I Kronik

I Księga Kronik

¹Adam, Set, Enosz;

²Kenan, Mahalaleel, Jered;

³Henoch, Matuzalem, Lamech;

⁴Noe, Sem, Cham i Jafet.

⁵Synowie Jafeta: Gomer, Magog, Madaj, Jawan, Tubal, Meszek i Tiras.

⁶A synowie Gomera: Aszkenaz, Rifat i Togarma.

⁷A synowie Jawana: Elisa i Tarszisz, Cytym i Dodanim.

⁸Synowie Chama: Kusz, Misraim, Put i Kanaan.

⁹A synowie Kusza: Seba, Chaawila, Sabta, Rama i Sabteka. A synowie Ramy: Szeba i Dedan.

¹⁰Kusz spłodził Nimroda, który zaczął być mocarzem na ziemi.

¹¹Misraim spłodził Ludima, Ananima, Lahabima i Naftuchima;

¹²Oraz Patrusyma, Kasluchima, od których wywodzą się Filistyni, i Kaftoryma.

¹³Kanaan zaś spłodził Sidona, swego pierworodnego, i Cheta;

¹⁴Jebusytę, Amorytę i Girgaszytę;

¹⁵Chiwwitę, Arkitę i Sinitę;

¹⁶Arwadytę, Semarytę i Chamatytę.

¹⁷Synowie Sema: Elam, Assur, Arpachszad, Lud, Aram, Us, Chul, Geter i Meszek.

¹⁸Arpachszad spłodził Szelacha, a Szelach spłodził Ebera.

¹⁹Eberowi zaś urodzili się dwaj synowie: jeden miał na imię Peleg, gdyż za jego czasów ziemia została rozdzielona, a imię brata jego – Joktan.

²⁰Joktan spłodził Almodada, Szelefa, Chasarmaweta i Jeracha;

²¹Hadorama, Uzala i Diklę;

²²Ebala, Abimaela i Szeba;

²³Ofira, Chawila i Jobaba. Wszyscy ci byli synami Joktana.

²⁴Sem, Arpachszad, Szelach;

²⁵Eber, Peleg, Reu;

²⁶Serug, Nachor, Terach;

²⁷Abram, to jest Abraham.

²⁸Synowie Abrahama: Izaak i Izmael.

²⁹A oto są ich rody: pierworodny Izmaela – Nebajot, następnie Kedar, Abdeel i Mibsam;

³⁰Miszma, Duma, Massa, Hadad i Tema;

³¹Jetur, Nafisz i Kedma. Byli oni synami Izmaela.

³²A oto synowie Ketury, nałożnicy Abrahama: urodziła ona Zimrana, Jokszana, Medana, Midiana, Jiszbaka i Szuacha. A synowie Jokszana: Szeba i Dedan.

³³Synowie Midiana: Efa, Efer, Henoch, Abida i Eldaa. Oni wszyscy byli synami Ketury.

³⁴I Abraham spłodził Izaaka. Synowie Izaaka: Ezaw i Izrael.

³⁵A synowie Ezawa: Elifaz, Rehuel, Jeusz, Jalam i Korach.

³⁶Synowie Elifaza: Teman, Omar, Sefo, Gatam, Kenaz, Timna i Amalek.

³⁷Synowie Rehuela: Nachat, Zerach, Szamma i Mizza.

³⁸A synowie Seira: Lotan, Szobal, Sibeon, Ana, Diszon, Eser i Diszan.

³⁹A synowie Lotana: Chori, Homam; a siostrą Lotana była Timna.

⁴⁰Synowie Szobala: Alian, Manachat, Ebal, Szefo i Onam. A synowie Sibeona: Ajja i Ana.

⁴¹Synowie Any: Diszon. Synowie Diszona: Chamran i Eszban, Jitran i Keran.

⁴²Synowie Esera: Bilhan, Zaawan i Jaakan. Synowie Diszana: Us i Aran.

⁴³To byli królowie, którzy panowali w ziemi Edomu, zanim zapanował król nad synami Izraela: Bela, syn Beora, a jego miasto nazywało się Dinhaba.

⁴⁴A gdy Bela umarł, królował w jego miejsce Jobab, syn Zeracha z Bosry.

⁴⁵A gdy Jobab umarł, królował w jego miejsce Chuszam z ziemi Temanitów.

⁴⁶A gdy Chuszam umarł, królował w jego miejsce Hadad, syn Bedada, który pobił Midianitów na polu Moabu. A jego miasto nazywało się Awit.

⁴⁷A gdy Hadad umarł, królował w jego miejsce Samla z Masreki.

⁴⁸A gdy Samla umarł, królował w jego miejsce Szaul z Rechobot nad Rzeką.

⁴⁹A gdy Szaul umarł, królował w jego miejsce Baalchanan, syn Akbora.

⁵⁰A gdy Baalchanan umarł, królował w jego miejsce Hadad. Jego miasto nazywało się Pai, a jego żona miała na imię Mehetabel, była to córka Matredy, córki Mezahaba.

⁵¹I Hadad umarł. A książętami Edomu byli: książę Timna, książę Alia, książę Jetet;

⁵²Książę Oholibama, książę Ela, książę Pinon;

⁵³Książę Kenaz, książę Teman, książę Mibsar;

⁵⁴Książę Magdiel, książę Iram. Oni byli książętami Edomu.

¹Oto są synowie Izraela: Ruben, Symeon, Lewi i Juda, Issachar i Zebulon;

²Dan, Józef, Beniamin, Neftali, Gad i Aszer.

³Synowie Judy: Er, Onan i Szela. Ci trzej urodzili mu się z córki Szui, Kananejki. Ale Er, pierworodny Judy, był zły w oczach PANA, dlatego go zabił.

⁴Tamar zaś, jego synowa, urodziła mu Peresa i Zeracha. Wszystkich synów Judy było pięciu.

⁵Synowie Peresa: Chesron i Chamul.

⁶Synowie Zeracha: Zimri, Etan, Heman, Kalkol i Dara, wszystkich ich było pięciu.

⁷Synowie Karmiego: Achar, który sprowadził nieszczęście na Izraela, gdy zgrzeszył przy rzeczach przeklętych.

⁸Synowie Etana: Azariasz.

⁹Synowie Chesrona, którzy mu się urodzili: Jerachmeel, Ram i Kelubaj.

¹⁰Ram zaś spłodził Amminadaba, a Amminadab spłodził Nachszona, księcia synów Judy.

¹¹A Nachszon spłodził Salmę, a Salma spłodził Boaza.

¹²A Boaz spłodził Obeda, a Obed spłodził Jessego.

¹³A Jesse spłodził swego pierworodnego Eliaba, jako drugiego – Abinadaba, trzeciego – Szimeę;

¹⁴Czwartego – Netaneela, piątego – Raddaja;

¹⁵Szóstego – Osema, siódmego – Dawida.

¹⁶A ich siostry to Seruja i Abigail. Synowie Serui: Abiszaj, Joab i Asahel – ci trzej.

¹⁷Abigail zaś urodziła Amasę, ojcem Amasy był Jeter, Izmaelita.

¹⁸Kaleb, syn Chesrona, spłodził dzieci z Azubą, swoją żoną, i z Jeriotą. A jej synami byli: Jeszer, Szobab i Ardon.

¹⁹A gdy Azuba umarła, Kaleb pojął sobie za żonę Efratę, która urodziła mu Chura.

²⁰A Chur spłodził Uriego, a Uri spłodził Besaleela.

²¹Potem Chesron obcował z córką Makira, ojca Gileada, i wziął ją za żonę, mając sześćdziesiąt lat, a ta urodziła mu Seguba.

²²A Segub spłodził Jaira, który miał dwadzieścia trzy miasta w ziemi Gilead.

²³Zabrał bowiem Geszurze i Aramowi wsie Jaira oraz Kenat i przyległe do niego miasteczka: razem sześćdziesiąt miast. Wszystkie one należały do synów Makira, ojca Gileada.

²⁴Po śmierci Chesrona w Kaleb-Efrata, żona Chesrona, Abija, urodziła mu Aszura, ojca Tekoa.

²⁵Synami Jerachmeela, pierworodnego Chesrona, byli: pierworodny Ram, następnie Buna, Oren, Ozem i Achiasz.

²⁶Jerachmeel miał także drugą żonę imieniem Atara. Była ona matką Onama.

²⁷Synami Rama, pierworodnego Jerachmeela, byli: Maas, Jamin i Eker.

²⁸Synami Onama byli Szammaj i Jada. Synami Szammaja: Nadab i Abiszur.

²⁹Żona Abiszura miała na imię Abihail i urodziła mu Achbana i Molida.

³⁰Synowie Nadaba: Seled i Appaim. Lecz Seled umarł bez potomstwa.

³¹Synowie Appaima: Jiszi. Synowie Jisziego: Szeszan, a córka Szeszana: Achlaj.

³²Synowie Jady, brata Szammaja: Jeter i Jonatan. A Jeter umarł bez potomstwa.

³³Synowie Jonatana: Pelet i Zaza. Byli oni synami Jerachmeela.

³⁴Lecz Szeszan nie miał synów, tylko córki. Miał też Szeszan sługę Egipcjanina imieniem Jarcha.

³⁵Dał więc Szeszan swemu słudze Jarsze swoją córkę za żonę, a ona urodziła mu Attaja.

³⁶Attaj spłodził Natana, a Natan spłodził Zabada.

³⁷Zabad spłodził Eflala, a Eflal spłodził Obeda.

³⁸Obed spłodził Jehu, a Jehu spłodził Azariasza.

³⁹Azariasz spłodził Chelesa, a Cheles spłodził Eleasę.

⁴⁰Eleasa spłodził Sismaja, a Sismaj spłodził Szalluma.

⁴¹A Szallum spłodził Jekamiasza, a Jekamiasz spłodził Eliszamę.

⁴²Synami Kaleba, brata Jerachmeela, byli: jego pierworodny Mesza, który był ojcem Zifa, i synowie Mareszy – ojcem Chebrona.

⁴³Synowie Chebrona: Korach, Tappuach, Rekem i Szema.

⁴⁴Szema spłodził Rachama, syna Jorkoama, a Rekem spłodził Szammaja.

⁴⁵Synem Szammaja był Maon, a Maon był ojcem Bet-Sura.

⁴⁶Efa, nałożnica Kaleba, urodziła Charana, Mosę i Gazeza, a Charan spłodził Gazeza.

⁴⁷Synowie Jahdaja: Regem, Jotam, Geszan, Pelet, Efa i Szaaf.

⁴⁸Maaka, druga nałożnica Kaleba, urodziła Szebera i Tyrchanę.

⁴⁹Urodziła również Szaafa, ojca Madmanny, i Szewę, ojca Makbeny i Gibea. A córką Kaleba była Aksa.

⁵⁰Ci byli synami Kaleba, syna Chura, pierworodnego Efraty: Szobal, ojciec Kiriat-Jearima;

⁵¹Salma, ojciec Betlejema, i Charef, ojciec Bet-Gadera.

⁵²Szobal, ojciec Kiriat-Jearima, miał synów: Haroego i połowę Manachytów.

⁵³A rodziny Kiriat-Jearima to: Jitryci, Putyci, Szumatyci i Mirzaici, od których wywodzą się Soreatyci i Esztaolici.

⁵⁴Synowie Salmy: Betlejem, Netofatyci, Atrot, rodzina Joaba i połowa Manachytów, Soreici;

⁵⁵Rodziny pisarzy mieszkających w Jabes: Tyratyci, Szimeatyci i Sukatyci. Ci są Kenitami, którzy wywodzili się od Chamata, ojca domu Rechaba.

¹Oto synowie Dawida, którzy urodzili mu się w Hebronie: pierworodny Ammon z Achinoam, Jizreelitki, drugi Daniel z Abigail, Karmelitki;

²Trzeci Absalom, syn Maaki, córki Talmaja, króla Geszuru, czwarty Adoniasz, syn Chaggity;

³Piąty Szefatiasz z Abitali, szósty Jitream z jego żony Egli.

⁴Tych sześciu urodziło mu się w Hebronie, gdzie królował przez siedem lat i sześć miesięcy. A trzydzieści trzy lata królował w Jerozolimie.

⁵Ci zaś urodzili mu się w Jerozolimie: Szima, Szobab, Natan i Salomon – ci czterej z Batszui, córki Ammiela.

⁶I Ibchar, Eliszama, Elifelet;

⁷Nogah, Nefeg, Jafia;

⁸Eliszama, Eliada i Elifelet – dziewięciu.

⁹Ci wszyscy byli synami Dawida, nie licząc synów z nałożnic, a ich siostrą była Tamar.

¹⁰Synem Salomona był Roboam, a jego synem Abia, jego synem Asa, jego synem Jehoszafat;

¹¹Jego synem Joram, jego synem Achazjasz, jego synem Joasz;

¹²Jego synem Amazjasz, jego synem Azariasz, jego synem Jotam;

¹³Jego synem Achaz, jego synem Ezechiasz, jego synem Manasses;

¹⁴Jego synem Amon, jego synem Jozjasz;

¹⁵A synami Jozjasza byli: pierworodny Jochanan, drugi Joakim, trzeci Sedekiasz, czwarty Szallum.

¹⁶Synowie Joakima: jego syn Jechoniasz i jego syn Sedekiasz.

¹⁷Synowie Jechoniasza: Assir, jego syn Szealatiel;

¹⁸Malkiram, Pedajasz, Szeneassar, Jekamiasz, Hoszama i Nedabiasz.

¹⁹Synowie Pedajasza: Zorobabel, Szimei. Synowie Zorobabela: Meszullam i Chananiasz, a ich siostra – Szelomit;

²⁰I Chaszuba, Ohel, Berechiasz, Chasadiasz i Juszabchesed – pięciu.

²¹Synowie Chananiasza: Pelatiasz i Jesajasz. Synowie Refajasza, synowie Arnana, synowie Obadiasza, synowie Szekaniasza.

²²Synowie Szekaniasza: Szemajasz; a synowie Szemajasza: Chattusz, Jigal, Bariach, Neariasz i Szafat – sześciu.

²³Synowie Neariasza: Elioenaj, Ezechiasz i Azrikam – trzech.

²⁴Synowie Elioenaja: Hodawiasz, Eliaszib, Pelajasz, Akkub, Jochanan, Delajasz, Anani – siedmiu.

¹Synowie Judy: Peres, Chesron, Karmi, Chur i Szobal.

²A Reajasz, syn Szobala, spłodził Jachata, a Jachat spłodził Achumaja i Lahada. To są rody Soreatytów.

³A ci pochodzą od ojca Etama: Jizreel, Jiszma i Jidbasz, a ich siostra miała na imię Haselelponi.

⁴Penuel był ojcem Gedora, a Ezer – ojcem Chuszy. To są synowie Chura, pierworodnego Efraty, ojca Betlejema.

⁵A Aszur, ojciec Tekoa, miał dwie żony: Chelę i Naarę.

⁶I Naara urodziła mu Achuzama, Chefera, Temniego i Achasztariego. Ci byli synami Naary.

⁷Synowie Cheli: Seret, Jesochar i Etnan.

⁸A Koz spłodził Anuba, Zobeba i rody Acharchela, syna Haruma.

⁹A Jabes był bardziej poważany niż jego bracia. Jego matka dała mu na imię Jabes, mówiąc: Ponieważ urodziłam go w bólu.

¹⁰I Jabes wzywał Boga Izraela, mówiąc: Obyś mi naprawdę błogosławił i rozszerzył moje granice, oby twoja ręka była ze mną, obyś zachował mnie od zła, abym nie był utrapiony. I Bóg spełnił to, o co go prosił.

¹¹A Kelub, brat Szuchy, spłodził Mechira, który był ojcem Esztona.

¹²A Eszton spłodził Betrafę, Paseacha i Techinnę, ojca Irnachasza. To są mężczyźni z Rechy.

¹³Synowie Kenaza: Otniel i Serajasz, a synowie Otniela: Chatat i Meonotaj.

¹⁴Meonotaj spłodził Ofrę. Serajasz zaś spłodził Joaba, ojca Charaszimów mieszkających w dolinie – byli bowiem rzemieślnikami.

¹⁵Synowie Kaleba, syna Jefunnego: Iru, Ela i Naam. A synem Eli był Kenaz.

¹⁶Synowie Jehalleleela: Zif, Zifa, Tiria i Asareel.

¹⁷Synowie Ezry: Jeter, Mered, Efer i Jalon. A żona Mereda urodziła Miriama, Szammaja i Iszbacha, ojca Esztemoi.

¹⁸Jego żona Jehudaja urodziła Jereda, ojca Gedora, Chebera, ojca Soko, i Jekutiela, ojca Zanoacha. To są synowie Bitii, córki faraona, którą pojął za żonę Mered.

