Psalmów

Księga Psalmów

¹Błogosławiony człowiek, który nie idzie za radą niegodziwych, nie stoi na drodze grzeszników i nie zasiada w gronie szyderców;

²Lecz ma upodobanie w prawie PANA i nad jego prawem rozmyśla we dnie i w nocy.

³Będzie on bowiem jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, które wydaje swój owoc w swoim czasie; jego liść nie zwiędnie i wszystko, co robi, powiedzie się.

⁴Nie tak niegodziwi; oni są jak plewa, którą wiatr rozmiata.

⁵Dlatego niegodziwi nie ostoją się na sądzie ani grzesznicy w zgromadzeniu sprawiedliwych.

⁶PAN bowiem zna drogę sprawiedliwych, ale droga niegodziwych zaginie.

¹Dlaczego poganie się buntują, a narody knują próżne zamysły?

²Królowie ziemscy powstają, a władcy naradzają się wspólnie przeciwko PANU i jego pomazańcowi, mówiąc:

³Zerwijmy ich więzy i zrzućmy z siebie ich pęta.

⁴Lecz ten, który mieszka w niebie, będzie się śmiał, Pan będzie z nich szydził.

⁵Wtedy przemówi do nich w swoim gniewie i swą zapalczywością ich zatrwoży:

⁶Ja ustanowiłem mojego króla na Syjonie, mojej świętej górze.

⁷Ogłoszę dekret: PAN powiedział do mnie: Ty jesteś moim Synem, ja ciebie dziś zrodziłem.

⁸Poproś mnie, a dam ci narody w dziedzictwo i krańce ziemi na własność.

⁹Potłuczesz je laską żelazną, jak naczynie gliniane je pokruszysz.

¹⁰Teraz więc, królowie, zrozumcie, przyjmijcie pouczenie, sędziowie ziemi!

¹¹Służcie PANU z bojaźnią i radujcie się z drżeniem.

¹²Pocałujcie Syna, by się nie rozgniewał i abyście nie zginęli w drodze, gdyby jego gniew choć trochę się zapalił. Błogosławieni wszyscy, którzy mu ufają.

Psalm Dawida, gdy uciekał przed swoim synem Absalomem.

¹PANIE, jakże się namnożyło moich nieprzyjaciół, jak wielu powstaje przeciwko mnie!

²Wielu mówi o mojej duszy: Nie ma dla niego ratunku u Boga. Sela.

³Ale ty, PANIE, jesteś moją tarczą, moją chwałą, tym, który podnosi moją głowę.

⁴Swym głosem wołałem do PANA i wysłuchał mnie ze swojej świętej góry. Sela.

⁵Położyłem się i zasnąłem, i obudziłem się, bo PAN mnie podtrzymał.

⁶Nie przestraszę się dziesiątków tysięcy ludzi, którzy zewsząd na mnie nastają.

⁷Powstań, PANIE! Wybaw mnie, mój Boże! Uderzyłeś bowiem w szczękę wszystkich moich wrogów i połamałeś zęby niegodziwych.

⁸Od PANA jest zbawienie. Twoje błogosławieństwo jest nad twoim ludem. Sela.

Przewodnikowi chóru, na Neginot. Psalm Dawida.

¹Wysłuchaj mnie, gdy cię wzywam, Boże mojej sprawiedliwości! Ty wyzwoliłeś mnie w czasie ucisku. Zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mojej modlitwy.

²Synowie ludzcy, jak długo będziecie znieważać moją chwałę? Jak długo będziecie miłować marność i szukać kłamstwa? Sela.

³Wiedzcie, że PAN oddzielił dla siebie pobożnego. PAN wysłucha, gdy zawołam do niego.

⁴Zadrżyjcie i nie grzeszcie. Rozmyślajcie w swym sercu na łożu i zamilczcie. Sela.

⁵Składajcie ofiary sprawiedliwości i ufajcie PANU.

⁶Wielu mówi: Któż pokaże nam dobro? PANIE, wznieś nad nami światło twego oblicza.

⁷Wlałeś w moje serce więcej radości niż w czasie, gdy obfitowały ich zboże i wino.

⁸W spokoju się położę i zasnę, bo ty sam, PANIE, sprawiasz, że mieszkam bezpiecznie.

Przewodnikowi chóru, na Nechylot. Psalm Dawida.

¹Nakłoń ucha ku moim słowom, PANIE, zważ na moje westchnienie.

²Słuchaj pilnie głosu mego wołania, mój Królu i mój Boże, bo się do ciebie modlę.

³PANIE, z rana usłyszysz mój głos, z rana zaniosę do ciebie modlitwę i będę czekał.

⁴Ty bowiem nie jesteś Bogiem, który miłuje nieprawość, zły z tobą nie zamieszka.

⁵Głupcy nie ostoją się przed twymi oczyma. Nienawidzisz wszystkich czyniących nieprawość.

⁶Wytracisz tych, którzy mówią kłamstwa. PAN brzydzi się człowiekiem krwawym i podstępnym.

⁷Lecz ja dzięki obfitości twego miłosierdzia wejdę do twego domu, oddam pokłon przed twoim świętym przybytkiem w twojej bojaźni.

⁸Prowadź mnie, PANIE, w swojej sprawiedliwości ze względu na moich wrogów; wyprostuj przede mną twoją drogę.

⁹Bo w ich ustach nie ma szczerości, ich wnętrze pełne przewrotności, ich gardło jest grobem otwartym, swoim językiem pochlebiają.

¹⁰Spustosz ich, Boże! Niech upadną przez własne zamiary. Z powodu ich licznych występków odtrąć ich, ponieważ buntują się przeciwko tobie.

¹¹Lecz niech się radują wszyscy, którzy tobie ufają; niech zawsze wykrzykują z radości, bo ty będziesz ich osłaniał. Niech rozradują się w tobie ci, którzy miłują twoje imię.

¹²Ty bowiem, PANIE, będziesz błogosławił sprawiedliwego, osłonisz go dobrocią jak tarczą.

Przewodnikowi chóru, na Neginot i Seminit. Psalm Dawida.

¹PANIE, nie karć mnie w swoim gniewie i nie karz mnie w swojej zapalczywości.

²Zmiłuj się nade mną, PANIE, bo jestem słaby; uzdrów mnie, PANIE, bo moje kości drżą;

³I moja dusza bardzo się zatrwożyła; lecz ty, PANIE, jak długo jeszcze?

⁴Zawróć, PANIE, ocal moją duszę; wybaw mnie ze względu na twe miłosierdzie.

⁵W śmierci bowiem nie ma pamięci o tobie, a w grobie któż cię będzie wysławiać?

⁶Zmęczyłem się moim wzdychaniem, co noc zalewam łzami moje posłanie, moje łoże jest mokre od płaczu.

⁷Moje oko zaćmiło się od smutku, zestarzało się z powodu wszystkich moich wrogów.

⁸Odstąpcie ode mnie, wszyscy czyniący nieprawość, bo PAN usłyszał głos mego płaczu.

⁹Usłyszał PAN moją prośbę, PAN przyjął moją modlitwę.

¹⁰Niech się zawstydzą i bardzo zatrwożą wszyscy moi wrogowie, niech uciekną i będą pohańbieni w jednej chwili.

Syggajon Dawida, które śpiewał PANU z powodu słów Kusza Beniaminity.

¹PANIE, mój Boże, tobie ufam, wybaw mnie od wszystkich moich prześladowców i ocal mnie;

²By ktoś jak lew nie porwał mojej duszy i nie rozszarpał, gdy nie będzie nikogo, kto by ją ocalił.

³PANIE, mój Boże, jeśli to zrobiłem, jeśli nieprawość jest na moich rękach;

⁴Jeśli złem odpłaciłem temu, kto żył ze mną w pokoju, jeśli nie wyratowałem tego, który mnie dręczył bez przyczyny;

⁵To niech wróg prześladuje moją duszę i niech pochwyci i wdepcze w ziemię moje życie, niech moją godność w proch obróci. Sela.

⁶Powstań, PANIE, w swoim gniewie; podnieś się przeciwko wściekłości moich wrogów. Przebudź się w mojej obronie, bo ustanowiłeś sąd.

⁷Wtedy otoczy cię zgromadzenie narodów, a ty zasiądź na wysokości ze względu na nich.

⁸PAN będzie sądził narody. Osądź mnie, PANIE, według mojej sprawiedliwości i według mojej uczciwości, która jest we mnie.

⁹Niech skończy się zło niegodziwych, a umocnij sprawiedliwego, Boże sprawiedliwy, ty, który badasz serca i nerki.

¹⁰Moją tarczą jest Bóg, który wybawia ludzi prawego serca.

¹¹Bóg jest sędzią sprawiedliwym, Bóg codziennie gniewa się na bezbożnego.

¹²Jeśli się nie nawróci, on swój miecz naostrzy; swój łuk napiął i przygotował go.

¹³Przygotował na niego broń śmiertelną, a swoje strzały sporządził na prześladowców.

¹⁴Oto bezbożny rodzi nieprawość, jest brzemienny krzywdą i zrodził kłamstwo.

¹⁵Wykopał dół i pogłębił go, lecz sam wpadnie do jamy, którą przygotował.

¹⁶Krzywda, którą wyrządzał, obróci się przeciwko niemu, a jego nieprawość spadnie mu na głowę.

¹⁷Będę wysławiał PANA według jego sprawiedliwości, będę śpiewał imieniu PANA Najwyższego.

Przewodnikowi chóru, na Gittyt. Psalm Dawida.

¹O PANIE, nasz Panie, jak sławne jest twoje imię na całej ziemi! Ty, który swoją chwałę wyniosłeś nad niebiosa.

²Przez usta niemowląt i ssących ugruntowałeś swą potęgę z powodu twoich wrogów, aby poskromić nieprzyjaciela i mściciela.

³Gdy przypatruję się twoim niebiosom, dziełu twoich palców, księżycowi i gwiazdom, które utwierdziłeś;

⁴Wtedy mówię: Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo syn człowieczy, że troszczysz się o niego?

⁵Uczyniłeś go bowiem niewiele mniejszym od aniołów, chwałą i czcią go ukoronowałeś.

⁶Dałeś mu panowanie nad dziełami twoich rąk, wszystko poddałeś pod jego stopy:

⁷Owce i wszelkie bydło, a także zwierzęta polne;

⁸Ptactwo niebieskie i ryby morskie, i wszystko, co przemierza szlaki mórz.

⁹O PANIE, nasz Panie, jak sławne jest twoje imię na całej ziemi!

Przewodnikowi chóru, na Halmutlabben. Pieśń Dawida.

¹Będę cię wysławiał, PANIE, całym mym sercem; będę opowiadał o wszystkich twoich cudach.

²Będę się cieszył i radował tobą, będę śpiewał twemu imieniu, o Najwyższy!

³Gdy cofną się moi nieprzyjaciele, upadną i znikną sprzed twego oblicza.

⁴Ty bowiem przeprowadziłeś mój sąd i moją sprawę, zasiadłeś na tronie jako sędzia sprawiedliwy.

⁵Skarciłeś pogan, wytraciłeś niegodziwych, wymazałeś ich imię na wieki wieków.

⁶O nieprzyjacielu, twoje spustoszenia skończyły się na zawsze, zburzyłeś miasta, ich pamięć przepadła razem z nimi.

⁷Ale PAN trwa na wieki, ustawił swój tron, by sądzić.

⁸On będzie sądził świat sprawiedliwie, osądzi narody według słuszności.

⁹I będzie PAN ucieczką dla uciśnionego, schronieniem w czasie niedoli.

¹⁰I będą ufać tobie ci, którzy znają twoje imię, bo nie opuszczasz, PANIE, tych, którzy cię szukają.

¹¹Śpiewajcie PANU, który mieszka na Syjonie, opowiadajcie wśród narodów o jego dziełach.

¹²Bo on dopomina się krwi i pamięta o nich, a nie zapomina wołania strapionych.

¹³Zmiłuj się nade mną, PANIE, spójrz, jak mnie uciskają ci, którzy mnie nienawidzą, ty, który podnosisz mnie z bram śmierci;

¹⁴Abym głosił wszelką twą chwałę w bramach córki Syjonu; będę się radował twoim zbawieniem.

¹⁵Poganie wpadli w dół, który wykopali; w sidłach, które zastawili, uwięzła ich noga.

¹⁶PAN dał się poznać, gdy odbył sąd, w dzieła swoich rąk uwikłał się niegodziwy. Higgajon. Sela.

¹⁷Niegodziwi zstąpią do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga.

¹⁸Bo biedak nie będzie zapomniany na zawsze, nadzieja ubogich nie zginie na wieki.

¹⁹Powstań, PANIE, niech nie triumfuje człowiek, niech narody zostaną osądzone przed twoim obliczem.

²⁰PANIE, ześlij na nie strach, aby narody poznały, że są tylko ludźmi. Sela.

¹Dlaczego, PANIE, stoisz z daleka? Dlaczego ukrywasz się w czasie niedoli?

²Niegodziwy w swej pysze prześladuje ubogiego, niech niegodziwi uwikłają się w zamysły, które uknuli.

³Bo niegodziwy chełpi się pragnieniem swej duszy, a chciwiec błogosławi sobie i znieważa PANA.

⁴Niegodziwy przez pychę, którą po sobie pokazuje, nie szuka Boga; całe jego myślenie to że nie ma Boga.

⁵Jego drogi zawsze są ciężkie, twoje sądy są zbyt daleko od niego, parska na wszystkich swoich wrogów.

⁶Mówi w swoim sercu: Nie zachwieję się, nie zaznam zła po wszystkie pokolenia.

⁷Jego usta pełne są przekleństw, zdrady i podstępu, pod jego językiem krzywda i nieprawość.

⁸Siedzi w zasadzkach wsi, w ukryciach zabija niewinnego, jego oczy wypatrują ubogiego.

⁹Czyha w kryjówce jak lew w swej jaskini; czatuje, by schwytać ubogiego, porywa go i wciąga w swe sieci.

¹⁰Schyla się, zniża się, od jego mocy padają ubodzy.

¹¹Mówi w swym sercu: Bóg zapomniał, zakrył swoje oblicze, nigdy nie zobaczy.

¹²Powstań, PANIE Boże, podnieś swą rękę; nie zapominaj o ubogich.

¹³Dlaczego niegodziwy znieważa Boga? Mówi w swym sercu: Nie będziesz się upominał.

¹⁴Lecz ty widzisz utrapienie i patrzysz na krzywdę, aby za nie odpłacić twą ręką. Na ciebie się zdaje ubogi, ty jesteś pomocnikiem sierocie.

¹⁵Złam ramię niegodziwego i złego, dochodź jego nieprawości, aż jej już nie będzie.

¹⁶PAN jest Królem na wieki wieków, z jego ziemi zniknęły narody.

¹⁷Usłyszałeś pragnienia pokornych, PANIE, utwierdzisz ich serca, nakłonisz swego ucha;

¹⁸Aby bronić sieroty i udręczonego, aby śmiertelny człowiek nie gnębił już na ziemi.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

¹W PANU pokładam ufność. Jakże więc możecie mówić mojej duszy: Odleć jak ptak na twoją górę?

²Bo oto niegodziwi napinają łuk, kładą strzałę na cięciwę, aby w ciemności strzelać do tych, którzy są prawego serca.

³Gdy zostaną zburzone fundamenty, cóż może zrobić sprawiedliwy?

⁴PAN jest w swym świętym przybytku, tron PANA jest w niebie, jego oczy patrzą, jego powieki badają synów ludzkich.

⁵PAN doświadcza sprawiedliwego, ale jego dusza nienawidzi niegodziwego i tego, kto kocha bezprawie.

⁶Spuści na niegodziwych deszcz sideł, ognia i siarki, a palący wicher będzie udziałem ich kielicha.

⁷Bo sprawiedliwy PAN kocha sprawiedliwość, jego oczy patrzą na prawego.

Przewodnikowi chóru, na Seminit. Psalm Dawida.

¹Ratuj, PANIE, bo już nie ma pobożnego, zniknęli wierni spośród synów ludzkich.

²Wszyscy mówią kłamliwie do bliźniego, mówią schlebiającymi wargami i z obłudnym sercem.

³Niech PAN wytępi wszystkie wargi schlebiające i język mówiący przechwałki.

⁴Oni mówią: Swoim językiem zwyciężymy, nasze wargi należą do nas, któż jest naszym panem?

⁵Ze względu na ucisk ubogich i jęk nędzarzy teraz powstanę – mówi PAN – zapewnię bezpieczeństwo temu, na kogo zastawiają sidła.

⁶Słowa PANA to słowa czyste jak srebro wypróbowane w ziemnym tyglu, siedmiokrotnie oczyszczone.

⁷Ty, PANIE, zachowasz ich, będziesz ich strzegł od tego pokolenia aż na wieki.

⁸Niegodziwi krążą wokoło, gdy najpodlejsi z ludzi zostają wywyższeni.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

¹Jak długo, PANIE? Zapomnisz o mnie na wieki? Jak długo będziesz ukrywał przede mną swoje oblicze?

²Jak długo będę szukał rady w swojej duszy i codziennie trapił się w sercu? Jak długo mój wróg będzie się nade mnie wynosił?

³Spójrz i wysłuchaj mnie, PANIE, mój Boże! Oświeć moje oczy, bym nie zasnął w śmierci;

⁴By nie powiedział mój wróg: Pokonałem go! Niech się nie cieszą moi nieprzyjaciele, gdy się zachwieję.

⁵Lecz ja zaufałem twemu miłosierdziu; moje serce rozraduje się twoim zbawieniem.

⁶Będę śpiewał PANU, bo obdarzył mnie dobrem.

Przewodnikowi chóru. Dawidowy.

¹Głupi powiedział w swoim sercu: Nie ma Boga. Są zepsuci, popełniają obrzydliwe czyny. Nie ma nikogo, kto by czynił dobro.

²PAN spojrzał z niebios na synów ludzkich, aby zobaczyć, czy jest ktoś rozumny i szukający Boga.

³Wszyscy zboczyli z drogi, wszyscy jednakowo znikczemnieli. Nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego.

⁴Czyż są nierozumni wszyscy czyniący nieprawość, którzy pożerają mój lud, jakby chleb jedli, a PANA nie wzywają?

⁵Tam ogarnie ich strach, gdyż Bóg jest pośród pokolenia sprawiedliwych.

⁶Szydzicie z rady ubogiego, ale PAN jest jego ucieczką.

⁷Oby przyszło z Syjonu zbawienie Izraela! Gdy PAN odwróci niewolę swego ludu, Jakub się rozraduje i Izrael się rozweseli.

Psalm Dawida.

¹PANIE, kto będzie przebywał w twoim przybytku? Kto zamieszka na twojej świętej górze?

²Ten, kto postępuje nienagannie i czyni sprawiedliwość, a w swoim sercu mówi prawdę;

³Kto nie obmawia swym językiem, nie wyrządza bliźniemu nic złego, nie znieważa bliźniego;

⁴Ten, przed którego oczami bezbożny jest wzgardzony, a który szanuje tych, co się boją PANA; kto, choć przysięga na własną niekorzyść, nie wycofuje się;

⁵Kto swych pieniędzy nie pożycza na lichwę i nie daje się przekupić przeciwko niewinnemu. Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje.

Miktam Dawida.

¹Strzeż mnie, o Boże, bo tobie ufam.

²Moja dusza mówi do PANA: Ty jesteś moim Panem, a moja dobroć nie przynosi ci żadnej korzyści;

³Lecz świętym, którzy są na ziemi, i szlachetnym, w których całe moje upodobanie.

⁴Rozmnożą się boleści tych, którzy chodzą za obcymi bogami. Nie złożę im ofiar z krwi i nie wymówię ich imion swoimi ustami.

⁵PAN jest udziałem mego dziedzictwa i kielicha; ty strzeżesz mojego losu.

⁶Sznury miernicze wyznaczyły mi przyjemne miejsca i miłe jest moje dziedzictwo.

⁷Będę błogosławił PANA, który udzielił mi rady, bo nawet w nocy pouczają mnie moje nerki.

⁸Stawiam PANA zawsze przed oczami; skoro on jest po mojej prawicy, nie zachwieję się.

⁹Dlatego cieszy się moje serce i raduje się moja chwała, a moje ciało będzie spoczywać bezpiecznie.

¹⁰Nie zostawisz bowiem mojej duszy w piekle ani nie dopuścisz swemu Świętemu doznać zniszczenia.

¹¹Dasz mi poznać drogę życia, pełnię radości przed twoim obliczem, rozkosze po twojej prawicy na wieki.

Modlitwa Dawida.

¹Wysłuchaj, PANIE, mojej słusznej sprawy, zważ na moje wołanie, nakłoń ucha na modlitwę moich nieobłudnych ust.

²Niech wyrok o mnie wyjdzie sprzed twego oblicza, niech twoje oczy widzą to, co słuszne.

³Doświadczyłeś moje serce, nawiedziłeś mnie nocą, wypróbowałeś mnie ogniem, ale nic nie znalazłeś. Postanowiłem, że moje usta nie zgrzeszą.

⁴Co się tyczy spraw ludzkich, dzięki słowom twoich ust wystrzegałem się dróg okrutnika.

⁵Zatrzymaj moje kroki na twoich drogach, aby nie zachwiały się moje nogi.

⁶Wzywam cię, Boże, bo mnie wysłuchasz. Nakłoń ku mnie swego ucha, wysłuchaj moich słów.

⁷Okaż swoje miłosierdzie, ty, który wybawiasz ufających tobie od tych, którzy powstają przeciwko twojej prawicy.

⁸Strzeż mnie jak źrenicy oka, ukryj mnie w cieniu swych skrzydeł;

⁹Przed niegodziwymi, którzy mnie gnębią, przed wrogami mojej duszy, którzy mnie osaczyli.

¹⁰Okryli się swoim tłuszczem, zuchwale mówią swymi ustami.

¹¹Gdziekolwiek idziemy, otaczają nas, wytężają swój wzrok, aby nas powalić na ziemię.

¹²Podobni są do lwa żądnego łupu, do lwiątka siedzącego w ukryciu.

¹³Powstań, PANIE, wystąp przeciwko niemu i powal go, swoim mieczem ocal moją duszę od niegodziwego;

¹⁴A swoją ręką, PANIE, od ludzi, od ludzi tego świata, których udziałem jest to życie, a których brzuchy napełniasz swymi skarbami, tak że nasyceni są nawet ich synowie, a resztę zostawiają ich dzieciom.

¹⁵Ja zaś w sprawiedliwości ujrzę twe oblicze, a gdy się obudzę, nasycę się twoim podobieństwem.

Przewodnikowi chóru. Psalm sługi PANA, Dawida, który wypowiedział do PANA słowa tej pieśni w dniu,

gdy go PAN ocalił z rąk wszystkich jego wrogów i z ręki Saula. Powiedział wtedy:

¹Będę cię miłował, PANIE, mocy moja.

²PAN moją skałą, moją twierdzą i wybawicielem. Mój Bóg moją opoką, której będę ufał, moją tarczą i rogiem mego zbawienia, moją warownią.

³Wezwę PANA, który jest godny chwały, a będę wybawiony od moich wrogów.

⁴Ogarnęły mnie boleści śmierci i zatrwożyły mnie potoki bezbożnych.

⁵Boleści piekła mnie oplotły, pochwyciły mnie sidła śmierci.

⁶W moim utrapieniu wzywałem PANA i wołałem do mego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie dotarło przed jego oblicze, do jego uszu.

⁷Wtedy ziemia poruszyła się i zadrżała, a posady gór zatrzęsły się i zachwiały od jego gniewu.

⁸Z jego nozdrzy unosił się dym, z jego ust buchnął ogień trawiący, węgle zapaliły się od niego.

⁹Nachylił niebiosa i zstąpił, a ciemność była pod jego stopami.

¹⁰Dosiadł cherubina i latał; latał na skrzydłach wiatru.

¹¹Z ciemności zrobił sobie ukrycie, namiotem wokół niego były ciemne wody i gęste obłoki nieba.

¹²Przed jego blaskiem rozeszły się jego obłoki, grad i węgle ogniste.

¹³I zagrzmiał PAN na niebiosach, Najwyższy wydał swój głos, grad i węgle ogniste.

¹⁴Wypuścił swe strzały i rozproszył ich, cisnął błyskawicami i ich rozgromił.

¹⁵I ukazały się głębiny wód, i odsłoniły się fundamenty świata od twojego upomnienia, PANIE, i od podmuchu tchnienia twoich nozdrzy.

¹⁶Posłał z wysoka, chwycił mnie, wyciągnął mnie z wielkich wód.

¹⁷Ocalił mnie od potężnego wroga mego i od tych, którzy mnie nienawidzą, choć byli ode mnie mocniejsi.

¹⁸Zaskoczyli mnie w dniu mego utrapienia, lecz PAN był moją podporą.

¹⁹Wyprowadził mnie na miejsce przestronne, wybawił mnie, bo mnie sobie upodobał.

²⁰Nagrodził mnie PAN według mojej sprawiedliwości, oddał mi według czystości moich rąk.

²¹Strzegłem bowiem dróg PANA i nie odstąpiłem niegodziwie od mego Boga.

²²Bo miałem przed oczyma wszystkie jego nakazy i nie odrzucałem od siebie jego praw.

²³Byłem wobec niego nienaganny i wystrzegałem się swojej nieprawości.

²⁴Dlatego oddał mi PAN według mojej sprawiedliwości, według czystości moich rąk przed jego oczyma.

²⁵Ty z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z człowiekiem nienagannym postąpisz nienagannie.

²⁶Wobec czystego okażesz się czysty, a wobec przewrotnego postąpisz przewrotnie;

²⁷Ty bowiem lud strapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

²⁸Bo ty zapalisz moją pochodnię; PAN, Bóg mój, rozjaśni moje ciemności.

²⁹Bo z tobą przebiłem się przez wojsko, z moim Bogiem przeskoczyłem mur.

³⁰Droga Boga jest doskonała, słowo PANA w ogniu wypróbowane. Tarczą jest dla wszystkich, którzy mu ufają.

³¹Bo któż jest Bogiem oprócz PANA? Któż skałą oprócz naszego Boga?

³²To Bóg, który przepasuje mnie mocą i doskonałą czyni moją drogę.

³³Moje nogi czyni jak u łani i stawia mnie na wyżynach.

³⁴Ćwiczy moje ręce do walki, tak że mogę kruszyć spiżowy łuk swymi ramionami.

³⁵Dałeś mi też tarczę swego zbawienia i wspierała mnie twoja prawica, a twoja dobrotliwość uczyniła mnie wielkim.

³⁶Rozszerzyłeś ścieżkę dla mych kroków, tak że moje stopy się nie zachwiały.

³⁷Ścigałem moich wrogów i dopadłem ich, nie zawróciłem, aż ich nie wytraciłem.

³⁸Powaliłem ich tak, że nie mogli powstać, upadli pod moje stopy.

³⁹Przepasałeś mnie mocą do walki, powaliłeś pod moje stopy moich przeciwników.

⁴⁰Zmuszałeś moich wrogów do ucieczki, abym wykorzenił tych, którzy mnie nienawidzą.

⁴¹Wołali, lecz nie było nikogo, kto by ich wybawił; wołali do PANA, lecz ich nie wysłuchał.

⁴²Starłem ich jak proch na wietrze, wyrzuciłem jak błoto uliczne.

⁴³Wyzwoliłeś mnie od kłótni ludzkich, ustanowiłeś mnie głową narodów. Będzie mi służył lud, którego nie znałem.

⁴⁴Jak tylko usłyszą o mnie, będą mi posłuszni, cudzoziemcy będą udawać uległość.

⁴⁵Cudzoziemcy zmarnieją i będą drżeć w swoich warowniach.

⁴⁶PAN żyje, niech będzie błogosławiona moja skała, niech będzie wywyższony Bóg mego zbawienia.

⁴⁷Bóg dokonuje za mnie zemsty i poddaje mi narody.

⁴⁸Ty wyzwalasz mnie od moich wrogów; ty wywyższyłeś mnie ponad moich przeciwników, ocaliłeś mnie od gwałtownika.

⁴⁹Dlatego będę cię, PANIE, sławił wśród narodów i będę śpiewał twemu imieniu.

⁵⁰Bo dajesz wielkie wybawienie swemu królowi i na wieki okazujesz miłosierdzie swemu pomazańcowi Dawidowi i jego potomstwu.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

¹Niebiosa głoszą chwałę Boga, a firmament obwieszcza dzieło jego rąk.

²Dzień dniowi opowiada słowo, a noc nocy oznajmia wiedzę.

³Nie ma języka ani mowy, w których nie słychać ich głosu.

⁴Ich zasięg rozchodzi się po całej ziemi i na krańce świata ich słowa. Na nich wystawił namiot słońcu.

⁵A ono wychodzi jak oblubieniec ze swojej komnaty, cieszy się jak mocarz, który rozpoczyna bieg.

⁶Wyrusza z jednego krańca nieba i obchodzi je aż na drugi kraniec, a nic nie ukryje się przed jego żarem.

⁷Prawo PANA jest doskonałe, nawracające duszę; świadectwo PANA pewne, dające mądrość prostemu.

⁸Nakazy PANA są prawe, radujące serce; przykazanie PANA czyste, oświecające oczy.

⁹Bojaźń PANA jest czysta, trwająca na wieki; sądy PANA prawdziwe, wszystkie są słuszne.

¹⁰Bardziej pożądane niż złoto, niż mnóstwo szczerego złota, i słodsze niż miód, nawet niż plaster miodu.

¹¹Także twój sługa jest przez nie pouczony, a kto ich przestrzega, otrzymuje wielką nagrodę.

¹²Lecz kto dostrzeże własne błędy? Oczyść mnie z tych, które są ukryte przede mną.

¹³Chroń też swego sługę od zuchwałych grzechów, aby nie panowały nade mną. Wtedy będę nienaganny i wolny od wielkiego przestępstwa.

¹⁴Niech będą ci miłe słowa moich ust i rozmyślanie mego serca, PANIE, moja Skało i mój Odkupicielu!

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

¹Niech cię wysłucha PAN w dniu utrapienia, niech cię chroni imię Boga Jakuba.

²Niech ci ześle pomoc ze świątyni i niech cię wesprze z Syjonu.

³Niech pamięta wszystkie twoje ofiary i niech przyjmie twoje całopalenia. Sela.

⁴Niech da ci wszystko, czego pragnie twoje serce, i każdy twój zamysł niech wypełni.

⁵Będziemy się radować z twojego zbawienia i w imię naszego Boga sztandary podniesiemy. Niech PAN spełni wszystkie twoje prośby.

⁶Teraz wiem, że PAN wybawia swego pomazańca, wysłucha go ze swego świętego nieba zbawczą mocą swojej prawicy.

⁷Jedni pokładają ufność w rydwanach, inni w koniach, lecz my będziemy wspominać imię PANA, naszego Boga.

⁸Tamci zachwiali się i upadli, a my powstaliśmy i ostoimy się.

⁹PANIE, wybaw nas, a król niech nas wysłucha w dniu naszego wołania.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

¹PANIE, król cieszy się z twojej mocy i bardzo się raduje twoim zbawieniem.

²Spełniłeś pragnienie jego serca i prośbie jego ust nie odmówiłeś. Sela.

³Wyszedłeś mu bowiem naprzeciw z hojnymi błogosławieństwami, koronę szczerozłotą włożyłeś mu na głowę.

⁴Prosił cię o życie i dałeś mu je, długie dni na wieki wieków.

⁵Wielka jest jego chwała dzięki twemu zbawieniu, okryłeś go sławą i dostojeństwem;

⁶Bo uczyniłeś go błogosławieństwem na wieki, rozradowałeś go swoim obliczem.

⁷Król bowiem w PANU pokłada nadzieję i nie zachwieje się dzięki miłosierdziu Najwyższego.

⁸Twoja ręka znajdzie wszystkich twoich wrogów; twoja prawica dosięgnie wszystkich, którzy cię nienawidzą.

⁹Uczynisz ich jakby piecem ognistym w czasie twego gniewu; PAN w swojej zapalczywości pochłonie ich, a ogień ich strawi.

¹⁰Wytracisz z ziemi ich ród, a ich potomstwo spośród synów ludzkich.

¹¹Bo zamierzali zło przeciwko tobie, uknuli spisek, którego nie mogli wykonać.

¹²Dlatego ich zmusisz do ucieczki, strzały na twej cięciwie wymierzysz w ich twarze.

¹³Powstań, PANIE, w swojej mocy; będziemy śpiewać i wysławiać twą potęgę.

Przewodnikowi chóru, na Ajjelet haszahar. Psalm Dawida.

¹Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś? Czemu jesteś tak daleki od wybawienia mnie, od słów mego jęku?

²Boże mój, wołam we dnie, a nie odzywasz się do mnie; w nocy, a nie mogę się uspokoić.

³Ale ty jesteś Święty, mieszkający wśród chwały Izraela.

⁴Tobie ufali nasi ojcowie, ufali i wyzwoliłeś ich.

⁵Do ciebie wołali i zostali wybawieni, tobie ufali i się nie zawiedli.

⁶Ja zaś jestem robakiem, a nie człowiekiem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą ludu.

⁷Wszyscy, którzy mnie widzą, szydzą ze mnie, wykrzywiają usta, potrząsają głową, mówiąc:

⁸Zaufał PANU, niech go wyzwoli; niech go ocali, skoro go kocha.

⁹Ale to ty mnie wydobyłeś z łona, napełniłeś mnie ufnością jeszcze u piersi mojej matki.

¹⁰Na ciebie byłem zdany od narodzenia, od łona matki ty jesteś moim Bogiem.

¹¹Nie oddalaj się ode mnie, bo utrapienie bliskie, a nie ma nikogo, kto by mnie wspomógł.

¹²Otoczyło mnie mnóstwo cielców, osaczyły mnie byki Baszanu.

¹³Rozwarły na mnie swe paszcze jak lew drapieżny i ryczący.

¹⁴Rozpłynąłem się jak woda i rozłączyły się wszystkie moje kości; moje serce stało się jak wosk, roztopiło się w moim wnętrzu.

¹⁵Moja siła wyschła jak skorupa, a mój język przylgnął do podniebienia; położyłeś mnie w prochu śmierci.

¹⁶Psy bowiem mnie osaczyły, obległa mnie zgraja złoczyńców; przebili moje ręce i nogi.

¹⁷Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni patrzą na mnie, przypatrują się.

¹⁸Dzielą między siebie moje szaty i o moją tunikę rzucają losy.

¹⁹Ale ty, PANIE, nie oddalaj się; mocy moja, spiesz mi na ratunek.

²⁰Ocal od miecza moją duszę, od mocy psów cenną duszę moją.

²¹Wybaw mnie z lwiej paszczy, bo i od rogów jednorożców mnie ocaliłeś.

²²Będę głosił twoje imię moim braciom, będę cię chwalił pośród zgromadzenia.

²³Chwalcie PANA, wy, którzy się go boicie; wysławiajcie go, całe potomstwo Jakuba; bójcie się go, wszyscy potomkowie Izraela.

