دوم تيموتائوس

نامهٔ دوم پولس به تيموتائوس

مقدمه

اين نامه به منزله وصيت نامهٔ پولس است. او در زندان بود و می‌دانست كه دير يا زود به اتهام موعظهٔ انجيل به زندگی او در اين دنيا خاتمه خواهند داد. پس در اين «وصيت‌نامه» از تيموتائوس درخواست می‌كند به هيچ وجه با آنچه دروغ است سازش نكند و با وجود مشكلات زياد حقيقت را موعظه كند. او خود را نمونه می‌آورد كه چطور با پايداری در برابر مشكلات مبارزه كرده و هرگز حقيقت را رها نكرده و حالا اطمينان كامل دارد كه حتی مرگ نمی‌تواند به زندگی واقعی او خاتمه دهد.

سلام و درود از پولس

¹از طرف من، پولس، كه طبق درخواست خدا فرستادهٔ عيسی مسيح هستم، و مأموريت يافته‌ام كه اين وعدهٔ خدا را در همه جا اعلام كنم كه هر كه به مسيح ايمان آورد، زندگی جاويد خواهد يافت؛

²به فرزند عزيزم تيموتائوس.

از درگاه خدای پدر و خداوندمان عيسی مسيح، طالب فيض و رحمت و آرامش برای تو می‌باشم.

تشويق به وفاداری

³چقدر خدا را برای وجود تو شكر می‌كنم! هر روز برايت دعا می‌كنم و بسياری از شبها تا دير وقت به خدای خود التماس می‌كنم كه تو را مورد لطف بی‌پايان خود قرار دهد. او خدای اجداد من و خدای من است، و تنها آرزويم در زندگی اينست كه رضايت او را فراهم سازم.

⁴نمی‌دانی چقدر مشتاق ديدارت هستم و تا چه حد از ديدن مجدد تو شاد خواهم شد، زيرا هميشه اشكهايی را كه به هنگام وداع می‌ريختی، به یاد دارم. ⁵هيچگاه از ياد نمی‌برم چه ايمان خالصی به خداوند داشتی، درست مانند مادرت «یونیکی» و مادر بزرگت «لوئيز»؛ و اطمينان دارم كه حالا نيز ايمانت به همان اندازه مستحكم است. ⁶به همين جهت، می‌خواهم يادآوری كنم كه آن عطای الهی را كه در توست شعله‌ور سازی، همان عطايی كه خدا به هنگام دعا و قرار گرفتن دستهای من بر سر تو، در وجود تو قرار داد. ⁷زيرا آن روحی كه خدا به ما داده است، در ما ترس بوجود نمی‌آورد، بلكه ما را سرشار از محبت و قدرت می‌سازد و ما را ياری می‌دهد تا بتوانيم خود را تحت انضباط قرار دهيم. ⁸اگر اين عطای الهی را در وجودت شعله‌ور نگاه داری، هرگز بيم نخواهی داشت از اينكه به مردم اعلام كنی كه مسيح نجات دهندهٔ همه است؛ در ضمن، شرمگين نخواهی شد كه از من به عنوان دوست خود ياد كنی، دوستی كه به خاطر مسيح در زندان است. بلكه برعكس، خودت نيز حاضر خواهی بود به خاطر انجيل مسيح همراه من رنج و زحمت بكشی، و خدا تو را در اين زحمات تقويت خواهد نمود.

⁹اين خداست كه ما را نجات داد و برای خدمت خود برگزيد، نه به دلیل لياقت ما، بلكه به سبب اينكه پيش از آفرينش جهان اراده فرموده بود لطف و محبت خود را بوسيلهٔ عيسی مسيح به ما نشان دهد. ¹⁰و حال، با ظهور نجات دهنده‌مان عيسی مسيح، ارادهٔ او آشكار شده است؛ او قدرت مرگ را در هم شكست، و به ما راه ورود به زندگی جاويد را نشان داد كه همانا ايمان آوردن به پيغام انجيل اوست؛ ¹¹و برای اعلام و تعليم همين پيغام است كه خدا مرا برگزيده تا رسول و فرستادهٔ او در ميان غيريهوديان باشم. ¹²به همين دليل است كه در اين زندان متحمل زحمات هستم، اما شرمگين نيستم زيرا می‌دانم به چه كسی ايمان آورده‌ام و يقين دارم كه او می‌تواند امانتی را كه به او سپرده‌ام، تا روز بازگشت خود محفوظ نگاه دارد.

