هوشع

هوشع

مقدمه

زندگی و كتاب هوشع نبی، محبت خدا نسبت به قومش را مصور می‌كند. سه فصل اول كتاب از زندگی هوشع سخن می‌گويد. بقيهٔ كتاب شامل پيامهايی است كه اين نبی خدا به قوم اسرائيل (حكومت شمالی)، پيش از سقوطش در ۷۲۲ ق.م. داده است.

بسياری از مردم زمان هوشع ثروتمند بودند؛ با وجود اين، آنان ناشكر بودند و از كمک به فقيران شانه خالی می‌كردند. بتها در سرزمين اسرائيل زياد شده بود و رفته‌رفته مردم از پرستش خداوند غافل می‌شدند.

خداوند به هوشع می‌فرمايد برای نشان دادن رابطهٔ موجود بين اسرائيل و خدا، از رابطهٔ زناشويی به عنوان سمبل استفاده كند. خدا داماد است و اسرائيل عروس بی‌وفايش. خدا به هوشع می‌گويد با زنی به نام گومر ازدواج كند. گومر، طبق پيشگويی خداوند، به هوشع خيانت می‌كند و عاشقان جديدی برای خود می‌يابد. گومر سمبل قوم اسرائيل است كه خدا را ترک گفته و به دنبال خدايان ديگر رفته است.

هوشع، مانند خدا كه قوم اسرائيل را به سوی خود می‌خواند، به دنبال جومر می‌رود و با وجود خيانتی كه كرده، او را مورد لطف و محبت خود قرار می‌دهد.

هوشع از قوم اسرائيل می‌خواهد كه توبه كنند و به سوی خداوند بازگشت نمايند: «ای قوم اسرائيل، به سوی خداوند، خدای خود بازگشت كنيد، زيرا در زير بار گناهانتان خرد شده‌ايد. هر كه داناست اين چيزها را درک كند. آن كه فهم دارد گوش دهد، زيرا راههای خداوند راست و درست است و نيكان در آن راه خواهند رفت، ولی بدكاران لغزيده، خواهند افتاد.»

¹در دوران سلطنت عزيا، يوتام، آحاز و حزقيا، پادشاهان يهودا و يربعام پسر يوآش، پادشاه اسرائيل، اين پيامها از طرف خداوند به هوشع پسر بئيری رسيد.

زن و فرزندان هوشع

²اولين پيامی كه خداوند به هوشع داد اين بود:

«برو و با زنی فاحشه ازدواج كن تا آن زن از مردانی ديگر بچه‌هايی برای تو بزايد. اين امر به روشنی نشان خواهد داد كه چگونه قوم من بی‌وفايی كرده‌اند و با پرستش خدايان ديگر آشكارا مرتكب زنا شده و به من خيانت ورزيده‌اند.»

³پس، هوشع با «گومر» دختر دبلايم ازدواج كرد و گومر حامله شده، پسری برايش زاييد.

^4‏-5آنگاه خداوند فرمود: «نام اين پسر را يزرعيل بگذار، زيرا می‌خواهم بزودی در درهٔ يزرعيل، دودمان ييهو پادشاه را مجازات كنم و انتقام خونهايی را كه ريخته است1‏:4‏و5 نگاه کنيد به اول پادشاهان 21‏:21‏ و دوم پادشاهان 10‏:11‏.‏ بگيرم. در درهٔ يزرعيل قدرت اسرائيل را در هم شكسته به استقلال اين قوم پايان خواهم داد.1‏:4‏و5 قسمت آخر اين آيات عبارتست از پيشگويی راجع به اسارت اسرئيل به دست آشور که بيست و پنج سال بعد به وقوع پيوست.‏»

⁶طولی نكشيد كه گومر بار ديگر حامله شده، دختری زاييد. خداوند به هوشع فرمود: «نام او را لوروحامه (يعنی ”ديگر رحمت بس است“) بگذار، چون ديگر بر مردم اسرائيل رحم نمی‌كنم و آنان را نمی‌بخشم؛ ⁷ولی بر مردم يهودا رحمت خواهم نمود و من، خود، بدون هيچگونه كمكی از جانب سپاهيان و سلاحهايشان، ايشان را از چنگ دشمنانش خواهم رهانيد.1‏:7 اشاره است به شکست لشکر سنحاريب هنگامی که بر يهودا هجوم آورده بود. نگاه کنيد به اشعيا 36 و 37‏.‏»

⁸بعد از اينكه گومر لوروحامه را از شير گرفت، بار ديگر حامله شد و اين بار پسری زاييد. ⁹خداوند فرمود: «اسمش را لوعمی (يعنی ”قوم من نيست“) بگذار، چون اسرائيل از آن من نيست و من خدای او نيستم.»

¹⁰با وجود اين، زمانی می‌رسد كه اسرائيلی‌ها مثل ريگ دريا بی‌شمار خواهند شد! آنگاه به جای اينكه خداوند به ايشان بگويد: «شما قوم من نيستيد» خواهد گفت: «شما پسران خدای زنده هستيد!» ¹¹آنگاه مردم يهودا و مردم اسرائيل با هم متحد شده يک رهبر خواهند داشت و با هم از تبعيد مراجعت خواهند كرد. چه روز عظيمی خواهد بود آن روزی كه خداوند بار ديگر قوم خود را در سرزمين حاصلخيزشان ساكن گرداند.

¹ای يزرعيل، اسم برادر و خواهرت را عوض كن. نام برادرت را عمی (يعنی «قوم من هستی») و اسم خواهرت را روحامه (يعنی «ترحم شده») بگذار، زيرا اكنون خداوند بر او رحم می‌فرمايد.