¹⁹Synowie jego żony Hodijji, siostry Nahama, ojca Keili: Garmity i Esztemoa, Maakatyta.

²⁰Synowie Szimona: Amnon, Rinna, Benchanan i Tilon. A synowie Jisziego: Zochet i Benzochet.

²¹Synowie Szeli, syna Judy: Er, ojciec Leki, Laada, ojciec Mareszy i tych rodów, które wytwarzały bisior w domu Aszbea;

²²Jokim i mężczyźni Kozeby oraz Joasz i Saraf, którzy panowali w Moabie, a także Jaszubilechem. To są dawne wydarzenia.

²³Byli oni garncarzami i mieszkali w sadach i między płotami. Mieszkali tam przy królu i pracowali dla niego.

²⁴Synowie Symeona: Nemuel, Jamin, Jarib, Zerach i Saul.

²⁵Jego syn Szallum, jego syn Mibsam, jego syn Miszma.

²⁶A synowie Miszmy: jego syn Chamuel, jego syn Zakkur, jego syn Szimei.

²⁷Szimei miał szesnastu synów i sześć córek, lecz jego bracia nie mieli wielu synów i wszystkie ich rody nie były tak liczne jak rody synów Judy.

²⁸Mieszkali oni w Beer-Szebie, Molada i w Chasar-Szual;

²⁹W Bilha, Esem i Tolad;

³⁰W Betuel, Chorma i Siklag;

³¹W Bet-Markabot, Chasar-Susim, Bet-Birei i Szaaraim. To były ich miasta aż do panowania Dawida.

³²A ich wioskami były: Etam, Ain, Rimmon, Token i Aszan, pięć miast;

³³Oraz wszystkie ich wioski położone dokoła tych miast aż do Baal. To były ich miejsca zamieszkania i spisy ich rodów.

³⁴Meszobab, Jamlek i Josza, syn Amazjasza;

³⁵Joel i Jehu, syn Joszibiasza, syna Serajasza, syna Asiela;

³⁶I Elioenaj, Jaakoba, Jeszochajasz, Asajasz, Adiel, Jesimiel i Benajasz;

³⁷Ziza, syn Szifiego, syna Allona, syna Jedajasza, syna Szimriego, syna Semajasza.

³⁸Ci wymienieni imiennie byli naczelnikami w swoich rodach, a rodziny ich ojców bardzo się rozrosły.

³⁹I dotarli aż do wejścia do Gedor, aż na wschodnią stronę doliny, szukając pastwiska dla swych trzód.

⁴⁰I znaleźli obfite i dobre pastwiska oraz ziemię obszerną, spokojną i bezpieczną. Tam bowiem mieszkali przedtem Chamici.

⁴¹Zapisani tu imiennie przyszli za czasów Ezechiasza, króla Judy, zniszczyli ich namioty i przybytki, które się tam znajdowały, doszczętnie wygubili ich i osiedlili się na ich miejscu. Tam bowiem były pastwiska dla ich trzód.

⁴²Niektórzy z nich, pięciuset mężczyzn spośród synów Symeona, udali się na górę Seir, a ich przywódcami byli: Pelatiasz, Neariasz, Refajasz i Uzziel, synowie Jisziego.

⁴³I pobili resztę ocalałych Amalekitów, i zamieszkali tam do dziś.

¹Synowie Rubena, pierworodnego Izraela. Był on pierworodnym, ale ponieważ zbezcześcił łoże swego ojca, jego pierworództwo zostało dane synom Józefa, syna Izraela. Nie spisano więc rodowodu według pierworództwa.

²Juda bowiem był najpotężniejszy wśród swoich braci i od niego pochodził władca, lecz pierworództwo należało do Józefa.

³Synami Rubena, pierworodnego Izraela, byli: Henoch, Pallu, Chesron i Karmi.

⁴Synowie Joela: jego syn Szemajasz, jego syn Gog, jego syn Szimei;

⁵Jego syn Micheasz, jego syn Reajasz, jego syn Baal;

⁶Jego syn Beera, którego Tiglat-Pileser, król Asyrii, wziął do niewoli. On był księciem Rubenitów.

⁷Jego braćmi według swoich rodzin, gdy spisywano rodowody ich pokoleń, byli naczelnicy: Jejel, Zachariasz;

⁸I Bela, syn Azaza, syna Szemy, syna Joela, który zamieszkiwał w Aroerze aż po Nebo i Baal-Meon.

⁹A na wschodzie zamieszkiwał aż do wejścia na pustkowie od rzeki Eufrat. Ich stada bowiem pomnożyły się w ziemi Gilead.

¹⁰Za czasów Saula prowadzili wojnę z Hagrytami, którzy zostali przez nich pokonani. Zamieszkali więc w ich namiotach w całej wschodniej części Gileadu.

¹¹A synowie Gada mieszkali naprzeciw nich w ziemi Baszanu, aż do Salka.

¹²Joel był zwierzchnikiem, potem Szafam, następnie Janaj i Szafat w Baszanie.

¹³A ich braćmi według domów swoich ojców byli: Mikael, Meszullam, Szeba, Joraj, Jakan, Zija i Eber – siedmiu.

¹⁴Ci są synami Abichaila, syna Churiego, syna Jaroacha, syna Gileada, syna Mikaela, syna Jesziszaja, syna Jachdo, syna Buza;

¹⁵Achi, syn Abdiela, syna Guniego – głowa domu ich ojców.

¹⁶I mieszkali w Gileadzie, w Baszanie, w jego miasteczkach i na wszystkich pastwiskach Szaronu aż po ich krańce.

¹⁷Wszyscy oni spisani zostali według rodowodów za czasów Jotama, króla Judy, i za czasów Jeroboama, króla Izraela.

¹⁸Synów Rubena i Gada oraz połowy pokolenia Manassesa, dzielnych wojowników zdolnych do noszenia tarczy i miecza i do strzelania z łuku i wyćwiczonych w boju, było czterdzieści cztery tysiące siedmiuset sześćdziesięciu wyruszających do bitwy.

¹⁹Oni prowadzili wojnę z Hagrytami, z Jeturem, z Nafiszem i Nodabem;

²⁰I otrzymali pomoc przeciwko nim. Wydano więc w ich ręce Hagrytów wraz ze wszystkimi, którzy z nimi byli. Podczas walki bowiem wołali do Boga, a on ich wysłuchał, bo pokładali w nim ufność.

²¹I zabrali z ich stad: pięćdziesiąt tysięcy wielbłądów, dwieście pięćdziesiąt tysięcy owiec, dwa tysiące osłów, a ludzi – sto tysięcy.

²²Wielu bowiem poległo, gdyż wojna ta wyszła od Boga. I mieszkali na ich miejscu aż do uprowadzenia do niewoli.

²³Ale synowie połowy pokolenia Manassesa mieszkali w tej ziemi i rozmnożyli się od Baszanu aż do Baal-Chermon i Seniru, i do góry Hermon.

²⁴A oto są naczelnicy domów ich ojców: Efer, Jiszi, Eliel, Azriel, Jeremiasz, Hodawiasz i Jachdiel, dzielni wojownicy, ludzie sławni, naczelnicy domu swoich ojców.

²⁵Lecz zgrzeszyli przeciw Bogu swoich ojców i cudzołożyli, idąc za bogami narodów tej ziemi, które Bóg zniszczył przed nimi.

²⁶Wtedy Bóg Izraela pobudził ducha Pula, króla Asyrii, i ducha Tiglat-Pilesera, króla Asyrii, i uprowadził Rubenitów i Gadytów oraz połowę pokolenia Manassesa i zaprowadził ich do Chalach, do Chabor, do Hara i do rzeki Gozan; są tam aż do dziś.

¹Synowie Lewiego: Gerszom, Kehat i Merari.

²A synowie Kehata: Amram, Ishar, Chebron i Uzziel.

³A dzieci Amrama: Aaron, Mojżesz i Miriam. Synowie Aarona: Nadab, Abihu, Eleazar i Itamar.

⁴Eleazar spłodził Pinchasa, a Pinchas spłodził Abiszuę.

⁵Abiszua spłodził Bukkiego, a Bukki spłodził Uzziego.

⁶Uzzi spłodził Zerachiasza, a Zerachiasz spłodził Merajota.

⁷Merajot spłodził Amariasza, a Amariasz spłodził Achituba.

⁸Achitub spłodził Sadoka, a Sadok spłodził Achimaasa.

⁹Achimaas spłodził Azariasza, a Azariasz spłodził Jochanana.

¹⁰Jochanan spłodził Azariasza. On to sprawował urząd kapłański w świątyni, którą Salomon zbudował w Jerozolimie.

¹¹Azariasz spłodził Amariasza, a Amariasz spłodził Achituba.

¹²Achitub spłodził Sadoka, a Sadok spłodził Szalluma.

¹³Szallum spłodził Chilkiasza, a Chilkiasz spłodził Azariasza.

¹⁴Azariasz spłodził Serajasza, a Serajasz spłodził Jehocadaka.

¹⁵A Jehocadak trafił do niewoli, gdy PAN uprowadził Judę i Jerozolimę przez Nabuchodonozora.

¹⁶Synowie Lewiego: Gerszom, Kehat i Merari.

¹⁷A to są imiona synów Gerszoma: Libni i Szimei.

¹⁸A synowie Kehata: Amram, Ishar, Chebron i Uzziel.

¹⁹Synowie Merariego: Machli i Muszi. A to są rody Lewitów według ich ojców.

²⁰Od Gerszoma: jego syn Libni, jego syn Jachat, jego syn Zimma;

²¹Jego syn Joach, jego syn Iddo, jego syn Zerach, jego syn Jeatraj.

²²Synowie Kehata: jego syn Amminadab, jego syn Korach, jego syn Assir;

²³Jego syn Elkana, jego syn Ebiasaf, jego syn Assir;

²⁴Jego syn Tachat, jego syn Uriel, jego syn Uzjasz, jego syn Saul.

²⁵Synowie Elkany: Amasaj, Achimot i Elkana.

²⁶Synowie Elkany: jego syn Sofaj, jego syn Nachat;

²⁷Jego syn Eliab, jego syn Jerocham, jego syn Elkana.

²⁸Synowie Samuela: pierworodny Waszni i Abiasz.

²⁹Synowie Merariego: Machli, jego syn Libni, jego syn Szimei, jego syn Uzza;

³⁰Jego syn Szimea, jego syn Chaggiasz, jego syn Asajasz.

³¹To są ci, których Dawid ustanowił do prowadzenia śpiewu w domu PANA, odkąd spoczęła tam arka.

³²I posługiwali śpiewem przed przybytkiem, czyli Namiotem Zgromadzenia, aż Salomon zbudował dom PANA w Jerozolimie. Stawali do swojej służby według swego porządku.

³³A oto ci, którzy stawali wraz ze swoimi synami: spośród synów Kehata – śpiewak Heman, syn Joela, syna Samuela;

³⁴Syna Elkany, syna Jerochama, syna Eliela, syna Toacha;

³⁵Syna Sufa, syna Elkany, syna Machata, syna Amasaja;

³⁶Syna Elkany, syna Joela, syna Azariasza, syna Sofoniasza;

³⁷Syna Tachata, syna Assira, syna Ebiasafa, syna Koracha;

³⁸Syna Ishara, syna Kehata, syna Lewiego, syna Izraela.

³⁹Oraz jego brat Asaf, który stawał po jego prawicy. Asaf, syn Berechiasza, syna Szimei;

⁴⁰Syna Mikaela, syna Baasejasza, syna Malkiasza;

⁴¹Syna Etniego, syna Zeracha, syna Adajasza;

⁴²Syna Etana, syna Zimmy, syna Szimejego;

⁴³Syna Jachata, syna Gerszoma, syna Lewiego.

⁴⁴A ich bracia, synowie Merariego, stawali po lewej stronie: Etan, syn Kisziego, syna Abdiego, syna Malluka;

⁴⁵Syna Chaszabiasza, syna Amaziasza, syna Chilkiasza.

⁴⁶Syna Amsjego, syna Baniego, syna Szamera;

⁴⁷Syna Mochliego, syna Musziego, syna Merariego, syna Lewiego.

⁴⁸A ich bracia, Lewici, byli ustanowieni do wszelkiej posługi w przybytku domu Boga.

⁴⁹Aaron zaś i jego synowie palili kadzidło na ołtarzu całopalenia i na ołtarzu kadzenia, byli odpowiedzialni za wszelką posługę w Miejscu Najświętszym i za dokonywanie przebłagania za Izraela według wszystkiego, co nakazał Mojżesz, sługa Boży.

⁵⁰A oto synowie Aarona: jego syn Eleazar, jego syn Pinchas;

⁵¹Jego syn Abiszua, jego syn Bukki, jego syn Uzzi, jego syn Zerachiasz;

⁵²Jego syn Merajot, jego syn Amariasz, jego syn Achitub;

⁵³Jego syn Sadok, jego syn Achimaas.

⁵⁴A to są ich mieszkania według ich wieży w ich obszarze, to jest synów Aarona, według rodu Kehatytów. Był to bowiem ich los.

⁵⁵Oddano im Hebron w ziemi Judy wraz z pastwiskami dokoła niego;

⁵⁶Lecz pola miasta i jego wsie dano Kalebowi, synowi Jefunnego.

⁵⁷Synom Aarona zaś dano spośród miast Judy miasta schronienia: Hebron, Libnę z jego pastwiskami, Jattir i Esztemoę wraz z ich pastwiskami;

⁵⁸I Chilen z jego pastwiskami, Debir z jego pastwiskami;

⁵⁹Aszan z jego pastwiskami i Bet-Szemesz z jego pastwiskami.

⁶⁰A od pokolenia Beniamina: Geba z jego pastwiskami, Alemet z jego pastwiskami i Anatot z jego pastwiskami. Wszystkich ich miast było trzynaście według ich rodzin.

⁶¹A pozostałym synom Kehata, spośród rodziny tego pokolenia, przypadło losem dziesięć miast od połowy pokolenia Manassesa.

⁶²A synom Gerszoma według ich rodzin przypadło od pokolenia Issachara, od pokolenia Aszera, od pokolenia Neftalego i od pokolenia Manassesa w Baszanie – trzynaście miast.

⁶³Synom Merariego według ich rodzin przypadło losem od pokolenia Rubena, od pokolenia Gada i od pokolenia Zebulona – dwanaście miast.

⁶⁴Synowie Izraela dali Lewitom te miasta wraz z ich pastwiskami.

⁶⁵A dali przez los od pokolenia synów Judy, od pokolenia synów Symeona i od pokolenia synów Beniamina te miasta, którym nadali ich imiona.

⁶⁶A ci, którzy pochodzili z rodu synów Kehata, mieli miasta w granicach pokolenia Efraima.

⁶⁷Dano im z miast schronienia: Sychem z jego pastwiskami na górze Efraim i Gezer z jego pastwiskami;

⁶⁸Jokmeam z jego pastwiskami, Bet-Choron z jego pastwiskami;

⁶⁹Ajjalon z jego pastwiskami i Gat-Rimmon z jego pastwiskami.

⁷⁰Od połowy pokolenia Manassesa: Aner z jego pastwiskami, Bileam z jego pastwiskami. Dano to rodzinie pozostałych synów Kehata.

⁷¹Synom Gerszoma dano od połowy pokolenia Manassesa Golan w Baszanie z jego pastwiskami i Asztarot z jego pastwiskami;

⁷²Od pokolenia Issachara – Kedesz z jego pastwiskami, Daberat z jego pastwiskami;

⁷³Ramot z jego pastwiskami i Anem z jego pastwiskami.

⁷⁴Od pokolenia Aszera: Maszal z jego pastwiskami, Abdon z jego pastwiskami;

⁷⁵Chukok z jego pastwiskami i Rechob z jego pastwiskami.

⁷⁶Od pokolenia Neftalego: Kedesz w Galilei z jego pastwiskami, Chammon z jego pastwiskami i Kiriataim z jego pastwiskami.

⁷⁷Pozostałym synom Merariego dano od pokolenia Zebulona Rimmon z jego pastwiskami i Tabor z jego pastwiskami.

⁷⁸A po drugiej stronie Jordanu koło Jerycha, na wschód od Jordanu, dano od pokolenia Rubena: Beser na pustyni z jego pastwiskami, Jahazę z jej pastwiskami;

⁷⁹Kedemot z jego pastwiskami i Mefaat z jego pastwiskami.

⁸⁰Od pokolenia Gada: Ramot w Gileadzie z jego pastwiskami, Machanaim z jego pastwiskami;

⁸¹Cheszbon z jego pastwiskami i Jazer z jego pastwiskami.

¹Synami Issachara byli: Tola, Pua, Jaszub, Szimron – czterej.

