Efezjan

List do Efezjan

¹Paweł, apostoł Jezusa Chrystusa z woli Boga, do świętych, którzy są w Efezie, i wiernych w Chrystusie Jezusie.

²Łaska wam i pokój od Boga, naszego Ojca, i Pana Jezusa Chrystusa.

³Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który pobłogosławił nas wszelkim duchowym błogosławieństwem w miejscach niebiańskich w Chrystusie.

⁴Jak nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed jego obliczem w miłości.

⁵Przeznaczył nas dla siebie, ku usynowieniu przez Jezusa Chrystusa, według upodobania swojej woli;

⁶Dla uwielbienia chwały swojej łaski, którą obdarzył nas w umiłowanym;

⁷W którym mamy odkupienie przez jego krew, przebaczenie grzechów, według bogactwa jego łaski;

⁸Którą nam hojnie okazał we wszelkiej mądrości i roztropności;

⁹Oznajmiając nam tajemnicę swojej woli, według swego upodobania, które sam w sobie postanowił;

¹⁰Aby w zarządzeniu pełni czasów wszystko zebrał w jedno w Chrystusie, i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi.

¹¹W nim, mówię, w którym też dostąpiliśmy udziału, przeznaczeni według postanowienia tego, który dokonuje wszystkiego według rady swojej woli;

¹²Abyśmy istnieli dla uwielbienia jego chwały, my, którzy wcześniej położyliśmy nadzieję w Chrystusie.

¹³W nim i wy położyliście nadzieję, kiedy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię waszego zbawienia, w nim też, gdy uwierzyliście, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym;

¹⁴Który jest zadatkiem naszego dziedzictwa, aż nastąpi odkupienie nabytej własności, dla uwielbienia jego chwały.

¹⁵Dlatego i ja, gdy usłyszałem o waszej wierze w Pana Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych;

¹⁶Nie przestaję dziękować za was, czyniąc o was wzmiankę w moich modlitwach;

¹⁷Prosząc, aby Bóg naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia w poznaniu jego samego;

¹⁸Ażeby oświecił oczy waszego umysłu, abyście wiedzieli, czym jest nadzieja jego powołania, czym jest bogactwo chwały jego dziedzictwa w świętych;

¹⁹I czym jest przemożna wielkość jego mocy wobec nas, którzy wierzymy, według działania potęgi jego siły.

²⁰Okazał ją w Chrystusie, gdy go wskrzesił z martwych i posadził po swojej prawicy w miejscach niebiańskich;

²¹Wysoko ponad wszelką zwierzchnością i władzą, mocą, panowaniem i ponad wszelkim imieniem wypowiadanym nie tylko w tym świecie, ale i w przyszłym.

²²I wszystko poddał pod jego stopy, a jego samego dał jako głowę ponad wszystkim kościołowi;

²³Który jest jego ciałem i pełnią tego, który wszystko we wszystkich napełnia.

¹I was ożywił, którzy byliście umarli w upadkach i w grzechach;

²W których niegdyś postępowaliście według zwyczaju tego świata i według władcy, który rządzi w powietrzu, ducha, który teraz działa w synach nieposłuszeństwa.

³Wśród nich i my wszyscy żyliśmy niegdyś w pożądliwościach naszego ciała, czyniąc to, co się podobało ciału i myślom, i byliśmy z natury dziećmi gniewu, jak i inni.

⁴Lecz Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, z powodu swojej wielkiej miłości, którą nas umiłował;

⁵I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni;

⁶I razem z nim wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie;

⁷Aby okazać w przyszłych wiekach przemożne bogactwo swojej łaski przez swoją dobroć względem nas w Chrystusie Jezusie.

⁸Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga.

⁹Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił.

¹⁰Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.

¹¹Dlatego pamiętajcie, że wy, niegdyś poganie w ciele, zwani nieobrzezaniem przez tych, których zwano obrzezaniem dokonanym ręką na ciele;

¹²Byliście w tamtym czasie bez Chrystusa, obcy względem społeczności Izraela i obcy przymierzom obietnicy, niemający nadziei i bez Boga na świecie.

¹³Lecz teraz w Chrystusie Jezusie wy, którzy niegdyś byliście daleko, staliście się bliscy przez krew Chrystusa.

¹⁴On bowiem jest naszym pokojem, on, który z obydwu uczynił jedno i zburzył stojący pośrodku mur, który był przegrodą;

¹⁵Znosząc przez swoje ciało nieprzyjaźń, prawo przykazań wyrażone w przepisach, aby z dwóch stworzyć w samym sobie jednego nowego człowieka, czyniąc pokój;

¹⁶I aby pojednać z Bogiem obydwu w jednym ciele przez krzyż, zgładziwszy przez niego nieprzyjaźń.