خيانت اسرائيل

²مادرت را توبيخ كن، زيرا زن مرد ديگری شده است و من ديگر شوهر او نيستم. از او بخواه تا از فاحشگی دست بردارد و ديگر خودفروشی نكند؛ ³و گرنه او را مثل روزی كه از مادر متولد شد عريان خواهم ساخت و مانند زمينی كه دچار خشكسالی شده باشد از تشنگی هلاک خواهم كرد. ⁴از فرزندان او چون فرزندان خودم مراقبت نخواهم كرد، زيرا آنها از آن من نيستند بلكه فرزندان مردان ديگری هستند. ⁵مادرشان مرتكب زنا شده و با بی‌شرمی گفته است: «دنبال مردانی می‌روم كه به من خوراک و پوشاک می‌دهند.» ⁶ولی من ديواری از خار و خس به دور او می‌كشم و مانعی بر سر راه او می‌گذارم تا راهش را پيدا نكند. ⁷به طوری كه وقتی دنبال فاسقانش می‌دود نتواند به آنها برسد. دنبال آنها خواهد گشت، ولی پيدايشان نخواهد كرد. آنگاه خواهد گفت: «بهتر است نزد شوهر خود بازگردم، چون وقتی كه با او بودم زندگی‌ام بهتر می‌گذشت.» ⁸او نمی‌فهمد كه هر چه دارد از من دارد. تمام طلا و نقره‌ای را كه او برای پرستش بت خود بعل به كار می‌برد، من به او می‌دادم.

⁹ولی اكنون ديگر شراب و غله‌ای را كه هميشه سر موعد برای او فراهم می‌كردم به او نخواهم داد و لباسهایی كه برای پوشش برهنگی‌اش به او می‌دادم از او پس خواهم گرفت. ¹⁰قباحت او را در نظر فاسقانش آشكار خواهم ساخت و هيچكس نخواهد توانست او را از دست من خلاصی بخشد. ¹¹به تمام خوشيها و بزمها، عيدها و جشنهايش پايان خواهم داد. ¹²تاكستانها و باغهای ميوه‌ای را كه ادعا می‌كند فاسقانش به او هديه داده‌اند نابود می‌كنم. آنها را به صورت جنگل درمی‌آورم و ميوه‌هايش را نصيب حيوانات صحرا می‌گردانم. ¹³به سبب تمام آن روزهايی كه برای بت خودش بعل، بخور می‌سوزانيد و گوشواره‌هايش را به گوش می‌كرد و با طلا و جواهرات، خود را می‌آراست و مرا ترک نموده، به دنبال فاسقانش می‌رفت، او را مجازات خواهم كرد. اين را خداوند می‌فرمايد.

¹⁴ولی دوباره دل او را به دست می‌آورم و او را به بيابان خواهم برد و در آنجا با وی سخنانی دلنشين خواهم گفت. ¹⁵در آنجا باغهای انگورش را به او پس خواهم داد، و «درهٔ زحمات» او را به «دروازهٔ اميد» مبدل خواهم ساخت. او باز در آنجا مانند روزهای جوانی‌اش و مثل زمان قديم كه او را از اسارت مصر آزاد كردم سرود خواهد خواند. ¹⁶در آن روز مرا به جای «سرور من»، «شوهر من» خطاب خواهد كرد. ¹⁷كاری می‌كنم كه «بعل» را فراموش كند و ديگر اسمش را نيز بر زبان نياورد.

¹⁸در آن زمان، بين شما و حيوانات وحشی و پرندگان و خزندگان عهدی قرار می‌دهم تا ديگر از هم نترسيد؛ و تمام سلاحهای جنگی را از بين برده، به جنگها پايان خواهم داد. آنگاه در امنيت خواهيد زيست. ¹⁹من با زنجير عدالت و انصاف و محبت و رحمت، شما را برای هميشه به خود پيوند خواهم داد. ²⁰من عهدی را كه با شما بسته‌ام بجا خواهم آورد و شما را نامزد خود خواهم ساخت و شما مرا در آن زمان واقعاً خواهيد شناخت.

^21‏-22در آن روز من دعاهای قوم خود اسرائيل را اجابت خواهم كرد. بر زمين باران خواهم فرستاد و زمين نيز غله و انگور و زيتون توليد خواهد كرد.

²³در آن زمان قوم اسرائيل را برای خود در زمين خواهم كاشت. به كسانی كه گفته بودم «ديگر رحمت بس است»، رحم خواهم نمود و به آنانی كه گفته بودم «قوم من نيستيد»، خواهم گفت: «اكنون شما قوم من هستيد» و ايشان جواب خواهند داد: «تو خدای ما هستی.2‏:23 نگاه کنيد به 1‏:6و9‏.‏»

پيوند مجدد هوشع با زنش

¹آنگاه خداوند به من فرمود: «برو و دوباره زن خود را بردار و نزد خود بياور. هر چند او زنا را دوست دارد و معشوقهٔ مرد ديگری است، ولی تو او را دوست داشته باش؛ چنانكه من نيز اسرائيل را دوست می‌دارم، هر چند ايشان به سوی خدايان ديگر رفته‌اند و قرصهای نان كشمشی3‏:1 «قرصهای نان کشمشی» را به خدای باروری تقديم می‌کردند تا محصولشان را زياد کند.‏ به بتهايشان تقديم می‌كنند.»

²بنابراين، من زن خود را به پانزده مثقال نقره و پنجاه من جو خريدم ³و به او گفتم كه بايد مدت زيادی منتظر من بماند و در اين مدت به دنبال مردهای ديگر نرود و از فاحشگی خود كاملاً دست بردارد؛ من نيز در اين مدت منتظر او خواهم بود.

⁴اين امر نشان می‌دهد كه اسرائيل ساليان درازی را بدون پادشاه و رهبر، بدون قربانگاه و معبد و كاهن، و حتی بدون بت به سر خواهند برد. ⁵پس از آن ايشان به سوی خداوند، خدايشان و داوود3‏:5 منظور از داوود، مسيح موعود است که از نسل داوود بود.‏، پادشاهشان بازگشت خواهند نمود. ايشان با ترس و لرز به سوی خداوند خواهند آمد و از بركات او برخوردار خواهند گرديد.

