Ыйбан

ЫЙБАН ПАСҚАН

Сӧс полған позы, кижи пол-парды

¹ Эңне паштап тужында Сӧс полған, ол Сӧс Қудайдыйы полған, ол Сӧс Қудай Позы полған полтыр. ² Эңне паштап тужында Сӧс Қудайдыйы полған. ³ Қудай парчын небелерди Сӧспе чайады. Сӧс полбан полза, ноо-да небе чайалбас эди. ⁴ Ол Сӧс тириғ чадығлығ полған, ол тириғ чадыйы тезе кижилерге чарық теп полған полтыр. ⁵ Чарық, ол қарашқыда чарча, қарашқы ол чарықты ал полбан қалды.

⁶ Пир кижи полған полтыр, Қудайдаң келген кижизи, ааң ады Ыйбан полды. ⁷ Чарықты кӧрген Ыйбан ол позының кӧргенин чон-қалыққа айда-берерге келтир. Ааң кӧрелеп айтқанын уғыб-алып, чон-қалық ол Чарықтың пар полғанынға пӱтсин теп. ⁸ Ыйбан позы эзе чарық полбады, кӧрген не Чарықтаң ӱчӱн кӧрелеп айдынды. ⁹ Ол Чарық шыноқ Чарық полтыр, парчын по чарыққа келген кижини чарытчаң Чарығы.

¹⁰ Ол Чарық кижилердиң аразында чӧре-берди. Кижилер, Ааң Позы чайаған кижилери, Аны таныбан да қалтырлар. ¹¹ Қачан Ол Позының чон-қалығынға келгенде, ылар, эзе, Аны постарынға киритпеен салды. ¹² Қай-прелери ле киритти. Аға пӱт-келип, постарынға кириткен кижилерге, Қудайдың паллары ползар теп, кӱш пертир. ¹³ Ылар кижидең эбес, кижи санағанынаң эбес, ам ылар Қудайдаң туған келген кижилер пол-партырлар.

¹⁴ Ол Сӧс, кижи пол-парып, кижи аразында чӧрди. Эңне чақшылығ, шыннығ пол-кел чӧрди. Пис Ааң пақтығ полғанын кӧрдибис, Ааң пақтығ полғаны – Ааң Абазының чағыс Оғлуның пақтығ полғаны полтыр. ¹⁵ «Мен пайа силерге айтқам, соонымда парчығаны меең алдымда полар теп. Соонымда Ол парған, ам тезе Ол менең пурнада парча. Ол, эзе, менең пурнада парар кижизи-но» теп, Ыйбан Аанаң ӱчӱн кӧрелеп чарлады. ¹⁶ – Ааң улуғ кӧӧленгенинең пис чақшызынаң чақшызын алдыбыс – теди. ¹⁷ – Чозақ Моисейдең перген, шынма чақшызын тезе Иисус Христос ақкелди – теди. ¹⁸ – Қудайды кем да, қачан да кӧрбеен. Қудай-Абазынаң шыққан чағыс Оғлу ла писке Аанаң ӱчӱн чарлап уңнаттырды – теди.

Ыйбан Крестеечи Христостаң ӱчӱн кӧрелеп айтча

¹⁹ Ыйбанның кӧрелеп айтқаны мына-бо. Иудейлер, Иерусалим-турадаң позының абыстарба левиттерин Ыйбанға ызып, сурадылар: «Сен кемзиң?» теп. ²⁰ Ыйбан шығып, кижилер кӧзӱнче айтты: – Мен Христос эбессим – теди. ²¹ Ыйбаннаң: – Андығ полғанда, сен Илиясың ма? – теп, сурадылар. Ол: – Чоқ, мен Илия да эбессим – теп, – теди. – Эткенде, сен пашқа Пророксың ма? – теп, сурадылар. Ол: – Мен Пророк та эбессим – теп, айтты. ²² Андығ айтқанын уғыб-алып, ол кижилер сурадылар: – Шынап кемзиң? Позынаң ӱчӱн айт-перзең? Писти ысқан кижилерге Сенең ӱчӱн ноо теп айдарбыс? – тедилер. ²³ Ол айтты: – Исайа пророк пасқан: «Ээн черде: „Улуғ Қаанға чолын сала-бераар“ теп, ӱн ақтапча. Ол ақтапчыған ӱн менмин» – теди. ²⁴ Сураған кижилер фарисей кижилери полтырлар; ²⁵ Анаң аара ылар Ыйбаннаң сурадылар: – Христос полбан, Илия полбан, пророк та полбан, сен нӧӧре кижилерди крестеп чӧрчаң? – тедилер. ²⁶ Ыйбан ыларға айтты: – Мен суғба крестепчам; силердиң тезе аразында Пир Кижи турча, силер Аны таныбанчызар – теди. ²⁷ – Ол Пир Кижи, меең сонымда парчыған, ам меең алдымда пол-парды; мен Ааң азақ-кебин да шежип кӧрерге чарабассым – теди. ²⁸ По эрбек Вифавар-черде Иордан-суғдың ол қажында полды, Ыйбан кижилерди крестеп чӧрчаң черинде.

Қудайдың қурағаны

²⁹ Пазағы кӱн Ыйбан кӧргени – аға тебе Иисус келча. Иисусты кӧриб-алып айтты: – Мына Қудайдың Қурағаны келча, по Қураған по чарықтағы кижилердиң қыйалаған қыйалын Позынға алынар – теди. ³⁰ – Сонымда парчығаны меең алдымда парар теп, мен пайа айтқамда, По Кижидең ӱчӱн айтқам-но; Ол, эзе, менең пурнада парчаң Кижизи полча – теди. ³¹ – Мен Аны уңнабадым; ээде да полза, Аны ла Израиль қалығынға таныштырып кӧргӱзерге теп, мен по суғба крестеп чӧре-берчам – теди. ³² Кӧрелеп, Ыйбан айтты: – Мен Ақ-Арығ Тынын кӧрдим; ол Ақ-Арығ Тыны, қалабуқ полуп, тегри тӧзӱнең тӱшти; ол Ақ-Арығ Тыны Аға тӱже-берди – теди. ³³ – Мен Аны уңнабадым, суғба крестеп чӧрерге ысқан Қудай тезе маға айтты: «Ақ-Арығ Тыны тӱже-берерген Кижи Ақ-Арығ Тынынма крестепчаң Кижизи полар – теп» – теди. ³⁴ – Мен Аны таныб-алдым, мен кӧрелеп айтчам: по Кижи Қудайдың Оғлу полча – теди.

Иисустың паштапқы ӱргенчиктери

³⁵ Пазағы кӱн Ыйбан пазоқ ийги ӱргенчигинме пирге турды. ³⁶ Анаң кӧргени – Иисус парча. Иисусты кӧриб-алып, Ыйбан айтты: – Мына, Қудайдың Қурағаны парча – теп. ³⁷ Ааң айтқан сӧстерин уғыб-алып, ийги ӱргенчиги Иисус саара пара-берди. ³⁸ Иисус тезе, Аға келчиған кижилерин кӧриб-алып, ыларға айтты: – Силерге ноо керек? – теп. Ылар Аға: – Равви (пистиң тилбе: «ӱргедигчи»). Сен қайда чатчаң? – айттылар. ³⁹ Ол ыларға айтты: – Мееңме пирге парзар, кӧрерзар – теп. Ылар Ааңма пирге парып, Ааң чатқан черин кӧриб-алып, ол кӱн тооза Ааңма пирге полдылар. Иирге, пирее он часка тӧӧнче полдылар. ⁴⁰ Ыйбаннаң уғыб-алып, Иисуспа пирге пара-берген ийги кижидең пирси Андрей полтыр; ол Андрей Симон Пётрдың қарындажы полды. ⁴¹ Ол Андрей, анаң позының Симон қарындыжын таб-алып, аға айтты: – Пис Христосты таптыбыс-но – теди. ⁴² Андрей позының қарындажын Иисусқа ақкеле-берди. Иисус аға кӧрӱп айтты: – Сен – Симонзың, Ионааң оғлузың; ам сеең адың Кифа теп полар, грек тилбе – Пётр, «қайа» теп – теди.

Иисус Нафанаилба Пётрды қыырыб-алды

⁴³ Пазағы кӱн Иисус, Галилей-черге парарға этчат, Филипп теп кижини кӧриб-алып, аға айтты: – Мееңме пирге пар – теди. ⁴⁴ Ол Филипп Вифсаида теп турадаң шыққан кижизи полтыр; олоқ турадаң Андрейбе Пётр шықтырлар. ⁴⁵ Ол Филипп Нафанаил теп кижини кӧриб-алып, аға айтты: – Моисей чозағында пасқан, пророктар да пасқан Христосты уқтың, са. Пис Аны таптыбыс-но. Ааң ады Иисус полтыр, Ол Иосифтың оғлу, Назарет теп турадаң шыққан кижизи – теди. ⁴⁶ Нафанаил тезе аға айтты: – Назареттең ноо-ноо чақшы шықча ба? – теп. Филипп аға айтты: – Парып кӧрзең – теди. ⁴⁷ Иисус, Аға келчиған Нафанаилды кӧр-келип, аанаң ӱчӱн айтты: – Мына, меккези чоқ аб-ақ Израиль кижизи – теди. ⁴⁸ Нафанаил Аға айтты: – Сен қайдаң мени таныпчазың? – теди. Иисус айтты: – Филипп сени Маға қыырғалақта, Мен сени смоква-ағаштың тӧзӱнде одурчығаның кӧрдим – теди. ⁴⁹ Нафанаил Аға айтты: – Равви! Сен – Қудайдың Оғлузың, Сен – Израильдиң Қаанзың! – теди. ⁵⁰ Иисус аға айтты: – Сени смоква-ағаштың тӧзӱнде кӧргенимни уғыб-алып, сен Маға пӱде-бердиң. Ээде пӱт-келип, кӧп небе кӧрерзиң – теди. ⁵¹ Анаң ағоқ айтты: – Шын, шын силерге айтчам: по темнең ала ажыл-парған тегрини кӧрерзар, Қудайдың Ангеллары Кижи Оғлунға энчиғанын, шықчығанын кӧрерзар – теди.

Кана теп аалда той полғаны

¹ Ийги кӱн пажында Галилей-чердағы Кана теп аалда пир той полған полтыр. Ол тойда Иисустың ичези да полған. ² Иисус ӱргенчиктеринме пирге олоқ тойға қыырғаннар полтыр. ³ Анда қызыл араға тӱген-парғанда, Иисустың ичези Аға айттыр: – Ылардың қызыл араға чоғул-но, – теди. ⁴ – Сен нӧӧре Мени киченчазың? Меең қайғал небе этчаң темим четкелек теп, – Иисус ичезинге айтты. ⁵ Ааң ичези тезе чалчыларға айтты: – Ол силерге ноо ла тезе, аны эдерзар. ⁶ Анда алты таш шапчақ турған. Ол шапчақтарға иудейлер ӧттерле суғ тажыпчалар, позының чозағын тудып, ол суғба арығ чунунарға. Ол турған шапчақтарға суғ пирее ийги-ӱш шен кир-парчаң. ⁷ Иисус чалчыларға: – Шапчақтарды суғба толдыраар теп, – айтқанда, ылар шапчақтарды суғба толдырдылар.

⁸ – Ам, – теди, – по суғды қупшыннарға сус-келип, тойчы кижиге аппараар. Суғды аппара-бердилер. ⁹ Ол араға қайдаң келгенин чалчы кижилер ле уңнаған, тойчы кижи уңнабаан. Тойчы кижи, эзе, ол араға пол-парған суғды ижип кӧреле, қыс алчаң оолды қыырыб-алып, ¹⁰ аға айтты: – Той эдип, парчын кижи чақшы арағаны пурнада перча, анаң аймақчылар эзрип-парғаннарда, қомай да араға чарар. Сен тезе чақшы арағаны тойдың соонында шығардың – теди. ¹¹ Ээде Иисус Галилейдағы Канада паштапқы қайғал этти, Позының пақтығ полғанын пажалды; ӱргенчиктери Аға пӱде-берди. ¹² Мынаң соонда Ол Капернаум теп тураға келди. Ааңма қожа Ичези, Қарындаштары, ӱргенчиктери келдилер. Анда ылар қанче-қанче кӱн турдылар.