²Synowie Tolego: Uzzi, Refajasz, Jeriel, Jachmaj, Jebsam i Szemuel – naczelnicy rodów Toli. Byli oni dzielnymi wojownikami w swoich czasach. Ich liczba za czasów Dawida wynosiła dwadzieścia dwa tysiące sześciuset.

³Synowie Uzziego: Izrachiasz, a synowie Izrachiasza: Mikael, Obadiasz, Joel i Jeszijasz, pięciu – wszyscy naczelnicy.

⁴A z nimi, według rodowodów, według domów ich ojców, były oddziały zbrojne do walki w liczbie trzydziestu sześciu tysięcy. Mieli bowiem wiele żon i synów.

⁵Ich bracia według wszystkich rodów Issachara, dzielni wojownicy, liczyli osiemdziesiąt siedem tysięcy, wszyscy spisani byli według rodowodów.

⁶Synowie Beniamina: Bela, Beker i Jediael, trzej.

⁷Synowie Beli: Eszbon, Uzzi, Uzziel, Jerimot i Iri, pięciu – naczelnicy domów ojców, dzielni wojownicy; spisani według rodowodu liczyli dwadzieścia dwa tysiące trzydziestu czterech.

⁸Synowie Bekera: Zemira, Joasz, Eliezer, Elioenaj, Omri, Jerimot, Abiasz, Anatot i Alamet. Ci wszyscy byli synami Bekera.

⁹A spisani według swoich rodowodów, naczelnicy domów swoich ojców, dzielni wojownicy, liczyli dwadzieścia tysięcy dwustu mężczyzn.

¹⁰Synowie Jediaela: Bilhan, a synowie Bilhana: Jehusz, Beniamin, Ehud, Kenaana, Zetan, Tarszisz i Achiszachar.

¹¹Ci wszyscy synowie Jediaela, naczelnicy rodów, dzielni wojownicy, liczyli siedemnaście tysięcy dwustu wyruszających na wojnę do bitwy;

¹²Także Szuppim i Chuppim, synowie Ira, oraz Chuszim, synowie Achera.

¹³Synowie Neftalego: Jachasjel, Guni, Jeser i Szallum, synowie Bilhy.

¹⁴Synowie Manassesa: Asriel, którego urodziła mu żona (a jego nałożnica Aramejka urodziła Makira, ojca Gileada;

¹⁵A Makir wziął sobie za żonę siostrę Chuppima i Szuppima, która miała na imię Maaka); drugi syn miał na imię Selofchad. Selofchad zaś miał tylko córki.

¹⁶Maaka, żona Makira, urodziła syna i nadała mu imię Peresz. Jego brat miał na imię Szeresz, a jego synami byli Ulam i Rekiem.

¹⁷Synowie Ulama: Bedon. To są synowie Gileada, syna Makira, syna Manassesa.

¹⁸Jego siostra Hammoleket urodziła Iszhoda, Abiezera i Machlę.

¹⁹Synowie Szemidy: Achian, Szekem, Likchi i Aniam.

²⁰Synowie Efraima: Szutelach, jego syn Bered, jego syn Tachat, jego syn Elada, jego syn Tachat;

²¹Jego syn Zabad, jego syn Szutelach, a także Eser i Elad, których zabili ludzie z Gat urodzeni w tej ziemi. Wtargnęli bowiem, aby zabrać ich stada.

²²Ich ojciec Efraim opłakiwał ich przez wiele dni, a jego bracia przyszli, aby go pocieszyć.

²³Potem obcował ze swoją żoną, a ona poczęła i urodziła syna, i nadał mu imię Beria, ponieważ stało się nieszczęście w jego domu.

²⁴Jego córką była Szeera, która zbudowała Bet-Choron dolne i górne oraz Uzen-Szeera.

²⁵I jego syn Refach, i Reszef, a jego syn Telach, jego syn Tachan;

²⁶Jego syn Ladan, jego syn Ammihud, jego syn Eliszama;

²⁷Jego syn Nun, jego syn Jozue.

²⁸A ich posiadłości i miejsca zamieszkania to Betel i należące do niego miejscowości, na wschód – Naaran, a na zachód – Gezer i należące do niego miejscowości, a także Sychem i należące do niego miejscowości; aż do Gazy i należących do niej miejscowości.

²⁹I aż do granic synów Manassesa, które stanowiły Bet-Szean i należące do niego miejscowości, Tanak i należące do niego miejscowości, Megiddo i należące do niego miejscowości oraz Dor i należące do niego miejscowości. W nich mieszkali synowie Józefa, syna Izraela.

³⁰Synowie Aszera: Jimna, Jiszwa, Jiszwi, Beria i Sera, ich siostra.

³¹Synowie Berii: Cheber i Malkiel, który jest ojcem Birzaita.

³²A Cheber spłodził Jafleta, Szomera, Chotama oraz ich siostrę Szuę.

³³Synowie Jafleta: Pasak, Bimhal i Aszwat. To są synowie Jafleta.

³⁴Synowie Szomera: Achi, Rohga, Jechubba i Aram.

³⁵Synowie jego brata Chelema: Sofach, Jimna, Szelesz i Amal.

³⁶Synowie Sofacha: Suach, Charnefer, Szual, Beri, Jimra;

³⁷Beser, Hod, Szamma, Szilsza, Jitran i Beera.

³⁸Synowie Jetera: Jefunne, Pispa i Ara.

³⁹Synowie Ulli: Arach, Channiel i Risja.

⁴⁰Ci wszyscy to synowie Aszera, naczelnicy rodów, wyborowi i dzielni wojownicy, pierwsi wśród książąt. Ich liczba spisana według rodowodu wynosiła dwadzieścia sześć tysięcy zdolnych do walki.

¹Beniamin spłodził Belę, swego pierworodnego, Aszbela – drugiego, Achracha – trzeciego;

²Nocha – czwartego, Rafa – piątego.

³Synami Beli byli: Addar, Gera, Abihud;

⁴Abiszua, Naaman, Achoach;

⁵Gera, Szefufan i Huram.

⁶Oto synowie Ehuda – byli oni naczelnikami rodów mieszkających w Geba i zostali przesiedleni do Manachat;

⁷Byli to: Naaman, Achiasz i Gera. On ich przesiedlił i potem spłodził Uzzę i Ahiuda.

⁸A Sacharaim spłodził dzieci w krainie Moabu po odprawieniu swoich żon Chuszimy i Baary.

⁹Spłodził więc ze swojej żony Chodeszy Jobaba, Sibię, Meszę, Malkoma;

¹⁰Jeusa, Sakiasza i Mirmę. Ci byli jego synami, naczelnikami rodów.

¹¹Z Chuszimy spłodził Abituba i Elpaala.

¹²Synowie Elpaala: Eber, Miszam i Szemed, który zbudował Ono i Lod oraz należące do niego miejscowości;

¹³A także Beria i Szema, którzy byli naczelnikami rodów mieszkających w Ajjalonie. To oni wypędzili mieszkańców Gat.

¹⁴A Achio, Szaszak, Jeremot;

¹⁵Zebadiasz, Arad, Eder;

¹⁶Mikael, Jiszpa i Jocha – byli to synowie Berii.

¹⁷A Zebadiasz, Meszullam, Chiszki, Cheber;

¹⁸Jiszmeraj, Jiszlia i Jobab – byli synami Elpaala.

¹⁹A Jakim, Zikri, Zabdi;

²⁰Elioenaj, Silletaj, Eliel;

²¹Adajasz, Berajasz, Szimrat – to synowie Szimejego.

²²A Jiszpan, Eber, Eliel;

²³Abdon, Zikri, Chanan;

²⁴Chananiasz, Elam i Antotiasz;

²⁵Jifdejasz i Penuel – to synowie Szaszaka.

²⁶A Szamszeraj, Szechariasz, Ataliasz;

²⁷Jaareszjasz, Eliasz i Zikri – to synowie Jerochama.

²⁸Ci byli naczelnikami rodów, przywódcami według swoich rodowodów, a zamieszkali w Jerozolimie.

²⁹W Gibeonie mieszkał ojciec Gibeona, a jego żona miała na imię Maaka.

³⁰Jego pierworodnym synem był Abdon, a następni to: Sur, Kisz, Baal, Nadab;

³¹Gedor, Achio i Zakir.

³²Miklot spłodził Szimeę. Oni także mieszkali ze swoimi braćmi w Jerozolimie, naprzeciw swoich braci.

³³Ner spłodził Kisza, a Kisz spłodził Saula, Saul zaś spłodził Jonatana, Malkiszuę, Abinadaba i Eszbaala.

³⁴Synem Jonatana był Meribbaal, Meribbaal zaś spłodził Micheasza.

³⁵Synowie Micheasza: Piton, Melek, Tarea i Achaz.

³⁶Achaz spłodził Jehoaddę, a Jehoadda spłodził Alemeta, Azmaweta i Zimriego, a Zimri spłodził Mosę;

³⁷Mosa spłodził Bineę, jego synem był Rafa, jego synem był Eleasa, jego synem był Asel.

³⁸Asel miał sześciu synów, a oto ich imiona: Azrikam, Bokru, Izmael, Szeariasz, Obadiasz i Chanan. Ci wszyscy byli synami Asela.

³⁹Synowie jego brata Eszeka: Ulam, jego pierworodny, Jeusz – drugi, Elifelet – trzeci;

⁴⁰Synowie Ulama byli dzielnymi wojownikami, sprawnymi łucznikami, a mieli wielu synów i wnuków, razem – stu pięćdziesięciu. Ci wszyscy pochodzili z synów Beniamina.

¹Tak wszyscy Izraelici byli spisani w rodowodach, a oto zostały one zapisane w księdze królów Izraela i Judy, a ci zostali uprowadzeni do Babilonu z powodu swego przestępstwa.

²Pierwszymi mieszkańcami, którzy weszli do swych posiadłości w swoich miastach, byli Izraelici, kapłani, Lewici i Netinici.

³W Jerozolimie mieszkali spośród synów Judy, Beniamina, Efraima i Manassesa:

⁴Utaj, syn Ammihuda, syna Omriego, syna Imriego, syna Baniego, z synów Peresa, syna Judy.

⁵Z Szilonitów: pierworodny Asajasz i jego synowie.

⁶Z synów Zeracha: Jeuel i ich braci, sześciuset dziewięćdziesięciu.

⁷Z synów Beniamina: Sallu, syn Meszullama, syna Hodawiasza, syna Hassenuy;

⁸I Jibnejasz, syn Jerochama, Ela, syn Uzziego, syna Mikriego, i Meszullam, syn Szefatiasza, syna Reuela, syna Jibniasza.

⁹Ich braci według rodowodów było dziewięćset pięćdziesięciu sześciu. Ci wszyscy byli naczelnikami rodów według domów swoich ojców.

¹⁰Z kapłanów: Jedajasz, Jehojarib, Jakin;

¹¹I Azariasz, syn Chilkiasza, syna Meszullama, syna Sadoka, syna Merajota, syna Achituba, przełożonego domu Bożego;

¹²I Adajasz, syn Jerochama, syna Paszchura, syna Malkiasza, i Maasaj, syn Adiela, syna Jachzery, syna Meszullama, syna Meszillemita, syna Immera;

¹³Ich braci, naczelników swoich rodów, było tysiąc siedmiuset sześćdziesięciu, ludzi zdolnych do pełnienia służby w domu Bożym.

¹⁴A z Lewitów: Szemejasz, syn Chaszuba, syna Azrikama, syna Chaszabiasza, z synów Merariego;

¹⁵I Bakbakar, Cheresz, Galal, Mattaniasz, syn Micheasza, syna Zikriego, syna Asafa;

¹⁶I Obadiasz, syn Szemajasza, syna Galala, syna Jedutuna, i Berechiasz, syn Asy, syna Elkany, który mieszkał we wsiach Netofatytów.

¹⁷A odźwierni: Szallum, Akkub, Talmon, Achiman i ich bracia. Szallum był ich zwierzchnikiem;

¹⁸Który aż dotąd stawał przy bramie królewskiej od wschodu. Ci byli odźwiernymi w obozach synów Lewiego.

¹⁹Szallum, syn Korego, syna Ebiazafa, syna Koracha, i jego bracia z domu jego ojca, Korachici, pełnili służbę, byli stróżami progów namiotu, a ich ojcowie byli stróżami wejścia do obozu PANA.

²⁰Pinchas, syn Eleazara, był niegdyś zwierzchnikiem nad nimi, a PAN był z nim.

²¹Zachariasz, syn Meszelemiasza, był odźwiernym przy wejściu do Namiotu Zgromadzenia.

²²Wszystkich wybranych na odźwiernych przy bramach było dwustu dwunastu. Byli oni policzeni według ich rodowodu w swoich osiedlach, a ustanowił ich Dawid i Samuel, widzący.

²³Oni więc i ich synowie czuwali nad bramami domu PANA, w domu namiotu, jako stróże.

²⁴Odźwierni znajdowali się z czterech stron: od wschodu, od zachodu, od północy i od południa.

²⁵Ich bracia zaś, mieszkający w swoich osiedlach, przychodzili co siódmy dzień, w swoich porach, aby być z nimi.

²⁶Czterej bowiem naczelni odźwierni pełnili stałą służbę. Byli to Lewici odpowiedzialni za komnaty i skarbiec domu Bożego;

²⁷I nocowali dokoła domu Bożego, gdyż do nich należała straż i obowiązek otwierania go każdego ranka.

²⁸Niektórzy z nich mieli pieczę nad naczyniami do służby, by je wnosić i wynosić w tej samej liczbie.

²⁹Inni spośród nich byli ustanowieni do opieki nad naczyniami i przyborami Miejsca Najświętszego – nad mąką pszenną, winem, oliwą, kadzidłem i wonnościami.

³⁰A niektórzy z synów kapłanów sporządzali olejki z wonności.

³¹Mattitiasz, spośród Lewitów, pierworodny Szalluma Korachity, był przełożonym nad tym, co przygotowane w patelniach.

³²Niektórzy ich bracia spośród synów Kehata byli ustanowieni do opieki nad chlebami pokładnymi, aby je przygotowywać w każdy szabat.

³³Ci byli śpiewakami, naczelnikami rodów Lewitów, którzy mieszkają w komnatach; byli wolni od innych zajęć, gdyż we dnie i w nocy zajmowali się tą służbą.

³⁴Byli oni naczelnikami rodów Lewitów, naczelnikami według swoich rodowodów, a mieszkali w Jerozolimie.

³⁵W Gibeonie mieszkał Jejel, ojciec Gibeona, a jego żona miała na imię Maaka;

³⁶A jego synem pierworodnym był Abdon, a następni to: Sur, Kisz, Baal, Neer, Nadab;

³⁷I Gedor, Achio, Zachariasz, i Miklot.

³⁸A Miklot spłodził Szimmeama. Tamci również mieszkali ze swoimi braćmi w Jerozolimie naprzeciw swoich braci.

³⁹Neer spłodził Kisza, a Kisz spłodził Saula, a Saul spłodził Jonatana, Malkiszuę, Abinadaba i Eszbaala.

⁴⁰Synem Jonatana był Meribbaal, a Meribbaal spłodził Micheasza.

⁴¹Synowie zaś Micheasza to: Piton, Melek, Tarea i Achaz.

⁴²Achaz spłodził Jarę, a Jara spłodził Alemeta, Azmaweta i Zimriego, a Zimri spłodził Mosę.

⁴³Mosa spłodził Bineę, a jego synem był Rafa, jego synem był Elasa, jego synem był Asel.

⁴⁴Asel miał sześciu synów, a oto ich imiona: Azrikam, Bokru, Izmael, Szeariasz, Obadiasz i Chanan. Ci byli synami Asela.

¹Gdy Filistyni walczyli z Izraelem, Izraelici uciekli przed nimi i padli zabici na górze Gilboa.

²I Filistyni ścigali Saula i jego synów, i zabili Jonatana, Abinadaba i Malkiszuę, synów Saula.

³A gdy rozgorzała bitwa przeciw Saulowi, łucznicy trafili w niego i został przez nich ciężko zraniony.

⁴Wtedy Saul powiedział do swego giermka: Dobądź swój miecz i przebij mnie nim, aby nie przyszli ci nieobrzezani i nie znęcali się nade mną. Ale jego giermek nie chciał tego zrobić, ponieważ bardzo się bał. Saul więc wziął miecz i sam rzucił się na niego.

⁵A gdy jego giermek zobaczył, że Saul umarł, rzucił się i on na swój miecz i umarł.

⁶Tak umarli Saul i jego trzej synowie, a cały jego dom zginął razem z nim.

⁷A gdy wszyscy Izraelici, którzy mieszkali w dolinie, zobaczyli, że Izraelici uciekli oraz że Saul i jego synowie umarli, opuścili swoje miasta i uciekli. Przyszli więc Filistyni i mieszkali w nich.

