مزامير

مقدمه

كتاب مزامير كه به «زبور داوود» نيز شهرت دارد، يكی از دلپذيرترين كتب «كتاب‌مقدس» است. اين كتاب مجموعه‌ای است از شعر و سرود كه به زبانی شيوا، روحيات و رويدادهای تاريخی قوم يهود را بيان می‌كند. بيشتر بخشهای اين كتاب در زمان داوود پادشاه و كمی بعد از آن نگارش يافته است. «زبور داوود» را قوم يهود پس از بازگشت از اسارت بابل، به عنوان كتاب سرود به کار می‌برد.

هفتاد و دو مزمور را داوود نوشته؛ دو مزمور را سليمان، دوازده مزمور را آساف، نُه مزمور را خاندان قورح و بالاخره يک مزمور را موسی برشته تحرير درآورده. مزامير روحيات مردم را در هنگام شادی و غم بيان می‌كند. از اين كتاب می‌فهميم كه در هر روحيه و حالتی كه باشيم می‌توانيم قلب خود را به سوی خدا بگشاييم و با وی راز و نياز كنيم. همچنين، در اين كتاب با سرودهای زيبای پرستش خدا آشنا می‌شويم. مطالب اين كتاب به خواننده كمک می‌كند تا نه فقط مشكلات خود را با خداوند در ميان بگذارد بلكه او را برای نعمتهايش ستايش كند.

موضوع اصلی كتاب مزامير «پرستش» است. اين واژه بيش از ۲۰۰ بار در اين كتاب به کار رفته؛ «توكل» و واژه‌های مشابه، ۵۷ بار. آيهٔ كليدی اين كتاب را می‌توان در 150‏:6‏ يافت: «هر که جان در بدن دارد خداوند را ستايش كند! خداوند را سپاس باد!»

1

كتاب اول

(مزامير 1‏—41)

خوشبختی واقعی

1خوشا به حال كسی كه با بدكاران مشورت نمی‌كند و راه گناهكاران را در پيش نمی‌گيرد و با كسانی كه خدا را مسخره می‌كنند همنشين نمی‌شود، 2بلكه مشتاقانه از دستورات خداوند پيروی می‌كند و شب و روز در آنها تفكر می‌نمايد. 3او همچون درختی است كه در كنار نهرهای آب كاشته شده و به موقع ميوه می‌دهد و برگهايش هرگز پژمرده نمی‌شود؛ كارهای او هميشه ثمربخش است.

4اما بدكاران چنين نيستند. آنها مانند كاهی هستند كه در برابر باد پراكنده می‌شود. 5آنها در برابر مسند داوری خدا محكوم خواهند شد و به جماعت خداشناسان راه نخواهند يافت.

6درستكاران توسط خداوند محافظت و هدايت می‌شوند، اما بدكاران به سوی نابودی پيش می‌روند.

2

پادشاه برگزيدهٔ خداوند

1‏-2چرا قومها شورش می‌كنند؟ چرا مردم بی‌جهت توطئه می‌چينند؟ پادشاهان جهان و رهبران ممالک با هم متحد شده‌اند تا بر ضد خداوند و پادشاه برگزيده‌اش قيام كنند. 3آنها می‌گويند: «بياييد زنجيرها را پاره كنيم و خود را از قيد اسارت آزاد سازيم!»

4اما خداوند كه بر تخت خود در آسمان نشسته، به نقشه‌های آنان می‌خندد. 5سپس با خشم و غضب آنان را توبيخ می‌كند و به وحشت می‌اندازد. 6خداوند می‌فرمايد: «من پادشاه خود را در شهر مقدس خود اورشليم بر تخت سلطنت نشانده‌ام!»

7پادشاه می‌گويد: «من فرمان خداوند را اعلام خواهم كرد. او به من فرموده است: از امروز تو پسر من هستی و من پدر تو! 8از من درخواست كن و من همهٔ قومها را به عنوان ميراث به تو خواهم بخشيد و سراسر دنيا را ملک تو خواهم ساخت. 9تو با عصای آهنين بر آنها حكومت خواهی كرد و آنها را مانند ظروف گلی خرد خواهی نمود.»

10بنابراين، ای پادشاهان، گوش دهيد و ای رهبران جهان توجه نماييد! 11با ترس و احترام خداوند را عبادت كنيد؛ 12پيش از اينكه پسرش خشمگين شود و شما را نابود كند، به پاهايش بيفتيد و آنها را بوسه زنيد، زيرا خشم او ممكن است هر لحظه افروخته شود. خوشا به حال همهٔ كسانی كه به او پناه می‌برند.

3

اطمينان به خداوند در مشكلات

(داوود اين مزمور را وقتی از دست پسرش ابشالوم گريخته بود، سراييد.)

1ای خداوند، دشمنانم چقدر زياد شده‌اند! بسياری بر ضد من برمی‌خيزند. 2بسياری می‌گويند كه خدا به داد من نخواهد رسيد.

3اما ای خداوند، تو سپر من هستی و از هر سو مرا محافظت می‌نمايی. تو مرا پيروز و سربلند می‌سازی و شهامت مرا به من باز می‌گردانی. 4به سوی خداوند فرياد برمی‌آورم و او از كوه مقدس3‏:4 اشاره به کوه صهيون در اورشليم است که صندوق عهد خدا در آنجا بود.‏ خود مرا اجابت می‌كند. 5با خيال آسوده به خواب می‌روم و از خواب بيدار می‌شوم، زيرا خداوند از من مراقبت می‌نمايد. 6از هزاران دشمنی كه از هر سو مرا احاطه كرده‌اند، ترسی ندارم.

7ای خداوند، برخيز! ای خدای من، مرا نجات ده! دشمنانم را مجازات كن و قدرت آنها را در هم شكن تا ديگر نتوانند به من آسيبی برسانند.

8نجات از جانب خداوند می‌آيد و اوست كه به قوم خود بركت می‌دهد.

4

آرامش فكر

1ای خدای عادل من، وقتی نزد تو فرياد برمی‌آورم، مرا اجابت فرما. زمانی كه در سختی و تنگنا بودم تو به داد من رسيدی، پس اكنون نيز بر من رحم فرموده، دعايم را اجابت فرما.

2ای آدميان، تا به كی خدای پرجلال مرا بی‌حرمت خواهيد كرد؟ تا به كی چيزهای باطل و دروغ را دوست خواهيد داشت و از آنها پيروی خواهيد كرد؟

3بدانيد كه خداوند اشخاص درستكار را برای خود برگزيده است، پس وقتی نزد او فرياد برآورم صدايم را خواهد شنيد.

4نگذاريد خشمتان شما را به گناه بكشاند. بر بسترهای خود، در سكوت به رفتار خود فكر كنيد. 5بر خداوند توكل كنيد و قربانیهای راستين را به او تقديم نماييد.

6بسياری می‌گويند: «كيست كه به ما كمک كند؟» ای خداوند، تو نور چهره‌ات را بر ما بتابان. 7تو قلب مرا از شادی لبريز كرده‌ای! آری، شادی‌ای كه تو به من بخشيده‌ای بيشتر از شادی‌ای است كه به هنگام برداشت محصول فراوان پديد می‌آيد. 8با آرامش خيال به خواب می‌روم، زيرا تو ای خداوند، تنها تو، مرا در امنيت نگه می‌داری.

5

دعای محافظت

1ای خداوند، به سخنان من گوش بده و به نالهٔ من توجه فرما. 2ای پادشاه و ای خدای من، به فريادم برس، زيرا من فقط نزد تو دعا می‌كنم. 3ای خداوند، صبحگاهان به پيشگاه تو دعا می‌كنم و تو صدای مرا می‌شنوی، پس من انتظار خواهم كشيد تا جواب مرا بدهی.

4تو خدايی نيستی كه گناه را دوست بداری و شرارت را تحمل كنی. 5تو تحمل ديدن متكبران را نداری و از همهٔ بدكاران نفرت داری. 6ای خداوند، تو از قاتلان و حيله‌گران بيزاری و دروغگويان را هلاک می‌كنی.

7اما من در پناه رحمت عظيم تو به خانهٔ مقدست داخل خواهم شد و با ترس و احترام، تو را عبادت خواهم كرد.

8ای خداوند عادل، راه خود را به من نشان ده و مرا هدايت نما تا دشمنانم نتوانند بر من چيره شوند. 9دهان ايشان لبريز از دروغ است و دلشان مملو از شرارت. حرفهايشان پر از تملق و فريب است و به مرگ منتهی می‌شود. 10ای خدا، تو آنها را محكوم كن و بگذار خود در دامهايشان گرفتار شوند! آنها را دور بينداز، زيرا گناهان زيادی مرتكب شده‌اند و بر ضد تو برخاسته‌اند.

11اما بگذار همهٔ كسانی كه به تو پناه می‌آورند، خوشحال شوند و هميشه با شادی سرود بخوانند. از كسانی كه تو را دوست دارند محافظت نما تا آنها در پناه تو شادمان باشند. 12تو ای خداوند، درستكاران را بركت می‌دهی و ايشان را با سپر محبت خود محافظت می‌نمايی.

6

دعای انسان دردمند

1ای خداوند، مرا در شدت خشم خود توبيخ و تنبيه نكن. 2ای خداوند، به من رحم كن زيرا پژمرده شده‌ام. خداوندا، مرا شفا ده، زيرا دردْ وجودم را فرا گرفته 3و بسيار پريشانم. تا به كی ای خداوند، تا به كی؟

4ای خداوند، بيا و مرا برهان؛ به رحمت خود، مرا نجات ده؛ 5زيرا اگر بميرم نخواهم توانست تو را به ياد آورم و ستايشت كنم.

6از ناليدن خسته شده‌ام. هر شب بسترم را غرق اشک می‌سازم. 7از آزار دشمنانم آنقدر گريه كرده‌ام كه چشمانم تار شده‌اند.

8ای همهٔ بدكاران، از من دور شويد؛ زيرا خداوند صدای گريهٔ مرا شنيده است. 9او به فرياد من خواهد رسيد و دعايم را اجابت خواهد كرد. 10آنگاه همهٔ دشمنانم ناگهان عاجز و درمانده شده، با سرافكندگی دور خواهند شد.

7

فرياد دادخواهی

1ای خداوند، خدای من، به تو پناه می‌آورم؛ مرا از دست تعقيب‌كنندگانم نجات ده، 2و گرنه آنها همچون شير مرا می‌درند و تكه‌تكه می‌كنند بدون آنكه كسی بتواند به نجاتم بشتابد.

3ای خداوند، خدای من، اگر به كسی ظلم كرده‌ام، 4اگر خوبی را با بدی تلافی نموده‌ام و يا به ناحق دشمن خود را غارت كرده‌ام، 5آنگاه بگذار دشمن مرا تعقيب نموده، به دام اندازد و زندگی‌ام را تباه سازد.

6ای خداوند، برخيز و با غضبت در مقابل خشم دشمنانم بايست! ای خدای من، برخيز و عدالت را برقرار نما. 7همهٔ قومها را نزد خود جمع كن و از بالا بر ايشان داوری فرما. 8ای خداوند كه داور همهٔ مردم هستی، پاكی و بی‌گناهی مرا ببين و حكم بده. 9ای خدای عادل كه از افكار و دلهای ما باخبری، بديها را از بين ببر و نيكان را استوار ساز.

10خدا سپر من است و از من محافظت می‌كند. او كسانی را كه دلشان پاک و راست است، نجات می‌بخشد. 11خدا داور عادل است. او هر روز بر بدكاران خشمگين می‌شود. 12اگر آنها به سوی خدا بازگشت نكنند، او شمشيرش را تيز خواهد كرد. خدا كمان خود را كشيده و آماده كرده است. 13او سلاحهای مرگبار و تيرهای آتشين خود را به دست گرفته است.

14وجود اشخاص گناهكار پر از شرارت و ظلم است و اعمالشان نادرست. 15آنها برای ديگران چاه می‌كنند، اما خود در آن می‌افتند 16و در دام بدانديشی و ظلم خود گرفتار می‌شوند.

17خداوند را به خاطر عدالتش می‌ستايم و در وصف او كه متعال است می‌سرايم.

8

شكوه و عظمت خداوند

1ای خداوند، ای خداوند ما، شكوه نام تو سراسر زمين را فرا گرفته است و عظمت تو از آسمانها نيز فراتر رفته است. 2كودكان و شيرخوارگان، زبان به ستايش تو می‌گشايند و دشمنانت را سرافكنده و خاموش می‌سازند.

3وقتی به آسمان تو و به ماه و ستارگانی كه آفريده‌ای نگاه می‌كنم، 4می‌گويم انسان چيست كه تو به فكر او باشی و او را مورد لطف خود قرار دهی؟

5تو مقام او را فقط اندكی پایینتر از فرشتگان قرار دادی و تاج عزت و احترام را بر سر وی نهادی. 6او را بر تمام خلقت خود گماردی و همه چيز را زير فرمان او درآوردی: 7گوسفندان و گاوان، حيوانات وحشی، 8پرندگان آسمان، ماهيان دريا و جاندارانی كه در آبها زندگی می‌كنند.

9ای خداوند! ای خداوند ما! شكوه نام تو سراسر زمين را فرا گرفته است.

9

خدا، داور عادل

1ای خداوند، با تمام وجود تو را می‌ستايم و از كارهای شگفت‌انگيز تو سخن می‌رانم. 2تو شادی و خوشی من هستی و من در وصف تو، ای خدای متعال، می‌سرايم.

3دشمنانم عقب‌نشينی كرده، در حضور تو بر زمين خواهند افتاد و هلاک خواهند شد، 4زيرا تو ای داور عادل بر مسند خود نشسته‌ای و از حق من دفاع می‌كنی. 5تو قومهای شرور را محكوم و نابود كرده‌ای و نام آنها را از صفحهٔ روزگار محو ساخته‌ای. 6دشمنان ما را به کلی ريشه‌كن نموده‌ای و شهرهای آنها را ويران كرده‌ای به طوری كه حتی نامی از آنها نيز باقی نمانده است.

7خداوند تا به ابد پادشاه است. او مسند داوری خود را برقرار كرده 8تا بر قومهای دنيا با عدل و انصاف داوری نمايد.

9خداوند پناهگاه رنجديدگان است و ايشان را در سختیها حفظ می‌كند.

10خداوندا، كسانی كه تو را می‌شناسند، به تو پناه می‌آورند زيرا تو هرگز طالبان خود را ترک نكرده‌ای.

11در وصف خداوند كه در اورشليم سلطنت می‌كند، بسراييد! كارهای او را در ميان همهٔ قومها اعلام كنيد! 12زيرا او قاتلان را بی‌سزا نخواهد گذاشت و فرياد ستمديدگان را فراموش نخواهد كرد.

13ای خداوند، ببين دشمنانم چگونه به من ظلم می‌كنند. بر من رحم كن و مرا از چنگال مرگ رهايی دِه 14تا تو را در حضور همهٔ مردم اورشليم ستايش كنم و به سبب اين رهايی شادی نمايم.

15دشمنان در چاهی كه برای ديگران كنده بودند، افتاده‌اند و در دامهايی كه برای ديگران گذاشته بودند گرفتار شده‌اند. 16خداوند بدكاران را در دامهای خودشان گرفتار می‌كند و نشان می‌دهد كه خدای عادلی است. 17همهٔ بدكاران و تمام قومهايی كه خدا را از ياد می‌برند هلاک خواهند شد. 18بيچارگان و ستمديدگان سرانجام به ياد آورده خواهند شد و اميدشان بر باد نخواهد رفت.

19ای خداوند، برخيز و قومها را محاكمه كن! نگذار انسان پيروز شود. 20آنها را به وحشت انداز تا بفهمند كه انسان فانی‌ای بيش نيستند.

10

فرياد دادخواهی

1ای خداوند، چرا دور ايستاده‌ای؟ چرا به هنگام سختیها خود را پنهان می‌كنی؟ 2بيا و اشخاص متكبر و بدكار را كه بر فقرا ظلم می‌كنند در دامهای خودشان گرفتار ساز. 3آنها با غرور از مقاصد پليد خود سخن می‌رانند. آنها اشخاص طمعكار را می‌ستايند ولی خدا را ناسزا می‌گويند. 4اين بدكاران فكر می‌كنند خدايی وجود ندارد تا از آنها بازخواست كند. 5آنها در كارهايشان موفقند و دشمنانشان را به هيچ می‌شمارند و توجهی به احكام خدا ندارند. 6به خود می‌گويند: «هميشه موفق خواهيم بود و از هر مصيبتی به دور خواهيم ماند.»

7دهانشان پر از كفر و دروغ و تهديد است و از زبانشان گناه و شرارت می‌بارد. 8نزديک روستاها به كمين می‌نشينند و اشخاص بی‌گناه را می‌كشند. 9مانند شير درنده، كمين می‌كنند و بر اشخاص فقير و درمانده حمله می‌برند و ايشان را در دام خود گرفتار می‌سازند. 10اشخاص بيچاره در زير ضربات بی‌رحمانهٔ آنها خرد می‌شوند. 11اين بدكاران در دل خود می‌گويند: «خدا روی خود را برگردانده و اين چيزها را هرگز نمی‌بيند.»

12ای خداوند، برخيز و اين بدكاران را مجازات كن! ای خدا، بيچارگان را فراموش مكن! 13چرا اجازه می‌دهی كه بدكاران به تو اهانت كنند؟ آنها فكر می‌كنند كه تو هرگز از ايشان بازخواست نخواهی كرد! 14اما ای خدا، تو می‌بينی! تو رنج و غم مردم را می‌بينی و به داد آنها می‌رسی. تو اميد بيچارگان و مددكار يتيمان هستی. 15دست اين بدكاران را بشكن. آنها را به سزای اعمالشان برسان و به ظلم آنها پايان بده.

16خداوند تا ابد پادشاه است؛ آنانی كه او را نمی‌پرستند از سرزمين وی رانده و هلاک خواهند شد.

17ای خداوند، تو دعای بيچارگان را اجابت می‌كنی. تو به درد دل آنها گوش می‌دهی و به ايشان قوت قلب می‌بخشی. 18تو از حق يتيمان و مظلومان دفاع می‌كنی تا ديگر انسان خاكی نتواند آنها را بترساند.

11

پناهگاه درستكاران

1چرا به من كه به خداوند پناه برده‌ام می‌گوييد: «مثل پرنده به کوهها فرار كن 2زيرا بدكاران در كمين درستكاران نشسته‌اند و تيرهای خود را به كمان نهاده‌اند تا ايشان را هدف قرار دهند. 3پايه‌های نظم و قانون فرو ريخته، پس مرد درستكار چه می‌تواند بكند؟»

4اما خداوند هنوز در خانهٔ مقدس خود است، او همچنان بر تخت آسمانی خود نشسته است. خداوند انسانها را می‌بيند و می‌داند كه آنها چه می‌كنند. 5خداوند بدكاران و درستكاران را امتحان می‌كند. او از آدم بدكار و ظالم بيزار است.

6او بر بدكاران آتش و گوگرد خواهد بارانيد و با بادهای سوزان آنها را خواهد سوزانيد. 7خداوند عادل است و انصاف را دوست دارد و درستكاران در حضور او خواهند زيست.

12

حمايت خدا از درستكاران

1ای خداوند، به داد ما برس، زيرا ديگر اثری از خداشناسان نيست و انسان درستكاری در دنيا باقی نمانده است. 2همه دروغ می‌گويند و با چاپلوسی يكديگر را فريب می‌دهند. 3‏-4ای خداوند، زبان چاپلوسان و متكبران را ببر كه می‌گويند: «ما هر چه را كه بخواهيم با زبانمان به دست می‌آوريم. هر چه را كه بخواهيم می‌گوييم و كسی نمی‌تواند مانع ما شود.»

5خداوند می‌گويد: «من برمی‌خيزم و به داد فقيران و درماندگان می‌رسم و آنها را از دست ظالمان نجات می‌بخشم.»

6وعده‌های خداوند، مانند نقره‌ای كه هفت بار در كوره تصفيه شده باشد، پاک و قابل اعتماد است.

7‏-8ای خداوند، هر چند پای اشخاص بدكار به همه جا رسيده است و مردم كارهای پليد آنها را ستايش می‌كنند، ولی تو ما را تا ابد از چنين اشخاص حفظ خواهی كرد.

13

دعای شخص درمانده

1ای خداوند، تا به كی مرا فراموش می‌كنی؟ تا به كی روی خود را از من برمی‌گردانی؟ 2تا به كی افكارم مرا آزار دهند و هر روز دلم از غم پر شود؟ تا به كی دشمن بر من پيروز باشد؟ 3ای خداوندِ من، بر من نظر كن و دعای مرا اجابت فرما. نگذار نور زندگی‌ام خاموش شود. نگذار به خواب مرگ فرو روم 4و دشمن از شكست من شاد شده، بگويد: «بر او پيروز شدم.»

5من به رحمت تو ايمان دارم و دلم از نجات تو شاد می‌شود. 6در وصف تو ای خداوند خواهم سراييد زيرا به من خوبی كرده‌ای.

14

انسان بدكار

1كسی كه فكر می‌كند خدا نيست، احمق است. چنين شخصی فاسد است و دست به كارهای پليد می‌زند و هيچ نيكی در او نيست.

2خداوند از آسمان به انسانها نگاه می‌كند تا شخص فهميده‌ای بيابد كه طالب خدا باشد. 3ولی همه از او روگردان شده‌اند، همه فاسد گشته‌اند، در هيچيک از آنها نيكی نيست.

4اين بدكاران بی‌فهم، خدا را نمی‌شناسند و قوم مرا مثل نان می‌بلعند. 5ولی وحشت، آنها را فرا می‌گيرد زيرا خدا با درستكاران است. 6بلی، وقتی بدكاران اميد آدم بيچاره را نقش بر آب می‌كنند، خداوند او را در پناه خود می‌گيرد.

7قوم اسرائيل چقدر شاد خواهند شد وقتی خداوند آنها را رستگار سازد! ای خداوند بيا و قوم خود را نجات ده!

15

آنچه خدا از انسان می‌خواهد

1ای خداوند، چه كسی می‌تواند به خيمهٔ تو وارد شود؟ چه كسی می‌تواند در خانهٔ مقدس تو بماند؟

2كسی كه بی‌عيب و بی‌ريا باشد و هر كاری را با صداقت انجام دهد، 3كسی كه از ديگران بدگويی نكند، به تهمت‌ها گوش ندهد و به همسايهٔ خود بدی نكند، 4كسی كه بدكاران را خوار بشمارد ولی به كسی كه از خدا می‌ترسد احترام بگذارد، كسی كه به قول خود وفا كند اگرچه به ضررش تمام شود، 5پول قرض دهد ولی سود آن را نگيرد، و از گرفتن رشوه برای دادن شهادت بر ضد بی‌گناه خودداری كند.

چنين شخصی هميشه پايدار خواهد ماند.

16

لذت حضور خدا

1ای خدا، از من محافظت فرما، زيرا كه به تو پناه آورده‌ام.

2به خداوند گفتم: «تو خداوند من هستی و جز تو هيچ چيز مرا خوشبخت نمی‌كند.»

3بزرگان واقعی دنيا كسانی هستند كه به تو ايمان دارند، و ايشان مايهٔ شادی من می‌باشند.

4آنان كه به دنبال خدايان ديگر می‌روند دچار دردهای زيادی خواهند شد. من برای اين خدايان قربانی نخواهم كرد و حتی نام آنها را بر زبان نخواهم آورد.

5ای خداوند، تو همه چيز من هستی! تو مال و ثروت من هستی! زندگی من در دستهای تو است. 6آنچه به من بخشيده‌ای، عالی است و من از آن لذت می‌برم.

7خداوند را شكر می‌كنم كه مرا راهنمايی می‌كند و حتی شب هنگام نيز مرا تعليم می‌دهد. 8خداوند هميشه با من است! او در كنار من است و هيچ چيز نمی‌تواند مرا بلرزاند.

9پس من در امان خواهم ماند و قلب و وجودم از شادی لبريز خواهد شد؛ 10زيرا تو مرا در چنگال مرگ رها نخواهی كرد و كسی را كه دوستش داری نخواهی گذاشت از بين برود. 11تو راه حيات را به من نشان خواهی داد. حضور تو مرا از شادی لبريز می‌كند و بودن در كنار تو به من لذتی جاودانی می‌بخشد.

17

دعای مرد بی‌گناه

1ای خداوند، فرياد عدالت خواهانهٔ مرا بشنو و به دعای من كه از دل بی‌ريا برمی‌آيد، توجه فرما! 2تو واقعيت را می‌دانی، پس بی‌گناهی مرا اعلام كن. 3تو از دل من باخبری. حتی در شب به سراغم آمدی و مرا آزمودی و خطايی در من نيافتی. هيچ بدی در سخنان من نبوده است، 4و من خود را از گناهكاران دور نگه داشته، از راههای آنها پيروی نكرده‌ام، بلكه از كلام تو اطاعت نموده‌ام 5و پاهای من هرگز از راههای تو منحرف نشده‌اند.

6ای خدا، من تو را می‌خوانم زيرا يقين دارم كه مرا اجابت خواهی نمود پس دعای مرا بشنو. 7ای كه با دست پرقدرتت كسانی را كه به تو پناه می‌آورند از دست دشمنان می‌رهانی، محبت بی‌دريغت را به من بنمايان. 8از من مانند مردمک چشمت مواظبت نما و مرا زير سايهٔ بالهای خود پنهان كن. 9مرا از چنگ دشمنانی كه محاصره‌ام می‌كنند و بر من هجوم می‌آورند، برهان. 10‏-11اين سنگدلان متكبر، مرا احاطه كرده‌اند و منتظر فرصتی هستند تا مرا از پای درآورند. 12آنها مانند شيری درنده در كمين من نشسته‌اند تا مرا بدرند.

13ای خداوند، برخيز و در مقابل آنها بايست و آنها را از پای درآور. با شمشير خود، جانم را از دست گناهكاران نجات بده، 14مرا از دست مردمانی كه دل به اين دنيا بسته‌اند، برهان. آنها با نعمتهای تو شكم خود را سير می‌كنند و برای فرزندانشان مال و ثروت می‌اندوزند.

15اما من از ديدن روی تو است كه سير می‌شوم. هنگامی كه بيدار شوم تو را خواهم ديد، زيرا تو گناه مرا بخشيده‌ای.

18

سرود پيروزی داوود

(پس از رهايی از دست شائول، داوود اين مزمور را سراييد.)

1ای خداوند، ای قوت من، تو را دوست دارم!

2خداوند، جان پناه من است. او صخرهٔ من است و مرا نجات می‌بخشد. خدايم صخرهٔ محكمی است كه به آن پناه می‌برم. او همچون سپر از من محافظت می‌كند، به من پناه می‌دهد و با قدرتش مرا می‌رهاند. 3او را به كمک خواهم طلبيد و از چنگ دشمنان رهايی خواهم يافت. ای خداوند تو شايستهٔ پرستش هستی!

4مرگ، مرا در چنگال خود گرفتار كرده بود و موجهای ويرانگرش مرا فرو گرفته بود. 5مرگ برای من دام نهاده بود تا مرا به كام خود بكشد. 6اما من در اين پريشانی به سوی خداوند فرياد برآوردم و از خدايم كمک خواستم. فرياد من به گوش او رسيد و او از خانهٔ مقدسش نالهٔ مرا شنيد.

7آنگاه زمين تكان خورد و لرزيد و بنياد کوهها مرتعش شد و به لرزه درآمد؛ زيرا خداوند به خشم آمده بود. 8دود از بينی او برآمد و شعله‌های سوزانندهٔ آتش، از دهانش زبانه كشيد! 9او آسمان را شكافت و نزول كرد و زير پايش ابرهای سياه قرار داشت. 10بر فرشته‌ای سوار شد و بر بالهای باد پرواز نمود. 11او خود را با تاريكی پوشاند و ابرهای غليظ پر آب، او را احاطه كردند. 12درخشندگی حضور او، ابرهای تيره را كنار زد و تگرگ و شعله‌های آتش پديد آورد.

13آنگاه خداوند، خدای متعال، از آسمان و از ميان تگرگ و شعله‌های آتش با صدای رعدآسا سخن گفت. 14او با تيرهای آتشين خود، دشمنانم را پراكنده و پريشان ساخت. 15آنگاه فرمان داد و آب دريا عقب رفت، دميد و خشكی پديد آمد.

16خداوند از آسمان دست خود را دراز كرد و مرا از اعماق آبهای بسيار بيرون كشيد. 17مرا از چنگ دشمنان نيرومندی كه از من بسی تواناتر بودند رهانيد. 18وقتی در سختی و پريشانی بودم، آنها بر من هجوم آوردند، اما خداوند مرا حفظ كرد. 19او مرا به جای امنی برد و نجاتم داد زيرا مرا دوست می‌داشت.

20خداوند پاداش درستكاری و پاكی مرا داده است، 21زيرا از دستورات او اطاعت نموده‌ام و نسبت به خدای خود گناه نورزيده‌ام. 22همهٔ احكامش را بجا آورده‌ام و از فرمان او سرپيچی نكرده‌ام. 23در نظر خداوند بی‌عيب بوده‌ام و خود را از گناه دور نگاه داشته‌ام. 24خداوند به من پاداش داده است زيرا در نظر او پاک و درستكار بوده‌ام.

25خدايا، تو نسبت به كسانی كه به تو وفادارند، امين هستی و كسانی را كه كاملند محبت می‌كنی. 26اشخاص پاک را بركت می‌دهی و آدمهای فاسد را مجازات می‌كنی. 27تو افتادگان را نجات می‌دهی اما متكبران را سرنگون می‌كنی.

28خداوندا، تو چراغ مرا روشن نگه دار و تاريكی مرا به روشنايی تبديل كن. 29با كمک تو بر صفوف دشمن حمله خواهم برد و قلعه‌های آنها را در هم خواهم كوبيد.

30اعمال خداوند كامل و بی‌نقص است و وعده‌های او پاک و قابل اعتماد! خداوند از كسانی كه به او پناه می‌برند مانند سپر محافظت می‌كند. 31كيست خدا غير از خداوند و كيست صخرهٔ نجات غير از خدای ما؟

32خدا به من قوت می‌بخشد و در راههايی كه می‌روم مرا حفظ می‌كند. 33پاهايم را چون پاهای آهو می‌گرداند تا بتوانم بر بلنديها بايستم. 34او دستهای مرا برای جنگ تقويت می‌كند تا بتوانم كمان برنجين را خم كنم.

35خداوندا، تو با سپرت مرا نجات داده‌ای، با قدرتت مرا حفظ كرده‌ای و از لطف تو است كه به اين عظمت رسيده‌ام. 36زمينِ زير پايم را وسيع ساخته‌ای تا نلغزم. 37دشمنانم را تعقيب می‌كنم و به ايشان می‌رسم و تا آنها را از بين نبرم برنمی‌گردم. 38آنها را چنان بر زمين می‌كوبم كه زير پايم بيفتند و برنخيزند. 39تو برای جنگيدن به من قوت بخشيده‌ای و دشمنانم را زير پای من انداخته‌ای. 40تو آنها را وادار به عقب‌نشينی و فرار می‌نمايی و من آنها را نابود می‌كنم. 41فرياد برمی‌آورند ولی كسی نيست كه آنها را برهاند. از خداوند كمک می‌خواهند، اما او نيز به داد ايشان نمی‌رسد. 42من آنها را خرد كرده، به صورت غبار درمی‌آورم و به دست باد می‌سپارم. آنها را مانند گل كوچه‌ها لگدمال می‌كنم.

43تو مرا از چنگ قومی شورشگر نجات دادی و مرا رئيس قومها ساختی. مردمی كه قبلاً نمی‌شناختم، اكنون مرا خدمت می‌كنند. 44بيگانه‌ها در حضور من سر تعظيم فرود می‌آورند و به محض شنيدن دستوراتم، آنها را اجرا می‌كنند. 45آنها روحيهٔ خود را باخته‌اند و با ترس و لرز از قلعه‌های خود بيرون می‌آيند.

46خداوند زنده است! شكر و سپاس بر خدای متعال باد كه صخرهٔ نجات من است! 47او خدايی است كه انتقام مرا می‌گيرد، قومها را مغلوب من می‌گرداند، 48و مرا از چنگ دشمنان می‌رهاند.

خداوندا، تو مرا بر دشمنانم پيروز گردانيدی و از دست ظالمان رهايی دادی. 49ای خداوند، تو را در ميان قومها خواهم ستود و در وصف تو خواهم سرائيد.

50خدا پيروزيهای بزرگی نصيب پادشاه برگزيدهٔ خود داوود می‌سازد و بر او و نسلش هميشه رحمت می‌فرمايد.

19

عظمت خدا در خلقت

1آسمان از شكوه و عظمت خدا حكايت می‌كند و صنعت دستهای او را نشان می‌دهد. 2روز و شب حكمت خدا را اعلام می‌نمايند؛ 3‏-4و بی‌آنكه سخنی بگويند، ساكت و خاموش پيام خود را به سراسر جهان می‌رسانند. 5آفتاب هر صبح از خانه‌ای كه خدا برايش در آسمان قرار داده است مانند تازه دامادی خوشحال و مانند قهرمانی كه مشتاقانه منتظر دويدن در ميدان است، بيرون می‌آيد. 6از يک سوی آسمان به سوی ديگر می‌شتابد، و حرارتش همه جا را فرا می‌گيرد.

احكام خداوند

7احكام خداوند كامل است و جان را تازه می‌سازد، كلام خداوند قابل اعتماد است و به ساده‌دلان حكمت می‌بخشد. 8فرامين خداوند راست است و دل را شاد می‌سازد، اوامر خداوند پاک است و بصيرت می‌بخشد. 9قوانين خداوند قابل احترام و نيكوست و تا ابد برقرار می‌ماند. احكام خداوند تماماً حق و عدل است، 10از طلای ناب مرغوبتر و از عسل خالص شيرينتر. 11احكام تو بنده‌ات را آگاه و هوشيار می‌سازد و هر كه آنها را بجا آورد، پاداش عظيمی خواهد يافت.

12كيست كه بتواند به گناهان نهان خود پی ببرد؟ خداوندا، تو مرا از چنين گناهان پاک ساز! 13و نيز مرا از گناهان عمدی بازدار و نگذار بر من مسلط شوند. آنگاه خواهم توانست از شر گناه آزاد شده، بی‌عيب باشم.

14ای خداوند، ای پناهگاه و نجات دهندهٔ من، سخنان و افكارم مورد پسند تو باشند.

20

پيروزی پادشاه برگزيدهٔ خداوند

1خداوند دعای تو را در روز بلا اجابت فرمايد! خدای يعقوب از تو محافظت نمايد. 2خداوند از مكان مقدس خود، برايت كمک بفرستد، و از كوه صهيون تو را حمايت كند! 3تمام هدايای تو را به ياد آورد و قربانیهای سوختنی‌ات را قبول فرمايد. 4آرزوی دلت را برآورَد و تو را در همهٔ كارهايت موفق سازد. 5ما از شنيدن خبر پيروزی تو شاد خواهيم شد و پرچم پيروزی را به نام خدای خود برخواهيم افراشت. بلی، خداوند تمام درخواستهای تو را اجابت فرمايد!

6اينک می‌دانم كه خداوند از مكان مقدس خود در آسمان، دعای پادشاه برگزيدهٔ خود را اجابت می‌كند و با نيروی نجاتبخش خويش او را می‌رهاند. 7برخی به عرابه‌های خود می‌بالند و برخی ديگر به اسبهای خويش، ولی ما به خداوند، خدای خود فخر می‌كنيم! 8آنان به زانو در می‌آيند و می‌افتند، اما ما برمی‌خيزيم و پا برجا می‌مانيم.

9ای خداوند، پادشاه ما را پيروز گردان و هنگامی كه از تو كمک می‌طلبيم، ما را اجابت فرما!

21

شادی به خاطر پيروزی

1ای خداوند، پادشاه از قوتی كه به او داده‌ای شادی می‌كند و از پيروزی‌ای كه به او بخشيده‌ای شادمان است. 2تو آرزوی دل او را برآوردی و هر چه از تو خواسته از او دريغ نداشتی. 3تو با بركات نيكو، به استقبالش رفتی و تاجی از طلای ناب بر سرش نهادی. 4از تو حيات خواست، به او دادی و بقا و طول عمر به او بخشيدی.

5شكوه و عظمت او به خاطر پيروزی‌ای است كه تو به او بخشيده‌ای. تو به او عزت و احترام داده‌ای. 6او را تا ابد با بركاتت پر ساخته‌ای و با حضورت او را شاد گردانيده‌ای.

7پادشاه بر خداوند توكل دارد و به لطف خدای متعال هميشه پايدار خواهد ماند. 8پادشاه بر همهٔ دشمنانش غلبه خواهد يافت. 9او وقتی بيايد مانند آتش مشتعل مخالفانش را نابود خواهد كرد.

آتش خشم خداوند، دشمنان پادشاه را خواهد بلعيد؛ 10و نسل آنها را از روی زمين نابود خواهد ساخت.

11آنها بر ضد پادشاه قيام كردند و نقشه‌های پليد كشيدند، اما موفق نشدند. 12او با تير و كمان آنها را هدف قرار خواهد داد و ايشان برگشته، پا به فرار خواهند گذاشت.

13ای خداوند، به خاطر قدرتت تو را ستايش می‌كنيم و عظمت تو را می‌سراييم.

22

فرياد كمک و سرود ستايش

1ای خدای من، ای خدای من، چرا مرا ترک كرده‌ای؟ چرا دور ايستاده‌ای و ناله‌ام را نمی‌شنوی و به نجاتم نمی‌شتابی؟ 2شب و روز می‌نالم و آرامی ندارم، اما تو مرا اجابت نمی‌كنی. 3‏-4با وجود اين، تو پاک و مقدس هستی. پدران ما تو را ستايش كردند و بر تو توكل نمودند و تو نيز ايشان را نجات دادی؛ 5نزد تو فرياد برآوردند و رهايی يافتند. ايشان بر تو توكل كردند و نوميد و سرافكنده نشدند.

6اما من مانند كرم پست شده‌ام؛ مرا انسان به حساب نمی‌آورند. نزد قوم خود خوار و حقير شده‌ام. 7هر كه مرا می‌بيند، مسخره می‌كند. آنها سر خود را تكان می‌دهند و با طعنه می‌گويند: 8«آيا اين همان كسی است كه بر خدا توكل داشت؟ آيا اين همان شخصی است كه می‌گفت خدا او را دوست دارد؟ اگر خدا او را دوست دارد پس چرا نجاتش نمی‌دهد؟»

9ای خداوند، اين تو بودی كه مرا از رحم مادرم به دنیا آوردی. وقتی هنوز در آغوش مادرم بودم، تو از من مراقبت نمودی. 10از شكم مادرم، تو خدای من بوده‌ای و مرا حفظ كرده‌ای. 11اكنون نيز مرا ترک مكن، زيرا خطر در كمين است و غير از تو كسی نيست كه به داد من برسد. 12دشمنانم مانند گاوان نر سرزمين «باشان» مرا محاصره كرده‌اند. 13همچون شيران درنده دهان خود را باز كرده‌اند تا مرا بدرند. 14نيرويی در من نمانده است. تمام بندهای استخوانهايم از هم جدا شده‌اند. دلم مانند موم آب می‌شود. 15گلويم همچون ظرف گلی خشک شده و زبانم به كامم چسبيده. تو مرا به لب گور كشانده‌ای.

16دشمنانم مانند سگ، دور مرا گرفته‌اند. مردم بدكار و شرور مرا احاطه نموده‌اند. دستها و پاهای مرا سوراخ كرده‌اند. 17از فرط لاغری تمام استخوانهايم ديده می‌شوند؛ بدكاران به من خيره شده‌اند. 18رَخت مرا در ميان خود تقسيم كردند و بر ردای من قرعه انداختند.

19ای خداوند، از من دور مشو؛ ای قوت من، به ياری من بشتاب! 20جانم را از دم شمشير برهان. جان عزيز مرا از دست بدكاران نجات ده. 21مرا از دهان اين شيران برهان؛ مرا از شاخهای اين گاوان وحشی نجات ده!

22كارهای شگفت‌انگيز تو را برای برادران خود تعريف خواهم كرد. در ميان جماعت خواهم ايستاد و تو را ستايش خواهم كرد. 23ای قوم خدا، او را سپاس گوييد! ای فرزندان يعقوب، وی را گرامی بداريد! ای بنی‌اسرائيل او را بپرستيد! 24او فقيران را فراموش نمی‌كند و مصيبت آنها را نديده نمی‌گيرد؛ روی خود را از آنها بر نمی‌گرداند، بلكه دعای آنها را می‌شنود و آن را اجابت می‌كند.