²⁴Bo nie wzgardził ani się nie brzydził utrapieniem ubogiego, ani nie ukrył przed nim swego oblicza, lecz gdy ten do niego wołał, wysłuchał go.

²⁵Od ciebie pochodzi moja chwała w wielkim zgromadzeniu; wypełnię swoje śluby wobec tych, którzy się ciebie boją.

²⁶Ubodzy będą jeść i nasycą się, chwalić PANA będą ci, którzy go szukają; wasze serce będzie żyć na wieki.

²⁷Przypomną sobie i nawrócą się do PANA wszystkie krańce ziemi i oddadzą pokłon przed twoim obliczem wszystkie rodziny narodów.

²⁸Do PANA bowiem należy królestwo i on panuje nad narodami.

²⁹Wszyscy bogaci ziemi będą jeść i oddawać mu pokłon, upadną przed jego obliczem wszyscy, którzy zstępują w proch, którzy nie mogą swej duszy zachować przy życiu.

³⁰Potomstwo będzie mu służyć i będzie poczytane Panu za pokolenie.

³¹Przyjdą i ludowi, który się narodzi, opowiedzą jego sprawiedliwość – że on tak uczynił.

Psalm Dawida.

¹PAN jest moim pasterzem, niczego mi nie zabraknie.

²Sprawia, że kładę się na zielonych pastwiskach, prowadzi mnie nad spokojne wody.

³Posila moją duszę, prowadzi mnie ścieżkami sprawiedliwości ze względu na swoje imię.

⁴Choćbym nawet chodził doliną cienia śmierci, zła się nie ulęknę, bo ty jesteś ze mną; twoja laska i kij pocieszają mnie.

⁵Zastawiasz przede mną stół wobec moich wrogów, namaszczasz mi głowę olejkiem, mój kielich przelewa się.

⁶Zaprawdę dobroć i miłosierdzie pójdą w ślad za mną po wszystkie dni mego życia i będę mieszkał w domu PANA przez długie czasy.

Psalm Dawida.

¹Do PANA należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, świat i jego mieszkańcy.

²Na morzach bowiem ugruntował go i utwierdził na rzekach.

³Któż wstąpi na górę PANA? Kto stanie w jego świętym miejscu?

⁴Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, który nie skłania swej duszy ku marności i nie przysięga podstępnie.

⁵On otrzyma błogosławieństwo od PANA i sprawiedliwość od Boga, swego Zbawiciela.

⁶To jest pokolenie tych, którzy go szukają, którzy szukają twego oblicza, Boże Jakuba. Sela.

⁷Podnieście, o bramy, wasze głowy; podnieście się, wrota odwieczne, aby wszedł Król chwały.

⁸Któż jest tym Królem chwały? PAN mocny i potężny, PAN potężny w boju.

⁹Podnieście, o bramy, wasze głowy; podnieście się, wrota odwieczne, aby wszedł Król chwały.

¹⁰Któż jest tym Królem chwały? PAN zastępów, on jest Królem chwały. Sela.

Psalm Dawida.

¹Do ciebie, PANIE, wznoszę moją duszę.

²Mój Boże, tobie ufam, niech nie doznam wstydu; niech moi wrogowie nie tryumfują nade mną.

³Zaprawdę nikt, kto ciebie oczekuje, nie dozna wstydu; zawstydzą się ci, którzy bez powodu popełniają nieprawość.

⁴PANIE, daj mi poznać twe drogi, naucz mnie twoich ścieżek.

⁵Prowadź mnie w twojej prawdzie i pouczaj mnie, bo ty jesteś Bogiem mego zbawienia; ciebie co dzień oczekuję.

⁶Pamiętaj o swoim miłosierdziu, PANIE, i o twoich łaskach, które trwają od wieków.

⁷I nie wspominaj grzechów mojej młodości i moich występków; pamiętaj o mnie według twego miłosierdzia, ze względu na twą dobroć, PANIE.

⁸PAN jest dobry i prawy, dlatego grzeszników naucza drogi.

⁹Poprowadzi pokornych w sprawiedliwości, pokornych nauczy swojej drogi.

¹⁰Wszystkie ścieżki PANA to miłosierdzie i prawda dla tych, którzy strzegą jego przymierza i świadectwa.

¹¹PANIE, przez wzgląd na twoje imię przebacz moją nieprawość, bo jest wielka.

¹²Który to człowiek, co się boi PANA? Nauczy go drogi, którą ma wybrać.

¹³Jego dusza będzie trwać w szczęściu i jego potomstwo odziedziczy ziemię.

¹⁴Tajemnica PANA jest objawiona tym, którzy się go boją, oznajmi im swoje przymierze.

¹⁵Moje oczy nieustannie patrzą na PANA, bo on wyrwie z sidła moje nogi.

¹⁶Zwróć się ku mnie i zmiłuj się nade mną, bo jestem nędzny i opuszczony.

¹⁷Utrapienia mego serca rozmnożyły się, wyzwól mnie z moich udręczeń.

¹⁸Spójrz na moje utrapienie i trud i przebacz wszystkie moje grzechy.

¹⁹Popatrz, jak wielu jest moich wrogów i jak strasznie mnie nienawidzą.

²⁰Strzeż mojej duszy i ocal mnie, abym nie doznał wstydu; w tobie bowiem pokładam nadzieję.

²¹Niech mnie strzegą uczciwość i prawość, bo ciebie oczekuję.

²²Boże, wybaw Izraela ze wszystkich jego udręczeń.

Psalm Dawida.

¹Osądź mnie, PANIE, bo postępuję uczciwie, zaufałem PANU i nie zachwieję się.

²Zbadaj mnie, PANIE, i doświadcz mnie; poddaj próbie moje nerki i serce.

³Mam bowiem twoje miłosierdzie przed oczyma i postępuję w twojej prawdzie.

⁴Nie zasiadałem z ludźmi próżnymi i nie zadaję się z obłudnikami.

⁵Nienawidzę zgromadzenia złoczyńców i z niegodziwymi nie usiądę.

⁶Umyję w niewinności swoje ręce i obejdę twój ołtarz, PANIE;

⁷Aby wznosić głos dziękczynienia i opowiadać o wszystkich twoich cudach.

⁸PANIE, miłuję dom, w którym mieszkasz, i miejsce, gdzie przebywa twoja chwała.

⁹Nie zabieraj mojej duszy z grzesznikami ani mojego życia z krwawymi ludźmi;

¹⁰W ich rękach jest przewrotność, a ich prawica pełna jest przekupstwa.

¹¹Lecz ja będę postępować uczciwie, odkup mnie i zmiłuj się nade mną.

¹²Moja noga stoi na równej drodze, będę błogosławił PANA w zgromadzeniach.

Psalm Dawida.

¹PAN jest moją światłością i moim zbawieniem, kogóż będę się bać? PAN jest mocą mego życia, kogóż mam się lękać?

²Gdy złoczyńcy, moi przeciwnicy i wrogowie, wystąpili przeciwko mnie, aby pożreć moje ciało, potknęli się i upadli.

³Choćby wojsko rozbiło naprzeciw mnie obóz, moje serce się nie ulęknie; choćby wojna wybuchła przeciw mnie, nawet wtedy będę ufał.

⁴O jedno proszę PANA i o to będę zabiegał: abym mieszkał w domu PANA po wszystkie dni mego życia, abym oglądał piękno PANA i dowiadywał się w jego świątyni.

⁵Skryje mnie bowiem w dniu niedoli w swoim przybytku, schowa mnie w ukryciu swego namiotu i wyniesie mnie na skałę.

⁶A teraz moja głowa będzie wzniesiona nad moimi nieprzyjaciółmi, którzy mnie otaczają; będę składał w jego przybytku ofiary radości, będę śpiewał i oddawał PANU chwałę.

⁷Usłysz, PANIE, mój głos, gdy wołam; zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mnie.

⁸Gdy mówiłeś: Szukajcie mojego oblicza, moje serce mówiło do ciebie: Twojego oblicza, PANIE, będę szukać.

⁹Nie ukrywaj przede mną twojego oblicza ani nie odtrącaj w gniewie swego sługi; ty jesteś moją pomocą, nie opuszczaj mnie i nie odchodź, Boże mego zbawienia.

¹⁰Choćby ojciec i matka opuścili mnie, to PAN mnie przygarnie.

¹¹Naucz mnie, PANIE, twojej drogi i prowadź mnie ścieżką prostą ze względu na moich wrogów.

¹²Nie wydawaj mnie na pastwę moich nieprzyjaciół, bo powstali przeciwko mnie fałszywi świadkowie i ci, którzy dyszą okrucieństwem.

¹³Zniechęciłbym się, gdybym nie wierzył, że będę oglądał dobroć PANA w ziemi żyjących.

¹⁴Oczekuj PANA, bądź dzielny, a on umocni twoje serce; oczekuj więc PANA.

Psalm Dawida.

¹Do ciebie wołam, PANIE, Skało moja; nie bądź głuchy na moje wołanie, abym jeśli się nie odezwiesz, nie stał się podobny do zstępujących do dołu.

²Usłysz głos mego błagania, gdy wołam do ciebie, gdy podnoszę ręce ku twojemu miejscu najświętszemu.

³Nie zabieraj mnie z niegodziwymi i z czyniącymi nieprawość, którzy mówią o pokoju z bliźnimi, a zło jest w ich sercach.

⁴Oddaj im według ich uczynków i według zła ich postępków; według czynów ich rąk odpłać im, oddaj im, co im się należy.

⁵Skoro nie zważają na czyny PANA ani na dzieła jego rąk, on zniszczy ich i nie odbuduje.

⁶Błogosławiony niech będzie PAN, bo wysłuchał głosu mego błagania.

⁷PAN jest moją siłą i tarczą, moje serce jemu zaufało i doznałem pomocy; dlatego moje serce się rozweseliło i moją pieśnią będę go chwalić.

⁸PAN jest siłą dla swoich i twierdzą zbawienia swego pomazańca.

⁹Wybaw twój lud, PANIE, błogosław twemu dziedzictwu, paś ich i nieś na wieki.

Psalm Dawida.

¹Oddajcie PANU, synowie mocarzy, oddajcie PANU chwałę i moc.

²Oddajcie PANU chwałę należną jego imieniu, oddajcie PANU pokłon w ozdobie świętości.

³Głos PANA nad wodami; zagrzmiał Bóg chwały, PAN nad wielkimi wodami.

⁴Głos PANA potężny, głos PANA pełen majestatu.

⁵Głos PANA łamie cedry, PAN łamie cedry Libanu;

⁶I sprawia, że skaczą jak cielę, Liban i Sirion jak młody jednorożec.

⁷Głos PANA krzesze płomienie ognia.

⁸Głos PANA wstrząsa pustynią, PAN wstrząsa pustynią Kadesz.

⁹Głos PANA sprawia, że z bólem rodzą łanie i ogołacają się lasy, a w jego świątyni każdy opowiada o jego chwale.

¹⁰PAN zasiada nad potopem, PAN zasiada jako Król na wieki.

¹¹PAN doda mocy swojemu ludowi, PAN pobłogosławi swój lud pokojem.

Psalm i pieśń na poświęcenie przybytku Dawida.

¹PANIE, będę cię wywyższać, bo podniosłeś mnie i nie pozwoliłeś mym wrogom cieszyć się z mojego powodu.

²PANIE, Boże mój, wołałem do ciebie i uzdrowiłeś mnie.

³PANIE, wyprowadziłeś moją duszę z piekła, zachowałeś mnie przy życiu, abym nie zstąpił do dołu.

⁴Śpiewajcie PANU, święci jego, i wysławiajcie go, wspominając jego świętość.

⁵Jego gniew bowiem trwa tylko chwilę, a jego łaskawość przez całe życie; choćby płacz trwał przez noc, rankiem nastanie radość.

⁶Powiedziałem w czasie mej pomyślności: Nigdy się nie zachwieję.

⁷PANIE, w swojej łaskawości umocniłeś moją górę; ale gdy ukryłeś swoje oblicze, strwożyłem się.

⁸Wołałem do ciebie, PANIE, modliłem się do PANA:

⁹Jaki pożytek z mojej krwi, gdybym zstąpił do dołu? Czy proch będzie cię chwalić? Czy będzie głosić twoją prawdę?

¹⁰Usłysz, PANIE, i zmiłuj się nade mną; PANIE, bądź moim pomocnikiem.

¹¹Mój płacz zmieniłeś w taniec, zdjąłeś ze mnie wór pokutny, a przepasałeś mnie radością;

¹²Aby moja chwała śpiewała ci i nie milkła; PANIE, mój Boże, będę cię wysławiać na wieki.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

¹W tobie, PANIE, pokładam nadzieję, niech nigdy nie doznam wstydu, wyzwól mnie w swojej sprawiedliwości.

²Nakłoń ku mnie swego ucha, czym prędzej mnie ocal; bądź mi mocną skałą, domem obronnym, abyś mnie wybawił.

³Ty bowiem jesteś moją skałą i twierdzą; dlatego przez wzgląd na twoje imię kieruj mnie i prowadź.

⁴Wyciągnij mnie z sieci, którą zastawili na mnie, bo ty jesteś moją siłą.

⁵W twoje ręce powierzam mego ducha; odkupiłeś mnie, PANIE, Boże wierny.

⁶Nienawidzę tych, którzy zważają na próżne marności, bo ja w PANU pokładam nadzieję.

⁷Będę się radował i weselił w twoim miłosierdziu, bo wejrzałeś na moje utrapienie i poznałeś udręki mojej duszy;

⁸I nie wydałeś mnie w ręce wroga, postawiłeś moje nogi na miejscu przestronnym.

⁹Zmiłuj się nade mną, PANIE, bo jestem uciśniony, od żałości osłabły moje oczy, a także moja dusza i moje wnętrzności.

¹⁰W bólu bowiem upływa moje życie, a moje lata na wzdychaniu; moja siła osłabła z powodu mej nieprawości, a moje kości wyschły.

¹¹Stałem się pośmiewiskiem dla wszystkich moich wrogów, zwłaszcza dla moich sąsiadów, i postrachem dla znajomych; ci, którzy mnie widzą na dworze, uciekają przede mną.

¹²Zapomniano o mnie jak o umarłym, stałem się jak rozbite naczynie.

¹³Słyszę bowiem oszczerstwa wielu; strach czai się zewsząd; gdy wspólnie naradzają się przeciwko mnie, spiskują, jak odebrać mi życie.

¹⁴Ale ja zaufałem tobie, PANIE; powiedziałem: Ty jesteś moim Bogiem.

¹⁵Mój czas jest w twoich rękach, ocal mnie z ręki moich nieprzyjaciół i od tych, którzy mnie prześladują.

¹⁶Rozjaśnij swe oblicze nad twoim sługą, wybaw mnie w twoim miłosierdziu.

¹⁷PANIE, niech nie doznam wstydu, skoro cię wzywam; niech niegodziwi się wstydzą i zamilkną w grobie.

¹⁸Niech zaniemówią wargi kłamliwe, które w pysze i pogardzie mówią krzywdzące słowa przeciwko sprawiedliwemu.

¹⁹Jakże wielka jest twoja dobroć, którą zachowujesz dla bojących się ciebie i okazujesz tym, co ufają tobie wobec synów ludzkich!

²⁰Ukryjesz ich pod osłoną twojej obecności przed pychą człowieka, ochronisz ich w namiocie przed kłótliwymi językami.

²¹Błogosławiony niech będzie PAN, bo okazał mi swą cudowną łaskę w mieście warownym.

²²Powiedziałem w pośpiechu: Odrzuciłeś mnie sprzed twych oczu; lecz ty wysłuchałeś głosu mego błagania, gdy wołałem do ciebie.

²³Miłujcie PANA, wszyscy jego święci, bo PAN strzeże wiernych, a postępującym wyniośle odpłaca z nawiązką.

²⁴Bądźcie dzielni, wszyscy, którzy pokładacie nadzieję w PANU, a on umocni wasze serca.

Psalm Dawida. Pieśń pouczająca.

¹Błogosławiony ten, komu przebaczono występek, komu grzech zakryto.

²Błogosławiony człowiek, któremu PAN nie poczytuje nieprawości i w którego duchu nie ma podstępu.

³Gdy milczałem, moje kości schły od moich całodziennych narzekań.

⁴We dnie i w nocy bowiem ciążyła na mnie twoja ręka, usychałem jak podczas letniej suszy. Sela.

⁵Wyznałem ci swój grzech i nie kryłem mojej nieprawości. Powiedziałem: Wyznam moje występki PANU, a ty przebaczyłeś nieprawość mego grzechu. Sela.

⁶Dlatego do ciebie będzie się modlił każdy pobożny w czasie, gdy można cię znaleźć; nawet w czasie powodzi wielkich wód, one go nie dosięgną.

⁷Ty jesteś moim schronieniem, zachowasz mnie od ucisku; otaczasz mnie pieśniami wybawienia. Sela.

⁸Pouczę cię i nauczę cię drogi, którą masz kroczyć, poprowadzę cię swoim okiem.

⁹Nie bądźcie bezrozumni jak koń czy jak muł, których pyski trzeba okiełznać uzdą i wędzidłem, aby się na ciebie nie porywały.

¹⁰Wiele cierpień spada na niegodziwego, lecz ufającego PANU otoczy miłosierdzie.

¹¹Weselcie się w PANU i radujcie się sprawiedliwi, wykrzykujcie radośnie, wszyscy prawego serca.

¹Weselcie się w PANU, sprawiedliwi, bo prawym przystoi chwała.

²Wysławiajcie PANA na harfie, śpiewajcie mu przy cytrze i z instrumentem o dziesięciu strunach.

³Śpiewajcie mu nową pieśń, pięknie i głośno mu grajcie.

⁴Słowo PANA bowiem jest prawe i wszystkie jego dzieła są dokonane w wierności.

⁵On miłuje sprawiedliwość i sąd, pełna jest ziemia miłosierdzia PANA.

⁶Słowem PANA zostały uczynione niebiosa i tchnieniem jego ust wszystkie ich zastępy.

⁷On gromadzi wody morskie jak na stos i w skarbcach zbiera głębiny.

⁸Niech cała ziemia boi się PANA, niech się go lękają wszyscy mieszkańcy świata.

⁹On bowiem przemówił i stało się; on rozkazał i powstało.

¹⁰PAN udaremnia zamiary narodów, niweczy zamysły ludów.

¹¹Zamiar PANA trwa na wieki, myśli jego serca z pokolenia na pokolenie.

¹²Błogosławiony naród, którego Bogiem jest PAN; lud, który on wybrał sobie na dziedzictwo.

¹³PAN patrzy z nieba, widzi wszystkich synów ludzkich.

¹⁴Z miejsca, w którym przebywa, spogląda na wszystkich mieszkańców ziemi.

¹⁵Ukształtował serce każdego z nich, przygląda się wszystkim ich czynom.

¹⁶Nie wybawi króla liczne wojsko ani nie ocali wojownika wielka siła.

¹⁷Koń jest zwodniczy w wybawieniu, nie ocali swą wielką siłą.

¹⁸Oto oko PANA nad tymi, którzy się go boją, nad tymi, którzy ufają jego miłosierdziu;

¹⁹Aby ocalić od śmierci ich duszę i żywić ich w czasie głodu.

²⁰Nasza dusza oczekuje PANA, on jest naszą pomocą i tarczą.

²¹W nim bowiem rozraduje się nasze serce, bo ufamy jego świętemu imieniu.

²²Niech będzie nad nami twoje miłosierdzie, PANIE, według pokładanej w tobie nadziei.

Psalm Dawida, gdy zmienił swoje zachowanie przed Abimelekiem i wypędzony przez niego, odszedł.

¹Będę błogosławił PANA w każdym czasie, jego chwała zawsze będzie na moich ustach.

²Moja dusza będzie się chlubić PANEM; pokorni to usłyszą i rozradują się.

³Uwielbiajcie PANA ze mną i wspólnie wywyższajmy jego imię.

⁴Szukałem PANA, a on mnie wysłuchał i uwolnił od wszystkich mych trwóg.

⁵Spojrzeli na niego i rozpromienili się, a ich oblicza nie doznały wstydu.

⁶Ten oto biedak wołał, a PAN wysłuchał i wybawił go ze wszystkich jego utrapień.

⁷Anioł PANA rozbija obóz dokoła tych, którzy się go boją, i wybawia ich.

⁸Skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest PAN: Błogosławiony człowiek, który mu ufa.

⁹Bójcie się PANA, jego święci, bo niczego nie braknie tym, którzy się go boją.

¹⁰Lwięta cierpią niedostatek i głód, lecz szukającym PANA nie zabraknie żadnego dobra.

¹¹Chodźcie, synowie, słuchajcie mnie; nauczę was bojaźni PANA.

¹²Który człowiek chce długo żyć i pragnie wiele dni, aby móc oglądać dobro?

¹³Strzeż swego języka od zła, a swoich warg od podstępnej mowy.

¹⁴Odwróć się od zła i czyń dobrze, szukaj pokoju i dąż do niego.

¹⁵Oczy PANA są zwrócone na sprawiedliwych, a jego uszy nachylone na ich wołanie;

¹⁶Lecz oblicze PANA jest przeciwko złoczyńcom, aby pamięć o nich wymazać z ziemi.

¹⁷Wołają sprawiedliwi, a PAN wysłuchuje ich i uwalnia od wszelkich trudności.

¹⁸Bliski jest PAN skruszonym w sercu i wybawia złamanych na duchu.

¹⁹Liczne są cierpienia sprawiedliwego, ale PAN uwalnia go od nich wszystkich.

²⁰On strzeże wszystkich jego kości; ani jedna z nich nie będzie złamana.

²¹Zło zabija niegodziwego i ci, którzy nienawidzą sprawiedliwego, będą zniszczeni;

²²PAN odkupi dusze swoich sług i nie będą zniszczeni ci, którzy mu ufają.

Psalm Dawida.

¹Spieraj się, PANIE, z tymi, którzy się ze mną spierają; walcz z tymi, którzy walczą ze mną.

²Chwyć tarczę i puklerz i powstań mi na pomoc.

³Dobądź włóczni i zagrodź drogę tym, którzy mnie prześladują. Powiedz mojej duszy: Ja jestem twoim zbawieniem.

⁴Niech hańba i wstyd okryją tych, którzy czyhają na moją duszę; niech cofną się i niech będą zawstydzeni ci, którzy obmyślają zło przeciwko mnie.

⁵Niech będą jak plewy na wietrze i niech anioł PANA ich rozproszy.

⁶Niech droga ich będzie ciemna i śliska i niech anioł PANA ich ściga.

⁷Bez powodu bowiem zastawili na mnie w dole sieci, bez powodu wykopali dół na moją duszę.

⁸Niech niespodziewanie przyjdzie na nich zniszczenie; niech złowi ich sieć, którą zastawili. Niech w nią wpadną ku zniszczeniu.

⁹A moja dusza będzie się radować w PANU, będzie się weselić jego zbawieniem.

¹⁰Wszystkie moje kości powiedzą: PANIE, któż podobny do ciebie, który uwalniasz uciśnionego od silniejszego, a nędznego i ubogiego od łupieżcy?

¹¹Powstają fałszywi świadkowie i pytają mnie o to, czego nie wiem.

¹²Odpłacają mi złem za dobro, chcąc pozbawić mnie mojej duszy.

¹³Lecz ja, gdy oni chorowali, wkładałem wór pokutny, umartwiałem postem moją duszę i moja modlitwa wracała do mojej piersi.

¹⁴Postępowałem jak z przyjacielem, jak z bratem, uginałem się pod brzemieniem smutku jak w żałobie po matce.

¹⁵Lecz gdy ja byłem strapiony, oni się cieszyli i zbierali się; gromadzili się przeciwko mnie nikczemni, a tego nie widziałem; szarpali mnie nieustannie.

¹⁶Wraz z obłudnikami, szydercami i pochlebcami zgrzytali na mnie zębami.

¹⁷Panie, jak długo będziesz na to patrzeć? Wybaw od zniszczenia moją duszę, od lwów drogą duszę moją.

¹⁸Będę cię wysławiał w wielkim zgromadzeniu, wśród licznego ludu będę cię chwalił.

¹⁹Niech się nie cieszą z mojego powodu ci, którzy bez przyczyny są moimi wrogami, niech nie mrugają okiem ci, którzy niesłusznie mnie nienawidzą.

²⁰Nie mówią bowiem o pokoju, lecz przeciwko spokojnym na ziemi obmyślają zdradliwe słowa.

²¹Owszem, otwierają przeciw mnie swe usta, mówiąc: Ha, ha! Widzieliśmy to na własne oczy.

²²Widziałeś to, PANIE, nie milcz; Panie, nie oddalaj się ode mnie.

²³Obudź się i wystąp w mojej obronie, w mojej sprawie, mój Boże i Panie!

²⁴Osądź mnie według swojej sprawiedliwości, PANIE, mój Boże! Niech się nie cieszą z mojego powodu.

²⁵Niech nie mówią w swoim sercu: Ha! Tego chcieliśmy! Niech nie mówią: Pożarliśmy go!

²⁶Niech się zawstydzą i zawiodą wszyscy, którzy cieszą się z mojego nieszczęścia; niech się okryją wstydem i hańbą ci, którzy wynoszą się nade mnie.

²⁷Ale niech śpiewają i radują się ci, którzy sprzyjają mojej słusznej sprawie; niech mówią nieustannie: Niech będzie wywyższony PAN, który pragnie pokoju dla swego sługi.

²⁸A mój język będzie głosił twoją sprawiedliwość i chwałę twoją przez cały dzień.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida, sługi PANA.

¹Nieprawość niegodziwego świadczy w mym sercu, że nie ma bojaźni Bożej przed jego oczyma.

²Schlebia sobie bowiem w swoich oczach, aż jego nieprawość okaże się obrzydliwa.

³Słowa jego ust to niegodziwość i fałsz, porzucił mądrość i czynienie dobra.

⁴Na swoim łożu obmyśla nieprawość, stoi na drodze niedobrej i nie brzydzi się złem.

⁵PANIE, twoje miłosierdzie sięga niebios, twoja wierność aż do obłoków.

⁶Twoja sprawiedliwość jak najwyższe góry, twoje sądy jak wielka przepaść; ty, PANIE, zachowujesz ludzi i zwierzęta!

⁷Jak cenne jest twoje miłosierdzie, Boże! Dlatego synowie ludzcy chronią się w cieniu twoich skrzydeł.

⁸Nasycą się obfitością twego domu, napoisz ich strumieniem twoich rozkoszy.

⁹U ciebie bowiem jest źródło życia, w twojej światłości ujrzymy światłość.

¹⁰Roztocz twe miłosierdzie nad tymi, którzy cię znają, a twoją sprawiedliwość nad ludźmi prawego serca.

¹¹Niech nie następuje na mnie noga pyszałka, niech nie wygania mnie ręka niegodziwego.

¹²Oto tam upadli czyniący nieprawość, zostali powaleni i nie będą mogli powstać.

Psalm Dawida.

¹Nie oburzaj się z powodu złoczyńców ani nie zazdrość czyniącym nieprawość.

²Jak trawa bowiem prędko zostaną podcięci i zwiędną jak świeża zieleń.

³Ufaj PANU i czyń dobrze; będziesz mieszkał na ziemi i na pewno będziesz nakarmiony.

⁴Rozkoszuj się PANEM, a on spełni pragnienia twego serca.

⁵Powierz PANU swoją drogę i zaufaj mu, a on wszystko wykona;

⁶I wyniesie twoją sprawiedliwość jak światłość, a twoją prawość jak południe.

⁷Poddaj się PANU i oczekuj go; nie oburzaj się na tego, komu powodzi się w drodze, na człowieka, który spełnia swe złe zamiary.

⁸Zaprzestań gniewu i zaniechaj zapalczywości; nie zapalaj się gniewem do czynienia zła.

⁹Złoczyńcy bowiem będą wytępieni, a ci, którzy oczekują PANA, odziedziczą ziemię.

¹⁰Jeszcze chwila, a nie będzie niegodziwego; spojrzysz na jego miejsce, a już go nie będzie.

¹¹Lecz pokorni odziedziczą ziemię i będą się rozkoszować obfitością pokoju.

¹²Niegodziwy knuje przeciwko sprawiedliwemu i zgrzyta na niego zębami.

¹³Lecz Pan śmieje się z niego, bo widzi, że nadchodzi jego dzień.

¹⁴Niegodziwi dobyli miecz i napinają swój łuk, aby powalić ubogiego i potrzebującego, aby zgładzić tych, którzy idą prawą drogą;

¹⁵Lecz ich miecz przeszyje ich własne serca, a ich łuki będą złamane.

¹⁶Lepsza jest odrobina, którą ma sprawiedliwy, niż wielkie bogactwa wielu niegodziwych;

¹⁷Ramiona bowiem niegodziwych będą połamane, ale sprawiedliwych PAN podtrzymuje.

¹⁸PAN zna dni nienagannych, ich dziedzictwo będzie trwać na wieki.

¹⁹W czasie nieszczęścia nie doznają wstydu, a w dniach głodu będą nasyceni.

²⁰Niegodziwi zaś wyginą, a wrogowie PANA znikną jak tłuszcz barani, jak dym się rozwieją.

²¹Niegodziwy pożycza i nie zwraca, a sprawiedliwy lituje się i rozdaje.

²²Błogosławieni przez PANA odziedziczą ziemię, a przeklęci przez niego zostaną wytępieni.

²³PAN kieruje krokami dobrego człowieka i jego droga mu się podoba.

²⁴Choćby upadł, nie zostanie całkowicie powalony, bo PAN podtrzymuje go swą ręką.

²⁵Byłem młody i jestem już stary, lecz nie widziałem sprawiedliwego, który by był opuszczony, ani żeby jego potomstwo żebrało o chleb.

²⁶Każdego dnia lituje się i pożycza, a jego potomstwo jest błogosławione.

²⁷Odstąp od złego i czyń dobrze, a będziesz trwał na wieki.

²⁸PAN bowiem miłuje prawość i nie opuszcza swoich świętych, strzeże ich na wieki; a potomstwo niegodziwych będzie wytępione.

²⁹Sprawiedliwi odziedziczą ziemię i będą na niej mieszkać na wieki.

³⁰Usta sprawiedliwego wypowiadają mądrość, a jego język mówi o sądzie.

³¹Prawo jego Boga jest w jego sercu, jego kroki się nie zachwieją.

³²Niegodziwy czyha na sprawiedliwego i szuka sposobności, aby go zabić.

³³Lecz PAN nie zostawi go w jego ręku i nie potępi, gdy będzie sądzony.

³⁴Oczekuj PANA i strzeż jego drogi, a on cię wywyższy, abyś odziedziczył ziemię; zobaczysz zatracenie niegodziwych.

³⁵Widziałem niegodziwego bardzo wyniosłego i rozpierającego się jak zielone drzewo laurowe;

³⁶Lecz przeminął i oto już go nie było; szukałem go, ale nie mogłem go znaleźć.

³⁷Spójrz na nienagannego i przypatruj się prawemu, bo ten na końcu osiągnie pokój.

³⁸Lecz przestępcy razem zginą, niegodziwi na końcu zostaną wytępieni.

³⁹Zbawienie zaś sprawiedliwych pochodzi od PANA; on jest ich siłą w czasie utrapienia.

⁴⁰PAN ich wspomoże i wyzwoli; wyzwoli ich od niegodziwych i wybawi, bo w nim pokładają nadzieję.

Psalm Dawida. Dla przypomnienia.

¹PANIE, nie karć mnie w swym gniewie i nie karz mnie w swojej zapalczywości.

²Twoje strzały utkwiły bowiem we mnie i ciąży na mnie twoja ręka.

³Nie ma nic zdrowego w moim ciele wskutek twego gniewu, nie ma odpoczynku dla moich kości z powodu mojego grzechu.

⁴Bo moje nieprawości sięgają ponad moją głowę, obciążają mnie jak ciężkie brzemię.

⁵Cuchną i ropieją moje rany z powodu mej głupoty.

⁶Jestem zgnębiony i bardzo pochylony, przez cały dzień chodzę smutny.

⁷Moje wnętrze bowiem pali straszna dolegliwość i nie ma nic zdrowego w moim ciele.

⁸Jestem osłabiony i bardzo załamany, zawodzę z powodu trwogi mego serca.

⁹Panie, przed tobą są wszystkie moje pragnienia i moje wzdychanie nie jest przed tobą ukryte.

¹⁰Moje serce trzepocze, opuściła mnie siła, a światło moich oczu znikło.

¹¹Moi bliscy i przyjaciele stronią od moich ran, a moi krewni stoją z daleka.

¹²Ci, którzy czyhają na moją duszę, zastawiają sidła, a ci, którzy pragną mego nieszczęścia, mówią przewrotnie i przez cały dzień knują podstępy.

¹³Lecz ja niczym głuchy nie słyszałem i byłem jak niemy, który nie otwiera swych ust.

¹⁴I stałem się jak człowiek, który nic nie słyszy i nie ma w ustach upomnień.

¹⁵Ciebie bowiem, PANIE, oczekuję; ty odpowiesz, Panie, mój Boże.

¹⁶Bo powiedziałem: Niech się nie cieszą z mojego powodu; gdy moja noga poślizgnie się, niech nie wynoszą się nade mnie.

¹⁷Jestem bowiem bliski upadku i moja boleść zawsze jest przede mną.

¹⁸Wyznaję więc moją nieprawość i boleję nad swoim grzechem.

¹⁹Lecz moi wrogowie są zdrowi i silni i namnożyło się tych, którzy bez powodu mnie nienawidzą.

²⁰Odpłacają mi złem za dobro i sprzeciwiają mi się, bo podążam za dobrem.

²¹Nie opuszczaj mnie, PANIE, mój Boże, nie oddalaj się ode mnie.

²²Pospiesz mi z pomocą, Panie, moje zbawienie.

Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida.

¹Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, abym nie zgrzeszył językiem; nałożę na usta wędzidło, dopóki niegodziwy będzie przede mną.

²Zaniemówiłem oniemiały, zamilkłem nawet w dobrej sprawie, lecz moja boleść się wzmagała.

³Rozgorzało we mnie serce; gdy rozmyślałem, zapłonął ogień, a wtedy mój język tak przemówił:

⁴PANIE, daj mi poznać mój kres i miarę moich dni, abym wiedział, jak jestem słaby.

⁵Oto wymierzyłeś moje dni na szerokość dłoni, a mój wiek jest niczym przed tobą; zaprawdę każdy człowiek, nawet najlepszy, jest całkowitą marnością. Sela.

⁶Doprawdy człowiek przemija jak cień; doprawdy na próżno się kłopocze; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.

⁷A teraz czego mam oczekiwać, Panie? W tobie jest moja nadzieja.

⁸Uwolnij mnie od wszystkich moich występków, nie wystawiaj mnie na pośmiewisko głupca.

⁹Zamilkłem i nie otworzyłem moich ust, bo ty to sprawiłeś.