⁸Kiedy nazajutrz Filistyni przyszli, aby złupić zabitych, znaleźli Saula i jego synów poległych na górze Gilboa.

⁹Obdarli go więc z szat, wzięli jego głowę i zbroję i rozesłali po całej ziemi filistyńskiej, aby ogłosić radosną wieść swoim bożkom i swojemu ludowi.

¹⁰Jego zbroję położyli w domu swoich bogów, a jego głowę powiesili w świątyni Dagona.

¹¹Kiedy wszyscy mieszkańcy Jabesz-Gilead usłyszeli o wszystkim, co Filistyni uczynili Saulowi;

¹²Powstali wszyscy waleczni mężczyźni, wzięli ciało Saula oraz ciała jego synów, przynieśli je do Jabesz i pogrzebali ich kości pod dębem w Jabesz. Potem pościli przez siedem dni.

¹³Tak umarł Saul z powodu swojego przestępstwa, które popełnił przeciwko PANU i przeciwko słowu PANA, którego nie przestrzegał, oraz za to, że szukał rady czarownika;

¹⁴A nie radził się PANA. PAN zabił go więc i przeniósł królestwo na Dawida, syna Jessego.

¹Wtedy cały Izrael zebrał się przy Dawidzie w Hebronie, mówiąc: Oto jesteśmy twoją kością i twoim ciałem.

²Już przedtem, gdy jeszcze Saul był królem, wyprowadzałeś i wprowadzałeś Izraela. I PAN, twój Bóg, powiedział ci: Ty będziesz pasł mój lud Izraela i ty będziesz wodzem nad moim ludem, Izraelem.

³Przyszli więc wszyscy starsi Izraela do króla do Hebronu i Dawid zawarł z nimi przymierze w Hebronie przed PANEM. Namaścili Dawida na króla nad Izraelem zgodnie ze słowem PANA, które wypowiedział przez Samuela.

⁴I Dawid wyruszył wraz z całym Izraelem do Jerozolimy, to jest Jebus; mieszkańcami tej ziemi byli Jebusyci.

⁵Wtedy mieszkańcy Jebus powiedzieli do Dawida: Nie wejdziesz tutaj. Dawid jednak zdobył twierdzę Syjon, to jest miasto Dawida.

⁶Potem Dawid powiedział: Kto pierwszy pokona Jebusytów, będzie wodzem i naczelnikiem. Wystąpił więc jako pierwszy Joab, syn Serui, i został wodzem.

⁷I Dawid zamieszkał w twierdzy, dlatego nazwano ją miastem Dawida.

⁸Rozbudował miasto wokoło, od Millo, a Joab odbudował resztę miasta.

⁹A Dawid stawał się coraz potężniejszy, ponieważ PAN zastępów był z nim.

¹⁰Oto naczelnicy spośród dzielnych wojowników, których miał Dawid i którzy dzielnie starali się z nim o jego królestwo wraz z całym Izraelem, aby uczynić go królem zgodnie ze słowem PANA o Izraelu.

¹¹A oto spis dzielnych wojowników, których miał Dawid: Jaszobeam, syn Chakmoniego, naczelnik dowódców. On to podniósł swoją włócznię przeciw trzystu i pobił ich za jednym razem.

¹²Po nim Eleazar, syn Dodo, Achochita, jeden spośród trzech dzielnych.

¹³Był on z Dawidem w Pas-Dammim, gdzie Filistyni zebrali się do walki. Było tam pole pełne jęczmienia, a lud uciekał przed Filistynami.

¹⁴I stanęli na środku tego pola, obronili je i pobili Filistynów. Tak dokonał PAN wielkiego wybawienia.

¹⁵A trzej spośród trzydziestu dowódców zeszli po skale do Dawida, do jaskini Adullam, podczas gdy wojsko Filistynów obozowało w dolinie Rafaim.

¹⁶Dawid bowiem przebywał w tym czasie w miejscu obronnym, a załoga Filistynów znajdowała się wtedy w Betlejem.

¹⁷Dawid poczuł wówczas pragnienie i powiedział: Oby ktoś dał mi się napić wody ze studni w Betlejem, która jest przy bramie!

¹⁸Wtedy ci trzej przebili się przez wojsko Filistynów i zaczerpnęli wody ze studni w Betlejem, która jest przy bramie. Zabrali ją i przynieśli do Dawida. Dawid jednak nie chciał jej pić, ale wylał ją na ofiarę dla PANA.

¹⁹I powiedział: Niech PAN mnie strzeże od tego, abym miał to uczynić. Czy mam pić krew tych ludzi, którzy narażali swoje życie? Przynieśli bowiem wodę z narażeniem swego życia. I nie chciał jej pić. Tych dzieł dokonali ci trzej najdzielniejsi.

²⁰A Abiszaj, brat Joaba, stał na czele tych trzech. On to podniósł swoją włócznię przeciw trzystu i pobił ich, i miał sławę wśród tych trzech.

²¹Wśród tych trzech był on sławniejszy od pozostałych dwóch i był ich dowódcą. Nie dorównał jednak tamtym trzem.

²²Benajasz, syn Jehojady, syn walecznego męża z Kabseela, który dokonał wielu czynów, zabił dwóch wojowników z Moabu. On też zszedł do jamy i zabił lwa w śnieżnym dniu.

²³Zabił również Egipcjanina, człowieka o wzroście pięciu łokci. Egipcjanin miał w ręku włócznię, grubą jak wał tkacki. On zaś zszedł do niego z kijem, wyrwał włócznię z ręki Egipcjanina i zabił go jego własną włócznią.

²⁴Tego dokonał Benajasz, syn Jehojady, i miał sławę wśród tych trzech dzielnych.

²⁵Wśród trzydziestu był on sławny, ale nie dorównał tamtym trzem. I Dawid postawił go na czele swojej straży przybocznej.

²⁶Dzielnymi wojownikami wojska byli: Asahel, brat Joaba, Elchanan, syn Dodo z Betlejem;

²⁷Szammot z Harodi, Cheles Pelonita;

²⁸Ira, syn Ikkesza, Tekoitczyk, Abiezer Anatotczyk;

²⁹Sibbekaj Chuszatyta, Ilaj Achochita;

³⁰Maharaj Netofatyta, Cheled, syn Baany, Netofatyta;

³¹Itaj, syn Ribaja, z Gibea synów Beniamina, Benajasz Piratończyk;

³²Churaj z potoków Gaasz, Abiel Arbatczyk;

³³Azmawet Bacharumczyk, Eliachba Szaalbończyk;

³⁴Synowie Chaszema Gisończyka, Jonatan, syn Szagiego, Hararyta;

³⁵Achiam, syn Sakara, Hararyta, Elifal, syn Ura;

³⁶Chefer Mekeratyta, Achiasz Pelonita;

³⁷Chesro Karmelita, Naaraj, syn Ezbaja;

³⁸Joel, brat Natana, Mibchar, syn Hagriego;

³⁹Selek Ammonita, Nacharaj Berotczyk, giermek Joaba, syna Serui;

⁴⁰Ira Jitryta, Gareb Jitryta;

⁴¹Uriasz Chetyta, Zabad, syn Achlaja;

⁴²Adina, syn Szizy, Rubenita, naczelnik Rubenitów, a wraz z nim trzydziestu;

⁴³Chanan, syn Maaki, Joszafat Mitnita;

⁴⁴Uziasz Aszteratczyk, Szama i Jejel, synowie Chotamy Aroerczyka;

⁴⁵Jediael, syn Szimriego, i jego brat Jocha, Tizyta;

⁴⁶Eliel Machawita, Jeribaj i Joszawiasz, synowie Elnaama, Jitma Moabita;

⁴⁷Eliel, Obed i Jaasiel Mezobata.

¹Oto ci, którzy przyszli do Dawida w Siklag, gdy ukrywał się przed Saulem, synem Kisza. Należeli oni do dzielnych wojowników, którzy wspierali go w walce.

²Byli uzbrojeni w łuki i potrafili prawą i lewą ręką miotać kamieniami i strzelać z łuku, a wywodzili się z braci Saula, z Beniamina.

³Naczelnikiem był Achiezer, potem Joasz, synowie Szemajasza Gibeatczyka, Jezjel i Pelet, synowie Azmaweta, Beraka i Jehu Anatotczyk;

⁴I Jiszmaja Gibeonita, dzielny wojownik spośród trzydziestu i dowodzący trzydziestoma, Jeremiasz, Jachaziel, Jochanan i Jozabad Gederatyta;

⁵Eluzaj, Jerimot, Bealiasz, Szemariasz i Szefatiasz Charufita;

⁶Elkana, Jiszijasz, Azareel, Joezer i Jaszobam – Korachici;

⁷Joela i Zebadiasz, synowie Jerochama z Gedoru.

⁸Z pokolenia Gada w warowni na pustyni do Dawida przyłączyli się dzielni wojownicy, żołnierze sprawni w boju, noszący tarczę i dzidę, ich twarze były jak twarze lwów, a byli zwinni jak sarny w górach;

⁹Ezer pierwszy, Obadiasz drugi, Eliab trzeci;

¹⁰Miszmanna czwarty, Jeremiasz piąty;

¹¹Attaj szósty, Eliel siódmy;

¹²Jochanan ósmy, Elzabad dziewiąty;

¹³Jeremiasz dziesiąty, Makbanaj jedenasty.

¹⁴Wywodzili się oni z synów Gada, dowódcy wojska: najmniejszy był nad stu, a największy – nad tysiącem.

¹⁵To są ci, którzy przeszli przez Jordan w pierwszym miesiącu, kiedy wylał na wszystkie brzegi, i zmusili do ucieczki wszystkich mieszkańców dolin na wschód i na zachód.

¹⁶Do warowni do Dawida przyszli także niektórzy z synów Beniamina i Judy.

¹⁷I Dawid wyszedł naprzeciw nich, i odpowiedział: Jeśli przyszliście do mnie w pokoju, aby mi pomóc, moje serce połączy się z wami. Lecz jeśli przyszliście, aby mnie wydać moim wrogom, choć moje ręce są wolne od nieprawości, niech wejrzy w to Bóg naszych ojców i niech osądzi.

¹⁸Wtedy Duch ogarnął Amasaja, naczelnika dowódców, i powiedział: Jesteśmy twoi, Dawidzie, i jesteśmy z tobą, synu Jessego. Pokój, pokój tobie i pokój twoim pomocnikom! Gdyż tobie pomaga twój Bóg. Dawid więc przyjął ich i ustanowił dowódcami oddziałów.

¹⁹Z pokolenia Manassesa niektórzy przyłączyli się do Dawida, gdy wyruszył z Filistynami na wojnę przeciwko Saulowi. Lecz nie pomogli im, gdyż książęta Filistynów po naradzie odesłali go, mówiąc: Ten za cenę naszych głów wróci do swego pana Saula.

²⁰Gdy szedł do Siklag, przyłączyli się do niego z Manassesa: Adnach, Jozabad, Jediael, Mikael, Jozabad, Elihu i Silletaj, dowódcy nad tysiącami w pokoleniu Manassesa.

²¹Oni to pomogli Dawidowi przeciw bandzie, bo byli wszyscy dzielnymi wojownikami i dowódcami wojska.

²²W tym czasie dzień za dniem ludzie przybywali do Dawida, aby mu pomagać, aż powstało wielkie wojsko jak wojsko Boże.

²³A oto liczba oddziałów gotowych do boju, które przyszły do Dawida w Hebronie, aby przenieść na niego królestwo Saula zgodnie ze słowem PANA.

²⁴Z synów Judy, noszących tarczę i włócznię, sześć tysięcy ośmiuset uzbrojonych do boju.

²⁵Z synów Symeona, dzielnych wojowników na wojnę, siedem tysięcy stu.

²⁶Z synów Lewiego cztery tysiące sześciuset.

²⁷Także Jehojada, przywódca synów Aarona, a z nim trzy tysiące siedmiuset.

²⁸I Sadok, młody, dzielny wojownik wraz z domem swego ojca – dwudziestu dwóch dowódców.

²⁹Z synów Beniamina, braci Saula, trzy tysiące. Dotąd bowiem większość z nich pozostawała w służbie domu Saula.

³⁰Z synów Efraima dwadzieścia tysięcy ośmiuset dzielnych wojowników, ludzi sławnych w domach swych ojców.

³¹Z połowy pokolenia Manassesa osiemnaście tysięcy, którzy imiennie zostali wyznaczeni, aby przyjść i ustanowić Dawida królem.

³²Z synów Issachara, umiejących rozpoznać czasy, tak że wiedzieli, co Izrael ma czynić – dwustu naczelników, a wszyscy ich bracia stawali na ich rozkazy.

³³Z pokolenia Zebulona tych, którzy wychodzili na wojnę, wyćwiczonych w walce wszelką bronią wojenną – pięćdziesiąt tysięcy stających w szyku bojowym i niemających dwoistego serca.

³⁴Z pokolenia Neftalego – tysiąc dowódców, a z nimi trzydzieści siedem tysięcy uzbrojonych w tarcze i włócznie.

³⁵Z pokolenia Dana gotowych do boju było dwadzieścia osiem tysięcy sześciuset mężczyzn.

³⁶Z pokolenia Aszera tych, którzy wychodzili na wojnę, wyćwiczonych w walce – czterdzieści tysięcy.

³⁷Z drugiej strony Jordanu z pokolenia Rubena i Gada oraz z połowy pokolenia Manassesa w pełnym uzbrojeniu wojennym – sto dwadzieścia tysięcy mężczyzn.

³⁸Ci wszyscy wojownicy, którzy stawali w szyku bojowym, całym sercem przyszli do Hebronu, aby ustanowić Dawida królem nad całym Izraelem. Również i cała reszta Izraela była jednomyślna w tym, aby ustanowić Dawida królem.

³⁹I byli tam z Dawidem przez trzy dni, jedząc i pijąc, gdyż ich bracia przygotowali to dla nich.

⁴⁰Również ci, którzy byli w ich pobliżu, aż po Issachara i Zebulona, i Neftalego, przynosili żywność na osłach, na wielbłądach, na mułach i na wołach: potrawy, mąkę, figi, rodzynki, wino, oliwę oraz woły i owce w wielkiej ilości, bo zapanowała radość w Izraelu.

¹A Dawid odbył naradę z tysiącznikami i setnikami oraz ze wszystkimi dowódcami.

²Potem Dawid powiedział do całego zgromadzenia Izraela: Jeśli wam się to podoba i jeśli jest to od PANA, naszego Boga, roześlijmy wiadomość wszędzie do naszych braci, którzy pozostali we wszystkich krainach Izraela, a także do kapłanów i Lewitów – po miastach i ich pastwiskach – i niech się zgromadzą u nas;

³Abyśmy sprowadzili do nas arkę naszego Boga. Nie pytaliśmy bowiem o nią za czasów Saula.

⁴I całe zgromadzenie powiedziało, aby tak czynić, bo ta rzecz podobała się całemu ludowi.

⁵Dawid więc zebrał cały Izrael od egipskiego Szichoru aż do wejścia do Chamat, aby sprowadzić arkę Boga z Kiriat-Jearim.

⁶Dawid wyruszył wraz z całym Izraelem do Baali, w Kiriat-Jearim, które znajduje się w Judzie, aby sprowadzić stamtąd arkę PANA Boga zasiadającego nad cherubinami, gdzie wzywane jest jego imię.

⁷I wywieźli arkę Boga na nowym wozie z domu Abinadaba, a Uzza i Achio prowadzili wóz.

⁸Dawid zaś i cały Izrael grali przed Bogiem ze wszystkich sił, śpiewając przy dźwiękach harf, cytr, bębnów, cymbałów i trąb.

⁹A gdy przyszli na klepisko Kidona, Uzza wyciągnął rękę, aby przytrzymać arkę, bo woły się potknęły.

¹⁰I zapłonął gniew PANA przeciwko Uzzie i PAN go zabił, dlatego że wyciągnął rękę do arki. I umarł tam przed Bogiem.

¹¹I Dawid był wielce niezadowolony, że PAN tak srogo poraził Uzzę, dlatego nazwał to miejsce Peres-Uzza i tak jest nazywane do dziś.

¹²I Dawid zląkł się Boga tego dnia, i powiedział: Jak mam wprowadzić do siebie arkę Boga?

¹³Dlatego Dawid nie wprowadził arki do siebie, do miasta Dawida, lecz wprowadził ją do domu Obed-Edoma Gittyty.

¹⁴I arka Boga pozostała z domownikami Obed-Edoma w jego domu przez trzy miesiące. A PAN błogosławił domowi Obed-Edoma i wszystkiemu, co miał.

¹Potem Hiram, król Tyru, wysłał posłów do Dawida wraz z drewnem cedrowym, murarzami i cieślami, aby mu zbudowali dom.

