеро, ки бистсола ва камтар буданд, саршуморӣ накард, зеро Худованд гуфта буд, ки Исроилро мисли ситораҳои осмон сершумор мегардонад.
24 Юоб ибни Саруё ба саршуморӣ сар кард, вале ба анҷом нарасонид, ва ба ин муносибат ғазабе бар Исроил ба амал омад; ва он саршуморӣ ба китоби вақоеъномаи подшоҳ Довуд дохил нашуд.
25 Ва бар хазоини подшоҳ Азмавт ибни Адиил буд; ва бар анборҳое ки дар саҳро, дар шаҳрҳо ва дар деҳот ва дар қалъаҳо буд, — Йӯнотон ибни Уззиёҳу;
Мансабдорони дигар, ки Довуд баргумошта буд.
26 Ва бар коркунони саҳро, ки заминро кор мекарданд, — Эзрӣ ибни Калуб;
27 Ва бар токзорҳо — Шимъии ромотӣ; ва бар анборҳои шароб ки дар токзорҳо буд — Забдии шифмӣ;
28 Ва бар дарахтони зайтун ва тут‐анҷир, ки дар пастӣ буд, — Баал‐Ҳонони ҷадирӣ; ва бар анборҳои равған — Юош;
29 Ва бар говҳое ки дар Шорӯн мечарид, — Ширтаи шорӯнӣ; ва бар говҳое ки дар водиҳо буд, — Шофот ибни Адлой;
30 Ва бар шутурҳо — Убили исмоилӣ; ва бар модахарҳо — Еҳдиёҳуи мирӯнутӣ;
31 Ва бар бузу гӯсфандон — Ёзизи ҳаҷрӣ. Ҳамаи инҳо сардорони молу мулк буданд, ки подшоҳ Довуд баргумошта буд.
32 Ва Йӯнотон, амаки Довуд, машваратчӣ, марди оқил ва котиб буд; ва Яҳиил ибни Ҳакмӯнӣ назди писарони Довуд буд.
33 Ва Аҳитӯфал машваратчии подшоҳ, ва Ҳушаи арқӣ дӯсти подшоҳ буд;
34 Ва баъд аз Аҳитӯфал Еҳӯёдоъ ибни Баноёҳу ва Абьётор буданд; ва сарлашкари подшоҳ Юоб буд.
28БОБИ БИСТУ ҲАШТУМ
Подшоҳ Довуд дар маҷлиси ботантанаи ҳамаи сардорон иродаи худро эълон мекунад.
1 Ва Довуд ҳамаи сарварони Исроил, сарварони сибтҳо ва сарварони гурӯҳҳоро, ки ба подшоҳ хизмат мекарданд, ва мириҳазорҳо ва мирисадҳо ва сардорони тамоми молу мулк ва чорвои подшоҳ ва писаронашро бо хоҷасароён ва паҳлавонон ва ҳамаи мардони ҷангӣ дар Ерусалим ҷамъ кард.
2 Ва подшоҳ Довуд бар поҳояш бархоста, гуфт: «Маро бишнавед, эй бародарони ман ва қавми ман! Муроди дили ман ин буд, ки хонаи оромгоҳе барои сандуқи аҳди Худованд ва барои кадамгоҳи Худои мо бино кунам, ва барои бино кардани он тайёрӣ дидам.
3 Вале Худо ба ман гуфт: „Ту хонае ба исми Ман бино накун, зеро ки ту марди ҷангӣ ҳастӣ, ва хун рехтаӣ“.
4 Ва Худованд Худои Исроил маро аз тамоми хонадони падарам интихоб кард, то ки бар Исроил ба сурати абадӣ подшоҳ бошам, зеро ки Ӯ Яҳудоро ҳамҷун раис баргузид, ва аз хонадони Яҳудо — хонадони падари маро, ва аз писарони падарам — ба ман таваҷҷӯҳ намуд, то ки бар тамоми Исроил подшоҳ гардонад.
5 Ва аз ҳамаи писаронам, — зеро ки Худованд ба ман писарони бисьёре додааст, — Ӯ писарам Сулаӣмонро интихоб кард, то ки вай бар тамоми салтанати Худованд бар Исроил биншинад.