¹⁰Oddal ode mnie twoje karanie, bo ginę od uderzeń twojej ręki.

¹¹Gdy karą chłoszczesz człowieka za nieprawość, to jak mól niszczysz jego piękno; doprawdy marnością jest każdy człowiek. Sela.

¹²Wysłuchaj mojej modlitwy, PANIE, i nakłoń ucha na moje wołanie; nie bądź głuchy na moje łzy, bo jestem gościem u ciebie i przychodniem, jak wszyscy moi ojcowie.

¹³Oszczędzaj mnie, abym się wzmacniał, zanim odejdę i już mnie nie będzie.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

¹Z tęsknotą czekałem na PANA, a skłonił się ku mnie i wysłuchał mojego wołania.

²Wyciągnął mnie ze strasznego dołu i z błota grząskiego i postawił moje stopy na skale, i umocnił moje kroki.

³I włożył w moje usta nową pieśń, chwałę dla naszego Boga. Wielu to zobaczy i ulęknie się, i zaufa PANU.

⁴Błogosławiony człowiek, który pokłada w PANU swoją nadzieję, a nie ma względu na pysznych ani na tych, którzy podążają za kłamstwem.

⁵Wiele uczyniłeś cudów, PANIE, mój Boże, a twoich zamysłów wobec nas nikt nie potrafi wyliczyć przed tobą; gdybym chciał je opowiedzieć i ogłosić, jest ich więcej, niż zdołałbym wypowiedzieć.

⁶Ofiary i daru nie chciałeś, lecz otworzyłeś mi uszy; nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzech.

⁷Wtedy powiedziałem: Oto przychodzę, na początku księgi jest napisane o mnie;

⁸Pragnę czynić twoją wolę, mój Boże, a twoje prawo jest w moim wnętrzu.

⁹Głosiłem twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu; oto nie powściągałem moich ust; ty wiesz o tym, PANIE.

¹⁰Twojej sprawiedliwości nie kryłem w głębi serca, opowiadałem twoją wierność i zbawienie; nie taiłem twego miłosierdzia i prawdy w wielkim zgromadzeniu.

¹¹Dlatego ty, PANIE, nie odmawiaj mi twej litości; twoje miłosierdzie i prawda niech mnie zawsze strzegą.

¹²Otoczyły mnie bowiem nieszczęścia, których nie sposób zliczyć; dosięgły mnie moje nieprawości, tak że nie mogę ich przejrzeć; więcej ich niż włosów na mej głowie, więc serce we mnie ustaje.

¹³PANIE, racz mnie ocalić; PANIE, pospiesz mi na pomoc.

¹⁴Niech się zawiodą i zawstydzą wszyscy, którzy czyhają, by zatracić moją duszę; niech się cofną i zawstydzą ci, którzy mi źle życzą.

¹⁵Niech będą spustoszeni wskutek swej hańby ci, którzy mi mówią: Ha, ha!

¹⁶Niech się radują i weselą w tobie wszyscy, którzy cię szukają; niech ci, którzy miłują twoje zbawienie, mówią zawsze: Niech PAN będzie wywyższony.

¹⁷Ja wprawdzie jestem ubogi i nędzny, lecz Pan myśli o mnie. Ty jesteś moją pomocą i wybawicielem, mój Boże, nie zwlekaj.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

¹Błogosławiony, kto zważa na ubogiego, PAN go wybawi w dniu niedoli.

²PAN będzie go strzegł, zachowa przy życiu, będzie mu błogosławił na ziemi i nie wyda go na pastwę jego wrogów.

³PAN pokrzepi go na łożu boleści, w czasie choroby poprawi całe jego posłanie.

⁴Powiedziałem: PANIE, zmiłuj się nade mną, uzdrów moją duszę, bo zgrzeszyłem przeciwko tobie.

⁵Moi wrogowie źle o mnie mówią: Kiedy on umrze i zginie jego imię?

⁶Jeśli któryś przychodzi mnie odwiedzić, mówi obłudnie; w swoim sercu gromadzi nieprawość, a gdy wychodzi, rozpowiada.

⁷Wszyscy, którzy mnie nienawidzą, szepczą wspólnie przeciwko mnie, przeciwko mnie obmyślają zło;

⁸Mówiąc: Spadła na niego złośliwa zaraza, położył się i już nie wstanie.

⁹Nawet mój przyjaciel, któremu ufałem, który jadł mój chleb, podniósł przeciwko mnie piętę.

¹⁰Ale ty, PANIE, zmiłuj się nade mną i podnieś mnie, abym im odpłacił.

¹¹Po tym poznam, że mnie sobie upodobałeś, że mój wróg nie będzie triumfował nade mną.

¹²Ty zaś wesprzesz mnie ze względu na moją uczciwość i na wieki postawisz mnie przed swoim obliczem.

¹³Błogosławiony PAN, Bóg Izraela, od wieków aż na wieki. Amen, amen.

Przewodnikowi chóru. Psalm pouczający dla synów Korego.

¹Jak jeleń pragnie wód strumieni, tak moja dusza pragnie ciebie, Boże.

²Moja dusza jest spragniona Boga, Boga żywego. Kiedy przyjdę i ukażę się przed obliczem Boga?

³Łzy stały się dla mnie chlebem we dnie i w nocy, gdy mówią do mnie co dzień: Gdzie jest twój Bóg?

⁴Wylewam swą duszę, gdy wspominam, jak krocząc w tłumie, szedłem z nimi do domu Bożego wśród głosów radości i chwały, pośród świętującego tłumu.

⁵Dlaczego się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał za jego zbawcze oblicze.

⁶Mój Boże, smuci się we mnie moja dusza, dlatego wspominam cię z ziemi Jordanu i Hermonu, z góry Misar.

⁷Przepaść przyzywa przepaść szumem twoich upustów; wszystkie twoje fale i nawałnice przewalają się nade mną.

⁸Lecz we dnie PAN udzieli mi swego miłosierdzia, a w nocy będzie we mnie jego pieśń i moja modlitwa do Boga mego życia.

⁹Powiem Bogu, mojej skale: Czemu o mnie zapomniałeś? Czemu chodzę smutny z powodu ucisku wroga?

¹⁰Jak rana w moich kościach, tak mnie urągają moi wrogowie, gdy mówią do mnie każdego dnia: Gdzie jest twój Bóg?

¹¹Czemu się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał, gdyż on jest zbawieniem mego oblicza i moim Bogiem.

¹Osądź mnie, Boże, broń mojej sprawy przeciwko narodowi bezbożnemu; wybaw mnie od człowieka podstępnego i bezbożnego;

²Bo ty jesteś Bogiem mojej siły. Czemu mnie odrzuciłeś? Czemu chodzę smutny z powodu ucisku wroga?

³Ześlij twoje światło i prawdę, niech mnie wiodą i wprowadzą na twoją świętą górę i do twoich przybytków.

⁴Wtedy przystąpię do ołtarza Bożego, do Boga, mojego wesela i radości; będę cię wysławiał na harfie, Boże, mój Boże.

⁵Czemu się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał, gdyż on jest zbawieniem mego oblicza i moim Bogiem.

Przewodnikowi chóru. Psalm pouczający dla synów Korego.

¹Boże, słyszeliśmy na własne uszy, nasi ojcowie opowiadali nam o tym, czego dokonałeś za ich dni, w czasach dawnych.

²Ty własną ręką wypędziłeś pogan, a ich osadziłeś; wyniszczyłeś narody, a ich rozprzestrzeniłeś.

³Nie zdobyli bowiem ziemi swym mieczem ani ich nie wybawiło własne ramię, lecz twoja prawica i twoje ramię, i światło twego oblicza, bo upodobałeś ich sobie.

⁴Ty jesteś moim Królem, o Boże; daj wybawienie Jakubowi.

⁵Dzięki tobie pokonamy naszych wrogów, w twoje imię zdepczemy naszych przeciwników.

⁶Nie zaufam bowiem mojemu łukowi i nie wybawi mnie mój miecz;

⁷Lecz ty nas wybawiłeś od naszych wrogów i zawstydziłeś tych, którzy nas nienawidzą.

⁸Każdego dnia chlubimy się Bogiem, a twoje imię będziemy sławić na wieki. Sela.

⁹Teraz jednak odrzuciłeś nas i zawstydziłeś, i nie wyruszasz z naszymi wojskami.

¹⁰Sprawiłeś, że cofnęliśmy się przed wrogiem, a ci, którzy nas nienawidzą, złupili nas.

¹¹Wydałeś nas na rzeź jak owce i rozproszyłeś nas wśród pogan.

¹²Sprzedałeś swój lud za bezcen i nie zyskałeś na jego sprzedaży.

¹³Wystawiłeś nas na wzgardę naszym sąsiadom, na szyderstwo i pośmiewisko tym, którzy nas otaczają.

¹⁴Uczyniłeś nas tematem przysłowia wśród pogan, tak że narody kiwają głowami nad nami.

¹⁵Mój wstyd wciąż jest przede mną, a hańba mi twarz okrywa;

¹⁶Na głos tego, który gardzi i bluźni, z powodu wroga i mściciela.

¹⁷To wszystko nas spotkało, a jednak nie zapomnieliśmy o tobie ani nie naruszyliśmy twojego przymierza.

¹⁸Nasze serce się nie odwróciło ani nasze kroki nie zboczyły z twej ścieżki;

¹⁹Chociaż powaliłeś nas w miejscu smoków i okryłeś nas cieniem śmierci.

²⁰Gdybyśmy zapomnieli imienia naszego Boga i wyciągnęli ręce do obcego boga;

²¹Czyż Bóg by się o tym nie dowiedział? Przecież on zna tajniki serca.

²²Lecz z powodu ciebie przez cały dzień nas zabijają, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź.

²³Ocknij się; czemu śpisz, Panie? Obudź się, nie odrzucaj nas na wieki.

²⁴Czemu ukrywasz swoje oblicze i zapominasz o naszym utrapieniu i ucisku?

²⁵Nasza dusza bowiem pogrążyła się w prochu, nasz brzuch przylgnął do ziemi.

²⁶Powstań nam na pomoc, odkup nas ze względu na twoje miłosierdzie.

Przewodnikowi chóru, na Szoszanim dla synów Korego. Psalm pouczający. Pieśń miłosna.

¹Wezbrało moje serce dobrym słowem; dzieła, które wypowiadam, dotyczą króla; mój język będzie jak pióro biegłego pisarza.

²Ty jesteś najpiękniejszym z synów ludzkich; wdzięk rozlał się na twoich wargach, dlatego Bóg pobłogosławił cię na wieki.

³Przypasz do biodra swój miecz, mocarzu, w swej chwale i majestacie.

⁴A w swym dostojeństwie wyrusz szczęśliwie ze słowem prawdy, łagodności i sprawiedliwości, a twoja prawica dokona strasznych rzeczy.

⁵Twoje ostre strzały, od których upadają narody pod twoje stopy, przenikają serce wrogów króla.

⁶Twój tron, o Boże, na wieki wieków, berłem sprawiedliwości jest berło twego królestwa.

⁷Miłujesz sprawiedliwość, a nienawidzisz nieprawości, dlatego namaścił cię, o Boże, twój Bóg olejkiem radości bardziej niż twoich towarzyszy.

⁸Wszystkie twoje szaty pachną mirrą, aloesem i kasją, gdy wychodzisz z pałaców z kości słoniowej, z których cię rozweselają.

⁹Córki królewskie są wśród twoich czcigodnych kobiet, królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy.

¹⁰Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, zapomnij o swoim narodzie i o domu swojego ojca;

¹¹A król zapragnie twojego piękna, bo on jest twoim Panem; oddaj mu pokłon.

¹²Także córka Tyru przyjdzie z darami, najbogatsi z narodów będą zabiegać o twą przychylność.

¹³Córka królewska jest pełna chwały w swej komnacie, a jej szaty złotem tkane.

¹⁴W szacie haftowanej będą ją wieść do króla, za nią dziewice, jej towarzyszki, przyprowadzą do ciebie.

¹⁵Wiodą je z weselem i z radością i wejdą do królewskiego pałacu.

¹⁶Miejsce twoich ojców zajmą twoi synowie, których ustanowisz książętami po całej ziemi.

¹⁷Upamiętnię twoje imię po wszystkie pokolenia; dlatego narody będą cię wysławiać na wieki wieków.

Przewodnikowi chóru dla synów Korego. Pieśń na Alamot.

¹Bóg jest naszą ucieczką i siłą, najpewniejszą pomocą w utrapieniu.

²Dlatego nie będziemy się bać, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w sam środek morza;

³Choćby huczały i burzyły się jego wody i zatrzęsły się góry od jego nawałnicy. Sela.

⁴Jest rzeka, której strumienie rozweselają miasto Boże, miejsce święte przybytków Najwyższego.

⁵Bóg jest pośrodku niego, nie będzie zachwiane; Bóg je wspomoże zaraz o świcie.

⁶Wzburzyły się narody, zachwiały się królestwa, on wydał swój głos i rozpłynęła się ziemia.

⁷PAN zastępów jest z nami; Bóg Jakuba jest naszą twierdzą. Sela.

⁸Chodźcie, zobaczcie dzieła PANA, jakie spustoszenia uczynił na ziemi.

⁹On kładzie kres wojnom aż po krańce ziemi, kruszy łuki i łamie włócznie, a rydwany pali ogniem.

¹⁰Uspokójcie się i uznajcie, że ja jestem Bogiem; będę wywyższony wśród narodów, będę wywyższony na ziemi.

¹¹PAN zastępów jest z nami, Bóg Jakuba jest naszą twierdzą. Sela.

Przewodnikowi chóru. Psalm dla synów Korego.

¹Klaszczcie w dłonie, wszystkie narody, wykrzykujcie Bogu radosnym głosem.

²Gdyż PAN Najwyższy budzi grozę, jest wielkim Królem nad całą ziemią.

³Podda nam ludzi i narody pod nasze stopy.

⁴Wybrał nam nasze dziedzictwo, chlubę Jakuba, którego umiłował. Sela.

⁵Wstąpił Bóg wśród okrzyków, PAN przy dźwięku trąby.

⁶Śpiewajcie Bogu, śpiewajcie; śpiewajcie naszemu Królowi, śpiewajcie.

⁷Bóg bowiem jest Królem całej ziemi, śpiewajcie pieśni pouczające.

⁸Bóg króluje nad narodami, Bóg zasiada na swym świętym tronie.

⁹Władcy narodów zebrali się z ludem Boga Abrahama, bo do Boga należą tarcze ziemi; on jest wielce wywyższony.

Pieśń i psalm dla synów Korego.

¹Wielki jest PAN i godzien wielkiej chwały w mieście naszego Boga, na swej świętej górze.

²Pięknie wzniesiona, radością całej ziemi jest góra Syjon na krańcach północy, miasto wielkiego Króla.

³Bóg w pałacach jego jest uznany za twierdzę.

⁴Bo oto zgromadzili się królowie i razem ruszyli.

⁵Gdy zobaczyli, zdumieli się, przerazili się i uciekli.

⁶Strach ich tam ogarnął i ból, jak rodzącą kobietę.

⁷Wiatrem wschodnim rozbijasz okręty Tarszisz.

⁸To, co słyszeliśmy, to zobaczyliśmy w mieście PANA zastępów, w mieście naszego Boga; Bóg je ugruntuje na wieki. Sela.

⁹Rozważamy, o Boże, twoje miłosierdzie we wnętrzu twej świątyni.

¹⁰Jak twoje imię, Boże, tak i chwała twoja sięga aż po krańce ziemi; twoja prawica pełna jest sprawiedliwości.

¹¹Niech się weseli góra Syjon, niech się radują córki Judy z powodu twoich sądów.

¹²Okrążcie Syjon i obejdźcie go, policzcie jego wieże.

¹³Przyjrzyjcie się jego wałom obronnym, oglądajcie jego pałace, abyście mogli opowiadać przyszłemu pokoleniu.

¹⁴Bo ten Bóg jest naszym Bogiem na wieki wieków, on będzie nas prowadził aż do śmierci.

Przewodnikowi chóru. Psalm dla synów Korego.

¹Słuchajcie tego wszystkie narody, nadstawcie ucha wszyscy mieszkańcy świata.

²Zarówno wy, prości, jak i wy, możni; zarówno bogaty, jak i ubogi.

³Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślaniem mego serca będzie roztropność.

⁴Nakłonię ucha ku przypowieści, przy harfie rozwiążę moją zagadkę.

⁵Dlaczego mam się bać w dniach niedoli, gdy otacza mnie nieprawość tych, którzy mnie depczą?

⁶Ci, którzy ufają swym bogactwom i chlubią się swym wielkim dostatkiem;

⁷Nikt z nich w żaden sposób nie odkupi swego brata ani nie może dać Bogu za niego okupu;

⁸(Kosztowny bowiem jest okup za ich dusze i nigdy się nie zdarzy);

⁹Aby żył na wieki i nie doznał zniszczenia.

¹⁰Każdy bowiem widzi, że mądrzy umierają, tak samo jak ginie głupiec i prostak, i zostawiają obcym swoje bogactwa.

¹¹Myślą, że ich domy są wieczne, a ich mieszkania będą trwać z pokolenia na pokolenie; nazywają ziemie swymi imionami.

¹²Lecz człowiek, choć otoczony czcią, nie przetrwa; podobny jest do bydląt, które giną.

¹³Ich droga jest ich głupstwem, mimo to ich potomkowie pochwalają ich mowę. Sela.

¹⁴Jak owce będą złożeni w grobie, śmierć ich pożre; prawi będą nad nimi panować o poranku, ich postać zostanie zniszczona w grobie, gdy opuszczą swoje mieszkanie.

¹⁵Ale Bóg wykupi moją duszę z mocy grobu, bo mnie przyjmie. Sela.

¹⁶Nie bój się, gdy się ktoś wzbogaci, gdy się rozmnoży sława jego domu;

¹⁷Bo gdy umrze, niczego ze sobą nie weźmie i nie pójdzie za nim jego sława.

¹⁸Chociaż za życia swej duszy pochlebiał i chwalono go, gdy dobrze się urządził;

¹⁹Pójdzie jednak do grona swych ojców; nigdy nie ujrzą światła.

²⁰Człowiek, który jest otoczony czcią, a nie rozumie tego, podobny jest do bydląt, które giną.

Psalm Asafa.

¹Bóg nad bogami, PAN, przemówił i wezwał ziemię od wschodu słońca aż do jego zachodu.

²Z Syjonu, doskonałego piękna, zajaśniał Bóg.

³Nasz Bóg przyjdzie i nie będzie milczał; ogień będzie trawił przed nim, a wokół niego powstanie potężna burza.

⁴Wezwie z góry niebiosa i ziemię, aby sądzić swój lud:

⁵Zgromadźcie mi moich świętych, którzy zawarli ze mną przymierze przez ofiarę.

⁶Wtedy niebiosa ogłoszą jego sprawiedliwość, bo sam Bóg jest sędzią. Sela.

⁷Słuchaj, mój ludu, a będę mówił; słuchaj, Izraelu, a będę świadczył przeciw tobie: Ja jestem Bogiem, twoim Bogiem.

⁸Nie będę cię ganił za twoje ofiary ani za twoje całopalenia, które są zawsze przede mną.

⁹Nie przyjmę cielca z twojego domu ani kozłów z twoich zagród.

¹⁰Do mnie bowiem należy wszelkie zwierzę leśne i tysiące bydła na górach.

¹¹Znam wszelkie ptactwo górskie i moje są zwierzęta polne.

¹²Gdybym był głodny, nie mówiłbym ci o tym, bo mój jest świat i wszystko, co go napełnia.

¹³Czyż będę jadł mięso wołów albo pił krew kozłów?

¹⁴Ofiaruj Bogu dziękczynienie i spełnij swoje śluby wobec Najwyższego;

¹⁵I wzywaj mnie w dniu utrapienia; wtedy cię wybawię, a ty mnie uwielbisz.

¹⁶Lecz do niegodziwego Bóg mówi: Po co ogłaszasz moje prawa i masz na ustach moje przymierze;

¹⁷Skoro nienawidzisz karności i rzucasz za siebie moje słowa?

¹⁸Gdy widzisz złodzieja, pochwalasz go, i zadajesz się z cudzołożnikami.

¹⁹Pozwalasz swym ustom źle mówić, a twój język knuje podstępy.

²⁰Siedzisz i mówisz przeciwko twemu bratu, obmawiasz syna swej matki.

²¹To czyniłeś, a ja milczałem; sądziłeś, że jestem do ciebie podobny, ale będę cię napominał i postawię ci to przed oczy.

²²Zrozumcie to teraz wy, którzy zapominacie o Bogu, bym was nie rozszarpał, a nie byłoby nikogo, kto by was ocalił.

²³Kto mi ofiaruje chwałę, ten oddaje mi cześć; a temu, kto chodzi prostą drogą, ukażę Boże zbawienie.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida, gdy do niego przyszedł prorok Natan po tym, jak on wszedł do Batszeby.

¹Zmiłuj się nade mną, Boże, według twojego miłosierdzia; według twojej wielkiej litości zgładź moje występki.

²Obmyj mnie zupełnie z mojej nieprawości i oczyść mnie z mego grzechu.

³Uznaję bowiem moje występki, a mój grzech zawsze jest przede mną.

⁴Przeciw tobie, tobie samemu, zgrzeszyłem i zło uczyniłem na twoich oczach, abyś okazał się sprawiedliwy w swoich słowach i czysty w swoim sądzie.

⁵Oto zostałem zrodzony w nieprawości i w grzechu poczęła mnie moja matka.

⁶Oto miłujesz prawdę wewnętrzną i w głębi serca dasz mi poznać mądrość.

⁷Oczyść mnie hizopem, a będę oczyszczony; obmyj mnie, a stanę się bielszy od śniegu.

⁸Daj mi usłyszeć radość i wesele; niech się rozradują kości, które skruszyłeś.

⁹Odwróć swe oblicze od moich grzechów i zgładź wszystkie moje nieprawości.

¹⁰Stwórz we mnie serce czyste, o Boże, i odnów we mnie ducha prawego.

¹¹Nie odrzucaj mnie sprzed twego oblicza i nie odbieraj mi swego Ducha Świętego.

¹²Przywróć mi radość twego zbawienia i wesprzyj mnie duchem ochoczym.

¹³Wtedy będę nauczał przestępców twoich dróg i grzesznicy nawrócą się do ciebie.

¹⁴Uwolnij mnie od winy za przelanie krwi, o Boże, Boże mego zbawienia, a mój język będzie wysławiał twoją sprawiedliwość.

¹⁵Panie, otwórz moje wargi, a moje usta będą głosić twoją chwałę.

¹⁶Ty bowiem nie pragniesz ofiar, choćbym ci je dał, ani nie przyjmiesz całopalenia.

¹⁷Ofiary dla Boga to duch skruszony; sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz, o Boże!

¹⁸Okaż dobroć Syjonowi według twego upodobania; odbuduj mury Jeruzalem.

¹⁹Wtedy przyjmiesz ofiary sprawiedliwości, ofiary ogniste i całopalenia; wtedy będą składać cielce na twoim ołtarzu.

Przewodnikowi chóru. Psalm pouczający Dawida, gdy przybył Doeg Edomita i oznajmił Saulowi:

Dawid wszedł do domu Achimeleka.

¹Czemu chlubisz się złem, mocarzu? Miłosierdzie Boże trwa nieustannie.

²Twój język knuje przewrotność, ostry jak brzytwa, działający podstępnie.

³Miłujesz zło bardziej niż dobro i kłamstwo bardziej niż mowę sprawiedliwą. Sela.

⁴Miłujesz wszelkie słowa szkodliwe, podstępny języku.

⁵Dlatego Bóg zniszczy cię na wieki, pochwyci cię i wyrwie z namiotu, i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela.

⁶Zobaczą to sprawiedliwi i zlękną się, i będą się z niego śmiać:

⁷Oto człowiek, który nie uczynił Boga swoją siłą, ale ufał swym wielkim bogactwom i umacniał się w swojej nieprawości.

⁸Ja zaś jestem jak zielone drzewo oliwne w domu Bożym, zaufałem miłosierdziu Boga na wieki wieków.

⁹Będę cię wysławiał na wieki, że to uczyniłeś, i będę oczekiwał twego imienia, gdyż jest dobre w oczach twoich świętych.

Przewodnikowi chóru, na Machalat. Psalm pouczający Dawida.

¹Głupi mówi w swoim sercu: Nie ma Boga. Są zepsuci i czynią obrzydliwą nieprawość; nie ma nikogo, kto by czynił dobro.

²Bóg spojrzał z niebios na synów ludzkich, aby zobaczyć, czy jest ktoś rozumny i szukający Boga.

³Wszyscy zboczyli z drogi, wszyscy jednakowo znikczemnieli; nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego.

⁴Czyż są nierozumni czyniący nieprawość, którzy pożerają mój lud, jakby chleb jedli, a Boga nie wzywają?

⁵Tam ogarnął ich strach, gdzie nie było powodu do strachu, Bóg bowiem rozproszył kości tych, którzy cię oblegali; ty okryjesz ich hańbą, bo Bóg nimi wzgardził.

⁶Któż ześle z Syjonu zbawienie Izraelowi? Gdy Bóg odwróci niewolę swego ludu, Jakub się rozraduje i rozweseli się Izrael.

Przewodnikowi chóru, na Neginot. Psalm pouczający Dawida, gdy przyszli mieszkańcy Zif

i powiedzieli do Saula: Dawid się u nas ukrywa.

¹Boże, wybaw mnie twoim imieniem i twoją mocą broń mojej sprawy.

²Boże, wysłuchaj mojej modlitwy, nakłoń ucha ku słowom moich ust.

³Gdyż obcy powstali przeciwko mnie, a okrutnicy czyhają na moją duszę; nie mają Boga przed oczami. Sela.

⁴Oto Bóg jest moim pomocnikiem; Pan jest z tymi, którzy podtrzymują moje życie.

⁵Odpłaci złem moim wrogom; w twojej prawdzie wytrać ich.

⁶Będę ci dobrowolnie składał ofiary, będę wysławiał twoje imię, PANIE, bo jest dobre.

⁷Uwolniłeś mnie bowiem z każdego utrapienia, a moje oko widziało zemstę nad moimi wrogami.

Przewodnikowi chóru, na Neginot. Pieśń pouczająca Dawida.

¹Boże, nakłoń ucha ku mojej modlitwie i nie ukrywaj się przed moją prośbą.

²Posłuchaj uważnie i wysłuchaj mnie; uskarżam się w swej modlitwie i jęczę;

³Z powodu głosu wroga, z powodu ucisku niegodziwego; zwalają na mnie nieprawość i w gniewie sprzeciwiają mi się.

⁴Moje serce boleje we mnie i dopadł mnie strach przed śmiercią.

⁵Przyszły na mnie bojaźń i drżenie i przejęła mnie trwoga.

⁶I powiedziałem: O, gdybym miał skrzydła jak gołębica, uleciałbym i odpoczął.

⁷Oto bym uleciał daleko i zamieszkał na pustyni. Sela.

⁸Pospieszyłbym, aby ujść przed wichrem i nawałnicą.

⁹Zniszcz, Panie, rozdziel ich język, bo widzę przemoc i niezgodę w mieście.

¹⁰Dniem i nocą krążą wokoło po jego murach, a wewnątrz niego zło i ucisk.

¹¹Wewnątrz niego jest niegodziwość, a z jego ulic nie znika oszustwo i podstęp.

¹²Bo to nie wróg mnie lżył, co mógłbym znieść; nie powstał przeciwko mnie ten, który mnie nienawidził – wtedy ukryłbym się przed nim;

¹³Ale ty, człowiek równy mi, mój wódz i przyjaciel.

¹⁴Mile naradzaliśmy się ze sobą i razem chodziliśmy do domu Bożego.

¹⁵Niech śmierć ich zaskoczy, niech żywcem zstąpią do piekła, bo w ich domach i wśród nich mieszka zło.

¹⁶Ja zaś do Boga zawołam i PAN mnie wybawi.

¹⁷Wieczorem, rano i w południe będę się modlić i głośno wołać, a on wysłucha mego głosu.

¹⁸Odkupił moją duszę, abym miał spokój od walki, jaką ze mną toczyli, bo wielu ich było przy mnie.

¹⁹Bóg wysłucha i będzie ich trapić ten, który trwa od wieków. Sela. Bo nie poprawiają się i nie boją się Boga.

²⁰Podniósł rękę na tych, którzy utrzymywali z nim pokój; złamał swoje przymierze.

²¹Gładsze niż masło były słowa jego ust, lecz wrogość miał w sercu; miększe niż oliwa jego słowa, ale były jak obnażone miecze.

²²Przerzuć swój ciężar na PANA, a on cię podtrzyma; nie dopuści nigdy, by miał się zachwiać sprawiedliwy.

²³Ale ty, Boże, wtrącisz ich w dół zatracenia; ludzie krwawi i podstępni nie dożyją połowy swoich dni; ja zaś zaufam tobie.

Przewodnikowi chóru, na Jonat elem rechokim. Miktam Dawida, gdy Filistyni schwytali go w Gat.

¹Zmiłuj się nade mną, Boże, bo chce mnie pochłonąć człowiek; każdego dnia uciska mnie walką.

²Moi wrogowie każdego dnia chcą mnie połknąć; wielu bowiem walczy przeciwko mnie, o Najwyższy.

³Ilekroć strach mnie ogarnia, ufam tobie.

⁴W Bogu będę wysławiać jego słowo; Bogu ufam i nie będę się bał tego, co człowiek może mi uczynić.

⁵Przez cały dzień przekręcają moje słowa, przeciwko mnie kierują wszystkie swe zamysły, ku memu nieszczęściu.

⁶Zbierają się, ukrywają i śledzą moje kroki, czyhając na moją duszę.

⁷Czy unikną zemsty za nieprawość? Boże, powal te narody w swoim gniewie.

⁸Ty policzyłeś dni mojej tułaczki, zbierz też moje łzy do swego bukłaka; czyż nie są spisane w twojej księdze?

⁹Gdy zawołam, cofną się moi wrogowie; to wiem, bo Bóg jest ze mną.

¹⁰W Bogu będę wysławiać jego słowa, w PANU będę chwalić jego słowo.

¹¹Bogu ufam, nie będę się bał tego, co mi może uczynić człowiek.

¹²Tobie, Boże, śluby złożyłem, dlatego też tobie oddam chwałę.

¹³Ocaliłeś bowiem moją duszę od śmierci, a moje nogi od upadku, abym chodził przed Bogiem w światłości żyjących.

Przewodnikowi chóru. Al taszchet. Miktam Dawida, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini.

¹Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną, bo moja dusza ufa tobie; w cieniu twoich skrzydeł będę się chronił, aż przeminie nieszczęście.

²Będę wołał do Boga Najwyższego, do Boga, który doprowadzi moją sprawę do końca.

³On ześle pomoc z nieba i wybawi mnie od urągania tego, który chce mnie pochłonąć. Sela. Ześle mi Bóg swoje miłosierdzie i prawdę.

⁴Moja dusza przebywa wśród lwów; leżę wśród płonących, wśród synów ludzkich, których zęby są jak włócznie i strzały, a język jak miecz ostry.

⁵Bądź wywyższony, Boże, ponad niebiosa, a twoja chwała ponad całą ziemię.

⁶Zastawili sidła na moje kroki, zgnębili moją duszę, wykopali przede mną dół, ale sami do niego wpadli. Sela.

⁷Gotowe jest moje serce, Boże, gotowe jest moje serce; będę śpiewał i oddawał chwałę.

⁸Obudź się, moja chwało, obudź się, cytro i harfo; ja się zbudzę o świcie.

⁹Będę cię wysławiał wśród ludu, Panie, będę ci śpiewał wśród narodów.

¹⁰Bo wielkie jest twoje miłosierdzie, aż do niebios, i aż pod obłoki twoja prawda.

¹¹Bądź wywyższony ponad niebiosa, Boże, a ponad całą ziemię twoja chwała.

Przewodnikowi chóru. Al taszchet. Miktam Dawida.

¹O zgromadzenie, czy rzeczywiście mówicie to, co sprawiedliwe? Czy słusznie sądzicie, synowie ludzcy?

²Przeciwnie, w sercu knujecie nieprawości, wymierzacie przemoc waszych rąk na ziemi.

³Niegodziwi zeszli na bezdroża już od łona matki, od urodzenia błądzą, mówiąc kłamstwo.

⁴Ich jad podobny do jadu węża, są jak głucha żmija, która zatyka uszy;

⁵Aby nie słyszeć głosu zaklinaczy ani czarownika, co biegle zaklina.

⁶Boże, skrusz zęby w ich ustach; PANIE, połam zęby trzonowe lwiąt.

⁷Niech znikną jak spływająca woda, niech będą jak ten, który naciąga łuk, lecz jego strzały się łamią.

⁸Niech przeminą jak ślimak, który się rozpływa; jak poroniony płód kobiety niech nie zobaczą słońca.

⁹Zanim wasze ciernie wypuszczą kolce, gdy jeszcze są zielone, porwie je wicher gniewu Boga.

¹⁰Będzie się weselił sprawiedliwy, gdy ujrzy pomstę; swoje stopy umyje we krwi niegodziwego.

¹¹A ludzie powiedzą: Jest, doprawdy, nagroda dla sprawiedliwego; doprawdy jest Bóg, który sądzi na ziemi.

Przewodnikowi chóru. Al taszchet. Miktam Dawida, gdy Saul posłał ludzi,

którzy pilnowali domu Dawida, aby go zabić.

¹Ocal mnie od moich wrogów, mój Boże; obroń mnie przed tymi, którzy powstają przeciwko mnie.

²Ocal mnie od czyniących nieprawość i wybaw mnie przed krwawymi ludźmi.

³Oto bowiem czyhają na moją duszę; zbierają się przeciwko mnie mocarze, chociaż nie zawiniłem ani nie zgrzeszyłem, PANIE.

⁴Chociaż nie popełniłem nieprawości, biegną i szykują się; powstań, wyjdź mi na spotkanie i zobacz.

⁵Ty, PANIE, Boże zastępów, Boże Izraela, obudź się, aby nawiedzić wszystkie narody; nie lituj się nad żadnym z tych nikczemnych przestępców. Sela.

⁶Wracają wieczorem, ujadają jak psy i krążą po mieście.

⁷Oto bluzgają swymi ustami, miecze na ich wargach. Mówią bowiem: Któż słyszy?

⁸Lecz ty, PANIE, będziesz się śmiał z nich, szydzić będziesz ze wszystkich narodów.

⁹Z powodu jego mocy będę się trzymać ciebie, bo ty, Boże, jesteś moją twierdzą.

¹⁰Mój miłosierny Bóg wyjdzie mi naprzeciw, Bóg pozwoli mi oglądać zemstę nad moimi wrogami.

¹¹Nie zabijaj ich, aby mój lud nie zapomniał, lecz rozprosz ich swoją mocą i powal, o Panie, nasza tarczo.

