ناحوم

ناحوم

مقدمه

دربارهٔ نويسندهٔ اين کتاب، ناحوم نبی، اطلاع دقيقی در دست نيست. همين قدر می‌دانيم که او اهل مکانی به نام القوش بوده است.

کتاب او سرشار از توصيفهايی است دربارهٔ قدرت و مهربانی خداوند.

ناحوم راجع به سقوط امپراتوری آشور پيشگويی می‌کند. يک قرن پس از سفر يونس نبی به نينوا، پايتخت آشور، اين پيشگويی بوسيلهٔ ناحوم اعلام می‌شود. اکنون ديگر اهالی نينوا حالت توبه‌کار خود را از دست داده‌اند و بيش از پيش فاسد و ظالم شده‌اند. آنها به قدرت امپراتوری خود می‌بالند و آن را بی‌زوال می‌دانند.

اما در ۶۱۲ ق. م. حدود پنجاه سال پس از پيشگويی ناحوم، امپراتوری عظيم آشور در مقابل بابل به زانو درآمد. شهر نينوا چنان با خاک يکسان شد، که تا ۲۵۰۰ سال هيچ آثاری از وجود آن در صحنهٔ روزگار پيدا نبود. تا اينکه سرانجام باستانشناسان به کشف خرابه‌های آن نايل آمدند.

اين کتاب آشکار می‌سازد که خدای قادر مطلق بر تمام دنيا مسلط است و می‌توان به او اعتماد کرد که آنچه می‌گويد به عمل می‌آورد.

انتقام خداوند از نينوا

¹خداوند اين رؤيا را که دربارهٔ نينوا است به ناحوم القوشی نشان داد: ²خداوند غيور است و از کسانی که با وی مخالفت ورزند، انتقام می‌گيرد و با خشم شديد آنان را مجازات می‌کند. ³خداوند دير خشمگين می‌شود ولی گناه را هرگز بی‌سزا نمی‌گذارد. قدرت او عظيم است و آن را می‌توان در گردبادهای وحشتناک و طوفانهای شديد مشاهده کرد. ابرها خاک زير پای او هستند! ⁴به فرمان خداوند درياها و رودها خشک می‌شوند، چراگاههای سبز و خرم باشان و کرمل از بين می‌روند و جنگلهای سرسبز لبنان طراوت و خرمی خود را از دست می‌دهند. ⁵در حضور او کوهها می‌لرزند، تپه‌ها ناپديد می‌شوند، زمين متلاشی می‌گردد و ساکنانش نابود می‌شوند.

⁶کيست که بتواند در برابر خشم خدا ايستادگی کند؟ غضب او مانند آتش فرو می‌ريزد و کوهها در برابر خشم او خرد می‌شوند.

⁷خداوند نيکوست و در روز بلا و سختی پناهگاه می‌باشد. او از کسانی که به او توکل می‌کنند مراقبت می‌نمايد، ⁸ولی دشمنان خود را با سيلابی شديد از بين می‌برد و آنها را به ظلمت مرگ روانه می‌کند.

⁹ای نينوا، چرا به فکر مخالفت با خداوند هستی؟ او با يک ضربه تو را از پای در خواهد آورد، به طوری که ديگر نخواهی توانست مقاومت کنی. ¹⁰او دشمنانش را مثل خارهای به هم پيچيده به داخل آتش می‌اندازد و آنها همچون کاه در شعله‌های آتش سوخته شده دود می‌شوند. ¹¹اين پادشاه تو کيست که جرأت می‌کند بر ضد خداوند توطئه کند؟ ¹²خداوند می‌فرمايد: «سپاه آشور هر قدر هم قوی و بزرگ باشد، محو و نابود خواهد شد.

«ای قوم من، به اندازه کافی شما را تنبيه کرده‌ام! ¹³اينک زنجيرهای شما را پاره می‌کنم و شما را از قيد اسارت پادشاه آشور آزاد می‌سازم.»