¹³به سخنان و تعاليم صحيحی كه از من شنيدی، محكم بچسب و از آنها سرمشق بگير، بخصوص از ايمان و محبتی كه عيسی مسيح عطا می‌كند. ¹⁴آن امانت نيكو، يعنی عطای الهی را به كمک روح‌القدس كه در وجود تو ساكن است، حفظ كن.

¹⁵همانطور كه می‌دانی، تمام مسيحيانی كه از ايالت «آسيا» به اينجا آمده بودند، مرا به حال خود گذاشته و رفته‌اند؛ حتی «فيجلوس» و «هرموجنس» نيز مرا ترک گفته‌اند. ¹⁶خداوند «اُنيسيفوروس» و خانوادهٔ او را مورد لطف و رحمت خود قرار دهد، زيرا بارها به ديدن من آمد و باعث دلگرمی و شادی من گرديد. او هيچگاه از زندانی بودن من عار نداشت، ¹⁷بلكه به محض رسيدن به روم، همه جا به دنبال من گشت تا اينكه مرا پيدا كرد. ¹⁸خداوند در روز بازگشت مسيح بر او رحمت فرمايد. تو خودت به خوبی آگاهی كه اين مرد در «اَفَسُس» نيز چقدر به من خدمت كرد.

سربازی فداكار برای مسيح

¹ای پسرم، تيموتائوس، خود را با آن قدرتی كه عيسی مسيح می‌بخشد، تقويت نما. ²تعاليمی را كه در حضور جمع از من شنيده‌ای، به افراد قابل اعتماد بسپار تا ايشان نيز بتوانند آنها را به ديگران تعليم دهند.

³همچون سرباز فداكار عيسی مسيح، به سهم خود در زحمات شريک باش. ⁴در مقام سرباز مسيح، خود را درگير امور دنيوی نكن تا بتوانی فرمانده‌ات را راضی نگاه داری. ⁵ورزشكاری كه می‌خواهد برندهٔ جايزه شود، بايد تمام مقررات مسابقه را رعايت كند؛ تو نيز برای موفقيت در خدمتت، بايد از تمام دستورات خداوند اطاعت كنی. ⁶كشاورزی كه می‌خواهد از محصولش استفادهٔ فراوان ببرد، سخت كار می‌كند و زحمت می‌كشد؛ تو نيز چنين كن. ⁷دربارهٔ اين سه مثالی كه آوردم، خوب فكر كن. خداوند به تو كمک كند تا بدانی به چه ترتيب از آنها سرمشق بگيری.

⁸هيچگاه اين حقيقت را از ياد نبر كه عيسی مسيح از لحاظ جسمانی، از نسل داوود به دنیا آمد و پس از مرگ، بار ديگر زنده شد. اين همان پيغام انجيل است كه من اعلام می‌كنم، ⁹و به سبب اين كار، در زحمت افتاده‌ام و مانند يک خطاكار در زندان به سر می‌برم. گرچه مرا به زنجير كشيده‌اند، اما كلام خدا را نمی‌توان به زنجير كشيد؛ كلام خدا همه جا پخش می‌شود. ¹⁰اما من حاضرم در راه برگزيدگان خدا بيش از اينها زحمت ببينم تا ايشان نيز نجات و جلال جاودانی را از عيسی مسيح بيابند.

¹¹اگر به خاطر مسيح زحمت ببينيم و در راه او كشته شويم، در آسمان زندگی را با او از سر خواهيم گرفت. اين واقعيت مرا تقويت و تسلی می‌بخشد. ¹²اگر فكر می‌كنيم كه در اين دنيا، خدمت كردن به او بسيار دشوار است، خوب است به ياد آوريم كه روزی فرا خواهد رسيد كه در كنار او خواهيم نشست و با او سلطنت خواهيم نمود. اما اگر در زير بار زحمات دلسرد شويم و از خدمت خداوند دست بكشيم و از مسيح روگردان شويم، او نيز از ما روگردان خواهد شد. ¹³حتی وقتی ضعيف می‌شويم و ايمان و وفاداری‌مان نسبت به مسيح سست می‌گردد، او نسبت به ما وفادار می‌ماند و به كمک ما می‌شتابد، زيرا نمی‌تواند ما را كه جزئی از وجود او هستيم، از خود جدا كند، چون اين برخلاف طبيعت اوست.