¹²Za grzech ich ust i słowa ich warg niech schwytani będą w swej pysze; za złorzeczenia i kłamstwa, które mówią.

¹³Wytrać ich w gniewie, wytrać, by już ich nie było. Niech poznają, że Bóg panuje w Jakubie i po krańce ziemi. Sela.

¹⁴I niech wracają wieczorem, niech ujadają jak psy i krążą po mieście.

¹⁵Niech się włóczą, szukając pokarmu; niech warczą, gdy się nie nasycą.

¹⁶Ale ja będę śpiewał o twojej mocy, rankiem będę wysławiać twoje miłosierdzie, bo ty stałeś się dla mnie twierdzą i ucieczką w dniu mego ucisku.

¹⁷Moja mocy, tobie będę śpiewał; bo ty, Boże, jesteś moją twierdzą, Boże mój miłosierny.

Przewodnikowi chóru, na Sussanedut. Miktam Dawida dla pouczenia; gdy walczył przeciw Syryjczykom Nacharaim i przeciw Syryjczykom Soby, gdy Joab, wracając, pobił dwanaście tysięcy Edomitów w Dolinie Soli.

¹Boże, odrzuciłeś nas, rozproszyłeś nas i rozgniewałeś się; powróć znowu do nas.

²Wstrząsnąłeś ziemią i rozdarłeś ją; ulecz jej rozpadliny, bo się chwieje.

³Okazywałeś twemu ludowi ciężkie rzeczy, napoiłeś nas winem odurzającym.

⁴Dałeś chorągiew tym, którzy się ciebie boją, aby wynieśli ją z powodu twej prawdy. Sela.

⁵Aby byli ocaleni twoi umiłowani, wybaw ich swoją prawicą i wysłuchaj mnie.

⁶Bóg przemówił w swojej świętości; będę się radował, rozdzielę Sychem i wymierzę dolinę Sukkot.

⁷Mój jest Gilead, mój i Manasses, Efraim mocą mojej głowy, Juda moim prawodawcą.

⁸Moab moją misą do mycia, na Edom wrzucę mój but; Filisteo, wykrzykuj z mojego powodu.

⁹Kto mnie wprowadzi do miasta warownego? Kto mnie doprowadzi aż do Edomu?

¹⁰Czy nie ty, o Boże, który nas odrzuciłeś i nie wychodziłeś, Boże, z naszymi wojskami?

¹¹Udziel nam pomocy w utrapieniu, bo próżna jest pomoc ludzka.

¹²W Bogu będziemy mężni, bo on podepcze naszych nieprzyjaciół.

Przewodnikowi chóru, na Neginot. Psalm Dawida.

¹Wysłuchaj, Boże, mojego wołania, miej wzgląd na moją modlitwę.

²Z krańców ziemi wołam do ciebie, gdy moje serce jest zatrwożone; wprowadź mnie na skałę, która jest wyższa ode mnie.

³Ty bowiem jesteś moją ucieczką i wieżą warowną przed wrogiem.

⁴Będę mieszkał w twoim przybytku na wieki, chroniąc się pod osłoną twych skrzydeł. Sela.

⁵Bo ty, Boże, wysłuchałeś moich ślubów; dałeś dziedzictwo tym, którzy się boją twego imienia.

⁶Przedłużysz dni króla, jego lata – z pokolenia na pokolenie.

⁷Będzie trwał na wieki przed Bogiem; przygotuj miłosierdzie i prawdę, niech go strzegą.

⁸Tak będę śpiewał twemu imieniu na wieki i będę spełniał moje śluby każdego dnia.

Przewodnikowi chóru, dla Jedutuna. Psalm Dawida.

¹Tylko w Bogu spoczywa moja dusza, od niego pochodzi moje zbawienie.

²Tylko on jest moją skałą i zbawieniem, moją twierdzą; nie zachwieję się za bardzo.

³Jak długo będziecie knuć zło przeciwko człowiekowi? Wy wszyscy będziecie zabici, będziecie jak pochylona ściana i jak walący się mur.

⁴Oni tylko naradzają się, jak go strącić z dostojeństwa; mają upodobanie w kłamstwie, ustami swymi błogosławią, ale w sercu złorzeczą. Sela.

⁵Tylko w Bogu spocznij, moja duszo, bo od niego pochodzi moja nadzieja.

⁶On jedynie jest moją skałą i zbawieniem, moją twierdzą; nie zachwieję się.

⁷W Bogu moje wybawienie i moja chwała; skała mojej mocy, moja ucieczka jest w Bogu.

⁸Ufajcie mu w każdym czasie, o narody, wylewajcie przed nim wasze serca; Bóg jest naszą ucieczką. Sela.

⁹Doprawdy synowie ludzcy są marnością, synowie mocarzy – zawodni; położeni na wagę, wszyscy razem są lżejsi niż marność.

¹⁰Nie pokładajcie ufności w ucisku ani nie łudźcie się grabieżą; jeśli przybędzie wam bogactw, nie przywiązujcie do nich serca.

¹¹Bóg raz przemówił, dwa razy to słyszałem, że moc należy do Boga;

¹²I do ciebie, Panie, należy miłosierdzie, bo ty oddajesz każdemu według jego uczynków.

Psalm Dawida, gdy przebywał na Pustyni Judzkiej.

¹Boże, ty jesteś moim Bogiem, od rana cię szukam; pragnie ciebie moja dusza, tęskni do ciebie moje ciało w ziemi suchej i spragnionej, w której nie ma wody;

²Abym widział twoją moc i chwałę tak, jak cię ujrzałem w twojej świątyni;

³Skoro lepsze jest twoje miłosierdzie niż życie, moje wargi będą cię chwaliły;

⁴Tak błogosławić cię będę póki żyję, wzniosę swe ręce w imię twoje.

⁵Jak tłuszczem i sadłem będzie nasycona moja dusza, moje usta będą cię wielbić radosnymi wargami;

⁶Gdy cię wspominam na moim posłaniu i rozmyślam o tobie podczas nocnych straży.

⁷Ponieważ byłeś mi pomocą, w cieniu twoich skrzydeł będę się weselił.

⁸Moja dusza przylgnęła do ciebie, twoja prawica mnie podtrzymuje.

⁹Ale ci, którzy dążą do zguby mojej duszy, sami zejdą do głębi ziemi.

¹⁰Będą wydani pod ostrze miecza, staną się łupem lisów.

¹¹Lecz król będzie się weselił w Bogu, będzie się chlubił każdy, kto na niego przysięga, a usta kłamców zostaną zamknięte.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

¹Wysłuchaj, o Boże, mego głosu, gdy się modlę; zachowaj moje życie od strachu przed wrogiem.

²Ukryj mnie przed tajemną radą złoczyńców, przed zgrają czyniących nieprawość;

³Którzy naostrzyli swój język jak miecz, nałożyli swoje strzały, słowa jadowite;

⁴Aby strzelać z ukrycia w niewinnego; strzelają znienacka i nikogo się nie boją.

⁵Utwierdzają się w złym zamiarze, zmawiają się, jak ukryć pułapki, i mówią: Któż je zobaczy?

⁶Szukają nieprawości, starannie jej poszukują; ich wnętrze i serce są głębokie.

⁷Ale Bóg wypuści na nich strzałę, nagle odniosą rany;

⁸Własny język doprowadzi ich do upadku; wszyscy, którzy ich zobaczą, uciekną.

⁹I zlękną się wszyscy ludzie, będą opowiadali o dziele Boga i zrozumieją jego czyny.

¹⁰A sprawiedliwy będzie się weselić w PANU i będzie mu ufał; i będą się chlubili wszyscy prawego serca.

Przewodnikowi chóru. Psalm i pieśń Dawida.

¹Tobie, Boże, należy się chwała na Syjonie i tobie złożone śluby należy wypełnić.

²Ty wysłuchujesz modlitwy, dlatego do ciebie przyjdzie wszelkie ciało.

³Wielkie nieprawości wzięły górę nad nami; ty oczyszczasz nasze występki.

⁴Błogosławiony, kogo ty wybierasz i przyjmujesz, aby mieszkał w twoich przedsionkach; będziemy nasyceni dobrami twego domu, twej świętej świątyni.

⁵Straszliwymi rzeczami odpowiesz nam według sprawiedliwości, Boże naszego zbawienia, nadziejo wszystkich krańców ziemi i mórz dalekich.

⁶Ty, który utwierdzasz góry swoją mocą, przepasany potęgą;

⁷Ty, który uciszasz szum morza, szum jego fal, i wrzawę narodów;

⁸Mieszkańcy krańców ziemi boją się twoich znaków; ty radujesz ich nastawaniem poranka i wieczora.

⁹Nawiedzasz ziemię i zraszasz ją, wzbogacasz ją obficie strumieniem Bożym pełnym wody. Przygotowujesz im zboże, gdy tak przysposabiasz ziemię.

¹⁰Nawadniasz jej zagony, wyrównujesz jej bruzdy, zmiękczasz ją deszczami i błogosławisz jej urodzaje.

¹¹Wieńczysz rok swoją dobrocią, a twoje ścieżki ociekają tłuszczem.

¹²Skrapiasz pustynne pastwiska, a pagórki przepasują się radością.

¹³Łąki przyodziewają się stadami, a doliny okrywają się zbożem; wykrzykują radośnie i śpiewają.

Przewodnikowi chóru. Pieśń i psalm.

¹Radośnie wykrzykujcie Bogu, wszystkie ziemie;

²Wyśpiewujcie chwałę jego imienia, oddawajcie mu chwalebną cześć.

³Powiedzcie Bogu: Jak straszliwe są twe dzieła! Z powodu twojej wielkiej mocy poddadzą się twoi wrogowie.

⁴Cała ziemia odda ci pokłon i śpiewać ci będzie; śpiewać będzie twemu imieniu. Sela.

⁵Chodźcie, zobaczcie dzieła Boże, straszliwe są jego dzieła pośród synów ludzkich.

⁶Zamienił morze w suchą ziemię, pieszo przeszli przez rzekę; tam się nim weseliliśmy.

⁷Panuje w swej mocy na wieki, jego oczy patrzą na narody, buntownicy nie wywyższą się. Sela.

⁸Błogosławcie, narody, naszego Boga i rozgłaszajcie jego chwałę.

⁹Zachował przy życiu naszą duszę i nie dał się zachwiać naszej nodze.

¹⁰Doświadczyłeś nas bowiem, Boże, wypróbowałeś nas ogniem, jak srebro jest oczyszczone.

¹¹Zaprowadziłeś nas w sidła, włożyłeś ucisk na nasze biodra.

¹²Pozwoliłeś ludziom deptać nam po głowach, przeszliśmy przez ogień i wodę, ale nas wyprowadziłeś na miejsce obfitości.

¹³Dlatego wejdę do twego domu z całopaleniem i wypełnię śluby;

¹⁴Które wyraziły moje wargi i wypowiedziały moje usta w utrapieniu.

¹⁵Będę ci składał w ofierze całopalenia z tłustych zwierząt wraz z wonnością baranów, ofiaruję ci woły i kozły. Sela.

¹⁶Chodźcie, słuchajcie, wszyscy, którzy się boicie Boga, a opowiem, co uczynił dla mojej duszy.

¹⁷Do niego wołałem moimi ustami i wychwalałem go moim językiem.

¹⁸Gdybym zważał na nieprawość w swoim sercu, Pan by mnie nie wysłuchał.

¹⁹A jednak Bóg wysłuchał, przychylił się do głosu mojej modlitwy.

²⁰Błogosławiony Bóg, który nie odrzucił mojej modlitwy i nie odebrał mi swego miłosierdzia.

Przewodnikowi chóru, na Neginot. Psalm i pieśń.

¹Niech Bóg się zmiłuje nad nami i błogosławi nam, niech rozjaśni nad nami swoje oblicze. Sela.

²Aby poznano na ziemi twoją drogę, wśród wszystkich narodów twoje zbawienie.

³Niech cię wysławiają ludy, o Boże, niech cię wysławiają wszystkie ludy.

⁴Niech narody się radują i wykrzykują, bo ty będziesz sądził ludy sprawiedliwie i rządzić będziesz narodami na ziemi. Sela.

⁵Niech cię wysławiają ludy, o Boże, niech cię wysławiają wszystkie ludy.

⁶Wtedy ziemia wyda swój plon i Bóg, nasz Bóg, będzie nam błogosławić.

⁷Niech nam Bóg błogosławi i niech się go boją wszystkie krańce ziemi.

Przewodnikowi chóru. Psalm i pieśń Dawida.

¹Niech Bóg powstanie, a rozproszeni będą jego wrogowie; niech pouciekają przed jego obliczem ci, którzy go nienawidzą.

²Jak dym jest rozwiany, tak ich rozpędzisz; jak wosk się rozpływa od ognia, tak niegodziwi poginą przed obliczem Boga.

³A sprawiedliwi będą się weselić i cieszyć przed obliczem Boga, i będą się radować niezmiernie.

⁴Śpiewajcie Bogu, śpiewajcie psalmy jego imieniu, wywyższajcie tego, który przemierza niebiosa; PAN to jego imię, radujcie się przed jego obliczem.

⁵Ojcem dla sierot i sędzią dla wdów jest Bóg w swym świętym przybytku.

⁶Bóg samotnym daje dom, więźniów uwalnia z oków, ale oporni mieszkają w suchej ziemi.

⁷Boże, gdy wyruszałeś przed swoim ludem, gdy kroczyłeś przez pustynię. Sela;

⁸Ziemia się trzęsła, a niebiosa rozpływały się przed obliczem Boga i sama góra Synaj zadrżała przed obliczem Boga, Boga Izraela.

⁹Zesłałeś obfity deszcz, Boże, otrzeźwiłeś swoje dziedzictwo, gdy omdlewało.

¹⁰Twoje zastępy mieszkają w nim; ty, Boże, w swojej dobroci przygotowałeś je dla ubogiego.

¹¹Pan dał swoje słowo, wielki był zastęp zwiastujących dobre wieści.

¹²Królowie wojsk uciekali, uciekali; a ta, która doglądała domu, dzieliła łupy.

¹³Chociaż musieliście leżeć wśród kotłów, będziecie jak skrzydła gołębicy pokryte srebrem, a jej pióra żółtym złotem.

¹⁴Gdy Wszechmogący rozproszył królów w ziemi, była biała jak śnieg na górze Salmon.

¹⁵Góra Boża jest jak góra Baszanu, wzgórze wysokie, jak góra Baszanu.

¹⁶Dlaczego wyskakujecie, wzgórza wysokie? Na tej górze spodobało się Bogu mieszkać, tam PAN będzie mieszkał na wieki.

¹⁷Rydwanów Bożych jest dwadzieścia tysięcy, wiele tysięcy aniołów; Pan przebywa wśród nich w świątyni, jak na Synaju.

¹⁸Wstąpiłeś na wysokość, poprowadziłeś pojmanych jeńców, przyjąłeś dary dla ludzi, nawet dla buntowników, aby PAN Bóg mógł z nimi zamieszkać.

¹⁹Błogosławiony Pan; codziennie obsypuje nas swymi dobrami Bóg naszego zbawienia. Sela.

²⁰Nasz Bóg jest Bogiem zbawienia, Pan BÓG wybawia od śmierci.

²¹Bóg zrani głowę swoich wrogów i owłosioną czaszkę tego, który trwa w swoich grzechach.

²²Pan powiedział: Wyprowadzę znów swoich z Baszanu, wyprowadzę ich znowu z głębin morskich;

²³Aby twoja stopa była skąpana we krwi, a język twoich psów we krwi wrogów.

²⁴Widzieli twoje pochody, Boże; pochody mego Boga, mego Króla w świątyni.

²⁵Przodem szli śpiewacy, za nimi grający na instrumentach, wśród nich dziewczęta uderzające w bębenki.

²⁶W zgromadzeniach błogosławcie Boga, Pana, wy, którzy pochodzicie ze źródła Izraela.

²⁷Tam jest mały Beniamin, który im przewodzi, władcy Judy i ich hufce, władcy Zebulona i władcy Neftalego.

²⁸Twój Bóg obdarzył cię siłą; umocnij, Boże, to, co dla nas uczyniłeś.

²⁹Ze względu na twoją świątynię w Jeruzalem królowie będą przynosić ci dary.

³⁰Zgrom rzeszę kopijników, stado byków z cielcami ludu, chlubiących się kawałkiem srebra; rozprosz narody pragnące wojny.

³¹Przyjdą dostojnicy z Egiptu; Etiopia szybko wyciągnie swe ręce do Boga.

³²Śpiewajcie Bogu, królestwa ziemi, wysławiajcie Pana. Sela.

³³Temu, który przemierza najwyższe niebiosa odwieczne; oto wydaje swój głos, głos potężny.

³⁴Uznajcie moc Boga, jego majestat jest nad Izraelem i jego moc w obłokach.

³⁵Groźny jesteś, Boże, ze swych świętych przybytków; Bóg Izraela sam daje moc i siłę swemu ludowi. Niech będzie Bóg błogosławiony.

Przewodnikowi chóru, na Sosannim. Psalm Dawida.

¹Wybaw mnie, Boże, bo wody sięgają aż do mojej duszy.

²Grzęznę w głębokim błocie, gdzie nie ma dna; dostałem się w głębokie wody i nurt mnie porywa.

³Zmęczyłem się wołaniem, wyschło mi gardło; słabną moje oczy, gdy czekam na mojego Boga.

⁴Więcej niż włosów na mojej głowie jest tych, którzy mnie nienawidzą bez powodu; ci, którzy niesłusznie są moimi wrogami i chcą mnie zniszczyć, wzmocnili się; musiałem zapłacić za to, czego nie zabrałem.

⁵Boże, ty znasz moją głupotę, a moje grzechy nie są ukryte przed tobą.

⁶Niech nie zaznają wstydu z mego powodu ci, którzy ciebie oczekują, Panie BOŻE zastępów, niech nie rumienią się z mego powodu ci, którzy ciebie szukają, Boże Izraela.

⁷Bo dla ciebie znoszę urąganie, hańba okrywa moją twarz.

⁸Stałem się obcy dla moich braci i cudzoziemcem dla synów mojej matki;

⁹Bo gorliwość o twój dom zżarła mnie i spadły na mnie urągania urągających tobie.

¹⁰Płakałem i umartwiałem postem swą duszę, a stało się to moją hańbą.

¹¹Założyłem wór pokutny jako szatę i stałem się dla nich pośmiewiskiem.

¹²Mówili o mnie ci, którzy siedzą w bramie, i byłem tematem pieśni pijaków.

¹³Ale ja kieruję swoją modlitwę do ciebie, PANIE, w czasie pomyślnym; Boże, wysłuchaj mnie według twego wielkiego miłosierdzia, dla prawdy twego zbawienia.

¹⁴Uwolnij mnie z błota, abym nie ugrzązł; ocal mnie od tych, którzy mnie nienawidzą, i z głębokich wód.

¹⁵Niech nie zaleją mnie wezbrane wody ani nie pożre głębia i niech otchłań nie zamknie nade mną swej paszczy.

¹⁶Wysłuchaj mnie, PANIE, bo dobre jest twoje miłosierdzie, według twojej wielkiej litości spójrz na mnie.

¹⁷Nie zakrywaj twego oblicza przed swoim sługą, bo jestem w utrapieniu; wysłuchaj mnie czym prędzej.

¹⁸Zbliż się do mojej duszy i wybaw ją, odkup mnie ze względu na mych wrogów.

¹⁹Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i niesławę, przed tobą są wszyscy moi wrogowie.

²⁰Hańba złamała moje serce, ogarnęło mnie przygnębienie; oczekiwałem współczującego, ale go nie było; szukałem pocieszającego, ale nie znalazłem.

²¹Zamiast pokarmu podali mi żółć, a gdy pragnąłem, napoili mnie octem.

²²Niech ich stół stanie się dla nich sidłem, a ich pomyślność – pułapką.

²³Niech zaćmią się ich oczy, aby nie widzieli, a ich biodra niech się zawsze chwieją.

²⁴Wylej na nich swoje oburzenie, a żar twego gniewu niech ich dosięgnie.

²⁵Niech ich dom opustoszeje, w ich namiotach niech nikt nie mieszka.

²⁶Bo prześladują tego, którego ty uderzyłeś, i rozpowiadają o boleściach tych, których zraniłeś.

²⁷Dodaj nieprawość do ich nieprawości i niech nie dostąpią twojej sprawiedliwości.

²⁸Niech będą wymazani z księgi żyjących i niech nie będą zapisani ze sprawiedliwymi.

²⁹Ja zaś jestem strapiony i zbolały; niech twoje zbawienie, Boże, podniesie mnie.

³⁰Będę chwalił imię Boga pieśnią, będę go wywyższał dziękczynieniem.

³¹I będzie to milsze PANU niż wół albo cielec rogaty z kopytami.

³²Pokorni to ujrzą i rozradują się, ożyje serce szukających Boga.

³³PAN bowiem wysłuchuje ubogich i swymi więźniami nie gardzi.

³⁴Niech go chwalą niebiosa i ziemia, morze i wszystko, co się w nich porusza.

³⁵Bóg bowiem wybawi Syjon i odbuduje miasta Judy; będą tam mieszkać i posiądą tę ziemię.

³⁶Także i potomstwo jego sług ją odziedziczy i zamieszkają w niej ci, którzy miłują jego imię.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida dla przypomnienia.

¹Boże, racz mnie ocalić; PANIE, pospiesz mi na pomoc.

²Niech się zawstydzą i okryją hańbą ci, którzy czyhają na moją duszę; niech się cofną ze wstydem ci, którzy mi źle życzą.

³Niech się cofną wskutek swej hańby ci, którzy mi mówią: Ha, ha!

⁴Niech się weselą i radują w tobie wszyscy, którzy cię szukają; niech ci, którzy miłują twoje zbawienie, mówią zawsze: Niech Bóg będzie wywyższony!

⁵Ja zaś jestem nędzny i ubogi, Boże, pospiesz ku mnie, ty jesteś moją pomocą i wybawicielem; PANIE, nie zwlekaj.

¹W tobie, PANIE, pokładam ufność, niech nigdy nie będę zawstydzony.

²Według swej sprawiedliwości ocal mnie i wyzwól; nakłoń ku mnie ucha i wybaw mnie.

³Bądź mi skałą schronienia, gdzie zawsze mogę uciec; przykazałeś, aby mnie wybawiono, bo ty jesteś moją skałą i twierdzą.

⁴Mój Boże, wyzwól mnie z ręki niegodziwego, z ręki przewrotnego i ciemiężyciela.

⁵Ty bowiem jesteś moją nadzieją, Panie BOŻE, moją ufnością od młodości.

⁶Ty byłeś moją podporą od narodzin, ty mnie wyprowadziłeś z łona mojej matki; w tobie zawsze będzie moja chwała.

⁷Dla wielu jestem jakby cudem, lecz ty jesteś moim potężnym schronieniem.

⁸Niech moje usta będą pełne twojej chwały, twojej sławy przez cały dzień.

⁹Nie odrzucaj mnie w czasie starości; gdy ustanie moja siła, nie opuszczaj mnie.

¹⁰Moi wrogowie bowiem mówili przeciwko mnie, a ci, którzy czyhają na moją duszę, wspólnie się naradzają;

¹¹Mówiąc: Bóg go opuścił, gońcie go i schwytajcie, bo nie ma nikogo, kto by go ocalił.

¹²Boże, nie oddalaj się ode mnie; mój Boże, pospiesz mi na pomoc.

¹³Niech się zawstydzą i zginą przeciwnicy mojej duszy, niech się okryją hańbą i wstydem ci, którzy szukają mego nieszczęścia.

¹⁴Ja zaś zawsze będę ufał i jeszcze bardziej pomnożę twoją chwałę.

¹⁵Moje usta głosić będą twoją sprawiedliwość i twoje zbawienie przez cały dzień, choć nie znam ich miary.

¹⁶Pójdę w wielkiej mocy Pana BOGA, będę wspominał tylko twoją sprawiedliwość.

¹⁷Boże, uczyłeś mnie od mojej młodości i dotąd głoszę twoje cudowne dzieła.

¹⁸Dlatego i w starości, gdy będę już siwy, nie opuszczaj mnie, Boże, aż opowiem o twojej mocy temu pokoleniu i wszystkim potomkom o twojej potędze.

¹⁹Twoja sprawiedliwość, Boże, jest wywyższona, czynisz wielkie rzeczy; Boże, któż jest podobny do ciebie?

²⁰Zesłałeś na mnie wielkie i ciężkie utrapienia, lecz znowu przywrócisz mi życie i z głębi ziemi znów mnie wydobędziesz.

²¹Pomnożysz moje dostojeństwo i znowu mnie pocieszysz.

²²A ja na instrumentach muzycznych będę wysławiać ciebie i twoją prawdę, mój Boże; będę ci śpiewał z harfą, Święty Izraela!

²³Rozradują się moje wargi, gdy będę ci śpiewał, i moja dusza, którą odkupiłeś.

²⁴Również mój język będzie głosił przez cały dzień twoją sprawiedliwość, bo okryli się wstydem i hańbą ci, którzy szukali mego nieszczęścia.

Psalm dla Salomona.

¹Boże, daj królowi swoje sądy i swoją sprawiedliwość synowi króla;

²Będzie sądził twój lud w sprawiedliwości, a twoich ubogich w prawości.

³Góry przyniosą ludowi pokój, a pagórki sprawiedliwość.

⁴Będzie sądził ubogich z ludu, wybawi synów potrzebującego, a zgniecie ciemiężyciela.

⁵Będą się bać ciebie, póki trwać będzie słońce i księżyc, z pokolenia na pokolenie.

⁶Zstąpi jak deszcz na skoszoną trawę, jak krople deszczu nawadniające ziemię.

⁷Za jego dni zakwitnie sprawiedliwy i będzie obfitość pokoju, dopóki księżyc trwa.

⁸Będzie panował od morza do morza, od rzeki aż po krańce ziemi.

⁹Przed nim upadną mieszkańcy pustyni, a jego wrogowie będą proch lizać.

¹⁰Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, królowie Szeby i Saby złożą daninę.

¹¹I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie; wszystkie narody będą mu służyć.

¹²Ocali bowiem ubogiego, gdy zawoła, i nędznego, który nie ma pomocnika.

¹³Zmiłuje się nad ubogim i potrzebującym i wybawi dusze nędzarzy.

¹⁴Wybawi ich dusze od podstępu i przemocy, bo ich krew jest cenna w jego oczach.

¹⁵I będzie żył, i dadzą mu złoto z Szeby; nieustannie będą się za niego modlić i codziennie mu błogosławić.

¹⁶Gdy się zasieje garść zboża w ziemi na szczytach gór, jego plon zaszumi jak Liban, a mieszkańcy miast zakwitną jak polna trawa.

¹⁷Jego imię trwać będzie na wieki; póki słońce trwa, trwać będzie jego imię; ludzie będą błogosławieni w nim, a wszystkie narody nazwą go błogosławionym.

¹⁸Błogosławiony niech będzie PAN Bóg, Bóg Izraela, który sam jeden czyni cuda.

¹⁹I błogosławione na wieki jego chwalebne imię; niech cała ziemia będzie napełniona jego chwałą. Amen, amen.

²⁰I tu się kończą modlitwy Dawida, syna Jessego.

Psalm Asafa.

¹Doprawdy Bóg jest dobry dla Izraela; dla tych, którzy są czystego serca.

²Ale moje nogi niemal się potknęły, moje kroki omal się nie zachwiały;

³Bo zazdrościłem głupcom, widząc pomyślność niegodziwych.

⁴Nie mają bowiem więzów aż do śmierci, ale w całości zostaje ich siła.

⁵Nie doznają trudu ludzkiego ani cierpień jak inni ludzie.

⁶Dlatego są opasani pychą jak złotym łańcuchem i odziani w okrucieństwo jak w szatę ozdobną.

⁷Ich oczy wystają od tłuszczu; mają więcej niż serce mogłoby sobie życzyć.

⁸Oddali się rozpuście i mówią przewrotnie o ucisku, mówią wyniośle.

⁹Zwracają swe usta przeciwko niebu, a ich język krąży po ziemi.

¹⁰Dlatego jego lud wraca dotąd i obficie leją się na nich wody;

¹¹Bo mówią: Jakże Bóg może o tym wiedzieć? Czy Najwyższy ma wiedzę?

¹²Oto ci są niegodziwi, a powodzi im się na świecie i pomnażają bogactwa.

¹³A więc na próżno oczyściłem swoje serce i w niewinności obmywałem ręce.

¹⁴Cały dzień bowiem znoszę cierpienia i co rano jestem chłostany.

¹⁵Gdybym powiedział: Będę mówił tak samo, skrzywdziłbym ród twoich synów.

¹⁶Starałem się to rozumieć, ale było dla mnie zbyt trudne;

¹⁷Aż wszedłem do świątyni Bożej i tu zrozumiałem, jaki jest ich koniec.

¹⁸Doprawdy na śliskich miejscach ich postawiłeś i strącasz ich na zatracenie.

¹⁹Oto jak doznali zguby! Nagle niszczeją, strawieni przerażeniem.

²⁰Jak sen po przebudzeniu, Panie, gdy się ockniesz, wzgardzisz ich obrazem.

²¹Gdy gorycz miałem w sercu, a w nerkach czułem kłucie;

²²Byłem głupi i nic nie rozumiałem, byłem przed tobą jak zwierzę.

²³A jednak zawsze jestem z tobą, bo mnie trzymałeś za prawą rękę.

²⁴Poprowadzisz mnie według swej rady, a potem przyjmiesz mnie do chwały.

²⁵Kogo innego mam w niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym nie mam upodobania.

²⁶Choć moje ciało i serce ustanie, Bóg jest skałą mego serca i moim dziedzictwem na wieki.

²⁷Oto bowiem ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą, odstępując od ciebie.

²⁸Mnie zaś dobrze jest zbliżyć się do Boga; pokładam w Panu BOGU moją ufność, aby opowiadać wszystkie jego dzieła.

Pieśń pouczająca. Asafa.

¹Boże, dlaczego odrzuciłeś nas na zawsze? Czemu płonie twój gniew przeciwko owcom twego pastwiska?

²Wspomnij na swoje zgromadzenie, które dawno nabyłeś; na szczep twego dziedzictwa, który odkupiłeś; na górę Syjon, na której mieszkasz.

³Pospiesz na miejsce ciągłych spustoszeń; o, jak wróg zburzył wszystko w świątyni!

⁴Ryknęli twoi wrogowie pośrodku twego zgromadzenia, a na znak zatknęli swoje sztandary.

⁵Za sławnego uważano tego, który wznosił wysoko siekierę na gęste drzewo.

⁶A teraz już jego rzeźby rąbią siekierami i młotami.

⁷Oddali na pastwę ognia twoją świątynię i obaliwszy na ziemię, zbezcześcili przybytek twego imienia.

⁸Mówili w swym sercu: Zburzmy ich razem! Spalili wszystkie miejsca zgromadzeń Bożych na ziemi.

⁹Nie widzimy naszych znaków; już nie ma proroka i nikt spośród nas nie wie, jak długo to ma trwać.

¹⁰Jak długo, Boże, przeciwnik będzie urągać? Czy wróg będzie wiecznie bluźnił przeciwko twemu imieniu?

¹¹Dlaczego cofasz swoją rękę i swojej prawicy z zanadrza nie wyjmujesz?

¹²Przecież ty, Boże, jesteś moim Królem od dawna, ty dokonujesz zbawienia na ziemi.

¹³Ty swoją mocą rozdzieliłeś morze, zmiażdżyłeś głowy smoków w wodach.

¹⁴Ty skruszyłeś głowy Lewiatana, dałeś go na pokarm mieszkańcom pustyni.

¹⁵Ty rozszczepiłeś źródła i potoki, ty osuszyłeś potężne rzeki.

¹⁶Twój jest dzień, twoja i noc, ty ustanowiłeś światło i słońce.

¹⁷Ty wyznaczyłeś wszystkie granice ziemi, ty ustanowiłeś lato i zimę.

¹⁸Pamiętaj o tym, że wróg zelżył ciebie, PANIE, a głupi lud urągał twemu imieniu.

¹⁹Nie wydawaj tej zgrai duszy twojej synogarlicy, nie zapominaj nigdy o stadku twoich ubogich.

²⁰Zważ na twoje przymierze, bo ciemne zakątki ziemi pełne są siedlisk przemocy.

²¹Niech uciśniony nie wraca ze wstydem, niech ubogi i potrzebujący chwali twoje imię.

²²Powstań, Boże, broń swojej sprawy; pamiętaj o zniewadze, którą co dzień wyrządza ci głupiec.

²³Nie zapominaj krzyku twoich wrogów, wciąż rosnącej wrzawy tych, którzy powstają przeciwko tobie.

Przewodnikowi chóru. Al taszchet. Psalm i pieśń Asafa.

¹Wysławiamy cię, Boże, wysławiamy, bo bliskie twoje imię; opowiadają to twoje cudowne dzieła.

²Gdy wyznaczę czas, będę sądzić sprawiedliwie.

³Roztopiła się ziemia i wszyscy jej mieszkańcy, ale ja umacniam jej filary. Sela.

⁴Powiedziałem głupcom: Nie szalejcie, a niegodziwym: Nie podnoście rogu.

⁵Nie podnoście wysoko swego rogu i nie mówcie wyniośle;

⁶Bo nie ze wschodu ani z zachodu, ani z południa przychodzi wywyższenie.

⁷Lecz Bóg jest sędzią; tego poniża, a tamtego wywyższa.

⁸W ręku PANA bowiem jest kielich mętnego wina, pełnego przypraw; z niego nalewa tak, że wszyscy niegodziwi ziemi wycisną nawet męty i wypiją je.

⁹Ja zaś będę zawsze opowiadał, będę śpiewał Bogu Jakuba.

¹⁰I połamię wszystkie rogi niegodziwych, a rogi sprawiedliwego będą wzniesione.

Przewodnikowi chóru, na Neginot. Psalm i pieśń Asafa.

¹Bóg znany jest w Judzie, jego imię jest wielkie w Izraelu.

²W Salem jest jego przybytek, a jego mieszkanie na Syjonie.

³Tam połamał ogniste strzały łuku, tarczę i miecz i położył kres bitwie. Sela.

⁴Wspanialszy jesteś i dostojniejszy niż góry zdobyczy.

⁵Odważni stali się łupem, pogrążyli się we śnie, mężni nie znaleźli siły w swych rękach.

⁶Od twego gromienia, Boże Jakuba, mocno zasnęły wozy i konie.

⁷Ty, ty sam, jesteś straszliwy; i któż się ostoi przed twoim obliczem, gdy się rozgniewasz?

⁸Z nieba dajesz słyszeć swój wyrok, ziemia się zlękła i zamilkła;

⁹Gdy Bóg powstał na sąd, aby wybawić wszystkich pokornych na ziemi. Sela.

¹⁰Doprawdy nawet gniew człowieka będzie cię chwalić, a ty resztkę tego gniewu powstrzymasz.