Қудайдың Ӧргезинең Иисус садығчы кижилерди

шығара сӱрча

¹³ Иудейлердиң Пасха кӱни чағынапчығанда, Иисус Иерусалим тураға келди. ¹⁴ Анаара келип, Қудайдың Ӧргезинге кирди. Ол Қудайдың Ӧргези иштинде пуғалар, қойлар, қалабуқтар садылчығанын кӧриб-алды. Андоқ ақча орнаштырчаң кижилер одурдылар. ¹⁵ Иисус, пағдаң қамчы эдип, садығчы кижилерди Қудайдың Ӧргезинең шығара сӱрди. Кижилербе пирге пуғаларба қойларды шығара қачырды. Ақча орнаштырчаң кижилердиң ақчаларын черге тӱжӱп, ылардың столларын аңдарыбысты. ¹⁶ Қалабуқ сатчаң кижилерге айтты: – Небелериңни алып, мынаң кедре параар! Абамның эминең садығчының эмин иштебелаар – теди. ¹⁷ Ааң ээде эт-кел айтқанын кӧрӱп, «Сеең эмиңнең ӱчӱн сағышрағаны Маға абыр-уйғу пербенча» теп, Қудай Пичигинде пазылғаны Ааң ӱргенчиктериниң сағыштарынға келди. ¹⁸ Иудейлер Аға айттылар: – Сеең пееде эдер кӱжӱң пар теп, қайдығ пӧлгӱ писке кӧргӱзерзиң? – тедилер. ¹⁹ Иисус ыларға айтты: – По Ӧргезин силер аңдарыбыссар, Мен аны – ӱш кӱн эртпес, – турғус-саларым – теди. ²⁰ Поны уғыб-алып, иудейлер: – По Ӧргезин қырық алты чыл пӱдӱргеннер, Сен тезе аны ӱш ле кӱнге турғус-саларзың ма? теп, сурадылар. ²¹ Ӧргезинең ӱчӱн айдып, Иисус Позының эди-чанынаң ӱчӱн айттыр. ²² Соонда, Ол тирилип турғанда, ӱргенчиктери мына Ол айтқанын сағыштарынға кирип, Қудай Пичигинге, паза Иисустың айтқанынға пӱде-бердилер. ²³ Анаң Иерусалимде Пасха пайрамда Ол полғанында, Ааң иштеген қайғал небелерин кӧрӱп, Аға кӧп кижи пӱде-бердилер. ²⁴ Че Иисус, кижилерди уңнапчадып, ылардың қолынға кирбен чӧрди. ²⁵ Кижиниң иштин Позы чақшы уңнап, кижидең ӱчӱн паза кем да айтқаны Аға керек чоқ полған.

Иисус Никодим теп кижибе чооқташча

¹ Фарисейлер аразында Никодим теп иудейлердиң улуғ пийи пар полған. ² Пир қада қараағызын ол кижи Иисусқа келип, Аға айтты: – Ӱргедигчи! – теди – Қудайдаң келген ӱргедигчизиң теп, пилчабыс. Сен қайғал эдип чӧрчаң. Сеңме пирге Қудай полбаза, Сен андығ қайғал небе иштеп полбас эдиң – теди. ³ Поны уғып, Иисус айтты: – Шын, шын силерге айтчам, ӧрертин туғбаан кижи Қудайдың Пашпилгенин кӧр полбас – теди. ⁴ Никодим Аға айтты: – Қар-парған кижиге наа туғарға ба? Аға ноо, ичезиниң қарнынға қада кирип, қада туғ келерге бе? – теди. ⁵ Иисус аға айтты: – Шын, шын силерге айтчам, суғдаң, Тынынаң туғбаан кижи полза, Қудайдың Пашпилгенинге кир полбас – теди. ⁶ Кижидең туғаны кижиоқ полар, Тынынаң туғаны тезе тыннығ полар – теди. ⁷ «Слерге ӧрертин туғарға керек» теп, айтқанымға сен таңзынма – теди. ⁸ Тыны қайда саназа, анда тынып танап чӧрча. Сен Ааң ӱнӱн уғарын уғыб-одурчаң, че қайдаң келип, қайаға парчығанын пилбенчаң. Тынынаң туған парчын кижибе андығ полча – теди. ⁹ – Ол қайде ээде полча? – теп, Никодим сурады. ¹⁰ Иисус аға айтты: – Сен, Израиль қалығының ӱргедигчизи да полчадып, аны уңнабанчаң ма? – теди. ¹¹ Шын, шын силерге айтчам: пис позыбыс уңнағанын айтчабыс, позыбыс кӧргенин кӧрелепчабыс, силер тезе пистиң кӧрелеп айтқаныбысты чаратпанчызар – теди. ¹² Силерге по черде полчығанын айтқаным, слер Маға пӱтпенчизар, ол тегриде тезе полчығанын айтсам, қайдаң пӱдерзар? – теди. ¹³ Тегриде кем даа полбаан. Чағыс ла Кижи Оғлу анда полған, анартын энген – теди. ¹⁴ Қуба чӧлде Моисей чыланны ӧре кӧдӱрген, Кижи Оғлу андығоқ ӧре кӧдӱрилзин – теди. ¹⁵ Кижи Оғлунға пӱтчаң кижи қачан-да ӧлбезин, ӧлбен қалып, тоозылбас-мӧгӱ чадыйынға кир-парзын теп – теди. ¹⁶ Қудай, кижилерди кӧӧленип, Позының чағыс Оғлун да чер ӱстӱнге ызыбысқан. Оғлунға пӱтчаң кижи ӧлбезин теп, ӧлбен қалып, тоозылбас-мӧгӱ чадыйынға кир-парзын теп, сананып, ызыбысқан – теди. ¹⁷ Қудай Позының Оғлун по чер ӱстӱнге кижилерди чарғыларға эбес, арғаларға ысқан – теди. ¹⁸ Аға пӱтчаң кижи чарғылатпас. Аға пӱтпеен кижи пайоқ чарғыға тӱш-парған. Ол, эзе, Қудайдың чағыс Оғлунға пӱтпен-салды-но – теди. ¹⁹ Чарғының ужы-пажы по: по чердағы кижилерге Чарық келген; кижилердиң тезе эткен небелери чабал, анаң аара кижилер қараашқыда чадарға қынчалар, – теди. ²⁰ Чабал қылынып чӧрген кижи, ааң чабалы ажылып кӧрӱнмезин теп, Чарыққа чабал кӧрӱп, Чарыққа парбанча – теди. ²¹ Шын небе этчиған кижи тезе, ааң Қудайба пирге эткен керектери кӧрӱнзин теп, Чарыққа парча.

Иисуспа Ыйбан Крестеечи

²² Ааң соонда Иисус ӱргенчиктеринме пирге Иудейлер черинге келди. Анда ыларба пирге полып, кижилерди крестеп чӧрди. ²³ Ыйбан тезе Салим теп чердиң кыйзындағы Енон теп черде эдоқ чӧр крестеди. Анда суғ кӧп аққан, кижилер, анаара келип, креске тӱштилер. ²⁴ По керек Ыйбан тӱрмеге одуртқалақта полған. ²⁵ Ол тушта Ыйбанның ӱргенчиктериниң иудейлербе пир талаш шықты – арығланчаң керектеринең ӱчӱн. ²⁶ Ылар, Ыйбанға келип, айттылар: – Равви, – тедилер – сееңме пирге Иордан теп суғдың қажында пир Кижи полған, са; Ааң ӱчӱн сен кӧрелеп айттың, са; Ол крестеп чӧрча-но, парчын кижи Аға келча – тедилер. ²⁷ Ыйбан ыларға айтты: – Қудай пербезе, кижи пир даа небе эт полбас – теди. ²⁸ «Мен Христос эбессим теп, че мен Аны пурнап-кел келген кижибим» теп, айтқанымны силер постарың уққанзар. – теди. ²⁹ Қыс алчаң кижи қыбраний теп адалча, қыбранийдың арғыжы тезе, қошта турып, аны уқ чӧрӱп, ӱнӱн да уққанынға ӧргӱнча. Мен даа, ол қыбранийдың арғыжы чилеп, Аға ӧргӱн-турчам – теди. ³⁰ Ол улуғланып ӧзер, мен тезе кичиғленерим – теди.

Тегридең энген кижи

³¹ Ӧрертин энген Кижи кемнең да улуғ. Чер ӱстӱнде туған кижи, ол по чердағы кижизи, по чердағы кижизи чилеп чооқтанча. Тегридең энген кижи парчын кижидең улуғ – теди. ³² Ол Позының кӧргенин-уққанын айт чӧрча, че Ааң айтқанын кем даа чаратпанча – теди. ³³ Ааң айтқанын чарадып, кижи кӧргӱзер: Қудай, Ол шынығ теп – теди. ³⁴ Қудайдаң ысқаны Қудайдың сӧзин айтча-но. Қудай тезе Тынны темнебен перча – теди. ³⁵ Абазы, Оғлун кӧӧленип, Ааң қолынға парчын небени перибискен – теди. ³⁶ Оғлунға пӱт-турған кижи тоозылбас-мӧгӱ чадығлығ полар; Оғлунға пӱтпенчиған кижи тезе чажабас, Қудайдың қадығ қолынға кир-парар – теди.

Самарян теп қалықтың эпчи кижизи

Иисуспа чооқташча

¹ Фарисейлерге пир табыш шыққан полған: Иисус Ыйбаннаң кӧбараақ ӱргенчиктерди тапты, Иисус кижилерди да кӧбараақ крестеди теп. ² Шынап тезе, кижилерди Иисус Позы эбес, Ааң ӱргенчиктери крестеген. ³ Иисус по табыш шыққанын уғала, Иудея теп черин артызып, пазоқ Галилея теп черинге пара-берди.

⁴ Аға Самария теп черинче парарға керек полған. ⁵ Самария черинде Сихарь теп тура полған полтыр. Ол тураның қыйзында Якуптың чери полған полтыр. Якуп ол черин позының оғлунға Иосифқа артысқан. ⁶ Ол черде Якуптың қудуғы полған. Чол чӧрӱп, ной-парған Иисус қудуқтың қыйзында одура тӱшти. По керек тӱш тужында полған полтыр. ⁷ Ол тушта пир самарян эпчи кижи суға келтир. – Маға суғ ижерге перзең теп, Иисус аанаң сурады. ⁸ Ол темде Ааң ӱргенчиктери чииш-табақ аларға тураға парыбысқан полғаннар. ⁹ Самарян эпчи кижи Аға: – Сен, иудей кижи полчадып, менең, самарян кижидең, суғ сурапчазың ма? Иудейлер самарян кижилербе киришпенчалар-но – теди. ¹⁰ Иисус аға айтты: – Қудайдың перер сыйын пилген ползааң, «Маға суғ ижерге перзең» теп, саға кем айтқанын уңнаған ползааң, Менең Позымнаң суғ сурар эдиң, Мен, эзе, саға тириғ суғ перер эдим – теди. ¹¹ Поны уғыб-алып, эпчи кижи Аға айтты: – Қааным! Сеең сузарға да сусқуң чоқ, қудуқ да терең, тириғ суғды сен қайдаң аларзың, эзе? – теди. ¹² Писке по қудуқ перген Якуп абабыстаң Сен улуғаарақ пеедиң? Ол позы, ааң ооллары, малы да мынаң ижип чӧргеннер – теди. ¹³ Иисус, поны уғыб-алып, аға айтты: – По суғды ишчаң кижи қада суқсар – теди.

¹⁴ Меең тезе перген суғды ижиб-алып, кижи паза по чашқа суқсабас. Ааң иштинде суғум, пулуқ теп пол-парып, тоозылбас-мӧгӱ чадыға тебе ағар – теди.

¹⁵ Поны уғала, эпчи кижи Аға айтты: – Қааным! – теди – паза суқсабасқа, паза поға суға чӧрбеске теп, маға андығ суғды перзең – теди.

¹⁶ – Парып, эриңме пирге поға кел – теп, Иисус аға айтты.

¹⁷ – Мен эр чоқ кижибим – эпчи кижи теди. Иисус, андығ айтқанын уғыб-алып, айтты: – Сен шын айттың, шынап эр чоқ кижизиң, – теди.

¹⁸ Сен алында пеш эр кижиге парғанзың, ам тезе сееңме чатчыған эр кижи сеең эриң эбес, сен шын айттың – теди.