اجتناب از مباحثات

¹⁴اين حقايق را به اعضای كليسای خود يادآوری نما، و به نام خداوند به ايشان حكم كن كه بر سر موضوعات جزئی بحث و مجادله نكنند، چون اين گونه بحث‌ها بی‌ثمر و حتی مضرند. ¹⁵در راه خدمت به خدا سخت بكوش تا او از تو راضی شود و هنگامی كه خدمتت را ارزيابی می‌كند، شرمنده نشوی. سعی كن مفهوم كلام خدا را خوب درک كنی و آن را خوب تعليم دهی. ¹⁶از بحث‌های باطل و ناپسند دوری كن، زيرا انسان را از خدا دور می‌سازد. ¹⁷در اين بحث‌ها، سخنانی رد و بدل می‌شود كه مانند خوره به جان آدم می‌افتد. «هيمينائوس» و «فليطوس» از جمله كسانی هستند كه مشتاق چنين بحث‌هايی می‌باشند. ¹⁸اين دو از راه راست منحرف شده‌اند و تعليم می‌دهند كه روز قيامت فرا رسيده است، و به اين ترتيب ايمان عده‌ای را تضعيف كرده‌اند. ¹⁹اما حقايق الهی پا برجا می‌ماند و هيچ چيز نمی‌تواند آن را تكان دهد؛ همچون سنگ زير بنايی است كه بر روی آن، اين دو جمله نوشته شده است: «خداوند كسانی را كه واقعاً به او تعلق دارند می‌شناسد» و «آنانی كه خود را از آنِ مسيح می‌دانند، بايد از اعمال نادرست كناره جويند.»

²⁰در خانه يک ثروتمند، همه نوع ظرف وجود دارد، از ظروف طلا و نقره گرفته تا ظروف چوبی و سفالين. از ظرفهای گرانبها برای پذيرايی از ميهمانان استفاده می‌كنند، اما از ظرفهای ارزان برای كارهای روزمره و عادی. ²¹اگر كسی خود را از گناه دور نگاه دارد، مانند ظرف گرانبها خواهد بود و مسيح برای هدفهای عالی، او را به کار خواهد گرفت.

²²از افكار و اميال شهوت‌آلود كه جوانان را اغلب اسير می‌سازد، بگريز و در پی اموری باش كه تو را به كارهای خوب تشويق می‌كند؛ ايمان و محبت را دنبال نما و با كسانی كه خداوند را دوست دارند و قلبشان پاک است، معاشرت كن.

²³باز تكرار می‌كنم: خود را در بحث‌های پوچ و بی‌معنی درگير نكن، چون اين گونه مباحثات باعث خشم و نزاع می‌گردد. ²⁴مرد خدا نبايد اهل مجادله و نزاع باشد، بلكه بايد با صبر و ملايمت، كسانی را كه در اشتباهند، به راه راست هدايت كند، ²⁵و با مخالفين و گمراهان با فروتنی و ادب گفتگو نمايد؛ شايد به اين ترتيب به ياری خداوند، آنها از عقايد نادرست خود بازگردند و به حقيقت ايمان آورند. ²⁶در اين صورت می‌توانند از خواب غفلت بيدار شوند و از دام شيطان خود را رها سازند، زيرا شيطان ايشان را اسير كرده، وادار می‌سازد كه ارادهٔ او را بجا آورند.