¹¹Składajcie śluby i wypełniajcie je wobec PANA, waszego Boga; wszyscy otaczający go, przynoście dary temu, który napawa strachem.

¹²On zabierze ducha książąt, on wzbudza strach u królów ziemi.

Przewodnikowi chóru dla Jedutuna. Psalm Asafa.

¹Wzniosłem swój głos do Boga i zawołałem; wzniosłem swój głos do Boga i mnie wysłuchał.

²W dniu mego utrapienia szukałem Pana, moje ręce wyciągałem w nocy nieustannie, moja dusza nie dała się pocieszyć.

³Gdy wspominałem Boga, byłem strwożony; rozmyślałem, a mój duch był ogarnięty utrapieniem. Sela.

⁴Ty zatrzymujesz otwarte powieki mych oczu, jestem tak zaniepokojony, że nie potrafię mówić.

⁵Rozpamiętuję dni przeszłe i dawne lata.

⁶Przypominam sobie mój śpiew; nocą rozmyślam w sercu i mój duch docieka:

⁷Czy Pan odrzuci na wieki i już więcej nie okaże łaski?

⁸Czy jego miłosierdzie ustało na zawsze i jego obietnica nigdy się nie spełni?

⁹Czy Bóg zapomniał o litości? Czy w gniewie stłumił swoją łaskawość? Sela.

¹⁰I powiedziałem: To jest moja niemoc; jednak będę wspominał lata prawicy Najwyższego.

¹¹Będę wspominał dzieła PANA, będę wspominał twoje dawne cuda.

¹²Będę rozmyślał o wszystkich twoich dziełach i o twoich czynach będę mówił.

¹³Boże, święta jest twoja droga; który bóg jest tak wielki, jak nasz Bóg?

¹⁴Ty jesteś Bogiem, który czyni cuda; dałeś poznać narodom swoją moc.

¹⁵Odkupiłeś swoim ramieniem twój lud, synów Jakuba i Józefa. Sela.

¹⁶Widziały cię wody, o Boże, widziały cię wody i ulękły się, poruszyły się głębiny.

¹⁷Chmury spłynęły wodą, niebiosa wydały gromy i poleciały twoje strzały.

¹⁸Huk twego grzmotu wśród obłoków, błyskawice oświetliły świat, ziemia poruszyła się i zatrzęsła.

¹⁹Twoja droga wiodła przez morze, twoje ścieżki przez wielkie wody i nie było znać twoich śladów.

²⁰Prowadziłeś swój lud jak stado owiec ręką Mojżesza i Aarona.

Pieśń pouczająca. Asafa.

¹Słuchaj, mój ludu, mego prawa, nakłońcie uszu ku słowom moich ust.

²Otworzę moje usta do przypowieści, opowiem starodawne tajemnice;

³Cośmy słyszeli i poznali i co nam opowiadali nasi ojcowie.

⁴Nie zataimy tego przed ich synami, opowiemy przyszłemu pokoleniu o chwale PANA, o jego mocy i cudach, które czynił.

⁵Ustanowił bowiem świadectwo w Jakubie, nadał prawo w Izraelu i nakazał naszym ojcom, aby je oznajmiali swoim synom;

⁶Aby poznało przyszłe pokolenie, synowie, którzy się urodzą; aby powstawszy, przekazywali je swoim synom;

⁷Żeby pokładali w Bogu nadzieję i nie zapominali o dziełach Boga, lecz strzegli jego przykazań;

⁸Żeby nie byli, jak ich ojcowie, pokoleniem opornym i nieposłusznym; pokoleniem, które nie przygotowało swego serca i którego duch nie był wierny Bogu.

⁹Synowie Efraima, uzbrojeni i wyposażeni w łuki, w dniu bitwy wycofali się.

¹⁰Bo nie strzegli przymierza Boga i nie chcieli postępować według jego prawa.

¹¹Zapomnieli o jego dziełach i cudach, które im ukazał.

¹²Przed ich ojcami czynił cuda w ziemi Egiptu, na polu Soanu.

¹³Rozdzielił morze i przeprowadził ich, i sprawił, że wody stanęły jak wał.

¹⁴Prowadził ich w obłoku za dnia, a całą noc w blasku ognia.

¹⁵Rozszczepił skały na pustyni i napoił ich jakby z wielkich głębin.

¹⁶Wydobył strumienie ze skały i sprawił, że wody płynęły jak rzeki.

¹⁷Lecz oni jeszcze więcej grzeszyli przeciwko niemu i pobudzili do gniewu Najwyższego na pustyni;

¹⁸I wystawiali Boga na próbę w swych sercach, żądając pokarmu według swego pragnienia.

¹⁹I mówili przeciwko Bogu tymi słowy: Czy Bóg może zastawić stół na tej pustyni?

²⁰Oto uderzył w skałę i wypłynęły wody, i wezbrały strumienie; czy będzie mógł też dać chleb? Czy przygotuje mięso swemu ludowi?

²¹Gdy PAN to usłyszał, rozgniewał się i ogień zapłonął przeciw Jakubowi, i gniew wybuchnął przeciw Izraelowi;

²²Bo nie uwierzyli Bogu i nie zaufali jego zbawieniu;

²³Choć rozkazał chmurom w górze i bramy nieba otworzył.

²⁴I zesłał im jak deszcz mannę do jedzenia, i zboże z nieba im dał.

²⁵Człowiek jadł chleb anielski; zesłał im pokarm do syta.

²⁶Wzbudził na niebie wiatr ze wschodu i sprowadził swą mocą wiatr południowy.

²⁷Zesłał im mięso jak pył i ptactwo skrzydlate jak piasek morski.

²⁸Spadło ono pośrodku ich obozu, wokół ich namiotów.

²⁹Jedli i w pełni się nasycili; dał im, czego pragnęli.

³⁰A gdy jeszcze nie zaspokoili swego pragnienia, gdy jeszcze pokarm był w ich ustach;

³¹Spadł na nich gniew Boży i zabił ich tłustych, a znakomitszych z Izraela powalił.

³²Mimo to nadal grzeszyli i nie wierzyli jego cudom;

³³Dlatego sprawił, że ich dni przemijały w marności, a ich lata – w trwodze.

³⁴Gdy ich zabijał, szukali go; nawracali się i o świcie szukali Boga;

³⁵Przypominali sobie, że Bóg jest ich skałą, że Bóg Najwyższy – ich Odkupicielem;

³⁶Pochlebiali mu jednak swoimi ustami i okłamywali go swym językiem;

³⁷A ich serce nie było przed nim szczere i nie byli wierni jego przymierzu.

³⁸On jednak, będąc miłosiernym, przebaczał ich nieprawości i nie wytracał ich; często odwracał swój gniew i nie pobudzał całej swej zapalczywości;

³⁹Bo pamiętał, że są ciałem; wiatrem, który ulatuje i nie wraca.

⁴⁰Jak często pobudzali go do gniewu na pustyni i zasmucali go na pustkowiu!

⁴¹Odwracali się i wystawiali Boga na próbę, i stawiali granice Świętemu Izraela.

⁴²Nie pamiętali jego ręki ani dnia, w którym ich wybawił z utrapienia;

⁴³Gdy czynił swe znaki w Egipcie i swe cuda na polu Soanu;

⁴⁴Gdy zamienił w krew ich rzeki i ich strumienie, tak że nie mogli z nich pić.

⁴⁵Zesłał na nich rozmaite muchy, aby ich kąsały, i żaby, aby ich niszczyły;

⁴⁶I dał robactwu ich plony, a ich pracę szarańczy.

⁴⁷Zniszczył gradem ich winorośle, a sykomory szronem.

⁴⁸Ich bydło wydał na pastwę gradu, a ich stada na pastwę błyskawic.

⁴⁹Wylał na nich żar swojego gniewu, zapalczywość, oburzenie i udrękę, zesławszy na nich złych aniołów.

⁵⁰Otworzył drogę dla swego gniewu, nie zachował ich duszy od śmierci, a ich życie wydał zarazie;

⁵¹Wytracił wszystko pierworodne w Egipcie, pierwociny ich mocy w namiotach Chama;

⁵²Ale swój lud wyprowadził jak owce i wiódł ich po pustyni jak stado.

⁵³Prowadził ich bezpiecznie, tak że się nie lękali, a ich wrogów przykryło morze;

⁵⁴I przyprowadził ich do swej świętej granicy; do góry, którą nabyła jego prawica.

⁵⁵Wypędził przed nimi narody, sznurem wyznaczył im dziedzictwo, żeby pokolenia Izraela mieszkały w swoich namiotach.

⁵⁶Oni jednak wystawiali na próbę i pobudzali do gniewu Boga Najwyższego, i nie strzegli jego świadectw.

⁵⁷Lecz odwrócili się i postępowali przewrotnie jak ich ojcowie, schodzili z drogi jak łuk zawodny.

⁵⁸Pobudzali go bowiem do gniewu przez swe wyżyny i rzeźbionymi posągami wzbudzali jego zazdrość.

⁵⁹Gdy Bóg to usłyszał, rozgniewał się i wielce wzgardził Izraelem.

⁶⁰I opuścił przybytek w Szilo; namiot, który rozbił wśród ludzi;

⁶¹I oddał w niewolę swoją moc i swoją chwałę w ręce wroga.

⁶²Wydał swój lud pod miecz i rozgniewał się na swoje dziedzictwo.

⁶³Ich młodzieńców pochłonął ogień, a ich dziewic nie wydano za mąż.

⁶⁴Ich kapłani padli od miecza, a ich wdowy nie lamentowały.

⁶⁵Lecz potem Pan ocknął się jak ze snu, jak mocarz wykrzykujący od wina.

⁶⁶I uderzył na tyły swoich wrogów, okrył ich wieczną hańbą.

⁶⁷Ale choć wzgardził namiotem Józefa i pokolenia Efraima nie wybrał;

⁶⁸Jednak wybrał pokolenie Judy, górę Syjon, którą umiłował.

⁶⁹I zbudował swoją świątynię jak wysoki pałac; jak ziemię, którą ugruntował na wieki.

⁷⁰Wybrał też Dawida, swego sługę; wziął go z owczych zagród;

⁷¹Przywołał go, gdy chodził za karmiącymi owcami, aby pasł Jakuba, jego lud, i Izraela, jego dziedzictwo.

⁷²A on ich pasł w prawości swego serca i prowadził ich roztropną ręką.

Psalm Asafa.

¹Boże, poganie wtargnęli do twego dziedzictwa, splugawili twoją świętą świątynię, Jeruzalem zamienili w ruiny.

²Zwłoki twoich sług dali na żer ptactwu niebieskiemu, ciała twoich świętych bestiom ziemskim.

³Rozlali ich krew jak wodę wokół Jeruzalem i nie było nikogo, kto by ich pogrzebał.

⁴Staliśmy się hańbą dla naszych sąsiadów, pośmiewiskiem i drwiną dla tych, którzy są wokoło nas.

⁵Jak długo, PANIE? Czy wiecznie będziesz się gniewać? Czy twoja zapalczywość będzie płonąć jak ogień?

⁶Wylej twój gniew na pogan, którzy cię nie znają, i na królestwa, które nie wzywają twego imienia.

⁷Pożarli bowiem Jakuba i spustoszyli jego mieszkanie.

⁸Nie pamiętaj nam dawnych nieprawości naszych, niech nas prędko spotka twoje miłosierdzie, bo jesteśmy bardzo wynędzniali.

⁹Wspomóż nas, Boże naszego zbawienia, dla chwały imienia twego; ocal nas i przebacz nam grzechy ze względu na twoje imię.

¹⁰Dlaczego poganie mają mówić: Gdzież jest ich Bóg? Niech będzie znany wśród pogan na naszych oczach przez dokonanie zemsty za przelaną krew twoich sług.

¹¹Niech dotrze do ciebie jęk więźniów, według potęgi twego ramienia zachowaj skazanych na śmierć.

¹²I odpłać naszym sąsiadom siedmiokrotnie w ich zanadrze za zniewagę, którą ci wyrządzili, Panie!

¹³My zaś, twój lud i owce twego pastwiska, będziemy cię wielbić na wieki, będziemy głosić twoją chwałę z pokolenia na pokolenie.

Przewodnikowi chóru, na Sosannim. Psalm świadectwa Asafa.

¹Posłuchaj, Pasterzu Izraela, ty, który prowadzisz Józefa jak stado owiec, ty, który zasiadasz między cherubinami, zabłyśnij.

²Przed Efraimem, Beniaminem i Manassesem wzbudź swoją moc i przyjdź nas zbawić.

³Boże, odnów nas, rozjaśnij nad nami swoje oblicze, a będziemy wybawieni.

⁴PANIE, Boże zastępów, jak długo będziesz się gniewał na modlitwę swego ludu?

⁵Nakarmiłeś ich chlebem płaczu i napoiłeś ich łzami nad miarę.

⁶Zrobiłeś z nas przedmiot sporu dla naszych sąsiadów, a nasi wrogowie śmieją się z nas.

⁷Boże zastępów, odnów nas, rozjaśnij nad nami swoje oblicze, a będziemy wybawieni.

⁸Ty przeniosłeś winorośl z Egiptu; wygnałeś pogan, a ją zasadziłeś.

⁹Przygotowałeś jej miejsce i sprawiłeś, że zapuściła korzenie i napełniła ziemię.

¹⁰Góry okryły się jej cieniem, a jej gałęzie były jak najwyższe cedry.

¹¹Wypuściła swe latorośle aż do morza i swoje pędy aż do rzeki.

¹²Dlaczego więc zburzyłeś jej ogrodzenie, tak że obrywają ją wszyscy, którzy przechodzą drogą?

¹³Niszczy ją dzik leśny, a zwierzę polne pożera ją.

¹⁴O Boże zastępów, proszę, powróć, spójrz z nieba i zobacz, nawiedź tę winorośl;

¹⁵Tę winnicę, którą zasadziła twoja prawica, i latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

¹⁶Spalona jest ogniem i wycięta; giną od zgromienia twojego oblicza.

¹⁷Niech twoja ręka będzie nad mężem twojej prawicy, nad synem człowieczym, którego umocniłeś dla siebie.

¹⁸A my nie odstąpimy od ciebie; zachowaj nas przy życiu, a będziemy wzywać twego imienia.

¹⁹PANIE, Boże zastępów, odnów nas, rozjaśnij nad nami swoje oblicze, a będziemy wybawieni.

Przewodnikowi chóru, na Gittyt. Asafa.

¹Radośnie śpiewajcie Bogu, naszej mocy; radośnie wykrzykujcie Bogu Jakuba.

²Weźcie psalm, przynieście bęben, wdzięczną harfę i cytrę.

³Zadmijcie w trąbę w czas nowiu, w czasie wyznaczonym, w dniu naszego uroczystego święta.

⁴Jest bowiem taki nakaz w Izraelu, prawo Boga Jakuba.

⁵Ustanowił to świadectwem dla Józefa, kiedy wyszedł przeciw ziemi Egiptu, gdzie słyszałem język, którego nie zrozumiałem.

⁶Uwolniłem od brzemienia jego barki, a jego ręce od dźwigania kotłów.

⁷Wzywałeś mnie w ucisku i wybawiłem cię; odpowiedziałem ci w skrytości gromu, doświadczyłem cię u wód Meriba. Sela.

⁸Słuchaj, mój ludu, a oświadczę ci; Izraelu, jeśli będziesz mnie słuchał;

⁹Nie będziesz miał cudzego boga ani nie oddasz pokłonu obcemu bogu;

¹⁰Ja, PAN, jestem twoim Bogiem, który cię wyprowadził z ziemi Egiptu; otwórz usta, a ja je napełnię.

¹¹Lecz mój lud nie usłuchał mego głosu, a Izrael nie chciał mnie.

¹²Zostawiłem ich więc żądzom ich serca i postępowali według swoich zamysłów.

¹³O, gdyby mój lud mnie posłuchał, a Izrael chodził moimi drogami!

¹⁴W krótkim czasie poniżyłbym ich nieprzyjaciół i zwróciłbym rękę przeciw ich wrogom.

¹⁵Nienawidzący PANA, choć obłudnie, musieliby mu się poddać, a ich czas trwałby wiecznie.

¹⁶I karmiłbym ich wyborną pszenicą, a nasyciłbym cię miodem ze skały.

Psalm Asafa.

¹Bóg stoi w zgromadzeniu Bożym, pośród bogów sprawuje sąd:

²Jak długo będziecie sądzić niesprawiedliwie i trzymać stronę niegodziwych? Sela.

³Bierzcie w obronę ubogiego i sierotę, oddajcie sprawiedliwość strapionemu i potrzebującemu.

⁴Wyzwólcie biedaka i nędzarza, ocalcie go z ręki niegodziwych.

⁵Lecz oni nic nie wiedzą i nie rozumieją, ciągle chodzą w ciemności; zachwiały się wszystkie fundamenty ziemi.

⁶Powiedziałem: Jesteście bogami i wszyscy wy jesteście synami Najwyższego.

⁷Lecz pomrzecie jak inni ludzie i upadniecie jak jeden z książąt.

⁸Powstań, Boże, osądź ziemię, bo ty otrzymasz w dziedzictwo wszystkie narody.

Pieśń i psalm Asafa.

¹Boże, nie milcz; nie bądź głuchy i bezczynny, Boże!

²Bo oto burzą się twoi wrogowie, a ci, którzy cię nienawidzą, podnoszą głowę.

³Przeciwko twemu ludowi knują spisek i naradzali się przeciw tym, których ochraniasz;

⁴Mówiąc: Chodźcie, wytępmy ich, niech nie będą narodem, żeby więcej nie wspominano imienia Izraela.

⁵Zmówili się bowiem jednomyślnie, przeciwko tobie zawarli przymierze:

⁶Namioty Edomitów i Izmaelitów, Moab i Hagaryci;

⁷Gebal, Ammon i Amalek; Filistyni z mieszkańcami Tyru.

⁸Także Assur przyłączył się do nich, wsparł swym ramieniem synów Lota. Sela.

⁹Uczyń im tak, jak Midianitom, jak Syserze, jak Jabinowi nad potokiem Kiszon;

¹⁰Którzy zostali wytępieni w Endor, stali się jak gnój dla ziemi.

¹¹Z ich dostojnikami postąp jak z Orebem i Zeebem, jak z Zebachem i Salmunną, ze wszystkimi ich książętami;

¹²Którzy mówili: Weźmy w posiadanie przybytki Boże.

¹³Mój Boże, uczyń ich jak koło i jak źdźbło na wietrze.

¹⁴Jak ogień, który pali las, i jak płomień, który wypala góry;

¹⁵Tak ty ich ścigaj swoją nawałnicą i swoją burzą zatrwóż ich.

¹⁶Okryj ich twarze hańbą, aby szukali twego imienia, PANIE!

¹⁷Niech się zawstydzą i zatrwożą na wieki, niech się okryją hańbą i zginą.

¹⁸Niech poznają, że jedynie ty, którego imię jest PAN, ty jesteś Najwyższy ponad całą ziemią.

Przewodnikowi chóru, na Gittyt. Psalm dla synów Korego.

¹O, jak miłe są twoje przybytki, PANIE zastępów!

²Moja dusza wzdycha i omdlewa z tęsknoty do przedsionków PANA; moje serce i ciało wołają radośnie do Boga żywego.

³Oto nawet wróbel znalazł sobie dom i jaskółka gniazdo, gdzie składa swe pisklęta, u twoich ołtarzy, PANIE zastępów, mój Królu i mój Boże!

⁴Błogosławieni ci, którzy mieszkają w twoim domu, nieustannie będą cię chwalić. Sela.

⁵Błogosławiony człowiek, którego siła jest w tobie, w którego sercu są twoje drogi;

⁶Ci, którzy przechodząc przez dolinę Baka, zmieniają ją w źródło, a deszcz okrywa ją błogosławieństwem.

⁷I idą z mocy w moc, i ukażą się przed Bogiem na Syjonie.

⁸O PANIE, Boże zastępów, wysłuchaj mojej modlitwy, nakłoń ucha, Boże Jakuba. Sela.

⁹Spójrz, Boże, nasza tarczo, i wejrzyj na oblicze twego pomazańca.

¹⁰Lepszy bowiem jest jeden dzień w twoich przedsionkach niż tysiąc gdzie indziej; wolę raczej stać w progu domu mego Boga, niż mieszkać w namiotach niegodziwców.

¹¹PAN Bóg bowiem jest słońcem i tarczą, PAN obdarza łaską i chwałą, nie odmawia dobra tym, którzy postępują nienagannie.

¹²PANIE zastępów, błogosławiony człowiek, który ufa tobie.

Przewodnikowi chóru. Psalm dla synów Korego.

¹PANIE, okazałeś łaskę swej ziemi, przyprowadziłeś z niewoli Jakuba.

²Przebaczyłeś nieprawość twego ludu, zakryłeś wszystkie ich grzechy. Sela.

³Uśmierzyłeś całe swoje zagniewanie, odwróciłeś się od zapalczywości twojego gniewu.

⁴Odnów nas, Boże naszego zbawienia, i odwróć od nas swój gniew.

⁵Czy wiecznie będziesz się na nas gniewać? Czy rozciągniesz swój gniew na wszystkie pokolenia?

⁶Czy nie ożywisz nas na nowo, aby twój lud rozradował się w tobie?

⁷PANIE, okaż nam twoje miłosierdzie i daj nam swoje zbawienie.

⁸Posłucham, co będzie mówił Bóg, PAN; zaprawdę, ogłosi pokój swojemu ludowi i swoim świętym, aby tylko nie wracali do swojej głupoty.

⁹Doprawdy jego zbawienie jest blisko tych, którzy się go boją, aby jego chwała zamieszkała w naszej ziemi.

¹⁰Miłosierdzie i prawda spotkają się ze sobą, sprawiedliwość i pokój ucałują się.

¹¹Prawda wyrośnie z ziemi, a sprawiedliwość wyjrzy z nieba.

¹²PAN też obdarzy tym, co dobre, a nasza ziemia wyda swój plon.

¹³Sprawiedliwość przed nim pójdzie i będzie wytyczać drogę jego krokom.

Modlitwa Dawida.

¹Nakłoń swego ucha, PANIE, wysłuchaj mnie, bo jestem nędzny i ubogi.

²Strzeż mojej duszy, bo jestem pobożny; mój Boże, wybaw twego sługę, który ufa tobie.

³Zmiłuj się nade mną, Panie, bo do ciebie codziennie wołam.

⁴Rozraduj duszę twego sługi, bo do ciebie, Panie, wznoszę swą duszę.

⁵Bo ty, Panie, jesteś dobry i przebaczający, i pełen miłosierdzia dla wszystkich, którzy cię wzywają.

⁶Wysłuchaj, PANIE, mojej modlitwy i zważ na głos mojego błagania.

⁷Wzywam cię w dniu mego ucisku, bo ty mnie wysłuchasz.

⁸Nie ma wśród bogów podobnego tobie, Panie, i nie ma dzieł takich jak twoje.

⁹Wszystkie narody, które stworzyłeś, przyjdą i oddadzą ci pokłon, Panie, i będą wielbić twoje imię;

¹⁰Bo ty jesteś wielki i czynisz cuda; tylko ty jesteś Bogiem.

¹¹Naucz mnie, PANIE, twojej drogi, abym chodził w twojej prawdzie; nakłoń moje serce ku bojaźni twego imienia.

¹²Będę cię chwalił, Panie, mój Boże, z całego serca i będę wielbił twoje imię na wieki;

¹³Bo wielkie jest twoje miłosierdzie dla mnie; ty ocaliłeś moją duszę z najgłębszego piekła.

¹⁴Boże, pyszni powstali przeciwko mnie i zgraja gwałtowników czyhała na moją duszę, a nie mają ciebie przed oczyma.

¹⁵Ale ty, Panie, jesteś Bogiem łaskawym i litościwym, nieskorym do gniewu, pełnym miłosierdzia i prawdy.

¹⁶Spójrz na mnie i zmiłuj się nade mną, udziel swojej mocy twemu słudze i wybaw syna twojej służącej.

¹⁷Daj mi znak twojej dobroci, aby ci, którzy mnie nienawidzą, zobaczyli i zawstydzili się, że ty, PANIE, wspomogłeś mnie i pocieszyłeś.

Psalm i pieśń dla synów Korego.

¹Jego fundament jest na świętych górach.

²PAN miłuje bramy Syjonu bardziej niż wszystkie przybytki Jakuba.

³Chwalebne rzeczy mówi się o tobie, o miasto Boże. Sela.

⁴Wspomnę Rahab i Babilon wśród tych, którzy mnie znają; oto Filistea i Tyr, i Etiopia: Ten się tam urodził.

⁵O Syjonie też będą mówić: Ten i tamten urodził się w nim; a sam Najwyższy go utwierdzi.

⁶PAN wyliczy, spisując narody: Ten się tam urodził. Sela.

⁷I pląsając, będą śpiewać: W tobie są wszystkie me źródła.

Pieśń i psalm dla synów Korego, przewodnikowi chóru, na Machalat do śpiewania,

pouczający, od Hemana Ezrachity.

¹PANIE, Boże mego zbawienia, we dnie i w nocy wołam do ciebie.

²Niech dojdzie do ciebie moja modlitwa, nakłoń swego ucha na moje wołanie.

³Moja dusza bowiem jest nasycona utrapieniem, a moje życie zbliża się do grobu.

⁴Zaliczono mnie do tych, którzy zstępują do dołu; stałem się jak człowiek bez siły.

⁵Zaliczono mnie do umarłych; jestem jak zabici, którzy leżą w grobie, o których już nie pamiętasz i którzy są odłączeni od twojej ręki.

⁶Strąciłeś mnie w najgłębszy dół, w ciemności, w głębie.

⁷Twój gniew ciąży na mnie i przytłoczyłeś mnie wszystkimi twymi falami. Sela.

⁸Oddaliłeś ode mnie moich znajomych, uczyniłeś mnie dla nich ohydą; jestem uwięziony i nie mam wyjścia.

⁹Moje oko płacze nad moim utrapieniem; wzywam cię, PANIE, codziennie, wyciągam do ciebie swe ręce.

¹⁰Czy dla umarłych będziesz czynił cuda? Czy umarli powstaną, aby cię wysławiać? Sela.

¹¹Czy w grobie będzie się opowiadać o twoim miłosierdziu, a o twojej wierności – w zniszczeniu?

¹²Czy twoje cuda pozna się w ciemnościach, a twoją sprawiedliwość w ziemi zapomnienia?

¹³Lecz ja, PANIE, do ciebie wołam; rankiem wita cię moja modlitwa.

¹⁴Dlaczego, PANIE, odrzucasz moją duszę i ukrywasz przede mną swoje oblicze?

¹⁵Jestem strapiony i od młodości bliski śmierci; znoszę twoją grozę i trwożę się.

¹⁶Twój srogi gniew spadł na mnie i wyniszczyła mnie twoja groza.

¹⁷Ogarniają mnie co dzień jak woda, wszystkie mnie otaczają.

¹⁸Oddaliłeś ode mnie przyjaciela i towarzysza, a moich znajomych – w ciemności.

Pieśń pouczający Etana Ezrachity.

¹Będę śpiewać o miłosierdziu PANA na wieki, swymi ustami będę głosił twoją wierność przez wszystkie pokolenia.

²Powiedziałem bowiem: Miłosierdzie będzie budowane na wieki, na niebiosach utwierdziłeś swoją wierność.

³Zawarłem przymierze z moim wybrańcem; przysiągłem Dawidowi, swemu słudze;

⁴Na wieki utwierdzę twoje potomstwo i zbuduję twój tron na wszystkie pokolenia. Sela.

⁵PANIE, niebiosa wysławiają twoje cuda i twoją wierność w zgromadzeniu świętych.

⁶Któż bowiem na niebie może się równać z PANEM? Kto pośród synów mocarzy jest podobny do PANA?

⁷Bóg jest straszliwy w zgromadzeniu świętych i budzi grozę wśród wszystkich, którzy są wokół niego.

⁸PANIE, Boże zastępów, któż jest jak ty, PAN mocny? Twoja wierność bowiem cię otacza.

⁹Ty panujesz nad wzburzonym morzem; gdy się podnoszą jego fale, ty je poskramiasz.

¹⁰Ty zmiażdżyłeś Rahaba jak rannego, mocą twego ramienia rozproszyłeś swoich wrogów.

¹¹Twoje są niebiosa, twoja też ziemia; ty ugruntowałeś świat i wszystko, co go napełnia.

¹²Ty stworzyłeś północ i południe; Tabor i Hermon śpiewają o twoim imieniu.

¹³Twoje ramię jest mocne, twoja ręka potężna, a twoja prawica wzniesiona.

¹⁴Sprawiedliwość i sąd są podstawą twego tronu, miłosierdzie i prawda idą przed twoim obliczem.

¹⁵Błogosławiony lud, który zna okrzyk radości; będzie chodzić w świetle twego oblicza, PANIE.

¹⁶W twoim imieniu będą się weselić każdego dnia, a w twojej sprawiedliwości będą wywyższeni.

¹⁷Ty bowiem jesteś chwałą ich mocy i z twojej woli nasz róg będzie wzniesiony.

¹⁸Bo PAN jest naszą tarczą, a Święty Izraela naszym królem.

¹⁹Powiedziałeś wtedy w widzeniu do twego świętego: Udzieliłem pomocy mocarzowi, wywyższyłem wybranego z ludu.

²⁰Znalazłem Dawida, mego sługę, namaściłem go swoim świętym olejem.

²¹Moja ręka będzie przy nim i wzmocni go moje ramię.

²²Nie będzie uciskany przez wroga, a syn nieprawości go nie pognębi.

²³Zetrę na jego oczach jego przeciwników, a tych, którzy go nienawidzą, powalę.

²⁴Ponadto moja prawda i miłosierdzie będą z nim, a w moim imieniu jego róg będzie wzniesiony.

²⁵I położę na morzu jego rękę i na rzekach jego prawicę.

²⁶On zawoła: Ty jesteś moim ojcem, moim Bogiem i skałą mego zbawienia.

²⁷Ja też uczynię go pierworodnym i najwyższym wśród królów ziemi.

²⁸Na wieki zachowam dla niego swoje miłosierdzie, a moje przymierze z nim będzie trwałe.

²⁹Jego potomstwo utrwalę na wieki, a jego tron – jak dni niebios.

³⁰Ale jeśli jego synowie porzucą moje prawo i nie będą postępowali według moich nakazów;

³¹Jeśli moje ustawy znieważą, a moich przykazań nie będą przestrzegać;

³²Wtedy ukarzę rózgą ich przestępstwo, a ich nieprawość biczami.

³³Ale nie odbiorę mu mojego miłosierdzia ani nie zawiodę w mojej wierności.

³⁴Nie złamię mego przymierza ani nie zmienię tego, co wyszło z moich ust.

³⁵Raz przysiągłem na moją świętość, że nie skłamię Dawidowi.

³⁶Jego potomstwo będzie trwać na wieki, a jego tron jak słońce przede mną;

³⁷Jak księżyc będzie utwierdzone na wieki i jak wierny świadek na niebie. Sela.

³⁸A jednak odrzuciłeś go i wzgardziłeś nim, rozgniewałeś się na twego pomazańca.

³⁹Zerwałeś przymierze z twoim sługą, strąciłeś na ziemię jego koronę.

⁴⁰Zburzyłeś wszystkie jego płoty i rozwaliłeś jego baszty.

⁴¹Grabią go wszyscy, którzy przechodzą drogą; stał się pośmiewiskiem dla swoich sąsiadów.

⁴²Podniosłeś prawicę jego przeciwników, sprawiłeś radość wszystkim jego wrogom.

⁴³Stępiłeś też ostrze jego miecza i nie wsparłeś go w walce.

⁴⁴Położyłeś koniec jego chwale, a jego tron obaliłeś na ziemię.

⁴⁵Skróciłeś dni jego młodości, okryłeś go hańbą. Sela.

⁴⁶Jak długo, PANIE? Czy wiecznie będziesz się ukrywał? Czy twoja zapalczywość będzie płonąć jak ogień?

⁴⁷Pamiętaj, jak krótkie jest moje życie; czy na próżno stworzyłeś wszystkich synów ludzkich?

⁴⁸Któż z ludzi może żyć i nie ujrzeć śmierci? Któż wyrwie swą duszę z mocy grobu? Sela.

⁴⁹Gdzie są, o Panie, twoje dawne łaski, które przysiągłeś Dawidowi w swej prawdzie?

⁵⁰Pamiętaj, Panie, o zniewadze twoich sług; o tym, że noszę w swym zanadrzu wzgardę wszystkich możnych narodów;

⁵¹Którą twoi wrogowie znieważają, PANIE, którą znieważają ścieżki twego pomazańca.

⁵²Błogosławiony niech będzie PAN na wieki. Amen, amen.

Modlitwa Mojżesza, męża Bożego.

¹Panie, ty byłeś naszą ucieczką z pokolenia na pokolenie.

²Zanim zrodziły się góry, zanim ukształtowałeś ziemię i świat, od wieków na wieki ty jesteś Bogiem.

³Obracasz człowieka w proch i mówisz: Wracajcie, synowie ludzcy.

⁴Tysiąc lat bowiem w twoich oczach jest jak dzień wczorajszy, który minął, i jak straż nocna.

⁵Porywasz ich jakby powodzią, są jak sen i jak trawa, która rośnie o poranku.

⁶Rano kwitnie i rośnie, a wieczorem zostaje skoszona i usycha.

⁷Giniemy bowiem od twego gniewu i jesteśmy przerażeni twoją zapalczywością.

⁸Położyłeś przed sobą nasze nieprawości, nasze skryte grzechy w świetle twego oblicza.

⁹Wszystkie nasze dni przemijają z powodu twego gniewu, nasze lata nikną jak westchnienie.

¹⁰Liczbą naszych dni jest lat siedemdziesiąt, a jeśli sił starczy, lat osiemdziesiąt, a to, co w nich najlepsze, to tylko kłopot i cierpienie, bo szybko mijają, a my odlatujemy.

¹¹Któż zna srogość twego gniewu? Albo kto, bojąc się ciebie, zna twoją zapalczywość?

¹²Naucz nas liczyć nasze dni, abyśmy przywiedli serce do mądrości.

¹³Powróć, PANIE. Jak długo jeszcze? Zlituj się nad swymi sługami.

¹⁴Nasyć nas z rana twoim miłosierdziem, abyśmy mogli się cieszyć i radować przez wszystkie nasze dni.

¹⁵Spraw nam radość według dni, w których nas trapiłeś; według lat, w których zaznaliśmy zła.

¹⁶Niech się ukaże twoim sługom twoje dzieło, a twoja chwała ich synom.

¹⁷Niech dobroć PANA, naszego Boga, będzie z nami; i utwierdź wśród nas dzieło naszych rąk; utwierdź dzieło naszych rąk!

¹Kto mieszka pod osłoną Najwyższego, w cieniu Wszechmocnego przebywać będzie.

²Będę mówił o PANU: Moja ucieczka i twierdza, mój Bóg, jemu będę ufał.