¹⁹ Эпчи кижи по айтқанын уғала: – Қааным! – теди – Сен пророк полчығанын кӧрчам – теди. ²⁰ Абаларыбыс по тағда пашқойдылар, силер тезе ам писке айтчызар: Иерусалимде пашқойарға керек теп – теди. ²¹ – Маға пӱтсең, эпчи кижи – Иисус теди – Чӱче полза, по тағда эбес, Иерусалимде да эбес Абамға пашқойарзар – теди. ²² Силер кемге пашқойчызар, аны пилбенчизар, пис тезе кемге пашқойчабыс, аны пилчабыс. Эткенде, кижилердиң арғалағаны иудейлердең келер – теди. ²³ Шын пашқойчаң кижи Абамға пашқойып, Ааң тынынға, Ааң шынынға пӱт-келип, пашқойар. Ана ээде пашқойар теми келча, пайоқ келе-берди. Ана андығ пашқойачыларды Абам тилепча – теди. ²⁴ Қудай – ол Тын, Аға пашқойчаң кижи, пашқойып, Ааң тынынға, Ааң шынынға пӱт-келип, пашқойча – теди. ²⁵ Эпчи кижи Аға айтты: – Христос теп Мессия ылтам келерин уңнапчам. Келип, Ол писке парчын небе уғуза айдар – теди. ²⁶ Иисус аға айтты: – Ол – Менмин, сееңме чооқташчаң Кижизи – теди. ²⁷ Ол тушта Ааң ӱргенчиктери айлан келдилер, Ааң по эпчи кижибе чооқташчығанынға таңзындылар, че «Аанаң Саға ноо керек?» теп, эбезе «Ааңма ноо чооқтажып турчаң» теп, қайзы да сурабады. ²⁸ Эпчи кижи тезе, қупшынын да артыс-келип, тураға олоқ парыбысты, анда кижилерге айт чӧрди: ²⁹ – Мен ноо да эткенимни маға айт-перген кижини, Ол шынап Христос па теп, кӧрерге парааңнар ба? – теди. ³⁰ Қалық, турадаң шығып, Аға тебе парғаннар. ³¹ Олоқ тушта ӱргенчиктери Аға айттылар: – Равви – тедилер – чиизең теп. ³² Ол тезе ыларға айтты: – Меең пир чииш пар, ол чиижимни силер уңнабанчызар – теди. ³³ Ӱргенчиктери ӧзере эрбектештилер: — Аға кем-кем чииш ақкелди ба? – тештилер. ³⁴ Иисус ыларға айтты: – Мени ысқан Қудайдың санағанын этчам, Ааң керегин пӱдӱрчам. Андығ иштегеним, ол – Меең чиижим. ³⁵ – Аш кезерге тӧрт ай қалды теп, айтчызар, эбес пе? – теди. – Мен тезе силерге айтчам: қарақ кӧдӱрип, кӧраар – анығ пажақтары ағар-парып, пайоқ пыш-парған, аш кезерге тем пайоқ четти – теди. ³⁶ Кижи, аш кес-келип, қайрал алча; ааң қайралы – тоозылбас-мӧгӱ чадығ перчиған ӱрен; андығ полғанда, аш салған кижибе аш кескен кижи пирге ӧргӱнерлер теп – теди. ³⁷ Ээде полғанда, «Пирси салча, пирси кесча» теп айтқан сӧс шын – теди. ³⁸ Мен силерди аш кезерге ысчам. Ол ашты пашқа кижилер сал-салды, силер тезе ылардың ишке қожуларзар – теди. ³⁹ Олоқ темде самарян эпчи кижи айтқанда: «Иисус, меең ноо иштегенимни, парчын айда-берген» теп, самарян кижилердиң кӧбӱзи, уғыб-алып, Аға пӱде-бердилер. ⁴⁰ Анаң аара самарян кижилери, Аға келип, «Писте аалап қал» теп, Аны киченип, айттылар. Иисус ыларда ийги кӱнге қалды. ⁴¹ Ааң айтқан сӧзин уғыб-алып, тың кӧп самарян кижи Аға пӱде-берди. ⁴² Пайағы эпчи кижиге ылар айттылар: – Ам сеең сӧстерин уғып ла эбес, ам пис позыбыс Аны уғыб-алып, Ол шынап по чарықтың Арғалаачызы Христос теп полғанынға пӱтчабыс – тедилер.

Иисус пир қаанның чалчызының оғлун часча

⁴³ Ийги кӱн пажында Ол, Самария черинең шығып, Галилей черинге пара-берди. ⁴⁴ «Пророкты туған элинде улуғ тоолабанчалар» теп, сананып анаара пара-берди. ⁴⁵ Галилей черинге келгенде, андағы кижилер Аны чақшы тоғаштылар. Ылар пайа Иерусалим тураға пайрамға парып, Ааң анда парчын иштегенин кӧрӱп, анаң аара Аны чақшы тоғаштылар. ⁴⁶ Иисус пазоқ Галилейдағы Кана теп тураға, пайа суғды арағаа айландырған черге келди. Олоқ тушта Капернаум теп турада қаанның пир чалчызының оғлу ағрыбысқан. ⁴⁷ Ол кижи, Иисустың Иудей черинең Галилей черинге келгенин уғала, Аға келди. Аны позының эминге қыырып, ӧлчиған оғлун парып чассаң теп, чалғанып суранған. ⁴⁸ – Силер, пӧлгӱлер кӧрбен, қайғал иштегенин кӧрбен, пӱтпессар – Иисус аға теди. ⁴⁹ – Улуғ Қааным! Оғлум ӧлгелекте парзаң, – теп, қаанның чалчызы айт чӧрча. ⁵⁰ Иисус аға айтты: – Эмиңе нан, оғлуң қазық – теди. Ол кижи Иисустың айтқан сӧске пӱдӱп, пара-берди. ⁵¹ Чолында ааң кижилери аға ӱдӱре келип, айттылар: – Оғлуң қазық теп. ⁵² Ол кижи позының кижилеридең: – Қанче часта аға чақшы пол-парған? теп, сурағанда, ылар айттылар: – Четти часта кечее ааң изийи эрт-парды теп. ⁵³ Абазы тоолап-келип, қайы темде оғлу қазық пол-парғанын, пилиб-алды: ол керек «Оғлуң қазық» теп, Иисустың айтчыған теминде полған полтыр. Аға ол кижи позы да пӱтти, ааң эмдегилер да пӱттилер. ⁵⁴ По Иисустың ийгинчи қайғалы полған полтыр, аны Иудей черинең Галилей черинге келип ле эткен.

Иисус Вифезда теп чунунчаң черде пир кижини часча

¹ Ааң соонда Иудейлердиң пайрамы полған. Иисус Иерусалимге келди. ² Иерусалимге киирчең Қой паратазы пар, ааң чанында, еврейлеп Вифезда теп адалчаң, кижи чунунчаң чер пар полған. Анда чабылығ пеш қатпаш полған. ³ Ол қатпаштарда ағрығ кижилер: қарақ чоқ, ақсақ, пас чӧр полбанчыған, қурулғақ ағрығлығ тың кӧп чаттылар. Ылар суғдың толқуп шыққанын сақтап, чаттылар. ⁴ Қудайдаң келген Ангел тем-тем пажында ол суға тӱш-келип, суғды толқупчаттыр. Ол Ангел суғды толқуғанда, майланман суға кирерге керек. Кем пурнада суға кирзе, ол кижи, қайдығ да ағрығба ағрыза, чазыл-парар. ⁵ Анда пир кижи одус сегис чыл ағрып чатқан полған. ⁶ Иисус, ол кижини кӧриб-алып, ааң ӱр ағрып чатқанын уңнаб-алып, аға айтты: – Чазыл-парарға санапчаң ма? – теди. ⁷ – Эзе, Улуғ Қааным! – ағрығ кижи теди – Суғ толқуп шыққанда, мени суға киирчең кижи ле чоғул. Мен позым қаар-теер суға киргемде, пашқа кижилер мени пурнап, кирчалар – теди. ⁸ Иисус аға айтты: – Тур, тӧжегиңни алып, пас чӧр – теди. ⁹ Пайа ағрығ кижи полған, олоқ чазыл-партыр, тӧжегин ал-келип, чӧре-берди. Ол керек суббот кӱнде полған полтыр. ¹⁰ Анаң аара иудейлер чазылған кижиге айттылар: – Пӱӱн суббот кӱн-но; саға тӧжегиңни алып, чӧрерге чарабас – тедилер. ¹¹ Чазылған кижи ыларға айтты: – «Тӧжегиңни алып, пас чӧр» теп, мени часқан Кижи маға айтты – теди. ¹² – «Тӧжегиңни алып, пас чӧр» теп, саға айтқан Кижи кем-не? – ол кижидең сурадылар. ¹³ Чазылған кижи тезе, аны кем часқаны теп, уңнабады. Иисус тезе анда турған кижилер аразына кирип, чит-парды. ¹⁴ Ааң соонда Иисус аны Қудайдың Ӧргезинде тоғашқан. Тоғаш-келип, аға айтты: – Мына, сен чазыл-пардың. Чабалаарақ полбазын теп, паза қыйал этпе – теди. ¹⁵ По кижи парып: «Мени часқан кижизи Иисус» теп, иудейлерге айтты. ¹⁶ Иудейлер Иисусты, Ол андығ небе суббот кӱнде эткенинең ӱчӱн, ӧдӱрибизерге тилеп шықтылар.

Қудайдың Оғлуның кӱжи

¹⁷ Иисус тезе ыларға айтты: – Меең Абам ӧттерле ээде этча, Мен да ээдеоқ этчам – теди. ¹⁸ Ылар, Ааң андығ айтқанын уғыб-алып, чағыс ла суббот кӱнни тоолабанчығаннаң ӱчӱн эбес, Қудайды Меең Абам теп адапчығанынаң, Позыңны Қудайба тең турғусчығанынаң ӱчӱн, ам ӧдӱрерге тың даа тилеп чӧре-бердилер. ¹⁹ Мыны уңнап-келип, Иисус айтты: – Шын, шын айтчам силерге: Оғлу, Абазының иштеген керектерин кӧрбен полза, Позы Позынаң пир даа небе иштеп полбас эди. Абазы ноо этсе, олоқ небени Оғлу иштепча – теди. ²⁰ Абазы, Оғлун кӧӧленип, Аға парчын Позының эткен небелерин кӧргӱсча. Силерди қайғадып, мынаң да артықты эдип, Аға кӧргӱзер – теди. ²¹ Абазы, ӧлген кижилерди тирит-келип, чадығ перча, Оғлу даа, кемни саназа, аны эдоқ тиритча – теди. ²² Абазы Позы кемни даа чарғылабанча, че чарғылачаң керегин Оғлуның қолынға пер-салған – теди. ²³ Парчын кижи Оғлун, Абазын ошқаш, улуғ тоолазын теп, Абазы Оғлуна чарғылачаң керегин пер-салтыр. Оғлун тоолабанчиған кижи, эткенде, Аны ысқан Абазын да тоолабанча – теди. ²⁴ Шын, шын айтчам силерге: Меең сӧзим уқчыған, Мени ысқан Абамға пӱтчиған кижи – тоозылбас-мӧгӱ чадығлығ кижизи полар. Андығ кижи чарғылатпас, андығ кижи – ӧлӱмнең чадыға кежибисти – теди. ²⁵ Шын, шын айтчам силерге: ӧлген кижилер, Қудайдың Оғлуның ӱнӱн уғыб-алып, тирилип турар теми келча, ол тем пайоқ келе-берди – теди. ²⁶ Абазы Позының иштинде тириғ, андығоқ иштинде тириғ поларға кӱжӱн Оғлунға перген – теди. ²⁷ Қудайдың Оғлу, Кижи Оғлуоқ полча, анаң аара Абазы Аға чарғы эдерге кӱш перген – теди. ²⁸ По небеге таңзынмалаар: қачан-да ӧл-парып, чығ-салған парчын кижи Қудайдың Оғлуның ӱнӱн уғыб-алар теми ам келча-но – теди. ²⁹ Тиригде чақшы эткен кижилер чадыйын чадарға тирилеп турарлар, тиригде чабал эткен кижилер чарғыға тӱжерге тирилерлер – теди. ³⁰ Пос-Позымнаң Мен пирда небе иштеп полбанчам-но. Уққанымға ла кӧре, чарғы этчам. Меең чарғым – оң чарғы. Мен, эзе, Позымның кӧңнӱмче эбес, Мени мынара ысқан Абамның кӧңнӱнче чарғы этчам-но – теди.