وضع مردم در زمانهای آخر

¹اين را نيز بايد بدانی كه در زمانهای آخر، مسيحی بودن بسيار دشوار خواهد بود ²زيرا مردم، خودپرست، پولدوست، مغرور و متكبر خواهند بود؛ و خدا را مسخره كرده، نسبت به والدين نامطيع و ناسپاس خواهند شد و دست به هر عمل زشتی خواهند زد. ³مردم، سنگدل و بی‌رحم، تهمت زن، ناپرهيزگار، خشن و متنفر از خوبی خواهند بود، و كسانی را كه می‌خواهند زندگی پاكی داشته باشند، به باد تمسخر خواهند گرفت؛ ⁴در آن زمان، خيانت در دوستی امری عادی به نظر خواهد آمد؛ انسانها خودرأی، تندخو و مغرور خواهند بود، و عيش و عشرت را بيشتر از خدا دوست خواهند داشت؛ ⁵به ظاهر افرادی مؤمن، اما در باطن بی‌ايمان خواهند بود. فريب اين گونه اشخاص خوش‌ظاهر را نخور.

⁶اين گونه افراد هستند كه با هزاران نيرنگ به خانه‌های مردم راه پيدا می‌كنند و با زنان كم‌عقل كه گذشتهٔ گناه‌آلودی داشته‌اند، طرح دوستی می‌ريزند و تعاليم غلط خود را به خورد ايشان می‌دهند. ⁷اين قبيل زنان همواره كسانی را كه تعاليم جديدی می‌آورند، پيروی می‌كنند، اما هرگز به شناخت حقيقت دست نمی‌يابند. ⁸همانگونه كه «ينيس» و «يمبريس» با موسی مخالفت می‌كردند، اين معلمين نيز با حقيقت و راستی مخالفت می‌كنند؛ ايشان افكاری آلوده و فاسد دارند و از ايمان برگشته‌اند. ⁹اما وضع هميشه اينطور نخواهد ماند، و يک روز گمراهی و نادانی‌شان بر همه آشكار خواهد گرديد، چنانكه نادانی ينيس و يمبريس آشكار شد.

نصايح و سفارشهای پولس به تيموتائوس

¹⁰اما تو خود می‌دانی كه من از اين قبيل افراد نيستم. تو از اعتقادات، شيوهٔ زندگی و هدف من مطلع هستی. از ايمانی كه به مسيح دارم و زحماتی كه كشيده‌ام باخبری؛ می‌دانی كه چه محبتی نسبت به تو دارم؛ از صبر و تحمل من، ¹¹و زحمات و رنجهايی كه در راه اعلام پيغام انجيل كشيدم آگاهی؛ و به ياد داری كه در «انطاكيه»، «قونيه» و «لستره» با چه مصائبی مواجه شدم. اما خداوند مرا از همهٔ اين خطرات نجات داد. ¹²در واقع، همهٔ آنانی كه می‌خواهند مطابق ارادهٔ خدا زندگی كنند، از دشمنان مسيح رنج و آزار خواهند ديد. ¹³اما افراد نادرست و علمای دروغين، روز‌به‌روز بدتر شده، بسياری را فريب خواهند داد و خود نيز فريب شيطان را خواهند خورد.

¹⁴اما تو بايد به آنچه آموختی، ايمان راسخ داشته باشی. تو به صحت و درستی آنها اطمينان داری زيرا می‌دانی كه آنها را از افراد قابل اعتمادی همچون من آموخته‌ای؛ ¹⁵خودت نيز از كودكی كتاب‌مقدس را فرا گرفته‌ای. اين كتاب به تو حكمت بخشيده تا بدانی كه دست يافتن به نجات، از راه ايمان به عيسی مسيح امكان‌پذير است. ¹⁶در واقع تمام قسمتهای كتاب‌مقدس را خدا الهام فرموده است. از اين جهت، برای ما بسيار مفيد می‌باشد، زيرا كارهای راست را به ما می‌آموزد، اعمال نادرست را مورد سرزنش قرار می‌دهد و اصلاح می‌كند، و ما را به سوی زندگی خداپسندانه هدايت می‌نمايد. ¹⁷خدا بوسيلهٔ كلامش ما را از هر جهت آماده و مجهز می‌سازد تا به همه نيكی نماييم.