¹⁴خداوند به پادشاه آشور می‌فرمايد: «نسل تو را از بين می‌برم تا نام و نشانی از تو باقی نماند. بتها و بتخانه‌های تو را نابود می‌کنم و قبرت را می‌کنم، چون بر اثر گناه فاسد شده‌ای.»

خبر سقوط نينوا

¹⁵ببينيد، قاصدی از کوهها سرازير شده، خبر خوش پيروزی را ندا می‌دهند. ای يهودا، عيدهای خود را برگزار نما و نذرهای خود را به خدا وفا کن، چون دشمن، ديگر هرگز برنمی‌گردد. او برای هميشه ريشه کن شده است!

¹ای نينوا، عمرت به سر آمده است2‏:1 اين فصل تسخير نينوا به دست سپاهيان ماد و بابل در سال ۶۱۲ ق.م. را پيشگويی می‌کند.‏! سپاهيان دشمن، تو را محاصره کرده‌اند. پس برج و باروهای خود را تقويت کن. جاده را دیدبانی نما و منتظر حملهٔ دشمن باش. ²(تو سرزمين اسرائيل را ويران کردی، ولی خداوند عزت و قدرتشان را به ايشان باز می‌گرداند.)

³سپرهای سرخ دشمن برق می‌زنند! لباسهای نظامی سرخ رنگ آنها را ببين! عرابه‌های درخشان آنها را مشاهده نما که در کنار هم بوسيلهٔ اسبها به پيش حرکت می‌کنند. دشمن آماده حمله است!

⁴عرابه‌های تو در خيابانها و ميدانها به سرعت از هم پيشی می‌گيرند؛ مانند برق جلو می‌روند و مثل مشعل می‌درخشند! ⁵پادشاه بر سر افسرانش فرياد می‌زند و آنها دستپاچه شده، با عجله به طرف ديوارهای شهر می‌دوند تا سنگرهايشان را بر پا سازند. ⁶اما خيلی دير شده است! دريچه‌های رودخانه باز است. دشمن به داخل شهر رخنه کرده است. کاخ سلطنتی را وحشت فرا گرفته است! ⁷ملکهٔ نينوا را برهنه به کوچه‌ها آورده‌اند؛ او را اسير کرده‌اند و نديمه‌هايش گريان به دنبال او می‌روند و مثل فاخته‌ها می‌نالند و سينه می‌زنند. ⁸شهر نينوا چون مخزن آبی است که سوراخ شده باشد. اهالی آن با شتاب از آن بيرون می‌ريزند و به فريادهايی که آنها را از فرار باز می‌دارد توجهی نمی‌کنند.

⁹نقره‌ها را غارت کنيد! طلاها را به يغما ببريد! گنجهای بی‌حسابش را تاراج کنيد! ¹⁰شهر نينوا خراب و متروک شده است. دلها از ترس آب شده‌اند، زانوها می‌لرزند، رمقی در مردم نمانده و رنگ از صورتها پريده است.

¹¹اينک، آن نينوای بزرگ، آن بيشهٔ شيران و محل دليران کجاست؟ نينوايی که در آن پير و جوان بدون ترس و دلهره زندگی می‌کردند.

¹²ای نينوا که زمانی چون شير، نيرومند بودی، و دشمنانت را پايمال می‌کردی تا زنان و فرزندانت را سير کنی و شهرها و خانه‌هايت را از غنايم و اسيران جنگ پر سازی! ¹³بدان که اکنون خداوند قادر متعال بر ضد تو برخاسته است. او عرابه‌هايت را می‌سوزاند و دليران تو را هلاک می‌کند. ديگر هرگز از سرزمينهای مغلوب، اسيری نخواهی آورد و روی زمين حکمرانی نخواهی کرد.

وای بر نينوا

¹وای بر نينوا، شهری که از دروغ و قتل و غارت پر است. ²به صدای ضربه‌های تازيانه‌ها که بر پيکر اسبان وارد می‌آيد گوش کنيد! غرش چرخها، تاخت و تاز اسبها و صدای مهيب عرابه‌ها را بشنويد! ³به شمشيرهای درخشان و نيزه‌های براق سواران نگاه کنيد. اجساد کشته‌شدگان در همه جا روی هم انباشته شده‌اند و مردم در حين راه رفتن روی آنها می‌افتند.