¹⁷A gdy przyszedł, zwiastował pokój wam, którzy byliście daleko, i tym, którzy byli bliscy.

¹⁸Przez niego bowiem my, obie strony, mamy przystęp w jednym Duchu do Ojca.

¹⁹A więc nie jesteście już więcej obcymi i przybyszami, ale współobywatelami ze świętymi i domownikami Boga;

²⁰Zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Jezus Chrystus;

²¹Na którym cała budowla razem zespolona rośnie w świętą świątynię w Panu;

²²Na którym i wy razem się budujecie, aby być mieszkaniem Boga przez Ducha.

¹Dlatego ja, Paweł, więzień Chrystusa Jezusa dla was, pogan;

²Jeśli tylko słyszeliście o udzieleniu łaski Boga, która jest mi dana dla was;

³Że przez objawienie została mi oznajmiona tajemnica, jak to wam przedtem krótko napisałem.

⁴Dlatego czytając to, możecie zrozumieć moje poznanie tajemnicy Chrystusa;

⁵Która w innych wiekach nie była znana synom ludzkim, jak teraz została objawiona jego świętym apostołom i prorokom przez Ducha;

⁶Mianowicie, że poganie są współdziedzicami i członkami tego samego ciała, i współuczestnikami jego obietnicy w Chrystusie przez ewangelię.

⁷Stałem się jej sługą według daru łaski Boga danej mi przez działanie jego mocy.

⁸Mnie, najmniejszemu ze wszystkich świętych, została dana ta łaska, abym wśród pogan głosił te niezgłębione bogactwa Chrystusa;

⁹I żebym ujawnił wszystkim, jaka jest wspólnota tej tajemnicy ukrytej od wieków w Bogu, który wszystko stworzył przez Jezusa Chrystusa;

¹⁰Aby teraz wieloraka mądrość Boga poprzez kościół stała się jawna zwierzchnościom i władzom w miejscach niebiańskich;

¹¹Zgodnie z wiecznym postanowieniem, które powziął w Chrystusie Jezusie, naszym Panu.

¹²W nim mamy śmiałość i przystęp z ufnością przez wiarę jego.

¹³Proszę zatem, abyście nie zniechęcali się z powodu moich utrapień, jakie znoszę dla was, bo to one są waszą chwałą.

¹⁴Dlatego zginam swoje kolana przed Ojcem naszego Pana Jezusa Chrystusa;

¹⁵Od którego cała rodzina na niebie i na ziemi bierze swoją nazwę;

¹⁶Aby według bogactwa swej chwały sprawił, żeby wasz wewnętrzny człowiek był utwierdzony mocą przez jego Ducha;

¹⁷Aby Chrystus przez wiarę mieszkał w waszych sercach, abyście zakorzenieni i ugruntowani w miłości;

¹⁸Mogli pojąć wraz ze wszystkimi świętymi, jaka jest szerokość, długość, głębokość i wysokość;

¹⁹I poznać miłość Chrystusa, która przewyższa wszelkie poznanie, abyście zostali napełnieni całą pełnią Boga.

²⁰Temu zaś, który według mocy działającej w nas może uczynić o wiele obficiej ponad to wszystko, o co prosimy albo o czym myślimy;

²¹Jemu niech będzie chwała w kościele przez Chrystusa Jezusa po wszystkie pokolenia na wieki wieków. Amen.

¹Proszę więc was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, do jakiego zostaliście wezwani;

²Z całą pokorą, łagodnością i z cierpliwością, znosząc jedni drugich w miłości;

³Starając się zachować jedność Ducha w więzi pokoju.

⁴Jedno jest ciało i jeden Duch, jak też zostaliście powołani w jednej nadziei waszego powołania.

⁵Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest;

⁶Jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, przez wszystkich i w was wszystkich.

⁷A każdemu z nas została dana łaska według miary daru Chrystusa.

⁸Dlatego Pismo mówi: Wstąpiwszy na wysokość, poprowadził pojmanych jeńców i dał ludziom dary.

⁹Lecz to, że wstąpił, cóż oznacza, jeśli nie to, że najpierw zstąpił do niższych regionów ziemi?

¹⁰Ten, który zstąpił, jest i tym, który wstąpił wysoko ponad wszystkie niebiosa, aby napełnić wszystko.

¹¹I on ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a jeszcze innych pasterzami i nauczycielami;

¹²Dla przysposobienia świętych, dla dzieła posługiwania, dla budowania ciała Chrystusa;

¹³Aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary dojrzałości pełni Chrystusa;

¹⁴Abyśmy już nie byli dziećmi miotanymi i unoszonymi każdym powiewem nauki przez oszustwo ludzkie i przez podstęp prowadzący na manowce błędu.

