صفنيا
مقدمه
صفنيای نبی احتمالاً در حدود ۶۲۵ ق.م. اين كتاب را نوشته است. يوشيای پادشاه تا حدی تحت تأثير نوشتههای صفنيا بود كه در سرزمين خود دست به اصلاحات مذهبی زد.
صفنيا در اين كتاب پيشگويی میكند كه يهودا و نيز ساير قومهايی كه عدالت را رعايت نمیكنند مورد داوری و مجازات خداوند قرار خواهند گرفت. اين داوری علاوه بر يهودا شامل حال فلسطين، موآب، مصر و آشور نيز خواهد شد. او به بنیاسرائيل يادآور میشود كه اگر به سوی خداوند بازگشت كنند و او را اطاعت نمايند، میتوانند از اين داوری و مجازات جان به در برند.
آخرين مبحث كتاب، دربارهٔ شكوه و قدرت بنیاسرائيل است كه خداوند مجدداً آن را نصيب اين قوم خواهد ساخت هنگامی كه آنان را از دست دشمنانشان نجات دهد.
11اين است پيامی كه خداوند در دوران سلطنت يوشيا (پسر آمون)، پادشاه يهودا، به صفنيا داد. (صفنيا پسر كوشی، كوشی پسر جدليا، جدليا پسر امريا، و امريا پسر حزقيای پادشاه بود.)
روز داوری خدا
2خداوند میفرمايد: «همه چيز را از روی زمين محو و نابود خواهم كرد. 3انسانها و حيوانات، پرندگان هوا و ماهيان دريا را از بين خواهم برد. انسان شرور با همهٔ بتهايی كه میپرستد نابود خواهد شد.
4«يهودا و اورشليم را مجازات میكنم. آثار و بقايای پرستش بعل را از بين میبرم به طوری كه ديگر اسمی از كاهنان بت بعل باقی نماند. 5آنانی را كه بر بامها، آفتاب و ماه و ستارگان را پرستش میكنند و نيز كسانی را كه مرا میپرستند و به من سوگند وفاداری ياد میكنند ولی در عين حال بت مولک را نيز میپرستند، هلاک خواهم كرد. 6آنانی را كه از پيروی من برگشتهاند و كسانی را كه نزد من نمیآيند و از من راهنمايی نمیخواهند از بين خواهم برد.»
7در حضور خداوند خاموش باش، زيرا روز داوری او فرا رسيده است. خداوند قوم خود را برای كشته شدن آماده میسازد. او دشمنان آنها را دعوت كرده تا سرزمين يهودا را غارت كنند. 8خداوند میفرمايد: «در آن روز داوری، رهبران و رؤسای يهودا و تمام كسانی را كه از رسوم بتپرستان پيروی میكنند مجازات خواهم كرد. 9آری، آنانی را كه در پرستش خود، روشهای كافران را به کار میبرند و نيز كسانی را كه كشتار و غارت میكنند تا معابد خدايان خود را پر سازند، مجازات خواهم كرد. 10در آن روز صدای ناله و فرياد از دروازههای اورشليم به گوش خواهد رسيد و صدای نعرهٔ دشمن از تپهها شنيده خواهد شد.
11«ای بازاريان اورشليم، از غم و غصه شيون كنيد، زيرا تمام تاجران حريص شما نابود خواهند شد.
12«در آن روز، با چراغ در اورشليم خواهم گشت و كسانی را كه با خيال راحت گناه میورزند و گمان میكنند كه من كاری به كارشان ندارم، پيدا كرده مجازات خواهم نمود. 13اموالشان را به دست دشمن خواهم داد و خانههايشان را با خاک يكسان خواهم كرد. خانهها خواهند ساخت، ولی نخواهند توانست در آنها ساكن شوند. تاكستانها غرس خواهند كرد، ولی هرگز شراب آنها را نخواهند نوشيد.»
14آن روز هولناک نزديک است و به سرعت فرا میرسد. در آن روز مردان قدرتمند به تلخی خواهند گريست. 15آن روز، روزی است كه غضب خداوند افروخته میشود. روز سختی و اضطراب است، روز خرابی و ويرانی، روز تاريكی و ظلمت، روز ابرها و سياهیها! 16شيپور به صدا در میآيند، جنگ شروع میشود، شهرهای حصاردار و برجهای بلند واژگون میگردند.