25در حضور جماعت بزرگ، تو را خواهم ستود. نذرهای خود را در حضور عزيزانت ادا خواهم نمود. 26فقيران غذا خواهند خورد و سير خواهند شد. طالبان خداوند او را ستايش خواهند كرد. باشد كه آنان هميشه زنده‌دل و كامياب باشند!

27همهٔ مردم جهان خداوند را به ياد خواهند داشت؛ همهٔ قومها به سوی خداوند بازگشت خواهند نمود و او را پرستش خواهند كرد. 28زيرا فرمانروايی از آن خداوند است و او بر قومها حكومت می‌كند.

29همهٔ متكبران در حضور او به خاک خواهند افتاد و او را سجده خواهند كرد؛ همهٔ انسانهای فانی در حضورش زانو خواهند زد! 30نسلهای آينده او را عبادت خواهند كرد، زيرا از پدران خود دربارهٔ كارهای خدا خواهند شنيد. 31به فرزندانی كه بعد متولد خواهند شد، گفته خواهد شد كه خداوند قوم خود را نجات داده است.

23

خداوند، شبان ما

1خداوند شبان من است؛ محتاج به هيچ چيز نخواهم بود. 2در مرتعهای سبز مرا می‌خواباند، به سوی آبهای آرام هدايتم می‌كند 3و جان مرا تازه می‌سازد. او به خاطر نام پرشكوه خود مرا به راه راست رهبری می‌كند. 4حتی اگر از درهٔ تاريک مرگ نيز عبور كنم، نخواهم ترسيد، زيرا تو، ای شبان من، با من هستی! عصا و چوبدستی تو به من قوت قلب می‌بخشد.

5در برابر چشمان دشمنانم سفره‌ای برای من می‌گسترانی، از من همچون مهمانی عزيز پذيرايی می‌كنی و جامم را لبريز می‌سازی. 6اطمينان دارم كه در طول عمر خود، نيكويی و رحمت تو، ای خداوند، همراه من خواهد بود و من تا ابد در خانهٔ تو ساكن خواهم شد.

24

پادشاه بزرگ

1زمين و هر آنچه در آنست، از آن خداوند می‌باشد. 2او اساس و بنياد زمين را بر آب درياها قرار داد.

3چه كسی می‌تواند به خانهٔ مقدس خداوند كه بر كوه واقع است راه يابد؟ 4كسی كه پندار و كردارش پاک باشد و از ناراستی و دروغ بپرهيزد. 5خداوند چنين كسی را نجات بخشيده، بركت خواهد داد و او را بی‌گناه اعلام خواهد نمود. 6اينانند كسانی كه هميشه در طلب خدای يعقوب می‌باشند و مشتاق ديدار او هستند!

7ای دروازه‌ها، سرهای خود را بلند كنيد! ای درهای قديمی اورشليم كنار بايستيد، تا پادشاه جلال وارد شود! 8اين پادشاه جلال كيست؟ خداوند است! خداوند قادر مطلق؛ خداوند فاتح همهٔ جنگها!

9ای دروازه‌ها، سرهای خود را بلند كنيد! ای درهای قديمی اورشليم كنار بايستيد تا پادشاه جلال وارد شود! 10اين پادشاه جلال كيست؟ خداوند است! خداوند قادر متعال! آری، اوست پادشاه جلال!

25

دعا برای هدايت و محافظت

1ای خداوند، راز دل خود را با تو در ميان می‌گذارم. 2خدايا، من بر تو توكل دارم، پس نگذار شرمنده شوم و دشمنانم با ديدن بدبختی من شادی كنند. 3بلی، آنانی كه به تو اميدوارند هرگز سرافكنده نخواهند شد، اما كسانی كه بی‌جهت از اوامر تو سرپيچی می‌كنند خوار خواهند شد.

4ای خداوند، راه خود را به من نشان ده و احكام خود را به من بياموز. 5راستی خود را به من تعليم ده و مرا هدايت فرما، زيرا تو نجات دهندهٔ من هستی و من هميشه به تو اميدوار بوده‌ام.

6ای خداوند، رحمت ازلی و محبت عظيم خود را به ياد آر! 7خطايا و گناهان جوانی‌ام را ببخش! ای خداوند، به رحمت خويش و به خاطر نيكويی خود مرا ياد كن!

8خداوند نيكو و عادل است؛ او راه راست خود را به كسانی كه از راه منحرف شوند نشان خواهد داد. 9او شخص فروتن را در انجام كارهای درست هدايت خواهد كرد و راه خود را به او تعليم خواهد داد. 10خداوند تمام كسانی را كه عهد او را نگاه می‌دارند و از اوامرش پيروی می‌كنند، با وفاداری و محبت هدايت می‌كند.

11ای خداوند، گناه من بزرگ است، به خاطر نام خودت آن را بيامرز! 12اگر كسی خداترس باشد، خدا راه راست را به او نشان خواهد داد. 13او هميشه كامياب خواهد بود و فرزندانش در دنيا پايدار خواهند شد. 14خداوند به كسانی اعتماد دارد كه از او اطاعت می‌كنند. او عهد خود را با ايشان تحكيم می‌كند.

15چشم اميد من هميشه بر خداوند است، زيرا تنها او می‌تواند مرا از خطر برهاند. 16ای خداوند، به من توجه فرما و بر من رحم نما، زيرا تنها و درمانده‌ام. 17غمهای دلم زياد شده است، مرا از غصه‌هايم رها ساز! 18به فقر و بدبختی من توجه كن و همهٔ گناهانم را بيامرز.

19دشمنانم را ببين كه چه زيادند و چقدر از من نفرت دارند! 20جانم را حفظ كن و مرا نجات ده تا شرمنده نشوم، زيرا كه بر تو توكل كرده‌ام. 21باشد كه كمال و راستی من حافظ من باشند، زيرا به تو پناه می‌برم.

22خدايا، بنی‌اسرائيل را از تمام مشكلاتش نجات ده!

26

دعای مرد نيک

1ای خداوند، به داد من برس، زيرا در كمال صداقت رفتار می‌كنم و توكل راسخ به تو دارم. 2خداوندا، مرا بيازما. فكر و دل مرا تفتيش كن و پاک ساز؛ 3زيرا رحمت تو را در نظر دارم و وفاداری تو را شعار زندگی خود كرده‌ام.

4با مردان نادرست نمی‌نشينم و با اشخاص دورو و متظاهر رفت و آمد نمی‌كنم. 5از بدكاران نفرت دارم و با شروران معاشرت نمی‌كنم. 6دستهای خود را خواهم شست تا نشان دهم كه بی‌گناهم، سپس قربانگاه تو را طواف خواهم كرد. 7آنگاه با سراييدن سرود شكرگزاری كارهای شگفت‌انگيز تو را به همه خبر خواهم داد.

8خداوندا، خانهٔ تو را كه حضور پرجلالت در آنجاست، دوست می‌دارم. 9‏-10پس با من مانند بدكاران و قاتلان رفتار نكن كه رشوه می‌دهند و خون مردم را می‌ريزند.

11اما من راستی را پيشه كرده‌ام؛ بر من رحم كن و مرا نجات ده.

12خداوند را در حضور مردم سپاس خواهم گفت، زيرا مرا از خطر می‌رهاند.

27

دعای شكرگزاری

1خداوند نور و نجات من است، از كه بترسم؟ خداوند حافظ جان من است از كه هراسان شوم؟

2هنگامی كه بدكاران بر من هجوم آوردند تا مرا نابود كنند، لغزيدند و افتادند. 3حتی اگر لشکری بر ضد من برخيزد، ترسی به دل راه نخواهم داد! اگر عليه من جنگ بر پا كنند، به خدا توكل خواهم كرد و نخواهم ترسيد!

4تنها خواهش من از خداوند اين است كه اجازه دهد تمام روزهای عمرم در حضور او زيست كنم و در خانهٔ او به او تفكر نمايم و جمال او را مشاهده كنم. 5در روزهای سخت زندگی، او مرا در خانهٔ خود پناه خواهد داد، مرا حفظ خواهد كرد و بر صخره‌ای بلند و مطمئن استوار خواهد ساخت. 6آنگاه بر دشمنانی كه مرا احاطه كرده‌اند پيروز خواهم شد؛ با فرياد شادی در خيمهٔ او قربانیها تقديم خواهم نمود و برای خداوند سرود شكرگزاری خواهم خواند.

7ای خداوند، فرياد مرا بشنو و رحمت فرموده، دعايم را اجابت كن. 8تو گفته‌ای كه تو را بطلبيم، من نيز از ته دل می‌گويم كه ای خداوند تو را خواهم طلبيد.

9خود را از من پنهان مكن؛ بر من خشمگين مشو و مرا از حضورت مران. تو مددكار من بوده‌ای، مرا طرد مكن؛ ای خدای نجات دهندهٔ من، مرا ترک مگو! 10حتی اگر پدر و مادرم مرا از خود برانند، خداوند مرا نزد خود خواهد پذيرفت.

11ای خداوند، مرا به راه راست خود هدايت كن تا از گزند دشمن در امان باشم. 12مرا به دست بدخواهانم نسپار، زيرا اين ظالمان می‌خواهند با شهادت دروغ خود، بر ضد من قيام كنند.

13اگر مطمئن نبودم كه نيكويی خداوند را بار ديگر در اين دنيا می‌بينم، تابه حال از بين رفته بودم.

14به خداوند اميدوار باش و بر او توكل كن. ايمان داشته باش و نااميد مشو.

28

طلب كمک از خداوند

1ای خداوند، نزد تو فرياد برمی‌آورم؛ ای تكيه‌گاه من، دعايم را بشنو! اگر دعای مرا نشنوی به سرنوشت كسانی دچار خواهم شد كه الان در قبرها خفته‌اند. 2وقتی دستهای خود را به سوی تو بلند می‌كنم و با گريه و زاری از تو كمک می‌طلبم، مرا اجابت فرما. 3مرا جزو بدكاران و شروران محسوب نكن. آنها در ظاهر با همسايگان خود سخنان دوستانه می‌گويند، اما در دل خود قصد اذيت و آزارشان را دارند. 4آنها را برای آنچه كه كرده‌اند مجازات كن! برای كارهای زشتی كه مرتكب شده‌اند، مزدشان را كف دستشان بگذار! 5آنها را چنان بر زمين بكوب كه ديگر نتوانند بلند شوند، زيرا به آفرينش و كارهای دست تو اهميت نمی‌دهند.

6خدا را سپاس باد! او فرياد مرا كه از او كمک طلبيدم، شنيده است. 7خداوند قوت و سپر من است. از صميم قلب بر او توكل كردم و او مرا ياری كرد. از اين رو، دلم شاد است و با سرود از او تشكر می‌نمايم.

8خداوند قوم خود را حفظ می‌كند و از پادشاه برگزيدهٔ خويش حمايت می‌نمايد و او را نجات می‌بخشد. 9ای خداوند، قوم برگزيدهٔ خود را نجات ده و عزيزان خود را بركت عنايت فرما. تو شبان آنها باش و تا ابد از ايشان نگهداری كن!

29

صدای خداوند در طوفان

1ای فرشتگان، خداوند را ستايش كنيد! شكوه و عظمت او را بستاييد! 2خداوند را آنچنانكه سزاوار است بپرستيد! در لباس تقوی و تقدس او را سجده كنيد!

3صدای خداوند از ورای درياها شنيده می‌شود؛ او همچون رعد می‌غرد! صدای او بر اقيانوسها طنين‌افكن است! 4صدای خداوند پرقدرت و باشكوه است.

5صدای خداوند درختان سرو را می‌شكند. آری درختان سرو لبنان را می‌شكند 6و کوههای لبنان را می‌لرزاند و كوه حرمون را مانند گوساله به جست و خيز وا می‌دارد.

7صدای خداوند رعد و برق ايجاد می‌كند، 8دشتها را به لرزه در می‌آورند و صحرای قادش را تكان می‌دهد. 9صدای خداوند درخت بلوط را می‌لرزاند و برگهای درختان جنگل را به زمين می‌ريزد. در خانهٔ خداوند، همه جلال و عظمت او را می‌ستايند.

10خداوند بر آبهای عميق فرمان می‌راند و تا به ابد سلطنت می‌نمايد. 11خداوند به قوم برگزيدهٔ خود قدرت می‌بخشد و صلح و سلامتی نصيب ايشان می‌كند.

30

دعای تشكر

1خداوندا، تو را ستايش می‌كنم، زيرا مرا نجات دادی و نگذاشتی دشمنانم به من بخندند. 2ای خداوند، ای خدای من، وقتی نزد تو فرياد برآوردم و كمک طلبيدم، مرا شفا دادی. 3مرا از لب گور برگرداندی و از چنگال مرگ نجاتم دادی تا نميرم.

4ای عزيزان خداوند، او را ستايش كنيد! نام مقدس خداوند را بستاييد، 5زيرا غضب او لحظه‌ای است، اما رحمت و محبت او دائمی! اگر تمام شب نيز اشک بريزيم، صبحگاهان باز شادی آغاز می‌شود.

6هنگامی كه خوشحال و كامياب بودم، به خود گفتم هرگز شكست نخواهم خورد. 7فكر كردم مانند كوه هميشه پا برجا و پايدار خواهم بود. اما همين كه تو، ای خداوند، روی خود را از من برگرداندی، ترسان و پريشان شدم.

8ای خداوند، در پيشگاه تو ناليدم و التماس‌كنان گفتم: 9«نابودی من برای تو چه فايده‌ای دارد؟ اگر بميرم و زير خاک بروم، آيا غبار خاک من، تو را خواهد ستود؟ آيا جسد خاک شدهٔ من از وفاداری و صداقت تو تعريف خواهد كرد؟ 10خداوندا، دعايم را بشنو و بر من رحم كن! ای خداوند، مددكار من باش!»

11خدايا، تو ماتم مرا به شادی و رقص تبديل كرده‌ای! تو رخت عزا را از تنم درآوردی و لباس جشن و شادی به من پوشاندی. 12بنابراين سكوت نخواهم كرد و با تمام وجود در وصف تو سرود خواهم خواند. ای خداوند، ای خدای من، تا به ابد تو را سپاس خواهم گفت!

31

دعای توكل به خداوند

1ای خداوند، به تو پناه آورده‌ام، نگذار هرگز سرافكنده شوم. تو خدايی عادل هستی، پس مرا نجات ده. 2به دعای من گوش ده و مرا نجات ببخش. پناهگاهی مطمئن و خانه‌ای حصاردار برای من باش و مرا برهان.

3تو جان پناه و سنگر من هستی؛ به خاطر نام خود مرا رهبری و هدايت فرما. 4مرا از دامی كه برايم نهاده‌اند حفظ نما و مرا از خطر برهان. 5به تو پناه می‌آورم؛ روح خود را به دست تو می‌سپارم؛ ای خداوند، خدای حق، تو بهای آزادی مرا پرداخته‌ای.

6از آنانی كه به بت اعتماد می‌كنند، متنفرم؛ من بر تو، ای خداوند، توكل كرده‌ام. 7به رحمت تو شادی می‌كنم، زيرا به مصيبت من توجه نمودی و از مشكلات من آگاه شدی. 8مرا به دست دشمن نسپردی، بلكه راه نجات پيش پايم نهادی.

9خداوندا، بر من رحم كن، زيرا در تنگنا و سختی هستم. از شدت گريه چشمانم تار شده است. ديگر تاب تحمل ندارم. 10عمرم با آه و ناله به سر می‌رود. بر اثر گناه، قوتم را از دست داده‌ام و استخوانهايم می‌پوسند. 11نزد همهٔ دشمنان سرافكنده و رسوا شده‌ام و پيش همسايگان نمی‌توانم سرم را بلند كنم. آشنايان از من می‌ترسند؛ هر كه مرا در كوچه و بازار می‌بيند، می‌گريزد. 12همچون مرده‌ای هستم كه به دست فراموشی سپرده شده است؛ مانند ظرفی هستم كه به دور انداخته باشند. 13شنيده‌ام كه بسياری پشت سر من بدگويی می‌كنند. وحشت مرا احاطه كرده است، زيرا آنان نقشهٔ قتل مرا می‌كشند؛ بر ضد من برخاسته‌اند و قصد جانم را دارند.

14اما من بر تو، ای خداوند، توكل كرده‌ام و می‌گويم كه خدای من تو هستی. 15زندگی من در دست تو است؛ مرا از دست دشمنان و آزاردهندگانم برهان. 16نظر لطف بر بنده‌ات بيفكن و به رحمت خود مرا نجات ده. 17ای خداوند، به تو متوسل شده‌ام، نگذار سرافكنده شوم. بگذار بدكاران شرمنده شوند و خاموش به قبرهايشان فرو روند. 18بگذار زبان دروغگو كه بر ضد درستكاران سخن می‌گويد لال شود.

19خداوندا، نيكويی تو در حق مطيعانت چه عظيم است! تو به موقع، در حضور مردم، رحمت خود را به آنها نشان خواهی داد. 20دوستدارانت را از دام توطئه و زخم زبان در امان می‌داری و آنها را در سايهٔ حضورت پناه می‌دهی.

21خداوند را سپاس باد! وقتی من در محاصره بودم، او محبتش را به طرز شگفت‌انگيزی به من نشان داد! 22من ترسيده بودم و فكر می‌كردم كه ديگر از نظر خداوند افتاده‌ام؛ اما وقتی نزد او فرياد برآوردم، او دعای مرا شنيد و مرا اجابت فرمود.

23ای قوم خداوند، او را دوست بداريد! خداوند افراد وفادار و امين را حفظ می‌كند، اما متكبران را به سزای اعمالشان می‌رساند. 24ای همهٔ كسانی كه به خداوند اميد بسته‌ايد، شجاع و قوی دل باشيد!

32

اعتراف و بخشش

1خوشا به حال كسی كه گناهانش آمرزيده شده و خطاهايش بخشيده شده است! 2خوشا به حال كسی كه خداوند او را مجرم نمی‌شناسد و حيله و تزويری در وجودش نيست.

3گناهم وقتی آن را اعتراف نمی‌كنم، وجود مرا مثل خوره می‌خورد و تمام شب غصه و گريه امانم نمی‌دهد! 4تو، ای خداوند، شب و روز مرا تنبيه می‌كنی، به طوری كه طراوت و شادابی خود را از دست می‌دهم و خرد می‌شوم. 5اما وقتی در حضور تو به گناه خود اعتراف می‌كنم و جرمم را نمی‌پوشانم و به خود می‌گويم: «بايد گناه خود را نزد خداوند اقرار كنم»، تو نيز گناه مرا می‌آمرزی. 6بنابراين، هر شخص با ايمانی به محض آگاه شدن از گناه خود، بايد تا فرصت باقی است آن را در حضور تو اعتراف كند. طوفان حوادث هرگز به چنين شخصی آسيب نخواهد رساند.

7تو پناهگاه من هستی و مرا از بلا حفظ خواهی كرد. دل مرا با سرودهای پيروزی و رهايی شاد خواهی ساخت!

8خداوند می‌فرمايد: «تو را هدايت خواهم نمود و راهی را كه بايد بروی به تو تعليم خواهم داد؛ تو را نصيحت خواهم كرد و چشم از تو برنخواهم داشت! 9پس، مانند اسب و قاطر نباش كه با لگام و افسار هدايت و رام می‌شوند و از خود فهم و شعوری ندارند!»

10غم و غصهٔ اشخاص شرور پايان ندارد؛ اما هر كه به خداوند توكل كند از رحمت او برخوردار خواهد شد. 11ای نيكان، به سبب آنچه خداوند انجام داده است شادی كنيد! ای پاكدلان، بانگ شادی برآوريد!

33

سرود پرستش

1ای نيكان، خداوند را با سرودی شاد ستايش كنيد! خداوند را ستودن زيبندهٔ نيكان است. 2خداوند را با بربط بپرستيد و با عود ده تار برای او سرود بخوانيد! 3سرودهای تازه برای خداوند بسراييد، نيكو بنوازيد و با صدای بلند بخوانيد. 4زيرا كلام خداوند راست و درست است و او در تمام كارهايش امين و وفادار است. 5او عدل و انصاف را دوست دارد. دنيا از رحمت خداوند پر است.

6به فرمان خداوند آسمانها بوجود آمد؛ او دستور داد و خورشيد و ماه و ستارگان آفريده شدند. 7او آبهای درياها را در يک جا جمع كرد و آبهای عميق را در مخزنها ريخت.

8ای همهٔ مردم روی زمين، خداوند را حرمت بداريد و در برابر او سر تعظيم فرود آوريد! زيرا او دستور داد و دنيا آفريده شد؛ او امر فرمود و عالم هستی بوجود آمد.

9‏-10خداوند تصميمات قومها را بی‌اثر می‌كند و نقشه‌های قومهای جهان را نقش بر آب می‌سازد. 11اما تصميم خداوند قطعی است و نقشه‌های او تا ابد پايدار است. 12خوشا به حال قومی كه خداوند، خدای ايشان است! خوشا به حال مردمی كه خداوند، ايشان را برای خود برگزيده است!

13خداوند از آسمان نگاه می‌كند و همهٔ انسانها را می‌بيند؛ 14او از محل سكونت خود، تمام ساكنان جهان را زير نظر دارد. 15او كه آفرينندهٔ دلهاست، خوب می‌داند كه در دل و انديشهٔ انسان چه می‌گذرد.

16پادشاه به سبب قدرت لشکرش نيست كه پيروز می‌شود؛ سرباز با زور بازويش نيست كه نجات پيدا می‌كند. 17اسب جنگی نمی‌تواند كسی را نجات دهد؛ اميد بستن به آن كار بيهوده‌ای است.

18اما خداوند از كسانی كه او را گرامی می‌دارند و انتظار رحمتش را می‌كشند مراقبت می‌كند. 19او ايشان را از مرگ می‌رهاند و در هنگام قحطی آنها را زنده نگه می‌دارد.

20اميد ما به خداوند است. او مددكار و مدافع ماست. 21او مايهٔ شادی دل ماست. ما به نام مقدس او توكل می‌كنيم.

22خداوندا، رحمت تو بر ما باد؛ زيرا ما به تو اميد بسته‌ايم!

34

در ستايش نيكويی خداوند

1در هر زمانی خداوند را ستايش خواهم كرد؛ شكر و سپاس او پيوسته بر زبانم جاری خواهد بود. 2جان من به وجود خداوند فخر می‌كند؛ اشخاص فروتن و افتاده اين را خواهند شنيد و خوشحال خواهند شد. 3بياييد با من عظمت خداوند را اعلام كنيد؛ بياييد با هم نام او را ستايش كنيم!

4خداوند را به كمک طلبيدم و او مرا اجابت فرمود و مرا از همهٔ ترسهايم رها ساخت. 5مظلومان به سوی او نظر كردند و خوشحال شدند؛ آنها هرگز سرافكنده نخواهند شد. 6اين حقير فرياد برآورد و خداوند صدای او را شنيد و او را از همهٔ مشكلاتش رهانيد. 7فرشتهٔ خداوند دور آنانی كه از خداوند می‌ترسند و او را گرامی می‌دارند حلقه می‌زند و ايشان را از خطر می‌رهاند.

8بياييد امتحان كنيد و ببينيد كه خداوند نيكوست! خوشا به حال كسانی كه به او پناه می‌برند! 9ای همهٔ عزيزان خداوند، او را گرامی بداريد؛ زيرا كسانی كه ترس و احترام او را در دل دارند هرگز محتاج و درمانده نخواهند شد. 10شيرها نيز گرسنگی می‌كشند، اما طالبان خداوند از هيچ نعمتی بی‌بهره نيستند.

11ای جوانان، بياييد تا به شما درس خداترسی ياد بدهم. به من گوش كنيد! 12آيا می‌خواهيد زندگی خوب و عمر طولانی داشته باشيد؟ 13پس، زبانتان را از بدی و دروغ حفظ كنيد. 14بلی، از بدی دوری كنيد و نيكويی و آرامش را پيشهٔ خود سازيد.

15خداوند از نيكوكاران مراقبت می‌كند و به فرياد ايشان گوش می‌دهد. 16اما او بر ضد بدكاران است و سرانجام، اثر آنها را از روی زمين محو خواهد ساخت. 17نيكان فرياد برآوردند و خداوند صدای ايشان را شنيد و آنها را از تمام سختيهايشان رهانيد. 18خداوند نزديک دلشكستگان است؛ او آنانی را كه اميد خود را از دست داده‌اند، نجات می‌بخشد.

19مشكلات انسانِ خوب زياد است، اما خداوند او را از همهٔ مشكلاتش می‌رهاند. 20خداوند تمام استخوانهای او را حفظ می‌كند و نمی‌گذارد حتی يكی از آنها شكسته شود. 21شرارت آدم شرور او را خواهد كشت؛ كسانی كه از نيكان نفرت دارند، محكوم و مجازات خواهند شد. 22خداوند جان خدمتگزاران خود را نجات می‌دهد؛ كسانی كه به او پناه می‌برند، محكوم و مجازات نخواهند شد.

35

طلب كمک از خداوند

1ای خداوند، با دشمنانم دشمنی كن و با كسانی كه با من می‌جنگند، بجنگ. 2سپر خود را بردار و به كمک من بيا. 3نيزهٔ خود را به دست گير و راه را بر آنانی كه مرا تعقيب می‌كنند، ببند. به من اطمينان بده كه مرا نجات خواهی داد. 4آنانی كه قصد جان مرا دارند، خجل و رسوا شوند؛ آنانی كه بدخواه من هستند شكست خورده، خوار و مغبون شوند. 5همچون كاه در برابر باد پراكنده شوند و فرشتهٔ خداوند آنها را براند. 6وقتی فرشته آنها را تعقيب می‌كند، راه آنها تاريک و لغزنده شود تا نتوانند فرار كنند. 7زيرا بی‌جهت برای من دام نهادند و چاهی عميق كندند تا در آن گرفتار شوم. 8باشد كه غفلتاً بلايی بر آنها نازل شود و در دامی كه نهاده‌اند و چاهی كه كنده‌اند، خود گرفتار شوند.

9و اما جان من از وجود خداوند شادی خواهد كرد و به سبب نجاتی كه او می‌دهد خوشحال خواهد شد. 10با تمام وجودم می‌گويم: «كيست مانند تو، ای خداوند؟ تو ضعيف را از دست زورگو نجات می‌دهی و مظلوم را از چنگ ظالم می‌رهانی.»

11شاهدان بيرحم عليه من برخاسته‌اند و مرا به چيزهايی متهم می‌كنند كه روحم از آنها بی‌خبر است. 12نيكی مرا با بدی پاسخ می‌گويند و جان مرا می‌رنجانند. 13و اما من، وقتی آنها بيمار بودند لباس عزا پوشيدم، از غصه چيزی نخوردم و برايشان دعا كردم. 14مانند يک دوست و برادر بر ايشان دل سوزاندم؛ چنان اندوهگين بودم كه گويی مادرم را از دست داده‌ام!

15‏-16اما وقتی من در زحمت افتادم، آنها شاد و خندان دورم جمع شدند و مرا استهزا كردند؛ مانند آدمهای هرزه به من ناسزا گفتند.

17خداوندا، تا به كی نظاره‌گر خواهی بود؟ جانم را از شرّ آنها رهايی ده؛ زندگی مرا از دست اين شيران درنده نجات ده. 18آنگاه در ميان جماعت بزرگ، تو را ستايش خواهم نمود و در حضور مردم، تو را سپاس خواهم گفت.

19نگذار كسانی كه بی‌جهت با من دشمنی می‌كنند به من بخندند و آنانی كه از من متنفرند، مسخره‌ام كنند.

20سخنان آنان دوستانه نيست؛ آنها بر ضد كسانی كه صلح‌جو هستند و زندگی آرامی دارند افترا می‌زنند. 21به من می‌گويند: «ما با چشمان خود ديديم كه چه كردی!» 22اما تو، ای خداوند، از همه چيز آگاهی؛ پس اينچنين ساكت منشين؛ ای خداوند، از من دور مباش! 23خداوندا، برخيز و به دادم برس و از حق من دفاع كن! 24خدايا، خداوندا، بر طبق عدالت خود، در مورد من داوری كن و نگذار دشمنانم به من بخندند. 25نگذار در دل خود بگويند: «ما به آرزوی خود رسيديم! او را شكست داديم!» 26آنانی كه از ناكامی و بدبختی من شاد شده‌اند، همگی خجل و شرمنده شوند؛ كسانی كه خود را از من برتر و بزرگتر می‌دانند، سرافكنده و رسوا گردند.

27اما آنانی كه می‌خواهند حقم به من داده شود، شاد و خرم باشند و پيوسته بگويند: «خداوند بزرگ است و خواستار سلامتی و موفقيتِ خدمتگزار خود می‌باشد.» 28آنگاه من عدالت تو را بيان خواهم كرد و تمام روز تو را سپاس خواهم گفت.

36

شرارت انسان و نيكی خداوند

1گناه در عمق دل انسان شرور لانه كرده است و ترس خدا در دل او جای ندارد. 2او چنان از خود راضی است كه فكر می‌كند گناهش برملا نخواهد شد و او از مجازات فرار خواهد كرد. 3سخنانش شرارت‌آميز و مملو از دروغ است؛ خِرَد و نيكی در وجودش نيست. 4به راههای كج می‌رود و از كارهای خلاف دست نمی‌كشد.

5رحمت تو، ای خداوند، تا به آسمانها می‌رسد و وفاداری تو به بالاتر از ابرها! 6عدالت تو همچون کوههای بزرگ پابرجاست؛ احكام تو مانند دريا عميق است. ای خداوند، تو حافظ انسانها و حيوانات هستی.

7خدايا، رحمت تو چه عظيم است! آدميان زير سايهٔ بالهای تو پناه می‌گيرند. 8آنها از بركت خانهٔ تو سير می‌شوند و تو از چشمهٔ نيكويی خود به آنها می‌نوشانی. 9تو سرچشمهٔ حيات هستی؛ از نور تو است كه ما نور حيات را می‌بينيم!

10خداوندا، رحمت تو هميشه بر كسانی كه تو را می‌شناسند باقی بماند و نيكويی تو پيوسته همراه درستكاران باشد. 11نگذار متكبران به من حمله كنند و شروران مرا متواری سازند.

12ببينيد چگونه بدكاران افتاده‌اند! آنها نقش زمين شده‌اند و ديگر نمی‌توانند برخيزند!

37

سرنوشت نيكان و بدان

1به سبب بدكاران خود را آزرده خاطر مكن و بر آدمهای شرور حسد مبر. 2آنها مانند علف بی‌دوام، بزودی پژمرده شده، از بين خواهند رفت.

3بر خداوند توكل نما و نيكويی كن تا در زمين خود در كمال امنيت زندگی كنی. 4با خدا خوش باش و او آرزوی دلت را به تو خواهد داد. 5خودت را به خداوند بسپار و بر او تكيه كن و او تو را ياری خواهد داد؛ 6او از حق تو دفاع خواهد كرد و خواهد گذاشت حقانيت تو مانند روز روشن بر همه آشكار شود.

7در حضور خداوند سكوت نما و با صبر و شكيبايی منتظر عمل او باش. به كسانی كه با نيرنگ و حيله در زندگی موفق می‌شوند، حسادت مورز. 8خشم و غضب را ترک كن. خاطر خود را آزرده مساز تا گناه نكنی. 9كسانی كه انتظار خداوند را می‌كشند از بركات او برخوردار خواهند شد.

10اشخاص شرور چندان دوامی نخواهند داشت؛ مدتی خواهند بود، ولی بعد از نظر ناپديد خواهند شد. 11اما اشخاص فروتن از بركات خود برخوردار خواهند شد و زندگی‌شان با صلح و صفا توأم خواهد بود.

12آدم شرور از انسانهای با ايمان و نيكوكار نفرت دارد و برای آنها توطئه می‌چيند، 13اما خداوند به او می‌خندد، زيرا می‌بيند كه روز داوری او نزديک است.

14اشخاص شرور شمشيرهای خود را كشيده‌اند و كمانهای خود را زه كرده‌اند تا فقيران و نيازمندان را هدف حملات خود قرار دهند و درستكاران را نابود سازند. 15اما شمشيرهای آنها به قلب خودشان فرو خواهد رفت و كمانهايشان شكسته خواهد شد.

16اندک دارايی شخص نيكوكار با ارزشتر از ثروت هنگفت آدم بدكار است. 17زيرا خداوند نيروی بدكاران را از آنها سلب خواهد كرد، اما نيكوكاران را محافظت خواهد نمود.

18خداوند از زندگی افراد درستكار و امين مراقبت می‌كند؛ او به ايشان ارثی فسادناپذير خواهد بخشيد! 19آنها در زمان بلا زحمت نخواهند ديد و حتی در ايام قحطی سير خواهند بود. 20اما بدكاران نابود خواهند شد و دشمنان خداوند همچون گلهای وحشی زودگذر، پژمرده و فانی خواهند گرديد و مانند دود ناپديد خواهند شد. 21آدم شرور قرض می‌گيرد و پس نمی‌دهد، اما شخص نيک با سخاوتمندی به ديگران كمک می‌كند. 22كسانی كه بركت خداوند بر آنها باشد به سلامتی زندگی خواهند كرد، اما آنانی كه زير لعنت خداوند قرار دارند ريشه‌كن خواهند شد.

23خداوند مردم را به راهی كه بايد بروند هدايت می‌كند و آنانی را كه از ايشان راضی باشد، حفظ می‌نمايد. 24اگر بيفتند به آنان آسيبی نخواهد رسيد، زيرا خداوند دست ايشان را می‌گيرد. 25از دوران جوانی تا امروز كه پير هستم نديده‌ام كه انسان نيكوكار را خداوند ترک گفته باشد و فرزندانش گرسنه و محتاج نان باشند! 26انسان نيكوكار با سخاوتمندی می‌بخشد و قرض می‌دهد و خداوند فرزندانش را بركت می‌دهد.

27اگر از بدی دوری نمايی و نيكويی كنی در زندگی پايدار و كامياب خواهی شد. 28زيرا خداوند انصاف را دوست دارد و عزيزان خود را ترک نمی‌كند، بلكه هميشه از آنها مراقبت می‌نمايد. اما نسل شروران ريشه‌كن خواهد شد. 29نيكان، دنيا را به ارث خواهند برد و تا به ابد در آن سكونت خواهند نمود.

30از دهان انسان درستكار، حكمت بيرون می‌آيد و زبان او آنچه را راست است بيان می‌كند. 31او احكام و دستورات خداوند را در دل خود جای داده است و از راه راست منحرف نخواهد شد. 32بدكاران، نيكوكاران را هدف قرار می‌دهند و درصددند آنها را از بين ببرند. 33اما خداوند ايشان را به دست بدكاران نخواهد سپرد و نخواهد گذاشت به هنگام داوری محكوم شوند.

34به خداوند اميدوار باش و احكام او را نگاه دار و او به موقع تو را بركت خواهد داد و سرافراز خواهد نمود و تو به چشم خود نابودی بدكاران را خواهی ديد.

35شخص بدكار و ظالمی را ديدم كه همچون درختی سبز به هر سو شاخ و برگ گسترده بود. 36اما طولی نكشيد كه از بين رفت و اثری از او باقی نماند؛ سراغش را گرفتم، ولی پيدا نشد. 37اما شخص پاک و درستكار را ملاحظه كن! او عاقبت به خير خواهد شد. 38اما عاقبت بدی در انتظار بدكاران است؛ همهٔ آنها هلاک خواهند شد.

39خداوند نيكان را نجات خواهد داد و در سختيهای زندگی حامی آنها خواهد بود. 40خداوند به كمک آنها خواهد شتافت و آنها را از چنگ بدكاران خواهد رهانيد، زيرا به او پناه می‌برند.

38

دعای انسان رنجور

1ای خداوند، هنگامی كه غضبناک و خشمگين هستی مرا تنبيه نكن. 2تيرهای تو در بدنم فرو رفته و از ضرب دست تو به خاک افتاده‌ام. 3در اثر خشم تو جای سالمی در بدنم نمانده؛ به سبب گناهم استخوانهايم در هم كوبيده شده‌اند. 4زيرا گناهانم از سرم گذشته‌اند و همچون باری گران بر من سنگينی می‌كنند. 5به سبب حماقتم، زخمهايم متعفن و چركين شده‌اند. 6به خود می‌پيچم و به کلی خميده شده‌ام. تمام روز می‌نالم و به اين سو و آن سو می‌روم. 7از شدت تب می‌سوزم و جای سالمی در بدنم نمانده است. 8تاب تحمل خود را از دست داده‌ام و به کلی از پای افتاده‌ام؛ غم، دلم را گرفته و از شدت درد می‌نالم.

9خداوندا، تمام آرزوهايم را می‌دانی؛ آه و نالهٔ من از تو پوشيده نيست. 10قلب من به شدت می‌تپد، قوتم از بين رفته و چشمانم كم نور شده است. 11دوستان و رفقايم به سبب اين بلايی كه بر من عارض شده، از من فاصله می‌گيرند و همسايگانم از من دوری می‌كنند. 12آنانی كه قصد جانم را دارند، برايم دام می‌گذارند و كسانی كه در صدد آزارم هستند، به مرگ تهديدم می‌كنند و تمام روز عليه من نقشه می‌كشند.

13من همچون شخص كری هستم كه نمی‌تواند بشنود، مانند شخص لالی هستم كه نمی‌تواند سخن بگويد. 14مثل كسی هستم كه به سبب كری قادر نيست پاسخ دهد.

15ای خداوند، اميدوارم و يقين دارم كه تو به من پاسخ خواهی داد. 16نگذار دشمنانم به ناكامی من بخندند و وقتی می‌افتم خود را برتر از من بدانند. 17نزديک است از پای درآيم؛ اين بيماری، دائم مرا عذاب می‌دهد.

18من به گناهانم اعتراف می‌كنم و از كردار خود غمگين و پشيمانم. 19دشمنانم سالم و نيرومند هستند؛ كسانی كه از من نفرت دارند بسيارند. 20آنها خوبی مرا با بدی پاسخ می‌دهند؛ با من مخالفت می‌ورزند زيرا من كوشش می‌كنم كار نيک انجام دهم.

21خداوندا، مرا تنها نگذار؛ ای خدای من، از من دور مباش. 22ای خداوند، تو نجات دهندهٔ من هستی، به كمكم بشتاب!

39

اعتراف انسان رنجور

1به خود گفتم: «مواظب رفتارم خواهم بود و احتياط خواهم كرد تا با زبان خود خطا نورزم. مادامی كه آدم بدكار نزديک من است سخن نخواهم گفت.» 2من گنگ و خاموش بودم، حتی از سخن گفتن دربارهٔ چيزهای خوب خودداری می‌كردم؛ ولی درد من باز هم شديدتر شد. 3اضطرابی در دلم بوجود آمد؛ هر چه بيشتر می‌انديشيدم آتش درونم بيشتر شعله می‌كشيد. سرانجام به سخن آمدم و گفتم: 4«خداوندا، پايان عمرم را بر من معلوم ساز و اينكه ايام زندگانی من چقدر است تا بدانم كه چقدر فانی هستم!» 5تو عمرم را به اندازهٔ يک وجب ساخته‌ای و زندگانيم در نظر تو هيچ است. عمر انسان همچون نفسی است كه برمی‌آيد و نيست می‌گردد! 6عمر انسان مانند سايه زودگذر است و او بيهوده خود را مشوش می‌كند. او مال و ثروت جمع می‌كند، ولی نمی‌داند چه كسی از آن استفاده خواهد كرد.

7خداوندا، اكنون ديگر به چه اميدوار باشم؟ تنها اميدم تو هستی. 8مرا از همهٔ گناهانم برهان و نگذار احمقان به من بخندند. 9من سكوت اختيار می‌كنم و زبان به شكايت نمی‌گشايم، زيرا اين مصيبت را تو بر من عارض كرده‌ای. 10بلای خود را از من دور كن، زيرا از ضرب دست تو تلف می‌شوم. 11تو انسان را به سبب گناهانش توبيخ و تاديب می‌كنی؛ آنچه را كه او به آن دل بسته است نابود می‌كنی، درست همانگونه كه بيد لباس را نابود می‌كند. آری، عمر انسان بادی بيش نيست.

12خداوندا، دعای مرا بشنو و به فريادم برس؛ اشكهايم را ناديده نگير. در اين دنيا مسافری بيش نيستم؛ غريبم، غريب مانند اجداد خود؛ مرا نزد خود پناه بده. 13غضب خود را از من برگردان؛ بگذار پيش از مردنم بار ديگر روی شادی و نشاط را ببينم!