¹در پيشگاه خدا و عيسی مسيح كه روزی زندگان و مردگان را داوری خواهد فرمود، تو را مكلف می‌سازم كه ²در هر موقعيت، و در وقت و بی‌وقت، كلام خدا را اعلام نمايی. آماده باش تا هر وقت لازم شد، مؤمنين را اصلاح و توبيخ و تشويق كنی. همواره با صبر و بردباری كلام خدا را به ايشان تعليم ده. ³زيرا زمانی خواهد رسيد كه مردم، ديگر به حقيقت گوش فرا نخواهند داد، بلكه به سراغ معلمينی خواهند رفت كه مطابق ميلشان سخن می‌گويند. ⁴ايشان توجهی به پيغام راستين كلام خدا نخواهند نمود، بلكه كوركورانه به دنبال عقايد گمراه كننده خواهند رفت.

⁵اما تو در همهٔ شرايط استوار بايست، و از زحمت ديدن در راه خداوند نترس. مردم را به سوی مسيح هدايت كن و وظايف خود را بی‌كم و كاست انجام بده.

گفتار پايانی پولس

⁶اين سفارشها را می‌كنم چون شايد ديگر نتوانم نزد تو آمده، كمكت نمايم. وقت رحلت من فرا رسيده و بزودی راهی آسمان خواهم شد. ⁷من برای خداوندم با دل و جان مبارزه كرده‌ام و نسبت به او وفادار مانده‌ام. اكنون ديگر مسابقه به پايان رسيده و وقت آنست كه استراحت كنم. ⁸حال، تاجی در آسمان انتظار مرا می‌كشد، تاجی كه خداوند ما مسيح، آن داور عادل، در روز بازگشت خود به من عطا خواهد فرمود؛ اما نه فقط به من، بلكه به تمام كسانی كه با زندگی‌شان نشان می‌دهند كه مشتاقانه منتظر بازگشت او هستند.

⁹سعی كن هر چه زودتر نزد من بيايی، ¹⁰زيرا «ديماس» مرا ترک كرده است؛ او به خاطر علائق و دلبستگی‌هايش به امور اين دنيا، به «تسالونيكی» رفته است. در ضمن «كريسكيس» به «غلاطيه» و «تيطوس» به «دلماتيه» رفته‌اند. ¹¹فقط «لوقا» پيش من است. هرگاه آمدی، «مرقس» را نيز با خود بياور، زيرا به كمک او احتياج دارم. ¹²«تيخيكوس» هم ديگر اينجا نيست چون او را به افسس فرستادم. ¹³وقتی می‌آيی، فراموش نكن ردای مرا كه در شهر «تروآس» نزد «كارپوس» گذاشته‌ام، همراه بياوری. در ضمن، كتابها، بخصوص اوراق پوستی را نيز بياور.

¹⁴«اسكندر» مسگر به من بسيار بدی كرد؛ خداوند خودش او را تنبيه كند. ¹⁵تو نيز خود را از او دور نگاه دار، چون او با گفته‌های ما مخالفت می‌كرد.

¹⁶در نخستين جلسهٔ دادگاه، هيچكس برای كمک به من، در جلسه حضور نيافت؛ همه مرا ترک كردند. اميدوارم خدا اين خطا را به حساب ايشان نگذارد. ¹⁷اما خداوند خودش مرا ياری نمود و فرصت داد تا با دليری پيغام نجاتبخش انجيل را به گوش همهٔ قومهای دنيا برسانم. او مرا نجات داد و نگذاشت مرا جلو شيران بيفكنند. ¹⁸بلی، خداوند مرا از هر اتفاق بدی حفظ خواهد كرد و سلامت به ملكوت آسمانی خود خواهد رساند. جلال تا ابد از آن خداوند باد. آمين.

سلامهای پايانی پولس

¹⁹خواهش می‌كنم سلام مرا به «پرسكلا» و «اكيلا» برسان، همچنين به كسانی كه در خانهٔ «اُنيسيفوروس» هستند. ²⁰«اراستوس» در قرنتس ماند؛ «تروفيموس» را نيز كه بيمار بود، در ميليتوس ترک كردم و آمدم. ²¹سعی كن قبل از زمستان اينجا باشی. «یوبولوس»، «پودنس» و «لينوس»، «كلاديا» و همهٔ برادران سلام می‌رسانند. ²²عيسی مسيح خداوند با روح تو باد. فيض خداوند با شما باد.