³Zaprawdę, on wybawi cię z sideł łowcy i od zgubnej zarazy.

⁴Okryje cię swymi piórami i pod jego skrzydłami będziesz bezpieczny; jego prawda będzie ci tarczą i puklerzem.

⁵Nie ulękniesz się strachu nocnego ani strzały lecącej za dnia;

⁶Ani zarazy, która przychodzi w ciemności, ani dżumy, która pustoszy w południe.

⁷Tysiąc padnie u twego boku, a dziesięć tysięcy po twojej prawicy, lecz ciebie to nie dosięgnie.

⁸Tylko zobaczysz na własne oczy i ujrzysz zapłatę daną niegodziwym.

⁹Ponieważ PANA, moją ucieczkę i Najwyższego, uczyniłeś swoim mieszkaniem;

¹⁰Nie spotka cię nic złego ani żadna plaga nie zbliży się do twego namiotu.

¹¹Rozkaże bowiem o tobie swoim aniołom, aby cię strzegli na wszystkich twoich drogach.

¹²Na rękach będą cię nosić, byś przypadkiem nie uderzył swojej nogi o kamień.

¹³Będziesz stąpał po lwie i po żmii, lwiątko i smoka podepczesz.

¹⁴Wybawię go, bo mnie umiłował; wywyższę go, bo poznał moje imię.

¹⁵Będzie mnie wzywał, a ja go wysłucham; będę z nim w utrapieniu, wyrwę go i otoczę chwałą.

¹⁶Długimi dniami go nasycę i ukażę mu moje zbawienie.

Psalm i pieśń na dzień szabatu.

¹Dobrą rzeczą jest wysławiać PANA i śpiewać twemu imieniu, o Najwyższy.

²Głosić rankiem twoje miłosierdzie, a nocami twoją wierność;

³Na instrumencie o dziesięciu strunach, na cytrze i na harfie ze śpiewaniem.

⁴Ty bowiem rozradowałeś mnie, PANIE, twymi czynami; będę śpiewać o dziełach twoich rąk.

⁵Jakże wielkie są twoje dzieła, PANIE; bardzo głębokie są twoje myśli.

⁶Prostak nie zna, a głupi tego nie rozumie:

⁷Gdy niegodziwi wyrastają jak ziele i kwitną wszyscy czyniący nieprawość, to tylko po to, aby byli wykorzenieni aż na wieki;

⁸Ty zaś, PANIE, jesteś Najwyższy na wieki.

⁹Oto bowiem twoi wrogowie, PANIE, oto bowiem twoi wrogowie zginą, rozproszą się wszyscy czyniący nieprawość.

¹⁰Ale mój róg wzniesiesz jak u jednorożca, będę namaszczony świeżym olejem.

¹¹I moje oko zobaczy nieszczęście tych, którzy na mnie czyhają; moje uszy usłyszą o klęsce złoczyńców, którzy powstają przeciwko mnie.

¹²Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, rozrośnie się jak cedr na Libanie.

¹³Zasadzeni w domu PANA rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga.

¹⁴Nawet w starości wydadzą owoc, pełni sił i kwitnący;

¹⁵Aby opowiadać, że PAN jest prawy; on jest moją skałą i nie ma w nim żadnej nieprawości.

¹PAN króluje, przyoblekł się w majestat, odział się PAN i przepasał potęgą; utwierdził też świat, że się nie zachwieje.

²Twój tron jest utwierdzony od wieków, ty jesteś od wieczności.

³Podniosły rzeki, PANIE, podniosły rzeki swój szum, podniosły rzeki swoje fale.

⁴Nad szum wielkich wód, nad potężne fale morskie mocniejszy jest PAN na wysokości.

⁵Twoje świadectwa są bardzo pewne; twemu domowi, PANIE, przystoi świętość na wieczne czasy.

¹Boże zemsty, PANIE Boże zemsty, objaw się!

²Powstań, Sędzio całej ziemi, odpłać pysznym.

³Jak długo niegodziwi, PANIE, jak długo niegodziwi będą się radować?

⁴Jak długo będą pleść, mówić zuchwale i chełpić się wszyscy czyniący nieprawość?

⁵Depczą twój lud, PANIE, i gnębią twoje dziedzictwo.

⁶Mordują wdowy i przybysza, zabijają sieroty.

⁷I mówią: PAN tego nie widzi, nie dostrzega tego Bóg Jakuba.

⁸Zrozumcie, nierozumni wśród ludu! A wy, głupcy, kiedy zmądrzejecie?

⁹Czy ten, który wszczepił ucho, nie słyszy? Czy ten, który ukształtował oko, nie widzi?

¹⁰Czy ten, który chłoszcze narody, nie będzie karał? Ten, który uczy człowieka wiedzy, czy nie wie?

¹¹PAN zna myśli ludzkie; wie, że są marnością.

¹²Błogosławiony mąż, którego ty chłoszczesz, PANIE, i uczysz go twym prawem;

¹³Aby dać mu odpocząć od złych dni, aż będzie wykopany dół dla niegodziwego.

¹⁴PAN bowiem nie odrzuci swego ludu i nie opuści swego dziedzictwa.

¹⁵Ale sąd powróci do sprawiedliwości, a wszyscy serca prawego pójdą za nim.

¹⁶Któż stanie przy mnie przeciwko złoczyńcom? Kto ujmie się za mną przeciwko czyniącym nieprawość?

¹⁷Gdyby PAN nie przyszedł mi z pomocą, moja dusza przebywałaby w milczeniu.

¹⁸Gdy powiedziałem: Moja noga się chwieje, twoje miłosierdzie, PANIE, mnie wsparło.

¹⁹W niezliczonych myślach mego serca twoje pociechy rozweselają moją duszę.

²⁰Czy sprzymierzy się z tobą tron nieprawości, który wyrządza krzywdę pod pozorem prawa?

²¹Zbierają się przeciw duszy sprawiedliwego i krew niewinną potępiają.

²²Lecz PAN jest moją twierdzą, mój Bóg – skałą mojej ucieczki.

²³On obróci przeciwko nim ich nieprawość i za ich zło ich wytraci; wytraci ich PAN, nasz Bóg.

¹Chodźcie, śpiewajmy PANU, wykrzykujmy radośnie skale naszego zbawienia.

²Przyjdźmy przed jego oblicze z chwałą, radośnie śpiewajmy mu psalmy.

³PAN bowiem jest wielkim Bogiem i wielkim Królem nad wszystkimi bogami.

⁴W jego rękach są głębiny ziemi i jego są szczyty gór.

⁵Jego jest morze, bo on je uczynił, i jego ręce ukształtowały suchy ląd.

⁶Chodźcie, oddajmy pokłon i padajmy przed nim; klęknijmy przed PANEM, naszym Stwórcą.

⁷On bowiem jest naszym Bogiem, a my ludem jego pastwiska i owcami jego rąk. Dzisiaj, jeśli jego głos usłyszycie;

⁸Nie zatwardzajcie waszych serc jak w Meriba, jak w czasie kuszenia na pustyni;

⁹Kiedy mnie wystawiali na próbę wasi ojcowie, doświadczali mnie i widzieli moje dzieła.

¹⁰Przez czterdzieści lat czułem odrazę do tego pokolenia i powiedziałem: Ten lud błądzi sercem i nie poznał moich dróg;

¹¹Przysiągłem im w gniewie, że nie wejdą do mego odpoczynku.

¹Śpiewajcie PANU nową pieśń, śpiewaj PANU, cała ziemio!

²Śpiewajcie PANU, błogosławcie jego imię, opowiadajcie o jego zbawieniu dzień po dniu.

³Głoście wśród narodów jego chwałę, wśród wszystkich ludów jego cuda.

⁴Wielki bowiem jest PAN i godny wszelkiej chwały, straszliwszy nad wszystkich bogów.

⁵Gdyż wszyscy bogowie narodów są bożkami, a PAN uczynił niebiosa.

⁶Cześć i majestat przed jego obliczem, moc i piękno w jego świątyni.

⁷Oddajcie PANU, rodziny narodów, oddajcie PANU chwałę i moc.

⁸Oddajcie PANU chwałę jego imienia, przynieście dary i wejdźcie do jego przedsionków.

⁹Oddajcie PANU pokłon w ozdobie świętości, niech cała ziemia drży przed nim.

¹⁰Mówcie wśród pogan: PAN króluje; świat będzie utwierdzony, aby się nie poruszył, i on będzie sądził ludzi sprawiedliwie.

¹¹Niech się weselą niebiosa i niech raduje się ziemia; niech zaszumi morze i to, co w nim jest.

¹²Niech radują się pola i wszystko, co jest na nich, wtedy radośnie wykrzykną wszystkie drzewa leśne;

¹³Przed obliczem PANA, bo idzie, zaprawdę idzie, aby sądzić ziemię. Będzie sądził świat w sprawiedliwości, a narody w swojej prawdzie.

¹PAN króluje, raduj się, ziemio, i weselcie się, niezliczone wyspy!

²Chmury i ciemność wokół niego, sprawiedliwość i sąd podstawą jego tronu.

³Ogień idzie przed nim i pożera jego wrogów wokoło.

⁴Jego błyskawice oświetlają świat, widzi to ziemia i drży.

⁵Góry topią się jak wosk przed obliczem PANA, przed obliczem Pana całej ziemi.

⁶Niebiosa opowiadają jego sprawiedliwość, a wszystkie narody widzą jego chwałę.

⁷Niech będą zawstydzeni wszyscy, którzy służą posągom, którzy chlubią się bożkami; oddajcie mu pokłon, wszyscy bogowie.

⁸Syjon to usłyszał i weseli się, a córki Judy będą się radować z powodu twoich sądów, PANIE!

⁹Ty bowiem, PANIE, jesteś Najwyższy na całej ziemi, wywyższony ponad wszystkich bogów.

¹⁰Wy, którzy miłujecie PANA, miejcie w nienawiści zło; on strzeże dusz swoich świętych, ocala ich z ręki niegodziwych.

¹¹Światło jest zasiane dla sprawiedliwego i radość dla tych, którzy są prawego serca.

¹²Weselcie się w PANU, sprawiedliwi, i wysławiajcie go, pamiętając o jego świętości.

Psalm.

¹Śpiewajcie PANU nową pieśń, bo cudownych rzeczy dokonał, jego prawica i święte ramię przyniosły mu zwycięstwo.

²PAN objawił swoje zbawienie, okazał swoją sprawiedliwość na oczach pogan.

³Pamiętał o swoim miłosierdziu i swojej prawdzie wobec domu Izraela; wszystkie krańce ziemi ujrzały zbawienie naszego Boga.

⁴Radośnie wykrzykuj PANU, cała ziemio; wykrzykujcie, weselcie się i śpiewajcie.

⁵Grajcie PANU na harfie, na harfie, przy słowach pieśni.

⁶Przy trąbach i dźwięku kornetów wykrzykujcie radośnie przed PANEM, Królem.

⁷Niech zaszumi morze i to, co w nim jest, świat i jego mieszkańcy.

⁸Niech rzeki klaszczą w dłonie, niech góry radują się wspólnie;

⁹Przed PANEM, bo przychodzi, by sądzić ziemię. Będzie sądził świat sprawiedliwie i narody według słuszności.

¹PAN króluje, niech drżą narody; siedzi między cherubinami, niech zachwieje się ziemia.

²Wielki jest PAN na Syjonie i wywyższony nad wszystkie narody.

³Niech wysławiają twoje wielkie i straszne imię, bo jest święte.

⁴Moc króla miłuje sąd, ty ustanowiłeś słuszność, ty wykonujesz sąd i sprawiedliwość w Jakubie.

⁵Wywyższajcie PANA, naszego Boga, i oddajcie pokłon u podnóżka jego stóp, bo on jest święty.

⁶Mojżesz i Aaron wśród jego kapłanów, a Samuel wśród tych, którzy wzywają jego imienia; wołali do PANA, a on ich wysłuchał.

⁷W słupie obłoku mówił do nich, a oni strzegli jego świadectw i praw, które im dał.

⁸PANIE, nasz Boże, ty ich wysłuchiwałeś, byłeś dla nich Bogiem, który przebacza, choć karałeś ich za ich występki.

⁹Wywyższajcie PANA, naszego Boga, i oddajcie pokłon na jego świętej górze, bo PAN, nasz Bóg, jest święty.

Psalm na dziękczynienie.

¹Radośnie wykrzykujcie PANU, wszystkie ziemie!

²Służcie PANU z weselem, przychodźcie z radością przed jego oblicze.

³Wiedzcie, że PAN jest Bogiem, to on nas uczynił, a nie my sami siebie; jesteśmy jego ludem i owcami jego pastwiska.

⁴Wejdźcie w jego bramy z dziękczynieniem i do jego przedsionków z wychwalaniem; wysławiajcie go, błogosławcie jego imię;

⁵PAN bowiem jest dobry, jego miłosierdzie trwa na wieki, a jego prawda z pokolenia na pokolenie.

Psalm Dawida.

¹Będę śpiewał o miłosierdziu i sądzie; tobie, PANIE, będę śpiewać.

²Kroczyć będę mądrze drogą prawą. Kiedy przyjdziesz do mnie? Będę postępował w swoim domu w prawości serca.

³Nie będę stawiał przed oczami niegodziwej rzeczy; nienawidzę czynów ludzi występnych, nie przylgną one do mnie.

⁴Serce przewrotne odstąpi ode mnie, nie chcę znać złego.

⁵Zgładzę tego, który potajemnie oczernia swego bliźniego, nie zniosę wyniosłych oczu i nadętego serca.

⁶Moje oczy zwrócone będą na wiernych tej ziemi, aby mieszkali ze mną; kto chodzi drogą prawą, ten będzie mi służyć.

⁷Nie zamieszka w moim domu oszust, kłamca nie ostoi się przed mymi oczyma.

⁸Każdego ranka będę tępić wszystkich niegodziwych na ziemi, aby tak wykorzenić z miasta PANA wszystkich złoczyńców.

Modlitwa strapionego, gdy uciśniony wylewa przed PANEM swoją skargę.

¹PANIE, wysłuchaj mojej modlitwy i niech przyjdzie do ciebie moje wołanie.

²Nie ukrywaj przede mną swego oblicza, w dniu mego ucisku nakłoń ku mnie swego ucha; w dniu, w którym cię wzywam, szybko mnie wysłuchaj.

³Moje dni bowiem nikną jak dym, a moje kości są rozpalone jak ognisko.

⁴Moje serce jest porażone i usycha jak trawa, tak że zapomniałem jeść chleb.

⁵Od głosu mego wołania moje kości przylgnęły mi do ciała.

⁶Jestem podobny do pelikana na pustyni, jestem jak sowa na pustkowiu.

⁷Czuwam i jestem jak samotny wróbel na dachu.

⁸Przez cały dzień znieważają mnie moi wrogowie i przeklinają mnie ci, którzy szaleją przeciwko mnie.

⁹Jadam bowiem popiół jak chleb, a mój napój mieszam ze łzami;

¹⁰Z powodu twego gniewu i zapalczywości, bo podniosłeś mnie i strąciłeś.

¹¹Moje dni są jak chylący się cień, a ja usycham jak trawa.

¹²Ale ty, PANIE, trwasz na wieki, a twoja pamięć z pokolenia na pokolenie.

¹³Powstaniesz i zmiłujesz się nad Syjonem, bo czas, byś się nad nim zlitował, gdyż nadszedł czas wyznaczony.

¹⁴Twoi słudzy bowiem miłują jego kamienie i litują się nad jego prochem;

¹⁵A poganie będą się bać imienia PANA i wszyscy królowie ziemi – twojej chwały;

¹⁶Gdy PAN odbuduje Syjon i ukaże się w swojej chwale;

¹⁷Przychyli się do modlitwy opuszczonych i nie pogardzi ich modlitwą.

¹⁸Zapiszą to dla przyszłego pokolenia, a lud, który ma być stworzony, będzie chwalić PANA.

¹⁹Spojrzał bowiem z wysokości swojej świątyni; PAN popatrzył z nieba na ziemię;

²⁰Aby wysłuchać jęku więźniów i uwolnić skazanych na śmierć;

²¹Aby głosili na Syjonie imię PANA i jego chwałę w Jeruzalem;

²²Gdy się zgromadzą razem narody i królestwa, aby służyć PANU.

²³Osłabił w drodze moją siłę, skrócił moje dni.

²⁴Powiedziałem: Mój Boże, nie zabieraj mnie w połowie moich dni; twoje lata bowiem trwają z pokolenia na pokolenie.

²⁵Ty dawno założyłeś fundamenty ziemi i niebiosa są dziełem twoich rąk.

²⁶One przeminą, ale ty pozostajesz; wszystkie jak szata się zestarzeją, zmienisz je jak płaszcz i będą odmienione.

²⁷Ale ty zawsze jesteś ten sam, a twoje lata nigdy się nie skończą.

²⁸Synowie twoich sług będą trwać u ciebie, a ich potomstwo zostanie przed tobą utwierdzone.

Psalm Dawida.

¹Błogosław, moja duszo, PANA, i całe moje wnętrze – jego święte imię.

²Błogosław, moja duszo, PANA, i nie zapominaj o wszystkich jego dobrodziejstwach.

³On przebacza wszystkie twoje nieprawości, on uzdrawia wszystkie twoje choroby;

⁴On wybawia twoje życie od zguby, on cię koronuje miłosierdziem i wielką litością.

⁵On nasyca dobrem twoje usta i odnawia twoją młodość jak u orła.

⁶PAN wymierza sprawiedliwość i sąd wszystkim uciśnionym.

⁷Dał poznać swe drogi Mojżeszowi, a synom Izraela swoje dzieła.

⁸Łaskawy i litościwy jest PAN, nieskory do gniewu i pełen wielkiego miłosierdzia.

⁹Nie będzie się spierał bez końca ani wiecznie gniewu chował.

¹⁰Nie postępuje z nami według naszych grzechów ani nie odpłaca nam według naszych nieprawości.

¹¹Jak wysoko bowiem są niebiosa nad ziemią, tak wielkie jest jego miłosierdzie nad tymi, którzy się go boją.

¹²Jak daleko jest wschód od zachodu, tak daleko oddalił od nas nasze występki.

¹³Jak ojciec ma litość nad dziećmi, tak PAN ma litość nad tymi, którzy się go boją.

¹⁴On bowiem wie, z czego jesteśmy ulepieni; pamięta, że jesteśmy prochem.

¹⁵Dni człowieka są jak trawa, kwitnie jak kwiat polny.

¹⁶Wiatr na niego powieje, a już go nie ma i nie pozna go już jego miejsce.

¹⁷Ale miłosierdzie PANA od wieków na wieki nad tymi, którzy się go boją, a jego sprawiedliwość nad synami synów;

¹⁸Nad tymi, którzy strzegą jego przymierza i pamiętają, aby wypełnić jego przykazania.

¹⁹PAN na niebiosach ustanowił swój tron, a jego królestwo panuje nad wszystkimi.

²⁰Błogosławcie PANA, jego aniołowie, potężni siłą, którzy wypełniacie jego rozkazy, będąc posłuszni głosowi jego słowa.

²¹Błogosławcie PANA, wszystkie jego zastępy, jego słudzy, którzy spełniacie jego wolę.

²²Błogosławcie PANA, wszystkie jego dzieła, we wszystkich miejscach jego panowania. Błogosław, moja duszo, PANA.

¹Błogosław, moja duszo, PANA. PANIE, mój Boże, jesteś bardzo wielki; odziałeś się w chwałę i majestat.

²Okryłeś się światłością jak szatą, rozciągnąłeś niebiosa jak zasłonę.

³Zbudowałeś na wodach swoje komnaty, czynisz obłoki swym rydwanem, chodzisz na skrzydłach wiatru.

⁴Czynisz swoich aniołów duchami, swe sługi ogniem płonącym.

⁵Założyłeś fundamenty ziemi, tak że się nigdy nie zachwieje.

⁶Okryłeś ją głębią jak szatą, wody stanęły nad górami.

⁷Na twoje zgromienie rozbiegły się, a na głos twego grzmotu szybko pouciekały.

⁸Wzniosły się ponad góry, zniżyły się w doliny, na miejsce, które dla nich założyłeś.

⁹Wyznaczyłeś im granicę, aby jej nie przekroczyły ani nie powróciły, by okryć ziemię.

¹⁰Wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami;

¹¹I napoiły wszystkie zwierzęta polne, dzikie osły gaszą w nich swoje pragnienie.

¹²Przy nich mieszka ptactwo niebieskie i śpiewa pośród gałęzi.

¹³Nawadniasz góry ze swoich komnat, owocami twoich dzieł syci się ziemia.

¹⁴Sprawiasz, że rośnie trawa dla bydła i zioła na użytek człowieka, żeby dobywał chleb z ziemi;

¹⁵I wino, które rozwesela serce człowieka, i oliwę, od której rozjaśnia się twarz, i chleb, który krzepi serce ludzkie.

¹⁶Nasycone są drzewa PANA, cedry Libanu, które zasadził;

¹⁷Na których ptaki mają swe gniazda; jedliny, na których bocian ma swój dom.

¹⁸Wysokie góry są dla górskich kozłów, a skały są schronieniem dla królików.

¹⁹Uczynił księżyc, aby odmierzał czas; słońce zna swój zachód.

²⁰Sprowadzasz ciemność i nastaje noc, w której wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.

²¹Lwiątka ryczą za łupem i szukają swego pokarmu od Boga.

²²Słońce wstaje, schodzą się razem i kładą się w swoich jamach.

²³Wtedy wychodzi człowiek do swojej roboty i do swojej pracy aż do wieczora.

²⁴O, jak liczne są twoje dzieła, PANIE! Wszystkie je uczyniłeś mądrze, ziemia jest pełna twego bogactwa.

²⁵Oto morze wielkie i szerokie, w nim niezliczone istoty pełzające, zwierzęta małe i wielkie.

²⁶Po nim pływają okręty i Lewiatan, którego stworzyłeś, aby w nim igrał.

²⁷Wszystko to czeka na ciebie, abyś dał im pokarm we właściwym czasie.

²⁸Gdy dajesz im, zbierają; gdy otwierasz swą rękę, sycą się dobrami.

²⁹Lecz gdy ukrywasz swe oblicze, trwożą się; gdy odbierasz im ducha, giną i obracają się w proch.

³⁰Gdy wysyłasz twego ducha, zostają stworzone i odnawiasz oblicze ziemi.

³¹Niech chwała PANA trwa na wieki, niech się raduje PAN swymi dziełami.

³²Patrzy na ziemię, a ona drży, dotyka gór, a dymią.

³³Będę śpiewał PANU, póki żyję; będę śpiewał memu Bogu, póki istnieję.

³⁴Moje rozmyślanie o nim wdzięczne będzie, rozraduję się w PANU.

³⁵Niech zostaną wytraceni z ziemi grzesznicy i niech nie będzie już niegodziwych! Błogosław, moja duszo, PANA. Alleluja.

¹Wysławiajcie PANA, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie jego dzieła wśród narodów.

²Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach.

³Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się weseli serce szukających PANA.

⁴Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza.

⁵Przypominajcie sobie dzieła, które czynił; jego cuda i wyroki jego ust.

⁶Wy, potomkowie Abrahama, jego słudzy; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy!

⁷On jest PANEM, naszym Bogiem, jego sądy po całej ziemi.

⁸Pamięta wiecznie o swoim przymierzu; o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń;

⁹O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi.

¹⁰Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, dla Izraela jako wieczne przymierze;

¹¹Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa;

¹²Kiedy ich było niewielu, nieliczni i obcy w niej.

¹³I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu;

¹⁴Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc:

¹⁵Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.

¹⁶Potem przywołał głód na ziemię i zniszczył cały zapas chleba.

¹⁷Posłał przed nimi męża, Józefa, który został sprzedany jako niewolnik;

¹⁸Którego nogi ranili pętami, a w żelazo zakuto jego ciało;

¹⁹Aż do tego czasu, gdy jego słowo się spełniło, słowo PANA doświadczało go.

²⁰Posłał król i kazał go uwolnić, władca narodu wypuścił go na wolność.

²¹Ustanowił go panem swego domu i władcą wszystkich swoich posiadłości;

²²Aby rządził jego dostojnikami według swego uznania i jego starszych nauczał mądrości.

²³Potem Izrael wszedł do Egiptu, a Jakub był gościem w ziemi Chama;

²⁴Gdzie Bóg bardzo rozmnożył swój lud i uczynił go potężniejszym od jego wrogów.

²⁵Odmienił ich serca, żeby znienawidzili jego lud i postępowali przebiegle wobec jego sług.

²⁶Posłał Mojżesza, swego sługę, i Aarona, którego wybrał;

²⁷Pokazali im jego znaki i cuda w ziemi Chama.

²⁸Zesłał ciemności i nastał mrok, i nie buntowali się przeciw jego słowu.

²⁹Zamienił ich wody w krew i pozabijał ich ryby.

³⁰Ich ziemia wydała mnóstwo żab, były nawet w komnatach królewskich.

³¹Rozkazał i zjawiły się rozmaite muchy i wszy w całym ich kraju.

³²Zesłał grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich ziemię.

³³Zniszczył ich winnice i figowce i połamał drzewa w ich kraju.

³⁴Rozkazał i zjawiła się szarańcza, niezliczone mnóstwo larw;

³⁵I pożarły całą zieleń w ich kraju, i zjadły płody ich ziemi.

³⁶Zabił też wszystko, co pierworodne w ich ziemi, pierwociny wszelkiej ich siły.

³⁷Wyprowadził ich ze srebrem i złotem i nie było słabego wśród ich plemion.

³⁸Egipt się radował, gdy wychodzili, bo ogarnął go strach przed nimi.

³⁹Rozpostarł obłok jak osłonę, a ogień, by świecił w nocy.

⁴⁰Na ich żądanie zesłał przepiórki i nasycił ich chlebem z nieba.

⁴¹Otworzył skałę i trysnęły wody, popłynęły po suchych miejscach jak rzeka;

⁴²Pamiętał bowiem o swoim świętym słowie i o Abrahamie, swym słudze.

⁴³Wyprowadził swój lud wśród wesela, swoich wybranych wśród radości.

⁴⁴I dał im ziemię pogan, i zawładnęli dorobkiem narodów;

⁴⁵Aby zachowywali jego nakazy i przestrzegali jego praw. Alleluja.

¹Alleluja. Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.

²Któż wypowie wielkie dzieła PANA i ogłosi całą jego chwałę?

³Błogosławieni, którzy strzegą sądu i czynią sprawiedliwość w każdym czasie.

⁴Pamiętaj o mnie, PANIE, przez miłość do swego ludu; nawiedź mnie swoim zbawieniem;

⁵Abym widział szczęście twoich wybranych, cieszył się radością twego narodu i chlubił się razem z twoim dziedzictwem.

⁶Zgrzeszyliśmy wraz z naszymi ojcami, popełniliśmy nieprawość i postąpiliśmy niegodziwie.

⁷Nasi ojcowie w Egipcie nie zrozumieli twoich cudów, nie pamiętali wielkości twego miłosierdzia, lecz buntowali się nad Morzem Czerwonym.

⁸A jednak ich wybawił przez wzgląd na swoje imię, aby okazać swą moc.

⁹Zgromił Morze Czerwone i wyschło; i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.

¹⁰Tak wybawił ich z ręki tego, który ich nienawidził, i odkupił ich z ręki wroga.

¹¹Wody okryły ich ciemięzców, nie został ani jeden z nich.

¹²Wtedy uwierzyli jego słowom i śpiewali na jego chwałę.

¹³Szybko jednak zapomnieli o jego dziełach, nie czekali na jego rady.

¹⁴Pałali żądzą na pustyni, na próbę wystawiali Boga na pustkowiu.

¹⁵I dał im, czego żądali, lecz zesłał na ich dusze wycieńczenie.

¹⁶Gdy w obozie zazdrościli Mojżeszowi i Aaronowi, świętemu PANA;

¹⁷Otworzyła się ziemia i pochłonęła Datana, i zakryła zgromadzenie Abirama;

¹⁸I zapłonął ogień w tym zgromadzeniu, płomień spalił niegodziwych.

¹⁹Zrobili cielca na Horebie i odlanemu posągowi oddali pokłon;

²⁰I zamienili swą chwałę na podobieństwo wołu jedzącego trawę.

²¹Zapomnieli o Bogu, swoim wybawcy, który dokonywał wielkich czynów w Egipcie;

²²Cudownych dzieł w ziemi Chama, rzeczy strasznych nad Morzem Czerwonym.

²³Dlatego powiedział, że wytraciłby ich, gdyby Mojżesz, jego wybrany, nie stanął w wyłomie przed nim, aby odwrócić jego gniew, by ich nie wytracił.

²⁴Wzgardzili też wspaniałą ziemią, nie wierząc jego słowu.

²⁵I szemrząc w swoich namiotach, nie byli posłuszni głosowi PANA.

²⁶Dlatego podniósł na nich swoją rękę, aby ich wytracić na pustyni;

²⁷Aby ich potomstwo rozrzucić wśród pogan i rozproszyć ich po ziemiach.

²⁸Przyłączyli się też do Baal-Peor i jedli ofiary składane umarłym.

²⁹Tak pobudzili Boga do gniewu swymi postępkami, że spadła na nich plaga;

³⁰Wtedy powstał Pinchas, dokonał sądu i plaga ustała.

³¹Poczytano mu to za sprawiedliwość po wszystkie pokolenia, na wieki.

³²Rozgniewali go znowu u wód Meriba, tak że Mojżesz wiele ucierpiał z ich powodu;

³³Rozdrażnili bowiem jego ducha i mówił nierozważnie swymi ustami.

³⁴Nie wytępili narodów, jak im to PAN nakazał.

³⁵Lecz zmieszali się z tymi narodami i nauczyli się ich czynów;

³⁶I służyli ich bożkom, które stały się dla nich pułapką.

³⁷Ofiarowali bowiem demonom swoich synów i swoje córki;

³⁸I przelewali krew niewinną, krew swoich synów i córek, których ofiarowali bożkom Kanaanu, i ziemia została skalana rozlewem krwi.

³⁹Splamili się swymi czynami i cudzołożyli swymi postępkami.

⁴⁰Dlatego PAN zapłonął gniewem przeciw swemu ludowi, tak że obrzydził sobie swoje dziedzictwo.

⁴¹I wydał ich w ręce pogan, i panowali nad nimi ci, którzy ich nienawidzili.

⁴²I uciskali ich wrogowie, ujarzmili ich swoją ręką.

⁴³Wielokrotnie ich ocalał, lecz oni rozgniewali go swymi zamysłami i zostali upokorzeni przez swoje nieprawości.

⁴⁴A jednak wejrzał na ich ucisk i usłyszał ich wołanie.

⁴⁵Przypomniał sobie bowiem o swoim przymierzu z nimi i pożałował według swej wielkiej litości.

⁴⁶Wzbudził też litość dla nich u wszystkich, którzy ich uprowadzili w niewolę.

⁴⁷Wybaw nas, PANIE, nasz Boże, i zgromadź nas spośród pogan, abyśmy wysławiali twoje święte imię i chlubili się twoją chwałą.

⁴⁸Błogosławiony PAN, Bóg Izraela, od wieków na wieki; niech cały lud powie: Amen. Alleluja.

¹Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.

²Niech to mówią odkupieni przez PANA, ci, których odkupił z ręki wroga;

³I zgromadził z ziem, ze wschodu i zachodu, z północy i południa.

⁴Błądzili po pustyni, po bezdrożnym pustkowiu, nie znajdując miasta, gdzie mogliby zamieszkać.

⁵Byli głodni i spragnieni, aż omdlewała w nich dusza.

⁶A gdy zawołali do PANA w swoim utrapieniu, uwolnił ich z ucisku;

⁷I prowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta, w którym mogliby zamieszkać.

⁸Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich;

⁹Bo napoił spragnioną duszę, a głodną duszę napełnił dobrami.

¹⁰Siedzieli w ciemności i w cieniu śmierci, spętani nędzą i żelazem;

¹¹Bo buntowali się przeciw słowom Boga i pogardzili radą Najwyższego.

¹²Dlatego upokorzył ich serce trudem, upadli, a nie było nikogo, kto by im pomógł.

¹³A gdy wołali do PANA w swoim utrapieniu, wybawił ich z ucisku;

¹⁴Wyprowadził ich z ciemności i z cienia śmierci, a ich pęta rozerwał.

¹⁵Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i za cudowne dzieła wobec synów ludzkich.

¹⁶Bo skruszył bramy spiżowe i połamał żelazne rygle.

¹⁷Głupcy z powodu swej występnej drogi i nieprawości doznają utrapień.

¹⁸Ich dusza brzydzi się wszelkim pokarmem i zbliżają się do bram śmierci.

¹⁹A gdy wołają do PANA w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.

²⁰Posłał swoje słowo i uzdrowił ich, i wybawił ich z grobu.

²¹Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich;

²²I niech składają ofiary dziękczynienia, i głoszą z radością jego dzieła.

²³Ci, którzy na statkach wyruszają w morze, handlujący na wielkich wodach;

²⁴Widzą dzieła PANA i jego cuda w głębinach.

²⁵Gdy daje rozkaz, powstaje wicher i podnoszą się fale morskie.

²⁶Oni wstępują aż do nieba i zstępują w głębiny, tak że ich dusza mdleje w niebezpieczeństwie.

²⁷Chwieją się i zataczają jak pijany, a cała ich mądrość zanika.

²⁸Gdy wołają do PANA w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.

²⁹Zamienia burzę w ciszę, tak że uspokajają się jej fale.

³⁰Wtedy oni weselą się, że ucichły; i tak przyprowadza ich do upragnionego portu.

³¹Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich.

³²Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu i w radzie starszych niech go chwalą.

³³Zamienia rzeki w pustynię, a źródła wód w suchą ziemię;

³⁴Ziemię urodzajną zamienia w jałową z powodu niegodziwości tych, którzy w niej mieszkają.

³⁵Pustynię zamienia w jezioro, a suchą ziemię w źródła wód.

³⁶I osadza tam głodnych, aby zakładali miasta do zamieszkania;

³⁷I obsiewali pole, sadzili winnice i zbierali obfity plon.

³⁸Błogosławi im tak, że bardzo się rozmnażają, i nie zmniejsza liczebności ich bydła.

³⁹Ale potem maleje ich liczba i upokorzeni są uciskiem, nędzą i utrapieniem;

⁴⁰On wylewa wzgardę na władców i sprawia, że błądzą po bezdrożach pustkowia.

⁴¹Lecz podnosi nędznego z utrapienia i rozmnaża jego rodzinę jak stado.

⁴²Widząc to, prawi rozweselą się, a wszelka nieprawość zamknie swe usta.

⁴³Kto jest tak mądry, aby tego upatrywał i rozumiał litość PANA?

Pieśń. Psalm Dawida.

¹Boże, moje serce jest gotowe; będę ci śpiewać i wysławiać cię, także i moja chwała.

²Obudź się, cytro i harfo, gdy o świcie powstanę.