40

سرود پرستشی

1با صبر و شكيبايی انتظار خداوند را كشيدم، و او به سوی من توجه نمود و فريادم را شنيد. 2او مرا از چاه هلاكت و از گل لجن بيرون كشيد و در بالای صخره گذاشت و جای پايم را محكم ساخت. 3او به من آموخت تا سرودی تازه بخوانم، سرودی در ستايش خدايمان! بسياری چون اين را بينند خواهند ترسيد و بر خداوند توكل خواهند كرد.

4چه خوشبختند كسانی كه بر خداوند توكل دارند و از اشخاص متكبر و خدايان دروغين پيروی نمی‌كنند. 5ای خداوند، خدای ما، تو كارهای شگفت‌انگيز بسياری برای ما انجام داده‌ای و پيوسته به فكر ما بوده‌ای؛ تو بی‌نظيری! كارهای شگفت‌انگيز تو چنان زيادند كه زبانم از بيان آنها قاصر است.

6تو از من قربانی و هديه نطلبيدی؛ از من نخواستی كه برای پاک شدن گناهم حيوانی ذبح كنم؛ بلكه گوشهايم را باز كردی تا سخنان تو را بشنوم و اطاعت كنم. 7آنگاه گفتم: «آماده‌ام تا دستورات تو را كه در كتاب شريعت دربارهٔ من نوشته شده انجام دهم. 8ای خدای من، چقدر دوست دارم خواست تو را بجا آورم! دستورات تو را در دل خود حفظ می‌كنم.»

9‏-10در اجتماع بزرگ قوم تو بشارت داده‌ام كه تو ما را نجات می‌دهی! ای خداوند، تو می‌دانی كه من اين خبر خوش را برای خود نگه نداشته‌ام و در دادن اين مژده كوتاهی نكرده‌ام. آری، در اجتماع بزرگ قوم تو پيوسته از رحمت و راستی تو سخن گفته‌ام.

11ای خداوند، لطف و محبت خود را از من دريغ مدار. رحمت و صداقت تو همواره مرا حفظ كند.

دعا برای كمک

12بلايای بی‌شماری مرا احاطه كرده و گناهان زيادم بر من سنگينی می‌كند به طوری كه نمی‌توانم سرم را بلند كنم. در دل خود آرامش ندارم. 13ای خداوند، رحم كن و مرا از اين وضعيت نجات ده! به كمک من بشتاب! 14بگذار خجل و سرافكنده شوند آنانی كه قصد جانم را دارند؛ مغلوب و رسوا گردند كسانی كه به دشمنی با من برخاسته‌اند؛ 15خوار و پريشان شوند آنانی كه مرا تحقير و مسخره می‌كنند.

16اما طالبان تو، ای خداوند، شاد و خوشحال شوند؛ و آنانی كه نجات تو را دوست دارند پيوسته بگويند كه خداوند بزرگ است! 17من فقير و درمانده‌ام، اما خداوند برای من فكر می‌كند. ای خداوند من، تو مددكار و رهانندهٔ من هستی، پس تأخير نكن.

41

دعا برای رستگاری

1خوشا به حال كسانی كه به فكر فقيران و درماندگان هستند، زيرا هنگامی كه خود در زحمت بيفتند خداوند به ياری ايشان خواهد شتافت. 2او ايشان را حفظ كرده، زنده نگاه خواهد داشت. آنان در دنيا سعادتمند خواهند بود و خدا نخواهد گذاشت كه به دست دشمنانشان بيفتند. 3به هنگام بيماری، خداوند ايشان را شفا می‌بخشد و سلامتی از دست رفته را به آنان باز می‌گرداند.

4گفتم: «خداوندا، نسبت به تو گناه كرده‌ام؛ بر من رحم كن و مرا شفا ده!» 5دشمنانم با كينه و نفرت دربارهٔ من می‌گويند: «كی می‌ميرد و نامش گم می‌شود؟» 6هنگامی كه به عيادتم می‌آيند، وانمود می‌كنند كه دوستدارانم هستند، و حال آنكه از من نفرت دارند و قصدشان سخن‌چينی و شايعه‌سازی است. 7همهٔ دشمنانم پشت سرم حرف می‌زنند و درباره‌ام بد می‌انديشند. 8آنها می‌گويند: «به مرض كشنده‌ای مبتلا شده؛ از بستر بيماری بلند نخواهد شد.» 9حتی بهترين دوستم نيز كه به او اعتماد داشتم و نان و نمک مرا می‌خورد، دشمن من شده است.

10ای خداوند، بر من رحم كن و مرا بر پا بدار تا جواب آنان را بدهم. 11يقين دارم كه از من راضی هستی و نخواهی گذاشت دشمنانم بر من پيروز شوند. 12مرا به سبب درستكاريم حفظ خواهی كرد و تا ابد در حضورت نگاه خواهی داشت.

13سپاس بر خداوند، خدای اسرائيل، از حال تا ابد. آمين! آمين!

42

كتاب دوم

(مزامير 42‏—72)

دعايی از ديار غربت

1چنانكه آهو برای نهرهای آب اشتياق دارد، همچنان ای خدا، جان من اشتياق شديد برای تو دارد. 2آری، جان من تشنهٔ خداست، تشنهٔ خدای زنده! كی می‌توانم به حضور او بروم و او را ستايش كنم؟ 3روز و شب گريه می‌كنم، و اشكهايم غذای من است؛ تمام روز دشمنان از من می‌پرسند: «پس خدای تو كجاست؟»

4چون به گذشته فكر می‌كنم دلم می‌گيرد؛ به ياد می‌آورم چگونه در روزهای عيد، جماعت بزرگی را سرودخوانان و حمدگويان به خانهٔ خدا هدايت می‌كردم!

5ای جان من، چرا محزون و افسرده شده‌ای؟ بر خدا اميد داشته باش! او را دوباره ستايش كن، زيرا او خدا و نجات دهندهٔ توست!

6‏-7ای خدا، در اين ديار غربت دلم گرفته است. حتی آبشارهای كوهستانها و موجهای درياهای تو نيز غم و اندوه بر من می‌دمند؛ اعماق اقيانوسها بر من می‌غرند. از سرزمين اردن و کوههای حرمون و مصغر، تو را به ياد می‌آورم. 8خداوندا، در طی روز مرا مورد لطف و رحمت خود قرار ده، تا هنگامی كه شب فرا می‌رسد سرودی برای خواندن داشته باشم و نزد خدای حيات خود دعا كنم.

9به خدا كه صخرهٔ من است می‌گويم: «چرا مرا فراموش كرده‌ای؟ چرا به سبب ظلم دشمن ناله‌كنان به اين سو و آن سو بروم؟» 10سرزنش دشمنانم مرا خرد كرده است، زيرا هر روز با كنايه به من می‌گويند: «پس خدای تو كجاست؟»

11ای جان من، چرا محزون و افسرده شده‌ای؟ بر خدا اميد داشته باش! او را دوباره ستايش كن، زيرا او خدا و نجات دهندهٔ توست!

43

دعايی از ديار غربت

(دنبالهٔ مزمور 42)

1خدايا، از من در برابر مردم بيرحم دفاع كن و مرا تبرئه نما؛ مرا از دست اشخاص حيله‌گر و ظالم برهان. 2خدايا، تو پناهگاه من هستی؛ چرا مرا طرد كرده‌ای؟ چرا به سبب ستمگريهای دشمن، ماتم‌كنان به اين سو و آن سو بروم؟

3نور و راستی خود را بفرست تا هدايتم كنند و مرا به كوه مقدس تو و به مكان سكونتت بازگردانند. 4آنگاه به محراب تو خواهم رفت، ای خدايی كه شادی و خوشی من هستی، و در آنجا با نغمهٔ بربط و سرود تو را ستايش خواهم كرد.

5ای جان من، چرا محزون و افسرده شده‌ای؟ بر خدا اميد داشته باش! او را دوباره ستايش كن، زيرا او خدا و نجات دهندهٔ توست!

44

دعا برای محافظت

1ای خدا، ما به گوشهای خود شنيده‌ايم و اجدادمان برای ما تعريف كرده‌اند كه تو در گذشته چه كارهای شگفت‌انگيزی برای آنان انجام داده‌ای. 2تو به دست خود قومهای بت‌پرست را از اين سرزمين بيرون راندی و اجداد ما را به جای آنها مستقر نمودی. قومهای خدانشناس را از بين بردی، اما بنی‌اسرائيل را در سرزمين موعود تثبيت نمودی. 3قوم تو به زور شمشير اين سرزمين را تسخير ننمودند و به بازوی خويش نجات نيافتند، بلكه قدرت و توانايی تو و اطمينان به حضور تو آنان را رهانيد، زيرا از ايشان خرسند بودی.

4ای خدا، تو پادشاه من هستی؛ اكنون نيز قوم خود اسرائيل را پيروز گردان. 5ما با كمک تو دشمنان خود را شكست خواهيم داد و به نام تو كسانی را كه بر ضد ما برخاسته‌اند، پايمال خواهيم كرد.

6اميد من به تير و كمانم نيست، و نه به شمشيرم كه مرا نجات دهد، 7زيرا اين تو بودی كه ما را از دست دشمنان نجات دادی، و آنانی را كه از ما متنفر بودند شكست دادی. 8برای هميشه تو را ستايش خواهيم كرد، و تا ابد از تو سپاسگزار خواهيم بود.

9اما در حال حاضر تو ما را دور انداخته‌ای و رسوا ساخته‌ای؛ ديگر لشکرهای ما را در جنگ كمک نمی‌كنی. 10تو ما را در مقابل دشمنان شكست داده‌ای و آنها اكنون ما را غارت می‌كنند. 11ما را همچون گوسفندان به كشتارگاه فرستاده‌ای و در ميان قومهای خدانشناس پراكنده ساخته‌ای تا ما را بكشند و بخورند. 12تو قوم برگزيده‌ات را ارزان فروخته‌ای و از فروش آنها سودی نبرده‌ای. 13ما را نزد همسايگان خوار ساخته‌ای و ما مورد تمسخر و توهين اطرافيان قرار گرفته‌ايم. 14ما را در ميان قومهای خدانشناس انگشت‌نما ساخته‌ای و آنها ما را به باد ريشخند گرفته‌اند. 15‏-16هر روز به سبب تهمت‌ها و دشنامهای مخالفان و دشمنان، رسوا و سرافكنده می‌شوم.

17اين همه بر ما واقع شده است، ولی تو را فراموش نكرده‌ايم و پيمانی را كه با ما بسته‌ای نشكسته‌ايم. 18نسبت به تو دلسرد نشده‌ايم و از راه تو منحرف نگشته‌ايم. 19با وجود اين، تو ما را در ميان حيوانات وحشی رها نموده‌ای و با مرگ روبرو ساخته‌ای.

20اگر ما تو را فراموش می‌كرديم و دستهای خود را به سوی بتها دراز می‌كرديم، 21آيا تو كه اسرار دل هر کس را می‌دانی، اين را نمی‌دانستی؟ 22تو می‌دانی كه ما به خاطر تو هر روز با مرگ روبرو می‌شويم و با ما همچون گوسفندانی كه می‌بايد قربانی شوند رفتار می‌كنند. 23ای خداوند، بيدار شو! چرا خوابيده‌ای؟ بيدار شو و ما را تا ابد دور نيانداز! 24چرا روی خود را از ما برمی‌گردانی و ذلت و خواری ما را ناديده می‌گيری؟ 25اينک به خاک افتاده و مغلوب شده‌ايم. 26برخيز و به كمک ما بشتاب و ما را نجات ده زيرا تو سراسر، رحمت و محبتی!

45

سرود عروسی پادشاه

1در حالی که اين سرود را برای پادشاه می‌سرايم، كلماتی زيبا فكرم را پر می‌سازند. همچون قلمی در دست شاعری توانا، زبانم آماده سرودن است.

2تو از همهٔ انسانها زيباتری؛

از لبانت نعمت و فيض می‌چكد.

خداوند تو را تا ابد متبارک ساخته است.

3‏-4ای پادشاه مقتدر،

شمشير جلال و جبروتت را بر كمر خويش ببند

و شكوهمندانه بر اسب خويش سوار شو

تا از حقيقت و عدالت و تواضع دفاع كنی!

قدرتت پيروزی بزرگی را نصيب تو می‌گرداند.

5تيرهای تيز تو به قلب دشمنانت فرو می‌روند؛

و قومها در برابر تو سقوط می‌كنند.

6خداوند تخت فرمانروايی تو را جاودانی كرده است.

تو با عدل و انصاف سلطنت می‌كنی؛

7عدالت را دوست داری و از شرارت بيزاری؛

بنابراين خدايت تو را برگزيده و تو را بيش از هر کس ديگر شاد گردانيده است.

8همهٔ رختهايت به بوی خوش مر و عود و سليخه آميخته است؛

در كاخ عاج تو، نوای موسيقی گوشهايت را نوازش می‌دهد.

9نديمه‌های دربارت، شاهزادگانند؛

در دست راست تو،

ملكه مزين به طلای خالص، ايستاده است.

10‏-11ای دختر، به نصيحت من گوش كن.

قوم و خويش و زادگاه خود را فراموش كن تا پادشاه شيفتهٔ زيبايی تو شود.

او را اطاعت كن، زيرا سَروَر توست.

12اهالی سرزمين صور با هدايا نزد تو خواهند آمد

و ثروتمندان قوم تو طالب رضامندی تو خواهند بود.

13عروسِ پادشاه را نگاه كنيد!

او در درون كاخش چه زيباست!

لباسهایش زربفت می‌باشد.

14او را با لباس نقشدارش نزد پادشاه می‌آورند؛

نديمه‌هايش نيز از پی او می‌آيند.

15آنان با خوشی و شادمانی به درون كاخ پادشاه هدايت می‌شوند.

16ای پادشاه، تو صاحب پسران بسيار خواهی شد و آنها نيز مانند اجدادت تاج شاهی را بر سر خواهند نهاد،

و تو ايشان را در سراسر جهان به حكمرانی خواهی گماشت.

17نام تو را در تمام نسلها شهرت خواهم داد،

و همهٔ مردم تا ابد سپاسگزار تو خواهند بود.

46

خدا با ماست

1خدا پناهگاه و قوت ماست! او مددكاری است كه در سختيها فوراً به كمک ما می‌شتابد. 2بنابراين، ما نخواهيم ترسيد اگرچه زمين از جای بجنبد و کوهها به قعر دريا فرو ريزند، 3دريا غرش نمايد و كف برآرد و طغيانش کوهها را بلرزاند!

4نهريست كه شعبه‌هايش شادمانی به شهر خدا می‌آورد و خانهٔ مقدس خدا را پرنشاط می‌سازد. 5اين شهر هرگز نابود نخواهد شد، زيرا خدا در آن ساكن است. پيش از آنكه اتفاقی رخ دهد خدا به ياری آن خواهد شتافت. 6قومهای جهان از ترس فرياد برمی‌آورند؛ حكومتها لرزانند؛ خدا ندا می‌دهد و دنيا مانند موم گداخته می‌شود.

7خداوند قادر متعال با ماست! خدای يعقوب پناهگاه ماست!

8بياييد كارهای خداوند را مشاهده كنيد. ببينيد در دنيا چه خرابيها برجای نهاده است. 9او جنگها را در سراسر دنيا متوقف خواهد ساخت؛ كمانها را خواهد شكست، نيزه‌ها را خرد خواهد كرد و عرابه‌ها را به آتش خواهد كشيد. 10«آرام باشيد و بدانيد كه من خدا هستم و در ميان قومهای جهان مورد عزت و احترام خواهم بود.»

11خداوند قادر متعال با ماست! خدای يعقوب پناهگاه ماست!

47

پادشاه تمام جهان

1ای همهٔ مردم جهان، دست بزنيد و شادی كنيد! خدا را با سرودهای شاد پرستش كنيد! 2زيرا خداوند متعال و پرهيبت است. او پادشاهی است با عظمت كه بر سراسر جهان فرمان می‌راند. 3او قومها را مغلوب ما ساخت، طايفه‌ها را به زير پای ما انداخت 4و سرزمينی برای سكونت ما برگزيد، سرزمينی كه موجب افتخار قوم عزيز اوست.

5خداوند در ميان غريو شادی و صدای شيپور، به تخت خود صعود نموده است! 6در ستايش او سرود بخوانيد! پادشاه ما را با سرود پرستش كنيد! 7خدا پادشاه تمام جهان است؛ او را با سرود ستايش كنيد! 8خدا بر قومهای جهان فرمان می‌راند. او بر تخت مقدس خود نشسته است. 9رؤسای ممالک جهان با ما متحد شده‌اند تا با ما خدای ابراهيم را پرستش كنند، زيرا او قدرتمندتر از تمام جنگاوران و برتر از همه مردم جهان می‌باشد.

48

شهر خداوند

1خداوند بزرگ است و بايد او را در كوه مقدسش در اورشليم، ستايش كرد.

2چه زيباست صهيون، آن كوه بلند خدا، آن شهر پادشاه بزرگ، كه موجب شادی تمام مردم جهان می‌باشد! 3خداوند در قصرهای آن حضور دارد؛ او پناهگاه مردم اورشليم است.

4پادشاهان جهان متحد شدند تا به اورشليم حمله كنند. 5اما چون آن را ديدند، شگفت‌زده شده، گريختند. 6در آنجا ترس، آنان را فرا گرفت و همچون زنی در حال زا، وحشتزده شدند. 7تو ای خدا، آنان را مانند كشتيهای جنگی كه باد شرقی آنها را در هم می‌كوبد، نابود كردی. 8آنچه دربارهٔ كارهای خداوند شنيده بوديم، اينک با چشمان خود در شهر خداوند قادر متعال می‌بينيم: او اورشليم را برای هميشه پايدار نگه خواهد داشت.

9ای خدا، ما در داخل خانهٔ تو، به رحمت و محبت تو می‌انديشيم. 10تو مورد ستايش همهٔ مردم هستی؛ آوازهٔ تو به سراسر جهان رسيده است؛ تو با عدل و انصاف حكمرانی می‌كنی. 11به سبب داوريهای عادلانهٔ تو ساكنان اورشليم شادی می‌كنند و مردم يهودا به وجد می‌آيند.

12ای قوم خدا، صهيون را طواف كنيد و برجهايش را بشماريد. 13به حصار آن توجه كنيد و قلعه‌هايش را از نظر بگذرانيد. آن را خوب نگاه كنيد تا بتوانيد برای نسل آينده آن را تعريف كنيد و بگوييد: 14«اين خدا، خدای ماست و تا به هنگام مرگ او ما را هدايت خواهد كرد.»

49

فانی بودن ثروت

1ای همهٔ قومهای روی زمين اين را بشنويد! ای تمام مردم جهان گوش كنيد! 2ای عوام و خواص، ای ثروتمندان و فقيران، 3به سخنان حكيمانهٔ من گوش دهيد. 4می‌خواهم با مثلی معمای زندگی را بيان كنم؛ می‌خواهم با نوای بربط اين مشكل را بگشايم.

5چرا بايد در روزهای مصيبت ترسان باشم؟ چرا ترسان باشم كه دشمنان تبهكار دور مرا بگيرند 6و آنانی كه اعتمادشان بر ثروتشان است و به فراوانی مال خود فخر می‌كنند مرا محاصره نمايند؟ 7هيچكس نمی‌تواند بهای جان خود را به خدا بپردازد و آن را نجات دهد. 8زيرا فديهٔ جان انسان بسيار گرانبهاست و كسی قادر به پرداخت آن نيست. 9هيچكس نمی‌تواند مانع مرگ انسان شود و به او زندگی جاويد عطا كند. 10زيرا می‌بينيم كه چگونه هر انسانی، خواه دانا خواه نادان، می‌ميرد و آنچه اندوخته است برای ديگران برجای می‌نهد. 11آنان املاک و زمينهای خود را به نام خود نامگذاری می‌كنند و گمان می‌برند كه خانه‌هايشان دائمی است و تا ابد باقی می‌ماند. 12غافل از اينكه هيچ انسانی تا به ابد در شكوه خود باقی نمی‌ماند بلكه همچون حيوان جان می‌سپارد.

13اين است سرنوشت افرادی كه به خود توكل می‌كنند و سرنوشت كسانی كه از ايشان پيروی می‌نمايند. 14آنها گوسفندانی هستند كه به سوی هلاكت پيش می‌روند زيرا «مرگ» آنها را شبانی می‌كند. صبحگاهان، شروران مغلوب نيكان می‌شوند و دور از خانه‌های خود، اجسادشان در عالم مردگان می‌پوسد. 15اما خداوند جان مرا از عالم مردگان نجات داده، خواهد رهانيد.

16نگران نشو وقتی كسی ثروتمند می‌شود و بر شكوه خانه‌اش افزوده می‌گردد! 17زيرا هنگامی كه بميرد چيزی را از آنچه دارد با خود نخواهد برد و ثروتش به دنبال او به قبر نخواهد رفت. 18هر چند او در زندگی خوشبخت باشد و مردم او را برای موفقيتش بستايند، 19اما او سرانجام به جايی كه اجدادش رفته‌اند خواهد شتافت و در ظلمت ابدی ساكن خواهد شد. 20آری، انسان با وجود تمام فرّ و شكوهش، سرانجام مانند حيوان می‌ميرد.

50

قربانی واقعی

1خداوند قادر مطلق سخن می‌گويد؛ او همهٔ مردم را از مشرق تا مغرب نزد خود فرا می‌خواند. 2نور جلال خدا از كوه صهيون، كه مظهر زيبايی و بزرگی اوست، می‌تابد. 3خدای ما خواهد آمد و سكوت نخواهد كرد. شعله‌های آتش در پيشاپيش او و گردباد در اطراف اوست. 4او آسمان و زمين را به گواهی می‌طلبد تا بر قوم خود داوری كند. 5خداوند می‌فرمايد: «قوم خاص مرا كه با قربانیهای خود با من عهد بسته‌اند كه نسبت به من وفادار بمانند، نزد من جمع كنيد.» 6آسمانها گواهند كه خود خداوند داور است و با عدالت داوری می‌كند.

7«ای قوم من، ای اسرائيل، به سخنان من گوش دهيد، زيرا من خدای شما هستم! من خود بر ضد شما شهادت می‌دهم. 8دربارهٔ قربانی‌هايتان شما را سرزنش نمی‌كنم، زيرا آنها را پيوسته به من تقديم می‌كنيد. 9من طالب گوساله‌ها و بزهای شما نيستم، 10زيرا همهٔ حيواناتی كه در جنگل و كوه هستند از آن منند. 11همهٔ پرندگانی كه بر کوهها پرواز می‌كنند و تمام حيواناتی كه در صحراها می‌چرند، به من تعلق دارند. 12اگر گرسنه می‌بودم از تو خوراک نمی‌خواستم، زيرا كه جهان و هر چه كه در آن است از آن من است. 13مگر من گوشت گاوها را می‌خورم و يا خون بزها را می‌نوشم؟ 14قربانی واقعی كه بايد تقديم كنيد اين است كه خدای خويش را شكر نماييد و نذرهايی را كه كرده‌ايد ادا كنيد. 15هنگامی كه در مشكلات هستيد مرا بخوانيد؛ من شما را نجات خواهم داد و شما مرا ستايش خواهيد كرد.»

16اما خدا به بدكاران چنين می‌گويد: «شما چه حق داريد كه احكام مرا بر زبان بياوريد و دربارهٔ عهد من سخن بگوييد؟ 17زيرا شما از اصلاح شدن نفرت داريد و دستورات مرا پشت گوش می‌اندازيد. 18وقتی دزد را می‌بينيد كه دزدی می‌كند با وی همدست می‌شويد و با زناكاران معاشرت می‌كنيد. 19سخنان شما با خباثت و نيرنگ آميخته است. 20هر جا می‌نشينيد از برادرتان بد می‌گوييد و غيبت می‌كنيد. 21اين كارها را كرديد و من چيزی نگفتم. فكر كرديد من هم مانند شما هستم! اما اينک من شما را برای تمام اين كارها تنبيه می‌كنم.

22«ای كسانی كه مرا فراموش كرده‌ايد، به من گوش دهيد و گرنه شما را هلاک خواهم كرد و فريادرسی نخواهيد داشت. 23قربانی شايستهٔ من آنست كه از من سپاسگزار باشيد و مرا ستايش كنيد. هر كه چنين كند راه نجات را به او نشان خواهم داد.»

51

دعای توبه

(اين مزمور را داوود هنگامی نوشت كه ناتان نبی نزد او آمد و او را به سبب زنا با زن اوريا و كشتن خود اوريا سرزنش كرد.)

1ای خدای رحيم و كريم، بر من رحم فرما و گناهانم را محو كن. 2مرا از عصيانم كاملاً شستشو ده و مرا از گناهم پاک ساز.

3به عمل زشتی كه مرتكب شده‌ام اعتراف می‌كنم؛ گناهم هميشه در نظر من است. 4به تو ای خداوند، بلی، تنها به تو گناه كرده‌ام و آنچه را كه در نظر تو بد است، انجام داده‌ام. حكم تو عليه من عادلانه است و در اين داوری، تو مصون از خطا هستی. 5من از بدو تولد گناهكار بوده‌ام، بلی، از لحظه‌ای كه نطفهٔ من در رحم مادرم بسته شد آلوده به گناه بوده‌ام.

6تو از ما قلبی صادق و راست می‌خواهی؛ پس فكر مرا از حكمت خود پر كن. 7گناه مرا از من دور كن تا پاک شوم؛ مرا شستشو ده تا سفيدتر از برف شوم. 8ای كه مرا در هم كوبيده‌ای، شادی مرا به من بازگردان تا جان من بار ديگر مسرور شود. 9از گناهانم چشم بپوش و همهٔ خطاهايم را محو كن.

10خدايا، دلی پاک در درون من بيافرين و از نو، روحی راست به من عطا كن. 11مرا از حضورت مران و روح پاک خود را از من مگير. 12شادی نجات از گناه را به من باز ده و مرا ياری كن تا با ميل و رغبت تو را اطاعت كنم. 13آنگاه احكام تو را به گناهكاران خواهم آموخت و آنان به سوی تو بازگشت خواهند نمود.

14ای خدايی كه نجات دهندهٔ من هستی، وجدان مرا از اين گناه خونريزی پاک كن تا بتوانم در وصف عدالت تو سرود بخوانم. 15خداوندا، كمكم كن تا بتوانم دهانم را بگشايم و تو را ستايش كنم.

16تو از من قربانی حيوانی نخواستی، و گرنه آن را تقديم می‌كردم. 17قربانی من اين قلب شكسته و اين روح توبه‌كار من است كه به تو تقديم می‌كنم؛ ای خداوند، می‌دانم كه اين هديهٔ مرا خوار نخواهی شمرد.

18خدايا، به لطف خود مردم اورشليم را كامياب ساز و ديوارهايش را دوباره بنا كن. 19آنگاه بر قربانگاه تو گاوها ذبح خواهد شد و تو از انواع قربانیهایی كه بر قربانگاه تو تقديم می‌شوند خشنود خواهی گرديد.

52

تنبيه خدا

(اين مزمور را داوود در اعتراض به دشمن خود دوآغ ادومی نوشت. نگاه كنيد به اول سموئيل ۲۲.)

1ای مرد قدرتمند، چرا از ظلم خود فخر می‌كنی؟ ای كسی كه در نظر خدا رسوا هستی، چرا تمام روز به خود می‌بالی؟ 2ای حيله‌گر، توطئه می‌چينی كه ديگران را نابود كنی؛ زبانت مانند تيغ، تيز و برّنده است. 3بدی را به نيكی ترجيح می‌دهی و دروغ را بيشتر از راستی دوست می‌داری. 4ای فريبكار، تو دوست داری با سخنانت تباهی بار بياوری.

5بنابراين، خدا نيز تو را از خانه‌ات بيرون كشيده تو را به کلی نابود خواهد كرد و ريشه‌ات را از زمين زندگان خواهد كند. 6نيكان اين را ديده، خواهند ترسيد و به تو خنديده، خواهند گفت: 7«ببينيد، اين همان مردی است كه به خدا توكل نمی‌كرد، بلكه به ثروت هنگفت خود تكيه می‌نمود و برای حفظ و حراست از خود به ظلم متوسل می‌شد.»

8اما من مانند درخت زيتونی هستم كه در خانهٔ خدا سبز می‌شود؛ من تا ابد به رحمت خدا توكل خواهم كرد. 9خدايا، به سبب آنچه كه كرده‌ای پيوسته از تو تشكر خواهم نمود و در حضور قوم تو اعلان خواهم كرد كه تو نيكو هستی.

53

انسان بدكار

1كسی كه فكر می‌كند خدايی وجود ندارد، احمق است. چنين شخص فاسد است و دست به كارهای پليد می‌زند و هيچ نيكی در او نيست.

2خداوند از آسمان به انسانها نگاه می‌كند تا شخص فهميده‌ای بيابد كه طالب خدا باشد. 3اما همه از او روگردان شده‌اند، همه فاسد گشته‌اند و در وجود هيچيک از آنان نيكی نيست.

4اين بدكاران بی‌فهم خدا را نمی‌شناسند و قوم او را مانند نان می‌بلعند. 5ولی زمانی كه هيچ فكرش را نمی‌كنند ناگهان وحشت وجود آنها را فرا خواهد گرفت، زيرا خدا دشمنان قوم خود را هلاک كرده، استخوانهايشان را روی زمين پخش خواهد كرد. خدا آنان را طرد كرده است، بنابراين قوم او بر آنان چيره خواهند شد.

6قوم اسرائيل چقدر شاد خواهند شد وقتی خداوند آنان را رستگار و كامياب سازد! ای خداوند، از صهيون تجلی فرما و قوم خود را نجات ده!

54

دعا برای نجات از دست دشمن

(اين مزمور را داوود هنگامی نوشت كه اهالی زيف می‌خواستند او را به شائول تسليم كنند. نگاه كنيد به اول سموئيل 23‏:19 و 26‏:1‏.)

1ای خدا، به قدرت خود مرا نجات ده و به قوت خويش از من دفاع كن. 2خدايا، دعای مرا بشنو و به سخنانم توجه فرما، 3زيرا بدكاران بر ضد من برخاسته‌اند و ظالمان قصد جان مرا دارند. آنان كسانی‌اند كه تو را نمی‌شناسند.

4ای خداوند، تو مددكار من هستی و جان مرا حفظ می‌كنی. 5تو دشمنان مرا به سزای اعمالشان خواهی رساند. تو امين هستی و آنها را ريشه‌كن خواهی كرد.

6ای خداوند، با ميل و رغبت قربانی به تو تقديم خواهم كرد و تو را سپاس خواهم گفت زيرا تو نيكو هستی. 7تو مرا از همهٔ مشكلاتم رهانيده‌ای و من با چشمان خود شكست دشمنانم را ديده‌ام.

55

دعای كسی كه دوستش به او خيانت كرده

1ای خدا، به دعای من گوش كن. هنگامی كه نزد تو ناله می‌كنم، خود را پنهان مكن. 2دعايم را بشنو و آن را مستجاب فرما، زيرا از شدت پريشانی فكر، نمی‌دانم چه كنم. 3تهديد دشمنان و ظلم بدكاران، خاطرم را آشفته كرده است. آنان با خشم و نفرت با من رفتار می‌كنند و مرا عذاب می‌دهند.

4ترس بر قلبم چنگ انداخته و مرا بی‌قرار كرده؛ وحشت مرگ سراسر وجودم را فرا گرفته است. 5از شدت ترس و لرز نزديک است قالب تهی كنم. 6‏-7به خود می‌گويم: «ای كاش همچون كبوتر بال می‌داشتم تا به جايی دور در صحرا پرواز می‌كردم و در آنجا پنهان می‌شدم و استراحت می‌كردم؛ 8می‌شتافتم به سوی پناهگاهی و از تندباد و طوفان حوادث در امان می‌ماندم.»

9خداوندا، اين بدكاران را چنان پريشان كن كه زبان يكديگر را نفهمند، زيرا آنان شهر را از خشونت و ظلم پر ساخته‌اند. 10آنان روز و شب شهر را دور می‌زنند و شرارت و جنايت می‌آفرينند. 11شهر پر از ظلم و فساد است و حيله و فريب از كوچه‌ها دور نمی‌شود.

12اين دشمن من نيست كه به من توهين می‌كند، و گرنه تحمل می‌كردم؛ اين حريف من نيست كه بر من برخاسته، و گرنه خود را از او پنهان می‌كردم. 13اين تو هستی ای دوست صميمی و همكار من! 14ما با يكديگر رفاقت صادقانه داشتيم، با يكديگر درد دل می‌كرديم و با هم به خانهٔ خدا می‌رفتيم.

15باشد كه دشمنانم پيش از وقت، زنده به گور شوند، زيرا دلها و خانه‌هايشان پر از شرارت است.

16اما من از خدا كمک می‌طلبم و او نجاتم خواهد داد. 17صبح، ظهر و شب به پيشگاه خدا می‌نالم و شكايت می‌كنم و او صدای مرا خواهد شنيد. 18هر چند دشمنان من زيادند، اما او مرا در جنگ با آنها پيروز خواهد ساخت و به سلامت باز خواهد گرداند. 19خدايی كه از ازل بر تخت فرمانروايی نشسته است دعايم را خواهد شنيد و آنها را شكست خواهد داد، زيرا آنها از خدا نمی‌ترسند و نقشه‌های پليد خود را تغيير نمی‌دهند.

20دوست و همكار سابق من دست خود را بر روی دوستانش بلند می‌كند و عهد دوستی خود را می‌شكند. 21زبانش چرب است اما در باطنش كينه و نفرت هست. سخنانش از روغن نيز نرمتر است اما همچون شمشير می‌برد و زخمی می‌كند.

22مشكلات خود را به خدا واگذار و او تو را حفظ خواهد كرد. خداوند هرگز نخواهد گذاشت كه شخص نيكوكار بلغزد و بيفتد.

23اما تو ای خدا، اين اشخاص خونخوار و نيرنگ‌باز را پيش از وقت به گور خواهی فرستاد. ولی من بر تو توكل دارم.

56

دعا برای رستگاری از دشمن

1ای خدا، بر من رحم فرما، زيرا مورد هجوم دشمنان قرار گرفته‌ام و مخالفانم هر روز عرصه را بر من تنگ‌تر می‌كنند. 2تمام روز دشمنانم بر من يورش می‌آورند. مخالفانم كه با من می‌جنگند بسيارند. 3هنگامی كه بترسم، ای خداوند، بر تو توكل خواهم كرد. 4وعده‌های خداوند را می‌ستايم و بر او توكل دارم، پس نخواهم ترسيد، انسان فانی به من چه می‌تواند كرد؟

5دشمنانم تمام روز در فكر آزار من هستند و يک دم مرا راحت نمی‌گذارند. 6آنها با هم جمع شده در كمين می‌نشينند و تمام حركات مرا زير نظر گرفته، قصد جانم را می‌كنند. 7به هيچ وجه مگذار آنها جان به در برند. با خشم خود آنها را سرنگون كن.

8تو از پريشانی من آگاهی؛ حساب اشكهايم را داری و آن را در دفترت ثبت كرده‌ای. 9روزی كه تو را به كمک بخوانم، دشمنانم شكست خورده، خواهند گريخت. يقين دارم كه خداوند پشتيبان من است. 10‏-11وعده‌های خداوند را می‌ستايم و بر او توكل دارم، پس نخواهم ترسيد. انسان به من چه می‌تواند كرد؟ 12ای خدا، نذرهای خود را ادا خواهم كرد و قربانیهای تشكر را به درگاه تو تقديم خواهم نمود، 13زيرا تو مرا از پرتگاه مرگ رهانيدی و نگذاشتی پايم بلغزد و نابود شوم تا بتوانم اكنون در نور حياتی كه در حضور توست راه روم.

57

دعای كمک

1ای خدا بر من رحم كن! بر من رحم كن، زيرا به تو پناه آورده‌ام. تا وقتی كه اين بلا بگذرد، در زير بالهايت پناه خواهم گرفت.

2نزد خدای متعال كه همهٔ نيازهايم را برمی‌آورد، دعا می‌كنم. 3او از آسمان دعای مرا اجابت فرموده، مرا نجات خواهد بخشيد و دشمنم را شكست خواهد داد. خدا رحمت و راستی خود را از من دريغ نخواهد داشت.

4مردم درنده‌خو مانند شير مرا محاصره كرده‌اند. دندانهای آنها همچون نيزه و پيكان و زبانشان مانند شمشير، تيز و برّنده است. 5ای خدا، جلال و شكوه تو بالاتر از آسمانها قرار گيرد و عظمت تو بر تمام جهان آشكار شود.

6دشمنانم برايم دام نهادند تا مرا گرفتار سازند و من در زير بار غصه خم شدم. آنها در سر راه من چاه كندند، اما خودشان در آن افتادند.

7ای خدا، من روحيهٔ خود را نباخته‌ام و اعتماد خود را از دست نداده‌ام. من سرود خواهم خواند و تو را ستايش خواهم كرد. 8ای جان من بيدار شو! ای بربط و عود من، به صدا درآييد تا سپيده دم را بيدار سازيم! 9خدايا، در ميان مردم تو را سپاس خواهم گفت و در ميان قومها تو را ستايش خواهم كرد، 10زيرا رحمت تو بی‌نهايت عظيم است. 11ای خدا، جلال و شكوه تو بالاتر از آسمانها قرار گيرد و عظمت تو بر تمام جهان آشكار شود.

58

دعا برای مجازات بدكاران

1ای قضات، شما كه دم از انصاف می‌زنيد، چرا خود عادلانه قضاوت نمی‌كنيد؟ 2شما در فكر خود نقشه‌های پليد می‌كشيد و در سرزمين خود مرتكب ظلم و جنايت می‌شويد.

3اشخاص بدكار در تمام زندگی خود منحرف هستند؛ از روز تولد لب به دروغ می‌گشايند. 4‏-5زهری كشنده چون زهر مار دارند و مانند افعی كر، گوش خود را می‌بندند تا آواز افسونگران را نشنوند، هر چند افسونگران با مهارت افسون كنند.

6ای خدا، دندانهای اين مردم درنده‌خو را بشكن. 7بگذار آنها همچون آبی كه ريخته می‌شود، نيست و نابود گردند و وقتی تير می‌اندازند، تيرشان به هدر رود. 8بگذار همچون حلزون به گل فرو روند و محو شوند و مانند بچه‌ای كه مرده به دنیا آمده، نور آفتاب را نبينند. 9باشد كه آتش خشم تو، ای خداوند بر آنها افروخته شود و پيش از اينكه به خود بيايند، پير و جوان مانند خار و خاشاک بسوزند.

10نيكوكاران وقتی مجازات بدكاران را ببينند، شادخاطر خواهند شد؛ آنها از ميان جويبار خون اجساد بدكاران عبور خواهند كرد. 11مردم خواهند گفت: «براستی نيكان پاداش می‌گيرند؛ واقعاً خدايی هست كه در جهان داوری می‌كند.»

59

دعای محافظت

1ای خدای من، مرا از دست دشمنانم برهان؛ مرا از مخالفانم حفظ كن. 2مرا از شر مردمان گناهكار و خونريز نجات ده. 3ببين چگونه در كمين من نشسته‌اند. ستمكاران بر ضد من برخاسته‌اند بدون آنكه گناه يا خطايی از من سر زده باشد. 4كار خلافی مرتكب نشده‌ام، با اين حال آنها آماده می‌شوند بر من هجوم آورند. ای خداوند، برخيز و ببين و به كمكم بيا! 5ای خداوند قادر متعال، ای خدای اسرائيل، برخيز و همهٔ قومها را به سزای اعمالشان برسان؛ بر ستمكاران و گناهكاران رحم مكن.

6دشمنانم شامگاهان باز می‌گردند و مانند سگ پارس می‌كنند و شهر را دور می‌زنند. 7فرياد برمی‌آورند و ناسزا می‌گويند؛ زبانشان مانند شمشير تيز است. گمان می‌برند كسی سخنان توهين‌آميزشان را نمی‌شنود. 8اما تو ای خداوند، به آنها خواهی خنديد و تمام آن قومها را تمسخر خواهی نمود. 9ای قوت من، چشم اميد من بر توست، زيرا پشتيبان من تو هستی. 10خدای من با رحمت خويش پيشاپيش من می‌رود و مرا هدايت می‌كند؛ خداوند به من اجازه خواهد داد شكست دشمنانم را ببينم. 11ای خداوندی كه سپر ما هستی، آنها را يکباره نابود نكن، مبادا مردم اين درس عبرت را زود فراموش كنند، بلكه آنها را با قدرت خويش پراكنده و خوار گردان. 12گناه بر زبان آنهاست؛ سخنانشان تماماً آلوده به شرارت است. باشد كه در تكبر خود گرفتار شوند. آنها دشنام می‌دهند و دروغ می‌گويند، 13پس آنها را با خشم خود نابود كن تا نامشان گم شود و مردم بدانند كه خدا نه تنها بر اسرائيل، بلكه بر سراسر جهان حكمرانی می‌كند.