اتهامات اسرائيل

¹ای قوم اسرائيل، به كلام خداوند گوش كنيد. خداوند شما را به محاكمه كشيده و اين است اتهامات شما: در سرزمين شما صداقت و مهربانی و خداشناسی وجود ندارد. ²لعنت می‌كنيد، دروغ می‌گوييد، آدم می‌كشيد، دزدی می‌كنيد و مرتكب زنا می‌شويد. در همه جا ظلم و زورگويی و كشت و كشتار ديده می‌شود. ³به همين دليل است كه زمين شما بارور نمی‌باشد، تمام موجودات زنده بيمار شده، می‌ميرند و چارپایان و پرندگان و حتی ماهيان از بين می‌روند.

⁴خداوند می‌گويد: «هيچكس، ديگری را متهم نكند و تقصير را به گردن او نياندازد. ای كاهنان، من شما را متهم می‌كنم. ⁵شما روز و شب مرتكب خطا و لغزش می‌شويد و انبیا نيز با شما در اين كار همراهند. من مادرتان اسرائيل را از بين خواهم برد. ⁶قوم من نابود شده‌اند، زيرا مرا نمی‌شناسند؛ و اين تقصير شما كاهنان است، زيرا خود شما نيز نمی‌خواهيد مرا بشناسيد. من شما را كاهن خود نمی‌دانم. شما قوانين مرا فراموش كرده‌ايد، من نيز فرزندان شما را فراموش خواهم كرد. ⁷قوم من هر چه زيادتر شدند، بيشتر نسبت به من گناه كردند. آنها شكوه و جلال مرا با ننگ و رسوايی بتها عوض كردند.

⁸«كاهنان از گناهان قوم اسرائيل سود می‌برند و با حرص و ولع منتظرند آنها بيشتر گناه بكنند. ⁹كاهنان همانند قوم گناهكارند. بنابراين، هم كاهنان و هم قوم را به سبب تمام اعمال بدشان مجازات خواهم كرد. ¹⁰ايشان خواهند خورد، ولی سير نخواهند شد؛ زنا خواهند كرد، ولی زياد نخواهند شد؛ زيرا مرا ترک كرده و به خدايان ديگری روی آورده‌اند.

¹¹«ميگساری و هوسرانی، عقل را از سر قوم من ربوده است؛ ¹²آنها از خدای چوبی كسب تكليف می‌كنند و از عصای چوبی4‏:12 از عصا جهت فالگيری استفاده می‌شد.‏ راهنمايی می‌خواهند. دلبستگی به بتها، آنها را گمراه كرده است. ايشان به خدمت خدايان ديگر درآمده، به من خيانت كرده‌اند. ¹³روی کوهها برای بتها قربانی می‌كنند. به كوهستانها می‌روند تا زير سايهٔ باصفای درختان بلند بخور بسوزانند. در آنجا دخترانتان به فاحشگی كشانده می‌شوند و عروسانتان زنا می‌كنند؛ ¹⁴ولی من آنها را تنبيه نخواهم كرد، چون خود شما مردها هم همان كارها را انجام می‌دهيد و با فاحشه‌های بتخانه‌ها زنا می‌كنيد. ای نادانها، نابودی شما حتمی است.

¹⁵«اگرچه اسرائيل زنا می‌كند، ولی تو ای يهودا خود را به اين گناه آلوده نكن و با كسانی كه از روی ريا و نادرستی مرا در جلجال و بيت‌ئيل پرستش می‌كنند همراه مشو. عبادت ايشان فقط تظاهر است. ¹⁶مانند اسرائيل نباش كه همچون گوساله‌ای سركش نمی‌خواهد خداوند او را به چراگاههای سبز و خرم رهبری كند. ¹⁷از او دوری كن، چون خود را در قيد بت‌پرستی گرفتار كرده است.

¹⁸«مردان اسرائيل بعد از ميگساری به دنبال زنان بدكاره می‌روند. بيشرمی را بيشتر می‌پسندند تا شرافت را. ¹⁹بنابراين باد عظيمی4‏:19 اشاره است به حملهٔ آشور که بيست سال بعد به وقوع پيوست. بر اثر اين حمله، پادشاهی اسرائيل از بين رفت.‏ آنها را خواهد برد و در رسوايی، از اين جهان خواهند رفت، چون برای بتها قربانی می‌كنند.

داوری بر ضد اسرائيل

¹«ای كاهنان و ای رهبران اسرائيل گوش دهيد؛ ای خاندان سلطنتی، اين را بشنويد: نابودی شما حتمی است، زيرا در كوه مصفه و تابور بوسيلهٔ بتها قوم را فريب داده‌ايد. ²ای ياغيان، شما بی‌رحمانه كشتار می‌كنيد و حدی نمی‌شناسيد، پس من همهٔ شما را تنبيه خواهم كرد.

³«من اعمال بد شما را ديده‌ام. ای اسرائيل، همانطوری كه يک فاحشه شوهرش را ترک می‌كند، شما هم مرا ترک كرده و ناپاک شده‌ايد. ⁴كارهای شما مانع می‌شود از اينكه به سوی من بازگشت كنيد، زيرا روح زناكاری در اعماق وجود شما ريشه دوانده است و نمی‌توانيد مرا بشناسيد.»

⁵تكبر مردم اسرائيل بر ضد آنها گواهی می‌دهد. آنها در زير بار گناهانشان خواهند لغزيد و مردم يهودا نيز در پی ايشان به زمين خواهند افتاد. ⁶آنان سرانجام با گله‌ها و رمه‌های خود خواهند آمد تا برای خداوند قربانی كنند، ولی او را پيدا نخواهند كرد، زيرا او از ايشان دور شده و آنها را تنها گذارده است. ⁷آنها به خداوند خيانت ورزيده‌اند و فرزندانی بوجود آورده‌اند كه از آن او نيستند. پس بزودی آنها با دار و ندارشان از بين خواهند رفت.