²I Dawid poznał, że PAN potwierdził jego królowanie nad Izraelem, gdyż wywyższył jego królestwo ze względu na swój lud Izraela.

³Dawid pojął więcej żon w Jerozolimie i spłodził więcej synów i córek.

⁴A oto imiona tych, którzy mu się urodzili w Jerozolimie: Szammua, Szobab, Natan, Salomon;

⁵Jibchar, Eliszua, Elpalet;

⁶Noga, Nefeg, Jafia;

⁷Eliszama, Beeliada i Elifelet.

⁸Kiedy Filistyni usłyszeli, że Dawid został namaszczony na króla nad całym Izraelem, wszyscy Filistyni wyruszyli, aby go szukać. Gdy Dawid usłyszał o tym, wyszedł naprzeciw nich.

⁹Filistyni przybyli i rozciągnęli się w dolinie Refaim.

¹⁰I Dawid radził się Boga, mówiąc: Czy mam wyruszyć przeciw Filistynom i czy wydasz ich w moje ręce? PAN mu odpowiedział: Wyruszaj, a wydam ich w twoje ręce.

¹¹A gdy przybyli do Baal-Perasim, tam Dawid ich pobił. Wtedy Dawid powiedział: Bóg rozerwał moich wrogów przez moją rękę, jak rozrywają się wody. Dlatego nazwał to miejsce Baal-Perasim.

¹²I porzucili tam swoje bożki, a Dawid rozkazał spalić je ogniem.

¹³Lecz Filistyni znowu rozciągnęli się w dolinie.

¹⁴Dawid więc ponownie radził się Boga, a Bóg mu odpowiedział: Nie ruszaj na nich, ale odwróć się od nich, abyś natarł na nich od strony drzew morwowych.

¹⁵A gdy usłyszysz odgłos kroków wśród wierzchołków drzew morwowych, wtedy wyruszysz do bitwy, gdyż Bóg wyruszył przed tobą, aby pobić wojska Filistynów.

¹⁶I Dawid uczynił tak, jak mu rozkazał Bóg, i pobili wojska Filistynów od Gibeonu aż do Gezer.

¹⁷I w ten sposób rozsławiło się imię Dawida na wszystkich ziemiach, a PAN sprawił, że bały się go wszystkie narody.

¹A gdy Dawid zbudował sobie domy w mieście Dawida, przygotował miejsce dla arki Boga i rozbił jej namiot.

²Wtedy Dawid powiedział: Nie wolno nikomu nosić arki Boga oprócz Lewitów. Ich bowiem wybrał PAN, aby nosili arkę Boga i aby służyli mu na wieki.

³Dawid więc zebrał całego Izraela w Jerozolimie, aby przenieść arkę PANA na miejsce, które dla niej przygotował.

⁴Zgromadził też Dawid synów Aarona i Lewitów:

⁵Z synów Kehata: Uriela naczelnika i jego braci – stu dwudziestu;

⁶Z synów Merariego: Asajasza naczelnika i jego braci – dwustu dwudziestu;

⁷Z synów Gerszoma: Joela naczelnika i jego braci – stu trzydziestu;

⁸Z synów Elisafana: Szemajasza naczelnika i jego braci – dwustu;

⁹Z synów Chebrona: Eliela naczelnika i jego braci – osiemdziesięciu;

¹⁰Z synów Uzziela: Amminadaba naczelnika i jego braci – stu dwunastu.

¹¹Wtedy Dawid wezwał kapłanów Sadoka i Abiatara oraz Lewitów: Uriela, Asajasza, Joela, Szemajasza, Eliela i Amminadaba;

¹²I powiedział do nich: Jesteście naczelnikami rodów lewickich. Poświęćcie się wy i wasi bracia, abyście mogli przenieść arkę PANA, Boga Izraela, na miejsce, które dla niej przygotowałem.

¹³Ponieważ za pierwszym razem tego nie uczyniliście, PAN, nasz Bóg, zesłał na nas nieszczęście, bo nie szukaliśmy go tak, jak należy.

¹⁴Poświęcili się więc kapłani i Lewici, aby przenieść arkę PANA, Boga Izraela.

¹⁵Synowie Lewitów nieśli arkę Boga, jak rozkazał Mojżesz według słowa PANA, na swoich ramionach na drążkach, które przy niej były.

¹⁶Potem Dawid rozkazał naczelnikom Lewitów, aby ustanowili swoich braci śpiewakami przy instrumentach muzycznych: cytrach, harfach i cymbałach, aby rozbrzmiewał donośny głos pełen radości.

¹⁷Lewici ustanowili Hemana, syna Joela, a z jego braci – Asafa, syna Berechiasza, a z synów Merariego, ich braci – Etana, syna Kuszajasza;

¹⁸A z nimi braci ich drugiego stopnia: Zachariasza, Bena, Jaaziela, Szemiramota, Jechiela, Unniego, Eliaba, Benajasza, Maasejasza, Mattitiasza, Elifela, Miknejasza, Obed-Edoma i Jejela – odźwiernych.

¹⁹A śpiewacy Heman, Asaf i Etan grali głośno na cymbałach z brązu.

²⁰Zachariasz, Jaziel, Szemiramot, Jechiel, Unni, Elijab, Maasejasz i Benajasz grali na cytrach na Alamot.

²¹A Mattitiasz, Elifel, Miknejasz, Obed-Edom, Jejel i Azaziasz grali na harfach na Seminit i prowadzili śpiew.

²²A Kenaniasz, naczelnik Lewitów, odpowiadał za pieśni. Kierował śpiewaniem, bo był uzdolniony.

²³Berekiasz i Elkana byli odźwiernymi przy arce.

²⁴A kapłani: Szebaniasz, Joszafat, Netaneel, Amasaj, Zachariasz, Benajasz i Eliezer grali na trąbach przed arką Boga, a Obed-Edom i Jechiasz byli odźwiernymi przy arce.

²⁵Tak więc Dawid, starsi Izraela i tysiącznicy wyruszyli, aby z radością przenieść arkę przymierza PANA z domu Obed-Edoma.

²⁶I kiedy Bóg wspomógł Lewitów niosących arkę przymierza PANA, złożyli w ofierze siedem wołów i siedem baranów.

²⁷A Dawid był ubrany w szatę z bisioru, podobnie jak wszyscy Lewici, którzy nieśli arkę, śpiewacy i Kenaniasz, kierujący śpiewem. Dawid miał także na sobie lniany efod.

²⁸I w ten sposób cały Izrael prowadził arkę przymierza PANA wśród radosnych okrzyków, przy dźwięku kornetu, trąb i cymbałów, grając na cytrach i harfach.

²⁹I kiedy arka przymierza PANA wchodziła do miasta Dawida, Mikal, córka Saula, wyglądała przez okno i zobaczyła króla Dawida tańczącego i grającego. I wzgardziła nim w swoim sercu.

¹A gdy przynieśli arkę Boga i umieścili ją pośrodku namiotu wzniesionego przez Dawida, złożyli całopalenia i ofiary pojednawcze przed Bogiem.

²A gdy Dawid skończył składanie całopaleń i ofiar pojednawczych, błogosławił lud w imię PANA.

³I rozdał wszystkim Izraelitom, tak mężczyźnie, jak i kobiecie, po bochenku chleba i po kawałku mięsa oraz po bukłaku wina.

⁴Ustanowił też niektórych Lewitów sługami przed arką PANA, aby wspominali i chwalili go, i dziękowali PANU, Bogu Izraela:

⁵Asafa, naczelnika, a po nim Zachariasza, Jejela, Szemiramota, Jechiela, Mattitiasza, Eliaba, Benajasza i Obed-Edoma: Jejela do gry na instrumentach: cytrach i harfach, a Asafa – na cymbałach;

⁶A kapłanów Benajasza i Jachaziela, aby stali nieustannie z trąbami przed arką przymierza Boga.

⁷Wtedy w tym dniu Dawid postanowił po raz pierwszy, aby Asaf i jego bracia chwalili PANA tym psalmem:

⁸Wysławiajcie PANA, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie między narodami sprawy jego.

⁹Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach.

¹⁰Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się raduje serce szukających PANA.

¹¹Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza.

¹²Przypominajcie sobie dzieła, które czynił, jego cuda i wyroki jego ust.

¹³Wy, potomkowie Izraela, jego sługi; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy!

¹⁴On jest PANEM, naszym Bogiem, jego sądy na całej ziemi.

¹⁵Pamiętajcie zawsze o jego przymierzu, o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń;

¹⁶O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi.

¹⁷Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, jako wieczne przymierze dla Izraela;

¹⁸Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa;

¹⁹Kiedy było was niewielu, byliście nieliczni i obcy w niej.

²⁰I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu;

²¹Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc;

²²Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.

²³Śpiewaj PANU, cała ziemio, opowiadajcie dzień po dniu o jego zbawieniu.

²⁴Głoście wśród narodów jego chwałę, pośród wszystkich ludów – jego cudowne dzieła;

²⁵Wielki bowiem jest PAN i godny wszelkiej chwały, straszliwszy nad wszystkich bogów;

²⁶Gdyż wszyscy bogowie narodów są bożkami, a PAN uczynił niebiosa.

²⁷Chwała i cześć przed nim, moc i radość w jego przybytku.

²⁸Oddajcie PANU, rodziny narodów, oddajcie PANU chwałę i moc.

²⁹Oddajcie PANU chwałę jego imienia. Przynoście dary i przychodźcie przed jego oblicze. Oddajcie PANU pokłon w ozdobie świętości.

³⁰Zadrżyj przed nim, cała ziemio. Świat będzie utwierdzony, aby się nie poruszył.

³¹Niech się weselą niebiosa i niech się raduje ziemia, niech mówią wśród narodów: PAN króluje!

³²Niech zaszumi morze i to, co je napełnia, niech radują się pola i wszystko, co jest na nich.

³³Wtedy radośnie wykrzykną leśne drzewa przed PANEM, bo idzie, aby sądzić ziemię.

³⁴Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.

³⁵I mówcie: Zbaw nas, BOŻE naszego zbawienia, i zgromadź nas, i wybaw nas od pogan, abyśmy wielbili twoje święte imię i chlubili się twoją chwałą.

³⁶Błogosławiony PAN, Bóg Izraela, na wieki wieków. I cały lud powiedział: Amen i chwalił PANA.

³⁷I Dawid zostawił tam przed arką przymierza PANA Asafa i jego braci, aby nieustannie pełnili służbę przed arką, według potrzeby każdego dnia;

³⁸Także Obed-Edoma i ich braci, sześćdziesięciu ośmiu; a Obed-Edoma, syna Jedutuna, i Chosę uczynił odźwiernymi.

³⁹Kapłana Sadoka i jego braci kapłanów pozostawił przed przybytkiem PANA na wyżynie w Gibeonie;

⁴⁰Aby składali PANU nieustannie, rano i wieczorem, całopalenia na ołtarzu całopaleń, zgodnie ze wszystkim, co jest napisane w Prawie PANA, które nadał on Izraelowi;

⁴¹A z nimi pozostawił Hemana i Jedutuna oraz resztę wybranych, imiennie wyznaczonych, aby chwalili PANA, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.

⁴²I u nich, u Hemana i Jedutuna, pozostawił trąby i cymbały dla grających na tych i na innych instrumentach muzycznych dla Boga. Synowie zaś Jedutuna byli odźwiernymi.

⁴³Potem cały lud się rozszedł, każdy do swego domu. Dawid też wrócił, aby błogosławić swojemu domowi.

¹Kiedy Dawid zamieszkał w swoim domu, powiedział do proroka Natana: Oto mieszkam w domu cedrowym, a arka przymierza PANA pod zasłonami.

²Natan powiedział do Dawida: Uczyń wszystko, co jest w twoim sercu, gdyż Bóg jest z tobą.

³Lecz tej samej nocy doszło do Natana słowo Boże, mówiące:

⁴Idź i powiedz mojemu słudze Dawidowi: Tak mówi PAN: Nie ty zbudujesz mi dom, w którym zamieszkam.

⁵Nie mieszkałem bowiem w żadnym domu od dnia, w którym wyprowadziłem synów Izraela, aż do dziś, ale przechodziłem z namiotu do namiotu i z przybytku do przybytku.

⁶Wszędzie, gdziekolwiek chodziłem z całym Izraelem, czy powiedziałem do któregoś z sędziów Izraela, którym nakazałem paść mój lud: Dlaczego nie zbudowaliście mi domu cedrowego?

⁷Teraz więc tak powiesz mojemu słudze Dawidowi: Tak mówi PAN zastępów: Ja wziąłem ciebie z owczarni od chodzenia za trzodą, abyś był dowódcą nad moim ludem Izraelem.

⁸I byłem z tobą wszędzie, dokądkolwiek chodziłeś, wytraciłem przed tobą wszystkich twoich wrogów i uczyniłem twoje imię jak imię wielkich ludzi, którzy są na ziemi.

⁹Ustanowię miejsce dla swego ludu Izraela i zasadzę go tam, i będzie mieszkał na swoim miejscu, i nie poruszy się więcej ani już nie będą go gnębić synowie nieprawości jak dawniej;

¹⁰Od czasu, kiedy ustanowiłem sędziów nad swoim ludem Izraela, i ujarzmię wszystkich twoich wrogów. Oznajmiam ci też, że PAN zbuduje ci dom.

¹¹Gdy się wypełnią twoje dni i będziesz musiał odejść do swoich ojców, wzbudzę po tobie twego potomka, który będzie spośród twoich synów, i utwierdzę jego królestwo.

¹²On zbuduje mi dom i utwierdzę jego tron na wieki.

¹³Ja będę mu ojcem, a on będzie mi synem. Nie cofnę od niego swojego miłosierdzia, jak je cofnąłem od tego, który był przed tobą.

¹⁴Ustanowię go w moim domu i w moim królestwie na wieki, jego tron będzie utwierdzony na wieki.

¹⁵Zgodnie z tymi wszystkimi słowami i zgodnie z całym tym widzeniem, tak mówił Natan do Dawida.

¹⁶Przyszedł więc król Dawid, usiadł przed PANEM i powiedział: Kim ja jestem, PANIE Boże, i czym jest mój dom, że doprowadziłeś mnie dotąd?

¹⁷Lecz i to było jeszcze mało w twoich oczach, Boże, gdyż złożyłeś też obietnicę o domu swego sługi na daleką przyszłość i wejrzałeś na mnie jak na człowieka wysokiego stanu, PANIE Boże.

¹⁸Co więcej może ci powiedzieć Dawid za taką chwałę okazaną twemu słudze? Ty bowiem znasz swego sługę.

¹⁹PANIE, przez wzgląd na swego sługę i według swego serca uczyniłeś te wszystkie wielkie rzeczy, dając poznać te wszystkie wspaniałe sprawy.

²⁰PANIE, nie ma nikogo podobnego do ciebie i nie ma Boga oprócz ciebie według wszystkiego, co słyszeliśmy na własne uszy.

²¹I czy jest taki naród na ziemi, jak twój lud Izrael, dla którego Bóg wyruszył, aby go sobie wykupić jako swój lud, a przez to uczynić swoje imię wielkim i straszliwym, wypędzając narody przed swoim ludem, który wykupiłeś z Egiptu?

²²Uczyniłeś bowiem twój lud Izraela swoim ludem na wieki i ty, PANIE, stałeś się jego Bogiem.

²³Teraz więc, PANIE, niech słowo, które wypowiedziałeś o swoim słudze i o jego domu, będzie utwierdzone na wieki i uczyń, jak powiedziałeś.

²⁴Niech stanie się tak, aby twoje imię było uwielbione na wieki, aby mówiono: PAN zastępów, Bóg Izraela, jest Bogiem nad Izraelem; niech dom Dawida, twego sługi, będzie utwierdzony przed tobą.

²⁵Ty bowiem, mój Boże, objawiłeś swemu słudze, że zbudujesz mu dom. Dlatego twój sługa ośmielił się modlić przed tobą.

²⁶A teraz, PANIE, ty jesteś Bogiem i obiecałeś takie dobro swemu słudze.

²⁷Racz więc błogosławić dom swego sługi, aby trwał na wieki przed tobą. Co bowiem ty, PANIE, błogosławisz, będzie błogosławione na wieki.

¹Po tych wydarzeniach Dawid pobił Filistynów, ujarzmił ich i zabrał z ich rąk Gat i jego wioski.

²Pobił też Moab i Moabici stali się sługami Dawida składającymi daninę.

³Dawid pobił też Hadadezera, króla Soby w Chamat, gdy ten wyprawił się, aby rozciągnąć swoją władzę nad rzeką Eufrat.