17خداوند میفرمايد: «شما را مثل آدم كوری كه به دنبال راه میگردد، درمانده خواهم نمود، چون نسبت به من گناه ورزيدهايد. بنابراين، خون شما بر خاک ريخته خواهد شد و بدنهايتان همانجا روی زمين خواهد گنديد.»
18در آن روزِ غضبِ خدا، طلا و نقرهٔ شما نخواهد توانست جان شما را از مرگ برهاند، زيرا تمام زمين از آتش غيرت او گداخته خواهد شد. او به سرعت زمين را از وجود ساكنان آن پاک خواهد ساخت.
21ای قومی كه حيا نداريد، به خود آييد، 2پيش از آنكه داوری آغاز گردد و فرصت شما چون كاه بر باد رود، قبل از آنكه خشم خداوند فرو ريزد و روز هولناک غضب او فرا رسد. 3ای تمام متواضعانی كه احكام او را بجا میآوريد، به سوی خداوند بازگشت نماييد؛ به راستی عمل كنيد و در حضور خداوند فروتن شويد تا شايد شما را از غضب خود در آن روز هلاكت مصون بدارد.
نابودی قومهای مجاور اسرائيل
4شهرهای غزه، اشقلون، اشدود و عقرون، ريشهكن و ويران خواهند شد. 5وای بر شما ای فلسطينیهايی كه در ساحل دريا و در سرزمين كنعان زندگی میكنيد، زيرا شما هم داوری خواهيد شد. خداوند شما را به هلاكت خواهد رساند و حتی يک نفر از شما هم باقی نخواهد ماند. 6زمينهای ساحلی شما مكانی برای شبانان و آغل گوسفندان خواهد شد. 7بازماندگان قبيلهٔ يهودا، سرزمين شما را اشغال كرده گلههای خود را در آنجا خواهند چرانيد و خود در خانههای اشقلون خواهند خوابيد؛ زيرا خداوند با مهربانی از قوم خود ياد نموده خوشبختی آنها را باز خواهد گردانيد.
8طعنههای مردم موآب و عمون را شنيدهام كه قوم مرا مسخره نموده، تهديد به اشغال سرزمينشان میكنند. 9بنابراين، خداوند قادر متعال، خدای اسرائيل میفرمايد: «به حيات خود قسم، موآب و عمون مثل سدوم و عموره از بين خواهند رفت و به محلی از خارها، گودالهای نمک و ويرانی ابدی تبديل خواهند شد و بازماندگان قوم من آنها را غارت نموده، سرزمينهاشان را تصرف خواهند كرد.» 10آنها مزد غرور خود را دريافت خواهند كرد، زيرا به قوم خداوند قادر متعال اهانت نموده، ايشان را مسخره كردند. 11خداوند بلاهای هولناكی بر سرشان خواهد آورد. او تمامی خدايان جهان را به تباهی خواهد كشانيد و آنگاه همهٔ اقوام در سرزمينهای خود او را عبادت خواهند نمود.
12ای حبشیها، شما هم به شمشير او كشته خواهيد شد.
13خداوند قدرت خود را بر ضد آشور به کار خواهد برد و پايتخت بزرگ آن، نينوا را ويران نموده، به بيابانی خشک مبدل خواهد كرد. 14آن شهر، چراگاه گوسفندان خواهد شد و انواع حيوانات وحشی در آن جای خواهند گرفت. خفاشها و جغدها در ميان ويرانههايش لانه میكنند و صدايشان از پنجرههای خانههای متروک شنيده میشود. در آستانهٔ خانهها زباله جمع میشود و روكش زيبای ستونهای شهر كه از چوب سرو بود، از بين میرود. 15اين شهر مستحكم كه چنان در امنيت بود كه با خود میگفت: «در تمام دنيا شهری مانند من وجود ندارد!» ويران شده، لانهٔ حيوانات خواهد گرديد! هر كه از آنجا بگذرد سر خود را از بهت و حيرت تكان خواهد داد.