⁸شيپور خطر را در جبعه و رامه و بيت‌ئيل به صدا درآوريد! ای مردم بنيامين به خود بلرزيد! ⁹ای اسرائيل، به اين اخطار توجه كن! وقتی كه روز مجازات تو فرا رسد، به ويرانه‌ای تبديل خواهی شد.

¹⁰خداوند می‌فرمايد: «رهبران يهودا به صورت پستترين دزدان درآمده‌اند؛ بنابراين، خشم خود را مثل سيلاب بر ايشان خواهم ريخت. ¹¹اسرائيل به حكم من در هم كوبيده خواهد شد، زيرا مايل نيست از بت‌پرستی خود دست بكشد. ¹²من همچون بيد كه پشم را از بين می‌برد، اسرائيل را از بين خواهم برد و شيرهٔ جان يهودا را گرفته، او را خشک خواهم كرد.

¹³«هنگامی كه اسرائيل و يهودا پی بردند كه تا چه اندازه بيمار شده‌اند، اسرائيل به آشور روی آورد و به پادشاهش پناه برد. ولی آشور نه قادر است درد او را درمان كند و نه كمكی به او برساند.

¹⁴«مثل شيری كه شكم شكار خود را می‌درد، من اسرائيل و يهودا را تكه پاره خواهم كرد و با خود خواهم برد و تمامی رهانندگانش را تار و مار خواهم نمود؛ ¹⁵سپس آنها را ترک كرده، به خانهٔ خود باز خواهم گشت تا در شدت بيچارگی خود متوجه گناهانشان شده، آنها را اعتراف كنند و مرا بطلبند.»

توبهٔ كاذب اسرائيل

¹قوم اسرائيل می‌گويند: «بياييد به سوی خداوند بازگشت نماييم. او ما را دريده و خودش نيز ما را شفا خواهد داد. او ما را مجروح ساخته و خود بر زخم ما مرهم خواهد گذاشت. ²بعد از دو سه روز ما را دوباره زنده خواهد كرد و ما در حضور او زندگی خواهيم نمود. ³بياييد تلاش كنيم تا خداوند را بشناسيم! همانطور كه دميدن سپيدهٔ صبح و ريزش باران بهاری حتمی است، اجابت دعای ما از جانب او نيز حتمی است.»

⁴اما خداوند می‌فرمايد: «ای اسرائيل و يهودا، من با شما چه كنم؟ زيرا محبت شما مانند شبنم صبحگاهی زودگذر است. ⁵به اين دليل است كه من انبيای خود را فرستاده‌ام تا كلام داوری مرا بيان كنند و از هلاكتی كه در انتظارتان است شما را آگاه سازند. پس بدانيد كه داوری من چون صاعقه بر شما فرود خواهد آمد. ⁶من از شما محبت می‌خواهم نه قربانی. من از هدايای شما خشنود نيستم بلكه خواهان آنم كه مرا بشناسيد.

⁷«ولی شما نيز مانند آدم6‏:7 در اينجا «آدم» می‌تواند به معنی حضرت آدم يا به معنی انسان باشد.‏، عهد مرا شكستيد و محبت مرا رد كرديد. ⁸جلعاد، شهر گناهكاران و قاتلان است. ⁹اهالی آن راهزنان تبهكاری هستند كه برای قربانيان خود در كمين می‌نشينند. كاهنان در طول راه شكيم، كشتار می‌كنند و دست به هر نوع گناهی می‌زنند. ¹⁰آری، من عملی هولناک در اسرائيل ديده‌ام؛ مردم به دنبال خدايان ديگر رفته و به کلی نجس شده‌اند.

¹¹«ای يهودا، مجازاتهای بسياری نيز در انتظار تو می‌باشد.

¹«هر وقت خواستم اسرائيل را شفا دهم و ايشان را دوباره كامياب سازم، ديدم باز گناه می‌كنند. پايتخت آن سامره مملو از آدمهای فريبكار و دزد و راهزن است! ²ساكنان آنجا نمی‌دانند كه من هرگز شرارتشان را فراموش نمی‌كنم. اعمال گناه‌آلودشان از همه طرف آنها را لو می‌دهد و من همه را می‌بينم.

³«پادشاه از شرارت مردم لذت می‌برد و رهبران از دروغهايشان. ⁴همگی آنها زناكارند و در آتش شهوت می‌سوزند. آتش شهوت آنها مانند آتش آمادهٔ تنور نانوايی است كه خميرش را مالش داده و منتظر برآمدن آن است.

⁵«در جشن زادروز پادشاه، رهبران از شراب مست می‌شوند و او نيز با كسانی كه وی را دست انداخته‌اند هم پياله می‌گردد. ⁶دلهايشان از دسيسه بازی، مثل تنور زبانه می‌كشد. توطئهٔ آنها تمام شب به آرامی می‌سوزد و همين كه صبح شد مثل آتش ملتهب شعله‌ور می‌گردد.

⁷«مردم اسرائيل پادشاهان و رهبرانشان را يكی پس از ديگری كشتند7‏:7 در زمان هوشع، سه نفر از پادشاهان اسرائيل به قتل رسيدند: زکريا، شلوم و فقحيا.‏ و فرياد هيچكدام برای درخواست كمک از من، بلند نشد.

⁸«قوم من با بت‌پرستان آميزش كرده، راههای گناه‌آلود آنها را ياد می‌گيرند. آنها همچون نان نيم پخته‌ای هستند كه نمی‌شود خورد. ⁹پرستش خدايان بيگانه قوت ايشان را گرفته است، ولی خودشان نمی‌دانند. موی سر اسرائيل سفيد شده و عمر او به پايان رسيده، اما او از آن بی‌خبر است. ¹⁰فخر او به خدايان ديگر، آشكارا او را رسوا كرده است. با اين حال به سوی خدای خود بازگشت نمی‌كند و در صدد يافتن او برنمی‌آيد.