¹⁵Lecz będąc szczerymi w miłości, wzrastajmy we wszystkim w tego, który jest głową – w Chrystusa.

¹⁶Z niego całe ciało harmonijnie złożone i zespolone we wszystkich stawach, dzięki działaniu każdego członka, stosownie do jego miary, przyczynia sobie wzrostu dla budowania samego siebie w miłości.

¹⁷To więc mówię i zaświadczam w Panu, abyście już więcej nie postępowali tak, jak postępują inni poganie w próżności ich umysłu;

¹⁸Mając przyćmiony rozum, obcy dla życia Bożego z powodu niewiedzy, która w nich jest, z powodu zatwardziałości ich serca.

¹⁹Oni, stawszy się nieczuli, oddali się rozpuście, dopuszczając się wszelkiej nieczystości z zachłannością.

²⁰Lecz wy nie tak nauczyliście się Chrystusa;

²¹Jeśli tylko słyszeliście go i byliście pouczeni przez niego, zgodnie z prawdą, jaka jest w Jezusie;

²²Że – co się tyczy poprzedniego postępowania – powinniście zrzucić z siebie starego człowieka, który ulega zepsuciu przez zwodnicze żądze;

²³I odnowić się w duchu waszego umysłu;

²⁴I przyoblec się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w sprawiedliwości i w prawdziwej świętości.

²⁵Dlatego odrzuciwszy kłamstwo, niech każdy mówi prawdę swojemu bliźniemu, bo jesteśmy członkami jedni drugich.

²⁶Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce.

²⁷Nie dawajcie miejsca diabłu.

²⁸Kto kradł, niech więcej nie kradnie, ale raczej niech pracuje, czyniąc własnymi rękami to, co jest dobre, aby miał z czego udzielać potrzebującemu.

²⁹Żadne plugawe słowo niech nie wychodzi z waszych ust, lecz tylko dobre, dla zbudowania, aby przynosiło łaskę słuchającym.

³⁰I nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia.

³¹Wszelka gorycz i zapalczywość, gniew, wrzask i złorzeczenie niech zostaną usunięte spośród was wraz ze wszelką złośliwością.

³²Bądźcie dla siebie nawzajem życzliwi, miłosierni, przebaczając sobie, jak i wam Bóg przebaczył w Chrystusie.

¹Bądźcie więc naśladowcami Boga jako umiłowane dzieci;

²I postępujcie w miłości, jak i Chrystus umiłował nas i wydał samego siebie za nas jako dar i ofiarę Bogu na miłą woń.

³A nierząd i wszelka nieczystość albo chciwość niech nie będą nawet wśród was wspominane, jak przystoi świętym;

⁴Także sprośność, niedorzeczne gadanie i nieprzyzwoite żarty, ale raczej dziękczynienie.

⁵Bo wiecie o tym, że żaden rozpustnik ani nieczysty, ani chciwiec, to znaczy bałwochwalca, nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusa i Boga.

⁶Niech was nikt nie zwodzi próżnymi słowami, bo z powodu tych rzeczy przychodzi gniew Boga na synów nieposłuszeństwa.

⁷Nie bądźcie więc ich wspólnikami.

⁸Byliście bowiem niegdyś ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu. Postępujcie jak dzieci światłości;

⁹(Bo owoc Ducha jest we wszelkiej dobroci, sprawiedliwości i prawdzie).

¹⁰Badając to, co podoba się Panu;

¹¹I nie miejcie nic wspólnego z bezowocnymi uczynkami ciemności, ale je raczej strofujcie.

¹²O tym bowiem, co się u nich po kryjomu dzieje, wstyd nawet mówić.

¹³A wszystko to, gdy jest strofowane, przez światło staje się jawne; to wszystko bowiem, co ujawnia, jest światłem.

¹⁴Dlatego Pismo mówi: Obudź się, który śpisz, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus.

¹⁵Uważajcie więc, żebyście postępowali rozważnie, nie jak niemądrzy, ale jak mądrzy;

¹⁶Odkupując czas, bo dni są złe.

¹⁷Dlatego nie bądźcie nierozumnymi, ale rozumiejcie, jaka jest wola Pana.

¹⁸A nie upijajcie się winem, w którym jest rozwiązłość, ale bądźcie napełnieni Duchem;

¹⁹Rozmawiając z sobą przez psalmy, hymny i pieśni duchowe, śpiewając i grając Panu w swoim sercu;

²⁰Dziękując zawsze za wszystko Bogu i Ojcu w imię naszego Pana Jezusa Chrystusa;

²¹Będąc poddani sobie nawzajem w bojaźni Boga.