6 Ва Ӯ ба ман гуфт: „Писари ту, Сулаймон, ҳамон аст, ки хонаи Маро, ва саҳнҳои Маро бино хоҳад кард, зеро ки Ман варо баргузидаам, то ки барои Ман писар бошад, ва Ман барои вай падар хоҳам буд,
7 Ва салтанати варо то абад пойдор хоҳам гардонид, ба шарте ки дар иҷрои аҳком ва дастурҳои Ман мисли имрӯз устувор бошад“.
8 Ва алҳол, дар пеши назари тамоми Исроил, ки ҷамоати Худованд ҳастанд, ва ба самъи Худои мо мегӯям: тамоми аҳкоми Худованд Худои худро ба ҷо оваред ва ҷӯё бошед, то ки ин замини хубро тасарруф намоед ва баъд аз худ онро ба писарони худ то абад мерос бигузоред.
9 Ва ту, эй писарам Сулаймон, Худои падари худро бишнос, ва Ӯро бо дили комил ва бо ҷони иштиёқманд ибодат намо, зеро ки Худованд ҳамаи дилҳоро имтиҳон мекунад, ва ҳар андеша ва фикрро мефаҳмад. Агар Ӯро ҷӯё бошӣ, Ӯ барои ту ёфт хоҳад шуд, вале агар Ӯро тарк намоӣ, Ӯ туро то абад тарк хоҳад кард.
10 Алҳол диққат намо, зеро ки Худованд туро баргузидааст, то ки хонае барои қудс бино намоӣ, пас қавӣ бош ва амал намо».
11 Ва Довуд ба писараш Сулаймон нақшаи равоқ, ва хонаҳои он, ва анборҳои он, ва болохонаҳои он, ва ҳуҷраҳои дохилии он, ва хонаи ҳарамро дод,
12 Ва нақшаи ҳар он чиро, ки аз ҷониби Рӯҳ ба ӯ ато шуда буд, — барои саҳнҳои хонаи Худованд, ва барои ӯтоқҳои гирдогирди он, ва барои хазоини хонаи Худо, ва барои хазоини қурбониҳои муқаддас,
13 Ва барои гурӯҳҳои коҳинон ва левизодагон, ва барои тамоми кори хизматгузории хонаи Худованд, ва барои тамоми колои хизмати хонаи Худованд.
14 Ва тиллоро бо вазни тилло барои тамоми колои ҳар навъ хизмат дод; ва нуқраро барои тамоми колои нуқра бо вазни он барои тамоми колои ҳар навъ хизмат;
15 Ва тиллоро бо вазни он барои чароғдонҳо ва чароғҳои онҳо, бо вазни он барои ҳар чароғдон ва чароғҳояш; ва нуқраро бо вазни он барои чароғдонҳои нуқра, барои ҳар чароғдон ва чароғҳояш, мувофиқи кори ҳар чароғдон;
16 Ва тиллоро бо вазни он барои мизҳои нони тақдим, барои ҳар миз; ва нуқраро барои мизҳои нуқра;
17 Ва тиллои ҳолисро барои чанголҳо ва косаҳо ва пиёлаҳо; ва барои тосҳои тилло бо вазни он барои ҳар тос; ва нуқраро барои тосҳои нуқра бо вазни он барои ҳар тос;
18 Ва тиллои софро бо вазни он барои қурбонгоҳи бухур; ва барои нақшаи ароба, яъне каррубиёни тиллое ки болҳошонро паҳн карда, болои сандуқи аҳди Худовандро мепӯшонанд.
19 Ҳамаи ин ба таври хаттист, ки аз ҷониби Худованд бар ман нозил шуда, ҳамаи корҳои ин нақшаро ба ман фаҳмонидааст.
Довуд сохтмони маъбадро ба Сулаймон месупорад.
20 Ва Довуд ба писараш Сулаймон гуфт: «Қавӣ ва далер бош ва амал намо, натарс ва ҳаросон нашав, зеро ки Худованд Худо, Худои ман, бо туст, ва то тамоми коре ки барои хизмати хонаи Худованд лозим аст, ба анҷом нарасад, Ӯ аз ту дур нахоҳад шуд ва туро тарк нахоҳад кард.