Қудай Пичиги Менең ӱчӱн кӧрелеп айтча

³¹ Мен Пос-Позымнаң ӱчӱн кӧрелеп айтсам, ол Меең айтқаным шын эбес полар эди – теди. ³² Менең ӱчӱн кӧрелеп айтчаң пашқа кижи пар. Ол кижи кӧрелеп, шын айтчығанын, Мен уңнапчам – теди. ³³ Силер Ыйбанға кижи ысқанзар. Ол шынын кӧрелеп айтты – теди. ³⁴ Андығ да полза, кижи кӧрелеп айтқаны Маға керек чоқ. Мен силерди арғаларға теп сананып, по небени айтчам – теди. ³⁵ Ыйбан – чарытқыш ошқаш кижи полды: кӧй-келип, кижилерди чарытчаң ол. Силер, эзе, ааң чарығында полып, кӧп чоқ ӧргӱниб-алааңнар теп, санағанзар, са – теди. ³⁶ Ыйбаннаң кӧбаарақ Меең кӧрелеп айтқаным пар: Маға Абам ноо эдерге пергенин, Мен аны этчам; анаң аара Меең эткен керектерим, эзе, Мени Абам ысқанынаң ӱчӱн кӧрелеп айтчалар – теди. ³⁷ Мени ысқан Абам Позы даа Менең ӱчӱн кӧреледи. Силер тезе Ааң ӱнӱн қачан да уқпадаар, Ааң чӱзӱн да кӧрбедаар – теди. ³⁸ Мени ысқан Абамға пӱтпенчиғаннарыңда, Абамның сӧзи да силердиң чӱректериңде қалбанча – теди. ³⁹ Қудай Пичигин уңнап, силер ол Пичигинең тоозылбас-мӧгӱ чадығлығ пол-парарға иженчизар. Ол Пичиги тезе Менең ӱчӱн кӧрелеп айтча-но – теди. ⁴⁰ Маға келип, тириғ чадығлығ полайын теп, силер санабанчызар да – теди. ⁴¹ Кижилердең пақтығ поларын Маға керек чоқ – теди. ⁴² Че Мен силерди пилдим: силердиң чӱректериңде Қудайға кӧӧленгени чоқ – теди. ⁴³ Мен Абамның адын улуғ тоолап келдим, силер тезе Мени постарынға киритпенчизар. Кем тезе пос-позының адын улуғ тоолап келзе, силер аны постарынға киридерзар – теди. ⁴⁴ Чағыс Қудайдаң пақтығ поларын тилебеен, кижилердең не пақтығ поларын тилеп чӧр, силер пӱдерзар ба? – теди. ⁴⁵ Мен, Абамға кӧре, силерге найнап айдарым теп, сананмалаар. Силердиң иженген Моисей силерге найнап айдар – теди. ⁴⁶ Силер Моисейге пӱткен ползаар, Маға да пӱдер эдаар, ол, эзе, Менең ӱчӱн пасқан-но – теди. ⁴⁷ Че, Моисейдиң пасқанынға пӱтпеен, Меең айтқан сӧстеримге пӱдерзар ба? – теди.

Иисус пеш муң кижини тоосканче азрады

¹ Ааң соонда Иисус, Галилей-талайын кежип, Тивериада теп тураның чанынға парды. ² Ағрығ кижилерди час-келип, қайғал небе эткенин кӧреле, Ааңма қожа кӧп қалық парды. ³ Иисус, таға шығып, ӱргенчиктеринме пирге анда одурды. ⁴ Иудейлердиң Пасха пайрамы чағын полған полтыр. ⁵ Иисус, кӧп қалық келчиғанын кӧриб-алып, Филипп теп ӱргенчигинең сурады: – Пыларды азырарға қалаш қайдаң аларбыс? теп, теди. ⁶ Позы ноо эдерин уңнап, чеере сураған. ⁷ Филипп Аға айтты: – Пыларды кӧп чоқтаң да азырап-перерге ийги чӱс динарий ас полар – теди. ⁸ Андрей теп ӱргенчиктеринең пирси, Симон-Пётрдиң қарындажы, Ааға айтча: ⁹ – Мында пир оолақтың пеш қара қалашпа ийги палығаш пар. Че мындығ кӧп қалыққа ол қайдаң чедер? – теди. ¹⁰ Иисус айтты: – Айдаар ыларға: қыйын одурзыннар – теди. Ол чер пӱк полған полтыр. Эткенде, пирее пеш муң кижи қыйын одурды. ¹¹ Иисус, қалаштарды алып, Қудайға алғыжын четтирип, ӱргенчиктеринге ӱлеп-перген. Ылар тезе қыйын одурған қалыққа пергиледилер. Палығаштарды эдоқ – кем қанче санаған – пергиледилер. ¹² Кижилер чиип тоос-парғаннарында, Иисус ӱргенчиктеринге айтты: – Қалған чиишти, эн-черге қалбазын теп, терип чығ-салаар – теди. ¹³ Ӱргенчиктер терип чығып, анаң кӧргеннери: пеш қара қалажынаң он ийги толдыра тӱӱс четтире чиибен қалаш қалды. ¹⁴ Қалық, Ол чайаған қайғалды кӧрӱб-алып, айдышты: – По кижи – шынап по чарыққа келер полған Пророғы! – тештилер. ¹⁵ Қалық келип, кенетки Аны қаанға тударға санаған полтыр. Иисус, поны уңнаб-алып, пазоқ чағысқа тағлар аразынға парыбысқан.

Иисус суғ ӱстӱнче пазып парча

¹⁶ Иир пол-парғанда, Ааң ӱргенчиктери талай қажынға эндилер. ¹⁷ Анда кебеге кирип, талайдың ол чанындағы Капернаум теп тураға ыға-бердилер. Қараашқы тӱже-берди, Иисус тезе ыларға келгелек полған. ¹⁸ Талай, қазыр салғын шапқанда, толқу-берди. ¹⁹ Чегирбе пеш-одус стадий ыға-берип, анаң кӧргеннери: суғ ӱстӱнче пазып, ылардың кебеге Иисус чағынапча. Суғ ӱстӱнче пасқан Аны кӧриб-алып, қоруқ-парғаннар. ²⁰ Ол тезе ыларға: – Қоруқпалаар, по Менмин! – теди. ²¹ Аны кебелеринге киридерге санапчадып, анаң кӧргеннери: ылардың кебелери талайдың ыққан ол чанға чет келтир.

Иисус Христос, Ол – тириғ чадығ перер ажы

²² Пазағы кӱн талайдың по чанында қалған қалық чағыс ла кебени қажында кӧрди. Анаң кӧргеннери – ол чағыс кебеге ӱргенчиктери кирчалар, Иисус тезе ол кебеге кирбен қалды, ӱргенчиктери чағысқа ығып пардылар. ²³ Улуғ-Қаан пайа, алғап, қалаш чииген чердең ырақ эбесте, пашқа кебелер Тивериада теп турадаң келип, туртырлар. ²⁴ Қалық, Иисусқа да, ӱргенчиктеринге да чоқсынып, Иисусты тилеп чӧре-чӧре, ол кебелерге кирип, Капернаум теп тураға кеже-бердилер. ²⁵ Талайдың ол чанында Иисусты таб-алып, Аға айттылар: – Ӱргедигчи! – тедилер – Сен қачан мынара келдиң? – тедилер. ²⁶ Иисус ыларға айтты: – Шын, шын айтчам силерге: силер Мени қайғал небе эткенинең ӱчӱн эбес, че қалаш чиип тоосқанынаң ӱчӱн Мени тилепчызар – теди. ²⁷ Ардар-ташталар чииштең ӱчӱн эбес, че тоозылбас-мӧгӱ чадығ перер чииштең ӱчӱн сананып киченчизар. Ол чиишти силерге Кижи Оғлу перер. Аба Қудайы Аны ол керекке таллаған – теди. ²⁸ – Қудай керегин пӱдӱрерге саназабыс, писке ноо эдерге керек? – теп, ылар сурадылар. ²⁹ Иисус ыларға айтты: – Қудайдың кереги мына-бо: Маға, Қудайы ысқан кижиге пӱдаар – теди. ³⁰ – Писке қайдығ пӧлгӱ кӧргӱзерзиң, аны кӧре-берген кижи, олоқ пӱде-берзин теп? – ылар сурадылар. – Сен ноо эдерзиң? – тедилер. ³¹ – Пистиң абаларыбыс эн черде манна теп чиишти чиигеннер. Қудай Пичигинде пазылған: тегридең Ол ыларға чиирге аш перген теп – тедилер. ³² Иисус тезе ыларға айтты: – Шын, шын айтчам силерге: Тегридең ашты силерге Моисей эбес, шын ашты силерге Меең Абам перча – теди. ³³ Қудайдың ажы, ол – тегридең тӱжип, по чарықтағы кижилерге тириғ чадыйын перчиған аш; ана андығ аш – Қудайдың ажы полча-но – теди. ³⁴ Ылар Аға айттылар: – Улуғ-Қаан! Писке андығ ашты ӧттерле пер-тур – тедилер. ³⁵ Иисус тезе ыларға айтты: – Чадығ перчиған аш – Менмин. Маға келген кижи қачан даа аштабас, Маға пӱткен кижи қачан даа суқсабас – теди. ³⁶ Мен силерге айтқам, эзе: че силер, Мени кӧрчадып таа, Маға пӱтпенчизар – теди. ³⁷ Абамның парчын кижилери Маға келер. Маға келген кижини сӱрбессим – теди. ³⁸ Мен, эзе, Позымның кӧңнӱмче эдерге эбес, Мени ысқан Абамның кӧңнӱнче эдерге тегридең энгем – теди. ³⁹ Мени ысқан Абамның кӧңнӱ тезе мындығ: Абамның Маға перген кижилерди, чидирбеен, қалғанчы кӱнде тӱгезин тирилип турғузарға теп – теди. ⁴⁰ Мени ысқан Абамның кӧңнӱ мындығ: Оғлунға кӧрӱп пӱткен кижи полза, тоозылбас-мӧгӱ чадығлығ ползын теп. Қалғанчы кӱнде Мен аны тирилип турғузарым – теди. ⁴¹ «Мен – тегридең тӱшкен қалашпым» теп, Ааң айтқанын уғыб-алып, иудейлер Аға қанықтылар. ⁴² Қанық-келип, айттылар: – По Иосифтың оғлу Иисус эбес пе? Пис Ааң абазынма ичезин уңнапчығабыста, нооға Ол писке «Мен тегридең энгем» теп, айт чӧрча – тедилер. ⁴³ Иисус ыларға айтты: – Ӧзере қанық-кел, чӧрбелаар – теди. ⁴⁴ Мени ысқан Абам кижилерди Маға қыырча. Абам қыырған кижи ле Маға келер, пашқа кижи келбес. Маға келген кижини қалғанчы кӱнде Мен тирилип турғузарым – теди. ⁴⁵ – Қудай парчын кижини ӱргедер теп, пророктар пасқаннар. Абамны уқчадып, Аанаң ӱргенген кижи Маға келер – теди. ⁴⁶ Абам қыырған кижи Абамны кӧрген теп, айтпанчам. Қудайдаң на келген Оғлу Аба Қудайын кӧрди – теди. ⁴⁷ Шын, шын айтчам силерге: Маға пӱткен кижи ле тоозылбас-мӧгӱ чадығлығ – теди. ⁴⁸ Мен – чадығ перчиған ашпым – теди. ⁴⁹ Силердиң абаларың эн черде манна теп чиишти чиигеннер, андығ да полза, ӧлӱп қалғаннар – теди. ⁵⁰ Тегридең тӱшчиған ажы тезе андығ эбес: аны чииген кижи қачан да ӧлбес – теди. ⁵¹ Мен – тегридең тӱшкен тириғ ашпым. По ашты чииген кижи по чашқа чадар. Ол Меең перер ажым – Меең эди-чаным. Эди-чанымны кижилердиң чадыйынаң ӱчӱн сал-саларым – теди. ⁵² Иисустың андығ айтқанын уғыб-алып, иудейлер ӧзере чооқташтылар: – Ол писке Позының эди-чанын чиирге қайде пере-берер, эзе? ⁵³ Иисус по ылардың чооқташқанарынға айтты: – Шын, шын айтчам силерге: Кижи Оғлуның эди-чанын чиибезаар, Ааң қанын ишпезаар, тоозылбас-мӧгӱ чадығ чоқ поларзар – теди. ⁵⁴ Меең эди-чанымны чиипчиғаны, Меең қанымны ишчиғаны тоозылбас-мӧгӱ чадығлығ кижи полча, Мен аны қалғанчы кӱнде тирилип турғузарым – теди. ⁵⁵ Меең эди-чаным, эзе, – шын чииш, Меең қаным – шын ишчең суғ – теди. ⁵⁶ Меең эди-чанымны чиипчиған, Меең қанымны ишчиған кижи Меең иштимде полча, Мен тезе ол кижиниң иштинде полчам – теди. ⁵⁷ Мени ысқан тириғ Абам Мени тириғ этча, Мени чиипчиған кижини Мен эдоқ тириғ эдерим – теди. ⁵⁸ Мен по айтқан аш тегридең тӱшча. По айтқан аш силердиң абаларың манна теп ажы эбес. Абаларың манна теп ажын чиип та полза, ӧл-пардылар, Меең ажым тезе чипчиған кижи, ӧлбеен, по чашқа чадар – теди. ⁵⁹ По сӧстерди айдып, Иисус Капернаумдағы синагогада ӱргет чӧрген.