²²Żony, bądźcie poddane swoim mężom jak Panu.

²³Bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus głową kościoła, jest on też Zbawicielem ciała.

²⁴Jak więc kościół poddany jest Chrystusowi, tak też żony swoim mężom we wszystkim.

²⁵Mężowie, miłujcie swoje żony, jak i Chrystus umiłował kościół i wydał za niego samego siebie;

²⁶Aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą przez słowo;

²⁷By stawić przed sobą kościół chwalebny, niemający skazy ani zmarszczki, ani czegoś podobnego, lecz żeby był święty i nienaganny.

²⁸Tak też mężowie powinni miłować swoje żony jak własne ciało. Kto miłuje swoją żonę, samego siebie miłuje.

²⁹Nikt bowiem nigdy nie miał w nienawiści swego ciała, ale je żywi i pielęgnuje, jak i Pan kościół.

³⁰Gdyż jesteśmy członkami jego ciała, z ciała jego i z kości jego.

³¹Dlatego opuści człowiek swego ojca i matkę i połączy się ze swoją żoną, i będą dwoje jednym ciałem.

³²Tajemnica to wielka, lecz ja mówię w odniesieniu do Chrystusa i kościoła.

³³Niech więc każdy z was z osobna miłuje swoją żonę jak samego siebie, a żona niech poważa swego męża.

¹Dzieci, bądźcie posłuszne waszym rodzicom w Panu, bo jest to sprawiedliwe.

²Czcij swego ojca i matkę – jest to pierwsze przykazanie z obietnicą;

³Aby ci się dobrze powodziło i abyś długo żył na ziemi.

⁴A wy, ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu waszych dzieci, lecz wychowujcie je w karności i w napominaniu Pana.

⁵Słudzy, z bojaźnią i z drżeniem bądźcie posłuszni panom według ciała, w prostocie serca, jak Chrystusowi;

⁶Nie służąc dla oka, jak ci, którzy chcą podobać się ludziom, lecz jak słudzy Chrystusa, czyniąc wolę Boga z serca;

⁷Służąc z życzliwością, tak jak Panu, a nie ludziom;

⁸Wiedząc, że każdy, kto uczyni coś dobrego, to też otrzyma od Pana, czy niewolnik, czy wolny.

⁹A wy, panowie, tak samo wobec nich postępujcie, porzucając groźby, wiedząc, że i wy sami macie Pana w niebie, a u niego nie ma względu na osoby.

¹⁰W końcu, moi bracia, umacniajcie się w Panu i w potędze jego mocy.

¹¹Przywdziejcie pełną zbroję Bożą, abyście mogli się ostać wobec zasadzek diabła.

¹²Nie toczymy bowiem walki przeciw krwi i ciału, ale przeciw zwierzchnościom, przeciw władzom, przeciw rządcom ciemności tego świata, przeciw duchowemu złu na wyżynach niebieskich.

¹³Dlatego weźcie pełną zbroję Bożą, abyście mogli przeciwstawić się w dzień zły, a wykonawszy wszystko, ostać się.

¹⁴Stańcie więc, przepasawszy wasze biodra prawdą, przywdziawszy pancerz sprawiedliwości;

¹⁵I obuwszy nogi w gotowość ewangelii pokoju.

¹⁶A przede wszystkim weźcie tarczę wiary, którą będziecie mogli zgasić wszystkie ogniste strzały złego.

¹⁷Weźcie też hełm zbawienia i miecz Ducha, którym jest słowo Boże;

¹⁸We wszelkiej modlitwie i prośbie modląc się w każdym czasie w Duchu, czuwając nad tym z całą wytrwałością i z prośbą za wszystkich świętych;

¹⁹I za mnie, aby była mi dana mowa, bym z odwagą otworzył moje usta do oznajmienia tajemnicy ewangelii;

²⁰Dla której sprawuję poselstwo w łańcuchach, abym o niej odważnie mówił, tak jak powinienem mówić.

²¹Żebyście zaś wiedzieli i wy, co się ze mną dzieje i co robię, wszystko oznajmi wam Tychik, miły brat i wierny sługa w Panu;

²²Którego posłałem do was właśnie po to, abyście poznali nasze sprawy i aby pocieszył wasze serca.

²³Pokój braciom i miłość wraz z wiarą od Boga Ojca i Pana Jezusa Chrystusa.

²⁴Łaska niech będzie ze wszystkimi, którzy miłują naszego Pana Jezusa Chrystusa w szczerości. Amen.