14دشمنانم شامگاهان باز می‌گردند و مانند سگ پارس می‌كنند و شهر را دور می‌زنند. 15آنها برای خوراک به اين سوی و آن سوس می‌دوند و اگر سير نشوند زوزه می‌كشند.

16اما من قدرت تو را خواهم سراييد؛ صبحگاهان با شادی در وصف رحمت تو سرود خواهم خواند، زيرا در سختیهای روزگار، تو پناهگاه من هستی.

17ای خدا، ای قوت من، برای تو سرود می‌خوانم. پناهگاه من تويی، ای خدايی كه مرا محبت می‌كنی.

60

دعا برای رهايی

(اين مزمور را داوود هنگامی نوشت كه با لشکر سوری در جنگ بود و هنوز معلوم نبود كدام طرف برنده خواهد شد. اين همان جنگی است كه يوآب، سردار لشکر داوود، دوازده هزار ادومی را در «درهٔ نمک» از پای درآورد.)

1ای خدا، تو ما را طرد كرده‌ای، ما را پراكنده ساخته و بر ما خشمگين بوده‌ای؛ اما اينک به سوی ما بازگرد. 2زمين را لرزان ساخته و آن را شكافته‌ای؛ شكافهايش را به هم آور، زيرا نزديک است متلاشی شود. 3به قوم برگزيده‌ات سختیهای فراوان داده‌ای؛ ما را همچون افراد مست گيج و سرگردان نموده‌ای.

4تو برای كسانی كه تو را گرامی می‌دارند پرچمی به اهتزاز درآورده‌ای تا آنان را در مقابل تيرهای دشمن در امان داری. 5ای خدايی كه ما را دوست داری، با قدرت خويش ما را نجات ده و دعای ما را اجابت فرما.

6خدا در خانهٔ مقدس خويش سخن گفته و فرموده است: «با پيروزی شهر شكيم و درهٔ سوكوت را بين قوم خود تقسيم خواهم كرد. 7جلعاد و منسی از آن من است؛ افرايم كلاهخود من و يهودا عصای سلطنت من است. 8اما قوم موآب را مانند لگن برای شستشو به کار خواهم برد، بر قوم ادوم كفشم را خواهم انداخت و بر فلسطين فرياد برخواهم آورد.»

9‏-10كيست كه مرا برای گرفتن شهرهای حصاردار ادوم رهبری كند؟ ای خدا، تو ما را رهبری كن؛ بلی، تو كه اينک از ما روگردان شده‌ای، ما را رهبری كن! 11تو ما را در جنگ با دشمن كمک كن، زيرا كمک انسان بی‌فايده است. 12با كمک تو ای خدا، پيروز خواهيم شد، زيرا تو دشمنان ما را شكست خواهی داد!

61

دعا برای محافظت

1ای خدا، فريادم را بشنو و دعای مرا اجابت فرما! 2از اين ديار غريب، تو را به كمک می‌طلبم. مرا كه فكرم پريشان است به پناهگاهی مطمئن هدايت كن. 3زيرا تو در برابر دشمنانم حامی و پناهگاه من بوده‌ای.

4بگذار تمام عمرم در خيمهٔ تو ساكن شوم و در زير سايهٔ بالهای تو پناه گيرم. 5خدايا، تو قولهايی را كه داده‌ام، شنيده‌ای، و بركاتی را نصيبم ساخته‌ای كه به كسانی كه نام تو را گرامی می‌دارند، می‌بخشی.

6عمر پادشاه را زياد كن تا سالهای سال سلطنت كند. 7باشد كه تا ابد در حضور تو ای خدا، او حكومت كند. او را با رحمت و راستی خود محافظت فرما.

8پس هميشه تو را ستايش خواهم كرد و هر روز به قولهايی كه به تو داده‌ام وفا خواهم نمود.

62

اعتماد به محافظت خدا

1جان من تنها نزد خدا آرام می‌يابد، زيرا نجات من از جانب اوست. 2او نجات دهنده و تنها صخرهٔ پناهگاه من است؛ او قلعهٔ محافظ من است، پس هرگز شكست نخواهم خورد.

3ای آدميان، تا به كی هجوم می‌آوريد تا مرا كه همچون ديواری فرو ريخته‌ام از پای درآوريد؟ 4تنها فكرتان اين است كه مرا از اين مقامی كه دارم به زير اندازيد؛ شما دروغ را دوست داريد. به زبان خود مرا بركت می‌دهيد ولی در دلتان لعنتم می‌كنيد.

5ای جان من، تنها نزد خدا آرام ياب، زيرا اميد من بر اوست. 6او نجات دهنده و تنها صخرهٔ پناهگاه من است؛ او قلعهٔ محافظ من است، پس هرگز شكست نخواهم خورد. 7نجات و عزت من از جانب خداست؛ قوت و پناهگاه من خداست. 8ای مردم، همه وقت بر او توكل نماييد؛ دلهای خود را به حضور او بريزيد، زيرا خدا پناهگاه ماست.

9همهٔ انسانها در مقابل او ناچيزند؛ اشخاص سرشناس و افراد بی‌نام و نشان، همگی در ترازوی او بالا می‌روند، زيرا از باد هم سبكترند. 10بر خشونت تكيه نكنيد و به كسب ثروت از راه دزدی دل خوش نكنيد، و هرگاه ثروتتان زياد شود دل بر آن نبنديد.

11بيش از يک بار شنيده‌ام كه خداوند فرموده است: «قوت از آن من است.» 12ای خداوند، رحمت نيز از آن توست، و تو هر کس را بر اساس كارهايش پاداش خواهی داد.

63

اشتياق برای خداوند

(اين مزمور را داوود هنگامی كه در بيابان بود، سراييد.)

1ای خدا، تو خدای من هستی؛ در صبح سحر تو را می‌طلبم. جان من مشتاق توست؛ تمام وجودم همچون زمينی خشک و بی‌آب، تشنهٔ توست. 2تو را در مكان مقدست ديده‌ام و قوت و جلال تو را مشاهده كرده‌ام. 3محبت تو برايم شيرينتر از زندگی است، پس لبهای من تو را ستايش خواهد كرد، 4و تا زنده‌ام تو را سپاس خواهم گفت و دستهای خود را به نيايش به سوی تو دراز خواهم كرد. 5جان من سير خواهد شد و با شادی خداوند را ستايش خواهد كرد.

6شب هنگام كه در بستر خود دراز می‌كشم، دربارهٔ تو فكر می‌كنم. 7تو هميشه مددكار من بوده‌ای، پس در زير بالهای تو شادی خواهم كرد. 8هميشه در تو پناه خواهم گرفت و تو با دست پرقدرتت از من حمايت خواهی نمود.

9اما آنانی كه قصد جان مرا دارند هلاک شده، به زير زمين فرو خواهند رفت. 10ايشان در جنگ به دم شمشير خواهند افتاد و طعمهٔ گرگها خواهند شد. 11اما من در خدا شادی خواهم كرد. همهٔ كسانی كه بر خدا اعتماد نموده‌اند او را ستايش خواهند كرد، اما دهان دروغگويان بسته خواهد شد.

64

دعای محافظت

1ای خدا، به ناله‌های شكوه‌آميز من گوش كن و جانم را از دست دشمنان حفظ فرما. 2در مقابل توطئهٔ بدكاران كه فتنه بر پا می‌كنند، از من محافظت كن. 3‏-4آنها زبان خود را همچون شمشير، تيز كرده‌اند و به جای تير و كمان با سخنان تلخ مجهز شده‌اند تا در كمينگاههای خود به انسان بی‌گناه شبيخون زنند. 5آنها يكديگر را در انجام دادن نقشه‌های شرورانهٔ خود تشويق می‌كنند. دربارهٔ اينكه كجا دامهای خود را كار بگذارند با هم مشورت می‌نمايند، و می‌گويند: «هيچكس نمی‌تواند اينها را ببيند.» 6آنها نقشهٔ شوم طرح می‌كنند و می‌گويند: «نقشهٔ ما نقصی ندارد!» فكر و دل انسان چقدر حيله‌گر است!

7اما خدا اين بدكاران را هدف تيرهايش قرار خواهد داد و آنها در يک چشم به هم زدن نقش زمين خواهند شد. 8آری، آنها طعمهٔ سخنان زشت خود خواهند شد. كسانی كه آنها را بينند با تمسخر سر خود را تكان خواهند داد. 9ايشان خواهند ترسيد و دربارهٔ كارهای خدا تفكر خواهند نمود و آنها را برای ديگران تعريف خواهند كرد.

10نيكان در خداوند شادی كنند و بر او توكل نمايند؛ همهٔ پاكدلان او را ستايش كنند!

65

ستايش و شكرگزاری

1ای خدا، شايسته است كه تو را در صهيون ستايش كنيم و آنچه را كه نذر كرده‌ايم ادا نماييم، 2‏-3زيرا تو خدايی هستی كه دعا می‌شنوی! همهٔ مردم به سبب گناهانشان نزد تو خواهند آمد. گناهان ما بر ما سنگينی می‌كنند، اما تو آنها را خواهی بخشيد. 4خوشا به سعادت كسی كه تو او را برگزيده‌ای تا بيايد و در خيمهٔ مقدس در پيشگاه تو ساكن شود! ما از همهٔ نيكويی‌های خانهٔ مقدس تو برخوردار خواهيم شد.

5ای خدايی كه رهانندهٔ ما هستی، تو با كارهای عادلانه و شگفت‌انگيز خود پاسخ ما را می‌دهی. تو اميد و پشتيبان همهٔ مردم در سراسر جهان هستی.

6کوهها را در جای خود محكم ساختی و قدرت مهيب خود را نشان دادی. 7همانگونه كه تلاطم دريا و غرش امواج را ساكت می‌سازی، شورش مردم را نيز خاموش می‌كنی. 8ساكنان زمين از كارهای شگفت‌انگيز تو حيرانند. فرياد شادی مردم به سبب كارهای تو از يک سوی زمين تا سوی ديگر طنين‌انداز است!

9تو زمين را سيراب می‌سازی و آن را حاصلخيز می‌گردانی. با رودخانه‌های پر از آب، زمين را برای انسان بارور می‌سازی تا از محصولاتش استفاده كند. 10شيارهای آن را سيراب می‌كنی و بلنديهايش را هموار می‌سازی. باران بر زمين می‌بارانی تا نباتات برويند. 11با بركات خود زمين را می‌آرايی؛ جهان از نعمتهای تو لبريز است. 12‏-13چراگاهها و تپه‌ها پر از گله‌های گاو و گوسفند است؛ واديها سرشار از غله می‌باشد؛ تمام جهان بانگ شادی برمی‌آورد و سرود می‌خواند!

66

سرود شكرگزاری

1ای همهٔ مردم روی زمين، برای خدا فرياد شادی سر دهيد! 2نام پرشكوه او را با سرود بستاييد و عظمت او را بيان كنيد! 3به خدا گوييد: «چه حيرت‌انگيز است كارهای تو! قدرت تو دشمنانت را از پای در خواهد آورد. 4تمام مردم جهان تو را پرستش خواهند كرد، تو را خواهند ستود و به نام تو سرود خواهند خواند.»

5بياييد كارهای خدا را مشاهده كنيد؛ ببينيد چه كارهای شگفت‌انگيز برای انسانها انجام داده است. 6او دريا را به خشكی تبديل كرد و اجداد ما با پای پياده از ميان آن عبور نمودند. ايشان به سبب اين كار خدا شاديها كردند.

7خداوند تا ابد با قدرت حكمرانی می‌كند و رفتار همهٔ قومها را زير نظر دارد. پس ای مردم سركش، بر ضد او قيام نكنيد. 8ای قومها، خدای ما را ستايش كنيد! بگذاريد آواز ستايش شما شنيده شود. 9او زندگی ما را از خطر می‌رهاند و نمی‌گذارد پاهايمان بلغزد.

10ای خدا، تو ما را امتحان كرده‌ای؛ مانند نقره‌ای كه در كوره می‌گذارند تا پاک شود، ما را پاک نموده‌ای. 11ما را در دام گرفتار ساختی و بارهای سنگين بر دوش ما نهادی. 12دشمنان ما را بر ما مسلط گرداندی و گذاشتی از آب و آتش عبور كنيم، اما سرانجام ما را به مكانی آوردی كه در آن وفور نعمت است.

13قربانیهای سوختنی به خانهٔ تو خواهم آورد تا نذرهای خود را ادا نمايم. 14بلی، هنگامی كه در زحمت بودم نذر كردم و اينک آن را ادا خواهم كرد. 15گوسفند قربانی خواهم كرد و گوساله و بز تقديم خواهم نمود و آنها را بر قربانگاه خواهم سوزاند تا بوی خوب آنها به سوی تو زبانه كشد.

16ای همهٔ خداترسان، بياييد و بشنويد تا به شما بگويم كه خداوند برای من چه كرده است. 17فرياد برآوردم و از او كمک خواستم و او را ستايش نمودم. 18اگر گناه را در دل خود نگه می‌داشتم، خداوند دعايم را نمی‌شنيد. 19اما او به دعای من توجه نموده و آن را مستجاب كرده است!

20سپاس بر خدايی كه دعای مرا بی‌جواب نگذاشته و رحمت خود را از من دريغ نكرده است.

67

سرود شكرگزاری

1خدايا، بر ما رحم كن و ما را بركت ده و نور روی خود را بر ما بتابان، 2تا بوسيلهٔ ما ارادهٔ تو در جهان شناخته شود و خبر خوش نجات تو به همهٔ مردم روی زمين برسد.

3خدايا، باشد كه همهٔ مردم تو را ستايش كنند؛ باشد كه همهٔ قومها تو را سپاس گويند!

4همهٔ قومها شاد شده، سرود خواهند خواند، زيرا تو از روی عدل و انصاف مردم را داوری می‌كنی و آنها را هدايت می‌نمايی.

5خدايا، باشد كه همهٔ مردم تو را ستايش كنند؛ باشد كه همهٔ قومها تو را سپاس گويند! 6‏-7آنگاه زمين محصول خود را توليد خواهد كرد و تو ما را بركت خواهی داد و همهٔ مردم جهان به تو احترام خواهند گذاشت.

68

سرود پيروزی

1ای خدا، برخيز و دشمنانت را پراكنده ساز. بگذار آنانی كه از تو نفرت دارند از حضور تو بگريزند. 2چنانكه دود در برابر باد پراكنده می‌شود، همچنان تو ايشان را پراكنده ساز؛ همانگونه كه موم در مقابل آتش گداخته می‌شود، همچنان بگذار گناهكاران در حضورت نابود شوند. 3اما نيكوكاران شادی كنند و در حضور تو خوشحال باشند؛ از شادی فرياد برآورند و خوش باشند.

4در وصف خدا سرود بخوانيد. نام او را ستايش كنيد. برای او كه بر ابرها سوار است، راهی درست كنيد. نام او خداوند است! در حضورش شادی كنيد!

5خدايی كه در خانهٔ مقدس خود ساكن است، پدر يتيمان و دادرس بيوه‌زنان می‌باشد. 6او بی‌كسان و آوارگان را در خانه‌ها ساكن می‌گرداند و اسيران را آزاد می‌سازد. اما ياغيان در زمين خشک و بی‌آب ساكن خواهند شد.

7‏-8ای خدای اسرائيل، وقتی تو قوم برگزيدهٔ خود را هدايت كردی و از ميان بيابان عبور نمودی، زمين تكان خورد و آسمان باريد و كوه سينا از ترس حضور تو به لرزه افتاد. 9ای خدا، تو نعمتها بارانيدی و قوم برگزيدهٔ خود را كه خسته و ناتوان بودند، نيرو و توان بخشيدی. 10جماعت تو در زمين موعود ساكن شدند و تو ای خدای مهربان، حاجت نيازمندان را برآوردی.

11خداوند كلام را اعلان كرد و كسانی كه آن را بشارت دادند عدهٔ بی‌شماری بودند؛ كلام او اين است: 12«پادشاهان و سپاهيانشان بشتاب می‌گريزند! زنانی كه در خانه هستند غنايم جنگی را بين خود قسمت می‌كنند. 13آنها اگرچه روزی فقير و بينوا بودند، اما اينک خوشبخت و ثروتمندند و خود را مانند كبوتری كه بالهايش نقره‌فام و پرهايش طلايی است با زر و زيور آراسته‌اند.» 14خدای قادر مطلق پادشاهانی را كه دشمن اسرائيل بودند مانند دانه‌های برف كه در جنگلهای كوه صلمون آب می‌شود، پراكنده و محو ساخت.

15‏-16ای کوههای عظيم باشان، ای سلسله جبال بزرگ كه قله‌های بلند داريد، چرا با حسرت به اين كوهی كه خدا برای مسكن خود برگزيده است نگاه می‌كنيد؟ به يقين خداوند تا به ابد در آن ساكن خواهد بود.

17خداوند در ميان هزاران هزار عرابه از كوه سينا به خانهٔ مقدس خويش كه در كوه صهيون است، رفته است. 18او به عالم بالا صعود نموده عدهٔ زيادی را با خود به اسارت برده است. از ميان آدميان، حتی از كسانی كه زمانی ياغی بوده‌اند، بخشش‌ها گرفته است. خداوند در ميان ما ساكن خواهد شد.

19شكر و سپاس بر خداوندی كه هر روز متحمل بارهای ما می‌شود و خدايی كه نجات ماست. 20او نجات دهندهٔ ماست و ما را از مرگ می‌رهاند.

21خدا سر دشمنانش را كه در گناه زندگی می‌كنند، خرد خواهد كرد. 22‏-23خداوند می‌فرمايد: «دشمنان شما را از باشان و از اعماق دريا باز خواهم آورد تا در ميان خون ريخته شدهٔ آنان راه برويد و سگها خون ايشان را بخورند.»

24ای خدايی كه پادشاه و خداوند من هستی، همهٔ قومها حركت پيروزمندانهٔ تو را به سوی خانهٔ مقدست ديده‌اند. 25سرايندگان در پيش و نوازندگان در عقب و دوشيزگان در وسط آنان دف‌زنان حركت می‌كنند. 26همهٔ مردم اسرائيل خدا را حمد گويند. ای فرزندان يعقوب، خداوند را ستايش كنيد. 27قبيلهٔ كوچک «بنيامين» پيشاپيش ستايش‌كنندگان خدا در حركت است؛ بعد از او رهبران قبيلهٔ «يهودا» با دسته‌های خود، سپس بزرگان قبيلهٔ «زبولون» و «نفتالی» حركت می‌كنند.

28ای خدا، نيروی خود را برای ما به کار ببر، همانگونه كه در گذشته اين كار را كردی. 29به احترام خانهٔ تو در اورشليم، پادشاهان هدايا نزد تو خواهند آورد. 30مصر، آن حيوان وحشی را كه در ميان نيزارها ساكن است، توبيخ نما. قومهای جهان را كه همچون رمه‌های گاو و گوساله هستند، سرزنش كن تا به فرمان تو گردن نهند و نقره‌های خود را به تو تقديم كنند. اقوامی را كه جنگ را دوست می‌دارند، پراكنده ساز. 31مصر هدايا به دست سفيران خود خواهد فرستاد و حبشه دست دعا به سوی خداوند دراز خواهد كرد.

32‏-33ای سرزمينهای جهان، برای خدای ازلی و ابدی كه در آسمانها نشسته است، سرود بخوانيد؛ خداوند را كه با صدای بلند و نيرومند سخن می‌گويد، ستايش كنيد. 34قدرت خدا را توصيف نماييد خدايی كه شكوه و جلالش بر اسرائيل است و قوتش در آسمانها پابرجاست. 35چه سهمناک است خداوند در مكان مقدس خويش! خدای اسرائيل به قوم برگزيدهٔ خود قوت و عظمت می‌بخشد. او را شكر و سپاس باد!

69

فرياد رهايی از رنجها

1خدايا، مرا از اين طوفان مشكلات نجات ده! 2در منجلاب فرو رفته‌ام و در زير پايم جايی برای ايستادن نيست. به جاهای عميق رسيده‌ام و سيلاب مرا پوشانده است. 3از بس می‌نالم خسته شده‌ام و گلويم خشک شده است. چشمانم آنقدر منتظر اقدام تو بوده‌اند كه تار گشته‌اند.

4آنانی كه بی‌سبب از من نفرت دارند از موهای سرم بيشترند. دشمنانم در مورد من دروغها می‌گويند، آنها از من قويترند و قصد كشتن مرا دارند. آنچه از ديگران غصب نكرده بودم به زور از من گرفتند. 5ای خدا، تو حماقت مرا می‌دانی و گناهانم از نظر تو پوشيده نيست. 6ای خداوند قادر متعال، مگذار آنانی كه به تو اميدوار هستند و انتظار تو را می‌كشند، به سبب من خجل شوند. ای خدای اسرائيل، مگذار مايهٔ رسوايی دوستدارانت شوم. 7من برای توست كه اينچنين مورد سرزنش واقع شده و رسوا گشته‌ام. 8نزد برادران خود غريب هستم و در خانوادهٔ خود بيگانه محسوب می‌شوم. 9برای خدمت در خانهٔ تو شور و هيجان دارم، از اين جهت مورد ملامت دشمنانت قرار گرفته‌ام. 10هنگامی كه با روزه و اشک در حضور تو خود را فروتن می‌سازم، آنها مرا سرزنش می‌كنند. 11وقتی برای توبه و ندامت پلاس در بر می‌كنم، آنها مسخره‌ام می‌كنند. 12مردم كوچه و بازار پشت سرم حرف می‌زنند و ميگساران برای من سرود می‌خوانند. 13اما من، ای خداوند، نزد تو دعا می‌كنم. ای خدا، تو در وقت مناسب به من جواب ده، به سبب رحمت عظيمت دعای مرا مستجاب فرما و مطابق وعدهٔ خود مرا نجات ده. 14مرا از ميان سيل و طوفان برهان تا غرق نشوم. مرا از دست دشمنانم نجات ده. 15مگذار سيلاب مرا بپوشاند و در اعماق آبها غرق شوم.

16ای خداوند، رحمتت عظيم است، پس دعای مرا مستجاب فرما. با محبت بيكران خود به من توجه نما. 17روی خود را از من برمگردان، زيرا در سختی و زحمت هستم. دعای مرا زود جواب ده. 18نزد من بيا و بهای آزاديم را بپرداز و مرا از دست دشمن رها كن. 19می‌دانی چگونه مورد سرزنش و اهانت قرار گرفته و رسوا شده‌ام؛ تو همهٔ دشمنانم را می‌بينی. 20طعنه و سرزنش مردم دل مرا شكسته است و سخت بيمار شده‌ام. منتظر بودم كسی با من همدردی كند، ولی شخص دلسوزی يافت نشد. به جستجوی افرادی پرداختم كه مرا دلداری دهند، اما كسی را نيافتم. 21به جای خوراک، به من زهر دادند و به جای آب، سركه نوشاندند.

22بگذار جشن آنها به عزا تبديل شود و آرامششان محو گردد. 23چشمانشان را كور كن و كمرهايشان را بلرزان! 24خشم خود را بر سرشان بريز و با آتش غضبت آنها را بسوزان! 25ای كاش خانه‌هايشان خراب گردد و هيچكس در آنها سكونت نكند. 26به كسی كه تو تنبيه كرده‌ای آزار می‌رسانند و از رنجهای آنانی كه تو مجروحشان ساخته‌ای سخن می‌گويند. 27گناهانشان را يک به يک در نظر بگير و مگذار نجات تو شامل حالشان شود. 28نام آنها را از دفتر حيات خود پاک كن و مگذار جزو قوم تو محسوب شوند.

29اما من مصيبت‌زده و دردمند هستم. ای خدا، مرا نجات ده و سرافراز فرما.

30با سرود نام خدا را ستايش خواهم نمود و با دعای شكرگزاری عظمت او را خواهم ستود. 31خداوند چنين پرستشی را بيش از قربانی حيوانات می‌پسندد. 32اشخاص فروتن كه طالب خدا هستند وقتی ببينند او به فكر ايشان است شاد و اميدوار خواهند شد. 33خداوند دعای نيازمندان را مستجاب می‌نمايد و عزيزان خود را در زندان و اسارت فراموش نمی‌كند.

34ای آسمان و زمين، خدا را ستايش كنيد! ای آبها و ای موجودات دريايی، خدا را بستاييد! 35خدا اورشليم را نجات خواهد داد و شهرهای يهودا را دوباره بنا خواهد نمود تا قوم برگزيده‌اش در سرزمين موعود سكونت نمايند و آن را تمام به تصرف خود درآورند. 36فرزندان بندگانش وارث سرزمين موعود خواهند شد و آنانی كه خدا را دوست می‌دارند، در آن زندگی خواهند كرد.

70

دعای كمک

1خدايا، به ياری من بشتاب و مرا نجات ده! 2بگذار آنانی كه قصد جانم را دارند خجل و سرافكنده شوند و بدخواهان من پريشان گردند؛ 3بگذار كسانی كه مرا مسخره می‌كنند رسوا و ناكام شوند.

4همهٔ كسانی كه تو را طلب می‌كنند در تو شاد و خرسند باشند و آنانی كه نجات تو را دوست دارند پيوسته بگويند: «خداوند بزرگ است!»

5من فقير و نيازمند هستم. خدايا، به ياری من بشتاب! ای خداوند، تو مددكار و نجات دهندهٔ من هستی، پس تأخير مكن!

71

دعای مرد پير

1ای خداوند، به تو پناه آورده‌ام، نوميدم مكن. 2تو عادلی، پس مرا از دست دشمنانم نجات ده. 3برای من پناهگاهی مطمئن باش تا همه وقت به تو پناه آورم. ای صخره و قلعه من، فرمان نجات مرا صادر كن!

4خدايا، مرا از دست اشخاص شرور و بدكار و ظالم برهان! 5ای خداوند، تنها اميد من تو هستی و از زمان كودكی اعتماد من تو بوده‌ای! 6زمانی كه در شكم مادرم بودم، تو از من نگهداری می‌كردی و پيش از آنكه متولد شوم، تو خدای من بوده‌ای؛ پس تو را پيوسته ستايش خواهم كرد.

7زندگی من برای بسياری سرمشق شده است، زيرا تو پشت و پناه من بوده‌ای! 8خدايا، تمام روز تو را شكر می‌گويم و بزرگيت را می‌ستايم. 9اكنون كه پير و ناتوان شده‌ام مرا دور مينداز و ترک مكن.

10دشمنانم بر ضد من سخن می‌گويند و قصد جانم را دارند. 11می‌گويند: «خدا او را ترک گفته است. پس برويم و او را گرفتار سازيم، چون كسی نيست كه او را نجات دهد!»

12ای خدا، از من دور مشو! خدايا، به ياری من بشتاب! 13دشمنان جانم رسوا و نابود شوند. آنانی كه می‌كوشند به من آسيب برسانند سرافكنده و بی‌آبرو شوند!

14من پيوسته به تو اميدوارم و بيش از پيش تو را ستايش خواهم كرد. 15از عدالت تو سخن خواهم گفت و هر روز برای مردم تعريف خواهم كرد كه تو بارها مرا نجات داده‌ای! 16ای خداوند با نيروی تو خواهم رفت و به همه اعلان خواهم كرد كه تنها تو عادل هستی.

17خدايا، از زمان كودكی معلم من تو بوده‌ای و من هميشه دربارهٔ كارهای شگفت‌انگيز تو با ديگران سخن گفته‌ام. 18پس اكنون كه پير و سفيد مو شده‌ام مرا ترک مكن. كمكم كن تا بتوانم به نسلهای آينده از قدرت و معجزات تو خبر دهم.

19ای خدا، عدالت تو تا به آسمانها می‌رسد. تو كارهای بزرگ انجام داده‌ای. خدايا كسی مانند تو نيست. 20ای كه سختيها و زحمات بسيار به من نشان دادی، می‌دانم كه به من نيروی تازه خواهی بخشيد و مرا از اين وضع فلاكت‌بار بيرون خواهی آورد. 21مرا بيش از پيش سرافراز خواهی نمود و بار ديگر مرا دلداری خواهی داد.

22ای خدای من، با نغمهٔ بربط صداقت تو را خواهم ستود! ای خدای مقدس اسرائيل، با صدای عود برای تو سرود خواهم خواند. 23با تمام وجود برای تو سرود خواهم خواند و از شادی فرياد برخواهم آورد، زيرا تو مرا نجات داده‌ای. 24تمام روز از عدالت تو سخن خواهم گفت، زيرا كسانی كه در پی آزار من بودند، رسوا و سرافكنده شدند.

72

دعا برای پادشاه

1‏-2ای خدا، از عدالت و انصاف خود به پادشاه و خاندان او عنايت كن تا او بر قوم تو عادلانه حكومت و داوری كند و مظلومان را منصفانه دادرسی نمايد. 3آنگاه در سراسر سرزمين ما سلامتی و عدالت برقرار خواهد شد. 4باشد كه پادشاه به داد مظلومان برسد و از فرزندان فقيران حمايت كند و ظالمان را سركوب نمايد. 5باشد كه قوم تو ای خداوند، تا زمانی كه ماه و خورشيد در آسمان باقی باشند، تو را پيوسته با ترس و احترام ستايش كنند.

6سلطنت پادشاه ما72‏:6 پيشگويی دربارهٔ مسيح و سلطنت اوست.‏ همچون بارانی كه بر گياهان می‌بارد و مانند بارشهايی كه زمين را سيراب می‌كند، پربركت خواهد بود. 7در زمان حكومت او، مردم خداشناس كامياب خواهند شد و تا وقتی كه ماه باقی باشد، صلح و سلامتی برقرار خواهد بود. 8دامنهٔ قلمرو او از دريا تا به دريا و از رود فرات تا دورترين نقطهٔ جهان خواهد بود. 9صحرانشينان در حضورش تعظيم خواهند كرد و دشمنانش به خاک پايش خواهند افتاد. 10پادشاهان جزاير مديترانه و سرزمين ترشيش و نيز اهالی شبا و سبا برايش هدايا خواهند آورد. 11همهٔ پادشاهان، او را تعظيم خواهند كرد و تمام قومها خدمتگزار او خواهند بود. 12وقتی شخص فقير و درمانده از او كمک بخواهد، او را خواهد رهانيد. 13بر افراد ضعيف و نيازمند رحم خواهد كرد و ايشان را نجات خواهد داد. 14آنها را از ظلم و ستم خواهد رهانيد، زيرا جان آنها برای او با ارزش است.

15باشد كه پادشاه پايدار بماند و مردم طلای شبا به او هديه دهند. قوم او پيوسته برايش دعا كنند و او را متبارک خوانند. 16سرزمين او پر از غله شود و كوهستانها مانند کوههای لبنان حاصلخيز گردد. شهرها همچون مزرعه‌های پرعلف، سرشار از جمعيت شود. 17نام پادشاه هرگز فراموش نشود و تا خورشيد باقی است آوازهٔ او پايدار بماند.

تمام قومهای جهان توسط او بركت خواهند يافت و او را خواهند ستود.

18متبارک باد خداوند، خدای اسرائيل! تنها او قادر است كارهای بزرگ و شگفت‌انگيز انجام دهد. 19شكر و سپاس بر نام مجيد او باد تا ابدالاباد! تمام دنيا از شكوه و جلال او پر شود. آمين! آمين!

20(پايان زبور داوود، پسر يسی.)

73

كتاب سوم

(مزامير 73‏—89)

عدل و انصاف خدا

1براستی، خدا برای اسرائيل نيكوست يعنی برای آنانی كه پاكدل هستند. 2اما من نزديک بود ايمانم را از دست بدهم و از راه راست گمراه شوم. 3زيرا بر كاميابی بدكاران و شروران حسد بردم. 4ديدم كه در زندگی آنها درد و رنجی وجود ندارد، بدنی قوی و سالم دارند، 5مانند سايرين در زحمت نمی‌افتند و هيچ گرفتاری ندارند؛ 6در نتيجه با تكبر راه می‌روند و به مردم ظلم می‌كنند. 7قلبشان مملو از خباثت است و از فكرشان شرارت تراوش می‌كند. 8مردم را مسخره می‌كنند و حرفهای كثيف بر زبان می‌رانند. با غرور سخن می‌گويند و نقشه‌های شوم می‌كشند. 9به خدايی كه در آسمان است كفر می‌گويند و به انسانی كه بر زمين است فحاشی می‌كنند.

10‏-12خداشناسان گول زندگی پرناز و نعمت آنها را می‌خورند و می‌گويند: «خدا نمی‌داند بر اين زمين چه می‌گذرد. به اين مردم شرور نگاه كنيد! ببينيد چه زندگی راحتی دارند و چگونه به ثروت خود می‌افزايند.»

13پس آيا من بی‌جهت خود را پاک نگه داشته‌ام و نگذاشته‌ام دستهايم به گناه آلوده شوند؟ 14نتيجه‌ای كه هر روز از اين كار عايدم می‌شود رنج و زحمت است.

15ولی اگر اين فكرهايم را بر زبان می‌آوردم، جزو مردم خداشناس محسوب نمی‌شدم. 16هر چه فكر كردم نتوانستم بفهمم كه چرا بدكاران در زندگی كامياب هستند؛ 17تا اينكه به خانهٔ خدا رفتم و در آنجا به عاقبت كار آنها پی بردم. 18ای خدا، تو بدكاران را بر پرتگاه‌های لغزنده گذاشته‌ای تا بيفتند و نابود شوند. 19آری، آنها ناگهان غافلگير شده، از ترس قالب تهی خواهند كرد. 20آنها مانند خوابی هستند كه وقتی انسان بيدار می‌شود از ذهنش محو شده است؛ همچنين وقتی تو ای خداوند، برخيزی آنها محو و نابود خواهند شد!

21وقتی من به اين حقيقت پی بردم، از خود شرمنده شدم! 22من احمق و نادان بودم و نزد تو ای خدا، مانند حيوان بی‌شعور رفتار كردم! 23اما تو هنوز هم مرا دوست داری و دست مرا در دست خود گرفته‌ای! 24به صلاحديد خود مرا در زندگی هدايت خواهی كرد و در آخر مرا به حضور پرجلالت خواهی پذيرفت. 25ای خدا، من تو را در آسمان دارم؛ اين برای من كافی است و هيچ چيز ديگر بر زمين نمی‌خواهم. 26اگرچه فكر و بدنم ناتوان شوند، اما تو ای خدا، قوت و تكيه‌گاه هميشگی من هستی!

27خدا كسانی را كه از او دور شوند و به او خيانت كنند، نابود خواهد كرد. 28اما من از اينكه نزديک تو هستم لذت می‌برم! ای خداوند، من به تو توكل نموده‌ام و تمام كارهايت را می‌ستايم!

74

دعا برای قوم خدا

1ای خدا، چرا برای هميشه ما را ترک كرده‌ای؟ چرا بر ما كه گوسفندان مرتع تو هستيم خشمگين شده‌ای؟ 2قوم خود را كه در زمان قديم از اسارت بازخريدی، به ياد آور. تو ما را نجات دادی تا قوم خاص تو باشيم. شهر اورشليم را كه در آن ساكن بودی، به ياد آور. 3بر خرابه‌های شهر ما عبور كن و ببين دشمن چه بر سر خانهٔ تو آورده است! 4آنها در خانهٔ تو فرياد پيروزی سر دادند و پرچمشان را به اهتزاز درآوردند. 5‏-7مانند هيزم‌شكنانی كه با تبرهای خود درختان جنگل را قطع می‌كنند، تمام نقشهای تراشيده را با گرز و تبر خرد كردند و خانهٔ مقدس تو را به آتش كشيده با خاک يكسان نمودند. 8عبادتگاه‌های تو را در سراسر خاک اسرائيل سوزانيدند تا هيچ اثری از خداپرستی برجای نماند.

9هيچ نبی در ميان ما نيست كه بداند اين وضع تا به كی ادامه می‌يابد تا ما را از آن خبر دهد. 10ای خدا، تا به كی اجازه می‌دهی دشمن نام تو را اهانت كند؟ 11چرا دست خود را عقب كشيده‌ای و به داد ما نمی‌رسی؟ دست راست خود را از گريبان خود بيرون آور و دشمنانمان را نابود كن.

12ای خدا، تو از قديم پادشاه ما بوده‌ای و بارها ما را نجات داده‌ای. 13‏-14با قدرت خود دريای سرخ را شكافتی و سر نهنگان غول‌پيكر را شكستی و گوشت آنها را خوراک صحرانشينان كردی. 15چشمه‌ها جاری ساختی تا قوم تو آب بنوشند و رود هميشه پر آب را خشک كردی تا از آن عبور كنند. 16شب و روز را تو بوجود آورده‌ای؛ خورشيد و ماه را تو در آسمان گذاشته‌ای. 17تمام نظم جهان از توست. تابستان و زمستان را تو ايجاد كرده‌ای.

18ای خداوند، ببين چگونه دشمن نام تو را اهانت می‌كند. 19قوم ستمديدهٔ خود را برای هميشه ترک مكن؛ كبوتر ضعيف خود را به چنگ پرندهٔ شكاری مسپار! 20گوشه‌های تاريک سرزمين ما از ظلم پر شده است، عهدی را كه با ما بسته‌ای به ياد آر. 21نگذار قوم مظلوم تو بيش از اين رسوا شوند. ايشان را نجات ده تا تو را ستايش كنند.

22ای خدا، برخيز و حق خود را از دشمن بگير، زيرا اين مردم نادان تمام روز به تو توهين می‌كنند. 23فرياد اهانت‌آميز آنها را كه پيوسته بلند است، نشنيده مگير.

75

خدا داور همه است

1تو را سپاس می‌گويم ای خدا، تو را سپاس می‌گويم! تو به ما نزديک هستی و ما معجزات تو را اعلام می‌كنيم.

2خداوند می‌فرمايد: «وقتی زمان معين برسد، مردم را از روی عدل و انصاف داوری خواهم كرد. 3اگرچه زمين چنان بلرزد كه ساكنانش هراسان شوند، ولی همچنان محكم و پا برجا خواهد ماند، زيرا من اركان آن را برقرار نموده‌ام. 4‏-5به متكبران و شروران می‌گويم كه مغرور نباشند و از بلندپروازی و لاف زدن دست بردارند.»

6‏-7سرافرازی انسان نه از غرب می‌آيد نه از شرق و نه از هيچ جای ديگر، زيرا هيچكس نمی‌تواند مايهٔ سرافرازی كسی شود جز خدا. اوست كه انسانها را داوری می‌كند و يكی را سرافراز و ديگری را سرافكنده می‌نمايد. 8خداوند كاسه‌ای در دست دارد كه از شراب تند و قوی غضب او پر است. او آن را به تمام بدكاران خواهد نوشانيد و آنها آن را تا جرعهٔ آخر سر خواهند كشيد.

9اما من از تعريف و تمجيد خدای يعقوب باز نخواهم ايستاد، بلكه پيوسته در وصف او سرود خواهم خواند! 10او قدرت بدكاران را در هم خواهد شكست و نيكان را تقويت خواهد نمود.

76

پيروزی خداوند

1خدا در سرزمين يهودا معروف است! نام او در اسرائيل مشهور است! 2خانهٔ خدا در اورشليم است. او در كوه صهيون مسكن دارد. 3در آنجا او تير و كمان دشمن را شكست و شمشير و سپر جنگی او را خرد كرد. 4خداوندا، تو عظيم‌تر و پرشكوهتر از تمام کوههای بلند هستی! 5دشمنان نيرومند ما غارت شده، به خواب مرگ فرو رفتند. ديگر هيچكس نمی‌تواند دست خود را بر ضد ما بلند كند. 6ای خدای يعقوب، وقتی تو آنها را نهيب زدی، عرابه‌ها و اسبانشان سرجای خود خشک شدند. 7خداوندا، تو بسيار مهيب هستی! وقتی غضبناک می‌شوی، كيست كه تواند در حضورت بايستد؟ 8‏-9وقتی تو از آسمان داوری خود را اعلام نمودی و برای رهايی مظلومان اقدام كردی، جهان ترسيد و سكوت نمود.

10خشم انسان جز اينكه منجر به ستايش تو شود، نتيجهٔ ديگری ندارد؛ تو خشم او را مهار می‌كنی و از آن برای نماياندن قدرت خود استفاده می‌نمايی.