21 Ва инак гурӯҳҳои коҳинон ва левизодагон барои хизмати хонаи Худо; ва ҳар валинеъмате ки ҳикматашро ба ҳар амал мебахшад, дар тамоми ин кор бо туст, ва сарварон ва тамоми қавм ба ҳар амри ту итоат хоҳанд кард».
29БОБИ БИСТУ НӮҲУМ
Довуд ба тамоми қавм муроҷиат намуда,
насиҳат медиҳад.
1 Ва подшоҳ Довуд ба тамоми ҷамоат гуфт: «Писарам Сулаймон, ки Худо ӯро ба танҳоӣ баргузидааст, ҷавон ва нозук аст, вале ин кор бузург аст, зеро ки ин калъа на аз барои одамизод аст, балки барои Худованд Худо.
2 Ва ман бо тамоми қувватам барои хонаи Худои худ тайёр кардаам: тиллоро барои ашьёи тиллоӣ, ва нуқраро барои ашьёи нуқрагин, ва мисро барои ашьёи мисин, ва оҳанро барои ашьёи оҳанин, ва чӯбро барои ашьёи чӯбин; сангҳои ҷазъ ва сангҳои тарсеъ, сангҳои сурмафом ва рангоранг, ва ҳар навъ сангҳои гаронбаҳо, ва бисьёр сангҳои мармар.
3 Ва боз, ба сабаби муҳаббати худ ба хонаи Худои худ, ганҷинаи тилло ва нуқрае ки ман дорам, онро низ илова бар ҳар чизе ки барои хонаи қудс тайёр кардаам, ман барои хонаи Худои худ медиҳам:
4 Се ҳазор киккар тилло аз тиллои Ӯфир, ва ҳафт ҳазор киккар нуқраи соф, барои рӯйбаст кардани деворҳои хонаҳо;
5 Тиллоро барои ашьёи тиллоӣ, ва нуқраро барои ашьёи нуқрагин, барои ҳар коре ки бо дасти ҳунармандон ба ҷо оварда мешавад. Пас кист, ки имрӯз ба таври ихтиёрӣ барои Худованд ионат диҳад?»
Сардорон ва қавм ба таври ихтиёрӣ ионат медиҳанд.
6 Ва сардорони хонаводаҳо, ва сарварони сибтҳои Исроил, ва мириҳазорҳо ва мирисадҳо, ва сардорони корҳои подшоҳ ба таври ихтиёрӣ ба додани ионат шурӯъ карданд.
7 Ва барои хизмати хонаи Худо панҷ ҳазор киккар ва даҳ ҳазор дирҳам тилло, ва даҳ ҳазор киккар нуқра, ва ҳаждаҳ ҳазор киккар мис, ва сад ҳазор киккар оҳан доданд.
8 Ва онҳое ки дар дасташон сангҳои гаронбаҳо ёфт шуд, онҳоро барои хазоини хонаи Худованд ба дасти Яҳиили ҷершӯнӣ супурданд.
9 Ва қавм аз ионатҳои ихтиёрии худ шод гардиданд, зеро ки бо дили комил барои Худованд ионат доданд, ва подшоҳ Довуд низ бағоят шод шуд.
Довуд Худовандро муборак мехонад ва шукрона мегӯяд.
10 Ва Довуд Худовандро пеши тамоми ҷамоат муборак хонд, ва Довуд гуфт: «Эй Худованд Худои падари мо Исроил! Ту аз азал то абад муборак ҳастӣ.
11 Худовандо! Кибриё ва зӯрмандӣ ва шукӯҳ ва нусрат ва шавкат аз они Туст, зеро ки ҳар он чи дар осмон ва замин аст, аз они Туст. Худовандо! Салтанат аз они Туст, ва ту бар сари ҳама мутаол ҳастӣ.
12 Ва сарват ва ҷалол аз ҷониби Туст, ва Ту бар ҳама ҳоким ҳастӣ, ва қувват ва қудрат дар дасти Туст, ва ихтиёри бузург ва мустаҳкам кардани ҳама дар дасти Туст.
13 Ва алҳол, эй Худои мо, мо Туро ҳамд мегӯем, ва исми пуршукӯҳи Туро ситоиш мекунем.
14 Аммо ман кистам ва қавми ман чистанд, ки қувват дошта бошем чунин ионат диҳем? Зеро ки ҳама чиз аз ҷониби Туст, ва он чиро, ки аз дасти Ту гирифтаем, ба ту додаем.