³Będę cię wysławiać wśród ludu, PANIE, będę ci śpiewał wśród narodów.

⁴Twoje miłosierdzie bowiem jest wielkie, sięga ponad niebiosa, a twoja prawda aż pod obłoki.

⁵Bądź wywyższony ponad niebiosa, Boże, a twoja chwała ponad całą ziemię;

⁶Aby twoi umiłowani byli ocaleni, wybaw ich swoją prawicą i wysłuchaj mnie.

⁷Bóg przemówił w swej świętości: Będę się weselić, rozdzielę Sychem, a dolinę Sukkot wymierzę.

⁸Mój jest Gilead, mój i Manasses, Efraim mocą mojej głowy, Juda moim prawodawcą.

⁹Moab jest moją miednicą do mycia, na Edom rzucę moje obuwie, nad Filisteą zatriumfuję.

¹⁰Kto mnie wprowadzi do miasta warownego? Kto mnie doprowadzi aż do Edomu?

¹¹Czy nie ty, Boże, który nas odrzuciłeś? Czy nie wyruszysz, Boże, z naszymi wojskami?

¹²Udziel nam pomocy w ucisku, bo próżna jest pomoc ludzka.

¹³W Bogu będziemy mężni, on podepcze naszych wrogów.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

¹Boże mojej chwały, nie milcz;

²Bo otworzyły się przeciwko mnie usta niegodziwego i usta podstępnego; mówili przeciwko mnie językiem kłamliwym;

³Otoczyli mnie słowami nienawiści i walczą przeciwko mnie bez przyczyny.

⁴Sprzeciwiają mi się w zamian za moją miłość, choć ja się za nich modliłem.

⁵Odpłacają mi złem za dobro i nienawiścią za moją miłość.

⁶Postaw nad nim niegodziwego, a szatan niech stoi po jego prawicy.

⁷Gdy stanie przed sądem, niech wyjdzie potępiony, a jego modlitwa niech zamieni się w grzech.

⁸Niech jego dni będą krótkie, a jego urząd niech przejmie inny.

⁹Niech jego dzieci będą sierotami, a jego żona wdową.

¹⁰Niech jego dzieci będą tułaczami i żebrzą, niech żebrzą z dala od swoich opustoszałych miejsc.

¹¹Niech lichwiarz przejmie wszystko, co ma, a obcy niech rozgrabią owoc jego pracy.

¹²Niech nie będzie nikogo, kto by mu okazał miłosierdzie; niech nie będzie nikogo, kto by się zlitował nad jego sierotami.

¹³Niech jego potomkowie zostaną wykorzenieni, niech ich imię zginie w drugim pokoleniu.

¹⁴Niech PAN pamięta nieprawość jego przodków, a grzech jego matki niech nie będzie zgładzony.

¹⁵Niech będą zawsze przed PANEM, aż wykorzeni z ziemi pamięć o nich;

¹⁶Dlatego że nie pamiętał, by okazać miłosierdzie, ale prześladował człowieka nędznego i ubogiego, a strapionego w sercu chciał zabić.

¹⁷Skoro umiłował przekleństwo, niech na niego spadnie; skoro nie chciał błogosławieństwa, niech się od niego oddali.

¹⁸Ubierał się w przekleństwo jak w szatę, więc niech wejdzie jak woda do jego wnętrzności i jak oliwa do jego kości.

¹⁹Niech mu będzie jak płaszcz, który go okrywa, i jak pas, który go zawsze opasuje.

²⁰Taka niech będzie zapłata od PANA dla moich przeciwników i tych, którzy źle mówią przeciwko mojej duszy.

²¹Ale ty, BOŻE, Panie, ujmij się za mną przez wzgląd na twoje imię; ocal mnie, bo wielkie jest twoje miłosierdzie.

²²Jestem bowiem ubogi i nędzny, a moje serce we mnie jest zranione.

²³Niknę jak cień, który się chyli, strząsają mnie jak szarańczę.

²⁴Moje kolana słabną od postu, a moje ciało wychudło bez tłuszczu.

²⁵Stałem się też dla nich pośmiewiskiem; gdy mnie widzą, kiwają głowami.

²⁶Wspomóż mnie, PANIE, mój Boże; wybaw mnie według swego miłosierdzia;

²⁷Aby mogli poznać, że to twoja ręka; że ty, PANIE, to uczyniłeś.

²⁸Niech oni przeklinają, ale ty błogosław; gdy powstają, niech będą zawstydzeni, a twój sługa niech się weseli.

²⁹Niech moi przeciwnicy okryją się hańbą i niech się okryją własnym wstydem jak płaszczem.

³⁰Będę wielce wysławiał PANA swymi ustami i pośród tłumu będę go chwalić;

³¹Bo staje po prawicy nędznego, aby go wybawić od tych, którzy osądzają jego duszę.

Psalm Dawida.

¹Powiedział PAN do mego Pana: Usiądź po mojej prawicy, aż położę twoich wrogów jako podnóżek pod twoje stopy.

²Laskę twojej mocy pośle PAN z Syjonu, mówiąc: Panuj pośród twoich wrogów.

³Twój lud będzie ochoczy w dniu twej potęgi, w ozdobie świętości i z łona jutrzenki; twoja jest rosa młodości.

⁴PAN przysiągł i nie będzie żałował: Ty jesteś kapłanem na wieki według porządku Melchizedeka.

⁵Pan po twojej prawicy zetrze królów w dniu swego gniewu.

⁶Będzie sądził narody i trupami napełni wszystko; roztrzaska głowy panujące nad wieloma ziemiami.

⁷Ze strumienia będzie pił po drodze, dlatego podniesie głowę.

¹Alleluja. Będę wysławiał PANA całym sercem w radzie prawych i w zgromadzeniu.

²Wielkie są dzieła PANA, rozważane przez wszystkich, którzy je miłują.

³Jego dzieło jest chwalebne i wspaniałe, a jego sprawiedliwość trwa na wieki.

⁴Pamiętnymi uczynił swe cuda; miłosierny i litościwy jest PAN.

⁵Dał pokarm tym, którzy się go boją, pamięta wiecznie o swoim przymierzu.

⁶Okazał swemu ludowi potęgę swoich dzieł, dając mu dziedzictwo pogan.

⁷Dzieła rąk jego to prawda i sąd, niezmienne są wszystkie jego przykazania;

⁸Ustalone na wieki wieków, ustanowione w prawdzie i prawości.

⁹Zesłał swemu ludowi odkupienie, ustanowił na wieki swoje przymierze; jego imię jest święte i straszne.

¹⁰Bojaźń PANA jest początkiem mądrości; prawdziwego rozumu nabywają wszyscy, którzy wypełniają jego przykazania; jego chwała trwa na wieki.

¹Alleluja. Błogosławiony człowiek, który boi się PANA i ma upodobanie w jego przykazaniach.

²Jego potomstwo będzie potężne na ziemi, pokolenie prawych będzie błogosławione.

³Dobrobyt i bogactwo są w jego domu, a jego sprawiedliwość trwa na wieki.

⁴Dla prawych wschodzi światłość w ciemności; on jest łaskawy, miłosierny i sprawiedliwy.

⁵Dobry człowiek lituje się i pożycza, i prowadzi swoje sprawy rozważnie.

⁶Na pewno nigdy się nie zachwieje, sprawiedliwy na wieki pozostanie w pamięci.

⁷Nie będzie się bał złej nowiny, jego serce jest stateczne, ufa PANU.

⁸Jego serce jest umocnione, nie będzie się bał, aż zobaczy pomstę nad swymi wrogami.

⁹Rozrzucił i dał ubogim, jego sprawiedliwość trwa na wieki, jego róg będzie wywyższony w chwale.

¹⁰Niegodziwy zobaczy to i rozgniewa się, zgrzytnie zębami i uschnie, pragnienie niegodziwych zginie.

¹Alleluja. Chwalcie, słudzy PANA, chwalcie imię PANA.

²Niech imię PANA będzie błogosławione, odtąd aż na wieki.

³Od wschodu słońca aż do jego zachodu, niech imię PANA będzie pochwalone.

⁴PAN jest wywyższony ponad wszystkie narody, jego chwała ponad niebiosa.

⁵Któż jak PAN, nasz Bóg, który mieszka na wysokości;

⁶Który zniża się, aby patrzeć na to, co jest na niebie i na ziemi?

⁷Podnosi nędznego z prochu, a z gnoju podnosi ubogiego;

⁸Aby go posadzić z książętami, z książętami swego ludu;

⁹On sprawia, że niepłodna staje się matką domu, cieszącą się dziećmi. Alleluja.

¹Gdy Izrael wychodził z Egiptu, dom Jakuba spośród ludu obcego języka;

²Juda stał się jego świątynią, Izrael jego panowaniem.

³Morze to ujrzało i uciekło, Jordan wstecz się odwrócił.

⁴Góry skakały jak barany, pagórki jak jagnięta.

⁵Morze, cóż ci się stało, żeś uciekło, a tobie, Jordanie, że wstecz się odwróciłeś?

⁶Góry, że skakałyście jak barany, a wy, pagórki, jak jagnięta?

⁷Zadrżyj, ziemio, przed obliczem Pana, przed obliczem Boga Jakuba;

⁸Który zamienia skałę w jezioro, a krzemień w źródło wód.

¹Nie nam, PANIE, nie nam, ale twemu imieniu daj chwałę za twoje miłosierdzie i prawdę.

²Czemu mają mówić poganie: Gdzież teraz jest ich Bóg?

³A nasz Bóg jest w niebie, czyni wszystko, co zechce.

⁴Ich bożki to srebro i złoto, dzieło rąk ludzkich.

⁵Usta mają, ale nie mówią; mają oczy, ale nie widzą.

⁶Uszy mają, ale nie słyszą; mają nozdrza, ale nie czują.

⁷Ręce mają, ale nie dotykają; mają nogi, ale nie chodzą; ani gardłem swoim nie wydają głosu.

⁸Niech będą do nich podobni ci, którzy je robią, i wszyscy, którzy im ufają.

⁹Izraelu, ufaj PANU; on jest ich pomocą i tarczą.

¹⁰Domu Aarona, ufaj PANU; on jest ich pomocą i tarczą.

¹¹Wy, którzy się boicie PANA, ufajcie PANU; on jest ich pomocą i tarczą.

¹²PAN pamięta o nas, będzie błogosławił; będzie błogosławił domowi Izraela, będzie błogosławił domowi Aarona.

¹³Będzie błogosławił tym, którzy boją się PANA, i małym, i wielkim.

¹⁴Rozmnoży was PAN, was i waszych synów.

¹⁵Błogosławieni jesteście przez PANA, który stworzył niebo i ziemię.

¹⁶Niebiosa są niebiosami PANA, ale ziemię dał synom ludzkim.

¹⁷Umarli nie będą chwalili PANA ani nikt z tych, którzy zstępują do miejsca milczenia.

¹⁸Ale my będziemy błogosławili PANA, odtąd aż na wieki. Alleluja.

¹Miłuję PANA, bo usłyszał mój głos i moje prośby.

²Nakłonił bowiem swego ucha ku mnie, dlatego będę go wzywał za moich dni.

³Otoczyły mnie boleści śmierci, utrapienia piekła przeniknęły mnie; przyszły na mnie ucisk i boleść.

⁴Wtedy wezwałem imienia PANA, mówiąc: PANIE, proszę, wybaw moją duszę.

⁵Łaskawy jest PAN i sprawiedliwy, nasz Bóg jest miłosierny.

⁶PAN strzeże ludzi prostych; byłem uciśniony, a wybawił mnie.

⁷Powróć, moja duszo, do swego odpoczynku, bo PAN dobrze ci uczynił.

⁸Wybawił bowiem moją duszę od śmierci, oczy moje od płaczu, moją nogę od upadku.

⁹Będę chodził przed obliczem PANA w ziemi żyjących.

¹⁰Uwierzyłem i dlatego przemówiłem; byłem bardzo strapiony.

¹¹Powiedziałem w zatrwożeniu: Każdy człowiek to kłamca.

¹²Cóż oddam PANU za wszystkie jego dobrodziejstwa, które mi wyświadczył?

¹³Wezmę kielich zbawienia i będę wzywać imienia PANA.

¹⁴Moje śluby złożone PANU wypełnię teraz przed całym jego ludem.

¹⁵Cenna jest w oczach PANA śmierć jego świętych.

¹⁶O PANIE, jestem twoim sługą; jestem twoim sługą i synem twojej służącej; rozerwałeś moje więzy.

¹⁷Tobie złożę ofiarę chwały i będę wzywać imienia PANA.

¹⁸Moje śluby złożone PANU wypełnię teraz przed całym jego ludem;

¹⁹W dziedzińcach domu PANA, pośrodku ciebie, Jeruzalem! Alleluja.

¹Chwalcie PANA, wszystkie narody! Chwalcie go, wszyscy ludzie!

²Wielkie jest bowiem jego miłosierdzie nad nami, a prawda PANA trwa na wieki. Alleluja.

¹Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.

²Niech powie teraz Izrael, że jego miłosierdzie trwa na wieki.

³Niech powie teraz dom Aarona, że jego miłosierdzie trwa na wieki.

⁴Niech powiedzą teraz ci, którzy się boją PANA, że jego miłosierdzie trwa na wieki.

⁵Wzywałem PANA w ucisku; PAN mnie wysłuchał i postawił mnie na miejscu przestronnym.

⁶PAN jest ze mną, nie będę się bał; cóż może mi uczynić człowiek?

⁷PAN jest ze mną wśród tych, którzy mi pomagają, więc zobaczę pomstę nad tymi, którzy mnie nienawidzą.

⁸Lepiej ufać PANU, niż polegać na człowieku.

⁹Lepiej ufać PANU, niż polegać na władcach.

¹⁰Wszystkie narody mnie otoczyły, ale w imię PANA wytępiłem je.

¹¹Otoczyły mnie, tak, otoczyły mnie, ale w imię PANA wytępiłem je.

¹²Otoczyły mnie jak pszczoły, ale zgasły jak ogień z cierni, bo w imię PANA wytępiłem je.

¹³Pchnąłeś mnie silnie, abym upadł, ale PAN mi pomógł.

¹⁴PAN jest moją siłą i pieśnią, on stał się moim zbawieniem.

¹⁵Głos radości i zbawienia w namiotach sprawiedliwych: Prawica PANA działa potężnie;

¹⁶Prawica PANA jest wywyższona, prawica PANA działa potężnie.

¹⁷Nie umrę, lecz będę żył i opowiadał dzieła PANA.

¹⁸PAN ukarał mnie surowo, ale nie wydał mnie na śmierć.

¹⁹Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, a wejdę w nie i będę wysławiał PANA.

²⁰To jest brama PANA, którą wchodzą sprawiedliwi.

²¹Będę cię wysławiać, bo mnie wysłuchałeś i stałeś się moim zbawieniem.

²²Kamień, który odrzucili budujący, stał się kamieniem węgielnym.

²³PAN to sprawił i jest to cudowne w naszych oczach.

²⁴Oto dzień, który PAN uczynił, weselmy się i radujmy się w nim.

²⁵Proszę, PANIE, wybaw teraz; proszę, PANIE, daj pomyślność.

²⁶Błogosławiony, który przychodzi w imię PANA; błogosławimy wam z domu PANA.

²⁷Bóg jest PANEM, on nas oświecił; przywiążcie baranki powrozami aż do rogów ołtarza.

²⁸Ty jesteś moim Bogiem, będę cię wysławiać; mój Boże, będę cię wywyższać.

²⁹Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.

א Alef

¹Błogosławieni ci, których droga jest nieskalana, którzy zgodnie z prawem PANA postępują.

²Błogosławieni ci, którzy strzegą jego świadectw i szukają go całym sercem;

³Którzy nie czynią nieprawości, ale chodzą jego drogami.

⁴Ty rozkazałeś pilnie przestrzegać twoich nakazów.

⁵Oby moje drogi były skierowane na przestrzeganie twoich praw!

⁶Wtedy nie doznam wstydu, gdy będę zważał na wszystkie twoje przykazania.

⁷Będę cię wysławiał w szczerości serca, gdy nauczę się twoich sprawiedliwych praw.

⁸Będę przestrzegał twoich praw, nigdy mnie nie opuszczaj.

ב Bet

⁹W jaki sposób oczyści młodzieniec swoją ścieżkę? Gdy zachowuje się według twego słowa.

¹⁰Z całego serca cię szukam, nie pozwól mi zboczyć od twoich przykazań.

¹¹W swoim sercu zachowuję twoje słowa, aby nie zgrzeszyć przeciwko tobie.

¹²Błogosławiony jesteś, PANIE; naucz mnie twoich praw.

¹³Swoimi wargami opowiadam wszystkie nakazy twoich ust.

¹⁴Cieszę się drogą twoich świadectw bardziej niż z wszelkiego bogactwa.

¹⁵Rozmyślam o twoich przykazaniach i przypatruję się twoim drogom.

¹⁶Rozkoszuję się twoimi prawami i nie zapominam twoich słów.

ג Gimel

¹⁷Okaż dobroć swemu słudze, abym żył i przestrzegał twoich słów.

¹⁸Otwórz moje oczy, abym ujrzał cuda twego prawa.

¹⁹Jestem obcym na ziemi, nie ukrywaj przede mną twoich przykazań.

²⁰Moja dusza omdlewa, tęskniąc cały czas za twoimi sądami.

²¹Zgromiłeś pysznych, przeklęci są ci, którzy odstępują od twoich przykazań.

²²Oddal ode mnie hańbę i wzgardę, gdyż przestrzegam twoich świadectw.

²³Władcy też zasiadają i mówią przeciwko mnie, lecz twój sługa rozmyśla o twoich prawach.

²⁴Twoje świadectwa też są moją rozkoszą i moimi doradcami.

ד Dalet

²⁵Moja dusza przylgnęła do prochu, ożyw mnie według twego słowa.

²⁶Opowiedziałem ci moje drogi i wysłuchałeś mnie; naucz mnie twoich praw.

²⁷Spraw, bym zrozumiał drogę twoich nakazów, a będę rozmyślał o twoich cudownych dziełach.

²⁸Dusza moja rozpływa się we łzach ze smutku, umocnij mnie według twego słowa.

²⁹Oddal ode mnie drogę kłamstwa, a obdarz mnie swoim prawem.

³⁰Wybrałem drogę prawdy, a twoje nakazy stawiam przed sobą.

³¹Przylgnąłem do twoich świadectw; PANIE, nie pozwól mi zaznać wstydu.

³²Pobiegnę drogą twoich przykazań, gdy rozszerzysz moje serce.

ה He

³³Naucz mnie, PANIE, drogi twoich praw, a będę jej strzegł aż do końca.

³⁴Daj mi rozum, abym zachował twoje prawo; żebym go przestrzegał z całego serca.

³⁵Spraw, bym chodził ścieżką twoich przykazań, gdyż w nich mam upodobanie.

³⁶Nakłoń moje serce do twoich świadectw, a nie do chciwości.

³⁷Odwróć moje oczy, aby nie patrzyły na marność, ożyw mnie na twojej drodze.

³⁸Utwierdź swoje słowo względem twego sługi, który się oddał twojej bojaźni.

³⁹Oddal ode mnie mą hańbę, której się boję, bo twoje sądy są dobre.

⁴⁰Oto pragnę twoich nakazów; ożyw mnie w swej sprawiedliwości.

ו Waw

⁴¹Niech zstąpi na mnie twoja łaskawość, PANIE, twoje zbawienie według twego słowa;

⁴²Abym mógł dać odpowiedź temu, który mi urąga, bo ufam twojemu słowu.

⁴³I nie wyjmuj z moich ust słowa prawdy, bo twoich sądów oczekuję.

⁴⁴I będę zawsze strzegł twego prawa, na wieki wieków.

⁴⁵A będę chodził drogą przestronną, bo szukam twoich nakazów.

⁴⁶Owszem, będę mówił o twoich świadectwach przed królami i nie doznam wstydu.

⁴⁷Będę się rozkoszował twoimi przykazaniami, które umiłowałem.

⁴⁸Wznoszę też swoje ręce ku twoim przykazaniom, które miłuję, i będę rozmyślał o twoich prawach.

ז Zain

⁴⁹Pamiętaj o słowie danym twemu słudze, na którym to słowie kazałeś mi polegać.

⁵⁰To jest moja pociecha w utrapieniu, bo twoje słowo mnie ożywia.

⁵¹Pyszni bardzo się ze mnie naśmiewają, lecz nie odstępuję od twego prawa.

⁵²Pamiętam o twoich wiecznych sądach, PANIE, i pocieszam się nimi.

⁵³Strach mnie ogarnął z powodu niegodziwych, którzy porzucają twoje prawo.

⁵⁴Twoje prawa są dla mnie pieśniami w domu mego pielgrzymowania.

⁵⁵Nocą wspominam twoje imię, PANIE, i strzegę twego prawa.

⁵⁶To mam, bo przestrzegam twoich przykazań.

ח Het

⁵⁷PANIE, ty jesteś moim udziałem, przyrzekłem przestrzegać twoich słów.

⁵⁸Modliłem się przed twoim obliczem z całego serca, zlituj się nade mną według twego słowa.

⁵⁹Rozmyślałem nad moimi drogami i zwracałem kroki ku twoim świadectwom.

⁶⁰Spieszyłem się i nie zwlekałem z przestrzeganiem twoich przykazań.

⁶¹Hufce niegodziwych złupiły mnie, ale nie zapominam twojego prawa.

⁶²O północy wstaję, aby wysławiać cię za twoje sprawiedliwe sądy.

⁶³Jestem przyjacielem wszystkich, którzy boją się ciebie, i tych, którzy przestrzegają twoich przykazań.

⁶⁴PANIE, ziemia jest pełna twego miłosierdzia; naucz mnie twoich praw.

ט Tet

⁶⁵Wyświadczyłeś dobro twemu słudze, PANIE, według twego słowa.

⁶⁶Naucz mnie trafnego sądu i wiedzy, bo uwierzyłem twoim przykazaniom.

⁶⁷Zanim doznałem utrapienia, błądziłem; lecz teraz przestrzegam twego słowa.

⁶⁸Jesteś dobry i czynisz dobro; naucz mnie twoich praw.

⁶⁹Zuchwali zmyślili przeciwko mnie kłamstwo, ale ja całym sercem strzegę twoich przykazań.

⁷⁰Serce ich utyło jak sadło, ale ja rozkoszuję się twoim prawem.

⁷¹Dobrze to dla mnie, że zostałem uciśniony, abym się nauczył twoich praw.

⁷²Prawo twoich ust jest lepsze dla mnie niż tysiące sztuk złota i srebra.

י Jod

⁷³Twoje ręce mnie uczyniły i ukształtowały; daj mi rozum, abym się nauczył twoich przykazań;

⁷⁴Bojący się ciebie, widząc mnie, będą się radować, że pokładam nadzieję w twoim słowie.

⁷⁵Wiem, PANIE, że twoje sądy są sprawiedliwe i że słusznie mnie trapiłeś.

⁷⁶Proszę cię, niech mnie ucieszy twoje miłosierdzie według twego słowa do twego sługi.

⁷⁷Niech przyjdzie na mnie twoje miłosierdzie, abym żył; bo twoje prawo jest moją rozkoszą.

⁷⁸Niech się zawstydzą zuchwali, bo niesłusznie znieważali mnie, ale ja będę rozmyślać o twoich przykazaniach.

⁷⁹Niech się zwrócą do mnie ci, którzy się boją ciebie, i ci, którzy znają twoje świadectwa.

⁸⁰Niech moje serce będzie nienaganne w twoich prawach, abym nie doznał wstydu.

כ Kaf

⁸¹Moja dusza tęskni do twego zbawienia, pokładam nadzieję w twoim słowie.

⁸²Moje oczy słabną, czekając na twoje słowo, gdy mówię: Kiedy mnie pocieszysz?

⁸³Chociaż jestem jak bukłak w dymie, jednak nie zapomniałem twoich praw.

⁸⁴Ile będzie dni twego sługi? Kiedy wykonasz wyrok na tych, którzy mnie prześladują?

⁸⁵Doły wykopali dla mnie zuchwali, którzy nie postępują według twego prawa.

⁸⁶Wszystkie twoje przykazania są prawdą; bez powodu mnie prześladują; pomóż mi.

⁸⁷Omal nie zgładzili mnie na ziemi; ja zaś nie porzuciłem twoich przykazań.

⁸⁸Według twego miłosierdzia ożyw mnie, abym strzegł świadectwa twoich ust.

ל Lamed

⁸⁹Na wieki, o PANIE, twoje słowo trwa w niebie.

⁹⁰Z pokolenia na pokolenie twoja prawda; ugruntowałeś ziemię i trwa.

⁹¹Wszystko trwa do dziś według twego rozporządzenia; to wszystko służy tobie.

⁹²Gdyby twoje prawo nie było moją rozkoszą, dawno zginąłbym w moim utrapieniu.

⁹³Nigdy nie zapomnę twoich przykazań, bo nimi mnie ożywiłeś.

⁹⁴Twoim jestem, wybaw mnie, bo szukam twoich przykazań.

⁹⁵Czyhają na mnie niegodziwi, aby mnie stracić, ale ja rozważam twoje świadectwa.

⁹⁶Widziałem koniec wszelkiej doskonałości, ale twoje przykazanie jest bezkresne.

מ Mem

⁹⁷O, jakże miłuję twoje prawo! Przez cały dzień o nim rozmyślam.

⁹⁸Czynisz mnie mądrzejszym od moich nieprzyjaciół dzięki twoim przykazaniom, bo mam je zawsze przed sobą.

⁹⁹Stałem się rozumniejszy od wszystkich moich nauczycieli, bo rozmyślam o twoich świadectwach.

¹⁰⁰Jestem roztropniejszy od starszych, bo przestrzegam twoich przykazań.

¹⁰¹Powstrzymuję swoje nogi od wszelkiej drogi złej, abym strzegł twego słowa.

¹⁰²Nie odstępuję od twoich nakazów, bo ty mnie uczysz.

¹⁰³O, jakże słodkie są twoje słowa dla mego podniebienia! Są słodsze niż miód dla moich ust.

¹⁰⁴Dzięki twoim przykazaniom nabywam rozumu; dlatego nienawidzę wszelkiej ścieżki fałszywej.

נ Nun

¹⁰⁵Twoje słowo jest pochodnią dla moich nóg i światłością na mojej ścieżce.

¹⁰⁶Złożyłem przysięgę i wypełnię ją, będę przestrzegał twoich sprawiedliwych nakazów.

¹⁰⁷Jestem bardzo strapiony; PANIE, ożyw mnie według słowa twego.

¹⁰⁸PANIE, przyjmij dobrowolne ofiary moich ust i naucz mnie twoich nakazów.

¹⁰⁹Moja dusza jest stale w niebezpieczeństwie, ale nie zapominam twojego prawa.

¹¹⁰Niegodziwi zastawili na mnie sidła, lecz ja nie odstępuję od twoich przykazań.

¹¹¹Wziąłem twoje świadectwa jako wieczne dziedzictwo, bo są radością mego serca.

¹¹²Nakłoniłem moje serce, by zawsze wykonywać twoje prawa, aż do końca.

ס Samech

¹¹³Nienawidzę chwiejnych myśli, ale miłuję twoje prawo.

¹¹⁴Ty jesteś moją ucieczką i tarczą, pokładam nadzieję w twoim słowie.

¹¹⁵Odstąpcie ode mnie, złoczyńcy, będę strzegł przykazania mojego Boga.

¹¹⁶Wesprzyj mnie według słowa twego, abym żył, i niech nie doznam wstydu ze względu na moją nadzieję.

¹¹⁷Podtrzymaj mnie, a będę wybawiony i będę rozmyślał zawsze o twoich prawach.

¹¹⁸Podeptałeś wszystkich, którzy odstępują od twoich praw, bo ich zdrada to fałsz.

¹¹⁹Odrzucasz jak żużel wszystkich niegodziwych ziemi; dlatego miłuję twoje świadectwa.

¹²⁰Moje ciało drży ze strachu przed tobą, bo lękam się twoich sądów.

ע Ajin

¹²¹Sprawowałem sąd i sprawiedliwość; nie wydawaj mnie moim ciemięzcom.

¹²²Bądź poręczycielem dla twego sługi ku dobremu, aby nie uciskali mnie zuchwalcy.

¹²³Moje oczy słabną, czekając na twoje zbawienie i na słowo twojej sprawiedliwości.

¹²⁴Postąp ze swoim sługą według twego miłosierdzia i naucz mnie twoich praw.

¹²⁵Jestem twoim sługą, daj mi rozum, abym poznał twoje świadectwa.

¹²⁶Już czas, PANIE, abyś działał, bo naruszono twoje prawo.

¹²⁷Dlatego umiłowałem twoje przykazania nad złoto, nad szczere złoto.

¹²⁸Bo wszystkie twoje przykazania uznaję za prawdziwe, a nienawidzę wszelkiej fałszywej drogi.

פ Pe

¹²⁹Twoje świadectwa są przedziwne, dlatego moja dusza ich strzeże.

¹³⁰Początek twoich słów oświeca i daje rozum prostym.

¹³¹Otwieram usta i wzdycham, bo pragnąłem twoich przykazań.

¹³²Spójrz na mnie i zmiłuj się nade mną, jak postępujesz z tymi, którzy miłują twoje imię.

¹³³Utwierdź moje kroki w twoim słowie, niech nie panuje nade mną żadna nieprawość.

¹³⁴Wybaw mnie z ludzkiego ucisku, abym strzegł twoich nakazów.

¹³⁵Rozjaśnij swe oblicze nad twoim sługą i naucz mnie twoich praw.

¹³⁶Strumienie wód płyną z mych oczu, bo nie strzegą twego prawa.

צ Cade

¹³⁷Sprawiedliwy jesteś, PANIE, i słuszne są twoje sądy.

¹³⁸Twoje świadectwa, które nadałeś, są sprawiedliwe i bardzo wierne.

¹³⁹Gorliwość pożarła mnie, bo moi nieprzyjaciele zapominają twoje słowa.

¹⁴⁰Twoje słowo jest w pełni wypróbowane, dlatego twój sługa je kocha.

¹⁴¹Ja jestem mały i wzgardzony, lecz nie zapominam twoich przykazań.

¹⁴²Twoja sprawiedliwość jest sprawiedliwością wieczną, a twoje prawo jest prawdą.

¹⁴³Ucisk i utrapienie spadły na mnie, lecz twoje przykazania są moją rozkoszą.

¹⁴⁴Sprawiedliwość twoich świadectw trwa na wieki; daj mi rozum, a będę żył.

ק Kof

¹⁴⁵Wołam z całego serca, wysłuchaj mnie, o PANIE, a będę strzegł twoich praw.

¹⁴⁶Wołam do ciebie, wybaw mnie, a będę strzegł twoich świadectw.

¹⁴⁷Wstaję przed świtem i wołam, oczekuję na twoje słowo.

¹⁴⁸Moje oczy wyprzedzają straże nocne, abym mógł rozmyślać o twoim słowie.

¹⁴⁹PANIE, usłysz mój głos według twego miłosierdzia; ożyw mnie według twego wyroku.

¹⁵⁰Zbliżają się niegodziwi prześladowcy, są daleko od twego prawa.

¹⁵¹Blisko jesteś, PANIE, i wszystkie twoje przykazania są prawdą.

¹⁵²Od dawna wiem o twoich świadectwach, że ugruntowałeś je na wieki.

ר Resz

¹⁵³Wejrzyj na moje utrapienie i wyzwól mnie, bo nie zapomniałem twojego prawa.

¹⁵⁴Broń mojej sprawy i wybaw mnie; ożyw mnie według twego słowa.

¹⁵⁵Zbawienie jest daleko od niegodziwych, bo nie szukają twoich praw.

¹⁵⁶Wielka jest twoja litość, PANIE; ożyw mnie według twoich wyroków.

¹⁵⁷Liczni są moi prześladowcy i nieprzyjaciele; lecz nie uchylam się od twoich świadectw.

¹⁵⁸Widziałem przestępców i czułem odrazę, że nie przestrzegali twego słowa.

¹⁵⁹Patrz, jak miłuję twoje nakazy, PANIE; ożyw mnie według twego miłosierdzia.

¹⁶⁰Podstawą twego słowa jest prawda, a wszelki wyrok twojej sprawiedliwości trwa na wieki.

ש Szin

¹⁶¹Władcy prześladują mnie bez przyczyny; moje serce zaś boi się twoich słów.

¹⁶²Raduję się z twego słowa jak ten, który znajduje wielki łup.

¹⁶³Nienawidzę kłamstwa i brzydzę się nim, ale miłuję twoje prawo.

¹⁶⁴Chwalę cię siedem razy dziennie za twoje sprawiedliwe sądy.

¹⁶⁵Wielki pokój dla tych, którzy miłują twoje prawo, a nie doznają żadnego zgorszenia.

¹⁶⁶PANIE, oczekuję na twoje zbawienie i zachowuję twoje przykazania.

¹⁶⁷Moja dusza przestrzega twoich świadectw, bo bardzo je miłuję.

¹⁶⁸Przestrzegam twoich przykazań i świadectw, bo wszystkie moje drogi są przed tobą.

ת Taw

¹⁶⁹PANIE, niech dotrze moje wołanie przed twoje oblicze, daj mi zrozumienie według słowa twego.

¹⁷⁰Niech dojdzie moja prośba przed twoje oblicze, ocal mnie według twojej obietnicy.

¹⁷¹Moje wargi wygłoszą chwałę, gdy nauczysz mnie twoich praw.

¹⁷²Mój język będzie głosił twoje słowo, bo wszystkie twoje przykazania są sprawiedliwością.

¹⁷³Niech twoja ręka będzie mi pomocą, bo wybrałem twoje przykazania.

¹⁷⁴PANIE, pragnę twego zbawienia, a twoje prawo jest moją rozkoszą.

¹⁷⁵Pozwól mojej duszy żyć, a będzie cię chwalić; niech twoje nakazy będą dla mnie pomocą.

¹⁷⁶Błądzę jak zgubiona owca; szukaj twego sługi, bo nie zapominam twoich przykazań.

Pieśń stopni.

¹Wołałem do PANA w swoim utrapieniu i wysłuchał mnie.

²Ocal, PANIE, moją duszę od warg kłamliwych i od zdradliwego języka.

³Cóż będzie ci dane albo co się stanie z tobą, zdradliwy języku?

⁴Ostre strzały mocarza i węgle z jałowca.

⁵Biada mi, że przebywam w Meszek i mieszkam w namiotach Kedaru.

⁶Moja dusza długo mieszka z tymi, którzy nienawidzą pokoju.

⁷Ja jestem za pokojem, ale gdy o tym mówię, oni są za wojną.

Pieśń stopni.

¹Oczy moje podnoszę ku górom, skąd przyjdzie mi pomoc.

²Moja pomoc jest od PANA, który stworzył niebo i ziemię.

³Nie pozwoli zachwiać się twojej nodze; twój stróż nie drzemie.

⁴Oto ten, który strzeże Izraela, nie zdrzemnie się ani nie zaśnie.