11آنچه را برای خدا نذر كرده‌ايد بجا آوريد. ای همسايگان اسرائيل، برای خداوندی كه عظيم و مهيب است، هدايا بياوريد. 12او حاكمان مغرور را نابود می‌كند و در دل پادشاهان جهان وحشت ايجاد می‌نمايد.

77

تسلی به هنگام گرفتاری

1با صدايی بلند به سوی خدا فرياد برمی‌آورم! به سوی خدا فرياد برمی‌آورم تا صدای مرا بشنود. 2به هنگام زحمت از خدا كمک می‌طلبم. تمام شب به سوی او دست نياز دراز می‌كنم. تا دعايم را مستجاب نكند آرام نخواهم گرفت. 3خدا را به ياد می‌آورم و از حسرت می‌نالم. به فكر فرو می‌روم و پريشان می‌شوم. 4او نمی‌گذارد خواب بچشمانم بيايد. از شدت ناراحتی نمی‌توانم حرف بزنم.

5به روزهای گذشته فكر می‌كنم، به سالهايی كه پشت سر نهاده‌ام می‌انديشم. 6تمام شب را در تفكر می‌گذرانم و از خود می‌پرسم: 7«مگر خدا مرا برای هميشه ترک كرده است؟ آيا او ديگر هرگز از من راضی نخواهد شد؟ 8آيا ديگر هرگز به من رحم نخواهد كرد؟ آيا ديگر هرگز به قول خود وفا نخواهد كرد؟ 9آيا خدا مهربانی و دلسوزی را فراموش كرده است؟ آيا غضب او باعث شده در رحمت او بسته شود؟» 10سپس به خود می‌گويم: «اين از ضعف من است كه چنين فكر می‌كنم. پس سالهايی را كه دست خداوند قادر متعال در كار بوده است به ياد خواهم آورد.» 11بلی، معجزات و كارهای بزرگی را كه خداوند انجام داده است به ياد خواهم آورد 12و در كارهای شگفت‌انگيز او تفكر خواهم كرد.

13ای خدا، تمام راههای تو پاک و بی‌عيب است! خدايی به بزرگی و عظمت تو وجود ندارد. 14تو آن خدايی هستی كه معجزه می‌كنی و قدرت خود را بر قومها نمايان می‌سازی. 15با دست توانای خود بنی‌اسرائيل را رهانيدی. 16آبها وقتی تو را ديدند به عقب رفتند و اعماق دريا به لرزه درآمد. 17از ابرها باران باريد. در آسمان رعد و برق پديد آمد و تيرهای آتشين به هر سو جهيد. 18در ميان گردباد صدای رعد شنيده شد و برقهای آسمان دنيا را روشن كرد. زمين تكان خورد و لرزيد. 19‏-20از ميان دريا جايی كه هرگز به فكر كسی نمی‌رسيد راهی پديد آوردی و مانند يک شبان، بنی‌اسرائيل را به رهبری موسی و هارون از آن عبور دادی.

78

خداوند و قوم او

1ای قوم من، به تعاليم من گوش دهيد و به آنچه می‌گويم توجه نماييد. 2می‌خواهم با آوردن مثل به شرح مطالبی بپردازم كه از قديم همچنان پوشيده مانده است. 3می‌خواهم آنچه را از نياكان خود شنيده‌ام تعريف كنم. 4اينها را بايد تعريف كنيم و مخفی نسازيم تا فرزندان ما نيز بدانند كه خداوند با قدرت خود چه كارهای شگفت‌انگيز و تحسين برانگيز انجام داده است. 5خدا احكام و دستورات خود را به قوم اسرائيل داد و به ايشان امر فرمود كه آنها را به فرزندانشان بياموزند 6و فرزندان ايشان نيز به نوبهٔ خود آن احكام را به فرزندان خود تعليم دهند و به اين ترتيب هر نسلی با احكام و دستورات خدا آشنا گردند. 7بنابراين آنها ياد می‌گيرند كه بر خدا توكل نمايند و كارهايی را كه او برای نياكانشان انجام داده است، فراموش نكنند و پيوسته مطيع دستوراتش باشند. 8در نتيجه آنها مانند نياكان خود مردمی سركش و ياغی نخواهند شد كه ايمانی سست و ناپايدار داشتند و نسبت به خدا وفادار نبودند.

9افراد قبيلهٔ افرايم كه به تير و كمان مجهز بودند و در تيراندازی مهارت خاص داشتند، هنگام جنگ پا به فرار نهادند. 10آنان پيمان خود را كه با خدا بسته بودند، شكستند و نخواستند مطابق دستورات او زندگی كنند. 11‏-12كارها و معجزات او را كه برای ايشان و نياكانشان در مصر انجام داده بود، فراموش كردند. 13خدا دريای سرخ را شكافت و آبها را مانند ديوار بر پا نگه داشت تا ايشان از آن عبور كنند. 14بنی‌اسرائيل را در روز بوسيلهٔ ستون ابر راهنمايی می‌كرد و در شب توسط روشنايی آتش! 15در بيابان صخره‌ها را شكافت و برای آنها آب فراهم آورد. 16بلی، از صخره چشمه‌های آب جاری ساخت!

17ولی با وجود اين، ايشان بار ديگر نسبت به خدای متعال گناه ورزيدند و در صحرا از فرمان او سر پيچيدند. 18آنها خدا را امتحان كردند و از او خوراک خواستند. 19حتی بر ضد خدا حرف زدند و گفتند: «آيا خدا می‌تواند در اين بيابان برای ما خوراک تهيه كند؟ 20درست است كه او از صخره آب بيرون آورد و بر زمين جاری ساخت، ولی آيا می‌تواند نان و گوشت را نيز برای قوم خود فراهم كند؟» 21خداوند چون اين را شنيد غضبناک شد و آتش خشم او عليه اسرائيل شعله‌ور گردد. 22آنها ايمان نداشتند كه خدا قادر است احتياج آنها را برآورد. 23با وجود اين، خدا درهای آسمان را گشود 24و نان آسمانی را برای ايشان بارانيد تا بخورند و سير شوند. 25بلی، آنها خوراک فرشتگان را خوردند و تا آنجا كه می‌توانستند بخورند خدا به ايشان عطا فرمود. 26سپس با قدرت الهی خود، بادهای شرقی و جنوبی را فرستاد 27تا پرندگان بی‌شماری همچون شنهای ساحل دريا برای قوم او بياورند. 28پرندگان در اردوی اسرائيل، اطراف خيمه‌ها فرود آمدند. 29پس خوردند و سير شدند؛ آنچه را كه خواستند خدا به ايشان داد. 30‏-31اما هنوز غذا در دهانشان بود كه غضب خدا بر ايشان افروخته شد و شجاعان و جوانان اسرائيل را كشت، زيرا از حرص خود دست نكشيدند.

32با وجود اين همه معجزات، بنی‌اسرائيل باز نسبت به خدا گناه كردند و به كارهای شگفت‌انگيز او ايمان نياوردند. 33بنابراين خدا نيز كاری كرد كه آنها روزهايشان را در بيابان تلف كنند و عمرشان را با ترس و لرز بگذرانند. 34هنگامی كه خدا عده‌ای از آنان را كشت بقيه توبه كرده، به سوی او بازگشت نمودند 35و به یاد آوردند كه خدای متعال پناهگاه و پشتيبان ايشان است. 36اما توبهٔ آنها از صميم قلب نبود؛ آنها به خدا دروغ گفتند. 37دل بنی‌اسرائيل از خدا دور بود و آنها نسبت به عهد او وفادار نماندند.

38اما خدا باز بر آنها ترحم فرموده، گناه ايشان را بخشيد و آنها را از بين نبرد. بارها غضب خود را از بنی‌اسرائيل برگردانيد، 39زيرا می‌دانست كه ايشان بشر فانی هستند و عمرشان دمی بيش نيست.

40بنی‌اسرائيل در بيابان چندين مرتبه سر از فرمان خداوند پيچيدند و او را رنجاندند. 41بارها خدای مقدس اسرائيل را امتحان كردند و به او بی‌حرمتی نمودند. 42قدرت عظيم او را فراموش كردند و روزی را كه او ايشان را از دست دشمن رهانيده بود به یاد نياوردند. 43بلاهايی را كه او در منطقهٔ صوعن بر مصریان نازل كرده بود، فراموش كردند. 44در آن زمان خدا آبهای مصر را به خون تبديل نمود تا مصریان نتوانند از آن بنوشند. 45انواع پشه‌ها را به ميان مصریان فرستاد تا آنها را بگزند. خانه‌های آنها را پر از قورباغه كرد. 46محصولات و مزارع ايشان را بوسيلهٔ كرم و ملخ از بين برد. 47تاكستانها و درختان انجيرشان را با تگرگ درشت خراب كرد. 48رمه‌ها و گله‌هايشان را با رعد و برق و تگرگ تلف كرد. 49او آتش خشم خود را همچون اجل معلق به جان ايشان فرستاد. 50او غضب خود را از ايشان باز نداشت بلكه بلايی فرستاد و جان آنها را گرفت. 51همهٔ پسران نخست‌زادهٔ مصری را كشت. 52آنگاه بنی‌اسرائيل را از مصر بيرون آورد و آنها را همچون گلهٔ گوسفند به بيابان هدايت كرد. 53ايشان را به راههای امن و بی‌خطر راهنمايی كرد تا نترسند؛ اما دشمنان آنها در دريای سرخ غرق شدند.

54سرانجام خدا اجداد ما را به اين سرزمين مقدس آورد، يعنی همين كوهستانی كه با دست توانای خود آن را تسخير نمود. 55ساكنان اين سرزمين را از برابر ايشان بيرون راند؛ سرزمين موعود را بين قبايل اسرائيل تقسيم نمود و به آنها اجازه داد كه در خانه‌های آنجا سكونت گزينند.

56اما با اين همه، خدای متعال را امتحان كردند و از فرمان او سر پيچيدند و دستوراتش را اجرا نكردند. 57مانند اجداد خود از خدا روی برتافتند و به او خيانت كردند و همچون كمانی كج غيرقابل اعتماد شدند. 58بتكده‌ها ساختند و به پرستش بتها پرداختند و به اين وسيله خشم خداوند را برانگيختند. 59وقتی او چنين بی‌وفايی از اسرائيل ديد، بسيار غضبناک گرديد و آنها را به کلی طرد كرد. 60خيمهٔ عبادت را كه در شيلوه بر پا ساخته بود ترک كرد 61و صندوق مقدس را كه مظهر قدرت و حضورش در بين اسرائيل بود، به دست دشمن سپرد. 62بر قوم برگزيدهٔ خويش غضبناک گرديد و آنها را به دم شمشير دشمنان سپرد. 63جوانانشان در آتش جنگ سوختند و دخترانشان لباس عروسی بر تن نكردند. 64پيشوايان دينی آنها به دم شمشير جان سپردند و اجل به زنهايشان مجال نداد تا برای آنها سوگواری كنند.

65سرانجام خداوند همچون كسی كه از خواب بيدار شود، و مانند شخص نيرومندی كه از باده سرخوش گردد، به ياری اسرائيل برخاست. 66دشمنان قوم خود را شكست داده، آنها را برای هميشه رسوا ساخت. 67او فرزندان يوسف و قبيلهٔ افرايم را طرد نمود 68اما قبيلهٔ يهودا و كوه صهيون را كه از قبل دوست داشت، برگزيد. 69در آنجا خانهٔ مقدس خود را مانند کوههای محكم و پابرجای دنيا، جاودانه بر پا نمود. 70سپس خدمتگزار خود داوود را كه گوسفندان پدرش را می‌چرانيد، برگزيد. 71او را از چوپانی گرفت و به پادشاهی اسرائيل نصب نمود. 72داوود با صميم قلب از اسرائيل مراقبت نمود و با مهارت كامل ايشان را رهبری كرد.

79

دعا برای آزادی قوم

1ای خدا، قومهای خدانشناس، سرزمين قوم برگزيدهٔ تو را تسخير نمودند؛ خانهٔ مقدس تو را بی‌حرمت كردند و شهر اورشليم را خراب نمودند. 2جنازه‌های بندگانت را خوراک پرندگان و جانوران ساختند. 3خون آنها را مانند آب در اطراف اورشليم جاری كردند؛ كسی باقی نماند تا آنها را دفن كند. 4ای خدا، نزد قومهای اطراف رسوا و مايهٔ ريشخند شده‌ايم.

5خداوندا، تا به كی بر ما خشمگين خواهی بود؟ آيا آتش خشم تو تا به ابد بر سر ما زبانه خواهد كشيد؟ 6خدايا، خشم خود را بر سرزمينها و قومهايی كه تو را نمی‌شناسند و عبادت نمی‌كنند، بريز. 7همين قومها بودند كه دست به كشتار قوم تو زدند و خانه‌هايشان را خراب نمودند.

8ای خدا، ما را به سبب گناهانی كه اجدادمان مرتكب شده‌اند مجازات نكن. بر ما رحم فرما، زيرا بسيار دردمنديم. 9ای خدايی كه نجات دهندهٔ ما هستی، به خاطر حرمت نام خودت ما را ياری فرما؛ ما را نجات ده و گناهان ما را بيامرز. 10چرا قومهای خدانشناس بگويند كه خدای ايشان كجاست؟ ای خدا، بگذار با چشمان خود ببينيم كه تو انتقام خون بندگانت را از دشمنان می‌گيری.

11خداوندا، نالهٔ اسيران را بشنو و با دست توانای خود آنانی را كه محكوم به مرگ هستند، برهان. 12از قومهای مجاور ما، به سبب بی‌حرمتی‌ای كه نسبت به تو روا داشته‌اند، هفت برابر شديدتر انتقام بگير. 13آنگاه ما كه قوم برگزيده و گوسفندان گلهٔ تو هستيم، تو را تا به ابد شكر خواهيم گفت و تمام نسلهای آيندهٔ ما تو را ستايش خواهند كرد.

80

دعا برای احيای قوم

1‏-2ای شبان اسرائيل، به صدای ما گوش ده! ای كه قبيلهٔ يوسف را مانند گلهٔ گوسفند رهبری می‌كنی، جلال و شكوه خود را بنمايان! ای خدايی كه بر فراز فرشتگان جلوس فرموده‌ای، قدرت خود را بر قبايل افرايم، بنيامين و منسی آشكار ساز! بيا و ما را نجات ده!

3ای خدا، ما را به سوی خود بازآور و به ما توجه فرما تا نجات يابيم. 4ای خداوند قادر متعال، تا به كی بر قوم خود خشمگين خواهی بود و دعاهای آنها را اجابت نخواهی كرد؟ 5تو به ما غصه داده‌ای تا به جای نان بخوريم و كاسه‌ای پر از اشک تا به جای آب بنوشيم! 6سرزمين ما را به ميدان جنگ قومها تبديل كرده‌ای و ما را مورد تمسخر دشمنان ساخته‌ای.

7ای خداوند قادر متعال، ما را به سوی خود بازآور! بر ما نظر لطف بيفکن تا نجات يابيم.

8ما را همچون يک درخت مو از مصر بيرون آوردی و در سرزمين كنعان نشاندی و تمام قومهای بت‌پرست را از آنجا بيرون راندی. 9اطراف ما را از بيگانگان پاک كردی و ما ريشه دوانيده، سرزمين موعود را پر ساختيم. 10سايهٔ ما تمام کوهها را پوشاند و شاخه‌های ما درختان سرو را فرا گرفت. 11تمام سرزمين موعود را تا به دريای بزرگ و رود فرات در برگرفتيم. 12اما اكنون ديوارهای ما را فرو ريخته‌ای؛ هر رهگذری دستش را دراز می‌كند و خوشه‌ای می‌كند! چرا، ای خدا، چرا؟ 13گرازهای جنگل، ما را پايمال می‌كنند و حيوانات وحشی، ما را می‌خورند.

14ای خدای قادر متعال، روی خود را به سوی ما بازگردان و از آسمان بر اين درخت مو نظر كن و آن را نجات ده! 15از اين نهالی كه با دست خود آن را نشانده‌ای، و از فرزندی كه بزرگش كرده‌ای، محافظت فرما، 16زيرا دشمنان آن را مانند هيزم می‌سوزانند. خدايا، بر دشمنان غضب فرما و آنها را نابود كن. 17از قومی كه برای خود برگزيده و چنين قوی ساخته‌ای، حمايت كن! 18ما ديگر از تو روی گردان نخواهيم شد. ما را زنده نگاه دار تا نام تو را ستايش كنيم. 19ای خداوند قادر متعال، ما را به سوی خود بازآور و به ما توجه فرما تا نجات يابيم.

81

سرود عيد

1خدای اسرائيل را كه قوت ماست با سرودهای شاد ستايش كنيد! 2با دف و بربط دلنواز و رباب سرود بخوانيد. 3شيپورها را در روز عيد به صدا درآوريد در اول ماه و در ماه تمام. 4زيرا اين در اسرائيل رسم است و حكمی است از جانب خدای يعقوب. 5خداوند اين عيد را به هنگام بيرون آمدن بنی‌اسرائيل از مصر، مملكتی كه زبانش برای ما بيگانه بود، برای آنها تعيين كرد.

خداوند می‌فرمايد: 6«بار سنگين بردگی را از دوش تو برداشتم. دستهايت را از حمل سبدها رها ساختم. 7وقتی در زحمت بودی دعا كردی و من تو را رهانيدم. از ميان رعد و برق به تو پاسخ دادم و در كنار چشمه‌های ”مريبه“ ايمان تو را آزمايش كردم. 8ای قوم خاص من بشنو، به تو اخطار می‌كنم! ای اسرائيل، به من گوش بده! 9هرگز نبايد خدای ديگری را پرستش نمايی. 10من كه تو را از بردگی در مصر رهانيدم، خدای تو هستم. دهان خود را باز كن و من آن را از بركات خود پر خواهم ساخت.

11«اما بنی‌اسرائيل سخن مرا نشنيدند و مرا اطاعت نكردند. 12پس من هم ايشان را رها كردم تا به راه خود روند و مطابق ميل خود زندگی كنند. 13اما ای كاش به من گوش می‌دادند و مطابق دستورات من زندگی می‌كردند. 14آنگاه بی‌درنگ دشمنانشان را شكست می‌دادم و همهٔ مخالفانشان را مغلوب می‌ساختم؛ 15كسانی كه از من نفرت داشتند در حضور من به خاک می‌افتادند و گرفتار عذاب جاودانی می‌شدند؛ 16و من اسرائيل را با بهترين گندم و عسل می‌پروراندم.»

82

داور همهٔ دنيا

1خدا در دادگاه آسمانی ايستاده است تا قضات را به پای ميز محاكمه بكشاند. 2او به قضات اين جهان می‌گويد: «تا به كی با بی‌انصافی قضاوت خواهيد كرد؟ تا به كی از مجرمين جانبداری خواهيد نمود؟ 3از حقوق بيچارگان و يتيمان دفاع كنيد؛ به داد مظلومان و فقيران برسيد. 4ستمديدگان و درماندگان را از چنگ ظالمان برهانيد. 5اما شما به حماقت رفتار می‌نماييد و در جهل و تاريكی زندگی می‌كنيد، به همين جهت اساس اجتماع متزلزل است. 6من شما را ”خدايان“ خواندم و لقب ”فرزندان خدای متعال“ را به شما دادم. 7اما شما مانند هر انسان ديگر خواهيد مرد و همچون ساير رهبران خواهيد افتاد.»

8ای خدا، برخيز و بر جهان داوری كن! زيرا تو همهٔ قومها را به تصرف در خواهی آورد.

83

دعا برای شكست دشمنان اسرائيل

1ای خدا، ساكت منشين! هنگامی كه دعا می‌كنيم، خموش و آرام مباش! برخيز و ما را نجات ده! 2ببين چگونه دشمنانت شورش می‌كنند و آنانی كه از تو نفرت دارند به مخالفت و دشمنی برخاسته‌اند. 3آنها بر ضد قوم خاص تو نقشه‌های پليد می‌كشند و برای كسانی كه به تو پناه آورده‌اند، توطئه می‌چينند. 4می‌گويند: «بياييد قوم اسرائيل را نابود كنيم تا نامش برای هميشه محو شود.»

5همهٔ دشمنان با نقشهٔ نابودی ما موافقت نموده‌اند و بر ضد تو همدست شده‌اند: 6ادوميان، اسماعيليان، موآبيان، هاجريان، 7مردمان سرزمينهای جبال، عمون، عماليق، فلسطين و صور. 8آشور نيز با آنها متحد شده و از عمون و موآب كه از نسل لوط هستند حمايت می‌كند.

9خداوندا، همان بلايی را كه در درهٔ قيشون بر سر مديان و سيسرا و يابين آوردی، بر سر اين دشمنان نيز بياور. 10همانگونه كه مخالفان ما را در «عين دور» از بين بردی و جنازه‌هايشان در روی زمين ماند و كود زمين شد، اين دشمنان متحد را نيز نابود كن. 11فرماندهان اين دشمنان را به سرنوشت غراب و ذئب دچار ساز. همهٔ بزرگان آنان را مانند ذبح و صلمونع هلاک ساز 12همان كسانی كه قصد داشتند ملک خدا را تصاحب كنند.

13ای خدا، دشمنان ما را همچون كاه و غبار در برابر باد، پراكنده ساز. 14چنانكه آتش در جنگل و در كوهستان افروخته می‌شود و همه چيز را می‌سوزاند، 15همچنان، ای خدا، آنها را با تندباد غضب خود بران و با طوفان خشم خويش آنها را آشفته و پريشان كن. 16آنها را چنان مغبون كن كه به تو التماس كنند. 17آنها را در انجام نقشه‌هايشان با شكست مواجه ساز. بگذار در ننگ و رسوايی جان بسپارند 18و بدانند كه تنها تو خدای متعال هستی و در سراسر جهان حكومت می‌كنی.

84

اشتياق برای خانهٔ خدا

1ای خداوند قادر متعال، چه دلپذير است خانهٔ تو! 2دلم هوای صحنهای تو را كرده است! تمام وجودم مشتاق ملاقات توست، ای خدای زنده! 3ای خداوند قادر متعال كه پادشاه من هستی! در كنار قربانگاه‌های خانهٔ تو، حتی گنجشکها نيز برای خود خانه يافته‌اند و پرستوها آشيانه ساخته‌اند تا بچه‌های خود را در آن بگذارند. 4خوشا به حال آنانی كه در خانهٔ تو ساكنند و پيوسته تو را حمد می‌گويند! 5خوشا به حال كسانی كه از تو قوت می‌يابند و از صميم قلب تو را پيروی می‌كنند. 6وقتی آنان از بيابان خشک عبور كنند در آنجا چشمه‌ها بوجود خواهند آورد و باران رحمت و بركات بر آن زمين خواهد باريد. 7آنان از قدرت به قدرت منتقل خواهند شد و سرانجام بر كوه صهيون در حضور تو، ای خدا خواهند ايستاد.

8ای خداوند قادر متعال، دعای مرا اجابت فرما! ای خدای يعقوب، تقاضای مرا بشنو! 9ای خدايی كه سپر ما هستی، بر پادشاه برگزيدهٔ خود نظر لطف بيفكن.

10يک روز در صحنهای خانهٔ تو بودن بهتر است از هزار سال در هر جای ديگر در اين دنيا! نوكری در خانهٔ تو را بيشتر می‌پسندم تا اربابی در قصرهای شروران. 11زيرا تو ای خداوند، نور ما هستی! تو حافظ و نگهدارندهٔ ما هستی! تو به ما فيض و جلال خواهی داد و هيچ چيز نيكو را منع نخواهی كرد از آنانی كه به راستی عمل می‌كنند. 12ای خداوند قادر متعال، خوشا به حال كسی كه بر تو توكل دارد!

85

دعا برای موفقيت بنی‌اسرائيل

1ای خداوند، اين سرزمين مورد لطف تو واقع شده است. تو بنی‌اسرائيل را از اسارت باز آورده‌ای. 2خطای امت خود را بخشيده‌ای؛ تمام گناهان ايشان را آمرزيده‌ای؛ 3خشم تو ديگر بر آنها افروخته نمی‌شود. 4اكنون ای خدای نجات دهندهٔ، ما را به سوی خود بازگردان و ديگر بر ما خشم مگير. 5آيا تا به ابد بر ما خشمگين خواهی بود؟ آيا نسلهای آيندهٔ ما نيز مورد خشم تو قرار خواهند گرفت؟ 6آيا به ما حياتی تازه عطا نخواهی فرمود تا از حضور تو شادی كنيم؟ 7خداوندا، رحمت خود را بر ما ظاهر كن و ما را نجات ده!

8هر آنچه كه خداوند بفرمايد من با جان و دل اطاعت خواهم كرد، زيرا او به ما كه قوم خاص او هستيم، صلح و سلامتی خواهد بخشيد، چنانچه به راه احمقانه و گناه‌آلود خود باز نگرديم. 9به يقين، خداوند كسانی را كه او را احترام می‌كنند می‌رهاند؛ او شكوه و عظمت از دست رفتهٔ سرزمين ما را به ما باز خواهد گرداند.

10رحمت و راستی با هم ملاقات كرده‌اند؛ عدالت و صلح يكديگر را بوسيده‌اند! 11راستی از زمين می‌رويد و عدالت از آسمان به زمين نگاه می‌كند. 12خداوند به ما چيزهای نيكو خواهد بخشيد و سرزمين ما، محصول فراوان خواهد داد. 13عدالت پيشاپيش او حركت خواهد كرد و راه را برای او آماده خواهد ساخت.

86

دعا برای كمک

1ای خداوند، دعای مرا بشنو و آن را اجابت فرما، زيرا ضعيف و درمانده‌ام. 2جان مرا حفظ كن و مرا نجات ده زيرا من بندهٔ وفادار تو هستم و بر تو توكل دارم. 3بر من رحمت فرما، زيرا تمام روز به درگاه تو دعا می‌كنم. 4بندهٔ خود را شاد كن، زيرا تنها تو را می‌پرستم. 5تو برای آنانی كه تو را می‌خوانند نيكو و بخشنده و بسيار رحيم هستی.

6ای خداوند، دعای مرا اجابت فرما! به نالهٔ من توجه نما! 7به هنگام سختی تو را خواهم خواند، زيرا دعای مرا مستجاب خواهی فرمود.

8خداوندا، خدايی ديگر مانند تو وجود ندارد. كارهای تو بی‌نظير است. 9همهٔ قومهايی كه آفريده‌ای خواهند آمد و تو را پرستش نموده، نام تو را خواهند ستود. 10تو بزرگ و قادر هستی و معجزه می‌نمايی؛ تنها تو خدا هستی!

11خداوندا، راه خود را به من نشان ده تا وفادارانه در آن گام بردارم. مرا ياری ده تا بدون شک و دودلی تو را خدمت نمايم. 12با تمام وجودم تو را حمد و سپاس خواهم گفت و پيوسته عظمت نام تو را بيان خواهم نمود، 13زيرا رحمت تو در حق من بسيار عظيم است؛ تو مرا از خطر مرگ رهانيده‌ای!

14خدايا، افراد متكبر بر ضد من برخاسته‌اند و گروهی ظالم و ستمگر در فكر كشتن منند. آنها به تو توجهی ندارند. 15خداوندا، تو عادل، بخشنده، مهربان، صبور و رحيم هستی. 16روی خود را به سوی من برگردان و بر من رحمت فرما. بندهٔ خود را توانا ساز و او را نجات ده. 17لطف و مهربانی خود را به من نشان ده، مرا ياری فرما و دلداری ده، تا آنانی كه از من نفرت دارند اين را ببينند و شرمسار شوند.

87

تمجيد از اورشليم

1اورشليم بر کوههای مقدس بنا شده است. 2خداوند آن را بيش از ساير شهرهای اسرائيل دوست دارد. 3ای شهر خدا، به سخنانی كه خدا دربارهٔ تو گفته است گوش كن:

4«فلسطين و صور و حبشه به تو، ای اورشليم، تعلق دارند و مصر و بابل جزو ممالكی می‌باشند كه مرا می‌شناسند.»

5دربارهٔ اورشليم خواهند گفت كه تمام قومهای دنيا به آن تعلق دارند و اينكه خدای قادر متعال اورشليم را قوی خواهد ساخت. 6هنگامی كه خداوند اسامی قومها را ثبت نمايد، همهٔ آنها را به اورشليم نسبت خواهد داد. 7آن قومها سرودخوانان و رقص كنان خواهند گفت: «اورشليم سرچشمهٔ همهٔ بركات و خوشيهای ماست!»

88

فرياد كمک

1ای خداوند، ای خدای نجات من، شب و روز در حضور تو گريه و زاری كرده‌ام. 2دعای مرا بشنو و به ناله‌ام توجه فرما. 3زندگی من پر از رنج و مصيبت است؛ جانم به لب رسيده است! 4رمقی در من نمانده است؛ مانند مرده شده‌ام، 5مانند كشته‌ای كه به قبر سپرده شده، مانند مرده‌ای كه ديگر به ياد نخواهی آورد و لطف خود را شامل حالش نخواهی فرمود. 6تو مرا به اعماق تاريكی انداخته‌ای 7غضب تو بر من سنگينی می‌كند؛ طوفان خشم تو مرا در بر گرفته است. 8آشنايانم را از من دور كرده‌ای و آنها را از من بيزار ساخته‌ای. چنان گرفتار شده‌ام كه نمی‌توانم برای خلاصی خود چاره‌ای بينديشم. 9چشمانم از شدت گريه ضعيف شده‌اند. ای خداوند، هر روز از تو درخواست كمک نموده و دست نياز به سويت دراز می‌كنم تا بر من رحم كنی. 10وقتی بميرم، ديگر معجزات و كمک تو برايم چه فايده خواهد داشت؟ آنگاه ديگر چگونه می‌توانم تو را ستايش كنم؟ 11مگر آنانی كه در قبر هستند می‌توانند از رحمت و وفاداری تو سخن بگويند؟ 12آيا معجزهٔ تو در آن مكان تاريک ديده می‌شود؟ آيا می‌توان در عالم خاموشی از وفاداری و عدالت تو سخن گفت؟

13خداوندا، نزد تو فرياد برمی‌آورم و كمک می‌طلبم. هر روز صبح به پيشگاه تو دعا می‌كنم. 14چرا مرا ترک نموده و روی خود را از من برگردانيده‌ای؟ 15از اوان كودكی تاكنون، در رنج و خطر مرگ بوده‌ام و هميشه از دست تو تنبيه شده‌ام. 16خشم شديد تو مرا پريشان كرده و از ترس تو بيجان شده‌ام. 17خشم تو و ترس از تو تمام روز چون سيل از هر سو مرا احاطه می‌كند. 18دوستان و عزيزانم را از من دور كرده‌ای؛ تاريكی تنها مونس من است.

89

سراییدن رحمتهای خداوند

1ای خداوند، رحمت تو را همواره خواهم ستود و با زبان خود پيوسته از وفاداری تو سخن خواهم گفت، 2زيرا رحمت تو هميشگی است و وفاداری تو چون آسمانها پايدار است. 3‏-4تو با خادم برگزيده‌ات داوود عهد بسته‌ای و وعده كرده‌ای كه تخت سلطنت او را تا ابد، نسل اندر نسل، پايدار خواهی داشت.

5ای خداوند، آسمانها از كارهای شگفت‌انگيز تو تعريف می‌كنند و امانت و وفاداری تو را می‌ستايند. 6در آسمانها كيست كه با تو برابری كند؟ در ميان موجودات آسمانی چه كسی را می‌توان به تو تشبيه كرد؟ 7تو در ميان مقدسين مورد ستايش هستی؛ آنان با ترس و احترام گرداگرد تو ايستاده‌اند.

8ای خداوند قادر متعال، كيست مانند تو؟ تو در قدرت و امانت بی‌نظيری! 9بر امواج درياها مسلط هستی و طغيان آنها را آرام می‌گردانی. 10تو مصر را در هم كوبيدی و با دست توانای خود دشمنانت را تار و مار ساختی. 11آسمانها و زمين و هر آنچه در آنهاست از آن تو می‌باشند؛ زيرا تو آنها را آفريده‌ای. 12شمال و جنوب را تو بوجود آورده‌ای. كوههای تابور و حرمون، مظهر قدرت تو می‌باشند. 13دست تو بسيار تواناست. تو خدای متعال هستی. 14فرمانروايی تو بر اساس عدل و انصاف است. در تمام كارهايت رحمت و راستی مشاهده می‌شود.

15خوشا به حال مردمی كه می‌دانند چگونه تو را تحسين و تمجيد كنند، زيرا آنها در نور حضورت راه خواهند رفت. 16آنها تمام روز به نام تو شادی می‌كنند و به سبب عدالت تو سربلند می‌باشند. 17تو به ما قدرت می‌بخشی و به لطف خويش ما را پيروز و سرافراز می‌گردانی. 18ای خداوند، تو از ما حمايت كردی؛ ای خدای مقدس اسرائيل، تو به ما پادشاه بخشيدی.

وعدهٔ خدا به داوود

19‏-20خداوندا، در عالم رويا با نبی خود سخن گفتی و فرمودی: «در ميان اسرائيل جوانی را برگزيده‌ام و او را سرافراز نموده‌ام تا پادشاه شود؛ او بندهٔ من داوود است! 21او را پايدار و توانا خواهم ساخت. 22دشمنانش بر او چيره نخواهند شد و گزندی از مخالفانش به او نخواهد رسيد. 23در برابر چشمان وی بدخواهانش را از بين خواهم برد و آنانی را كه از او نفرت داشته باشند هلاک خواهم نمود. 24پيوسته از وفاداری و رحمت من برخوردار خواهد بود و من او را پيروز و سرافراز خواهم ساخت. 25قلمرو فرمانروايی او را از دريای بزرگ تا رود فرات وسعت خواهم بخشيد. 26او مرا پدر خود و خدا و صخرهٔ نجات خويش خواهد خواند. 27من نيز با او چون نخست‌زادهٔ خويش رفتار خواهم كرد و او را برتر از تمام پادشاهان جهان خواهم ساخت. 28رحمت خود را هرگز از او دريغ نخواهم داشت، زيرا عهد من با او عهدی دائمی می‌باشد. 29نسل او را تا ابد باقی خواهم گذاشت و سلطنت او جاودانی خواهد بود.

30‏-32«اما اگر فرزندانش از دستورات من سرپيچی كنند و احكام مرا بشكنند، آنگاه ايشان را تنبيه خواهم نمود. 33با اين حال آنها را از رحمت خود محروم نخواهم كرد و نسبت به قولی كه داده‌ام، وفادار خواهم ماند. 34آری، عهد خود را نخواهم شكست و آنچه را كه گفته‌ام تغيير نخواهم داد. 35‏-36يک بار به داوود به نام مقدس خود وعده دادم و هرگز آن را باطل نخواهم كرد كه نسل او تا ابد باقی خواهد ماند و سلطنت وی تا زمانی كه خورشيد بدرخشد دوام خواهد داشت 37و مانند ماه كه شاهد باوفايی در آسمان است، پايدار خواهد بود.»

سوگواری برای شكست پادشاه

38اما ای خداوند، تو بر پادشاه برگزيدهٔ خود غضبناكی و او را ترک كرده‌ای. 39آيا عهد خود را با بندهٔ خويش باطل نموده‌ای؟ تو تاج او را بر زمين انداخته‌ای و آن را بی‌حرمت ساخته‌ای! 40حصار شهر او را شكسته‌ای و قلعه‌هايش را خراب كرده‌ای. 41هر كه از راه می‌رسد اموال او را غارت می‌كند. او نزد همسايگان خود رسوا شده است. 42دشمنانش را بر او پيروز ساخته‌ای. 43شمشير او را كند كرده‌ای. در جنگ او را كمک نكرده‌ای. 44تخت سلطنتش را واژگون ساخته، به شكوه و عظمتش خاتمه داده‌ای. 45پيری زودرس به سراغش فرستاده‌ای و نزد همه رسوايش كرده‌ای.

دعای رستگاری

46ای خداوند، تا به كی روی خود را پنهان می‌كنی؟ آيا تا ابد غضب تو چون آتش افروخته خواهد بود؟ 47به ياد آور كه عمر انسان چقدر كوتاه است. تو همهٔ انسانها را فناپذير آفريده‌ای. 48كيست كه بتواند نميرد و تا ابد زنده بماند؟

49ای خداوند، كجاست رحمتهای گذشتهٔ تو؟ كجاست وعدهٔ رحمت تو كه در نهايت وفاداری به داوود دادی؟ 50ببين مردم چگونه مرا ملامت می‌كنند. بار ملامتهای ايشان را بر دوش می‌كشم. 51دشمنانت پادشاه برگزيده‌ات را ريشخند می‌كنند و هر جا پای می‌نهد او را ملامت می‌نمايند.

52شكر و سپاس بر نام خداوند تا ابد! آمين! آمين!

90

كتاب چهارم

(مزامير 90‏—106)

دعای موسی، مرد خدا

1ای خداوند، تو هميشه پناهگاه ما بوده‌ای.

2قبل از آنكه دنيا را بيافرينی و كوهها را بوجود آوری، تو بوده‌ای. تو را ابتدا و انتهايی نيست.

3انسان را به خاک برمی‌گردانی و می‌گويی: «ای خاكيان، به خاک تبديل شويد!»

4هزار سال در نظر تو چون يک روز، بلكه چون يک ساعت است.

5‏-6تو انسان را چون سيلاب از جای بر می‌كنی و می‌بری. زندگی او خوابی بيش نيست. او مانند گياهی است كه صبح می‌رويد و می‌شكفد ولی عصر پژمرده و خشک می‌شود.

7بر اثر غضب تو ما رو به نابودی می‌رويم و خشم تو ما را پريشان و بی‌قرار ساخته است. 8گناهان ما را در برابر چشمان خود گذاشته‌ای و هيچ خطای ما از ديد تو پنهان نيست.

9روزهای زندگی ما بر اثر خشم تو كوتاه شده است و عمر خود را مثل يک خواب می‌گذرانيم. 10عمر ما هفتاد سال است و اگر قوی باشيم، شايد به هشتاد سال برسد. ولی در طول اين مدت چيزی جز درد و رنج نصيب ما نمی‌شود. هر آن ممكن است عمرمان بسرايد و به عالم ديگر پرواز كنيم.

11خداوندا، كيست كه بداند شدت خشم تو چقدر است؟ كدام يک از ما چنانكه بايد و شايد از تو می‌ترسد؟ 12به ما ياد بده كه بدانيم عمر ما چه زودگذر است تا در اين عمر كوتاه با خردمندی زندگی كنيم.

13ای خداوند، تا به كی بر ما خشمگين خواهی بود. از خشم خود برگرد و بر بندگان خود رحم كن. 14صبحگاهان ما را از رحمت خود بهره‌مند گردان تا در تمام عمر خود شادمان باشيم. 15به اندازهٔ سالهايی كه ما را ذليل و خوار ساخته‌ای، ما را شاد و سرافراز گردان. 16بگذار ما بندگانت بار ديگر اعمال شگفت‌انگيز تو را مشاهده كنيم. عظمت خود را بر فرزندانمان نمايان ساز. 17خداوندا، ما را مورد لطف خود قرار بده و در تمام كارهايمان ما را بركت عطا فرما، بلی، در تمام كارهايمان ما را بركت عطا فرما!

91

خداوند حافظ ماست

1آنكه به خدای قادر مطلق پناه می‌برد، زير سايهٔ او در امان خواهد بود. 2او به خداوند خواهد گفت «تو پناهگاه و خدای من هستی. من بر تو توكل دارم.»

3خداوند، تو را از هر دام خطرناک و بيماری كشنده خواهد رهانيد. 4او تو را در زير بالهای خود خواهد گرفت و از تو مراقبت خواهد كرد. وعده‌های امين او برای تو چون سلاح و سپر می‌باشد. 5‏-6از بلاهای شب نخواهی ترسيد و از حملات ناگهانی روز بيم نخواهی داشت. وبايی كه در تاريكی می‌خزد تو را نخواهد ترساند و طاعونی كه در روشنايی كشتار می‌كند تو را نخواهد هراساند. 7اگر هزار نفر در كنار تو بيفتند و ده هزار نفر در اطراف تو جان بسپارند، به تو آسيبی نخواهد رسيد. 8تنها با چشمان خود، خواهی نگريست و مجازات گناهكاران را خواهی ديد. 9‏-10هيچ بدی دامنگير تو نخواهد شد و بلايی بر خانهٔ تو سايه نخواهد افكند، زيرا تو به خداوند پناه برده‌ای و زير سايهٔ خدای قادر متعال به سر می‌بری. 11او به فرشتگان خود دستور می‌دهد تا به هر راهی كه بروی، از تو حمايت و محافظت كنند. 12آنها تو را روی دست خود خواهند گرفت تا پايت به سنگ نخورد. 13شير درنده و مار سمی را زير پا له خواهی كرد و آسيبی به تو نخواهد رسيد!