Тоозылбас-мӧгӱ чадығдың сӧзи

⁶⁰ Ааң ӱргенчиктериниң аразында кӧп кижи, мыны уғып, айдыштылар: – Қайдығ уқпас сӧстер! Кем, уғып, по сӧстерди чарадар? – тештилер. ⁶¹ Иисус, ӱргенчиктериниң қанығанын Позының иштинде пилиб-алып, ыларға айтты: – По сӧстер уғып, силер аақ-теек пол-пардаар ба? – теди. ⁶² Кижи Оғлу Ааң алында полған черинге шықчығанын кӧр-салзаар, ноо полар эди? – теди. ⁶³ Қудайдың Тыны кижини тириғ этча, кижиниң эди-чаны тезе кижиге нооны да эдип полбас. Мен силерге айтчаң сӧстерим – Тынынма тирийын ақкелчаң небелери – теди. ⁶⁴ Силердиң аразында тезе пӱтпес кижилер пар – теди. Иисус, кем пӱтпес кижи полғанын, кем Аны садыбызарын паштапқы кӱннең ала уңнап-келип, ээде айтқан. ⁶⁵ Анаң Ол айтты: – Пӱтпес кижи пар полғаннаң ӱчӱн, Мен силерге «Абам чағдабаза, кем да Маға келбес» теп, айт чӧрдим – теди.

Пётр: «Иисус – Қудайдың Оғлу» теп, ажынып айтча

⁶⁶ По темнең ала ӱргенчиктеринең кӧбӱзи, Иисустаң кедре парып, Ааңма пирге чӧрбедилер. ⁶⁷ Андығ полғанда, Иисус он ийги ургенчигинге айтты: – Силер да Менең кедре парарға санабанчызар ба? – теди. ⁶⁸ – Улуғ-Қаан! – теп, Симон-Пётр Аға теди – Сееңме полбаан, кемме поларбыс? Сенде тоозылбас-мӧгӱ чадығ перер сӧстериң пар – теди. ⁶⁹ Сен – Христоссың теп, тириғ Қудайдың Оғлузың теп полғанынға пис, пилин-малып, пӱтчабыс – теди. ⁷⁰ – Силерди, он ийгини, Мен таллаб-алған эбес пеедим? теп, Иисус ыларға айтты – Че силердең пирси – айна! – теди. ⁷¹ Поны айдып, Симон Искариоттың Иуда теп оғлунаң ӱчӱн Ол айтты. Ол Иуда, он ийги ӱргенчигинең пирси, Иисусты садыбызар полған.

Иисус одағлар турғусчаң пайрамда

¹ Мынаң соонда Иисус Галилей теп черде чӧрди. Иудейлер Аны тилеп ӧдӱрер этчиғаннарынаң ӱчӱн, Иудей черинде тезе чӧрерге санабады.

² Иудейлердиң одағлар турғусчаң пайрамы чағынады. ³ Анаң аара Ааң қарындаштары Аға айттылар: – Мынаң шығып, Сеең эткен керектериң ӱргенчиктериң да кӧрзин теп, Иудей черинге пар – тедилер; ⁴ Аттығ-шаптығ поларға санағаңда, керектериң чажындырарға чарабас. Сеең андығ эткен керектериң парчын кижилерге аш – тедилер. ⁵ Эзе, Ааң қарындаштары да Аға пӱтпедилер. ⁶ Иисус ыларға айтты: – Меең темим четкелек. Силерге тезе қайдығ да тем келижер – теди. ⁷ По чарықтағы кижилер силерге чабал кӧрбес, Маға тезе чабал кӧрча. Мен, эзе, ылардың керектери чабал теп, кӧрелеп айт чӧрчам-но – теди. ⁸ Силер пайрамға параар, Мен тезе, Меең темим четкелектең ӱчӱн, по пайрамға парбассым – теди.

⁹ По небе ыларға айдып, Иисус Галилей теп черде қалды. ¹⁰ Қарандаштары пайрамға парыбысқаннарында, Ол анаара чажынып партыроқ. ¹¹ Пайрамда иудейлер, Аны тилеп чӧрӱп, «Ол қайда?» теп, сурап чӧрдилер. ¹² Қалық аразында Аанаң ӱчӱн кӧп табыш шықты. Пиреелери айттылар: «Ол чақшы кижи» теп, пашқалары: «Чоқ, қалықты ол алақтырып чӧрча» теп – айдыштылар. ¹³ Андығ даа полза, иудейлерди қоруғып, Аанаң ӱчӱн шынап сананғанын кем да айтпады.

По кижи Христос па?

¹⁴ Пайрамның ортазында Иисус, Қудай Ӧргезинге кир-келип, ӱргетти. ¹⁵ Иудейлер, таңзынып, айдыштылар: – Ол, ӱргенмен Позы, Қудай Пичигин қайдаң пилча? – тештилер. ¹⁶ Иисус ыларға айтты: – Меең ӱргедийим – Менийи эбес, Мени ысқан Қудайдыйы – теди. ¹⁷ Ааң кӧңнӱнче эдерге қынар кижи, по ӱргедийим Қудайдаң ма, эбезе Мен Пос-Позымнаң айтчам теп, пилиб-алар – теди. ¹⁸ Пос-позынаң айтчаң кижи, аттығ-шаптығ полайын теп, сананча. Аны ысқан Қудайды аттығ-шаптығ эдейин теп, сананчаң Кижи тезе – шын Кижизи, Ааң тайбазы чоғул – теди. ¹⁹ Моисей силерге Чозақ перген, са? Силердиң тезе аразында пир даа кижи Чозақтарың айтқанынче этпенча-но. Мени, ӧдӱрерге эдип, нӧӧре тилепчизар? – теди. ²⁰ – Иштиңе айна кир-парды ба? Кем Сени ӧдӱрер этча? теп, қалық Аға айтты. ²¹ Иисус аара айтты: – Мен силерге пир керек эттим, силер тезе таңзынчызар – теди. ²² Моисей силерге кескени эдерге чозақ перген. Анзы Моисейдең эбес та полза, че пурунғу абаларынаң келген чозақ. Силер суббот кӱнде да кескени этчизар – теди. ²³ Кижиге кескени эдерге керек полза, суббот кӱн да полғанда, Моисей салған Чозағынға кӧрбеен, кескени этчизар. Андығ полғанда, Мен кижини суббот кӱнде часқанымнаң ӱчӱн нӧӧре Маға қанықчызар? – теди. ²⁴ Кижини таштынаң ла кӧрӱп, чарғылатпазар, че шын чарғыба чарғылазар – теди. ²⁵ Мында кем-кем, Иерусалим теп турадаң келгеннери, айдыштыр: – По кижини ӧдӱрерге тилепчалар, эбес пе? – тештилер; ²⁶ Мына, Ол айт чӧрча – пирда чажынман, Аға кем да тоғра айтпанча. Эткенде, ажа, пийлер, Ол шынап Христос теп, уңнаб-алдылар ба? – тештилер; ²⁷ Ол – Христос па? Христос, эзе, қайдаң келгенин кем да уңнабас. По Кижи тезе қайдаң келгенин пис уңнапчабыс – тештилер. ²⁸ Андығ айтқаннарында, Иисус Қудай Ӧргезинде ӱн салып, ӱргедип айтты: – Силер Мени уңнапчызар, қайдаң келгенимни уңнапчызароқ. Мен тезе Пос-Позымнаң келбедим, Мени ысқан Қудай шыннығ, силер Аны, эзе, уңнабанчызар – теди. ²⁹ Мен тезе Аны уңнапчам, Мен Аанаң келгем, Ол Мени ысқан – теди. ³⁰ Аны тудыб-аларға да санап, Аны кем даа теғбеди, Ааң теми, эзе, четкелек полды. ³¹ Қалықтың кӧбӱзи Аға пӱтти. Пӱт-келип таа, кижилер ӧзере айдыштылар: «Қачан Христос келзе, қайғал небе по Кижидең кӧбаарақ эдер пееди?» – тештилер.

Фарисейлербе улуғ абыстар Иисусты тудар этчалар

³² Қалықтың андығ эрбектешкенин уғыб-алып, фарисейлербе улуғ абыстар Аны тудыб-аларға кижилерин ысқаннар. ³³ Иисус тезе ыларға айтты: – Силербе қожа поларға ӱр қалбады, анаң Мен Ысқанымғоққа пара-берерим – теди. ³⁴ Мени тилеп чӧр, таппассар. Мен полар черимге чет полбассар – теди. ³⁵ Анда полған иудейлер ӧзере айдыштылар: – Қайдығ андығ пис тап полбас черге парар этча, эзе? Ол ноо, гректер аразынға парып, анда гректерди ӱргедерге санапча ба? – тештилер. ³⁶ «Мени тилеп чӧр, таппассар», паза «Мен полар черимге чет полбассар» теп сӧстери ноо небези? – тештилер.

Тириғ агын суғлар

³⁷ Пайрамның қалғанчы улуғ кӱнӱнде Иисус, ӧре туруп, ӱн салып айтты: – Суқсапчаң кижи, Маға келип, ишсин – теди. ³⁸ Маға пӱтчаң кижиниң, – Қудай Пичигинде пазылғанынче, – иштинең тириғ суғлар ағып шығар – теди. ³⁹ Иисус мыны айдып, Ақ-Арығ Тынынаң ӱчӱн айтқан. Иисусқа пӱтчаң кижилер ол Ақ-Арығ Тынын аларлар. Иисус паққа ам шыққалақ полған, анаң аара ол кижилер Ақ-Арығ Тыннығ полғалақтар.

Қалықта Иисустаң ӱчӱн талаш шықты

⁴⁰ Турған қалықтың кӧбӱзи, по сӧстерин уғала, айдышты: – Ол шын пророк полтыр! – тедилер. ⁴¹ Пашқалары айттылар: – Ол Христос! – тедилер. Ӧскелер тезе: – Христос Галилей теп чердең келер полған пееди? – тедилер. ⁴² Христос Давид қаанның тӧлӱнең полар, Ол Вифлеемде, Давидтың туразында, туғар теп, Қудай Пичигинде пазылған эбес пе, эзе? – тедилер. ⁴³ Ээде қалықта Иисустаң ӱчӱн талаш шықты. ⁴⁴ Ылардың қайзы Аны тудыб-аларға сананды, че Аны кем даа теғбеди.

Фарисейлербе улуғ абыстар Иисусқа пӱтпенчалар

⁴⁵ Улуғ абыстардың, фарисейлердиң кижилери позының ээлеринге қуруғ нан келдилер. Пийлери ыларға айттылар: – Аны чӧӧк ақкелбедаар? – тедилер. ⁴⁶ Ылар айттылар: – Қачан да, пир даа кижи, по Кижи чилеп, айтқанын пис уқпадыбыс – тедилер. ⁴⁷ Фарисейлер ыларға айттылар: – Силерди даа Ол кӧңдӱрди ба? – тедилер; ⁴⁸ Пийлербе фарисейлер Аға пӱдерлер ба? – тедилер; ⁴⁹ Че по қалық Чозақты пилбенча, анаң аара ол – қарғап-салған қалық – тедилер. ⁵⁰ Фарисейлердиң пирси, Никодим теп аттығ кижи полған. Ол кижи пир қада тӱнде Иисусқа чажынып келген полтыр. Ол Никодим ыларға айтты: ⁵¹ – Пистиң Чозаққа кӧре, чарғылағаңда, пурнада кижини уғыб-аларға, ааң иштеген керектерин пилиб-аларға керек эбес пе? – теди. ⁵² По айтқанынға аға айттылар: – Сен даа Галилей чериннең ма? Қудай Пичигин қыырыб-алып, пилерзиң: Галилей черинең пророк келбес – тедилер. ⁵³ Ааң соонда парчын кижи эмнеринге парыбысты.

Чӧӱшке чӧрӱп тутқан эпчи кижибе Иисус Христос

¹ Иисус Елеон теп таға парды. ² Эртен тезе пазоқ Қудайдың Ӧргезинге келди. Қалық тоқтабаан Аға келип турды. Ол, одурып, ыларды ӱргетти. ³ Ол тушта қатчы-чозақчыларба фарисейлер, пир чӧйӱшке чӧрӱп туттырған эпчи кижини ақкелип, орталарында турғус-келип, ⁴ Аға айттылар: – Ӱргедигчи! – тедилер – По эпчи кижи, чӧйӱшке чӧрӱп, туттырған полған – тедилер; ⁵ Моисей позының Чозағында тезе андығ эпчи кижилерди ташпа шап ӧдӱрерге сӧспектеди. Сен ноо айдарзың? – тедилер. ⁶ Ылар Аны кӧңдӱрерге теп айттылар, Ол, пирее небе айдып, эдип, Аға найнарға небе табылзын теп. Иисус тезе, черге тӧӧнче мӧккей-келип, падырбажынма черде ноо-ноо пасты, айтқан кижилерге кӧрбеен. ⁷ Ылар кичен-келип сурағаннарында, Ол, пажын кӧдӱрип, ыларға айтты: – Силердиң аразында қыйалы чоқ кижи пар полза, по эпчи кижиге ташпа шелзин – теди. ⁸ Поны айдып, пазоқ мӧккей-келип, черде ноо-ноо паза-берди. ⁹ Поны уғала, ылар, уйадынып, улуғларынаң қалғанчы кижиге четтире соон-сӱре таралып парыбыстылар. Чағыс Иисус ол орталарында турған эпчи кижибе ле қалдылар. ¹⁰ Иисус, пажын ӧре кӧдӱрип, эпчи кижиге айтты: – Эпчи кижи! – теди – Саға найнаған кижилер қайда? Саға кем да найнабанча ба? – теди. ¹¹ Эпчи кижи Аға айтты: – Кем да найнабанча, Улуғ-Қаан! – теди. Иисус аға айтты: – Мен даа найнабанчам саға. Парып, паза қыйал этпе – теди.

