نامهٔ پولس به فليمون

مقدمه

فليمون شخص ثروتمندی بود كه توسط پولس، مسيح را شناخت و مسيحی سرشناسی شد. خانهٔ او محل اجتماع مسيحيان كولسی بود. يكی از غلامان فليمون، به نام اُنيسيموس از خانهٔ او فرار كرده، به روم رفته بود. او در زندان با پولس آشنا شد و بوسيلهٔ او به مسيح ايمان آورد. و حال، پولس او را نزد اربابش فليمون پس می‌فرستد و در اين نامه از او می‌خواهد كه انيسيموس را ببخشد و او را چون «برادر» بپذيرد.

1

سلام و درود از پولس

1‏-2از طرف پولس، كه به سبب اعلام مژدهٔ انجيل عيسی مسيح در زندان است، و از طرف برادر ما تيموتائوس،

به فليمون، همكار عزيز ما، و به مسيحيانی كه در خانه‌ات برای عبادت جمع می‌شوند، و به خواهر ما «اپفيه»، و به «ارخيپوس» كه مانند من سرباز عيسی مسيح است.

3از درگاه پدرمان خدا و خداوندمان عيسی مسيح، طالب رحمت و آرامش برای شما می‌باشيم.

شكرگزاری و دعا

4فليمون عزيز، هر بار كه برای تو دعا می‌كنم، ابتدا خدا را برای وجود تو شكر می‌كنم، 5زيرا از ديگران می‌شنوم كه چه ايمان استواری به عيسای خداوند و چه محبتی نسبت به برادران مسيحی خود داری. 6دعا می‌كنم كه ايمان و اعتمادی را كه به خداوند داری، با ديگران در ميان بگذاری، تا ايشان نيز تحت تأثير قرار گيرند و ببينند كه چه نيكويی‌ها و مواهبی از عيسی مسيح نصيب تو شده است. 7من خودم از محبت تو ای برادر، شادی و تسلی پيدا كرده‌ام، زيرا مهربانی تو دلهای ايمانداران را تازه كرده است.

تقاضای پولس برای انيسيموس

8‏-9در ضمن، می‌خواهم از تو خواهشی بكنم. هر چند كه حق دارم به نام مسيح حكم كنم كه آنچه درست است انجام دهی، اما به سبب محبتی كه نسبت به تو دارم، ترجيح می‌دهـم از تو خواهش كنم. بلی، من، پولس پير، كه به خاطر عيسی مسيح در اينجا زندانی هستم، اين تقاضا را می‌كنم. 10خواهش من اينست كه با فرزندم «اُنيسيموس» كه در زمان حبس خود او را با مسيح آشنا كردم، مهربان باشی. 11انيسيموس (با اينكه معنی اسمش «مفيد» است) در گذشته برای تو مفيد نبوده است، اما اكنون چه برای تو و چه برای من مفيد است. 12حال كه او را نزد تو باز می‌گردانم، درست مانند اينست كه قلب خود را می‌فرستم.

13خيلی مايل بودم او را نزد خود نگاه می‌داشتم، تا در اين مدتی كه به سبب اعلام پيغام انجيل در زندان به سر می‌برم، به جای تو مرا كمک كند. 14اما نخواستم بدون موافقت تو اين كار را انجام دهم تا نيكوكاری تو از روی اجبار نباشد، بلكه از روی اختيار و از صميم قلب. 15‏-16فكر می‌كنم جدايی او از تو بی‌دليل نبود. او به عنوان يک غلام برای مدت كوتاهی از نزد تو فرار كرد، اما حال، به عنوان يک برادر هميشه نزد تو خواهد ماند. او برای من برادر عزيزی است، اما برای تو عزيزتر است. او اكنون نه فقط خدمتگزار توست، بلكه برادر مسيحی تو نيز می‌باشد.

17اگر واقعاً مرا دوست خود می‌دانی، به همان صورت كه از من استقبال می‌كردی، از او نيز استقبال كن و او را بپذيـر. 18اگر هم قبلاً ضرری به تو رسانده يا چيزی از تو دزديده باشد، آن را به حساب من بگذار. 19من، پولس، اين را به دست خودم می‌نويسم و شخصاً تضمين می‌كنم كه آن را پس خواهم داد. نمی‌خواهم يادآوری كنم كه تو خودت چقدر به من مديونی! در واقع، تو جانت را مديون من هستی. 20بلی، برادر عزيزم، اين محبت را در حق من انجام ده، تا دل خستهٔ من شاد شود و مسيح را سپاس گويم.

21اين نامه را برايت می‌نويسم، چون يقين دارم كه هر چه از تو تقاضا كنم، حتی بيشتر از آن را انجام خواهی داد.

22در ضمن، اتاقی نيز برای من مهيا كن، زيرا اميدوارم كه خدا دعای شما را مستجاب فرموده، اجازه دهد كه بزودی نزد شما آيم.

23همزندان من «اِپافراس»، كه او نيز به سبب اعلام پيغام انجيـل عيسی مسيح زندانی است، سلام می‌رساند. 24همچنين همكاران من، «مرقس»، «اَرِستَرخوس»، «ديماس» و «لوقا» سلام می‌رسانند.

25فيض خداوند ما عيسی مسيح با روح شما باد.