14خداوند می‌فرمايد: «آنانی را كه مرا دوست دارند، نجات خواهم داد و كسانی را كه مرا می‌شناسند، محافظت خواهم كرد. 15وقتی دعا كنند، دعايشان را مستجاب خواهم ساخت و چون در زحمت بيفتند، به كمک ايشان خواهم شتافت؛ آنها را خواهم رهانيد و سرافراز خواهم ساخت. 16به آنها عمر دراز خواهم بخشيد و نجاتشان خواهم داد.»

92

سرود شكرگزاری

(سرود برای روز سَبَت.)

1چه نيكوست خداوند را سپاس گفتن و نام خدای قادر متعال را با سرود ستايش كردن!

2هر صبح، از خداوند به خاطر رحمتش تشكر كنيد و هر شب، امانت او را به ياد آوريد. 3او را با صدای رباب ده تار و به نغمهٔ بربط بپرستيد.

4ای خداوند، تو با كارهای خود، مرا شاد كرده‌ای؛ به سبب آنچه كه برايم انجام داده‌ای، نغمه‌های شاد می‌خوانم.

5خداوندا، اعمال تو بسيار با عظمت و شگفت‌انگيزند. افكار تو بی‌نهايت عميق‌اند. 6شخص نادان درک نمی‌كند و آدم احمق اين را نمی‌فهمد كه 7هر چند گناهكاران مثل علف هرز می‌رويند و همهٔ بدكاران كامياب هستند، ولی سرانجام، برای هميشه نابود خواهند شد. 8اما تو ای خداوند، تا ابد باقی و از همه برتر هستی! 9همه دشمنانت نابود خواهند شد و تمام بدكاران، از پای در خواهند آمد.

10تو مرا همچون گاو وحشی نيرومند ساخته‌ای و با روغن خوشبوی تازه مرا معطر كرده‌ای. 11نابودی دشمنانم را با چشمانم ديده‌ام و خبر سقوط گناهكاران را با گوشهای خود شنيده‌ام.

12خداشناسان، همچون درخت خرما ثمر می‌دهند و مانند درخت سرو لبنان، رشد می‌كنند. 13آنان همچون درختانی هستند كه در خانهٔ خداوند نشانده شده‌اند و شكوفه می‌دهند. 14حتی در ايام پيری نيز، قوی و پرنشاط خواهند بود و ثمر خواهند داد، 15و اعلام خواهند كرد: «خدا عادل است؛ او تكيه‌گاه من است و در او هيچ بدی وجود ندارد.»

93

سلطنت خداوند

1خداوند سلطنت می‌كند! او خود را به جلال و قدرت و عظمت آراسته است. زمين برجای خود محكم شده و متزلزل نخواهد شد.

2ای خداوند، تخت فرمانروايی تو از قديم برقرار بوده است. تو از ازل بوده‌ای.

3خداوندا، سيلابها طغيان نموده و می‌خروشند. 4اما تو كه در آسمانها سلطنت می‌كنی، قویتر از تمام سيلهای خروشان و امواج شكننده درياها هستی!

5ای خداوند، تمام وعده‌های تو راست است. خانهٔ تو برای هميشه با قدوسيت آراسته شده است.

94

خدا، داور همه

1ای خداوند، ای خدای انتقام گيرنده، قدرتت را نشان بده. 2ای داور جهان، برخيز و متكبران را به سزای اعمالشان برسان. 3گناهكاران تا به كی پيروز و سرافراز خواهند بود؟ 4همهٔ بدكاران، گستاخ و ستمگر هستند و حرفهای ناروا می‌زنند. 5قوم تو را از بين می‌برند و بر بندگانت ظلم می‌كنند. 6بيوه‌زنان و غريبان و يتيمان را می‌كشند. 7اين ستمكاران می‌گويند: «خداوند ما را نمی‌بيند و متوجهٔ كارهای ما نمی‌شود.»

8ای قوم من، چرا اينقدر نادان هستيد؟ كی به سر عقل خواهيد آمد؟ 9آيا خدا كه به ما گوش داده است، خودش نمی‌شنود؟ او كه به ما چشم داده است، آيا نمی‌بيند؟ 10او كه همهٔ قومها را مجازات می‌كند، آيا شما را مجازات نخواهد كرد؟ او كه همه چيز را به انسان می‌آموزد، آيا نمی‌داند كه شما چه می‌كنيد؟ 11خداوند از فكر انسان آگاه است و می‌داند كه فكر او پوچ و بيهوده است.

12خوشا به حال كسی كه تو، ای خداوند، او را تأديب می‌كنی و قوانين خود را به او می‌آموزی. 13چنين شخصی، در روزهايی كه تو گناهكاران را گرفتار می‌سازی و نابود می‌كنی، آسوده‌خاطر و در امان خواهد بود. 14خداوند قوم برگزيدهٔ خود را ترک نخواهد كرد و ايشان را از ياد نخواهد برد. 15بار ديگر داوری از روی عدل و انصاف اجرا خواهد شد و همهٔ درستكاران از آن پشتيبانی خواهند كرد.

16كيست كه به طرفداری از من برخيزد و در مقابل گناهكاران ايستادگی كند؟ چه كسی حاضر است با من عليه بدكاران بجنگد؟ 17اگر خداوند مددكار من نمی‌بود بزودی از بين می‌رفتم. 18وقتی فرياد زدم كه پاهايم می‌لغزند! تو، ای خداوند رحيم، به فريادم رسيدی و نگذاشتی بيفتم.

19هنگامی كه فكرم ناراحت و دلم بی‌قرار است، ای خداوند، تو مرا دلداری می‌دهی و به من آسودگی خاطر می‌بخشی.

20آيا حكمرانان شرور از حمايت تو برخوردار خواهند بود كه به نام قانون هر نوع ظلمی را مرتكب می‌شوند؟ 21آنها عليه درستكاران توطئه می‌چينند و بی‌گناهان را به مرگ محكوم می‌كنند. 22اما خداوند صخره و پناهگاه من است و مرا از هر گزندی حفظ می‌كند.

23خداوند، شروران و بدكاران را به سزای اعمالشان خواهد رسانيد و آنها را از بين خواهد برد. آری، خداوند، خدای ما، ايشان را نابود خواهد كرد.

95

سرود پرستش

1بياييد خداوند را ستايش كنيم و در وصف «صخرهٔ» نجات خود، با شادی سرود بخوانيم! 2با شكرگزاری به حضور او بياييم و با سرودهای شاد او را بپرستيم! 3زيرا خداوند، خدای عظيمی است؛ او پادشاهی است كه بر همهٔ خدايان فرمان می‌راند. 4اعماق زمين در دست خداوند است و بلندی و عظمت کوهها از آن او می‌باشد. 5آبها و خشكی‌ها را خدا بوجود آورده و آنها به او تعلق دارند.

6بياييد در برابر خدا، سر فرود آوريم و او را عبادت كنيم. بياييد در حضور آفرينندهٔ خود زانو بزنيم. 7ما قوم او هستيم و او خدای ما، ما گلهٔ او هستيم و او شبان ما. ای كاش امروز صدای خداوند را بشنويد كه می‌فرمايد: 8«سختدل و نامطيع نباشيد چنانكه اجداد شما در صحرای مريبا و مسا نامطيع شدند.95‏:8 نگاه کنيد به خروج 17‏:1‏-7‏.‏9در آنجا، اجداد شما، هر چند بارها معجزات و اعمال شگفت‌انگيز مرا ديدند، اما باز به من شک كردند. 10مدت چهل سال، از آنها محزون و بيزار بودم، زيرا دل و فكرشان از من دور بود و نمی‌خواستند دستوراتم را اطاعت نمايند 11تا اينكه خشمگين شده، قسم خوردم كه نگذارم وارد سرزمينی شوند كه وعده داده بودم در آن آرام و قرار بگيرند.»

96

خداوند سلطنت می‌كند

1سرودی تازه در وصف خداوند بخوانيد. ای همهٔ مردم دنيا در وصف خداوند سرود بخوانيد. 2برای خداوند سرود بخوانيد و نام او را حمد گوييد. هر روز به مردم بشارت دهيد كه خداوند نجات می‌بخشد. 3در ميان قومها عظمت او را ذكر نماييد و كارهای شگفت‌انگيز او را برای همه تعريف كنيد.

4خداوند بزرگ است و سزاوار ستايش! او برتر از همهٔ خدايان است. 5زيرا خدايان قومهای ديگر بتها می‌باشند اما خداوند ما، آفرينندهٔ آسمانهاست. 6حضور خداوند پرشكوه و پرعظمت است و خانهٔ او به قوت و جلال آراسته است.

7ای قومهای روی زمين، خداوند را ستايش كنيد؛ عظمت و توانايی خداوند را ستايش كنيد. 8نام پرشكوه خداوند را ستايش كنيد و با هدايای خود به خانهٔ او بياييد. 9خداوند را در لباس تقوی و پرهیزگاری بپرستيد. ای همه مردم روی زمين، از حضور وی بلرزيد. 10به همهٔ قومها گوييد «خداوند سلطنت می‌كند!» جهان پايدار است و تكان نخواهد خورد. خداوند قومها را با انصاف داوری خواهد كرد. 11آسمان و زمين شادی كنند و دريا و موجودات آن به جوش و خروش آيند. 12مزرعه‌ها و هر آنچه كه در آنهاست شادمان شوند و درختان جنگل شادی كنند. 13زيرا خداوند برای داوری جهان می‌آيد. او همهٔ قومها را با عدل و انصاف داوری خواهد كرد.

97

شكوه خداوند

1خداوند سلطنت می‌كند، پس ای ساكنان زمين شادی كنيد و ای جزيره‌های دور دست خوشحال باشيد.

2ابرها و تاريكی، اطراف خداوند را گرفته‌اند. سلطنتش بر عدل و انصاف استوار است. 3آتش، پيشاپيش خداوند می‌رود و دشمنان او را می‌سوزاند. 4برق‌هايش دنيا را روشن می‌سازد. زمين اين را می‌بيند و می‌لرزد. 5کوهها از هيبت حضور خداوند تمام جهان، مانند موم ذوب می‌شوند. 6آسمانها عدالت او را بيان می‌كنند و همهٔ قومها شكوه و جلال وی را می‌بينند.

7همهٔ بت‌پرستان كه به بتهای خود فخر می‌كنند، شرمسار خواهند شد. ای همهٔ خدايان، در مقابل خداوند به زانو بيفتيد و او را بپرستيد! 8‏-9ای خداوند، شهر اورشليم و همهٔ مردم يهودا به سبب سلطنت عادلانهٔ تو خوشحال هستند. زيرا تو بر تمام دنيا با عدل و انصاف حكمرانی می‌كنی و از همهٔ خدايان برتر هستی.

10خداوند آنانی را كه از بدی متنفرند دوست دارد. او عزيزان خود را حفظ می‌كند و ايشان را از دست بدكاران می‌رهاند. 11نور بر نيكان می‌تابد و شادی بر پاكدلان. 12ای درستكاران به سبب آنچه كه خداوند انجام داده است شادی كنيد. آری، كارهای خدای مقدس را به ياد آريد و او را سپاس گوييد.

98

فرمانروای جهان

1سرودی تازه در وصف خداوند بسراييد؛ زيرا كارهای شگفت‌انگيز كرده و دست توانا و بازوی مقدسش او را پيروز ساخته است. 2خداوند پيروزی خود را اعلام نموده و قدرت نجاتبخش خويش را بر قومها آشكار ساخته است. 3او به قوم اسرائيل وعده داد كه بر ايشان رحمت فرمايد، و به وعده‌اش وفا نمود. همهٔ مردم دنيا پيروزی رهايی‌بخش خدای ما را ديده‌اند.

4ای ساكنان زمين، با شادی خداوند را بستاييد؛ با صدای بلند سرود بخوانيد و او را بپرستيد. 5‏-6با نغمهٔ بربط و كرنا و سرنا، خداوند را ستايش كنيد؛ در حضور خداوند بانگ شادی برآوريد.

7دريا و هر آنچه كه در آن است، به جوش و خروش آيد. زمين و ساكنانش سرود بخوانند. 8‏-9نهرها دست بزنند و کوهها در حضور خداوند شادی كنند؛ زيرا خداوند برای داوری جهان می‌آيد. او قومهای جهان را با عدل و انصاف داوری خواهد كرد.

99

خدای مقدس

1ای قومها بترسيد، زيرا خداوند سلطنت می‌كند! ای تمام زمين بلرزيد، زيرا خداوند بر تخت خود كه بر بالای سر فرشتگان قرار دارد نشسته است!

2خداوند در اورشليم جلوس فرموده و بر تمام قومها مسلط است. 3همهٔ مردم نام بزرگ او را گرامی بدارند، زيرا او مقدس است.

4ای خدا، ای «پادشاه» مقدر (توانا)، تو انصاف را دوست داری. تو در اسرائيل عدالت و برابری را بنياد نهاده‌ای.

5خداوند، خدای ما را ستايش كنيد و در پيشگاه او به خاک بيفتيد زيرا او مقدس است.

6وقتی موسی و هارون و سموئيل، مردان خدا، از خداوند كمک خواستند، او درخواست ايشان را مستجاب فرمود. 7او از ميان ستون ابر با آنان سخن گفت و آنان احكام و دستورات او را اطاعت كردند.

8ای خداوند، خدای ما، تو دعای قوم خود را مستجاب نمودی و به آنها نشان دادی كه خدايی بخشنده هستی؛ اما در عين حال آنها را به خاطر گناهانشان تنبيه نمودی.

9خداوند، خدای ما را حمد گوييد و او را نزد كوه مقدسش در اورشليم عبادت كنيد، زيرا او مقدس است.

100

سرود شكرگزاری

1ای ساكنان روی زمين، در حضور خداوند فرياد شادمانی سر دهيد! 2خداوند را با شادی عبادت كنيد و سرودخوانان به حضور او بياييد.

3بدانيد كه او خداست. او خالق ماست و ما قوم او هستيم و گوسفندان چراگاه او.

4با شكرگزاری از دروازه‌های خانه او داخل شويد؛ سرودخوانان به صحنهای او بياييد. او را پرستش كنيد و نام مقدسش را گرامی بداريد.

5خداوند نيكوست و رحمت و امانتش را انتهايی نيست.

101

دعای پادشاه

1ای خداوند، رحمت و انصاف تو را می‌ستايم و با سرود تو را می‌پرستم. 2من راه درست و بی‌عيب را در پيش خواهم گرفت و با خردمندی رفتار خواهم نمود. ای خداوند، با حضور خود، مرا در اين راه ياری فرما.

در خانه خود، زندگی پاكی خواهم داشت. 3هر چيز بد و ناپسند را از پيش چشم خود دور خواهم نمود. كردار افراد نادرست را دوست نخواهم داشت و در كارهايشان سهيم نخواهم شد. 4نادرستی را از خود دور خواهم ساخت و با گناهكاران معاشرت نخواهم كرد. 5كسی را كه از ديگران بدگويی كند ساكت خواهم كرد؛ شخص مغرور و خودخواه را متحمل نخواهم شد. 6من در پی اشخاص امين و خداشناس هستم تا آنها را به كاخ خود بياورم. كسی كه درستكار باشد، او را به كار خواهم گماشت.

7حيله‌گر به كاخ من راه نخواهد يافت و دروغگو نزد من نخواهد ماند. 8هر روز عده‌ای از بدكاران را نابود خواهم كرد تا شهر خدا را از وجود همهٔ آنها پاک سازم.

102

رحمت خداوند

1ای خداوند، دعای مرا بشنو و به فريادم گوش فرا ده! 2وقتی كه در زحمت هستم، روی خود را از من برنگردان! به من توجه فرما، و هرگاه دعا كنم بی‌درنگ مرا اجابت فرما!

3عمرم چون دود به سرعت ناپديد می‌شود و استخوانهايم همچون چوب خشک می‌سوزد. 4دل من مانند گياهی است كه كوبيده و خشک شده باشد. غذا خوردن را از ياد برده‌ام. 5با صدای بلند می‌نالم؛ جز پوست و استخوان چيزی در بدنم نمانده است. 6همچون پرنده‌ای وحشی، آوارهٔ صحرا شده‌ام و چون جغد خرابه‌نشين، بی‌خانمان گشته‌ام. 7مانند گنجشكی بر پشت بام، تنها مانده‌ام؛ خواب به چشمانم نمی‌رود. 8هر روز دشمنانم مرا تحقير می‌كنند و مخالفانم مرا لعنت می‌نمايند.

9‏-10به سبب خشم و غضب تو ای خداوند، غذای من خاكستر است و نوشيدنی‌ام با اشكهايم آميخته است. زيرا تو مرا برداشتی و به كنار انداختی. 11عمرم چون سايه‌های عصر، زودگذر است؛ همچون علف خشک پژمرده شده‌ام.

12اما تو ای خداوند، تا ابد پادشاه هستی؛ ذكر تو در تمام نسلها باقی خواهد ماند. 13تو برخاسته، بر اورشليم ترحم خواهی فرمود؛ اكنون زمان آن رسيده است كه بر اورشليم رحمت فرمايی. 14بندگان تو سنگها و خاک اورشليم را دوست دارند!

15قومها از نام خداوند خواهند ترسيد و همه پادشاهان جهان از قدرت و عظمت او هراسان خواهند شد. 16او شهر اورشليم را دوباره بنا خواهد كرد و با جلال و شكوه فراوان ظاهر خواهد شد. 17به دعای قوم درمانده خود توجه نموده، ايشان را اجابت خواهد نمود. 18آنچه كه خداوند انجام می‌دهد برای نسل آينده نوشته خواهد شد تا ايشان نيز او را ستايش كنند:

19‏-20«خداوند از مكان مقدس خود در آسمان، به زمين نظر انداخت تا ناله اسيران را بشنود و آنها را كه به مرگ محكوم شده بودند، آزاد سازد.» 21‏-22بنابراين وقتی قومها در اورشليم گرد هم بيايند تا خدا را در خانهٔ او پرستش كنند، نام خداوند در اورشليم ستوده و سراييده خواهد شد.

23خداوند در جوانی‌ام توان مرا از من گرفته و عمرم را كوتاه ساخته است. 24ای خدای من، نگذار در جوانی بميرم! تو تا ابد زنده هستی! 25در ازل، تو بنياد زمين را نهادی و آسمانها عمل دست تو می‌باشند. 26آنها فانی می‌شوند، اما تو باقی هستی. همهٔ آنها چون جامه، پوسيده خواهند شد؛ و همچون ردا، آنها را عوض خواهی نمود و از بين خواهند رفت. 27اما تو جاودانی هستی و برای تو هرگز پايانی وجود ندارد.

28فرزندان بندگانت، هميشه در امان خواهند بود و نسل آنها از حمايت تو برخوردار خواهند شد.

103

محبت خداوند

1ای جان من، خداوند را ستايش كن! ای تمام وجود من، نام مقدس او را ستايش كن! 2ای جان من، خداوند را ستايش كن و تمام مهربانيهای او را فراموش مكن! 3او تمام گناهانم را می‌آمرزد و همهٔ مرضهايم را شفا می‌بخشد. 4جان مرا از مرگ می‌رهاند و با محبت و رحمت خود مرا بركت می‌دهد! 5جان مرا با نعمتهای خوب سير می‌كند تا همچون عقاب، جوان و قوی بمانم.

6خداوند عدالت را اجرا می‌كند و حق مظلومان را به آنها می‌دهد. 7او روشهای خود را بر موسی آشكار نمود و اعمال شگفت‌انگيز خود را به بنی‌اسرائيل نشان داد.

8خداوند بخشنده و مهربان است؛ او دير غضب و پر محبت می‌باشد. 9خداوند هميشه توبيخ و تنبيه نمی‌كند و تا ابد خشمگين نمی‌ماند. 10او با ما مطابق گناهانمان عمل ننموده و آنچنان كه سزاوار بوده‌ايم، ما را به سزای اعمالمان نرسانده است. 11زيرا به اندازه‌ای كه آسمان از زمين بلندتر است، به همان اندازه رحمت خداوند بر كسانی كه او را گرامی می‌دارند عظيم می‌باشد! 12به اندازه‌ای كه مشرق از مغرب دور است به همان اندازه خداوند گناهان ما را از ما دور كرده است! 13همانطوری كه يک پدر فرزندانش را دوست دارد، همچنان خداوند نيز كسانی را كه او را گرامی می‌دارند دوست دارد.

14خداوند از سرشت و فطرت ما آگاه است و می‌داند كه خاک هستيم.

15عمر انسان مانند علف و همچون گل صحرا می‌باشد، 16كه روزی باد بر آن می‌وزد و از بين می‌رود و ديگر در آن مكانی كه بوده، هرگز ديده نمی‌شود. 17‏-18اما رحمت خداوند بر كسانی كه او را گرامی می‌دارند، هميشگی است و او عدالت را در حق فرزندان آنانی كه عهد و احكام او را حفظ می‌كنند، بجا می‌آورد.

19خداوند تخت فرمانروايی خود را در آسمانها قرار داده است و از آنجا بر همهٔ موجودات حكمرانی می‌كند. 20ای همهٔ فرشتگان توانا كه گوش به فرمان خداوند هستيد تا دستوراتش را اجرا نماييد، او را ستايش كنيد! 21ای همه نيروهای آسمانی، ای خدمتگزاران خداوند، او را سپاس گوييد!

22ای همه مخلوقات خداوند، در هر جايی كه هستيد، او را بستاييد!

ای جان من، خداوند را ستايش كن!

104

در ستايش آفريدگار

1‏-2ای جان من، خداوند را ستايش كن!

ای خداوند، ای خدای من، تو چه پرشكوه هستی! تو خود را با عزت و جلال آراسته و خويشتن را با نور پوشانيده‌ای. آسمان را مثل خيمه گسترانيده‌ای 3و خانهٔ خود را بر آبهای آن بنا كرده‌ای. ابرها را عرابه خود نموده‌ای و بر بالهای باد می‌رانی. 4بادها فرمانبران تو هستند و شعله‌های آتش خدمتگزاران تو.

5ای خداوند، تو زمين را بر اساسش استوار كردی تا هرگز از مسيرش منحرف نشود. 6درياها همچون ردايی آن را در برگرفت و آب درياها کوهها را پوشاند. 7اما آبها از هيبت صدای تو گريختند و پراكنده شدند. 8به فراز کوهها برآمدند و به دشتها سرازير شده، به مكانی كه برای آنها ساخته بودی، جاری شدند. 9برای درياها حدی تعيين نموده‌ای تا از آنها نگذرند و زمين را دوباره نپوشانند.

10در دره‌ها، چشمه‌ها بوجود آورده‌ای تا آب آنها در كوهپايه‌ها جاری شود. 11تمام حيوانات صحرا از اين چشمه‌ها آب می‌نوشند و گورخرها تشنگی خود را برطرف می‌سازند. 12پرندگان بر شاخه‌های درختان لانه می‌سازند و آواز می‌خوانند. 13از آسمان بر کوهها باران می‌بارانی و زمين از نعمتهای گوناگون تو پر می‌شود. 14‏-15نباتات را برای خوراک حيوانات، و درختان ميوه‌دار و سبزيجات و غلات را برای استفاده انسان، از زمين می‌رويانی تا انسان بتواند شراب و روغن و نان برای خود تهيه كند و شاد و نيرومند باشد.

16درختان سرو لبنان كه تو ای خداوند، آنها را كاشته‌ای سبز و خرمند. 17مرغان هوا در درختان سرو لانه می‌سازند و لک‌لک‌ها بر شاخه‌های درختان صنوبر. 18کوههای بلند، چراگاه بزهای كوهی است و صخره‌ها، پناهگاه خرگوشان.

19ماه را برای تعيين ماههای سال آفريدی و آفتاب را برای تعيين روزها. 20به فرمان تو شب می‌شود. در تاريكی شب همهٔ حيوانات وحشی از لانه‌های خود بيرون می‌آيند. 21شيربچگان برای شكار غرش می‌كنند و روزی خود را از خدا می‌خواهند. 22هنگامی كه آفتاب طلوع می‌كند، آنها به لانه‌های خود برمی‌گردند و می‌خوابند. 23آنگاه انسانها برای كسب معاش، از خانه بيرون می‌روند و تا شامگاه كار می‌كنند.

24خداوندا، كارهای دست تو چه بسيارند. همه آنها را از روی حكمت انجام داده‌ای. زمين از مخلوقات تو پر است. 25در درياهای بزرگی كه آفريده‌ای جانوران بزرگ و كوچک به فراوانی يافت می‌شوند. 26نهنگان در درياها بازی می‌كنند و كشتی‌ها بر سطح آنها روانند.

27تمام مخلوقات تو منتظرند تا تو روزی‌شان را به آنها بدهی. 28تو روزی آنها را می‌رسانی و آنها را سير می‌كنی. 29هنگامی كه روی خود را از آنها برمی‌گردانی مضطرب می‌شوند؛ و وقتی جان آنها را می‌گيری، می‌ميرند و به خاكی كه از آن ساخته شده‌اند، برمی‌گردند. 30اما زمانی كه به مخلوقات جان می‌بخشی، زنده می‌شوند و به زمين طراوت می‌بخشند.

31شكوه و عظمت خداوند جاودانی است و او از آنچه آفريده است خشنود می‌باشد. 32خداوند به زمين نگاه می‌كند و زمين می‌لرزد؛ کوهها را لمس می‌نمايد و دود از آنها بلند می‌شود.

33تا زنده‌ام، خداوند را با سرود پرستش خواهم كرد و تا وجود دارم او را ستايش خواهم نمود. 34باشد كه او از سرود من خشنود شود، زيرا او سرچشمه همهٔ خوشیهای من است. 35باشد كه همهٔ گناهكاران نابود شوند و بدكاران ديگر وجود نداشته باشند.

ای جان من، خداوند را ستايش كن! سپاس بر خداوند باد!

105

خداوند و قوم او

1خداوند را به سبب كارهای شگفت‌انگيزش سپاس گوييد. كارهای او را برای ساير قومها تعريف كنيد. 2او را بستاييد و دربارهٔ كارهای شگفت‌انگيزش تفكر نماييد. 3ای طالبان خداوند به او افتخار كنيد. دل شما هميشه شاد باشد. 4از او كمک بخواهيد و پيوسته او را طلب كنيد.

5‏-6ای فرزندان ابراهيم و يعقوب، ای بندگان برگزيدهٔ خداوند، كارهای شگفت‌انگيز و داوريهای او را به ياد آوريد! 7«يهوه» خدای ما است و سراسر جهان را داوری می‌كند. 8‏-9او تا ابد به عهدی كه با ابراهيم بسته و سوگندی كه برای اسحاق خورده است، اگرچه هزار پشت هم بگذرد، وفادار خواهد ماند. 10‏-11اين است عهد جاودانی او با اسرائيل كه فرمود: «سرزمين كنعان را به شما خواهم بخشيد تا ميراث شما شود.» 12خداوند اين وعده را هنگامی به اسرائيل داد كه هنوز قومی كوچک بودند و در كنعان در غربت به سر می‌بردند، 13در ميان قبايل سرگردان بودند و از يک ديار به دياری ديگر می‌رفتند. 14‏-15اما خداوند نگذاشت كسی بر آنها ظلم كند. او حتی پادشاهان را به خاطر آنها هشدار داده، گفت: «بر برگزيدگان من دست دراز نكنيد و به انبيای من آزار نرسانيد.» 16خداوند در كنعان خشكسالی پديد آورد و قحطی تمام سرزمين آنجا را فرا گرفت. 17او پيش از آن يوسف را به مصر فرستاده بود. برادران يوسف او را همچون برده فروخته بودند. 18پاهای يوسف را به زنجير بستند و گردن او را در حلقهٔ آهنی گذاشتند. 19او در زندان ماند تا زمانی كه پيشگويی‌اش به وقوع پيوست. در زندان خداوند صبر و بردباری او را آزمود.

20آنگاه، فرعون دستور داد تا يوسف را از زندان بيرون آورده، آزاد سازند. 21سپس او را ناظر خانهٔ خود و حاكم سرزمين مصر نمود 22تا بر بزرگان مملكت فرمان راند و مشايخ را حكمت آموزد.

23آنگاه يعقوب و فرزندانش به مصر رفتند و در آن سرزمين ساكن شدند. 24خداوند قوم خود را در آنجا بزرگ ساخت و آنها را از دشمنانشان قویتر كرد. 25اما از طرف ديگر، خداوند كاری كرد كه مصری‌ها بر قوم او ظلم كنند و ايشان را بردهٔ خود سازند. 26سپس بندگان خود موسی و هارون را كه برگزيده بود، نزد بنی‌اسرائيل فرستاد. 27موسی و هارون، كارهای شگفت‌انگيز و معجزات خدا را در مصر به ظهور آوردند. 28خدا سرزمين مصر را با تاريكی پوشانيد اما مصريان فرمان خدا را مبنی بر آزاد سازی قوم اسرائيل اطاعت نكردند. 29او آبهای ايشان را به خون مبدل ساخت و همهٔ ماهيانشان را كشت.

30زمين آنها و حتی قصر فرعون پر از قورباغه شد. 31به امر خداوند انبوه پشه و مگس در سراسر مصر پديد آمد. 32به جای باران، تگرگ مرگبار و رعد و برق بر زمين مصر فرستاد 33و باغهای انگور و تمام درختان انجير مصری‌ها را از بين برد.

34‏-35خداوند امر فرمود و ملخهای بی‌شماری پديد آمدند و تمام گياهان و محصولات مصر را خوردند. 36او همهٔ پسران ارشد مصری‌ها را كشت.

37سرانجام بنی‌اسرائيل را در حالی که طلا و نقره فراوانی با خود برداشته بودند، صحيح و سالم از مصر بيرون آورد. 38مصريان از رفتن آنها شاد شدند، زيرا از ايشان ترسيده بودند.

39خداوند در روز بر فراز قوم اسرائيل ابر می‌گسترانيد تا آنها را از حرارت آفتاب محفوظ نگاه دارد و در شب، آتش به ايشان می‌بخشيد تا به آنها روشنايی دهد. 40آنها گوشت خواستند و خداوند برای ايشان بلدرچين105‏:40 «بلدرچين» نوعی پرنده است با گوشتی چرب.‏ فرستاد و آنها را با نان آسمانی سير كرد. 41او صخره را شكافت و از آن آب جاری شد و در صحرای خشک و سوزان مثل رودخانه روان گرديد. 42زيرا خداوند اين وعدهٔ مقدس را به بندهٔ خويش ابراهيم داده بود كه نسل او را بركت دهد.

43پس او قوم برگزيدهٔ خود را در حالی که با شادی سرود می‌خواندند از مصر بيرون آورد، 44و سرزمين قومهای ديگر را با تمام محصولاتشان به آنها بخشيد 45تا در آن سرزمين نسبت به وی وفادار مانده، از دستوراتش اطاعت نمايند. خداوند را سپاس باد!

106

مهربانی خداوند نسبت به قومش

1خداوند را حمد و سپاس گوييد، زيرا كه او مهربان است و رحمتش جاودانی! 2كيست كه بتواند تمام كارهای بزرگی را كه خداوند انجام داده است بيان كند و شكر و سپاس او را آنچنان كه بايد و شايد، بجا آورد؟ 3خوشا به حال آنانی كه با انصاف و درستكار هستند.

4‏-5ای خداوند، هنگامی كه بر قوم خود رحمت می‌فرمايی و آنها را نجات می‌دهی مرا نيز به ياد آور و نجات بده تا سعادت برگزيدگان تو را ببينم و با قوم تو شادی كنم و در فخر آنها شريک باشم.

6ما نيز مانند اجداد خود گناه كرده‌ايم؛ شرور و بدكار بوده‌ايم. 7اجدادمان معجزات تو را در مصر درک ننمودند. آنها محبت و رحمت تو را فراموش كردند و در كنار دريای سرخ از اطاعت تو سر باز زدند. 8ليكن تو، همانگونه كه وعده فرموده بودی، آنها را نجات دادی و بدين وسيله قدرت خود را آشكار ساختی. 9دريای سرخ را امر فرمودی و خشک گرديد و بنی‌اسرائيل را هدايت كردی تا از ميان دريا كه همچون بيابان، خشک شده بود گذر كنند. 10آنها را از دست دشمنانشان رهانيدی و آزاد ساختی. 11همه دشمنان آنها در دريا غرق شدند و حتی يكی از آنها نيز زنده نماند.

12آنگاه قوم خداوند، به او ايمان آوردند و او را با سرود ستايش كردند. 13ولی طولی نكشيد كه معجزاتش را فراموش كردند و بدون مشورت با او به راه خود ادامه دادند. 14آنها با خواسته‌های نفسانی خود، خدا را در صحرا امتحان كردند. 15خدا هم آنچه را كه خواستند به ايشان داد، ولی آنها را به بيماری سختی مبتلا ساخت.

16بنی‌اسرائيل در صحرا به موسی و هارون، پيشوايان برگزيده خداوند، حسد بردند. 17آنگاه زمين دهان گشود و «داتان» و «ابيرام» را با خاندانشان فرو برد، 18و آتش از آسمان بر طرفداران ايشان افروخته شد و آن مردم شرور را سوزانيد.

19بنی‌اسرائيل در دامنه كوه سينا بُتی گوساله شكل از طلا ساختند و آن را پرستش كردند. 20آنها به جای عبادت خدای پرجلال، مجسمه گاو را پرستش نمودند. 21‏-22به اين ترتيب، خدای نجات دهنده خود را خوار شمردند و كارهای شگفت‌انگيز او را در مصر و دريای سرخ فراموش كردند. 23آنگاه خداوند خواست ايشان را هلاک كند، ولی خادم برگزيده او موسی به شفاعت برخاست و التماس نمود كه از نابود كردن آنها بگذرد.

24بنی‌اسرائيل نمی‌خواستند وارد سرزمين موعود شوند، چون به وعده خدا كه گفته بود آن زمين را به ايشان می‌دهد، ايمان نداشتند. 25آنها در خيمه‌های خود پيوسته غرغر می‌كردند و به دستورات خداوند گوش نمی‌دادند. 26از اين رو، خداوند خواست ايشان را در صحرا نابود كند، 27و فرزندانشان را در سرزمينهای بيگانه پراكنده و آواره سازد.

28بنی‌اسرائيل در «فغور» به پرستش بت بعل پرداختند و از گوشت قربانیهایی كه به بتهای بی‌جان تقديم می‌شد، خوردند. 29با اين رفتار خود، خشم خداوند را برانگيختند كه به سبب آن بيماری وبا دامنگير آنها شد. 30آنگاه «فينحاس» برخاسته، افراد مقصر را مجازات نمود و وبا قطع گرديد. 31اين كار نيک فينحاس در نزد خدا هرگز فراموش نخواهد شد و تمام نسلها او را به نيكی ياد خواهند كرد.

32بنی‌اسرائيل در كنار چشمهٔ «مريبه»، خداوند را خشمگين ساختند، چنانكه حتی موسی به خاطر آنها از ورود به سرزمين كنعان محروم شد. 33زيرا چنان موسی را به ستوه آوردند كه او غضبناک شده، سخن ناشايست به زبان راند.

34آنها، قومهايی را كه خداوند گفته بود از بين ببرند، نكشتند، 35بلكه با آنها وصلت نمودند و از كارهای بد ايشان پيروی كردند. 36بتهای آنها را پرستش نمودند و با اين كار، خود را محكوم به مرگ كردند. 37اسرائيلی‌ها، پسران و دختران خود را برای بتها قربانی كردند. 38خون فرزندان بی‌گناه خود را برای بتهای كنعان ريختند و زمين موعود را با خون آنها ناپاک ساختند. 39با اين كارها، خود را آلوده كردند و به خدا خيانت ورزيدند. 40بنابراين، خشم خداوند بر بنی‌اسرائيل افروخته شد و او از آنها بيزار گرديد. 41آنها را به دست قومهایی كه از ايشان نفرت داشتند، سپرد تا بر آنها حكمرانی كنند. 42دشمنانشان بر آنها ظلم كردند و ايشان را خوار و ذليل ساختند.

43خداوند بارها بنی‌اسرائيل را از دست دشمنانشان نجات بخشيد، ولی آنها هر بار بر ضد او شوريدند و در گناهان خود بيشتر غرق شدند. 44با وجود اين، هنگامی كه فرياد برآوردند، خداوند به داد ايشان رسيد و به درماندگی آنها توجه نمود. 45او وعده‌ای را كه به ايشان داده بود، به ياد آورد و به سبب رحمت فراوانش، آنها را مجازات نكرد. 46او دل اسيركنندگان آنها را به رقت آورد تا به آنها رحم كنند.

47ای خداوند، ما را نجات ده. ما را از ميان قومها، به سرزمين خودمان برگردان تا نام مقدس تو را حمد گویيم و با شادی تو را ستايش كنيم.

48خداوند، خدای اسرائيل، از حال تا ابد متبارک باد. همه مردم اسرائيل بگويند: «آمين! خدا را سپاس باد!»

107

کتاب پنجم

(مزامير 107‏—150)

در ستايش مهربانی خداوند

1خداوند را حمد گوييد، زيرا او مهربان است و رحمتش تا ابد باقی است.

2كسانی كه توسط خداوند نجات يافته‌اند به همه اعلام كنند كه خداوند آنها را از دست دشمنانشان نجات داده است 3و آنها را از سرزمينهای بيگانه، از مشرق و مغرب، شمال و جنوب، به سرزمين خودشان بازگردانيده است. 4بنی‌اسرائيل در صحرا آواره و سرگردان بودند و جای معينی برای سكونت نداشتند، 5گرسنه و تشنه بودند و جانشان به لب رسيده بود. 6‏-7آنگاه در گرفتاری خود نزد خداوند فرياد برآوردند و او ايشان را از همهٔ گرفتاريهايشان رهانيد و ايشان را از راه راست به سرزمينی هدايت كرد كه بتوانند در آن زندگی كنند. 8پس بايد از خداوند، به سبب رحمتش و كارهای بزرگی كه در حق ايشان انجام داده است، تشكر كنند. 9او جان تشنه و گرسنه را با نعمتهای خوب سير می‌كند.

10‏-11آنانی كه از دستورات خدا سر پيچيدند و به او اهانت كردند، اسير و زندانی شدند و مرگ بر آنها سايه افكند. 12پشت آنها در زير بار مشقت خم شد و سرانجام افتادند و كسی نبود كه ايشان را ياری كند. 13آنگاه در گرفتاری خود نزد خداوند فرياد برآوردند و او آنها را از همه گرفتاريهايشان رهانيد. 14آنها را از مرگی كه بر آنها سايه افكنده بود رهانيد و زنجيرهای اسارت ايشان را پاره كرد.

15پس بايد از خداوند، به سبب رحمتش و كارهای بزرگی كه در حق آنها انجام داده است، تشكر كنند. 16او درهای برنجين زندانها را می‌شكند و زنجيرهای اسارت را پاره می‌كند.

17افراد نادان، به سبب رفتار شرارت‌بار و آلوده به گناه خود، ضعيف و بيمار شدند، 18اشتهای خود را از دست دادند و جانشان به لب گور رسيد. 19آنگاه در اين گرفتاری خود، نزد خداوند فرياد برآوردند و او ايشان را از گرفتاريهايشان رهايی بخشيد. 20او با كلام خود آنها را شفا بخشيد و ايشان را از مرگ نجات داد. 21پس بايد خداوند را به سبب رحمتش و كارهای بزرگی كه در حق ايشان انجام داده است، سپاس گويند. 22بايد با تقديم قربانی از او تشكر كنند و با سرودهای شاد كارهايی را كه كرده است اعلام نمايند.

23برخی به كشتی سوار شده، به دريا رفتند و به كار تجارت مشغول شدند. 24آنان قدرت خداوند را ديدند و كارهای شگرف او را در اعماق درياها مشاهده نمودند. 25به امر او بادی شديد ايجاد شد و دريا را طوفانی ساخت، 26چنانكه كشتی‌ها دستخوش امواج گرديدند و بالا و پايين می‌رفتند. سرنشينان آنها، از ترس نيمه جان شدند 27و مثل مستان، تلوتلو خورده، گيج و سرگردان بودند. 28آنگاه در اين گرفتاری خود نزد خداوند فرياد برآوردند و او ايشان را از اين گرفتاری رهايی بخشيد. 29خداوند طوفان را آرام و امواج دريا را ساكت ساخت. 30آنها شاد شدند زيرا از خطر رهايی يافته بودند، و سرانجام به سلامت به بندر مراد خود رسيدند. 31پس آنها نيز بايد خداوند را به سبب رحمتش و كارهای بزرگی كه در حق ايشان انجام داده است، سپاس گويند. 32بايد عظمت خداوند را در بين جماعت اسرائيل اعلام كنند و نزد بزرگان قوم، او را ستايش نمايند.