¹¹«اسرائيل مانند كبوتر، نادان و بی‌فهم است. او از مصر كمک می‌خواهد و به آشور پرواز می‌كند؛ ¹²ولی من در حين پروازش تور خود را بر او می‌اندازم و مثل پرنده‌ای او را از آسمان به زمين می‌كشم و به خاطر تمام كارهای شرارتبارش او را مجازات می‌كنم.

¹³«وای بر قوم من! بگذار آنها هلاک شوند، زيرا مرا ترک كرده و به من گناه ورزيده‌اند. می‌خواستم ايشان را نجات بخشم، ولی آنها با من صادق نبودند. ¹⁴از شدت پريشانی خواب به چشمانشان راه نمی‌يابد، با اين حال حاضر نيستند از من كمک بخواهند؛ بلكه خدايان بت‌پرستان را عبادت می‌كنند و از آنها نان و شراب می‌خواهند.

¹⁵«من ايشان را ياری نموده و نيرومند ساخته‌ام، ولی از من روگردان شده‌اند.

¹⁶«آنها به همه جا نگاه می‌كنند، جز به آسمان و به سوی خدای متعال. مانند كمان كجی هستند كه هرگز تيرش به هدف نمی‌خورد. رهبرانشان به دليل گستاخی و بی‌احترامی نسبت به من با شمشير دشمن نابود خواهند شد و تمام مردم مصر به ايشان خواهند خنديد.»

بت‌پرستی اسرائيل

¹خداوند می‌فرمايد: «شيپور خطر را به صدا درآوريد! دشمن مثل عقاب بر سر قوم من فرود می‌آيد، چون قوم من عهد مرا شكسته و از فرمانهايم سرپيچی كرده‌اند.

²«اسرائيل از من ياری می‌خواهد و مرا خدای خود می‌خواند. ³ولی ديگر دير شده است! اسرائيل فرصتی را كه داشت با بی‌اعتنايی از دست داد، پس اينک دشمنانش به جان او خواهند افتاد. ⁴اسرائيل پادشاهان و رهبران خود را بدون رضايت من تعيين كرده و بتهايی از طلا و نقره ساخته است، پس اينک او نابود خواهد شد.

⁵«ای سامره، من از اين بتی كه به شكل گوساله ساخته‌ای بيزارم. آتش غضبم بر ضد تو شعله‌ور است. چقدر طول خواهد كشيد تا يک انسان درستكار در ميان تو پيدا شود؟ ⁶چقدر طول خواهد كشيد تا بفهمی گوساله‌ای كه می‌پرستی، ساختهٔ دست انسان است؟ اين گوساله، خدا نيست! پس خرد خواهد شد.

⁷«آنها باد می‌كارند و گردباد درو می‌كنند. خوشه‌های گندمشان محصولی نمی‌دهد و اگر محصولی نيز بدهد بيگانگان آن را می‌خورند.

⁸«اسرائيل نابود شده و مثل ظرفی شكسته در ميان قومها افتاده است. ⁹گورخری است تنها و آواره كه از گله جدا مانده است. تنها دوستانی كه دارد آنانی هستند كه در مقابل پولی كه می‌گيرند با او دوستی می‌كنند؛ و آشور يكی از آنهاست. ¹⁰با اينكه دوستانی از سرزمينهای مختلف با پول خريده است، اما من او را به اسيری می‌فرستم تا زير بار ظلم و ستم پادشاه آشور جانش به ستوه آيد.

¹¹«اسرائيل قربانگاه‌های زيادی ساخته است، ولی نه برای پرستش من! آنها قربانگاه‌های گناهند! ¹²اگر ده هزار قانون هم برايش وضع كنم، باز می‌گويد كه اين احكام برای بيگانه‌هاست، نه برای او. ¹³قوم اسرائيل مراسم قربانیهای خود را دوست دارند، ولی اين مراسم مورد پسند من نيست. من گناه آنها را فراموش نخواهم كرد و ايشان را مجازات كرده به مصر باز خواهم گرداند.

¹⁴«اسرائيل قصرهای بزرگی ساخته و يهودا برای شهرهايش استحكامات دفاعی عظيمی بنا كرده است، ولی آنها سازندهٔ خود را فراموش كرده‌اند. پس من اين قصرها و استحكامات را به آتش خواهم كشيد.»

مجازات اسرائيل

¹ای اسرائيل، مثل ساير قومها شادی نكن، چون به خدای خود خيانت كرده‌ای و او را ترک گفته و به دنبال خدايان ديگر افتاده‌ای و در هر خرمنگاهی به آنها قربانی تقديم كرده‌ای. ²بنابراين غلهٔ تو كم خواهد شد و انگورهايت روی شاخه‌ها فاسد خواهد گرديد.

³ای قوم اسرائيل، شما ديگر در سرزمين خداوند زندگی نخواهيد كرد. شما را به مصر و آشور خواهند برد و در آنجا ساكن شده، خوراكهای پس مانده خواهيد خورد. ⁴در آن سرزمين غريب قادر نخواهيد بود به منظور قربانی در راه خداوند شرابی بريزيد؛ و هرگونه قربانی‌ای كه در آنجا تقديم كنيد او را خشنود نخواهد كرد. قربانیهای شما مثل خوراكی خواهد بود كه در مراسم عزاداری خورده می‌شود؛ تمام كسانی كه گوشت آن قربانیها را بخورند نجس خواهند شد. شما حق نخواهيد داشت آن قربانیها را به خانهٔ خداوند بياوريد و به او تقديم كنيد، زيرا آنها قربانی محسوب نخواهند شد. ^5‏-6پس وقتی شما را به اسارت به آشور ببرند، در روزهای مقدس و عيدهای خداوند چه خواهيد كرد؟ اموال جا ماندهٔ شما را چه كسی به ارث خواهد برد؟ مصريان آنها را تصرف نموده، مردگان شما را جمع‌آوری خواهند كرد و در شهر ممفيس به خاک خواهند سپرد، و خار و خس در ميان ويرانه‌هايتان خواهد روييد.