Иисус Христос, Ол – по чер ӱстӱнге чарчаң чарығы

¹² Иисус пазоқ кижилерге айтты: – Мен по чер ӱстӱнге чарчаң Чарықпым. Мееңме пирге чӧрген кижи қараашқыда чӧрбес, ол позы да тириғ чарықтығ полар – теди. ¹³ – Сен Позың Позыңнаң ӱчӱн кӧрелеп айтчаң. Сеең кӧрелеп айтқаны тезе шын эбес – фарисейлер тедилер. ¹⁴ Иисус ыларға айтты: – Мен Позым Позымнаң ӱчӱн да кӧрелеп айтсам, Меең айтқаным шын. Мен, эзе, қайдаң келгенимни, қайаға парғанымны уңнапчам. Силер тезе Мен қайдаң келгенимни, қайаға парғанымны уңнабанчызар – теди. ¹⁵ Силер кижи чилеп чарғылатчызар, Мен тезе кемни даа чарғылатпанчам – теди. ¹⁶ Мен чарғылатсам да, Меең чарғым шын полар. Мен, эзе, чағысқа эбессим, Мееңме пирге Мени ысқан Абам – теди. ¹⁷ Ийги кижиниң кӧрелеп айтқаны чедер теп, силердиң Чозағында пазылғаны пар, са – теди. ¹⁸ Мен Позымнаң ӱчӱн кӧрелеп айтчам, Менеңоқ ӱчӱн Мени ысқан Абам кӧрелеп айтча – теди. ¹⁹ – Сеең Абаң қайда? – теп, Иисустаң сурадылар. Иисус ыларға айтты: – Силер Мени да, Абамны да уңнабанчызар. Силер Мени уңназаар, Абамны да уңнар эдаар – теди. ²⁰ Иисус, Қудайдың Ӧргезинде ӱргет чӧрӱп, по сӧстерин ақча-сый салчаң чердиң қыйзында айттыр. Ааң теми четкелектең ӱчӱн, Аны кем даа тегбеди. ²¹ Иисус ыларға пазоқ айтты: – Мен парыб-одурчам. Силер Мени тилерзар, че қыйалларыңа тӱш-парып, ӧлерзар. Мен парчыған черимге силер чет полбассар – теди. ²² Поны уғып, иудейлер тештилер: – «Мен парчыған черимге силер чет полбассар» теп айдып, Ол ноо теп айтча? Позыңны ӧдӱрерин Ол айтча ба? – тештилер. ²³ Иисус ыларға айтты: – Силер тӧберги кижизар, Мен – ӧреги кижибим. Силер по чарықтағы кижизар, Мен по чарықтаң эбессим – теди. ²⁴ Анаң аара Мен силерге, «қыйалларыңа тӱш-парып, ӧлерзар» теп, айттым. По Менмин теп, айтқанымға пӱтпезаар, қыйалларыңа тӱш-парып, ӧлерзар – теди. ²⁵ – Сен кемзиң, эзе? – теп, ылар Аанаң сурадылар. Иисус ыларға айтты: – Эңне паштаптаң ала айтчам силерге: по Менмин теп – теди. ²⁶ Силерди чарғылап айдарға Меең кӧп небе пар. Мени ысқан Қудай тезе шыннығ, Аанаң уққанымны кижилерге айтчам. – теди. ²⁷ Ааң ыларға Позының Абазынаң ӱчӱн айтқанын кижилер пилбен қалдылар. ²⁸ Анаң аара Иисус ыларға айтты: – Кижи Оғлун ӧре кӧдӱргеннериңде, По Менмин теп, – ол ноо небези, анда уңнарзар. Пос-Позымнаң Мен ноо даа этпенчығанымны, Абамның ӱргеткенин не Мен айт чӧрчығанымны ол тушта уңнарзароқ – теди. ²⁹ Мени ысқан Абам Мееңме пирге полча. Мен Ааң кӧңнӱнче эткенимде, Абам Мени таштабанча – теди. ³⁰ Иисус ээде айтқанда, кӧп кижи Аға пӱде-берди.

Авраамның палларызар ба, чоқ шайтанның палларызар ба?

³¹ Аға пӱде-берген иудейлерге Ол айтты: – Меең сӧзимның уғаачы пола-берзаар, Меең шын ӱргенчиктерим поларзар – теди. ³² Шынын пилерзар. Шынын пилиб-алып, қул полбассар – теди. ³³ Ылар Аға айттылар: – Пис Авраамның тӧлӱбис, пис қачан да, кемге да қул полбадыбыс. Қайде ээде «қул полбассар» теп, айтчазың? – тедилер. ³⁴ Иисус ыларға айтты: – Шын, шын айтчам силерге: қыйал этчаң кижи ол қыйалдың қулы полча – теди. ³⁵ Қул кижи по чашқа эмде чатпанча, ээзиниң оғлу тезе эмде по чашқа чатча – теди. ³⁶ Эткенде, Оғлу силерди пожадыбысса, анда ла силер шын пош чадығба чада-берерзар – теди. ³⁷ Силердиң Авраамның тӧлӱ полчығаннарыңны уңнапчам. Меең сӧзим, эзе, силердиң сағыштарыңа сыңманча, анаң аара Мени ӧдӱрерге тилепчизар – теди. ³⁸ Абамда кӧргенимни Мен айтчам. Силер тезе абаларыңда кӧрген керектерин этчизар – теди. ³⁹ – Пистиң абабыс – Авраам теп, ылар айттылар. Иисус ыларға: – Авраамның паллары полған ползаар, Авраамның керектерин эдер эдаар – теди. ⁴⁰ Мени, Қудайдаң уқ-келип, шын сӧзин айтқан Кижини, ам ӧдӱрерге тилепчизар. Авраам андығ небени иштебеди – теди. ⁴¹ Силер позының абазының керектерин иштепчизар – теди. Андығ айтқанынға ылар Аға айттылар: – Пис сурас паллар эбеспис, пистиң Абабыс пар – Қудай – тедилер. ⁴² Иисус ыларға айтты: – Силердиң Абаларың Қудай полған полза, силерге Мени кӧӧленерге керек полар эди. Мен, эзе, Қудайдаң пеере келдим-но. Мен, эзе, Пос-Позымнаң келбедим, Қудай Мени ысқан-но – теди. ⁴³ Ноодаң аара силер Меең айтқанымны пилбенчизар? Силер Меең сӧзимни уғып шыдабанчызар-но – теди. ⁴⁴ Силердиң абаларың – шайтан, силер ааң сананған қычағларын эдерге санапчызар. Паштапқынаң ала ол – кижи ӧдӱреечи полған, ааң позында да шын чоқ полғаннаң аара, шын чанында ол тудун полбаан. Ол позының чойлапчыған сананғанын айдынча, чойланчық позы, чойлағанының паштапқызы ол – теди. ⁴⁵ Мен тезе шын айтқамда, силер Маға пӱтпенчизар – теди. ⁴⁶ Силердең қай-пиреелери, Меең чойлағаным пар полза, аны кӧргӱзе, найнар ба? Мен шын айтчығамда, Маға нӧӧре пӱтпенчизар? – теди. ⁴⁷ Қудайдың кижилери, эзе, Қудайдың сӧзин уқчалар. Силер тезе Қудайдың кижилери эбессар, анаң аара силер Қудайдың сӧзин уқпанчызар, са – теди.

Авраам пар полғалақта, Мен пар полғам

⁴⁸ Иудейлер по Ааң айтқанынға айттылар: – Сен самарян кижизиң, айналығ кижизиң, эбес пе? По чооқташқаннарыбыс шын ма? – тедилер. ⁴⁹ Иисус ыларға айтты: – Меең иштимде айна чоқ. Абамны Мен улуғ тоолапчам, эзе, силер тезе Мени тоолабанчызар – теди. ⁵⁰ Қайдығ да полза, Мен пақтығ-шаптығ поларға санабанчам. Абам пар, Ол пақтығ-шаптығ полар этча, Олоқ чарғылаачы полча – теди. ⁵¹ Шын, шын айтчам силерге: сӧзимни шеберлеп тудар кижи қачан-да ӧлбес – теди. ⁵² Иудейлер Аға айттылар: – Сени уғып, Сен айналығ кижизиң теп, пилиб-алдыбыс. Авраам ӧл-парды, пророктар да ӧл-пардылар, эзе. Сен тезе: «Сӧзимни шеберлеп тудар кижи қачан да ӧлбес» теп, айт чӧрчаң, са – тедилер; ⁵³ Сен ноо, пистиң Авраам абабыстаң улуғзың ма? Ол ӧл-парды, пророктар да ӧл-пардылар, эзе. Сен кемзиң теп, Пос-Позыңны тоолапчаң ма? – тедилер. ⁵⁴ Иисус айтты: – Мен Пос-Позымны ла пақтығ этсем, Меең пақтығ эткеним қуруғ полар эди. Мени Меең Абам пақтапча, Аны силер, Қудайыбыс теп, адапчызар – теди. ⁵⁵ Силер Аны уңнабанчызар, Мен тезе Аны уңнапчам. Мен Аны уңнабанчам теп, айтсам, Мен, силер чилеп, чойланчық кижи полар эдим. Мен Аны уңнапчам, Ааң сӧзин шеберлеп тутчам – теди. ⁵⁶ Силердиң Авраам теп абаларың, Меең келгенимни кӧрӱп, ӧргӱнген, – ӧргӱнмени ӧргӱнди – теди. ⁵⁷ Поны уғыб-алып, иудейлер сурадылар: – Саға элиғ чаш та чоқ, қайде сен Авраамны кӧргензиң, эзе? – тедилер. ⁵⁸ Иисус ыларға айтты: – Шын, шын айтчам силерге: Авраам полғалақта, по Менмин теп айтқам – теди. ⁵⁹ Ээде айтқанында, иудейлер, Иисусты ӧдӱре шабарға, таш алдылар. Иисус тезе, кижилер аразында ӧдӱп, Қудайдың Ӧргезинең шыға-берип, парыбысты.

Қарақ чоқ туған кижини Иисус часча

¹ Иисус, парчадып, қарақ чоқ туған кижини кӧриб-алды. ² Ӱргенчиктери Аанаң сурадылар: – Равви! Ол кемниң қыйалдаң ӱчӱн қарақ чоқ туған-не? Ааң абазы-ичези ба, чоқ ол позы қыйал эткенинең ма? – тедилер. ³ Иисус ыларға айтты: – Ол позы да, ааң абазы-ичези да қыйал этпедилер. Че Қудайдың керектери ааң позында кӧрӱнзин теп, ол қарақ чоқ туған полған – теди. ⁴ Чарық пар полғанче, Мени ысқан Қудайдың керегин Маға иштеп-перерге керек. Қараашқы тӱшсе, ноо да иштеп полбассың – теди. ⁵ Мен по чарықта пар полғамче, по чарыққа Мен чарық поларым – теди. ⁶ Поны айдып, Иисус черге тӱкӱрибисти. Тӱкӱргенин палғашпа пулғап, ол ӧл палғашпа қарақ чоқ кижиниң қарақтарын сӱртӱп, ⁷ айтты: – Силоам теп чунунчаң черге парып, анда чӱзӱн чунунм-ал – теди. Силоам теп, «ызылған» тегени. Ол кижи парып, чӱзӱн чунунм-алып, қарақтығ пол-парып, нан келди. ⁸ Ол кижибе қошта чатқан, аны алында кӧрген, ааң қарақ чоғын кӧрген кижилери, ам аны кӧриб-алып, айдыштылар: – По суранып одурчыған кижи эбес пе? – тештилер; ⁹ Қайзылары: – Эзе, ол кижи; қайзылары: – Аға чӱӱнӱғ кижи – тештилер. Ол кижи позы тезе: – По менмин теп, – айт чӧрди. ¹⁰ Андығ полғанда, ол кижидең сурадылар: – Қарақтарың сеең қайде ажыл-парды? – тедилер. ¹¹ Ол кижи ыларға айтты: – Иисус теп адалчаң Кижи, черге тӱкӱргенин палғашпа пулғап, ол ӧл палғашпа қарақтарымны сӱртӱп, маға айтқан: «Силоам теп чунунчаң черге парып, анда чӱзӱн чунунм-ал» теп. Мен парып, чунунм-алып, қарақтығ пол-пардым – теди. ¹² – Ол қайда? теп, ылар сурадылар. – Уңнабанчам – теди.