15 Зеро ки мо ба ҳузури Ту ғариб ҳастем, ва мисли ҳамаи падарони худ меҳмон мебошем: айёми мо бар замин мисли соя аст, ва бақо надорад.
16 Эй Худованд Худои мо! Тамоми ин сарват, ки барои сохтани хонае ба исми қудси Ту муҳайё кардаем, аз дасти Туст, ва ҳамаи он аз они Туст.
17 Ва ман, эй Худои ман, медонам, ки Ту дилҳоро имтиҳон мекунӣ, ва ба росткорӣ таваҷҷӯҳ менамоӣ; ман аз ростии дили худ тамоми ин ионатро додаам, ва алҳол мебинам, ки қавми Ту низ, ки дар ин ҷо мебошанд, бо шодмонӣ барои Ту ионат медиҳанд.
18 Эй Худованд Худои Иброҳим, Исҳоқ ва Исроил! Инро ба сурати абадӣ дар фикру андешаҳои дили қавми Худ нигоҳ дор, ва дилҳои онҳоро ба сӯи Худ равона намо.
19 Ва ба писарам Сулаймон дили комил бибахш, то ки аҳкоми Ту, шаҳодоти Ту ва фароизи Туро риоя намояд, ва ҳамаи инро ба амал оварад, ва қалъаеро, ки ман барояш тайёрӣ дидаам, бино кунад».
20 Ва Довуд ба тамоми ҷамоат гуфт: «Худованд Худои худро муборак хонед!» Ва тамоми ҷамоат Худованд Худои падарони худро муборак хонданд, ва ба Худованд ва ба подшоҳ таъзим карданд ва саҷда бурданд.
21 Ва барои Худованд қурбониҳо забҳ карданд, ва фардои он рӯз барои Худованд қурбониҳои сӯхтанӣ тақдим карданд: ҳазор сар гов, ҳазор сар қӯчқор, ҳазор сар гӯсфанд бо ҳадияҳои рехтании онҳо, ва қурбониҳои зиёде барои тамоми Исроил.
22 Ва дар он рӯз ба ҳузури Худованд бо шодмонии бузурге хӯрданд ва нӯшиданд; ва Сулаймон ибни Довудро дуюмбора подшоҳ сохта, ба ҳузури Худованд ӯро ба раисӣ, ва Содӯқро ба коҳинӣ тадҳин карданд.
Подшоҳ шудани Сулаймон. Фавти подшоҳ Довуд.
23 Ва Сулаймон бар тахти Худованд нишаста, ба ҷои падараш Довуд подшоҳӣ кард, ва комьёб гардид; ва тамоми Исроил ба ӯ итоат карданд.
24 Ва ҳамаи сардорон ва паҳлавонон, ва ҳамаи писарони подшоҳ Довуд низ ба подшоҳ Сулаймон тобеъ шуданд.
25 Ва Худованд Сулаймонро бузург гардонида, дар назари тамоми Исроил баланд бардошт, ва шукӯҳи салтанатро ба ӯ ато фармуд, ки ҳеҷ подшоҳи Исроил пеш аз ӯ ба он ноил нагардида буд.
26 Ва Довуд ибни Йисой бар тамоми Исроил подшоҳӣ кард.
27 Ва айёми подшоҳии ӯ бар Исроил чил сол буд: дар Ҳебрӯн ҳафт сол подшоҳӣ кард, ва дар Ерусалим сию се сол подшоҳӣ кард.
28 Ва ӯ дар пирии некӯ, аз умр ва сарват ва ҷалол сер гардида, фавт кард; ва писараш Сулаймон ба ҷои ӯ подшоҳ шуд.
29 Ва саргузашти подшоҳ Довуд, аз аввали умраш то охири он, дар навиштаҷоти Самуили басир, ва дар навиштаҷоти Нотони набӣ, ва дар навиштаҷоти Ҷоди пешбин тасвир ёфтааст, —
30 Бо тамоми салтанати ӯ ва зӯрмандии ӯ, ва бо воқеаҳое ки ба ӯ, ва ба Исроил, ва ба ҳамаи салтанатҳои кишварҳо рӯй додааст.