33خداوند رودخانه‌ها را به خشكی مبدل ساخت و چشمه‌های آب را خشک كرد. 34زمين حاصلخيز را به شوره‌زار تبديل نمود، زيرا ساكنان آن شرور بودند. 35اما بار ديگر زمينهای شوره‌زار و خشک را حاصلخيز و پر از چشمه‌های آب نمود. 36‏-37گرسنگان را در آن اسكان داد تا شهرها بسازند، كشت و زرع كنند و تاكستانها ايجاد نمايند. 38خداوند آنها را بركت داده، فرزندان بسياری به ايشان بخشيد، و نگذاشت رمه‌ها و گله‌هايشان كم شوند.

39هنگامی كه قوم خداوند در زير ظلم و ستم رو به نابودی می‌رفتند، 40خداوند كسانی را كه بر قومش ظلم می‌كردند خوار و ذليل ساخت و آنها را در ميان ويرانه‌ها، آواره و سرگردان كرد. 41او قوم فقير و درماندهٔ خود را از زير بار سختيها رهانيد و فرزندان و گله‌های ايشان را افزونی بخشيد. 42نيكان اين را ديده، شاد خواهند شد اما بدكاران خاموش خواهند شد.

43خردمندان دربارهٔ اينها فكر كنند و رحمت و محبت خداوند را به ياد داشته باشند.

108

دعا برای غلبه بر دشمن

1ای خدا، من روحيهٔ خود را نباخته‌ام و اعتماد خود را از دست نداده‌ام. من سرود خواهم خواند و تو را ستايش خواهم كرد. ای جان من بيدار شو! 2ای بربط و عود من به صدا درآييد تا سپيده دم را بيدار سازيم! 3خداوندا، در ميان مردم تو را سپاس خواهم گفت و در ميان قومها تو را ستايش خواهم كرد، 4زيرا رحمت تو بی‌نهايت عظيم است. 5ای خدا، جلال و شكوه تو بالاتر از آسمانها قرار گيرد و عظمت تو بر تمام جهان آشكار شود.

6ای خدايی كه ما را دوست داری، با قدرت خويش ما را نجات ده و دعای ما را اجابت فرما.

7خدا در خانهٔ مقدس خويش سخن گفته و فرموده است: «با پيروزی شهر شكيم و درهٔ سوكوت را بين قوم خود تقسيم خواهم كرد. 8جلعاد و منسی از آن من است؛ افرايم كلاهخود من و يهودا عصای سلطنت من است. 9اما قوم موآب را مانند لگن برای شستشو به کار خواهم برد، بر قوم ادوم كفشم را خواهم انداخت و بر فلسطين فرياد برخواهم آورد.»

10‏-11كيست كه مرا برای گرفتن شهرهای حصاردار ادوم رهبری كند؟ ای خدا، تو ما را رهبری كن؛ بلی، تو كه اينک از ما روگردان شده‌ای، ما را رهبری كن! 12تو ما را در جنگ با دشمن كمک كن، زيرا كمک انسان بی‌فايده است. 13با كمک تو ای خدا، پيروز خواهيم شد، زيرا اين تويی كه دشمنان ما را شكست خواهی داد!

109

شكايت از دست ظالم

1ای خدا و ای معبود من، خاموش مباش! 2بدكاران به من تهمت ناروا می‌زنند و حرفهای دروغ دربارهٔ من می‌گويند. 3با نفرت دور مرا گرفته‌اند و بی‌سبب با من می‌جنگند. 4من آنها را دوست دارم و برای ايشان دعای خير می‌كنم، ولی آنها با من مخالفت می‌ورزند. 5به عوض خوبی، به من بدی می‌كنند و به عوض محبت، با من دشمنی می‌نمايند.

6ای خدا، دشمنم را به دست داوری ظالم بسپار و بگذار يكی از بدخواهانش كنار او بايستد و بر ضد او شهادت دهد. 7بگذار او در محاكمه مجرم شناخته شود. حتی دعای او، برايش جرم محسوب گردد. 8عمرش كوتاه شود و ديگری جا و مقام او را بگيرد. 9فرزندانش يتيم و زنش بيوه شود. 10فرزندانش آواره شده، در ميان ويرانه‌های خانهٔ خود به گدايی بنشينند. 11طلبكاران تمام دارايی او را ضبط نمايند و بيگانگان هر آنچه را كه او به زحمت اندوخته است، تاراج كنند. 12كسی بر او رحم نكند و برای يتيمان او دل نسوزاند. 13نسلش به کلی از بين برود و ديگر نامی از آنها باقی نماند. 14خداوند گناهان اجدادش را به ياد آورد و گناهان مادرش را نيامرزد. 15گناهان آنها در نظر خداوند هميشه بماند، اما نام و نشان آنها از روی زمين محو گردد.

16اين دشمن من رحم نداشت. او بر فقيران و بی‌كسان ظلم می‌كرد و آنها را می‌كشت. 17دوست داشت مردم را نفرين كند، پس خودش نفرين شود. نمی‌خواست به مردم بركت رساند، پس خود از بركت محروم شود. 18‏-19تمام وجودش به نفرين آلوده بود، پس باشد كه نفرينهای او مانند آبی كه می‌نوشد وارد بدنش شود و مغز استخوانهايش را بخورد؛ همچون لباس او را در بر گيرد و چون كمربند، به دور او حلقه زند.

20ای خداوند، دشمنانم را كه درباره من دروغ می‌گويند و مرا تهديد به مرگ می‌كنند، اينچنين مجازات كن. 21اما ای خداوند، با من برحسب وعده خود عمل نما و به خاطر رحمت عظيم خويش، مرا نجات ده، 22زيرا كه من فقير و درمانده و دل شكسته‌ام؛ 23همچون سايه، رو به زوال هستم و مانند ملخ از باد رانده شده‌ام. 24از بس روزه گرفته‌ام زانوهايم می‌لرزند و گوشت بدنم آب می‌شود. 25نزد دشمنان رسوا شده‌ام. هرگاه مرا می‌بينند، سر خود را تكان می‌دهند و مسخره‌ام می‌كنند.

26ای خداوند، ای خدای من، مرا ياری فرما؛ مطابق رحمت خود، مرا نجات بده، 27تا بدخواهانم بدانند كه تو نجات دهندهٔ من هستی. 28آنها مرا نفرين كنند، اما تو مرا بركت بده. آنها سرافكنده شوند، اما بنده تو، شادمان شود. 29دشمنانم شرمسار شوند و خفت و خواری وجودشان را در بر گيرد.

30خداوند را بسيار سپاس خواهم گفت و در بين مردم او را ستايش خواهم كرد، 31زيرا او از بيچارگان پشتيبانی می‌كند و ايشان را از دست ظالمان می‌رهاند.

110

پادشاه برگزيدهٔ خداوند

1خداوند، به خداوند من گفت: «به دست راست من بنشين و من دشمنانت را به زير پاهايت خواهم افكند.»

2خداوند، شهر اورشليم را پايتخت تو قرار خواهد داد تا از آنجا بر دشمنانت حكمرانی كنی. 3هنگامی كه به قدرت برسی، قوم تو در لباس تقوی و پرهیزگاری، به حضورت خواهند آمد، و نيروی تو همچون شبنم صبحگاهی هر روز تازه‌تر خواهد شد.

4خداوند قسم خورده است و از آن برنخواهد گشت كه تو تا ابد چون «ملکیصدق» كاهن هستی. 5خداوند كه به دست راست تو است در روز غضب خود، پادشاهان را شكست خواهد داد. 6او قومها را داوری خواهد كرد، و ميدانهای جنگ را از اجساد كشته‌شدگان پر خواهد ساخت و در سراسر دنيا، پادشاهان را مغلوب خواهد كرد. 7او از نهر سر راهش خواهد نوشيد و نيروی تازه گرفته، سربلند و پيروز خواهد ايستاد.

111

خداوند را سپاس باد!

1خداوند را با تمام دل خود در ميان قوم او ستايش خواهم كرد.

2كارهای خداوند چه شگفت‌انگيزند! همهٔ كسانی كه به آنها علاقمند هستند در باره‌شان می‌انديشند. 3كارهای خداوند شكوهمند است و عدالتش جاودانی! 4كارهای شگفت‌انگيز خداوند، فراموش نشدنی است! او رحيم و بخشنده است! 5خداوند، روزی ترسندگان خود را می‌رساند، او هرگز عهد خود را از ياد نمی‌برد. 6خداوند سرزمينهای قومهای بيگانه را به بنی‌اسرائيل بخشيد و به اين وسيله قدرتش را به قوم خود نشان داد.

7هر كاری كه خداوند انجام می‌دهد، درست و منصفانه است. همهٔ احكام او قابل اعتماد می‌باشند. 8كارها و احكام خداوند تا ابد باقی می‌مانند، زيرا بر عدل و راستی بنا شده‌اند. 9او با دادن فديه، قوم خود را آزاد كرده است و با آنها عهد ابدی بسته است. او مقدس و قدرتمند است.

10انسان چگونه خردمند می‌شود؟ خداترسی نخستين گام در اين راه است. خداوند به همهٔ كسانی كه دستوراتش را اجرا می‌كنند، خرد می‌بخشد.

خداوند را تا ابد سپاس باد.

112

خوشبختی درستكاران

1خداوند را سپاس باد!

خوشا به حال كسی كه از خداوند می‌ترسد و احكام او را با رغبت انجام می‌دهد. 2فرزندان شخص درستكار در دنيا نيرومند خواهند شد و نسل او بركت خواهند يافت. 3خانواده‌اش صاحب مال و ثروت خواهد شد و خوبی‌های او هرگز از ياد نخواهد رفت.

4برای كسی كه درستكار و بخشنده، مهربان و نيكوكار است، حتی در تاريكی شب نيز نور طلوع می‌كند. 5خوشبخت است كسی كه دلسوز و قرض دهنده باشد و در كسب و كارش با انصاف باشد. 6او در زندگی پيوسته ثابت قدم و پايدار خواهد بود و نام نيكش هميشه در يادها باقی خواهد ماند.

7او از شنيدن خبر بد نمی‌ترسد، زيرا ايمان او قوی است و بر خداوند توكل دارد. 8او نگران نمی‌شود و نمی‌ترسد زيرا مطمئن است كه شكست دشمنانش را خواهد ديد. 9با سخاوتمندی به فقيران می‌بخشد؛ اثرات نيكوكاری او تا ابد باقی می‌ماند و هميشه نزد مردم سربلند و محترم می‌باشد. 10بدكاران اين را می‌بينند و خشمگين می‌شوند؛ دندانهای خود را به هم می‌فشارند و همراه آرزوهايشان از بين می‌روند.

113

در ستايش نيكويی خداوند

1خداوند را سپاس باد!

ای بندگان خداوند، نام او را ستايش كنيد! 2نام او از حال تا ابد ستوده شود. 3از طلوع آفتاب تا غروب آن، نام خداوند را ستايش كنيد! 4خداوند بر همهٔ قومها حكمرانی می‌كند؛ شكوه او برتر از آسمانهاست.

5خداوند، خدای ما كه در آسمانها نشسته است، همتا و مانندی ندارد.

6‏-8او از آسمان بر زمين نظر می‌افكند تا شخص فروتن و فقير را از خاک بلند كند و سرافراز نمايد و او را در رديف بزرگان قوم خويش قرار دهد. 9خداوند با بخشيدن فرزندان به زن نازا او را خوشحال و سرافراز می‌سازد.

خداوند را سپاس باد!

114

سرود عيد پِسَح

1هنگامی كه مردم اسرائيل از مصر، آن سرزمين بيگانه بيرون آمدند، 2يهودا مكان عبادت خداوند شد و اسرائيل محل سلطنت او.

3دريای سرخ، چون آمدن بنی‌اسرائيل را ديد، از مقابل آنها گريخت و رود اردن به عقب برگشت. 4کوهها همچون قوچها، و تپه‌ها مانند بره‌ها به جست و خيز درآمدند.

5ای دريا، تو را چه شد كه گريختی؟ ای رود اردن، چرا به عقب برگشتی؟ 6ای کوهها و تپه‌ها، چرا مثل قوچها و بره‌ها به جست و خيز درآمديد؟

7ای زمين، در برابر خداوند بلرز؛ 8در برابر كسی كه صخره را به درياچهٔ آب تبديل می‌كند و از سنگ خارا، چشمهٔ آب جاری می‌سازد.

115

خدای واحد حقيقی

1تنها تو ای خداوند، بلی، تنها تو سزاوار تجليل و تكريم هستی، نه ما؛ زيرا تو سرشار از رحمت و وفا می‌باشی.

2چرا مردم خدانشناس از ما بپرسند: «خدای شما كجاست؟» 3خدای ما در آسمانهاست و آنچه را كه اراده فرمايد انجام می‌دهد. 4اما خدايان آنها، بتهای طلا و نقره می‌باشند كه با دستهای انسان ساخته شده‌اند.

5بتهايشان دهان دارند ولی حرف نمی‌زنند. چشم دارند اما نمی‌بينند. 6گوش دارند ولی نمی‌شنوند. بينی دارند، اما نمی‌بويند. 7دست دارند، ولی لمس نمی‌كنند. پا دارند اما راه نمی‌روند. از گلويشان صدايی بيرون نمی‌آيد. 8همه كسانی كه اين بتها را می‌سازند و آنها را پرستش می‌كنند مانند بتهايشان بی‌شعور و نادان هستند.

9ای قوم اسرائيل، بر خداوند توكل كنيد، زيرا او مددكار و محافظ شماست. 10ای كاهنان خداوند بر او توكل كنيد، زيرا او مددكار و محافظ شماست. 11ای خداترسان بر خداوند توكل كنيد، زيرا او مددكار و محافظ شماست.

12خداوند هميشه به فكر ماست و ما را بركت می‌دهد. او مردم اسرائيل و كاهنان خود را بركت می‌دهد. 13خداوند همهٔ كسانی را كه او را گرامی می‌دارند، از كوچک و بزرگ، بركت می‌دهد.

14خداوند شما و فرزندانتان را صاحب فرزند سازد. 15او كه آسمانها و زمين را آفريد، شما را بركت دهد. 16آسمانها از آن خداوند می‌باشند، ولی او زمين را به انسان بخشيد. 17مردگان و آنانی كه به عالم خاموشی می‌روند، خداوند را ستايش نمی‌كنند. 18اما ما زندگان، خداوند را از حال تا ابد ستايش خواهيم كرد.

خداوند را سپاس باد!

116

پرستش خداوند برای رهايی از مرگ

1‏-2خداوند را دوست می‌دارم زيرا ناله و فرياد مرا می‌شنود و به درخواست من گوش می‌دهد، پس تا آخر عمر، نزد او دعا خواهم كرد.

3خطر مرگ بر من سايه افكنده بود و مايوس و غمگين بودم، 4سپس نام خداوند را خواندم و فرياد زدم: «آه ای خداوند، مرا نجات بده!» 5او چه خوب و مهربان است! آری، خدای ما رحيم است. 6خداوند افراد ساده‌دل و فروتن را حفظ می‌كند. من با خطر روبرو بودم، ولی او مرا نجات داد.

7ای جان من، آسوده باش، زيرا خداوند در حق من خوبی كرده است! 8او مرا از مرگ نجات داد و اشكهايم را پاک كرد و نگذاشت پايم بلغزد، 9تا بتوانم در اين دنيا در حضور خداوند زيست كنم.

10‏-11در شدت پريشانی خود گفتم: «آنها دروغ می‌گويند، من هرگز از اين وضع خود نجات پيدا نخواهم كرد.» با اين حال ايمان خود را از دست ندادم. 12اما اينک در برابر همهٔ خوبی‌هایی كه خداوند برای من كرده است، چه می‌توانم به او بدهم؟ 13هديهٔ نوشيدنی به حضور خداوند خواهم آورد تا از او تشكر نمايم كه مرا نجات داده است. 14در حضور قوم او نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم كرد. 15جانهای مقدسان خداوند نزد او عزيزند، پس او نخواهد گذاشت آنها از بين بروند.

16ای خداوند، من بندهٔ تو و پسر كنيز تو هستم. تو مرا از چنگ مرگ رها ساختی. 17قربانی شكرگزاری را به حضورت تقديم می‌كنم و نام تو را گرامی می‌دارم. 18‏-19در حضور تمام مردم اسرائيل و در خانهٔ تو كه در اورشليم است، نذرهای خود را ادا خواهم نمود.

خداوند را سپاس باد!

117

در ستايش خداوند

1ای همهٔ قومها، خداوند را ستايش كنيد! ای تمام قبايل، او را حمد گوييد. 2زيرا رحمت او بر ما بسيار عظيم است و وفای او را حدی نيست.

خداوند را سپاس باد!

118

دعای تشكر برای پيروزی

1خداوند را ستايش كنيد، زيرا او نيكوست و رحمتش بی‌پايان. 2مردم اسرائيل بگويند: «رحمت خداوند بی‌پايان است.» 3كاهنان خدا بگويند: «رحمت خداوند بی‌پايان است.» 4مردم خداترس بگويند: «رحمت خداوند بی‌پايان است.»

5در زحمت بودم؛ از خداوند كمک خواستم؛ او به دادم رسيد و مرا رهانيد. 6خداوند با من است، پس نخواهم ترسيد. انسان چه می‌تواند به من بكند؟ 7خداوند مددكار من است و من شكست دشمنانم را با چشمان خود خواهم ديد! 8به خداوند پناه بردن بهتر است از اميد بستن به انسان. 9آری، به خداوند پناه بردن حتی بهتر است از اميد بستن به اميران.

10‏-12اگر همهٔ دشمنان مانند زنبور بر سر من بريزند و دور مرا بگيرند، به ياری خداوند تمام آنها را نابود خواهم كرد. آنها مثل خارها كه دوامی ندارند خواهند سوخت و فوری خاموش خواهند شد. 13دشمن بر من هجوم آورد تا نابودم كند، ولی خداوند مرا كمک نمود. 14خداوند قوت و سرود من است؛ او باعث نجات من شده است.

15فرياد پيروزی قوم خدا از خيمه‌هايشان شنيده می‌شود كه می‌گويند: «دست توانای خداوند متعال اين پيروزی را نصيب ما ساخته است! 16آری، دست توانای خداوند متعال، ما را در جنگ پيروز ساخته است!»

17من نخواهم مرد، بلكه زنده خواهم ماند و كارهای خداوند را برای همه تعريف خواهم كرد. 18خداوند مرا به سختی تنبيه نموده، ولی نگذاشته است كه بميرم.

19دروازه‌های خانهٔ خدا را باز كنيد تا وارد شوم و خداوند را پرستش كنم!

20اين دروازهٔ خداوند است؛ فقط نيكوكاران می‌توانند از آن وارد شوند.

21ای خداوند، تو را ستايش می‌كنم كه مرا اجابت فرموده، نجاتم دادی.

22همان سنگی را كه معماران نپسنديدند و دور انداختند، اينک مهمترين سنگ ساختمان شده است.

23اين كار خداست؛ چه كار شگفت‌انگيزی! 24امروز روز پيروزی خداوند است، بايد جشن گرفت و شادی كرد! 25خداوندا، تمنا می‌كنيم ما را نجات دهی و كامياب سازی!

26بركت باد بر آن كسی كه به نام خداوند می‌آيد! ما از خانهٔ خداوند، تو را بركت می‌دهيم. 27خداوند، همان خدايی است كه ما را منور ساخته است. شاخه‌ها را به دست گيريد و جشن را آغاز كنيد و به سوی قربانگاه خانهٔ خدا پيش برويد.

28تو خدای من هستی، تو را سپاس می‌گويم و بزرگی تو را ستايش می‌كنم.

29خداوند را ستايش كنيد، زيرا او نيكوست و رحمتش بی‌پايان.

119

احكام خداوند

1۲۵ خوشا به حال آنان كه در زندگی، پاک و كامل هستند و مطابق دستورات خداوند رفتار می‌كنند. 2خوشا به حال كسانی كه احكام خداوند را بجا می‌آورند، از صميم قلب او را اطاعت می‌كنند 3و به راههای كج نمی‌روند، بلكه در راههايی گام برمی‌دارند كه خدا نشان داده است. 4خداوندا، تو احكام خود را به ما داده‌ای و فرموده‌ای كه آنها را با جديت انجام دهيم. 5چقدر آرزو دارم كه در انجام دستورات تو مطيع و وفادار باشم! 6اگر تمام دستورات تو را پيوسته در نظر داشته باشم، هيچوقت شرمنده نخواهم شد! 7وقتی داوريهای منصفانهٔ تو را بياموزم، از صميم قلب تو را حمد خواهم گفت! 8ای خداوند، قوانين تو را بجا خواهم آورد؛ تو هيچگاه مرا ترک نكن!

اطاعت از احكام خداوند

9مرد جوان چگونه می‌تواند زندگی خود را پاک نگاه دارد؟ بوسيلهٔ خواندن كلام خدا و اطاعت از دستورات آن! 10خداوندا، با تمام وجودم تو را می‌جويم، پس نگذار از راه تو منحرف شوم. 11كلام تو را در دل خود حفظ می‌كنم و به خاطر می‌سپارم تا مبادا نسبت به تو گناه ورزم! 12ای خداوند متبارک، احكام خود را به من بياموز! 13تمام دستورات تو را با صدای بلند بيان خواهم كرد. 14‏-15بيش از هر چيز ديگر، از پيروی احكام تو لذت می‌برم! در كلام تو تفكر خواهم كرد و دستوراتت را به خاطر خواهم سپرد. 16از قوانين تو لذت می‌برم و هرگز آنها را فراموش نخواهم كرد.

خوشبختی در احكام خداوند

17خداوندا، به اين خدمتگزارت احسان نما تا زنده بمانم و كلام تو را اطاعت كنم. 18چشمانم را بگشا تا حقايق شگفت‌انگيز كلام تو را ببينم. 19من در اين دنيا غريب هستم؛ ای خدا، احكام خود را از من مخفی مدار. 20اشتياق به دانستن اوامر تو، همچون آتش همواره جانم را می‌سوزاند! 21تو متكبران ملعون را كه از دستورات تو سرپيچی می‌كنند، مجازات خواهی كرد. 22ننگ و رسوايی را از من بگير، زيرا دستورات تو را انجام داده‌ام. 23حكمرانان می‌نشينند و بر ضد من توطئه می‌چينند، اما من به احكام تو فكر می‌كنم. 24كلام تو موجب شادی من است و هميشه مرا راهنمايی كرده است.

تصميم به اطاعت از احكام خدا

25ای خداوند، جانم به خاک چسبيده است؛ مطابق کلامت مرا زنده ساز! 26رازهای دل خود را در حضورت گشودم و تو مرا اجابت فرمودی. اكنون احكام خود را به من بياموز. 27دستوراتت را به من ياد ده تا دربارهٔ كلام شگفت‌انگيز تو تفكر نمايم. 28جان من از حزن و اندوه پژمرده می‌شود؛ با كلامت جان مرا تازه ساز! 29نگذار به راه خطا روم؛ احكام خود را به من تعليم ده. 30من راه راست را اختيار نموده‌ام و داوريهای تو را از نظر خود دور نداشته‌ام. 31خداوندا، دستورات تو را بجا می‌آورم؛ مگذار شرمنده شوم. 32با اشتياق فراوان در راه تو گام برمی‌دارم، زيرا تو دل مرا از بند رها ساختی.

دعا برای كسب دانايی

33ای خداوند، راه اجرای احكام خود را به من بياموز و من هميشه آنها را انجام خواهم داد. 34به من فهم و حكمت بده تا با تمام دل شريعت تو را نگاه دارم. 35مرا در راه خودت هدايت كن، زيرا راه تو را دوست دارم. 36دل مرا به سوی احكامت مايل ساز، نه به سوی حرص و طمع! 37مگذار به آنچه بی‌ارزش است توجه كنم؛ مرا با كلامت احيا كن! 38طبق وعده‌ای كه به من داده‌ای عمل نما همان وعده‌ای كه تو به مطيعان خود می‌دهی! 39ترسی را كه از رسوا شدن دارم از من بگير. احكام تو نيكوست! 40خداوندا، مشتاق احكام تو هستم! ای خدای عادل، جان مرا تازه ساز!

اعتماد بر احكام خداوند

41ای خداوند، بر من رحم فرما و طبق وعده‌ات مرا نجات ده 42تا بتوانم پاسخ مخالفانم را بدهم، زيرا آنان مرا برای اينكه بر تو اعتماد دارم، سرزنش می‌كنند. 43قدرت بيان حقيقت را از من مگير، زيرا به احكام تو اميد بسته‌ام. 44پيوسته احكام تو را نگاه خواهم داشت! 45در آزادی كامل زندگی خواهم كرد، زيرا هميشه مطيع اوامر تو هستم. 46احكام تو را در حضور پادشاهان اعلام خواهم كرد و از اين كار خود شرمنده نخواهم شد. 47از اطاعت كردن دستورات تو لذت می‌برم، زيرا آنها را دوست دارم. 48دستورات تو را با جان و دل می‌پذيرم و دربارهٔ اوامر تو تفكر می‌كنم.

اطمينان بر احكام خداوند

49خداوندا، قولی را كه به بندهٔ خود داده‌ای به ياد آور، زيرا مرا بوسيلهٔ آن اميدوار ساخته‌ای. 50در زمان مصيبت بوسيلهٔ كلامت تسلی يافتم، زيرا وعدهٔ تو حيات به جان من بخشيد. 51متكبران مرا بسيار مسخره كردند، اما من هرگز احكام تو را ترک نكردم. 52ای خداوند، دستورات تو را كه در زمانهای قديم صادر كرده بودی، به ياد آوردم و بوسيلهٔ آنها خود را دلداری دادم. 53وقتی می‌بينم بدكاران احكام تو را می‌شكنند، بسيار خشمگين می‌شوم. 54هر جا مسكن گزينم، احكام تو سرود من خواهد بود. 55ای خداوند، در شب نيز افكارم متوجهٔ توست و دربارهٔ كلام تو می‌انديشم. 56سعادت من در اين است كه از اوامر تو اطاعت كنم.

تعهد نسبت به احكام خداوند

57ای خداوند، تو همه چيز من هستی، به همين سبب است كه گفته‌ام مطيع كلامت خواهم بود. 58با تمام دل خود طالب رضامندی تو می‌باشم، طبق وعده‌ات بر من رحم فرما! 59دربارهٔ زندگی خود بسيار انديشيدم و به سوی تو آمدم تا از احكام تو پيروی كنم. 60با شتاب آمدم تا اوامر تو را اجرا كنم. 61بدكاران كوشيدند مرا به گناه بكشانند، اما من احكام تو را فراموش نكردم. 62در نيمه‌های شب برمی‌خيزم تا تو را به سبب داوری عادلانه‌ات ستايش كنم. 63من دوست همهٔ كسانی هستم كه تو را گرامی می‌دارند و دستوراتت را انجام می‌دهند. 64ای خداوند، زمين از رحمت تو پر است! احكام خود را به من بياموز!

ارزش احكام خداوند

65خداوندا، همانگونه كه وعده دادی، بر بنده‌ات احسان فرموده‌ای. 66حكمت و قضاوت صحيح را به من ياد ده، زيرا به احكام تو ايمان دارم. 67پيش از اينكه تو مرا تنبيه كنی، من گمراه بودم، اما اينک پيرو كلام تو هستم. 68تو نيک هستی و نيكی می‌كنی! احكام خود را به من بياموز! 69متكبران دروغها دربارهٔ من می‌گويند، اما من از صميم قلب مطيع اوامر تو هستم. 70آنها از فرط تن‌پروری عقل و شعور خود را از دست داده‌اند، اما من از احكام تو لذت می‌برم. 71تو مرا تنبيه كردی و اين به نفع من تمام شد، زيرا باعث شد احكام تو را بياموزم. 72كلام تو برای من از تمام زر و سيم دنيا با ارزشتر است.

عدالت احكام خداوند

73ای خداوند، تو مرا آفريده‌ای؛ پس به من دانش عطا كن تا قوانين تو را بياموزم. 74آنان كه تو را گرامی می‌دارند، از ديدن من خوشحال می‌شوند، زيرا من نيز بر كلام تو توكل دارم. 75ای خداوند، می‌دانم كه از روی عدل و انصاف داوری می‌كنی و مرا نيز منصفانه تنبيه نموده‌ای. 76اكنون طبق وعده‌ای كه فرموده‌ای، بگذار رحمت تو مايهٔ تسلی من شود. 77بر من رحم فرما تا جانم تازه شود، زيرا از احكام تو لذت می‌برم! 78باشد كه متكبران شرمنده شوند، زيرا با دروغهای خود مرا آزار رساندند؛ اما من دربارهٔ احكام تو تفكر خواهم كرد. 79ای خداوند، بگذار آنانی كه تو را گرامی می‌دارند و با قوانين تو آشنا هستند، به نزد من آيند. 80مرا ياری ده كه به طور كامل از دستورات تو اطاعت كنم تا شرمنده نشوم!

دعا برای رستگاری

81خداوندا، آنقدر انتظار كشيدم مرا نجات دهی كه خسته و فرسوده شدم؛ اما هنوز به وعدهٔ تو اميدوارم! 82از بس منتظر شدم به وعدهٔ خود وفا كنی، چشمانم تار گرديد! خداوندا، چه وقت به كمک من خواهی آمد؟ 83مانند مشک دوده گرفته و چروكيده شده‌ام؛ اما احكام تو را فراموش نكرده‌ام. 84تا به كی بايد منتظر باشم؟ كی شكنجه‌گران مرا مجازات خواهی كرد؟ 85متكبران كه با كلام تو مخالفت می‌كنند، برای من چاه كنده‌اند تا مرا گرفتار سازند. 86ای خداوند، تمام احكام تو قابل اعتماد می‌باشند. متكبران به ناحق مرا عذاب دادند. خداوندا، به دادم برس! 87نزديک بود مرا از بين ببرند، اما من از دستورات تو غافل نشدم. 88خداوندا، تو پر از رحمتی؛ به جان من حيات ببخش تا احكامت را بجا آورم.

ايمان به احكام خداوند

89ای خداوند، كلام تو تا ابد در آسمانها پايدار خواهد ماند. 90وفاداری تو در همهٔ دورانها همچنان پا برجا خواهد بود و مانند زمينی كه آفريده‌ای ثابت خواهد ماند. 91همهٔ كاينات به فرمان تو تا به حال باقی مانده‌اند، زيرا تمام آنها در خدمت تو هستند. 92اگر كلام تو مايهٔ شادمانی من نشده بود، بدون شک تا به حال از غصه مرده بودم! 93احكامت را هرگز فراموش نخواهم كرد، زيرا بوسيلهٔ آنها مرا حيات بخشيدی. 94من از آن تو هستم، نجاتم ده. كوشيده‌ام احكام تو را نگاه دارم. 95بدكاران منتظرند مرا نابود كنند اما من به احكام تو می‌انديشم. 96برای هر كمالی انتهايی ديدم، اما كلام تو كامل و بی‌انتهاست!

عشق و علاقه به احكام خداوند

97خداوندا، كلام تو را چقدر دوست دارم! تمام روز در آن تفكر می‌كنم. 98احكام تو مرا از مخالفانم حكيمتر ساخته است، زيرا هميشه در ذهن و وجود من است. 99آری، حتی از معلمان خود نيز داناتر شده‌ام، زيرا هميشه در كلامت تفكر می‌كنم. 100از ريش‌سفيدان قوم خود نيز خردمندتر شده‌ام، زيرا دستورات تو را اطاعت كرده‌ام. 101از رفتن به راه بد پرهيز كرده‌ام، زيرا خواست من اين بوده كه كلام تو را اطاعت كنم. 102از اينكه مرا تنبيه نموده‌ای، ناراحت نيستم، زيرا قصد تو تربيت من بوده است. 103كلام تو برای جان من شيرين است؛ حتی شيرينتر از عسل! 104از احكام تو دانش و حكمت كسب كردم، به همين جهت از هر راه كج بيزار و گريزانم.

نور از احكام خداوند

105كلام تو چراغ راهنمای من است؛ نوری است كه راه را پيش پايم روشن می‌سازد! 106قول داده‌ام كه از احكام عادلانهٔ تو اطاعت كنم و به قول خود وفادار خواهم ماند. 107ای خداوند، بسيار درمانده و پريشان هستم؛ همانگونه كه وعده فرموده‌ای، جان مرا حيات ببخش! 108خداوندا، دعای شكرگزاری مرا بپذير و احكام خود را به من بياموز. 109جان من دائم در معرض خطر قرار می‌گيرد؛ اما من احكام تو را فراموش نمی‌كنم. 110بدكاران بر سر راه من دام می‌نهند؛ اما من از دستورات تو منحرف نمی‌شوم. 111اوامر تو تا ابد در خزانهٔ قلبم خواهد ماند، زيرا مايهٔ شادی قلبم می‌باشد. 112با خود عهد بسته‌ام كه تا دم مرگ كلام تو را اطاعت كنم!

امنيت در احكام خداوند

113از مردمان دورو و متظاهر بيزارم، اما احكام تو را دوست دارم. 114تو پناهگاه و سپر من هستی؛ اميد من به وعدهٔ توست. 115ای بدكاران، از من دور شويد؛ زيرا من اوامر خدای خود را بجا می‌آورم. 116خداوندا، طبق وعده‌ای كه به من داده‌ای قدرت عطا فرما تا زنده بمانم. مگذار اميدم به ياس و نوميدی تبديل شود. 117به من قدرت ببخش تا از دست دشمنانم ايمن باشم و به حفظ احكام تو بپردازم. 118تو همهٔ كسانی را كه احكام تو را قبول نمی‌كنند از خود می‌رانی و تمام نقشه‌های اغفال كنندهٔ آنها را بی‌اثر می‌سازی. 119تمام بدكاران روی زمين را مانند تفاله دور خواهی انداخت، به همين دليل است كه من اوامر تو را دوست دارم. 120ای خداوند، ترس تو در دل من است و از داوريهای تو هراسانم.

اطاعت از احكام خداوند

121خداوندا، مرا به دست دشمنانم تسليم مكن، زيرا آنچه را كه درست و عادلانه بوده است، انجام داده‌ام. 122به من اطمينان بده كه مرا ياری خواهی كرد؛ مگذار متكبران بر من ظلم كنند. 123آنقدر چشم انتظار ماندم كه بيايی و مرا نجات دهی كه چشمانم تار شد. 124با من طبق رحمت خود عمل نما و اوامر خود را به من بياموز. 125من خدمتگزار تو هستم؛ به من دانايی عنايت فرما تا احكامت را درک نمايم. 126خداوندا، زمان آن رسيده كه تو اقدام كنی، زيرا مردم از دستورات تو سرپيچی می‌كنند. 127من احكام تو را دوست دارم؛ آنها را بيش از طلا و نقره دوست دارم. 128همهٔ احكام تو را، در هر موردی، صحيح می‌دانم؛ اما از هر نوع تعليم دروغ متنفرم.

اشتياق به اطاعت از احكام خداوند

129ای خداوند، احكام تو بسيار عالی است؛ از صميم قلب آنها را اطاعت می‌كنم. 130درک كلام تو به انسان نور می‌بخشد و ساده‌دلان را خردمند می‌سازد. 131با اشتياق فراوان انتظار اجرای فرامين تو را می‌كشم. 132همانگونه كه بر دوستداران خود رحمت می‌فرمايی، بر من نيز نظر لطف بيفكن و مرا مورد رحمت خود قرار ده. 133با كلامت مرا راهنمايی كن تا مغلوب بدی نشوم. 134مرا از دست ظالمان نجات ده تا اوامر تو را انجام دهم. 135مرا با حضور خود بركت ده و احكام خود را به من بياموز. 136اشک همچون سيل از چشمانم سرازير می‌شود، زيرا مردم دستورات تو را بجا نمی‌آورند.

عدالت احكام خداوند

137ای خداوند، تو عادل هستی و داوريهای تو منصفانه است. 138احكامی را كه وضع نموده‌ای تمام از عدل و انصاف سرشار است. 139آتش خشم من وجود مرا می‌سوزاند، زيرا دشمنانم به احكام تو بی‌اعتنايی می‌كنند. 140كلام تو آزموده شده و پاک است؛ چقدر آن را دوست دارم! 141من كوچک و نالايق هستم، اما از اجرای احكام تو غافل نمی‌شوم. 142عدالت تو ابدی است و قوانين تو هميشه راست و درست است. 143من در زحمت و فشار هستم، ولی احكام تو موجب شادی من است! 144اوامر تو هميشه عادلانه است، مرا در فهم آنها ياری فرما تا روحم تازه شود!

دعا برای رستگاری

145ای خداوند، با تمام قوت خود نزد تو فرياد برمی‌آورم؛ مرا اجابت فرما تا احكام تو را بجا آورم. 146از تو ياری می‌خواهم؛ مرا نجات ده تا دستورات تو را انجام دهم. 147پيش از طلوع آفتاب نزد تو دعا و التماس كردم و به انتظار وعدهٔ تو نشستم. 148تمام شب بيدار ماندم تا در كلام تو تفكر نمايم. 149ای خداوند، با رحمت خود فريادم را بشنو و طبق اوامر خود جان مرا تازه ساز! 150افراد شرور و بدكار، كه بويی از احكام تو نبرده‌اند، به من نزديک می‌شوند؛ 151اما ای خداوند، تو در كنار من هستی. همهٔ اوامر تو حقيقت است. 152احكام تو را از مدتها پيش آموخته‌ام! تو آنها را چنان تثبيت كرده‌ای كه تا ابد پا برجا بمانند.

تقاضای كمک

153ای خداوند، بر رنجهای من نظر كن و مرا نجات ده، زيرا من نسبت به قوانين تو بی‌اعتنا نبوده‌ام. 154از حق من دفاع كن و مرا آزاد ساز و طبق وعده‌ای كه داده‌ای نجاتم ده. 155بدكاران نجات نخواهند يافت، زيرا احكام تو را اطاعت نمی‌كنند. 156خداوندا، رحمت تو عظيم است! طبق وعده‌ای كه فرموده‌ای مرا نجات ده! 157دشمنان و آزاردهندگان من بسيارند، اما من از اطاعت نمودن احكام تو غفلت نخواهم كرد. 158وقتی به بدكاران كه كلام تو را اطاعت نمی‌كنند، نگاه می‌كنم، از آنها منزجر می‌شوم. 159خداوندا، ملاحظه فرما كه چقدر احكام تو را دوست دارم. تو رحيم هستی، پس مرا نجات ده! 160تمام احكام تو بر حق و داوريهای تو هميشه عادلانه است.

تعهد نسبت به احكام خداوند

161زورمندان با بی‌انصافی بر من ظلم كردند، اما من كلام تو را گرامی داشتم. 162به سبب وعده‌های تو خوشحال هستم، خوشحال مانند كسی كه گنج بزرگی يافته باشد! 163از دروغ متنفر و بيزارم، اما اوامر تو را دوست دارم. 164برای داوريهای عادلانهٔ تو، روزی هفت بار تو را سپاس می‌گويم. 165آنان كه احكام تو را دوست دارند از سلامتی كامل برخوردارند و هيچ قدرتی باعث لغزش آنان نخواهد شد! 166ای خداوند، من اوامر تو را اطاعت می‌كنم و اميدم به توست كه مرا نجات دهی. 167احكام تو را انجام می‌دهم و آنها را از صميم قلب دوست می‌دارم. 168دستورات و اوامر تو را انجام داده‌ام، زيرا تو ناظر بر همهٔ كارهای من هستی.

دعای كمک

169ای خداوند، فرياد مرا بشنو! طبق وعده‌ای كه داده‌ای قدرت درک مرا زياد كن. 170دعايم را بشنو و طبق وعده‌ات مرا نجات ده! 171هميشه تو را سپاس می‌گويم، زيرا احكام خود را به من می‌آموزی. 172كلامت را با سرود ستايش خواهم كرد، زيرا تمام احكام تو عادلانه است! 173يار و ياور من باش، زيرا مطيع كلامت هستم. 174ای خداوند، مشتاق ديدن عمل رهايی‌بخش تو هستم؛ كلام تو لذت زندگی من است! 175بگذار زنده بمانم و تو را سپاس بگويم! بگذار احكام تو راهنمای من باشند! 176مانند گوسفند گمشده سرگردان هستم! بيا و مرا درياب، زيرا غلامت دستورات تو را فراموش نكرده است.