Қарақтығ пол-парған кижини сураштырчалар,

ол кӧрелеп айтча

¹³ Қарақ чоқ полған кижини фарисейлерге аппардылар. ¹⁴ Иисус – суббот кӱнде – тӱкӱргенин палғашпа пулғаптыр, қарақ чоқ кижини қарақтығ эттир. ¹⁵ Фарисейлер олоқ, ол қайде қарақтығ пол-парды теп, сурадылар. Ол кижи ыларға айтты: – Ӧл палғашты Ол меең қарақтарымға салды, анаң мен чунунм-алып, кӧре-бердим – теди. ¹⁶ Фарисейлердиң қайзылары айдыштылар: – По Кижи Қудайдаң эбес. По Кижи Қудайдаң полған полза, суббот кӱн улуғ тоолар эди – тештилер. Пашқалары айдыштылар: – Андығ қайғал небени қыаллығ кижи эдер пееди? – тештилер. Фарисейлердиң аразында талаш шықты. ¹⁷ Пазоқ ол кижиге айттылар: – Сени қарақтығ эткен Кижи кем теп, сен ноо айдарзың? – тедилер. Ол кижи айтты: – Ол – пророк – теди. ¹⁸ Иудейлер, ол қарақ чоқ кижи қарақтығ пол-парғанынға пӱтпеен, ааң абазын-ичезин қыырыб-алтырлар. ¹⁹ Қырыб-алып, сурадылар: – По слердиң оолларың ма? Оолларың полза, ол қарақ чоқ туған ма? Қарақ чоқ туған полза, ам ааң қарақтары кӧрча ба? – тедилер. ²⁰ Абазы-ичези айттылар: – По пистиң оолыбыс, шынап, ол қарақ чоқ туған, – тедилер; ²¹ Ам ол қарақтығ теп пол-парғанын кӧрчабыс. Қайде ол қарақтығ пол-парғанын, кем ааң қарақтарын кӧрерге эткенин уңнабанчабыс. Ол постаң кижи позы, аны постарың суразар, позынаң ӱчӱн позы айтсын – тедилер. ²² Кем Аны Христос теп адаза, андығ кижини синагогадаң шығарарбыс теп, иудейлер айдыш-салдылар. Айдыш-салғанын уңнап, абазы-ичези, иудейлердең қоруғып, ээде айттырлар. ²³ Анаң аара абазы-ичези айттырлар: «Ол постаң кижи теп, аны постарың суразар». ²⁴ Қарақ чоқ полған кижини ийгинчи қада қыырыб-алып, айттылар: – Қудайды пақтап айт. Ол Кижи қыйаллығ Кижи полғанын пис пилчабыс – тедилер. ²⁵ Ол кижи айтты: – Ол қыйаллығ ба, Ааң қыйалы чоқ па, мен уңнабанчам. Қарақ чоқ полғанымны, ам тезе мен қарақтығ поларын на уңнапчам – теди. ²⁶ Ол кижидең пазоқ сурадылар: – Ол саға ноо небе иштеди? Қарақтарыңны қайде чарытты? – тедилер. ²⁷ Ол кижи ыларға айтты: – Мен силерге пайоқ айтқам, силер тезе уқпанчызар. Паза ноо небе уғар этчизар? Чоқ силер да Ааң ӱргенчиктери поларға санапчызар ба? – теди. ²⁸ Ылар, аны сӧгӱп, айттылар: – Сен Ааң ӱргенчиксың, пис тезе Моисейдиң ӱргенчигибис – тедилер; ²⁹ Қудай Моисейбе чооқташқанын уңнапчабыс. По Кижи тезе кем, қайдаң келгенин уңнабанчабыс – тедилер. ³⁰ Ол кижи ыларға айтты: – Ааң қайдаң келгенин силер уңнабанчығаны таңзыныштығ. Ол, эзе, меең қарақтарымны чарытқан-но – теди. ³¹ Қыйаллығ кижилерди Қудай уқпанчығанын уңнапчабыс. Аны улуғ тоолапчыған, Ааң кӧңнӱнче этчиған кижилерди тезе Қудай уқча – теди. ³² Қарақ чоқ туған кижи полза, ааң қарағын кем да чарытқанын по чашқа уқпадыбыс – теди. ³³ Ол Қудайдаң эбес полза, ноо да этпес эди, са – теди. ³⁴ Ол кижиге айттылар: – Туғаннаң ала қыйаллығ кижизиң, сен писти ӱргедерзиң ма? – теди. Анаң аны шығара сӱрибистилер. ³⁵ Иисус, ол кижиниң шығара сӱрибискенин уғыб-алып, аны тап-келип, аға айтты: – Қудайдың Оғлунға сен пӱтчаң ма? – теди. ³⁶ Ол кижи айтты: – Кемнең ӱчӱн айтчаң, Улуғ-Қаан? Кемге пӱдерге? – теди. ³⁷ Иисус аға айтты: – Сен кӧрдиң Аны. Сееңме чооқташча Ол – теди. ³⁸ Ол кижи айтты: – Пӱтчам, Улуғ-Қаан! – тедип, ол Иисусқа пажырды.

³⁹ Иисус айтты: – Қарақ чоқтар қарақтығ ползыннар, қарақтығлар қарақ чоқ ползыннар теп, сананып, Мен чарғы эдерге по чарыққа келдим-но – теди. ⁴⁰ Поны уғыб-алып, Ааңма қожа полған фарисейлердиң қайзы Аға айттылар: – Пис таа қарақ чоқпыс па? ⁴¹ Иисус ыларға айтты: – Силер шынап қарақ чоқ полған ползаар, қыйаллығ полбас эдаар. Силер тезе, пис қарақтығбыс теп, айтчызар, анаң аара силер қыйаллығзар – теди.

Иисус, Ол – чақшы қой қадаачызы

¹ Иисус ыларға айтты: – Шын, шын айтчам силерге: қойдың шуланынға эжиктең кирбен, шеденни ажып-кел кирген кижи – чулғуш кижи, қазыр-оорлаачы кижи ол – теди. ² Эжиктең кирген кижи тезе – қойдың қадаачызы – теди. ³ Эжикчи кижи ол қадаачызынға эжик ашча, қойлар ааң ӱнӱн уқчалар, ол позының қойларын адыба адап-келип, ыларды ташқарға шығарча – теди. ⁴ Қойларын ташқарға шығар-келип, парғаннарында, ылардың алдында парча. Қойлар, ааң ӱнӱн танып, ааң сооба пара-берчалар – теди. ⁵ Пашқа кижи полза, ааң ӱнӱн таныбаан, аанаң тезерлер – теди. ⁶ Иисус ыларға по тӧӧйлеп айтқан сӧзин айтты. Ылар тезе Ааң тӧӧйлеп айтқанын пилбеен қалдылар. ⁷ Анаң пазоқ Иисус ыларға айтты: шын, шын айтчам силерге: Мен – эжикпим, Менче қойларға кир-парчалар – теди. ⁸ Менең алында кир-парған кижилер – айдаң-на чулғуштар полған, айдаң-на қазыр-оорлаачы кижилер полған. Қойлар, эзе, ыларды уқпаан-салдылар – теди. ⁹ Мен – эжикпим: Менче кирген кижи арғаланар; кирер да, шығар да, оттағ чер да табар – теди. ¹⁰ Чулғуш кижи чағыс оорларға, ӧдӱрерге ле, чабал эдерге ле келча. Мен тезе, кижилерди тириғ эдерге келдим, аанаң да артығын перерге перерим – теди. ¹¹ Мен – чақшы қадаачыбым. Чақшы қадаачы қойларынаң ӱчӱн позының тынын салча – теди. ¹² Чалчы кижи тезе қадаачы эбес, қойлар аныйы эбес. Ол чалчы кижи, пӧрӱни кӧреле, қойларды таштап, тезибисча. Пӧрӱ қойларды тудып чӧр, тарада сӱргӱлепча ыларды – теди. ¹³ Чалчы кижи тезе, чаллаған кижи полып, қойлардаң ӱчӱн сағышрабан, тезип чӱгӱрча – теди. ¹⁴ Мен – чақшы қадаачыбым. Мен Менийин таныпчам, Менийи Мени таныпчалар – теди. ¹⁵ Абам Мени таныпча, Абамны Мен даа таныпчам. Қойларымнаң ӱчӱн Мен тынымны сал-саларым – теди. ¹⁶ По шуланнаң артық пашқа қойлар да Меең пар. Маға ыларды да ақкелерге керек. Ылар, Меең ӱнӱм уғыб-алып, келерлер, пир ӧӧр полар, пир Қадаачы полар – теди. ¹⁷ Мен ӧл-парып, анаң тирилип турарға пеленмин. Анаң аара Абам Мени кӧӧленча – теди. ¹⁸ Тынымны Менең кем да кӱшпе албанча, Мен Позым аны салчам. Тынымны сал-саларға, анаң аны қарчы алыб-аларға кӱжӱм чедер. Ол кӱжӱмни Абам Маға перген-но – теди.

Иудейлердиң аразында Иисустаң ӱчӱн талаш

¹⁹ По сӧстерин уғыб-алып, иудейлер талажа-бердилер. ²⁰ Пиреелери айдыштылар: – Ол – айнаға туттырған кижи, Ол алынып айтча-но. Аны ноо уғарға? – тештилер. ²¹ Пиреелери тезе айдыштылар: – По сӧстер – айналығ кижиниң сӧстери эбес. Қарақ чоқ кижини айна қарақтығ этча ба? – тештилер.

Иисус Христос, Ол – чағыс Қудайдың Оғлу

²² Ол тушта Иерусалимде Қудайдың Ӧргезин Наалатқаны теп пайрам чет-келди. Қышқы тем полған. ²³ Иисус Қудайдың Ӧргезиниң иштинде, Соломонның пӱдӱрген чабылығ черлерде пас чӧртир. ²⁴ Иудейлер, Ааң эбире турғылап, Аға айттылар: – Писти ӱр алақтырарзың ма? Сен Христос ползааң, писке чажынман айт-перзең – тедилер. ²⁵ Иисус ыларға айтты: – Мен силерге айттым, силер тезе Маға пӱтпенчизар. Абамның адын улуғ тоолап, Мен керектеримни этчам. Ол эткен керектерим Менең ӱчӱн кӧрелеп айтчалар-но – теди. ²⁶ Пайа айтқанымча, силер Меең қойларым эбессар, анаң аара силер Маға пӱтпенчизар – теди. ²⁷ Қойларым ӱнӱмни таныпчалар, Мен ылардың пажын пилчам, ылар Мееңме пирге чӧрчалар – теди. ²⁸ Мен ыларға тоозылбас-мӧгӱ чадығ перчам, ылар по чашқа ӧлбестер, Меең қолымнаң ыларды кем даа оорлаб-албас – теди. ²⁹ Ыларды Маға перген Абам – эңне улуғ. Ыларды Абамның қолынаң кем даа оорлаб-албас – теди. ³⁰ Абамма Мен – парчын пирбис – теди. ³¹ Поны уғыб-алып, иудейлер, Аны шабарға теп, таштарды пазоқ қаптылар. ³² Иисус ыларға айтты: – Абамның кӧп чақшы керектерин Мен силерге кӧргӱстим. Қайы чақшы эткенимнең ӱчӱн Мени ташпа шабар этчизар ба? – теди. ³³ Иудейлер Аға айттылар: – Пис Сени чақшы керектериңнаң ӱчӱн эбес шабар этчабыс. Қудайға чабал айтқаныңнаң ӱчӱн шабарбыс. Анаң тезе Сен, кижи полчадып, Пос-Позыңны Қудайба теңнешчиғаннарыңнаң ӱчӱн шабарбыс – тедилер. ³⁴ Иисус ыларға айтты: – Силер қудайлар теп, Мен айттым; ол Меең айтқаным силердиң Чозақтарыңда пас-салған, са? – теди. ³⁵ Қудай Позының сӧзин уқчыған кижилерди «қудайлар» теп, адаған. Ол пас-салған сӧсти чоқ этпессиң – теди. ³⁶ Қудай, Мени таллап, по чарыққа ысқан. Мен айтчам: «Мен – Қудайдың Оғлубым» теп. Нӧӧре силер Маға найнапчызар: «Қудайға чабал айтчазың?» теп – теди. ³⁷ Мен Абамның керектерин этпезеем, андығда Маға пӱтпезар – теди. ³⁸ Мен тезе Абамның керектерин этчам. Маға пӱтпезар, Меең эткен керектеримге пӱтсар. Меең эткен керектеримге корӱп, Абам Менде, Мен тезе Абамда теп, уңнаб-алып пӱдерзар – теди. ³⁹ Пазоқ Аны тудыб-аларға тиледилер. Ол тезе, ылардың қолларынға кирбеен, кедре парыбысты. ⁴⁰ Ол пазоқ Иордан теп суғдың ол чанынға пара-берип, Ыйбаан крестеп чӧрген черлеринге парып, анда қал-қалды. ⁴¹ Кӧп кижи Иисусқа келтир. Келген қалық айдышты: – Ыйбан позы пир даа қайғал небе этпеди, Иисустаң ӱчӱн тезе ааң парчын айтқаны шын – тештилер. ⁴² Анда Аға кӧп кижи пӱде-берди.