⁴Dawid zabrał mu wtedy tysiąc rydwanów, siedem tysięcy jeźdźców i dwadzieścia tysięcy pieszych. I popodcinał Dawid ścięgna wszystkich koniom zaprzęgowym, zostawiając z nich tylko tyle, ile potrzeba do stu rydwanów.

⁵Kiedy Syryjczycy z Damaszku przybyli na pomoc Hadadezerowi, królowi Soby, Dawid pobił spośród nich dwadzieścia dwa tysiące ludzi.

⁶Potem Dawid umieścił załogi w Syrii damasceńskiej, a Syryjczycy stali się sługami Dawida składającymi daninę. Tak PAN zachowywał Dawida, dokądkolwiek ten się udał.

⁷Dawid zabrał też złote tarcze, które mieli słudzy Hadadezera, i przyniósł je do Jerozolimy.

⁸Również z Tibchat i Kun, miast Hadadezera, Dawid zabrał bardzo dużo brązu, z którego Salomon wykonał morze brązowe, słupy i naczynia brązowe.

⁹A gdy usłyszał Tou, król Chamatu, że Dawid pobił całe wojsko Hadadezera, króla Soby;

¹⁰Posłał swego syna Hadorama do króla Dawida, aby go pozdrowił w pokoju i aby mu powinszował tego, że walczył z Hadadezerem i pokonał go – Hadadezer bowiem prowadził wojnę z Tou – i Hadoram przyniósł ze sobą wszelkiego rodzaju naczynia złote, srebrne i brązowe.

¹¹Również i je król Dawid poświęcił PANU wraz ze srebrem i złotem, które pobrał od wszystkich narodów: od Edomu, od Moabu, od synów Ammona, od Filistynów i od Amaleka.

¹²I Abiszaj, syn Serui, pobił w Dolinie Soli osiemnaście tysięcy Edomitów.

¹³I umieścił w Edomie załogi, a wszyscy Edomici stali się sługami Dawida. Tak PAN zachowywał Dawida, dokądkolwiek ten się udał.

¹⁴Dawid więc królował nad całym Izraelem i sprawował sąd nad całym swym ludem, i wymierzał mu sprawiedliwość.

¹⁵Joab, syn Serui, był postawiony nad wojskiem, a Jehoszafat, syn Achiluda, był kronikarzem.

¹⁶Sadok, syn Achituba, i Abimelek, syn Abiatara, byli kapłanami, a Szawsza był pisarzem.

¹⁷Benajasz, syn Jehojady, był postawiony nad Keretytami i Peletytami, a synowie Dawida byli pierwszymi przy królu.

¹Potem umarł Nachasz, król synów Ammona, a jego syn królował w jego miejsce.

²Wtedy Dawid powiedział: Okażę życzliwość Chanunowi, synowi Nachasza, bo jego ojciec mnie okazał życzliwość. I Dawid wysłał posłańców, aby go pocieszyć po stracie jego ojca. Przyszli więc słudzy Dawida do ziemi synów Ammona, do Chanuna, aby go pocieszyć.

³Lecz książęta synów Ammona powiedzieli do Chanuna: Czy myślisz, że Dawid chce uczcić twego ojca i dlatego przysłał do ciebie pocieszycieli? Czy nie po to raczej przyszli jego słudzy do ciebie, aby przypatrzyć się tej ziemi, przeszpiegować ją i zburzyć?

⁴Chanun wziął więc sługi Dawida, ogolił ich, obciął ich szaty do połowy, aż do pośladków, i odesłał ich.

⁵Wtedy niektórzy poszli i donieśli Dawidowi o tych ludziach. I wysłał posłów naprzeciw nich, ponieważ ci mężczyźni byli bardzo znieważeni. Król powiedział im: Zostańcie w Jerychu, aż wam brody odrosną, a potem wróćcie.

⁶Gdy synowie Ammona spostrzegli, że obrzydli Dawidowi, Chanun i synowie Ammona posłali tysiąc talentów srebra, aby sobie wynająć za te pieniądze rydwany i jeźdźców z Mezopotamii, z Syrii-Maaka i z Soby.

⁷I najęli sobie za te pieniądze trzydzieści dwa tysiące rydwanów oraz króla Maaki wraz z jego ludem. Przybyli i rozbili obóz naprzeciw Medeby, a synowie Ammona zebrali się ze swoich miast i ustawili się do bitwy.

⁸A gdy Dawid usłyszał o tym, wysłał Joaba z całym zastępem dzielnych wojowników.

⁹Ruszyli więc synowie Ammona i ustawili się w szyku bojowym przed bramą miejską. Królowie zaś, którzy przybyli na pomoc, stanęli osobno w polu.

¹⁰Gdy Joab zobaczył, że wojsko szykuje walkę przeciwko niemu z przodu i z tyłu, wybrał mężczyzn spośród wszystkich wyborowych wojowników w Izraelu i ustawił ich w szyku bojowym przeciw Syryjczykom.

¹¹A resztę ludzi oddał pod rękę swego brata Abiszaja – oni ustawili się w szyku bojowym przeciw synom Ammona.

¹²I powiedział: Jeśli Syryjczycy będą silniejsi ode mnie, przyjdziesz mi na pomoc, a jeśli synowie Ammona będą silniejsi od ciebie, ja przyjdę tobie na pomoc.

¹³Bądź odważny i walczmy mężnie za nasz lud i za miasta naszego Boga, a niech PAN uczyni to, co jest dobre w jego oczach.

¹⁴Joab więc wraz z ludem, który był z nim, wyruszył do bitwy z Syryjczykami. A oni uciekli przed nim.

¹⁵Gdy synowie Ammona zobaczyli, że Syryjczycy uciekli, również i oni uciekli przed jego bratem Abiszajem i weszli do miasta. Wtedy Joab wrócił do Jerozolimy.

¹⁶Kiedy Syryjczycy zobaczyli, że są pobici przez Izraela, wyprawili posłańców i sprowadzili Syryjczyków, którzy byli za rzeką. I Szofak, dowódca wojska Hadadezera, prowadził ich.

¹⁷Gdy doniesiono o tym Dawidowi, ten zebrał cały Izrael, przeprawił się przez Jordan, przybył do nich i ustawił wojsko przeciwko nim w szyku bojowym. A gdy Dawid ustawił wojsko w szyku bojowym przeciwko Syryjczykom, oni walczyli z nim.

¹⁸Lecz Syryjczycy uciekli przed Izraelem i spośród nich Dawid zabił siedem tysięcy ludzi walczących na rydwanach oraz czterdzieści tysięcy pieszych. Zabił również Szofaka, dowódcę wojska.

¹⁹Kiedy słudzy Hadadezera zobaczyli, że zostali pokonani przez Izraela, zawarli pokój z Dawidem i zostali jego poddanymi. Potem Syryjczycy już nie chcieli udzielić pomocy synom Ammona.

¹A na początku roku, w czasie, gdy królowie zwykli wyjeżdżać na wojnę, Joab poprowadził potężne wojsko i spustoszył ziemię synów Ammona, potem nadciągnął i obległ Rabbę, Dawid tymczasem pozostał w Jerozolimie. I Joab zdobył Rabbę, i zburzył ją.

²Wtedy Dawid zdjął koronę jej króla z jego głowy, a okazało się, że waży ona talent złota, była też ozdobiona drogocennymi kamieniami. I włożono ją na głowę Dawida. Wywiózł też z miasta bardzo dużo łupów.

³Lud, który był w nim, wyprowadził i przeciął piłami, bronami żelaznymi i siekierami. Tak uczynił Dawid ze wszystkimi miastami synów Ammona. Potem Dawid wrócił wraz z całym ludem do Jerozolimy.

⁴Następnie doszło do wojny z Filistynami w Gezer. Wtedy to Sibbekaj Chuszatyta zabił Sippaja z rodu olbrzyma i tak Filistyni zostali pokonani.

⁵I znowu była wojna z Filistynami, kiedy Elchanan, syn Jaira, zabił Lachmiego, brata Goliata Gittyty, którego drzewce włóczni było jak wał tkacki.

⁶I była jeszcze wojna w Gat, gdzie znajdował się człowiek wysokiego wzrostu, który miał po sześć palców u rąk i nóg, razem – dwadzieścia cztery palce. On również pochodził z rodu tego olbrzyma.

⁷A gdy wyzywał Izraela, zabił go Jonatan, syn Szimei, brata Dawida.

⁸Ci byli synami jednego olbrzyma z Gat, a polegli z ręki Dawida i z rąk jego sług.

¹Wtedy szatan powstał przeciwko Izraelowi i pobudził Dawida, aby policzył Izraela.

²Dawid więc powiedział do Joaba i do przełożonych nad ludem: Idźcie, policzcie Izraela od Beer-Szeby aż do Dan i donieście mi o ich liczbie, abym ją poznał.

³Lecz Joab odpowiedział: Niech PAN pomnoży swój lud sto razy tyle, ile go jest. Lecz, mój panie, królu, czy nie są oni wszyscy sługami mego pana? Czemu mój pan żąda tego? Czemu miałoby to być przyczyną grzechu dla Izraela?

⁴Słowo króla jednak przemogło Joaba. Wyszedł więc Joab, obszedł całego Izraela i wrócił do Jerozolimy.

⁵I podał Joab Dawidowi liczbę policzonych. A było wszystkich w Izraelu milion sto tysięcy mężczyzn dobywających miecz, a z Judy – czterysta siedemdziesiąt tysięcy mężczyzn dobywających miecz.

⁶Lecz Lewitów i Beniaminitów nie policzył razem z nimi, gdyż rozkaz króla budził odrazę w Joabie.

⁷Nie podobała się też Bogu ta rzecz, więc ukarał Izraela.

⁸Wtedy Dawid powiedział do Boga: Zgrzeszyłem bardzo, czyniąc tę rzecz. Lecz teraz, proszę, zgładź nieprawość swego sługi, gdyż bardzo głupio postąpiłem.

⁹I PAN powiedział do Gada, widzącego Dawida:

¹⁰Idź i powiedz Dawidowi: Tak mówi PAN: Trzy rzeczy ci przedstawiam, wybierz sobie jedną z nich, abym ci uczynił.

¹¹Przyszedł więc Gad do Dawida i powiedział mu: Tak mówi PAN: Wybierz sobie:

¹²Albo trzy lata głodu, albo trzy miesiące klęsk od twoich wrogów, podczas których miecz twoich wrogów będzie cię ścigał, albo trzy dni miecza PANA i zarazy w ziemi, kiedy Anioł PANA będzie niszczył wszystkie granice Izraela. Teraz więc rozważ, co mam odpowiedzieć temu, który mnie posłał.

¹³Dawid odpowiedział Gadowi: Jestem w wielkiej rozterce. Niech wpadnę raczej w ręce PANA, gdyż wielkie jest jego miłosierdzie. Niech nie wpadnę w ręce człowieka.

¹⁴Zesłał więc PAN zarazę na Izraela. I poległo z Izraela siedemdziesiąt tysięcy mężczyzn.

¹⁵Posłał też Bóg Anioła do Jerozolimy, aby ją zniszczyć. A gdy ją niszczył, wejrzał PAN i użalił się nad tym nieszczęściem i powiedział do Anioła, który niszczył: Dosyć już, powstrzymaj rękę. A Anioł PANA stał obok klepiska Ornana Jebusyty.

¹⁶Gdy Dawid podniósł oczy, ujrzał Anioła PANA stojącego między ziemią a niebem, a w jego ręce dobyty miecz wyciągnięty nad Jerozolimą. Wtedy Dawid i starsi, ubrani w wory, upadli na twarze.

¹⁷I Dawid powiedział do Boga: Czy nie ja rozkazałem policzyć lud? Ja jestem tym, który zgrzeszył i bardzo źle uczynił, ale te owce, co uczyniły? PANIE, mój Boże, błagam, niech się obróci twoja ręka przeciwko mnie, domowi mego ojca. Lecz niech się nie rozprzestrzenia ta plaga przeciwko twemu ludowi.

¹⁸Wtedy Anioł PANA powiedział do Gada, aby oznajmił Dawidowi, że ma iść i zbudować PANU ołtarz na klepisku Ornana Jebusyty.

¹⁹Dawid więc poszedł według słowa Gada, który mówił w imieniu PANA.

²⁰Wtedy Ornan obrócił się i ujrzał Anioła, a jego czterej synowie, którzy byli z nim, ukryli się. A Ornan młócił pszenicę.

²¹Gdy Dawid przyszedł do Ornana, ten spojrzał i zobaczył Dawida. Wyszedł więc z klepiska i pokłonił się Dawidowi twarzą do ziemi.

²²I Dawid powiedział do Ornana: Odstąp mi miejsce tego klepiska, abym zbudował na nim ołtarz PANU. Oddaj mi je za pełną cenę, aby plaga odstąpiła od ludu.

²³Ornan odpowiedział Dawidowi: Weź je sobie i niech mój pan, król, uczyni, co uważa za słuszne. Oto oddaję też woły na całopalenia, sprzęty młocarskie na drwa i pszenicę na ofiarę z pokarmów – to wszystko daję.

²⁴I król Dawid powiedział do Ornana: Nie, raczej kupię wszystko za pełną cenę. Nie wezmę bowiem dla PANA tego, co jest twoje, ani nie będę ofiarował całopaleń, które nic nie kosztują.

²⁵Dał więc Dawid Ornanowi za to miejsce sykle złota w wadze sześciuset.

²⁶I Dawid zbudował tam PANU ołtarz, złożył całopalenia i ofiary pojednawcze i wzywał PANA, a on mu odpowiedział z nieba, spuszczając ogień na ołtarz całopalenia.

²⁷I PAN rozkazał Aniołowi, by schował swój miecz do pochwy.

²⁸Wtedy Dawid, widząc, że PAN go wysłuchał na klepisku Ornana Jebusyty, składał tam ofiary.

²⁹Przybytek PANA bowiem, który Mojżesz zbudował na pustyni, oraz ołtarz całopalenia były w tym czasie na wyżynie w Gibeonie.

³⁰Lecz Dawid nie mógł iść do niego, aby radzić się Boga, gdyż bał się miecza Anioła PANA.

¹Wtedy Dawid powiedział: To jest dom PANA Boga i to jest ołtarz całopalenia dla Izraela.

²Dawid rozkazał zgromadzić cudzoziemców, którzy byli w ziemi Izraela, i ustanowił spośród nich kamieniarzy do obróbki kamieni ciosanych na budowę domu Bożego.

³Dawid przygotował też bardzo dużo żelaza na gwoździe do drzwi w bramach i na spojenie oraz niezliczoną wagę brązu;

⁴Także drzewa cedrowego niezliczoną ilość, bo Sydończycy i Tyryjczycy przywieźli Dawidowi bardzo wiele drewna cedrowego.

⁵Dawid powiedział: Salomon, mój syn, jest młody i niedoświadczony, a dom, który ma być zbudowany dla PANA, musi być niezmiernie okazały, aby był znany i sławny we wszystkich krajach. Teraz więc poczynię przygotowania za niego. I wiele przygotował Dawid przed swoją śmiercią.

⁶Potem zawołał swego syna Salomona i nakazał mu zbudować dom dla PANA, Boga Izraela.

⁷I Dawid powiedział do Salomona: Synu mój! Pragnąłem zbudować dom dla imienia PANA, swego Boga.

⁸Lecz doszło do mnie słowo PANA mówiące: Rozlałeś wiele krwi i prowadziłeś wielkie wojny. Nie będziesz budował domu dla mojego imienia, ponieważ rozlałeś wiele krwi na ziemię przed moim obliczem.

⁹Oto urodzi ci się syn, który będzie człowiekiem pokoju, bo dam mu odpoczynek od wszystkich jego wrogów wokoło. Będzie miał na imię Salomon, ponieważ za jego dni dam Izraelowi pokój i odpoczynek.

¹⁰On zbuduje dom dla mojego imienia i on będzie mi synem, a ja będę mu ojcem i utwierdzę tron jego królestwa nad Izraelem na wieki.

¹¹Teraz więc, mój synu, niech PAN będzie z tobą i niech ci się powodzi, abyś zbudował dom dla PANA, swego Boga, jak zapowiedział o tobie.

¹²Oby tylko PAN ci dał roztropność i rozwagę i niech cię ustanowi nad Izraelem, abyś strzegł prawa PANA, swego Boga.

¹³Wtedy będzie ci się powodziło, jeśli będziesz strzegł i wypełniał przykazania i prawa, które PAN dał Mojżeszowi dla Izraela. Bądź silny i mężny, nie bój się ani się lękaj.

¹⁴A oto w moim trudzie przygotowałem na dom PANA sto tysięcy talentów złota i tysiąc tysięcy talentów srebra, brązu i żelaza zaś bez wagi, bo tego jest wiele. Przygotowałem również drewno i kamień, a ty możesz do tego dokładać.