⁴اين همه بدان سبب است که نينوای زناکار و جادوگر، مانند يک زن افسونگر با زيبايی خود قومها را به دام می‌انداخت و آنگاه به آنها ياد می‌داد خدايان دروغينش را بپرستند.

⁵خداوند قادر متعال می‌فرمايد: «ای نينوا، من بر ضد تو برخاسته‌ام و اکنون تمام قومها برهنگی و رسوايی تو را خواهند ديد. ⁶تو را با کثافت می‌پوشانم و به مردم جهان نشان می‌دهم که تو چقدر فاسد هستی. ⁷هر که تو را ببيند از تو فرار کرده، فرياد خواهد زد: ”نينوا بکلی ويران شده است!“ ولی هرگز کسی از سرنوشت تو تأسف نخواهد خورد.»

⁸ای نينوا آيا تو از شهر تبس، پايتخت مصر بهتر هستی که آبهای رود نيل از هر طرف آن را در بر گرفته، مانند حصاری آن را محافظت می‌نمود؟ ⁹او بر حبشه و تمام سرزمين مصر فرمان می‌راند و فوط و ليبی متفقين نيرومندش بودند و در مواقع ضروری به ياری او می‌شتافتند. ¹⁰با وجود اين، تبس سقوط کرد. دشمنان، اهالی آن را به اسارت درآوردند و فرزندانشان را بر سنگفرش خيابانها کوبيده، کشتند. رهبرانش را به زنجير کشيدند و آنها را به حکم قرعه بين خودشان تقسيم کرده، به خدمت خود درآوردند.

¹¹ای نينوا، تو نيز مانند اشخاص مست، گيج و مبهوت خواهی شد و پناهگاهی جستجو خواهی کرد تا خود را از چنگ دشمن پنهان کنی. ¹²تمام قلعه‌های تو مانند درختان انجيری هستند که ميوه‌هايشان رسيده باشد. وقتی درختان انجير را تکان دهند نوبر رسيدهٔ آنها در دهان تکانندگان می‌افتد. ¹³سربازانت همچون زنان، ضعيف و درمانده می‌شوند. دروازه‌های سرزمينت به روی دشمن باز شده به آتش کشيده می‌شوند. ¹⁴برای محاصره شدن آماده شو! آب کافی ذخيره کن! قلعه‌هايت را تقويت نما! خشتهای زيادی برای تعمير ديوارهايت آماده کن! به گودالها داخل شده، گل را پا بزن و آن را در قالبهای خشت‌سازی بريز!

¹⁵ولی بدان که در حين آماده شدن، آتش تو را می‌بلعد و شمشير، تو را قطعه‌قطعه می‌کند. دشمن، تو را مثل ملخهايی که هر چه بر سر راهشان قرار گيرد می‌خورند، خواهد بلعيد. هر چند مثل ملخ زياد شوی باز هم راه فراری نداری. ¹⁶تاجران تو که از ستارگان آسمان زيادتر بودند، تو را با ثروت بی‌حساب پر می‌کردند، ولی دشمنانت مانند مور و ملخ هجوم آورده، ثروت تو را با خود خواهند برد. ¹⁷بزرگان و سردارانت مثل ملخهايی هستند که در سرما، روی ديوارها دور هم جمع می‌شوند، اما همينکه آفتاب برمی‌آيد و هوا گرم می‌شود، پرواز می‌کنند و ناپديد می‌گردند.

¹⁸ای پادشاه آشور، رهبران سرزمينت در خاک و خون غلطيده‌اند! قوم تو در کوهها پراکنده شده‌اند! ديگر رهبری نمانده که جمعشان کند! ¹⁹درمانی برای زخمهايت پيدا نمی‌شود و جراحت تو عميقتر از آنست که شفا يابد. همهٔ کسانی که از سرنوشت تو باخبر شوند از شادی دست خواهند زد، چون کسی را نمی‌توان يافت که از ظلم و ستم تو در امان بوده باشد.