⁷زمان مجازات اسرائيل فرا رسيده و روز مكافات او نزديک است. اسرائيل بزودی اين را خواهد فهميد. مردم اسرائيل دربارهٔ من می‌گويند: «اين نبی احمق است.» آنها فاسد و گناهكارند و با بغض و كينه دربارهٔ كسانی كه از روح خدا الهام می‌گيرند سخن می‌گويند و ايشان را ديوانه می‌خوانند. ⁸خدا مرا فرستاده است تا نگهبان قوم او باشم، ولی مردم اسرائيل در تمام راههايم دام می‌گذارند و در خانهٔ خداوند آشكارا نفرت خود را نسبت به من نشان می‌دهند. ⁹اين قوم مانند زمانی كه در جبعه9‏:9 نگاه کنيد به داوران 19‏:14‏ به بعد.‏ بودند، در فساد غرق شده‌اند. خدا اين را فراموش نمی‌كند و حتماً ايشان را به سزای اعمالشان خواهد رسانيد.

¹⁰خداوند می‌گويد: «ای اسرائيل، در آن زمان، يافتن تو برای من مانند يافتن انگور در بيابان و ديدن نوبر انجير در ابتدای موسمش، لذتبخش بود. ولی پس از آن تو مرا در شهر فغور به خاطر خدای بعل ترک كردی و خود را به خدايان ديگر سپردی؛ طولی نكشيد كه تو هم مثل آنها پليد و كثيف شدی.9‏:10 نگاه کنيد به اعداد 23‏.‏¹¹شكوه و جلال اسرائيل همچون پرنده‌ای پرواز می‌كند و دور می‌شود، زيرا فرزندان او به هنگام تولد می‌ميرند يا سقط می‌شوند، و يا هرگز در رحم شكل نمی‌گيرند. ¹²اگر فرزندانش بزرگ هم بشوند، آنها را از او می‌گيرم. همهٔ قوم اسرائيل محكوم به فنا هستند. آری، روزی كه از اسرائيل برگردم و او را تنها بگذارم روز غم‌انگيزی خواهد بود.»

¹³فرزندان اسرائيل را می‌بينم كه محكوم به فنا هستند و اسرائيل آنها را به كشتارگاه می‌برد. ¹⁴ای خداوند، برای قوم تو چه آرزويی بكنم؟ آرزوی رحم‌هايی را می‌كنم كه نزايند و سينه‌هايی كه خشک شوند و نتوانند شير بدهند.

¹⁵خداوند می‌فرمايد: «تمامی شرارت ايشان از جلجال9‏:15 جلجال شهری بود که پرستش بعل از آنجا شروع شد (هوشع 4‏:15 و 12‏:11‏) و در آنجا بود که مردم برای خود پادشاهی خواستند (اول سموئيل 11‏:15‏).‏ شروع شد. در آنجا بود كه از ايشان نفرت پيدا كردم. آنها را از سرزمين خودم به سبب بت‌پرستی بيرون می‌كنم. ديگر آنها را دوست نخواهم داشت، چون تمام رهبرانشان ياغی هستند. ¹⁶اسرائيل محكوم به فناست. ريشهٔ اسرائيل خشكيده و ديگر ثمری نخواهد داد؛ اگر هم ثمری بدهد و فرزندانی بزايد، آنها را خواهم كشت.»

¹⁷خدای من قوم اسرائيل را ترک خواهد گفت، زيرا آنها گوش نمی‌دهند و اطاعت نمی‌كنند. ايشان در ميان قومها آواره خواهند شد.

¹اسرائيل مانند درخت انگوری است كه شاخه‌های پر بار دارد. ولی چه سود؟ هر چه ثروتش زيادتر می‌شود، آن را برای قربانگاه‌های بتها خرج می‌كند. هر چه محصولاتش فراوانتر می‌شود، مجسمه‌ها و بتهای زيباتری می‌سازد. ²دل مردمانش با خدا راست نيست. آنها خطاكارند و بايد مجازات شوند. خدا قربانگاه‌های بتكده‌هايشان را در هم خواهد كوبيد و بتهايشان را خرد خواهد كرد. ³آنگاه خواهند گفت: «ما خداوند را ترک كرديم و او پادشاه ما را از ما گرفت. ولی اگر پادشاهی نيز می‌داشتيم چه كاری می‌توانست برای ما بكند؟»

⁴ايشان قسم دروغ می‌خورند و به قولها و عهدهای خود وفا نمی‌كنند. بنابراين، مجازات مثل علفهای سمی كنار مزرعه، در میان آنها خواهد روييد. ⁵مردم سامره می‌ترسند مبادا بت گوساله شكلشان در بيت‌ئيل صدمه‌ای ببيند. كاهنان و مردم برای آبروی از دست رفتهٔ بتشان عزا می‌گيرند. ⁶وقتی كه مثل برده به آشور برده شوند، خدای گوساله شكلشان را با خود خواهند برد تا به پادشاه آنجا هديه كنند! اسرائيل به سبب توكل نمودن به اين بت، مسخره و رسوا خواهد شد. ⁷پادشاه سامره مثل تكه چوبی روی امواج دريا، ناپديد خواهد شد. ⁸بتكده‌های آون در بيت‌ئيل، جايی كه قوم اسرائيل گناه كردند، با خاک يكسان خواهند شد. خار و خس در اطراف آنها خواهد روييد و قوم با صدای بلند از کوهها و تپه‌ها خواهند خواست كه بر سر ايشان بريزند و آنها را پنهان كنند.

⁹ای اسرائيل، از آن شب هولناک در جبعه10‏:9 نگاه کنيد به داوران 19‏:20‏.‏ تاكنون دست از گناه نكشيده‌ای. آيا آنهايی كه در جبعه گناه كردند نابود نشدند؟ ¹⁰پس به سبب سركشی‌هايت، بر ضد تو برمی‌خيزم و سپاهيان قومها را عليه تو بسيج می‌كنم تا تو را برای گناهانت كه روی هم انباشته شده، مجازات كنم.