¹⁵Masz też u siebie wielu rzemieślników, kamieniarzy, murarzy, cieśli i wszelkich biegłych w każdym rzemiośle.

¹⁶Złota, srebra, brązu i żelaza jest bez liku. Wstań więc i działaj, a PAN niech będzie z tobą.

¹⁷Dawid też nakazał wszystkim książętom Izraela, aby pomagali jego synowi Salomonowi;

¹⁸Mówiąc: Czy PAN, wasz Bóg, nie jest z wami? Czy nie dał wam odpoczynku wokoło? Dał bowiem w moją rękę mieszkańców tej ziemi, a ziemia została poddana PANU i jego ludowi.

¹⁹Teraz więc oddajcie swoje serce i swoją duszę ku szukaniu PANA, waszego Boga. Wstańcie i budujcie świątynię PANA Boga, abyście mogli tam wnieść arkę przymierza PANA oraz święte naczynia Boga, do domu, który będzie zbudowany dla imienia PANA.

¹Gdy więc Dawid był już stary i syty dni, ustanowił swego syna Salomona królem nad Izraelem.

²I zgromadził wszystkich książąt Izraela oraz kapłanów i Lewitów.

³Lewitów policzono od trzydziestu lat wzwyż, a ich liczba według głów wynosiła trzydzieści osiem tysięcy.

⁴Spośród nich dwadzieścia cztery tysiące ustanowiono na służbę w domu PANA, a urzędników i sędziów było sześć tysięcy.

⁵Ponadto – cztery tysiące odźwiernych i cztery tysiące chwalących PANA na instrumentach, które sporządziłem – powiedział Dawid – ku uwielbieniu Boga.

⁶Dawid podzielił ich na zmiany według synów Lewiego: Gerszona, Kehata i Merariego.

⁷Z Gerszona byli Ladan i Szimei.

⁸Synowie Ladana: pierwszy Jechiel, potem Zetam i Joel – ci trzej.

⁹Synowie Szimejego: Szelomit, Chaziel i Haran – ci trzej byli naczelnikami rodów Ladana.

¹⁰A synowie Szimejego: Jachat, Zina, Jeusz i Beria. Ci czterej byli synami Szimejego.

¹¹Jachat był pierwszy, a Ziza drugi. Ale Jeusz i Beria nie mieli wielu synów i dlatego zostali policzeni jako jeden ród.

¹²Synowie Kehata: Amram, Ishar, Chebron i Uzziel – czterej.

¹³Synowie Amrama: Aaron i Mojżesz. Lecz Aaron został odłączony, aby poświęcić najświętsze rzeczy, on i jego synowie, aż na wieki – by spalać kadzidło przed PANEM, służyć mu i błogosławić w jego imieniu na wieki.

¹⁴Ale synowie Mojżesza, męża Bożego, zostali zaliczeni do pokolenia Lewiego.

¹⁵Synowie Mojżesza: Gerszon i Eliezer.

¹⁶Synowie Gerszona: pierwszy Szebuel.

¹⁷Synowie Eliezera: pierwszy Rechabiasz. Eliezer nie miał innych synów, ale synowie Rechabiasza bardzo się rozmnożyli.

¹⁸Synowie Ishara: pierwszy Szelomit.

¹⁹Synowie Chebrona: pierwszy Jeriasz, drugi Amariasz, trzeci Jachaziel, a czwarty Jekameam.

²⁰Synowie Uzziela: pierwszy Mika i drugi Jeszijasz.

²¹Synowie Merariego: Machli i Muszi. Synowie Machliego: Eleazar i Kisz.

²²I Eleazar umarł, nie mając synów, tylko córki. Pojęli je za żony synowie Kisza, ich bracia.

²³Synowie Musziego: Machli, Eder i Jeremot – trzej.

²⁴To są synowie Lewiego według swych rodów, głów rodzin, policzeni według liczby imion, głowa po głowie, którzy pełnili służbę w domu PANA od lat dwudziestu wzwyż.

²⁵Dawid bowiem powiedział: PAN, Bóg Izraela, dał odpoczynek swemu ludowi i będzie mieszkał w Jerozolimie na wieki.

²⁶A Lewici już nie będą nosić przybytku ani wszelkich jego naczyń do jego obsługi.

²⁷Według ostatnich postanowień Dawida Lewici zostali policzeni od lat dwudziestu wzwyż;

²⁸Ich stanowisko bowiem polegało na posługiwaniu synom Aarona w służbie domu PANA: na dziedzińcach, w komnatach, przy oczyszczaniu wszelkich rzeczy poświęconych i przy pracy wokół służby domu Bożego;

²⁹I przy chlebie pokładnym, przy mące na ofiarę z pokarmów, przy plackach niekwaszonych, przy tym, co pieczone, i tym, co smażone, i przy wszystkim, co ważone i mierzone.

³⁰Mieli stawać każdego poranka, by dziękować PANU i wychwalać go, i tak samo wieczorem;

³¹Ponadto, mieli składać PANU wszelkie całopalenia w każdy szabat, w czasie nowiu księżyca i w uroczyste święta, według liczby wynikającej z ustalonego porządku – ustawicznie przed PANEM.

³²I mieli pełnić straż przy Namiocie Zgromadzenia, straż przy świątyni i straż przy synach Aarona, swych braci, w służbie domu PANA.

¹A oto podział synów Aarona. Synami Aarona byli: Nedab, Abihu, Eleazar i Itamar;

²Ale Nadab i Abihu umarli przed swoim ojcem i nie mieli synów, dlatego Eleazar i Itamar sprawowali urząd kapłański.

³I Dawid podzielił ich, to jest Sadoka z synów Eleazara i Achimeleka z synów Itamara, według ich urzędu w ich służbie.

⁴I okazało się, że spośród synów Eleazara było więcej naczelników niż spośród synów Itamara. Tak więc ich podzielono: spośród synów Eleazara było szesnastu naczelników według rodów, a spośród synów Itamara według rodów – ośmiu.

⁵A zostali podzieleni przez losowanie, zarówno jedni, jak i drudzy, gdyż przełożeni świątyni i przełożeni domu Bożego byli spośród synów Eleazara, jak i spośród synów Itamara.

⁶A Szemajasz, syn Netaneela, pisarz z pokolenia Lewiego, spisał ich wobec króla i książąt, kapłana Sadok, Achimeleka, syna Abiatara, oraz naczelników rodów kapłańskich i lewickich. Losowano na przemian jeden dom z rodu Eleazara, drugi – z Itamara.

⁷Pierwszy los padł na Jehojariba, drugi na Jedajasza;

⁸Trzeci na Charima, czwarty na Seorima;

⁹Piąty na Malkiasza, szósty na Mijamina;

¹⁰Siódmy na Hakkosa, ósmy na Abiasza;

¹¹Dziewiąty na Jeszuę, dziesiąty na Szekaniasza;

¹²Jedenasty na Eliasziba, dwunasty na Jakima;

¹³Trzynasty na Chuppę, czternasty na Jeszebaba;

¹⁴Piętnasty na Bilgę, szesnasty na Immera;

¹⁵Siedemnasty na Chezira, osiemnasty na Happisesa;

¹⁶Dziewiętnasty na Petachiasza, dwudziesty na Ezechiela;

¹⁷Dwudziesty pierwszy na Jachina, dwudziesty drugi na Gamula;

¹⁸Dwudziesty trzeci na Delajasza, dwudziesty czwarty na Maazjasza.

¹⁹Taka była kolejność w służbie, aby wchodzili do domu PANA zgodnie z ustaleniem, jakie pochodziło od ich ojca Aarona, jak mu rozkazał PAN, Bóg Izraela.

²⁰A pozostali z synów Lewiego to: z synów Amrama – Szubael; z synów Szubaela – Jechdejasz.

²¹Z Rechabiasza: z synów Rechabiasza pierwszym był Jisziasz.

²²Z Ishara – Szelomit; z synów Szelomita – Jachat.

²³A synowie Chebrona: pierwszy Jeriasz, drugi Amariasz, trzeci Jachaziel, czwarty Jekameam.

²⁴Synowie Uzziela: Mika; z synów Miki – Szamir.

²⁵Brat Miki: Jisziasz; z synów Jisziasza – Zachariasz.

²⁶Synowie Merariego: Machli i Muszi; synowie Jaazjasza: Beno.

²⁷Synowie Merariego z Jaazjasza: Beno, Szoham, Zakkur i Ibri.

²⁸Z Machliego: Eleazar, który nie miał synów.

²⁹Z Kisza, synowie Kisza: Jerachmeel.

³⁰A synowie Musziego: Machli, Eder i Jerimot. Ci byli synami Lewitów według ich rodów.

³¹Oni również rzucali losy tak samo jak ich bracia, synowie Aarona, przed królem Dawidem, Sadokiem, Achimelekiem oraz naczelnikami rodów kapłańskich i lewickich – naczelnicy rodów na równi z młodszymi ich braćmi.

¹Dawid wraz z dowódcami wojska przydzielił do służby synów Asafa, Hemana i Jedutuna, którzy mieli prorokować przy harfach, cytrach i cymbałach. A oto liczba pełniących tę służbę:

²Z synów Asafa – Zakkur, Józef, Netaniasz i Asarela. Synowie Asafa zależni od Asafa, który prorokował pod kierownictwem króla.

³Z Jedutuna – synowie Jedutuna: Gedaliasz, Seri, Jeszajasz, Chaszabiasz, Mattitiasz i Szimei, sześciu, pod kierunkiem ich ojca Jedutuna, który prorokował przy harfie, dziękując PANU i wychwalając go.

⁴Z Hemana – synowie Hemana: Bukkiasz, Mattaniasz, Uzziel, Szebuel, Jerimot, Chananiasz, Chanani, Eliata, Giddalti, Romamtiezer, Joszbekasza, Malloti, Hotir i Machaziot.

⁵Ci wszyscy byli synami Hemana, widzącego królewskiego w słowach Bożych, dla podnoszenia rogu. I Bóg dał Hemanowi czternastu synów i trzy córki.

⁶Ci wszyscy byli pod kierownictwem swego ojca, przeznaczeni do śpiewu w domu PANA przy cymbałach, cytrach i harfach, do służby w domu Bożym, tak jak król rozkazał Asafowi, Jedutunowi i Hemanowi.

⁷A liczba ich wraz z ich braćmi wyćwiczonymi w pieśniach PANA, wszystkich uzdolnionych, wynosiła dwieście osiemdziesiąt osiem.

⁸I rzucali losy co do swej służby, tak mały, jak i wielki, tak mistrz, jak i uczeń.

⁹Pierwszy los padł na Asafa i na Józefa, drugi – na Gedaliasza wraz z jego braćmi i synami, razem było ich dwunastu.

¹⁰Trzeci – na Zakkura, na jego synów i braci, razem dwunastu.

¹¹Czwarty – na Jisriego, na jego synów i braci, razem dwunastu.

¹²Piąty – na Netaniasza, na jego synów i braci, razem dwunastu.

¹³Szósty – na Bukkiasza, na jego synów i braci, razem dwunastu.

¹⁴Siódmy – na Jesarela, na jego synów i braci, razem dwunastu.

¹⁵Ósmy – na Jeszajasza, na jego synów i braci, razem dwunastu.

¹⁶Dziewiąty – na Mattaniasza, na jego synów i braci, razem dwunastu.

¹⁷Dziesiąty – na Szimejego, na jego synów i braci, razem dwunastu.

¹⁸Jedenasty – na Azarela, na jego synów i braci, razem dwunastu.

¹⁹Dwunasty – na Chaszabiasza, na jego synów i braci, razem dwunastu.

²⁰Trzynasty – na Szubaela, na jego synów i braci, razem dwunastu.

²¹Czternasty – na Mattitiasza, na jego synów i braci, razem dwunastu.

²²Piętnasty – na Jeremota, na jego synów i braci, razem dwunastu.

²³Szesnasty – na Chananiasza, na jego synów i braci, razem dwunastu.

²⁴Siedemnasty – na Joszbekasza, na jego synów i braci, razem dwunastu.

²⁵Osiemnasty – na Chananiego, na jego synów i braci, razem dwunastu.

²⁶Dziewiętnasty – na Mallotiego, na jego synów i braci, razem dwunastu.

²⁷Dwudziesty – na Eliatę, na jego synów i braci, razem dwunastu.

²⁸Dwudziesty pierwszy – na Hotira, na jego synów i braci, razem dwunastu.

²⁹Dwudziesty drugi – na Giddaltiego, na jego synów i braci, razem dwunastu.

³⁰Dwudziesty trzeci – na Machaziota, na jego synów i braci, razem dwunastu.

³¹Dwudziesty czwarty – na Romamtiezera, na jego synów i braci, razem dwunastu.

¹Co do zmiany odźwiernych: z Korachitów był Meszelemiasz, syn Koracha, z synów Asafa.

²A z synów Meszelemiasza: pierworodny Zachariasz, drugi Jediael, trzeci Zebadiasz, czwarty Jatniel;

³Piąty Elam, szósty Jehochanan, siódmy Elioenaj.

⁴A z synów Obed-Edoma: pierworodny Szemajasz, drugi Jehozabad, trzeci Joach, czwarty Sakar, piąty Netaneel;

⁵Szósty Ammiel, siódmy Issachar, ósmy Peulletaj. Bóg bowiem mu błogosławił.

⁶Również jego synowi Szemajaszowi urodzili się synowie, którzy rządzili swoim rodem. Byli bowiem bardzo dzielnymi ludźmi.

⁷Synowie Szemajasza: Otni, Rafael, Obed, Elzabad i ich bracia, ludzie mocni – Elihu i Semakiasz.

⁸Wszyscy ci byli z synów Obed-Edoma, oni, ich synowie i bracia, mężczyźni bardzo mocni i zdolni do służby, razem sześćdziesięciu dwóch z Obed-Edoma.

⁹I Meszelemiasz miał synów i braci, ludzi mocnych – osiemnastu.

¹⁰Również Chosa, który był z synów Merariego, miał synów: Szimri zwierzchnik, bo chociaż nie był pierworodnym, jego ojciec ustanowił go zwierzchnikiem;

¹¹Drugi Chilkiasz, trzeci Tebaliasz, czwarty Zachariasz. Wszystkich synów i braci Chosy było trzynastu.

¹²Spośród nich wyznaczono zmiany odźwiernych, spośród naczelników, którzy pełnili straż na przemian ze swoimi braćmi przy służbie w domu PANA.

¹³I rzucali losy o każdą bramę, tak mały, jak i wielki, według swoich rodów.

¹⁴Los dla Szelemiasza padł na stronę wschodnią. Potem rzucili los dla jego syna Zachariasza, mądrego doradcy, i jego los padł na stronę północną;

¹⁵Dla Obed-Edoma – na południową, a jego synom przypadła składnica.

¹⁶Dla Szuppima i Chosy – na stronę zachodnią wraz z bramą Szalleket, przy drodze wiodącej ku górze, straż naprzeciw straży.

¹⁷Od wschodu było sześciu Lewitów, od północy czterech na dzień, od południa czterech na dzień i przy składnicy po dwóch.

¹⁸Przy Parbar na zachodzie: czterech przy drodze, a dwóch przy Parbar.

¹⁹Takie są zmiany odźwiernych spośród synów Koracha i spośród synów Merariego.

²⁰A z pozostałych Lewitów Achiasz postawiony był nad skarbcami domu Bożego i nad skarbcami rzeczy poświęconych.

²¹Synowie Ladana, którzy byli z synów Gerszonity: z Ladana Gerszonity naczelnicy rodów, Jechiel.

²²Synowie Jechiela: Zetam i jego brat Joel; oni byli postawieni nad skarbcami domu PANA.

²³Spośród Amramitów, Isharytów, Chebronitów i Uzzielitów:

²⁴Szebuel, syn Gerszoma, syna Mojżesza, przełożony nad skarbcami.

²⁵A jego bracia, od strony Eliezera, to: jego syn Rechabiasz, jego syn Jeszajasz, jego syn Joram, jego syn Zikri i jego syn Szelomit.

²⁶Szelomit i jego bracia byli postawieni nad wszystkimi skarbcami rzeczy poświęconych, które poświęcił król Dawid, naczelnicy rodów, tysiącznicy, setnicy i dowódcy wojska.

²⁷To, co zdobyli z wojen i łupów, poświęcali na utrzymanie domu PANA.

²⁸I wszystko, co poświęcił Samuel, widzący, a także Saul, syn Kisza, Abner, syn Nera, i Joab, syn Serui, oraz wszystko, co zostało poświęcone, było pod opieką Szelomita i jego braci.

²⁹Spośród Isharytów: Kenaniasz i jego synowie zajmowali się sprawami zewnętrznymi Izraela jako urzędnicy i sędziowie.