⁵PAN jest twoim stróżem, PAN jest cieniem twoim po twojej prawicy.

⁶Słońce nie porazi cię za dnia ani księżyc w nocy.

⁷PAN będzie cię strzegł od wszelkiego zła; on będzie strzegł twojej duszy.

⁸PAN będzie strzegł twego wyjścia i przyjścia, odtąd aż na wieki.

Pieśń stopni Dawida.

¹Uradowałem się, gdy mi powiedziano: Pójdziemy do domu PANA.

²Nasze nogi stanęły w twoich bramach, o Jeruzalem!

³Jeruzalem, pięknie budowane jak miasto, w jedną całość zespolone;

⁴Bo tam wstępują pokolenia, pokolenia PANA, do świadectwa Izraela, aby wysławiać imię PANA.

⁵Tam bowiem są postawione trony sądu, trony domu Dawida.

⁶Proście o pokój dla Jeruzalem: Niech się szczęści tym, którzy cię miłują.

⁷Niech będzie pokój w twoich murach i spokój w twoich pałacach.

⁸Ze względu na moich braci i dla moich przyjaciół będę teraz ci życzył pokoju.

⁹Ze względu na dom PANA, naszego Boga, będę zabiegał o twoje dobro.

Pieśń stopni.

¹Do ciebie podnoszę moje oczy, który mieszkasz w niebie.

²Oto jak oczy sług są zwrócone na ręce ich panów i jak oczy służącej na ręce jej pani, tak nasze oczy na PANA, Boga naszego, aż się zmiłuje nad nami.

³Zmiłuj się nad nami, PANIE; zmiłuj się nad nami, bo jesteśmy nad miarę nasyceni wzgardą.

⁴Nasza dusza jest nad miarę nasycona szyderstwem bezbożnych i wzgardą pysznych.

Pieśń stopni Dawida.

¹Gdyby PAN nie był z nami, niech powie teraz Izrael;

²Gdyby PAN nie był z nami, gdy ludzie powstawali przeciwko nam;

³Wtedy połknęliby nas żywcem, gdy płonęli gniewem przeciwko nam;

⁴Wtedy wody zalałyby nas, a potok porwałby nasze dusze;

⁵Wtedy gwałtowne wody porwałyby nasze dusze.

⁶Błogosławiony PAN, który nas nie wydał na pastwę ich zębom.

⁷Nasza dusza umknęła jak ptak z sideł ptaszników; sidła się podarły, a my uciekliśmy.

⁸Nasza pomoc jest w imieniu PANA, który stworzył niebo i ziemię.

Pieśń stopni.

¹Ci, którzy ufają PANU, są jak góra Syjon, która się nie porusza, ale trwa na wieki.

²Jak góry otaczają Jeruzalem, tak PAN otacza swój lud, teraz i na wieki.

³Nie zaciąży bowiem berło niegodziwych nad losem sprawiedliwych, by sprawiedliwi nie wyciągali swych rąk ku nieprawości.

⁴Czyń dobrze, PANIE, dobrym i tym, którzy są prawego serca.

⁵A tych, którzy zbaczają na kręte swe drogi, niech PAN odprawi wraz z czyniącymi nieprawość. Niech będzie pokój nad Izraelem.

Pieśń stopni.

¹Gdy PAN odwrócił niewolę Syjonu, byliśmy jak we śnie.

²Wtedy usta nasze napełniły się śmiechem, a nasz język radością; wtedy mówiono między narodami: PAN uczynił wielkie rzeczy dla nich.

³PAN uczynił dla nas wielkie rzeczy i z tego się radujemy.

⁴Odwróć, PANIE, naszą niewolę jak strumienie na południu.

⁵Ci, którzy sieją we łzach, będą żąć z radością.

⁶Kto wychodzi z płaczem, niosąc drogie ziarno, powróci z radością, przynosząc swoje snopy.

Pieśń stopni dla Salomona.

¹Jeśli PAN nie zbuduje domu, na próżno trudzą się ci, którzy go wznoszą; jeśli PAN nie będzie strzegł miasta, na próżno czuwa strażnik.

²Daremne jest dla was wstawać rano, wysiadywać do późna i jeść chleb boleści, bo to on daje sen swemu umiłowanemu.

³Oto dzieci są dziedzictwem od PANA, a owoc łona nagrodą.

⁴Jak strzały w ręku mocarza, tak są dzieci zrodzone za młodu.

⁵Błogosławiony mąż, który napełnił nimi swój kołczan; nie doznają wstydu, gdy się w bramie będą rozprawiać z nieprzyjaciółmi.

Pieśń stopni.

¹Błogosławiony każdy, kto się boi PANA; kto kroczy jego drogami.

²Bo będziesz spożywać z pracy twoich rąk; będziesz błogosławionym i będzie ci się dobrze wiodło.

³Twoja żona będzie jak płodna winorośl obok twego domu; twoje dzieci jak sadzonki oliwne dokoła twego stołu.

⁴Oto tak będzie błogosławiony mąż, który się boi PANA.

⁵Niech ci PAN błogosławi z Syjonu, abyś oglądał dobro Jeruzalem po wszystkie dni twego życia;

⁶I abyś oglądał dzieci twoich synów i pokój nad Izraelem.

Pieśń stopni.

¹Bardzo mnie uciskali od mojej młodości, niech powie teraz Izrael;

²Bardzo mnie uciskali od mojej młodości, lecz mnie nie przemogli.

³Zorali mój grzbiet oracze i długie bruzdy porobili.

⁴Ale PAN jest sprawiedliwy; poprzecinał powrozy niegodziwych.

⁵Niech się zawstydzą i cofną wszyscy, którzy nienawidzą Syjonu.

⁶Będą jak trawa na dachu, która usycha, zanim zakwitnie;

⁷Którą żniwiarz nie napełni swej garści ani swego naręcza ten, który wiąże snopy.

⁸I nie powiedzą przechodnie: Niech będzie z wami błogosławieństwo PANA albo: Błogosławimy wam w imię PANA.

Pieśń stopni.

¹Z głębokości wołam do ciebie, PANIE.

²Panie, wysłuchaj mego głosu. Nakłoń swych uszu na głos mojego błagania.

³PANIE, jeśli będziesz zważał na nieprawości, o Panie, któż się ostoi?

⁴Ale u ciebie jest przebaczenie, aby się ciebie bano.

⁵Oczekuję PANA, moja dusza oczekuje; i w jego słowie pokładam nadzieję.

⁶Moja dusza oczekuje Pana bardziej niż strażnicy świtu, bardziej niż ci, którzy strzegą do poranka.

⁷Niech Izrael oczekuje PANA; u PANA bowiem jest miłosierdzie i u niego obfite odkupienie.

⁸On sam odkupi Izraela ze wszystkich jego nieprawości.

Pieśń stopni Dawida.

¹PANIE, moje serce nie wywyższa się i moje oczy nie są wyniosłe ani nie ubiegam się o wielkie rzeczy albo zbyt cudowne dla mnie.

²Doprawdy uciszyłem i uspokoiłem swoją duszę jak dziecko odstawione od piersi swej matki; moja dusza jest jak dziecko odstawione.

³Niech Izrael pokłada nadzieję w PANU odtąd na wieki.

Pieśń stopni.

¹Pamiętaj, PANIE, Dawida i wszystkie jego utrapienia;

²Jak przysiągł PANU i ślubował potężnemu Bogu Jakuba, mówiąc:

³Zaprawdę, nie wejdę do przybytku, do mego domu, i nie wstąpię na posłanie mego łoża;

⁴I nie dam zasnąć swoim oczom ani drzemać swoim powiekom;

⁵Póki nie znajdę miejsca dla PANA, mieszkania dla potężnego Boga Jakuba.

⁶Oto usłyszeliśmy o niej w Efrata, znaleźliśmy ją na polach leśnych.

⁷Wejdźmy do jego przybytków, oddajmy pokłon u podnóżka jego stóp.

⁸Powstań, PANIE, i wejdź do miejsca twego odpoczynku, ty i arka twojej mocy.

⁹Niech twoi kapłani ubiorą się w sprawiedliwość, a twoi święci niech się radują.

¹⁰Ze względu na Dawida, twego sługę, nie odtrącaj oblicza twego pomazańca.

¹¹Przysiągł PAN Dawidowi prawdę i nie wycofa się z tego: Z owocu twoich bioder posadzę na twoim tronie.

¹²Jeśli twoi synowie będą strzegli mojego przymierza i moich świadectw, których ich nauczę, to wtedy i ich synowie aż na wieki będą siedzieli na twoim tronie.

¹³PAN bowiem wybrał Syjon i upodobał go sobie na mieszkanie:

¹⁴To będzie mój odpoczynek aż na wieki; tu będę mieszkał, bo go sobie upodobałem.

¹⁵Będę obficie błogosławił jego żywność, a jego ubogich nasycę chlebem.

¹⁶Jego kapłanów przyodzieję zbawieniem, a jego święci będą wołać radośnie.

¹⁷Tam sprawię, że zakwitnie róg Dawida; tam zgotuję pochodnię memu pomazańcowi.

¹⁸Okryję jego nieprzyjaciół wstydem, ale nad nim rozkwitnie jego korona.

Pieśń stopni Dawida.

¹Oto jak dobrze i jak miło, gdy bracia zgodnie mieszkają.

²Jest to jak wyborny olejek na głowę, który spływa na brodę, na brodę Aarona; który spływa na brzeg jego szat;

³Jak rosa Hermonu, która opada na góry Syjon; tam bowiem PAN daje błogosławieństwo i życie na wieki.

Pieśń stopni.

¹Oto błogosławcie PANA, wszyscy słudzy PANA, którzy nocami stoicie w domu PANA.

²Wznieście wasze ręce ku świątyni i błogosławcie PANA.

³Niech cię błogosławi z Syjonu PAN, który stworzył niebo i ziemię.

¹Alleluja. Chwalcie imię PANA; chwalcie, słudzy PANA;

²Którzy stoicie w domu PANA, w przedsionkach domu naszego Boga.

³Chwalcie PANA, bo PAN jest dobry; śpiewajcie jego imieniu, bo jest wdzięczne.

⁴PAN bowiem wybrał sobie Jakuba i Izraela na swoją szczególną własność.

⁵Wiem, że wielki jest PAN, a nasz Pan jest ponad wszystkimi bogami.

⁶Wszystko, co PAN chce, to czyni na niebie i na ziemi, w morzu i we wszystkich głębinach.

⁷On sprawia, że mgły wznoszą się z krańców ziemi; wywołuje błyskawice i deszcz, wydobywa wiatr ze swoich skarbców;

⁸Poraził pierworodnych w Egipcie, od człowieka aż do zwierzęcia.

⁹Zesłał znaki i cuda pośród ciebie, Egipcie; na faraona i na wszystkie jego sługi.

¹⁰Pobił wiele narodów i zgładził potężnych królów;

¹¹Sychona, króla Amorytów, i Oga, króla Baszanu, i wszystkie królestwa Kanaanu;

¹²I dał ich ziemię w dziedzictwo, w dziedzictwo Izraelowi, swemu ludowi.

¹³Twoje imię, PANIE, trwa na wieki; twoja pamięć, PANIE, z pokolenia na pokolenie.

¹⁴Bo PAN będzie sądzić swój lud i zmiłuje się nad swymi sługami.

¹⁵Bożki pogan to srebro i złoto, dzieło ludzkich rąk.

¹⁶Mają usta, ale nie mówią; mają oczy, ale nie widzą;

¹⁷Mają uszy, ale nie słyszą, i nie ma oddechu w ich ustach.

¹⁸Podobni są do nich ci, którzy je robią, i wszyscy, którzy w nich pokładają ufność.

¹⁹Domu Izraela, błogosławcie PANA; domu Aarona, błogosławcie PANA.

²⁰Domu Lewiego, błogosławcie PANA; wy, którzy się boicie PANA, błogosławcie PANA.

²¹Niech będzie błogosławiony z Syjonu PAN, który mieszka w Jeruzalem. Alleluja.

¹Wysławiajcie PANA, bo jest dobry; bo na wieki jego miłosierdzie.

²Wysławiajcie Boga bogów, bo na wieki jego miłosierdzie.

³Wysławiajcie Pana panów, bo na wieki jego miłosierdzie;

⁴Tego, który sam czyni wielkie cuda, bo na wieki jego miłosierdzie.

⁵Tego, który w mądrości uczynił niebiosa, bo na wieki jego miłosierdzie;

⁶Tego, który rozpostarł ziemię nad wodami, bo na wieki jego miłosierdzie;

⁷Tego, który uczynił wielkie światła, bo na wieki jego miłosierdzie;

⁸Słońce, aby panowało we dnie, bo na wieki jego miłosierdzie;

⁹Księżyc i gwiazdy, aby panowały w nocy, bo na wieki jego miłosierdzie.

¹⁰Tego, który poraził Egipt w jego pierworodnych, bo na wieki jego miłosierdzie.

¹¹Tego, który wyprowadził spośród niego Izraela, bo na wieki jego miłosierdzie;

¹²Mocną ręką i wyciągniętym ramieniem, bo na wieki jego miłosierdzie.

¹³Tego, który rozdzielił Morze Czerwone na części, bo na wieki jego miłosierdzie;

¹⁴I przeprowadził środkiem Izraela, bo na wieki jego miłosierdzie.

¹⁵I wrzucił faraona z jego wojskiem w Morze Czerwone, bo na wieki jego miłosierdzie.

¹⁶Tego, który prowadził swój lud przez pustynię, bo na wieki jego miłosierdzie.

¹⁷Tego, który pobił wielkich królów, bo na wieki jego miłosierdzie;

¹⁸I zgładził potężnych królów, bo na wieki jego miłosierdzie;

¹⁹Sychona, króla Amorytów, bo na wieki jego miłosierdzie;

²⁰I Oga, króla Baszanu, bo na wieki jego miłosierdzie.

²¹I dał ich ziemię w dziedzictwo, bo na wieki jego miłosierdzie;

²²W dziedzictwo Izraelowi, swemu słudze, bo na wieki jego miłosierdzie.

²³Tego, który w naszym poniżeniu pamiętał o nas, bo na wieki jego miłosierdzie.

²⁴I wybawił nas od naszych nieprzyjaciół, bo na wieki jego miłosierdzie.

²⁵Tego, który daje pokarm wszelkiemu ciału, bo na wieki jego miłosierdzie.

²⁶Wysławiajcie Boga niebios, bo na wieki jego miłosierdzie.

¹Nad rzekami Babilonu, tam siedzieliśmy i płakaliśmy, wspominając Syjon.

²Na wierzbach tamtej krainy zawiesiliśmy nasze harfy;

³Bo tam ci, którzy nas wzięli w niewolę, żądali od nas pieśni, a nasi ciemięzcy – radości, mówiąc: Śpiewajcie nam którąś z pieśni Syjonu.

⁴Jakże możemy śpiewać pieśń PANA na obcej ziemi?

⁵Jeśli zapomnę o tobie, Jeruzalem, niech sama o sobie zapomni moja prawica.

⁶Niech mi język przylgnie do podniebienia, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie postawię Jeruzalem ponad największą moją radość.

⁷Pamiętaj, PANIE, synów Edomu i dzień Jeruzalem, gdy mówili: Zburzcie, zburzcie je aż do jego fundamentu.

⁸O córko Babilonu, i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, kto ci odpłaci za zło, jakie nam uczyniłaś.

⁹Błogosławiony, kto schwyci i roztrzaska twe dzieci o skałę.

Psalm Dawida.

¹Będę cię wysławiał, PANIE, z całego mego serca; będę ci śpiewał wobec bogów.

²Oddam ci pokłon ku twej świętej świątyni i będę wysławiał twoje imię za miłosierdzie twoje i prawdę; bo wywyższyłeś twoje imię i słowo ponad wszystko.

³W dniu, gdy cię wzywałem, wysłuchałeś mnie i mocą posiliłeś moją duszę.

⁴Wszyscy królowie będą cię wysławiali, PANIE, gdy usłyszą słowa twoich ust.

⁵I będą śpiewali o drogach PANA, że wielka jest chwała PANA.

⁶A choć wywyższony jest PAN, jednak ma wzgląd na pokornego, a wyniosłego poznaje z daleka.

⁷Choćbym chodził pośród utrapienia, ożywisz mnie; wyciągniesz swoją rękę przeciw gniewowi moich nieprzyjaciół, a twoja prawica mnie wybawi.

⁸PAN dokona wszystkiego za mnie. PANIE, twoje miłosierdzie trwa na wieki; nie opuszczaj dzieł twoich rąk.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

¹PANIE, przeniknąłeś mnie i znasz mnie.

²Wiesz, kiedy siedzę i wstaję, z daleka znasz moje myśli.

³Otaczasz moją ścieżkę i spoczynek, wszystkie moje drogi są ci znane.

⁴Zanim na moim języku pojawi się słowo, ty, PANIE, już je znasz.

⁵Otaczasz mnie z tyłu i z przodu i położyłeś na mnie twoją rękę.

⁶Zbyt cudowna jest dla mnie twoja wiedza; jest wzniosła, nie mogę jej pojąć.

⁷Dokąd ujdę przed twoim duchem? Dokąd ucieknę przed twoim obliczem?

⁸Jeśli wstąpię do nieba, jesteś tam; jeśli przygotuję sobie posłanie w piekle, tam też jesteś.

⁹Gdybym wziął skrzydła zorzy porannej, aby zamieszkać na krańcu morza;

¹⁰I tam twoja ręka prowadziłaby mnie i twoja prawica by mnie podtrzymała.

¹¹Jeśli powiem: Na pewno zakryją mnie ciemności, to i noc będzie dokoła mnie światłem.

¹²Nawet ciemność nic przed tobą nie skryje, dla ciebie noc świeci jak dzień, ciemność jest jak światłość.

¹³Ty bowiem panujesz nad moimi nerkami; okryłeś mnie w łonie mojej matki.

¹⁴Wysławiam cię, bo zostałem stworzony w sposób zadziwiający i cudowny; przedziwne są twoje dzieła, a moja dusza zna je bardzo dobrze.

¹⁵Żadna moja kość nie była zakryta przed tobą, gdy zostałem stworzony w skrytości i misternie złożony w głębiach ziemi.

¹⁶Twoje oczy widziały niedoskonały płód mego ciała; w twojej księdze są zapisane wszystkie moje członki i dni, w które były kształtowane, gdy jeszcze żadnego z nich nie było.

¹⁷Jak drogie są dla mnie twoje myśli, Boże! Jak wielka jest ich liczba!

¹⁸Gdybym chciał je zliczyć, byłoby ich więcej niż piasku; gdy się budzę, jeszcze jestem z tobą.

¹⁹Zgładzisz, Boże, niegodziwego; niech odstąpią ode mnie ludzie krwawi;

²⁰Którzy mówią obrzydliwości przeciwko tobie, twoi wrogowie nadaremnie biorą twoje imię.

²¹Czy nie nienawidzę tych, PANIE, którzy nienawidzą ciebie? I nie brzydzę się tymi, którzy przeciwko tobie powstają?

²²Nienawidzę ich pełnią nienawiści i mam ich za wrogów.

²³Przeniknij mnie, Boże, i poznaj moje serce; wypróbuj mnie i poznaj moje myśli;

²⁴I zobacz, czy jest we mnie droga nieprawości, a prowadź mnie drogą wieczną.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

¹Wybaw mnie, PANIE, od złego człowieka; strzeż mnie od okrutnika;

²Od tych, którzy knują w sercu złe rzeczy, każdego dnia zbierają się na wojnę.

³Wyostrzają swe języki jak węże, jad żmii pod ich wargami. Sela.

⁴Zachowaj mnie, PANIE, od rąk niegodziwego, strzeż mnie od okrutnika; od tych, którzy postanowili zwalić mnie z nóg.

⁵Pyszni zastawili na mnie sidła i przygotowali powrozy; rozciągnęli sieci przy ścieżce; zastawili na mnie pułapkę. Sela.

⁶Powiedziałem PANU: Ty jesteś moim Bogiem; wysłuchaj, PANIE, głosu moich błagań.

⁷Panie BOŻE, mocy mego zbawienia, który osłaniasz moją głowę w dniu bitwy;

⁸Nie spełniaj, PANIE, pragnień niegodziwego; nie wspomagaj jego złych zamysłów, aby się nie podniósł. Sela.

⁹Niech nieprawość ich własnych warg okryje wodza tych, którzy mnie otoczyli.

¹⁰Niech na nich spadną rozżarzone węgle; niech będą wrzuceni do ognia i do głębokich dołów, by już nie powstali.

¹¹Niech oszczerca nie będzie utwierdzony na ziemi, a człowiek okrutny upadnie przygnieciony złem.

¹²Wiem, że PAN ujmie się za strapionym i pomści krzywdę nędzarzy.

¹³Zaprawdę sprawiedliwi będą wysławiać twoje imię, a prawi będą mieszkać przed twoim obliczem.

Pieśń Dawida.

¹PANIE, wołam do ciebie, pospiesz ku mnie; wysłuchaj mego głosu, gdy wołam do ciebie.

²Niech moja modlitwa będzie przed tobą jak kadzidło, a podniesienie moich rąk jak wieczorna ofiara.

³PANIE, postaw straż przy moich ustach; strzeż drzwi moich warg.

⁴Nie skłaniaj mego serca ku złemu, abym nie popełniał czynów niegodziwych z ludźmi, którzy czynią nieprawość, i żebym się nie karmił ich rozkoszami.

⁵Niech mnie bije sprawiedliwy, a przyjmę to za miłosierdzie; i niech mnie strofuje, a będzie mi to jak wyborny olejek, który nie zaszkodzi mojej głowie; bo jeszcze będę się modlił w czasie ich nieszczęścia.

⁶Gdy ich sędziowie będą zrzuceni do miejsc skalistych, usłyszą moje słowa, bo są wdzięczne.

⁷Jak gdyby kto rąbał i łupał drwa na ziemi, tak nasze kości są rozrzucone przy wejściu do grobu.

⁸Ale podnoszę swoje oczy do ciebie, BOŻE, Panie; tobie ufam, nie porzucaj mojej duszy.

⁹Strzeż mnie od sidła, które zastawili na mnie, i od pułapek czyniących nieprawość.

¹⁰Niech niegodziwi wpadną w swoje sieci, podczas gdy ja ujdę cało.

Pieśń pouczająca Dawida, jego modlitwa, gdy był w jaskini.

¹Swoim głosem wołam do PANA; swoim głosem modlę się do PANA.

²Wylewam przed nim swoją troskę i opowiadam mu swoje utrapienie.

³Gdy mój duch jest we mnie zdruzgotany, ty znasz moją ścieżkę; na drodze, którą chodziłem, zastawili na mnie sidło.

⁴Oglądałem się na prawo i spojrzałem, ale nie było nikogo, kto mnie znał; nie było dla mnie ucieczki, nikt się nie troszczył o moją duszę.

⁵PANIE, wołam do ciebie, mówiąc: Ty jesteś moją nadzieją, ty jesteś moim udziałem w ziemi żyjących.

⁶Wysłuchaj mego wołania, bo jestem bardzo udręczony; ocal mnie od moich prześladowców, bo są mocniejsi ode mnie.

⁷Wyprowadź moją duszę z więzienia, abym chwalił twoje imię; sprawiedliwi otoczą mnie, gdy okażesz mi dobroć.

Psalm Dawida.

¹PANIE, wysłuchaj mojej modlitwy i nadstaw ucha na moje prośby; wysłuchaj mnie w swojej wierności i sprawiedliwości.

²A nie stawiaj przed sądem swojego sługi, bo nikt z żyjących nie będzie usprawiedliwiony przed tobą.

³Nieprzyjaciel bowiem prześladuje moją duszę, powalił na ziemię moje życie; sprawił, że muszę mieszkać w ciemności jak dawno umarły.

⁴I mój duch jest zdruzgotany we mnie, serce we mnie niszczeje.

⁵Wspominam dawne dni, rozmyślam o wszystkich twoich dziełach i rozważam czyny twoich rąk.

⁶Wyciągam ku tobie swoje ręce; moja dusza pragnie ciebie jak sucha ziemia. Sela.

⁷Wysłuchaj mnie prędko, PANIE; mój duch omdlewa; nie ukrywaj przede mną swego oblicza, bym się nie stał jak ci, którzy schodzą do dołu.

⁸Spraw, abym rano słyszał o twoim miłosierdziu, bo tobie ufam; oznajmij mi drogę, którą mam chodzić, bo do ciebie wznoszę moją duszę.

⁹Ocal mnie od moich wrogów, PANIE; do ciebie się uciekam.

¹⁰Naucz mnie czynić twoją wolę, bo ty jesteś moim Bogiem; twój duch jest dobry; prowadź mnie do ziemi prawości.

¹¹Ożyw mnie, PANIE, dla twojego imienia; ze względu na twoją sprawiedliwość wyprowadź moją duszę z utrapienia.

¹²W swoim miłosierdziu wytrać moich wrogów i zgładź wszystkich przeciwników mojej duszy, bo jestem twoim sługą.

Pieśń Dawida.

¹Błogosławiony PAN, moja skała, który zaprawia moje ręce do walki, a moje palce do wojny.

²Moje miłosierdzie i moja twierdza, moja warownia, mój wybawiciel i moja tarcza; ten, któremu ufam, on mi poddaje mój lud.

³PANIE, czym jest człowiek, że zwracasz na niego uwagę? Albo syn człowieczy, że go poważasz?

⁴Człowiek jest podobny do marności; jego dni jak cień, który przemija.

⁵PANIE, nachyl twoich niebios i zstąp; dotknij gór, a będą dymić.

⁶Zabłyśnij błyskawicą i rozprosz ich; wypuść swoje strzały i poraź ich.

⁷Wyciągnij swą rękę z wysokości; wybaw mnie i ocal z wielkich wód, z rąk cudzoziemców;

⁸Których usta mówią kłamstwo, a ich prawica jest prawicą fałszywą.

⁹Boże, zaśpiewam tobie nową pieśń; będę ci śpiewał przy dźwiękach lutni i harfy o dziesięciu strunach.

¹⁰Ty dajesz królom zwycięstwo, a Dawida, swego sługę, wybawiasz od srogiego miecza.

¹¹Wybaw mnie i ocal z rąk cudzoziemców, których usta mówią kłamstwo, a ich prawica jest prawicą fałszywą;

¹²Aby nasi synowie byli jak szczepy wyrosłe w swojej młodości, a nasze córki jak kamienie węgielne, wyrzeźbione na wzór pałacu;

¹³Aby nasze spichlerze były pełne, obficie zaopatrzone we wszystko, nasze stada rodziły tysiące i dziesięć tysięcy w naszych zagrodach;

¹⁴Aby nasze woły były tłuste, żeby nie było włamań ani ucieczek, ani narzekania na naszych ulicach.

¹⁵Błogosławiony lud, któremu się tak dzieje. Błogosławiony lud, którego Bogiem jest PAN.

Pieśń pochwalna Dawida.

¹Będę cię wywyższać, Boże mój, królu mój, i będę błogosławić twe imię na wieki wieków.

²Każdego dnia będę cię błogosławić i chwalić twoje imię na wieki wieków.

³Wielki jest PAN i godzien wielkiej chwały, a jego wielkość jest niezbadana.

⁴Pokolenie pokoleniu będzie wychwalać twoje dzieła i opowiadać o twoich potężnych czynach.

⁵Będę wysławiać wspaniałość chwały twojego majestatu i twoje cudowne dzieła.

⁶I będą mówić o mocy twoich straszliwych czynów, a ja będę opowiadać twoją wielkość.

⁷Będą wysławiać pamięć twojej wielkiej dobroci i śpiewać o twojej sprawiedliwości.

⁸Łaskawy jest PAN i litościwy, nieskory do gniewu i bardzo miłosierny.

⁹Dobry jest PAN dla wszystkich, a jego miłosierdzie nad wszystkimi jego dziełami.

¹⁰Twoje dzieła będą cię wysławiać, PANIE, a twoi święci będą ci błogosławić.

¹¹Będą opowiadać o chwale twego królestwa i mówić o twojej potędze;

¹²Aby oznajmić synom ludzkim jego potężne czyny i wspaniałą chwałę jego królestwa.

¹³Twoje królestwo jest królestwem wiecznym, a twoje panowanie trwa przez wszystkie pokolenia.

¹⁴PAN podtrzymuje wszystkich, którzy upadają, i podnosi wszystkich przygnębionych.

¹⁵Oczy wszystkich oczekują ciebie, a ty im dajesz pokarm we właściwym czasie.

¹⁶Otwierasz swoją rękę i nasycasz do woli wszystko, co żyje.

¹⁷Sprawiedliwy jest PAN we wszystkich swoich drogach i miłosierny we wszystkich swoich dziełach.

¹⁸Bliski jest PAN wszystkim, którzy go wzywają; wszystkim, którzy go wzywają w prawdzie.

¹⁹Spełni pragnienia tych, którzy się go boją; usłyszy ich wołanie i wybawi ich.

²⁰PAN strzeże wszystkich, którzy go miłują; a wytraci wszystkich niegodziwych.

²¹Moje usta będą głosić chwałę PANA i niech wszelkie ciało błogosławi jego święte imię na wieki wieków.

¹Alleluja. Chwal, duszo moja, PANA.

²Będę chwalić PANA, póki żyję; będę śpiewał memu Bogu, póki będę istniał.

³Nie pokładajcie ufności we władcach ani w żadnym synu ludzkim, u którego nie ma wybawienia.

⁴Opuszcza go duch i wraca do swojej ziemi; w tymże dniu zginą wszystkie jego myśli.

⁵Błogosławiony ten, kogo pomocą jest Bóg Jakuba, kto nadzieję pokłada w PANU, jego Bogu;

⁶Który uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest; który dochowuje prawdy na wieki;

⁷Który oddaje sprawiedliwość pokrzywdzonym i daje chleb głodnym; PAN uwalnia więźniów.

⁸PAN otwiera oczy ślepych; PAN podnosi przygnębionych; PAN miłuje sprawiedliwych.

⁹PAN strzeże przychodniów, wspomaga sierotę i wdowę, ale krzyżuje drogę niegodziwych.

¹⁰PAN będzie królował na wieki, twój Bóg, o Syjonie, z pokolenia na pokolenie. Alleluja.

¹Chwalcie PANA, bo dobrze jest śpiewać naszemu Bogu; jest to bowiem miłe i piękna jest chwała.

²PAN buduje Jeruzalem i gromadzi rozproszonych Izraela.

³On uzdrawia skruszonych w sercu i opatruje ich rany.

⁴On liczy gwiazdy, nazywa każdą z nich po imieniu.

⁵Wielki jest nasz Pan i zasobny w moc; jego mądrość jest niezmierzona.

⁶PAN podnosi pokornych, a niegodziwych poniża aż do ziemi.

⁷Śpiewajcie PANU z dziękczynieniem; śpiewajcie naszemu Bogu przy dźwiękach harfy;

⁸Który okrywa niebiosa obłokami i przygotowuje deszcz dla ziemi; który sprawia, że trawa rośnie na górach;

⁹Który daje pokarm bydłu i młodym krukom wołającym do niego.

¹⁰Nie lubuje się w mocy konia ani nie ma upodobania w goleniach mężczyzny.

¹¹PAN ma upodobanie w tych, którzy się go boją, którzy ufają jego miłosierdziu.

¹²Chwal PANA, Jeruzalem; chwal swego Boga, Syjonie.

¹³On bowiem umacnia zasuwy twoich bram i błogosławi synów twoich pośród ciebie.

¹⁴Zapewnia pokój w twoich granicach i syci cię najwyborniejszą pszenicą.

¹⁵On wysyła swój rozkaz na ziemię; szybko biegnie jego słowo.

¹⁶On daje śnieg jak wełnę, rozsypuje szron jak popiół.

¹⁷Rzuca swój lód jak okruchy; któż ostoi się przed jego zimnem?

¹⁸Posyła swoje słowo i lody topnieją; wionie swym wiatrem i wody spływają.

¹⁹Oznajmia swe słowo Jakubowi, swe prawa i sądy Izraelowi.

²⁰Nie uczynił tak żadnemu narodowi, nie poznali jego sądów. Alleluja.

¹Alleluja. Chwalcie PANA z niebios, chwalcie go na wysokościach.

²Chwalcie go, wszyscy jego aniołowie; chwalcie go, wszystkie jego zastępy.

³Chwalcie go, słońce i księżycu; chwalcie go, wszystkie gwiazdy świecące.

⁴Chwalcie go, niebiosa nad niebiosami i wody, które są nad niebiosami.

⁵Niech chwalą imię PANA, on bowiem rozkazał i zostały stworzone.

⁶I ustanowił je na wieki wieków; dał prawo, które nie przeminie.

⁷Chwalcie PANA z ziemi, smoki i wszystkie głębiny.

⁸Ogniu i gradzie, śniegu i paro, wietrze gwałtowny, wykonujący jego rozkaz;

⁹Góry i wszystkie pagórki, drzewa owocowe i wszystkie cedry;

¹⁰Zwierzęta i wszelkie bydło, istoty pełzające i ptactwo skrzydlate.

¹¹Królowie ziemscy i wszystkie narody; władcy i wszyscy sędziowie ziemi;

¹²Młodzieńcy, a także dziewice, starzy i dzieci;

¹³Niech chwalą imię PANA, bo tylko jego imię jest wzniosłe, a jego chwała nad ziemią i niebem.

¹⁴I wywyższył róg swego ludu, chwałę wszystkich jego świętych, zwłaszcza synów Izraela, ludu mu bliskiego. Alleluja.

¹Alleluja. Śpiewajcie PANU nową pieśń; niech jego chwała zabrzmi w zgromadzeniu świętych.

²Niech Izrael cieszy się swoim Stwórcą; niech synowie Syjonu radują się swoim Królem.

³Niech chwalą jego imię tańcem; niech grają mu na bębnie i na harfie.

⁴PAN bowiem swój lud upodobał sobie; zdobi pokornych zbawieniem.

⁵Niech święci się radują w chwale Bożej, niech śpiewają na swych posłaniach.

⁶Niech chwała Boża będzie na ich ustach, a miecz obosieczny w ich rękach;

⁷Aby dokonali zemsty na poganach i ukarali narody;

⁸Aby zakuli ich królów w kajdany, a ich dostojników w żelazne okowy;

⁹Aby wykonali na nich zapisany wyrok. Taka jest chwała wszystkich jego świętych. Alleluja.

¹Alleluja. Chwalcie Boga w jego świątyni; chwalcie go na firmamencie jego mocy.

²Chwalcie go za jego potężne dzieła; chwalcie go za jego wielką dostojność.

³Chwalcie go na głośnych trąbach; chwalcie go na cytrze i na harfie.

⁴Chwalcie go bębnem i tańcem; chwalcie go na strunach i na fletach.

⁵Chwalcie go na głośnych cymbałach; chwalcie go na cymbałach brzęczących.

⁶Niech wszystko, co oddycha, chwali PANA. Alleluja.