¹¹اسرائيل به كوبيدن خرمن عادت كرده است و اين كار آسان را دوست می‌دارد. قبلاً هرگز يوغ سنگين بر گردن او نگذاشته و از گردن ظريف او چشم‌پوشی كرده بودم، ولی اينک او را برای شخم زدن و صاف كردن زمين آماده می‌كنم. دوران تن پروری‌اش به پايان رسيده است.

¹²بذر نيكوی عدالت را بكاريد تا محصولی از محبت من درو كنيد. زمين سخت دلهای خود را شخم بزنيد، زيرا اينک وقت آنست كه خداوند را بطلبيد تا بيايد و بر شما باران بركات را بباراند.

¹³ولی شما بذر شرارت كاشتيد و محصول ظلم درو كرديد و ثمرهٔ دروغهايتان را خورديد.

شما به قدرت نظامی و سپاه بزرگ خود اعتماد كرديد، ¹⁴بنابراين، ترس و وحشت از جنگ، شما را فرا خواهد گرفت و تمام قلعه‌هايتان واژگون خواهند شد، درست همانطور كه شلمان10‏:14 شلمان احتمالاً همان شلمناسر پادشاه آشور است که حکومت اسرائيل را برانداخت (دوم پادشاهان 17‏).‏ شهر بيت اربيل را خراب كرد و مادران و فرزندان آنجا را به خاک و خون كشيد. ¹⁵ای مردم اسرائيل، به سبب شرارتهای زيادتان عاقبت شما هم همين است. پادشاهتان به محض شروع جنگ كشته خواهد شد.

محبت خدا نسبت به اسرائيل

¹زمانی كه اسرائيل طفل بود او را مثل پسر خود دوست می‌داشتم و او را از مصر فرا خواندم. ²ولی هر چه بيشتر او را به سوی خود خواندم، بيشتر از من دور شد و برای بعل قربانی كرد و برای بتها بخور سوزانيد. ³از بچگی او را تربيت كردم، او را در آغوش گرفتم و راه رفتن را به او ياد دادم؛ ولی او نخواست بفهمد كه اين من بودم كه او را پروراندم. ⁴با كمند محبت، اسرائيل را به سوی خود كشيدم؛ بار از دوشش برداشتم و خم شده، او را خوراک دادم.

⁵ولی او به سوی من بازگشت نمی‌كند، پس دوباره به مصر خواهد رفت و آشور بر او سلطنت خواهد كرد. ⁶آتش جنگ در شهرهايش شعله‌ور خواهد شد. دشمنانش به دروازه‌های او حمله خواهند كرد و او در ميان سنگرهای خود به دام دشمن خواهد افتاد. ⁷قوم من تصميم گرفته‌اند مرا ترک كنند، پس من هم آنها را به اسارت می‌فرستم و هيچكس نخواهد توانست آنان را رهايی بخشد.

⁸ای اسرائيل، چگونه تو را از دست بدهم؟ چگونه بگذارم بروی؟ چگونه می‌توانم تو را مثل ادمه و صبوئيم رها كنم؟ آه از دلم برمی‌خيزد! چقدر آرزو دارم به تو كمک كنم! ⁹در شدت خشم خود تو را مجازات نخواهم كرد و ديگر تو را از بين نخواهم برد؛ زيرا من خدا هستم، نه انسان. من خدايی مقدس هستم و در ميان شما ساكنم. من ديگر با خشم به سراغ شما نخواهم آمد.

¹⁰«قوم من از من پيروی خواهند كرد و من مثل شير بر دشمنانشان خواهم غريد. ايشان شتابان از غرب باز خواهند گشت؛ ¹¹مثل دستهٔ بزرگی از پرندگان از مصر و مانند كبوتران از آشور پرواز خواهند كرد. من دوباره ايشان را به خانه‌شان باز می‌گردانم.» اين وعده‌ای است از جانب خداوند.

گناه اسرائيل

¹²خداوند می‌فرمايد: «اسرائيل با دروغ و فريب مرا احاطه كرده است، و يهودا هنوز نسبت به من كه خدای امين و مقدس هستم، سركشی می‌كند.»

¹كارهايی كه مردم اسرائيل می‌كنند تمام بيهوده و مخرب است. آنها روز و شب دروغ و خشونت را رواج می‌دهند. با آشور عهد می‌بندند و از مصر كمک می‌طلبند. ²خداوند از يهودا شكايت دارد و اسرائيل را برای كارهای بدی كه كرده است عادلانه مجازات خواهد كرد. ³يعقوب، جد اسرائيل، در شكم مادرش با برادرش نزاع كرد و وقتی مرد بالغی شد، حتی با خدا نيز جنگيد. ⁴آری، با فرشته كشتی گرفت و پيروز شد. سپس با گريه و التماس از او تقاضای بركت نمود. در بيت‌ئيل خداوند را ديد و خدا با او صحبت كرد ⁵همان خدای قادر متعال كه نامش «يهوه» است. ⁶پس حال، ای اسرائيل، به سوی خداوند بازگشت نما؛ با محبت و راستی زندگی كن و با صبر و تحمل در انتظار خدا باش.

⁷خداوند می‌فرمايد: «اسرائيل مانند فروشنده‌ای است كه اجناس خود را با ترازوی نادرست می‌فروشد و کلاهبرداری را دوست دارد. ⁸او به خود می‌بالد و می‌گويد: من ثروتمند هستم تمام اين ثروت را خودم به دست آورده‌ام و كسی نمی‌تواند مرا به كلاهبرداری متهم كند.

⁹«ولی من كه خداوند تو هستم و تو را از بردگی مصر رهانيدم، دوباره تو را می‌فرستم تا در خيمه‌ها زندگی كنی، چنانكه در بيابان زندگی می‌كردی.