³⁰Spośród Chebronitów: Chaszabiasz i jego bracia, ludzie dzielni, było ich tysiąc siedemset przełożonych nad Izraelem po zachodniej stronie Jordanu, odpowiadali za każdą sprawę PANA i służbę dla króla.

³¹Spośród Chebronitów pochodził Jeriasz, naczelnik Chebronitów, według rodowodów jego ojców. W czterdziestym roku panowania Dawida szukano i znaleziono pośród nich bardzo dzielnych ludzi w Jazer w Gileadzie.

³²A jego braci, ludzi dzielnych, było dwa tysiące siedmiuset naczelników rodów, których król Dawid ustanowił zwierzchnikami nad Rubenitami, nad Gadytami i nad połową pokolenia Manassesa, by byli odpowiedzialni za wszystkie sprawy Boże i sprawy króla.

¹A oto synowie Izraela według ich liczby: naczelnicy rodów, tysiącznicy, setnicy i urzędnicy, którzy służyli królowi we wszelkiej sprawie związanej z oddziałami przychodzącymi i odchodzącymi co miesiąc, przez wszystkie miesiące w roku. Każdy oddział liczył dwadzieścia cztery tysiące.

²Nad oddziałem w miesiącu pierwszym stał Jaszobeam, syn Zabdiela, a jego oddział liczył dwadzieścia cztery tysiące.

³On pochodził z synów Peresa, a był wodzem wszystkich dowódców wojska w miesiącu pierwszym.

⁴Nad oddziałem w miesiącu drugim stał Dodaj, Achochita. Po nim dowódcą był Miklot, a jego oddział liczył dwadzieścia cztery tysiące.

⁵Trzecim dowódcą wojska, na miesiąc trzeci, był Benajasz, syn Jehojady, naczelnego kapłana, a jego oddział liczył dwadzieścia cztery tysiące.

⁶Ten to Benajasz był waleczny wśród trzydziestu i dowodził trzydziestoma, a jego syn Ammizabad należał do jego oddziału.

⁷Czwartym dowódcą, na miesiąc czwarty, był Asahel, brat Joaba, a po nim jego syn Zebadiasz – jego oddział liczył dwadzieścia cztery tysiące.

⁸Piątym dowódcą, na piąty miesiąc, był Szamhut Jizrachita, a jego oddział liczył dwadzieścia cztery tysiące.

⁹Szóstym, na miesiąc szósty, był Ira, syn Ikkesza Tekoitczyka, a jego oddział liczył dwudziestu czterech.

¹⁰Siódmym, na miesiąc siódmy, był Cheles Pelonita, z synów Efraima, a jego oddział liczył dwadzieścia cztery tysiące.

¹¹Ósmym, na miesiąc ósmy, był Sibbekaj Chuszatyta, z Zerachitów, a jego oddział liczył dwadzieścia cztery tysiące.

¹²Dziewiątym, na miesiąc dziewiąty, był Abiezer Anatotczyk, z synów Beniamina, a jego oddział liczył dwadzieścia cztery tysiące.

¹³Dziesiątym, na miesiąc dziesiąty, był Maharaj Netofatyta, z Zerachitów, a jego oddział liczył dwadzieścia cztery tysiące.

¹⁴Jedenastym, na miesiąc jedenasty, był Benajasz Piratończyk, z synów Efraima, a jego oddział liczył dwadzieścia cztery tysiące.

¹⁵Dwunastym, na miesiąc dwunasty, był Cheldaj Netofatyta, z Otniela, a jego oddział liczył dwadzieścia cztery tysiące.

¹⁶Ponadto nad pokoleniami Izraela postawieni byli: nad Rubenitami przełożonym był Eliezer, syn Zikriego; nad Symeonitami – Szefatiasz, syn Maaki;

¹⁷Nad Lewitami – Chaszabiasz, syn Kemuela, nad Aaronitami – Sadok;

¹⁸Nad Judą – Elihu, jeden z braci Dawida, nad Issacharytami – Omri, syn Mikaela;

¹⁹Nad Zebulonitami – Jiszmajasz, syn Obadiasza, nad Neftalitami – Jerimot, syn Azriela;

²⁰Nad synami Efraima – Ozeasz, syn Azazjasza, nad połową pokolenia Manassesa – Joel, syn Pedajasza;

²¹Nad drugą połową pokolenia Manassesa w Gileadzie – Iddo, syn Zachariasza, nad Beniaminatami – Jaasiel, syn Abnera.

²²Nad Danitami – Azareel, syn Jerochama. Ci byli książętami pokoleń Izraela.

²³Dawid nie włączył jednak do spisu nikogo, kto miał dwadzieścia lat lub mniej. PAN powiedział bowiem, że rozmnoży Izraela jak gwiazdy na niebie.

²⁴Joab, syn Serui, zaczął ich liczyć, ale nie dokończył, gdyż za to spadł gniew na Izraela. Nie włączono więc tej liczby do spisu w kronikach króla Dawida.

²⁵Nad skarbcami króla postawiony był Azmawet, syn Adiela; nad dochodami z pól, miast, wsi i zamków – Jonatan, syn Uzjasza;

²⁶Nad rolnikami, którzy uprawiali ziemię, stał Ezri, syn Keluba.

²⁷Nad winnicami – Szimei Ramatczyk; nad plonami winnic w piwnicach – Zabdi Szifmita.

²⁸Nad drzewami oliwnymi i sykomorami, które rosły na równinach, postawiony był Baalchanan Gederczyk, a nad składami oliwy – Joasz.

²⁹Nad bydłem pasącym się w Szaronie – Szitraj Szarończyk, nad bydłem zaś w dolinach – Szafat, syn Adlaja.

³⁰Nad wielbłądami – Obil Izmaelita, nad oślicami – Jechdejasz Meronotyta.

³¹I nad owcami – Jaziz Hagryta. Ci wszyscy byli zarządcami dobytku króla Dawida.

³²Jonatan, stryj Dawida, był doradcą, człowiekiem mądrym i uczonym. Jechiel, syn Chakmoniego, był z synami króla.

³³Achitofel też był doradcą króla, a Chuszaj Arkita – przyjacielem króla.

³⁴Po Achitofelu był Jehojada, syn Benajasza, i Abiatar. Joab zaś był dowódcą wojska króla.

¹Potem Dawid zgromadził w Jerozolimie wszystkich książąt Izraela, książąt pokoleń i dowódców oddziałów, którzy służyli królowi, tysiączników, setników i zarządców całego dobytku i posiadłości króla i jego synów, a także urzędników, walecznych i wszystkich dzielnych wojowników.

²Wtedy król Dawid powstał i przemówił: Słuchajcie mnie, moi bracia i ludu mój! Moim pragnieniem było zbudować dom odpoczynku dla arki przymierza PANA i jako podnóżek naszego Boga i poczyniłem przygotowania do budowy.

³Lecz Bóg powiedział do mnie: Nie zbudujesz domu dla mego imienia, ponieważ jesteś wojownikiem i rozlewałeś krew.

⁴Wybrał mnie jednak PAN, Bóg Izraela, spośród całego domu mego ojca, abym był królem nad Izraelem na wieki. Judę bowiem wybrał na władcę, spośród rodu Judy – dom mego ojca, a spośród synów mego ojca, mnie sobie upodobał ustanowić królem nad całym Izraelem.

⁵Spośród zaś wszystkich moich synów – wielu bowiem synów dał mi PAN – wybrał mego syna Salomona, aby zasiadł na tronie królestwa PANA nad Izraelem.

⁶I powiedział do mnie: Salomon, twój syn – to on zbuduje mój dom i moje dziedzińce. Jego bowiem wybrałem sobie za syna, a ja mu będę ojcem.

⁷I utwierdzę jego królestwo na wieki, jeśli podobnie jak dzisiaj będzie trwał w wypełnianiu moich przykazań i praw.

⁸Teraz więc na oczach całego Izraela, zgromadzenia PANA, i wobec naszego Boga nakazuję wam: Przestrzegajcie i szukajcie wszystkich przykazań PANA, waszego Boga, abyście mogli posiadać tę dobrą ziemię i zostawić ją jako dziedzictwo swoim dzieciom po was – na wieki.

⁹A ty, Salomonie, mój synu, poznawaj Boga swego ojca i służ mu sercem doskonałym i dobrowolnym umysłem. PAN bowiem przenika wszystkie serca i zna wszystkie zamysły i myśli. Jeśli będziesz go szukać, znajdziesz go, a jeśli go opuścisz, on odrzuci cię na wieki.

¹⁰Miej się teraz na baczności, gdyż PAN cię wybrał, abyś zbudował dom na świątynię; bądź mocny i wykonaj to.

¹¹Wtedy Dawid przekazał swojemu synowi Salomonowi wzór przedsionka świątyni, jej domów, jej skarbców, jej komnat górnych, jej pomieszczeń wewnętrznych oraz domu dla przebłagalni.

¹²Do tego wzór wszystkiego, co zaplanował: dziedzińców domu PANA, wszystkich komnat dokoła oraz wszystkich skarbców domu Bożego i skarbców rzeczy poświęconych.

¹³Także wskazówki co do zmian kapłańskich i lewickich, wszelkiej pracy w służbie domu PANA i co do wszelkich naczyń służby w domu PANA.

¹⁴Dał także odpowiednią wagę złota na wszystkie naczynia złote do każdej posługi; również odpowiednią wagę srebra na wszystkie naczynia srebrne, na wszystkie naczynia do wszelkich posług;

¹⁵Mianowicie odpowiednią wagę na świeczniki złote i ich lampy złote według wagi każdego świecznika i jego lamp, i na świeczniki srebrne według wagi każdego świecznika i jego lamp, stosownie do użycia każdego świecznika.

¹⁶Również dał odpowiednią wagę złota na stoły chlebów pokładnych, na każdy stół, oraz srebra – na stoły srebrne;

¹⁷I szczere złoto na widełki, miednice i kubki, na czasze złote, określoną wagę na każdy z tych przedmiotów i na czasze srebrne – określoną wagę na każdą z nich;

¹⁸Także na ołtarz kadzenia dał określoną wagę szczerego złota oraz złoto na wzór wozu cherubinów, którzy swoimi rozpostartymi skrzydłami okrywali arkę przymierza PANA.

¹⁹To wszystko – powiedział Dawid – przyszło do mnie na piśmie z ręki PANA, abym mógł zrozumieć, jak wykonać ten plan.

²⁰Dawid powiedział do swego syna Salomona: Bądź mocny i dzielny i wykonaj to. Nie bój się ani się nie lękaj, bo PAN Bóg, mój Bóg, będzie z tobą, nie porzuci cię ani nie opuści, dopóki nie dokończysz wszelkiej pracy wokół służby domu PANA.

²¹A oto zmiany kapłanów i Lewitów do każdej posługi w domu Bożym będą z tobą w każdej pracy; każdy ochotny i zdolny do wszelkiej posługi. Także książęta i cały lud stawią się na każdy twój rozkaz.

¹Potem król Dawid przemówił do całego zgromadzenia: Mój syn Salomon, jedyny, którego Bóg wybrał, jest jeszcze młody i niedoświadczony, a dzieło jest wielkie. Ten pałac bowiem nie jest dla człowieka, ale dla PANA Boga.

²Według wszystkich swoich sił przygotowałem na dom swojego Boga złoto na przedmioty złote, srebro – na srebrne, brąz – na brązowe, żelazo – na żelazne, drewno – na drewniane, kamienie onyksowe i do osadzania, kamienia błyszczące i różnokolorowe, wszelkiego rodzaju drogie kamienie i marmur w obfitości.

³Ponadto z miłości do domu swego Boga oddaję ze swojego skarbca na dom mego Boga złota i srebra – poza tym wszystkim, co już przygotowałem na święty dom;

⁴Mianowicie trzy tysiące talentów złota, złota z Ofiru, i siedem tysięcy talentów najczystszego srebra na pokrycie ścian budynków;

⁵Złoto – na przedmioty złote, a srebro – na srebrne i na wszelkie ręczne prace rzemieślników. A kto jeszcze chciałby dziś dobrowolnie złożyć PANU dar?

⁶Wtedy dobrowolne dary złożyli naczelnicy rodów, książęta pokoleń Izraela, tysiącznicy, setnicy oraz przełożeni nad robotami króla.

⁷I złożyli na służbę domu Bożego pięć tysięcy talentów złota, dziesięć tysięcy darejków, dziesięć tysięcy talentów srebra, osiemnaście tysięcy talentów brązu oraz sto tysięcy talentów żelaza.

⁸Ci, którzy mieli drogie kamienie, oddali je do skarbca domu PANA na rękę Jechiela Gerszonity.

⁹I radował się lud z tego, że tak dobrowolnie złożono dary, gdyż sercem doskonałym, chętnie ofiarowywano PANU. Także i król Dawid wielce się radował.

¹⁰Dawid więc błogosławił PANU przed całym zgromadzeniem i powiedział: Błogosławiony jesteś, PANIE, Boże Izraela, naszego ojca, na wieki wieków.

¹¹Twoja, PANIE, jest wielkość, moc, chwała, zwycięstwo i majestat. Wszystko bowiem, co jest na niebie i na ziemi, jest twoje. Do ciebie należy królestwo, a ty jako głowa jesteś wyniesiony ponad wszystko.

¹²I bogactwo, i sława pochodzą od ciebie i ty panujesz nad wszystkimi; w twoich rękach jest moc i siła i w twojej ręce jest to, aby wywyższyć i umocnić wszystko.

¹³Teraz więc, Boże nasz, dziękujemy ci i wychwalamy chwalebne imię twoje.

¹⁴Lecz kim ja jestem i czym jest mój lud, żebyśmy zdołali ofiarować dobrowolnie te rzeczy? Od ciebie bowiem pochodzi wszystko i daliśmy tobie to, co z twojej ręki otrzymaliśmy.

¹⁵Jesteśmy bowiem pielgrzymami i przychodniami przed tobą, tak jak wszyscy nasi ojcowie. Nasze dni na ziemi są jak cień i nie ma czego oczekiwać.

¹⁶O PANIE, Boże nasz, cały ten dostatek, który przygotowaliśmy dla ciebie na budowę domu dla twojego świętego imienia, pochodzi z twojej ręki i twoje jest to wszystko.

¹⁷Wiem ja, mój Boże, że badasz serca i upodobałeś sobie prawość. Dlatego w prawości swego serca dobrowolnie złożyłem w ofierze to wszystko. Teraz z radością widzę, że również twój lud, który znajduje się tutaj, dobrowolnie składa ci ofiary.

¹⁸PANIE, Boże Abrahama, Izaaka i Izraela, naszych ojców, zachowaj na wieki te zamiary i myśli serca swego ludu i skłoń jego serca ku sobie.

¹⁹Salomonowi, mojemu synowi, daj serce doskonałe, aby strzegł twoich przykazań, świadectw i ustaw, aby wykonał to wszystko i aby zbudował dom, do którego poczyniłem przygotowania.

²⁰Potem Dawid przemówił do całego zgromadzenia: Błogosławcie teraz PANU, waszemu Bogu. I całe zgromadzenie błogosławiło PANU, Bogu swoich ojców – pochylili się i oddali pokłon PANU i królowi.

²¹Następnie złożyli PANU ofiary. Nazajutrz złożyli PANU całopalenia: tysiąc wołów, tysiąc baranów, tysiąc jagniąt wraz z ofiarami z płynów i mnóstwem innych ofiar, za całego Izraela.

²²Jedli i pili przed PANEM tego dnia z wielką radością. I po raz drugi ustanowili królem Salomona, syna Dawida, i namaszczali go dla PANA na władcę, a Sadoka na kapłana.

²³Tak więc zasiadł Salomon na tronie PANA jako król po swoim ojcu Dawidzie i powodziło mu się, a cały Izrael był mu posłuszny.

²⁴Również wszyscy książęta i dzielni ludzie, a także wszyscy synowie króla Dawida poddali się królowi Salomonowi.

²⁵I PAN wielce wywyższył Salomona przed całym Izraelem i dał mu chwałę królewską, jakiej żaden król przed nim nie miał w Izraelu.

²⁶Tak to Dawid, syn Jessego, królował nad całym Izraelem.

²⁷A czas jego panowania nad Izraelem wynosił czterdzieści lat: w Hebronie królował siedem lat, a w Jerozolimie królował trzydzieści trzy lata.

²⁸I umarł w późnej starości, syty dni, bogactw i sławy. A w jego miejsce królował Salomon, jego syn.

²⁹A dzieje króla Dawida, pierwsze i ostatnie, oto zapisane są w księdze Samuela widzącego, w księdze proroka Natana i w księdze Gada widzącego;

³⁰Wraz z całym jego panowaniem, jego potęgą i wydarzeniami, które dotyczyły jego, Izraela i wszystkich królestw tej ziemi.