120

رهايی از دست بدكاران

1وقتی در زحمت بودم، از خداوند كمک خواستم و او به داد من رسيد. 2ای خداوند مرا از دست دروغگويان و مردم حيله‌گر نجات بده. 3ای حيله‌گران، می‌دانيد چه در انتظار شماست؟ 4تيرهای تيز و اخگرهای داغ! 5شما مانند مردمان «ماشک» و خيمه نشينان «قيدار» شرور هستيد. وای بر من كه در بين شما زندگی می‌كنم! 6از زندگی كردن در ميان اين جنگ‌طلبان خسته شده‌ام. 7من صلح را دوست دارم، اما آنان طرفدار جنگ هستند و به سخنان من گوش نمی‌دهند.

121

خداوند حافظ من است

1چشمان خود را به کوهها دوخته‌ام و در انتظار كمک هستم. 2كمک من از جانب خداوند می‌آيد كه آسمان و زمين را آفريد.

3خداوند نخواهد گذاشت پايم بلغزد و بيفتم. او كه از من حمايت می‌كند، هرگز نمی‌خوابد.

4او كه از اسرائيل محافظت می‌كند، چشمانش به خواب نمی‌رود. 5خداوند خودش از تو مراقبت می‌نمايد! او در كنارت است تا از تو حمايت كند.

6آفتاب در روز به تو آسيب نخواهد رسانيد و نه مهتاب در شب. 7خداوند، تو را از هر بدی دور نگاه می‌دارد و جانت را حفظ می‌كند. 8خداوند، رفت و آمد تو را زير نظر دارد و پيوسته از تو مراقبت می‌نمايد.

122

دعا برای اورشليم

1هنگامی كه به من می‌گفتند: «بيا تا به خانهٔ خداوند برويم» بسيار خوشحال می‌شدم! 2و اينک اينجا در ميان دروازه‌های اورشليم ايستاده‌ايم!

3اورشليم اينک بازسازی شده و به شکل شهری آراسته درآمده است. 4قبايل اسرائيل به اورشليم می‌آيند تا طبق دستوری كه خداوند به ايشان داده است، او را سپاس گويند و پرستش كنند. 5اين همان دروازه‌ای است كه پادشاهان اسرائيل می‌نشستند تا به شكايات مردم رسيدگی كنند.

6برای برقراری صلح و سلامتی در اورشلیم دعا كنيد! همهٔ كسانی كه اين شهر را دوست دارند، كامياب باشند. 7ای اورشليم، صلح و سلامتی در حصارهای تو و رفاه و آسايش در قصرهايت برقرار باد! 8برای برقراری صلح در اورشليم دعا می‌كنم زيرا برادران و دوستانم در آنجا هستند. 9ای اورشليم، به خاطر خانهٔ خداوند، سعادت تو را خواهانم.

123

دعا برای رحمت

1به سوی تو چشمان خود را برمی‌افرازم، ای خدايی كه در آسمانها نشسته و حكمرانی می‌كنی!

2چنانكه غلامان و كنيزان از اربابان خود رحمت و كمک انتظار دارند چشمان ما نيز ای خداوند، به سوی تو است تا بر ما رحمت فرمايی. 3‏-4ای خداوند، بر ما رحمت فرما! بر ما رحمت فرما، زيرا به ما اهانت بسيار شده و جانمان از دست ثروتمندان ظالم و مغرور به لب رسيده است.

124

خداوند، پشتيبان قوم خود است

1قوم اسرائيل جواب اين سؤال را بدهد: «اگر خداوند با ما نمی‌بود چه می‌شد؟»

2‏-3هنگامی كه دشمنان درنده‌خوی ما بر ما يورش آوردند، اگر خداوند با ما نمی‌بود آنها ما را زنده می‌بلعيدند! 4‏-5سيل ما را با خود می‌برد و در گردابها غرق می‌شديم!

6سپاس بر خداوند كه نگذاشت ما شكار دندانهای آنها شويم. 7همچون پرنده، از دام صياد گريختيم. دام شكست و ما آزاد شديم. 8مددكار ما خداوند است كه آسمان و زمين را آفريد.

125

امنيت قوم خدا

1آنانی كه بر خداوند توكل دارند، مانند كوه صهيون، هميشه ثابت و پا برجا هستند. 2چنانكه کوهها گرداگرد شهر اورشليم هستند، همچنان خداوند گرداگرد قوم خود است و تا ابد از آنها محافظت می‌كند!

3گناهكاران در سرزمين نيكوكاران هميشه حكمرانی نخواهند كرد، و گرنه نيكوكاران نيز دست خود را به گناه آلوده خواهند كرد.

4ای خداوند، به نيكوكاران و آنانی كه دلشان با تو راست است، احسان كن، 5اما آنانی را كه به راههای كج خود می‌روند، با ساير بدكاران مجازات كن. صلح و سلامتی بر اسرائيل باد!

126

دعا برای بازيافتن نعمتهای گذشته

1هنگامی كه خداوند ما را از اسارت به اورشليم باز آورد، فكر كرديم كه خواب می‌بينيم! 2سپس دهان ما از خنده پر شد و سرود شادی سر داديم! آنگاه قومهای ديگر دربارهٔ ما گفتند: «خداوند برای بنی‌اسرائيل كارهای شگفت‌انگيز كرده است!»

3آری خداوندا، تو برای ما كارهای شگفت‌انگيز كرده‌ای و ما را آزاد ساخته‌ای!

4ای خداوند، آنچه را از دست داده‌ايم به ما بازگردان؛ چنانكه باران، آب را به زمين خشک باز می‌گرداند. 5بگذار آنانی كه با اشک می‌كارند، با شادی درو كنند!

6كسانی كه با اميد و انتظار بيرون رفته بذر می‌افشانند، با شادی محصول خود را باز خواهند آورد.

127

در ستايش نيكی خداوند

1اگر خداوند خانه را بنا نكند، بناكنندگانش زحمت بيهوده می‌كشند؛ اگر خداوند شهر را نگهبانی نكند، نگهبانان بيهوده نگهبانی می‌كنند. 2بيهوده است كه شما برای امرار معاش، اين همه زحمت می‌كشيد، صبح زود بر می‌خيزيد و شب دير می‌خوابيد؛ زيرا هنگامی كه عزيزان خداوند در خوابند، او برای ايشان تدارک می‌بيند.

3فرزندان هدايايی هستند از جانب خداوند. آنها پاداشی هستند كه خداوند به انسان می‌دهد. 4پسرانی كه برای مرد جوان متولد می‌شوند، همچون تيرهای تيزی هستند در دست او. 5خوشا به حال كسی كه تركش خود را از چنين تيرهايی پر می‌كند! او در جدل با دشمنان هرگز مغلوب نخواهد شد.

128

پاداش اطاعت از خداوند

1خوشا به حال كسی كه خداوند را گرامی می‌دارد و از او اطاعت می‌كند. 2حاصل دسترنج او پربركت خواهد بود و خداوند او را كامياب خواهد ساخت. 3زن او در خانه‌اش همچون درخت انگور پرثمر خواهد بود. فرزندانش مانند درختان زيتون قوی و سالم، به دور سفره‌اش خواهند نشست. 4اين است پاداش خداوند به كسی كه او را گرامی می‌دارد.

5خداوند تو را از صهيون بركت دهد! باشد كه تو در تمام روزهای زندگانيت شاهد سعادت اورشليم باشی! 6باشد كه تو عمر دراز كنی و نوه‌های خود را ببينی!

صلح و سلامتی بر اورشليم باد!

129

دعا برای شكست دشمنان اسرائيل

1ای اسرائيل به ما بگو هنگامی كه جوان بودی، دشمنانت چگونه بر تو ظلم می‌كردند؟

2«هنگام جوانی دشمنانم بر من ظلم بسيار كردند، اما نتوانستند مرا از پای درآورند. 3ضربات شلاق آنان پشت مرا به شكل زمينی شيار شده درآورد، 4اما خداوند مرا از اسارت آنان آزاد ساخت.»

5سرنگون شوند تمام كسانی كه از اسرائيل نفرت دارند! 6‏-7همچون گياهی باشند كه بر پشت بامها می‌رويد، كه پيش از آنكه آن را بچينند، می‌خشكد و كسی آن را جمع نمی‌كند و به شكل بافه نمی‌بندد. 8رهگذران آنان را بركت ندهند و نگويند: «بركت خداوند بر شما باد!» و يا «ما شما را به نام خداوند بركت می‌دهيم.»

130

درخواست ياری از خداوند

1ای خداوند، از گرداب غم نزد تو فرياد برمی‌آورم. 2خداوندا، صدای مرا بشنو و به ناله‌ام گوش فرا ده!

3ای خداوند، اگر تو گناهان ما را به نظر آوری، كيست كه بتواند تبرئه شود؟ 4اما تو گناهان ما را می‌بخشی، پس تو را گرامی می‌داريم و از تو اطاعت می‌كنيم.

5من بی‌صبرانه منتظر خداوند هستم و به وعده‌ای كه داده است اميد بسته‌ام. 6آری، من منتظر خداوند هستم بيش از كشيكچيانی كه منتظر دميدن سپيدهٔ صبح هستند!

7ای اسرائيل، به خداوند اميدوار باش، زيرا رحمت او عظيم است؛ اوست كه می‌تواند ما را نجات بخشد. 8خداوند اسرائيل را از همهٔ گناهانش نجات خواهد داد.

131

دعای انسان فروتن

1ای خداوند، من از خودبينی و تكبر دست كشيده‌ام؛ از آنچه بزرگتر و بلندتر از عقل من است خود را دور نگه داشته‌ام. 2جان مضطرب خود را آرام ساخته‌ام. اينک، دل من، همچون كودكی كه در آغوش مادر آرميده، آرام و بی‌تشويش است.

3ای اسرائيل، بر خداوند اميدوار باش، از حال تا ابد!

132

در ستايش خانهٔ خدا

1‏-5ای خداوند، داوود و سختيهای او را فراموش مكن. به ياد آور كه چگونه نزد تو قسم خورد و نذر كرد كه تا مكانی برای عبادتگاه دائمی تو پيدا نكند، در خانهٔ خود راحت ننشيند و خواب به چشمانش راه ندهد و آرام نگيرد.

6در «بيت‌لحم» راجع به صندوق عهد تو شنيديم، و در صحرای «يعاريم» آن را يافتيم. 7گفتيم: «بياييد به حضور خداوند وارد شويم و در پيشگاه او عبادت كنيم.»

8ای خداوند، برخيز و همراه صندوق عهد خود كه نشانهٔ قدرت توست به عبادتگاه خود بيا! 9باشد كه كاهنان تو جامهٔ پاكی و راستی را در بر كنند و قوم تو با شادی سرود خوانند!

10ای خداوند، به خاطر بنده‌ات داوود، پادشاه برگزيده‌ات را ترک مكن. 11تو به داوود وعده فرمودی كه هميشه يكی از فرزندانش وارث تخت و تاج او خواهد شد، و تو به وعده‌ات عمل خواهی كرد. 12و نيز به داوود گفتی كه اگر فرزندانش از احكام تو اطاعت كنند، نسل اندر نسل سلطنت خواهند كرد.

13ای خداوند، تو اورشليم را برگزيده‌ای تا در آن ساكن شوی. 14تو فرمودی: «تا ابد در اينجا ساكن خواهم بود، زيرا اينچنين اراده نموده‌ام. 15آذوقهٔ اين شهر را بركت خواهم داد و فقيرانش را با نان سير خواهم نمود. 16كاهنانش را در خدمتی كه می‌كنند بركت خواهم داد، و مردمش با شادی سرود خواهند خواند. 17در اينجا قدرت داوود را خواهم افزود و چراغ خاندان او را روشن نگه خواهم داشت. 18دشمنان او را با رسوايی خواهم پوشاند، اما سلطنت او شكوهمند خواهد بود.»

133

در ستايش محبت برادرانه

1چه خوشايند و چه دلپسند است كه قوم خدا به يكدلی با هم زندگی كنند! 2يكدلی، همچون روغن خوشبويی است كه بر سر «هارون» ريخته می‌شود و بر ريش و ردايش می‌چكد! 3يكدلی، مانند شبنمی است كه بر كوه بلند «حرمون» می‌نشيند و از آنجا بر کوههای اورشليم فرود می‌آيد. در آنجاست كه خداوند بركت خود را عنايت می‌كند، بركت زندگی جاويد را.

134

دعوت به پرستش خداوند

1خداوند را ستايش كنيد، ای همهٔ خدمتگزاران خداوند كه شبانگاه در خانه خداوند خدمت می‌كنيد. 2دستهای خود را به پيشگاه مقدس خداوند برافرازيد و او را پرستش كنيد. 3خداوندی كه آسمان و زمين را آفريد، شما را از صهيون بركت خواهد داد.

135

سرود پرستش

1هللوياه! خداوند را ستايش كنيد! ای خدمتگزاران خداوند، او را نيايش كنيد! 2ای كسانی كه در صحن خانهٔ خداوند می‌ايستيد، او را پرستش نماييد! 3خداوند را شكر كنيد، زيرا او نيكوست. نام خداوند را بسراييد، زيرا نام او دلپسند است. 4خداوند بنی‌اسرائيل را برگزيد تا قوم خاص او باشند. 5می‌دانم كه خداوند بزرگ است و از جميع خدايان برتر! 6او هر آنچه كه بخواهد، در آسمان و زمين و حتی اعماق دريا، انجام می‌دهد. 7ابرها را از جاهای دور دست زمين برمی‌آورد، رعد و برق و باد و باران ايجاد می‌كند.

8خداوند پسران ارشد مصریان را كشت و نخست‌زاده‌های حيواناتشان را هلاک كرد. 9در مقابل چشمان فرعون و اهالی مصر معجزات و علامات عظيم انجام داد. 10ممالک بزرگ را مجازات كرد و پادشاهان مقتدر را از بين برد. 11‏-12سيحون، پادشاه اموری‌ها و عوج، پادشاه باشان و همهٔ پادشاهان كنعان را كشت و سرزمين آنها را به بنی‌اسرائيل داد.

13ای خداوند، نام تو تا ابد باقی است! همهٔ نسلها تو را به ياد خواهند آورد. 14تو قوم خود را داوری خواهی نمود و بر بندگان خود رحم خواهی كرد.

15خدايان قومهای ديگر، بتهای ساخته شده از طلا و نقره هستند. 16‏-17دهان دارند، ولی سخن نمی‌گويند؛ چشم دارند، اما نمی‌بينند؛ گوش دارند، ولی نمی‌شنوند؛ حتی قادر نيستند نفس بكشند! 18سازندگان و پرستندگان بتها نيز مانند آنها بدون شعورند.

19ای بنی‌اسرائيل، خداوند را ستايش كنيد! ای كاهنان، ای خاندان هارون، خداوند را ستايش كنيد! 20ای لاويان، خداوند را ستايش كنيد! ای خداشناسان، او را ستايش كنيد! 21ای مردم اورشليم، خداوند را ستايش كنيد، زيرا او در اورشليم ساكن است!

خداوند را ستايش كنيد!

136

سرود شكرگزاری

1خداوند را شكر گوييد، زيرا او مهربان است و رحمتش ابديست. 2خدای خدايان را شكر گوييد، زيرا رحمتش ابديست. 3پروردگار عالميان را شكر گوييد، زيرا رحمتش ابديست.

4او را كه معجزات عظيم می‌كند شكر كنيد، زيرا رحمتش ابديست. 5او را كه آسمانها را با حكمت خويش آفريد شكر گوييد، زيرا رحمتش ابديست. 6او را كه خشكی را بر آبها قرار داد شكر گوييد، زيرا رحمتش ابديست. 7او را كه خورشيد و ماه را در آسمان آفريد شكر گوييد، زيرا رحمتش ابديست؛ 8آفتاب را برای فرمانروايی بر روز آفريد، زيرا رحمتش ابديست؛ 9و ماه و ستارگان را برای فرمانروايی بر شب، زيرا رحمتش ابديست.

10خدا را كه پسران ارشد مصريان را كشت شكر گوييد، زيرا رحمتش ابديست؛ 11‏-12او بنی‌اسرائيل را با دست توانای خود از مصر بيرون آورد، زيرا رحمتش ابديست؛ 13‏-14دريای سرخ را شكافت و بنی‌اسرائيل را از ميان آن عبور داد، زيرا رحمتش ابديست؛ 15فرعون و لشكر او را در دريای سرخ غرق ساخت، زيرا رحمتش ابديست.

16او را كه قوم خود را در صحرا رهبری كرد شكر گوييد، زيرا رحمتش ابديست؛ 17‏-18او پادشاهان نامور و قدرتمند را از بين برد، زيرا رحمتش ابديست؛ 19‏-20سيحون، پادشاه اموری‌ها و عوج، پادشاه باشان را از ميان برداشت، زيرا رحمتش ابديست؛ 21‏-22سرزمينهای ايشان را به قوم خود بنی‌اسرائيل بخشيد، زيرا رحمتش ابديست.

23خداوندْ ما را در مشكلاتمان به ياد آورد، زيرا رحمتش ابديست؛ 24او ما را از دست دشمنانمان نجات داد، زيرا رحمتش ابديست. 25او روزی همهٔ انسانها را می‌رساند، زيرا رحمتش ابديست.

26خدای آسمانها را شكر گویيد، زيرا رحمتش ابديست.

137

نوحه‌سرايی قوم اسرائيل در تبعيد

1كنار نهرهای بابل نشستيم و اورشليم را به ياد آورديم و گريستيم. 2‏-4آنان كه ما را اسير كرده و تاراج نموده بودند از ما خواستند از سرودهای اورشليم بخوانيم و ايشان را شاد سازيم. اما ما بربطهای خود را بر درختان بيد آويختيم، زيرا چگونه می‌توانستيم در ديار غريب سرود خداوند را بخوانيم؟

5ای اورشليم، اگر تو را فراموش كنم، دست راست من از كار بیفتد تا ديگر بربط ننوازم؛ 6اگر از فكر تو غافل شوم و تو را بر همهٔ خوشيهای خود ترجيح ندهم، زبانم لال شود تا ديگر سرود نخوانم.

7ای خداوند، به ياد آور روزی را كه اورشليم محاصره شده بود و ادوميان فرياد برمی‌آوردند: «شهر را آتش بزنيد و آن را با خاک يكسان كنيد!»

8ای بابل، تو ويران خواهی شد! متبارک باد آنكه همان بلايی را كه تو بر سر ما آوردی، بر سر خودت بياورد. 9سعادتمند باد كسی كه كودكان تو را بگيرد و آنها را بر صخره‌ها بكوبد!

138

دعای شكرگزاری

1ای خداوند، از صميم قلب تو را سپاس می‌گويم. در حضور خدايان تو را شكر می‌كنم. 2به سوی خانهٔ مقدس تو خم شده، تو را عبادت می‌كنم و نام تو را به سبب رحمت و وفاداريت می‌ستايم. به خاطر نام خود، به تمام وعده‌هايی كه می‌دهی عمل می‌كنی. 3هرگاه دعا كنم، جوابم را می‌دهی و به جانم قوت می‌بخشی.

4ای خداوند، تمام پادشاهان جهان وقتی وعده‌های تو را بشنوند تو را خواهند ستود. 5آری، آنان كارهايی را كه تو انجام داده‌ای خواهند سراييد زيرا پرشكوه و پرجلال هستی. 6تو متعالی اما به افراد فروتن توجه می‌نمايی و كارهای متكبران از نظر تو پوشيده نيست.

7خداوندا، هر چند اكنون در سختی هستم، اما تو مرا خواهی رهانيد؛ تو دشمنان مرا مجازات خواهی كرد و مرا با قدرت خويش نجات خواهی داد. 8تو كار مرا به كمال خواهی رساند. ای خداوند، رحمت تو ابديست. كاری را كه آغاز نموده‌ای به كمال برسان.

139

علم كامل و مراقبت خداوند

1ای خداوند، تو مرا آزموده و شناخته‌ای. 2تو از نشستن و برخاستن من آگاهی. فكرهای من از تو پوشيده نيست. 3تو كار كردن و خوابيدن مرا زير نظر داری و از همهٔ راهها و روشهای من باخبر هستی. 4حتی پيش از آنكه سخنی بر زبان آورم تو آن را می‌دانی. 5مرا از هر سو احاطه كرده‌ای و با دست خود مرا حفظ نموده‌ای. 6شناختی كه تو از من داری بسيار عميق است و من يارای درک آن را ندارم.

7از حضور تو به كجا می‌توانم بگريزم؟ 8اگر به آسمان صعود كنم، تو در آنجا هستی؛ اگر به اعماق زمين فرو روم، تو در آنجا هستی. 9‏-10اگر بر بالهای سحر سوار شوم و به آن سوس درياها پرواز كنم، در آنجا نيز حضور داری و با نيروی دست خود مرا هدايت خواهی كرد. 11اگر خود را در تاريكی پنهان كنم يا روشنايی اطراف خود را به ظلمت شب تبديل كنم، 12نزد تو تاريكی تاريک نخواهد بود و شب همچون روز روشن خواهد بود. شب و روز در نظر تو يكسان است.

13تو مرا در رحم مادرم نقش بستی و مرا بوجود آوردی. 14تو را شكر می‌كنم كه مرا اينچنين شگفت‌انگيز آفريده‌ای! با تمام وجود دريافته‌ام كه كارهای تو عظيم و شگفت‌انگيز است. 15وقتی استخوانهايم در رحم مادرم به دقت شكل می‌گرفت و من در نهان نمو می‌كردم، تو از وجود من آگاه بودی؛ 16بلی، حتی پيش از آنكه من بوجود بيايم تو مرا ديده بودی. پيش از آنكه روزهای زندگی من آغاز شود، تو همهٔ آنها را در دفتر خود ثبت كرده بودی. 17خدايا، چه عالی و چه گرانبها هستند نقشه‌هايی كه تو برای من داشته‌ای! 18درک عظمت آنها از فهم من بالاتر است. هر روز كه از خواب بيدار می‌شوم كماكان خود را در حضور تو می‌بينم.

19خدايا، بدكاران را نابود كن! ای جنايتكاران از من دور شويد! 20خداوندا، آنان دربارهٔ تو سخنان زشت بر زبان می‌آورند و به تو كفر می‌گويند. 21پس ای خداوند، آيا حق ندارم از كسانی كه از تو نفرت دارند، متنفر باشم؟ 22آری، از آنها بسيار متنفر خواهم بود و دشمنان تو را دشمنان خود تلقی خواهم كرد!

23‏-24خدايا، دل مرا تفتيش كن و افكارم را بيازما؛ ببين آيا فساد و نادرستی در من هست؟ تو مرا به راه حيات جاويد هدايت فرما.

140

دعای محافظت

1ای خداوند، مرا از دست مردان شرور نجات ده! مرا از دست ظالمانْ محفوظ نگاه دار! 2آنها تنها به شرارت می‌انديشند و همواره در فكر بر پا كردن نزاع هستند. 3زبانشان مانند نيش مار سمی تند و تيز است و لبهايشان همچون مار افعی سم كشنده دارد.

4ای خداوند، مرا از دست مردان شرور محفوظ نگه دار. مرا از دست مردان ظالم كه برای سرنگونی من نقشه می‌كشند، حفظ فرما. 5مردان متكبر بر سر راه من تله و دام می‌گذارند تا مرا گرفتار سازند.

6ای خداوند، من تو را خدای خود می‌دانم. فرياد مرا بشنو و به داد من برس. 7تو قوت و نجات دهندهٔ من هستی. در ميدان جنگ تو سپر من بوده‌ای! 8ای خداوند، نگذار بدكاران به مراد دل خود برسند و كامياب شده، مغرور شوند. 9بگذار آنچه بر ضد من انديشيده‌اند بر سر خودشان بيايد. 10ای كاش پاره‌های آتش بر سرشان بريزد و آنها را بسوزاند، ای كاش به چاه عميق افكنده شوند و هرگز از آن بيرون نيايند. 11ای كاش آنان كه به ناحق به ديگران تهمت می‌زنند، كامياب نشوند. ای كاش شخص ظالم بوسيلهٔ ظلم و شرارت خودش نابود شود.

12خداوندا، می‌دانم كه تو به داد ستمديدگان خواهی رسيد و حق آنان را از ظالمان خواهی گرفت. 13ای خداوند، نيكان نام تو را ستايش خواهند كرد و درستكاران در حضور تو خواهند زيست.

141

دعای شبانگاهی

1ای خداوند، تو را به ياری می‌طلبم، پس نزد من بشتاب! وقتی فرياد برمی‌آورم و كمک می‌خواهم، صدای مرا بشنو! 2بگذار دعای من مانند دود بخور به حضور تو رسد و برافراشتن دستهايم به سوی تو، همچون قربانی شامگاهی باشد.

3ای خداوند، تو مراقب سخنان من باش و زبانم را نگاه دار. 4هر نوع تمايل بد را از من دور كن، مبادا با مردان بدكار مرتكب اعمال زشت شوم و در بزم آنها شركت كنم.

5بگذار مرد نيک مرا بزند كه لطفی در حق من خواهد بود؛ بگذار مرا تأديب و تنبيه كند كه برايم افتخار خواهد بود و از آن اِبا نخواهم كرد. اما با بدكاران مخالفت خواهم كرد و دعا خواهم كرد كه به سزای اعمالشان برسند. 6‏-7وقتی رهبران اين بدكاران از صخره‌ها به پايين پرتاب شوند و استخوانهايشان به هر سو پراكنده گردد، آنگاه مردم به درستی سخنان من پی خواهند برد.

8ای خداوند، از تو انتظار كمک دارم. تو پناهگاه من هستی. نگذار بدكاران مرا از بين ببرند. 9مرا از دام و تلهٔ شروران برهان. 10بگذار من جان به در برم، اما آنان در دام خود گرفتار شوند.

142

دعای كمک

1با صدای بلند نزد خداوند فرياد می‌زنم و درخواست كمک می‌نمايم. 2تمام شكايات خود را به حضور او می‌آورم و مشكلات خود را برای او بازگو می‌كنم. 3وقتی جانم به لب می‌رسد او به كمكم می‌شتابد و راهی پيش پايم می‌نهد. دشمنانم بر سر راه من دام می‌گذارند. 4به اطراف خود نگاه می‌كنم و می‌بينم كسی نيست كه مرا كمک كند. پناهی ندارم و كسی به فكر من نيست.

5ای خداوند، تنها نزد تو فرياد برمی‌آورم و از تو ياری می‌جويم. در اين دنيا، يگانه پناهگاه من تو هستی. تنها تو می‌توانی جانم را در امان بداری. در زندگی، تنها تو را آرزو دارم. 6فريادم را بشنو، زيرا بسيار درمانده هستم. مرا از دست دشمنانم برهان، زيرا آنها بسيار قويتر از من هستند. 7مرا از اين پريشانی و اسارت آزاد كن، تا تو را به سبب خوبی‌هایی كه برايم كرده‌ای در جمع نيكان ستايش كنم.

143

دعای شخص نوميد

1ای خداوند، دعای مرا بشنو و به التماس من گوش بده! تو عادل و امين هستی، پس دعايم را اجابت فرما. 2بندهٔ خود را محاكمه نكن، زيرا هيچكس در نزد تو عادل و بی‌گناه نيست.

3دشمن مرا از پای درآورده و به زمين كوبيده است! روزگارم را آنچنان سياه كرده كه مرگ را در چند قدمی خود می‌بينم! 4روحيهٔ خود را به کلی باخته‌ام و از ترس نزديک است قالب تهی كنم.

5گذشتهٔ خود را به ياد می‌آورم و به كارهايی كه تو ای خدا، برای من انجام داده‌ای می‌انديشم. 6دستهای خود را به سوی تو دراز می‌كنم. جان من همچون زمين خشک، تشنه و طالب توست!

7ای خداوند، دعای مرا هر چه زودتر اجابت فرما، زيرا نوميد و مأيوسم. روی خود را از من برنگردان، مبادا بميرم. 8هر روز صبح رحمت خود را به من بنمايان، زيرا بر تو توكل دارم. راهی را كه بايد بپيمايم به من نشان ده، زيرا از صميم قلب به حضور تو دعا می‌كنم.

9ای خداوند، مرا از دست دشمنانم برهان، زيرا به تو پناه آورده‌ام. 10مرا تعليم ده تا ارادهٔ تو را بجا آورم، زيرا تو خدای من هستی. باشد كه روح مهربان تو مرا به راه راست هدايت نمايد.

11ای خداوند عادل، به خاطر نام خود جانم را حفظ كن. 12بر من رحمت فرما و همهٔ دشمنان و مخالفانم را نابود كن، زيرا من خدمتگزار تو هستم.

144

شكرگزاری پادشاه برای پيروزی

1سپاس بر خداوند كه تكيه‌گاه من است و در ميدان جنگ به من قوت و مهارت می‌بخشد. 2او هميشه نسبت به من رحيم و مهربان بوده است. او سپر و قلعهٔ پناهگاه من است و مرا نجات می‌بخشد. بر او توكل دارم، زيرا قوم مرا زير فرمان من نگه می‌دارد.

3ای خداوند، انسان چيست كه به او توجه نمايی؟ بنی‌آدم چه ارزشی دارد كه به فكر او باشی؟ 4عمر او دمی بيش نيست؛ روزهای زندگی‌اش همچون سايه می‌گذرد.

5ای خداوند، آسمان را بشكاف و فرود بيا! کوهها را لمس كن تا از آنها دود برخيزد. 6رعد و برق بفرست و دشمنانت را پراكنده ساز؛ تيرهايت را پرتاب كن و آنها را از پای درآور! 7‏-8دستت را از آسمان دراز كن و مرا از ميان آبهای عميق نجات ده؛ بلی، مرا از چنگ اين بيگانگان كه سخنانشان سراسر دروغ است، آزاد ساز!

9ای خدا، تو را سرودی تازه می‌سرايم! سرودم را با نغمهٔ بربطِ دَه‌تار برای تو می‌سرايم! 10تو پادشاهان را نجات می‌دهی و خدمتگزارت داوود را از دم شمشير می‌رهانی! 11مرا از دست دشمن ظالم برهان؛ مرا از چنگ اين بيگانگانی كه سخنانشان سراسر دروغ است نجات ده!

12باشد كه پسران ما رشد كرده، همچون درختان تنومند و قدبلند شوند و دختران ما مانند پيكرهای سنگی خوش‌تراشِ قصر پادشاه گردند! 13باشد كه انبارهای ما از انواع محصولات پر شود و گوسفندانمان در صحراها هزاران هزار بره بزايند! 14باشد كه گاوانمان باردار شده، بدون زحمت بزايند! باشد كه در كوچه‌هايمان صدای آه و ناله نباشد!

15خوشا به حال قومی كه چنين وضعی دارند و «يَهوَّه» خدای ايشان است!

145

سرود پرستش

1ای خدا، ای پادشاه من، تو را گرامی خواهم داشت و تا ابد ستايشت خواهم كرد! 2هر روز تو را خواهم پرستيد و تا ابد نامت را سپاس خواهم گفت! 3ای خداوند، تو بی‌نهايت عظيم هستی و درخور ستايشی؛ عظمت تو فوق قدرت درک انسانی است.

4اعمال تو را مردم روی زمين نسل اندر نسل خواهند ستود و از كارهای تو تعريف خواهند كرد. 5آنها از شكوه و عظمت تو سخن خواهند گفت و من دربارهٔ كارهای عجيب و شگفت‌انگيزت سخن خواهم راند. 6كارهای مقتدرانهٔ تو ورد زبان آنها خواهد بود و من عظمت تو را بيان خواهم نمود. 7آنها دربارهٔ مهربانی بيحد تو سخن خواهند گفت و من عدالت تو را خواهم ستود. 8خداوند بخشنده و مهربان است. او دير غضبناک می‌شود و بسيار رحيم است. 9او به همه خوبی می‌كند و تمام كارهايش توأم با محبت است.

10ای خداوند، همهٔ مخلوقاتت تو را ستايش خواهند كرد و همهٔ مقدسانت تو را سپاس خواهند گفت. 11‏-12آنها از شكوه ملكوت تو تعريف خواهند كرد و از قدرت تو سخن خواهند گفت، به طوری كه همه متوجهٔ عظمت كارهای تو و شكوه ملكوتت خواهند شد. 13ملكوت تو جاودانی و سلطنتت بی‌زوال است! 14خداوند همهٔ كسانی را كه در زحمتند ياری می‌دهد و دست افتادگان را می‌گيرد و بر می‌خيزاند.

15ای خداوند، چشمان همهٔ موجودات زنده به تو دوخته شده است تا روزی آنها را به موقع به آنها برسانی. 16دست پربركت خود را به سوی آنها دراز كن و نياز همگان را برآورده ساز.

17خداوند در تمام كارهايش عادل و مهربان است. 18خداوند به آنانی كه او را به راستی و صداقت طلب می‌كنند نزديک است. 19خداوند آرزوی كسانی را كه او را گرامی می‌دارند برآورده می‌سازد و دعای آنها را شنيده، ايشان را نجات می‌بخشد. 20خداوند دوستداران خويش را محفوظ می‌دارد، اما بدكاران را نابود می‌كند.

21از دهان من هميشه شكرگزاری خداوند شنيده خواهد شد! باشد كه همهٔ مخلوقات نام مقدس او را تا ابد سپاس گويند!

146

در ستايش خدای نجات دهنده

1خداوند را سپاس باد!

ای جان من، خداوند را ستايش كن. 2آری، تا زنده‌ام خداوند را سپاس خواهم گفت؛ تا نفس دارم خدای خود را ستايش خواهم كرد.

3بر رهبران انسانی توكل نكنيد؛ آنها همگی فانی هستند و قادر به نجات دادن نيستند. 4وقتی آنها می‌ميرند به خاک باز می‌گردند و تمام نقشه‌هايشان نقش بر آب می‌شود!

5اما خوشا به حال كسی كه خدای يعقوب مددكار اوست و اميدش بر يهوه، خدای او می‌باشد، 6همان خدايی كه آسمان و زمين و دريا و آنچه را كه در آنهاست، آفريد. او خدايی است كه هميشه نسبت به وعده‌هايش امين می‌ماند، 7به داد مظلومان می‌رسد، و گرسنگان را سير می‌كند. خداوند اسيران را آزاد می‌سازد، 8چشمان كوران را باز می‌كند و آنان را كه زير بار مشقت خم شده‌اند، راست می‌گرداند. خداوند نيكان را دوست دارد، 9از غريبان محافظت می‌كند، از يتيمان و بيوه‌زنان نگهداری می‌نمايد؛ اما نقشه‌های بدكاران را نقش بر آب می‌كند.

10خداوند تا ابد سلطنت می‌نمايد. ای اورشليم، خدای تو در طی تمام دورانها حكمرانی خواهد كرد. خداوند را سپاس باد!

147

در ستايش خدای قادر مطلق

1خداوند را سپاس باد!

چه خوب است كه خدای خود را با سرود بپرستيم؛ چه لذتبخش است كه او را بستاييم! 2خداوند اورشليم را دوباره بنا می‌كند و پراكندگان اسرائيل را جمع می‌نمايد. 3او دلشكستگان را شفا می‌بخشد و زخمهای ايشان را می‌بندد.

4خداوند حساب ستارگان را دارد و نام هر يک از آنها را می‌داند. 5خداوند ما بزرگ و تواناست و حكمت او را انتها نيست. 6او بيچارگان را سرافراز می‌كند، اما روی بدكاران را به خاک می‌مالد.

7خداوند را با سرود بپرستيد! او را با نغمهٔ بربط ستايش كنيد! 8او ابرها را بر آسمان می‌گستراند و باران را بر زمين می‌باراند و گياه را می‌روياند، 9به حيوانات غذا می‌دهد و روزی جوجه‌كلاغها را می‌رساند.

10خداوند به نيروی اسب رغبت ندارد و قدرت انسان او را خشنود نمی‌سازد؛ 11خشنودی او از كسانی است كه او را گرامی می‌دارند و به رحمت وی اميد بسته‌اند.

12ای اورشليم، خداوند را ستايش كن! ای صهيون، خدای خود را سپاس بگو! 13زيرا او دروازه‌هايت را محكم به روی دشمن بسته و فرزندانت را كه در درون هستند بركت داده است. 14او مرزهايت را در صلح و آرامش نگه می‌دارد و تو را با بهترين نان گندم سير می‌نمايد.

15خداوند به زمين دستور می‌دهد و هر چه می‌فرمايد فوری عملی می‌شود. 16او برف را مانند لحاف بر سطح زمين می‌گستراند و شبنم را همچون خاكستر همه جا پخش می‌كند. 17خداوند دانه‌های تگرگ را مانند سنگريزه فرو می‌ريزد و كيست كه تاب تحمل سرمای آن را داشته باشد؟ 18سپس دستور می‌دهد و يخها آب می‌شوند؛ باد می‌فرستد و آبها جاری می‌شوند.

19او شريعت و احكام خود را به قوم اسرائيل داده است. 20اين كار را تنها در مورد اسرائيل انجام داده است و نه قوم ديگری؛ لذا قومهای ديگر با شريعت او آشنا نيستند.

خداوند را سپاس باد!

148

دعوت به پرستش

1خداوند را سپاس باد!

خداوند را از عرش برين ستايش كنيد، ای كسانی كه در آسمانها ساكن هستيد. 2ای همهٔ فرشتگان، خداوند را ستايش كنيد. ای همهٔ لشكرهای آسمانی، او را ستايش كنيد. 3ای آفتاب و ماه، خداوند را ستايش كنيد. ای همهٔ ستارگان درخشان، او را ستايش كنيد. 4ای آسمانها و ای بخارهايی كه فوق ابرهاييد، او را ستايش كنيد.

5همگی خداوند را ستايش كنيد، زيرا به فرمان او آفريده شديد. 6او شما را تا ابد بر جايتان ثابت نموده است و آنچه او ثابت نموده است هرگز تغيير نخواهد كرد.

7ای همهٔ نهنگان و موجوداتی كه در اعماق دريا هستيد، خداوند را ستايش كنيد. 8ای آتش و تگرگ و مه و تندباد كه مطيع فرمان خداوند هستيد، او را ستايش كنيد. 9ای کوهها، ای تپه‌ها، ای درختان ميوه‌دار، ای سروهای آزاد، خداوند را ستايش كنيد. 10ای حيوانات وحشی و اهلی، ای پرندگان و خزندگان، خداوند را ستايش كنيد. 11‏-12ای پادشاهان و قومهای جهان، ای رهبران و بزرگان دنيا، ای پسران و دختران، ای پيران و جوانان، خداوند را ستايش كنيد.

13همهٔ شما نام خداوند را ستايش كنيد، زيرا تنها اوست خدای متعال؛ شكوه و جلال او برتر از زمين و آسمان است. 14او بنی‌اسرائيل را كه قوم برگزيده‌اش هستند توانايی می‌بخشد تا او را ستايش كنند.

خداوند را سپاس باد!

149

سرود پرستش

1خداوند را سپاس باد!

برای خداوند سرودی تازه بخوانيد و در جمع مؤمنان، او را ستايش كنيد! 2ای اسرائيل، به خاطر وجود آفرينندهٔ خود شاد باش؛ ای مردم اورشليم، به سبب پادشاه خود شادی كنيد! 3با نغمهٔ بربط و عود، رقص كنان نام خداوند را سپاس گوييد. 4زيرا خداوند از قوم خود راضی است و فروتنان را نجات می‌بخشد. 5قوم خداوند به سبب اين افتخار بزرگ شاد باشند و تمام شب در بسترهای خود با شادمانی سرود بخوانند.

6‏-7ای قوم خداوند، با صدای بلند او را ستايش كنيد و شمشيرهای دو دم را به دست گرفته، از قومها و قبايل خدانشناس انتقام بگيريد. 8پادشاهان و رؤسای آنها را به زنجير بكشيد 9و حكم خداوند را در مورد مجازات آنها اجرا كنيد.

اين است پيروزی و افتخار قوم او!

خداوند را سپاس باد!

150

خداوند را سپاس باد!

1خداوند را ستايش كنيد!

خداوند را در خانهٔ مقدسش ستايش كنيد! توانايی او را در آسمانها ستايش كنيد! 2او را به سبب كارهای عظيمش ستايش كنيد! عظمت بی‌نظير او را ستايش كنيد! 3او را با نغمهٔ سرنا و بربط و عود ستايش كنيد! 4او را با دف و رقص ستايش كنيد! او را با سازهای زهی و نی ستايش كنيد! 5او را با سنجهای خوش صدا و قوی ستايش كنيد! 6هر كه جان در بدن دارد خداوند را ستايش كند!

خداوند را سپاس باد!