¹⁰«من انبيای خود را فرستادم تا با رؤياها و مثلهای زياد، شما را از خواب غفلت بيدار كنند، ¹¹ولی هنوز در جلجال قربانگاه‌ها مثل شيار كشتزارها رديف به رديف و پشت سر هم قرار دارند تا روی آنها برای بتهايتان قربانی كنيد. جلعاد هم از بتها پر است و اشخاص باطل و گناهكار آنها را پرستش می‌كنند.»

¹²يعقوب به ارام فرار كرد و با كار چوپانی همسری برای خود گرفت. ¹³خداوند پيامبری فرستاد تا قوم خود را از مصر بيرون آورد و از ايشان محافظت نمايد. ¹⁴ولی اينک اسرائيل خداوند را به شدت به خشم آورده است، پس خداوند او را به جرم گناهانش محكوم به مرگ خواهد كرد.

خشم خداوند بر اسرائيل

¹زمانی چنين بود كه هرگاه اسرائيل سخن می‌گفت، قومها از ترس می‌لرزيدند، چون او سروری توانا بود؛ ولی اكنون با پرستش بعل محكوم به فنا شده است.

²قوم بيش از پيش نافرمانی می‌كنند. نقره‌های خود را آب می‌كنند تا آن را در قالب ريخته برای خود بتهايی بسازند بتهايی كه حاصل فكر و دست انسان است. می‌گويند: «برای اين بتها قربانی كنيد! بتهای گوساله شكل را ببوسيد!» ³اين قوم مثل مه و شبنم صبحگاهی بزودی از بين خواهند رفت و مثل كاه در برابر باد و مثل دودی كه از دودكش خارج می‌شود زايل خواهند شد.

⁴خداوند می‌فرمايد: «تنها من خدا هستم و از زمانی كه شما را از مصر بيرون آورده‌ام خداوند شما بوده‌ام. غير از من خدای ديگری نيست و نجات دهندهٔ ديگری وجود ندارد. ⁵در بيابان، در آن سرزمين خشک و سوزان، از شما مواظبت نمودم؛ ⁶ولی پس از اينكه خورديد و سير شديد، مغرور شده، مرا فراموش كرديد. ⁷بنابراين، مثل شير به شما حمله می‌كنم و مانند پلنگی، در كنار راه در كمين شما خواهم نشست. ⁸مثل ماده خرسی كه بچه‌هايش را از او گرفته باشند، شما را تكه‌تكه خواهم كرد و مانند شيری شما را خواهم بلعيد.

⁹«ای اسرائيل، اگر تو را هلاک كنم كيست كه بتواند تو را نجات دهد؟ ¹⁰كجا هستند پادشاه و رهبرانی كه برای خود خواستی؟ آيا آنها می‌توانند تو را نجات دهند؟ ¹¹در خشم خود پادشاهی به تو دادم و در غضبم او را گرفتم.

¹²«گناهان اسرائيل ثبت شده و آمادهٔ مجازات است. ¹³با وجود اين، فرصتی برای زنده ماندن او هست. اما او مانند بچه لجوجی است كه نمی‌خواهد از رحم مادرش بيرون بيايد! ¹⁴آيا او را از چنگال گور برهانم؟ آيا از مرگ نجاتش بدهم؟ ای مرگ، بلاهای تو كجاست؟ و ای گور هلاكت تو كجاست؟ من ديگر بر اين قوم رحم نخواهم كرد. ¹⁵هر چند اسرائيل در ميان علفهای هرز ثمر بياورد، ولی من باد شرقی را از بيابان به شدت بر او می‌وزانم تا تمام چشمه‌ها و چاههای او خشک شود و ثروت او به تاراج رود. ¹⁶سامره بايد سزای گناهانش را ببيند، چون بر ضد خدای خود برخاسته است. مردمش به دست سپاهيان مهاجم كشته خواهند شد، بچه‌هايش به زمين كوبيده شده، از بين خواهند رفت و شكم زنان حامله‌اش با شمشير پاره خواهد شد.»

توبهٔ اسرائيل باعث بركت او می‌شود

¹ای قوم اسرائيل، به سوی خداوند، خدای خود بازگشت كنيد، زيرا در زير بار گناهانتان خرد شده‌ايد. ²نزد خداوند آييد و دعا كنيد و گوييد: «ای خداوند، گناهان ما را از ما دور كن، به ما رحمت فرموده، ما را بپذير تا قربانی شكرگزاری به تو تقديم كنيم. ³نه آشور می‌تواند ما را نجات دهد و نه قدرت جنگی ما. ديگر هرگز بتهايی را كه ساخته‌ايم خدايان خود نخواهيم خواند؛ زيرا ای خداوند، يتيمان از تو رحمت می‌يابند.»

⁴خداوند می‌فرمايد: «شما را از بت‌پرستی و بی‌ايمانی شفا خواهم بخشيد و محبت من حد و مرزی نخواهد داشت، زيرا خشم و غضب من برای هميشه فرو خواهد نشست. ⁵من همچون باران بر اسرائيل خواهم باريد و او مانند سوسن، خواهد شكفت و مانند سرو آزاد لبنان، در زمين ريشه خواهد دوانيد. ⁶شاخه‌هايش به زيبايی شاخه‌های زيتون گسترده خواهد شد و عطر و بوی آن همچون عطر و بوی جنگلهای لبنان خواهد بود. ⁷مردم بار ديگر زير سايه‌اش استراحت خواهند كرد و او مانند باغی پر آب و مانند تاكستانی پر شكوفه و همچون شراب لبنان معطر خواهد بود.

⁸«اسرائيل خواهد گفت: مرا با بتها چه كار است؟ و من دعای او را اجابت كرده، مراقب او خواهم بود. من همچون درختی هميشه سبز، در تمام مدت سال به او ميوه خواهم داد.»

⁹هر كه داناست اين چيزها را درک كند. آن كه فهم دارد گوش دهد، زيرا راههای خداوند راست و درست است و نيكان در آن راه خواهند رفت، ولی بدكاران لغزيده، خواهند افتاد.