3آيندهٔ اورشليم
1وای بر اورشليم نجس و گناهكار، شهر ظلم و جنايت! 2شهری كه به صدای خداوند گوش نمیدهد و اصلاحپذير نيست؛ به خداوند توكل نمیكند و به او نزديک نمیشود.
3رهبران اورشليم مثل شيرهای غران، و قضات آن مانند گرگهای گرسنهٔ شب هستند كه از صيد خود چيزی را تا صبح باقی نمیگذارند.
4انبيای آن دروغگو و سودجو میباشند. كاهنانش احكام خدا را به نفع خود تحريف نموده، خانهٔ خدا را نجس میسازند.
5خدا در ميان مردم شهر حضور دارد. او عادل و با انصاف است و هر بامداد احكام خود را نمايان میسازد و كوتاهی نمیكند، با وجود اين، بدكاران شهر با بیشرمی به شرارت خود ادامه میدهند.
6خداوند میفرمايد: «قومهای بسياری را نابود كردهام و استحكامات آنها را از بين بردهام. شهرهای آنها را با كوچههايشان چنان ويران كردهام كه حتی يک نفر هم در آنها باقی نمانده است. 7گفتم حتماً مردم اورشليم به من گوش خواهند داد و به هشدارهايم توجه خواهند نمود و بدين ترتيب جلو خرابی شهر و مجازاتی را كه مقرر كردهام خواهند گرفت. ولی آنها چنين نكردند بلكه به كارهای فاسد خود ادامه دادند.»
8خداوند میفرمايد: «صبر كنيد، بزودی وقتش میرسد كه بر ضد قومهای شرور به پا خيزم. زيرا تصميم گرفتهام قومهای جهان را جمع كنم و خشم و غضب خود را بر آنها فرو ريزم. تمام جهان از آتش غيرت من گداخته خواهد شد.
9«آنگاه به قومهای جهان، زبان پاک خواهم داد تا همهٔ آنها فقط نام مرا بخوانند و تنها مرا عبادت كنند. 10قوم پراكندهٔ من از ماورای رودهای حبشه با هدايای خود آمده، مرا پرستش خواهند كرد. 11ای قوم من، در آن زمان ديگر از ياغيگریهای گذشتهٔ خود شرمنده نخواهيد شد، زيرا من اشخاص متكبر را از ميان شما برمیدارم. در كوه مقدس من تكبر وجود نخواهد داشت. 12كسانی كه باقی بمانند، متواضع و فروتن خواهند بود و به نام من توكل خواهند نمود. 13آنها ديگر ظالم، دروغگو و حقهباز نخواهند بود. در آرامش و امنيت به سر خواهند برد و هيچكس آنها را نخواهد ترسانيد.»
14ای اورشليم با شادی سرود بخوان! ای اسرائيل بانگ شادی برآور! 15زيرا خداوند مجازات تو را از تو دور كرده و دشمنانت را به عقب رانده است. خود خداوند، پادشاه اسرائيل، در ميان توست، پس ديگر بلا تو را نخواهد ترسانيد!
16در آن روز به اورشليم خواهند گفت: «نترس! قوی باش! 17زيرا خداوند، خدای تو كه در ميان توست نجات دهندهای توانا میباشد. او از تو راضی خواهد بود، و تو را دوست خواهد داشت و وجود تو مايه شادی و سرور او خواهد بود.»
18خداوند میفرمايد: «به غمهايی كه از حسرت عيدهای خود داريد پايان خواهم بخشيد و بار اين ننگ را از دوشتان برخواهم داشت. 19تمام كسانی را كه به شما ظلم كردهاند مجازات خواهم نمود. اشخاص ضعيف و درماندهٔ قوم خود را خلاصی خواهم بخشيد و راندهشدگان را كه مسخره و رسوا شدهاند، جمع كرده، سرافراز خواهم نمود. 20بلی، در آن زمان وقتی شما را جمع نموده، اموالتان را پيش چشمانتان به شما بازگردانم، آنگاه در ميان تمام مردم جهان سرافراز خواهيد شد.» اين را خداوند فرموده است.