Лазарьдиң ӧл-парғаны

¹ Пир кижи ағрыды. Ааң ады Лазарь теп полған. Ол Вифания теп аалда чатқан полтыр. Ааң ийги қыс қарындажы полған: Марияба Марфа. ² Мария, ағрыған Лазарьдиң қыс қарындажы, пир темде Улуғ-Қаан Иисустың азақтарын миро теп чараш қайақпа сӱрт-келип, анаң Ааңоқ азақтарын позының шажынма чосқан полтыр. ³ Ол Лазарьдиң қыс қарындаштары, Иисусқа кижи ызып: «Улуғ-Қаан! Сеең кӧӧленчиған кижиң ағрыпча» теп, айдарға айттылар. ⁴ Иисус, ысқан кижини уғыб-алып, айтты: – По Лазарьдиң ағрыйы, эзе, ӧлерге эбес, че Қудайдың пақтығ полғанынға шықты: по ағрыйынаң ӱчӱн Қудайдың Оғлу пақтаттырар – теди. ⁵ Иисус Марфаны, ааң қыс қарындажын, Лазарьди да кӧӧленди. ⁶ Лазарьдиң ағрығанын уғыб-алған соонда, Иисус ийги кӱн олоқ турған черинде қалыб-одурды. ⁷ Ийги кӱн пажында ӱргенчиктеринге айтты: – Иудей черинге пазоқ парааңнар – теди. ⁸ Ӱргенчиктери Аға айттылар: – Ӱргедигчи! Ӱр эбесте ле иудейлер Сени таштарба шелип ӧдӱрерге тиледилер. Сен тезе пазоқ анаара парар этчаң ма? – тедилер. ⁹ Иисус ыларға айтты: – Кӱнде он ийги час эбес пе? Кижи кӱндӱс чӧрзе, кӱн чарығын кӧрӱп, сӱрӱнмен чӧрча, са – теди. ¹⁰ Қараағызын тезе чӧрзе, чарықтығ эбес полып, сӱрӱнип чӧре-берча – теди. ¹¹ Поны айтқан соонда ыларғоқ айтты: – Лазарь арғыжыбыс узубысты. Мен, эзе, аны усқадыб-аларға парчам – теди. ¹² Ӱргенчиктери Аға айттылар: – Улуғ-Қаан! Ол узубысқанда, чазыл-парар-но – тедилер. ¹³ Иисус ааң ӧлгенинең ӱчӱн айтқан-но, ӱргенчиктери тезе теген уйғузынаң ӱчӱн айтча теп, санандылар. ¹⁴ Андығ сананғаннарында, Иисус ыларға чажынман айтты: – Лазарь ӧл-парды – теди. ¹⁵ Мен силерге кӧрӱп, ӧргӱнчам: Мен анда чоқпым, силер Маға пӱде-берерзар. Че аға параңнар – теди. ¹⁶ Ийгис теп шолалығ Фома ӧске ӱргенчиктеринге айтты: – Пис таа парааңнар, Иисуспа пирге ӧлибизееңнер – теди.

Иисус, Ол – тириғ чадығ перип, тирилип турғусча

¹⁷ Иисус келгенде, Лазарьдиң ӧлген сӧӧги сӧӧк чығчаң қуйда тӧрт қонуқ қонтыр. ¹⁸ Вифания аал Иерусалим турадаң ырақ эбесте, ӱш перисте черде турған. ¹⁹ Қарындажы ӧлгенинең ӱчӱн улуғ ачыға тӱшкен Марфаба Марияға тежиғ перерге кӧп иудейлер келтир. ²⁰ Марфа, Иисус келчиғанын уғыб-алып, Аға ӱдӱре парды. Мария чы эмде қалды. ²¹ Марфа Иисусқа айтты: – Улуғ-Қаан! Сен мында полған ползааң, қарындажым ӧлбес эди – теди. ²² Ам даа уңнапчам: Қудайдаң нооны да суразааң, Ол аны Саға перер – теди. ²³ Иисус Марфаға айтты: – Қарындажың тирилип турар – теди. ²⁴ Марфа Аға айтты: – Тирилер тушта, по чарықтың қалғанчы кӱнӱнде, ааң тирилип турарын мен уңнапчам – теди. ²⁵ Иисус аға айтты: – Мен – тирилип турғаныба тириғ чадыйы. Маға пӱтчиған кижи ӧл-парза да, тирилип турар – теди. ²⁶ Маға пӱтчиған тириғ кижи по чашқа ӧлбес. Пӱтчаң ма айтқанымға? – теди. ²⁷ Марфа Аға айтты: – Эзе, Улуғ-Қаан! Сен Христоссың, по чарыққа келген Қудайдың Оғлузың теп, мен пӱтчам – теди.

Ӧлген Лазарьдең ӱчӱн Иисус ылғапча

²⁸ Ээде айтқан соонда Марфа парып, Марияны, қыс қарындажын, чуққа ақкелди, аға айдып: – Ӱргедигчи мында, сени қыырча теп. ²⁹ Мария уғала, қапчығай турып, Аға пара-берди. ³⁰ Иисус аалға киргелек полған, Марфа Аны тоғашқан чердоқ турды. ³¹ Марияға тежиғ эткен, эминде қожа одурған иудейлер, ааң қапчығай ташқарға шыға-бергенин кӧреле, сӧӧк салчаң қуйға ылғарға парған полар теп, ааң сооба шыға-бердилер. ³² Мария чы, Иисус турған черге келип, Аны кӧриб-алып, Ааң азақтарынға тӱшти, айдып: – Улуғ-Қаан! Сен мында полған ползааң, қарындажым ӧлбес эди – теди. ³³ Ааң ылғағанын, қожа келген иудейлердиң ылғағанын кӧреле, Иисус, улуғ ачыға кирип, қыйналып, ³⁴ айтты: – Ааң сӧӧгин қайда чаттыр-салғанзар? – теди. Аға айттылар: – Улуғ-Қаан! Парып, кӧрзең – тедилер. ³⁵ Иисустың қарақ чажы келди. ³⁶ Иудейлер айдышты: – Кӧрзең, Ол аны тың кӧӧленген-но! – тештилер. ³⁷ Иудейлердең қайылары айдышты: – Ол, қарақ чоқ кижини қарақтығ эткени, по Лазарь даа ӧлбезин теп, эдерге полған эбес пе? – тештилер.

Иисус Лазарьды тирилип турғусча

³⁸ Иисус тезе, пазоқ улуғ ачыға кирип, ӧлген сӧӧк салған қуйға пазып келди. Қуйдың ақсы ташпа пектеген полды. ³⁹ Иисус айтты: – Ташты кедре салып, қуйды ажаар – теди. Ӧлген кижиниң қыс қарындажы Марфа Аға айтты: – Улуғ-Қаан! Кижи чыстана-берди, полар, аны анда салғанынаң тӧртинчи кӱн парча – теди. ⁴⁰ Иисус аға айтты: – Пӱтсеең, Қудайдың пақтығ полғанын кӧрерзиң теп, Мен саға тебедим ма? – теди. ⁴¹ Ташты кедре салып, ӧлген сӧӧк полған қуйды аштылар. Иисус ӧре кӧрӱп, айтты: – Абам! Мени уққаныңнаң ӱчӱн Саға алғыш четтирчам – теди. ⁴² Сен Мени қачан да уқчаң теп, уңнапчам. Че по сӧстерди по қалық уқсын теп, айттым. Меең айтқанымны уғыб-алып, қалық Сен Мени ысқанынға пӱтсин теп – теди. ⁴³ Поны айтқан соонда Иисус, ӱн салып, қыыра-берди: – Лазарь! Пеере шық! – теди. ⁴⁴ Ӧлген кижи шық-келди. Қолы, азағы табарба орап-салған, чӱзи платпа оралған полған. Иисус кижилерге айтты: – Аны шежиб-алаар, парзын – теди. ⁴⁵ Марияға келген кӧп иудейлер, Иисустың эткенин кӧриб-алып, Аға пӱде-бердилер. ⁴⁶ Пашқалары тезе, фарисейлерге парып, анда Ааң эткенин айда-бердилер.

Иисусты ӧдӱр-саларға фарисейлербе улуғ абыстар

чӧптештилер

⁴⁷ Улуғ абыстарба фарисейлер, чыылыжып, айдыштылар: – Қайдербис? По Кижи кӧп қайғал небе этча-но – тештилер; ⁴⁸ По Кижиге пирда небе иштебезебис, қалық Аға пӱде-берер. Римның шериги келип, черибисты да, қалығыбысты да қолынға алыб-алар – тештилер. ⁴⁹ Ылардаң пирси, Каиафа теп аттығ, ол чылда паштапқы улуғ абыс полған кижизи, айтты: – Силер ноо даа небе уңнабанчызар ба – теди. ⁵⁰ Ноо да сананманчызар ба. Че қалық туйуғыба ӧлгенче, қалықтаң ӱчӱн пир кижи ӧл-парза, чақшы полар эди ба, са? – теди. ⁵¹ Мыны ол позынаң айтқан эбес, че ол чылда паштапқы улуғ абыс полған позы, Иисустың қалықтаң ӱчӱн ӧлерин кӧспектеп айттыр. ⁵² Чағыс қалықтаң ӱчӱн эбес, че Қудайдың тарал-парған палларын пирге чығарынаң ӱчӱн ӧлер теп, ол кӧспектеп айттыр. ⁵³ Ол кӱннең ала Аны ӧдӱрерге чӧптежиб-алдылар. ⁵⁴ Анаң аара Иисус ам иудейлер аразына кирбеди. Эн-чердиң қырыйындағы Ефраим теп тураға парып, ӱргенчиктеринме пирге анда турды.

⁵⁵ Иудейлердиң Пасха теп пайрамы чағынады. Пайрамның алында арығлайын теп, кӧп қалық Иерусалимге келди. ⁵⁶ Келген қалық Иисусты тилеп чӧртир. Қудайдың Ӧргезинде турып, айдыштылар: – Пайрамға Ол келер ба, чоқ па? Мынаң ӱчӱн кемниң сағыш пар ба? – тештилер. ⁵⁷ Кем Ааң полған черин уңнаб-алза, писке уғуссын теп, улуғ абыстарба фарисейлер кижилеринге айттылар. Ээде айдып, ылар Аны тудыб-аларға санабыстырлар.

Вифания теп аалда Мария Иисусты қайақпа сӱртча

¹ Пасхадаң алты кӱн алында Иисус Вифания теп аалға келип, ӧл-парған Лазарьды анда тирилип турғусты. ² Анда Аға иирги аш пелнеп-салдылар, Марфа столға салып чӧрди, Лазарь Ааңма пирге одурғаннарының пирси полды. ³ Мария чы нард теп ӧзӱмнең иштеген арығ қыймат миро теп қайақты пир фунт шен алып, Иисустың азақтарын сӱртӱп, позының шажынма Ааң азақтарын чозубысты. Эм ишти чақшы чыспа толдыра-берди. ⁴ Андығ полғанда, ӱргенчиктеринең пирси, Симонның оғлу Иуда Искариот теп, Иисусты садып перерге сананған кижизи, айтты: ⁵ – По миро теп қайақты ӱш чӱс динарий ақчаға садыбызып, шыққан ақчаны чоқ кижилерге ӱлеп-перерге керек полған, са? – теди. ⁶ Иуда чоқ кижилердең ӱчӱн сағышрабады, позы чулғуш полғанынаң ӱчӱн ол ээде айтты. Ол ақча чығчаң тӱӱзекти, кижилер ақча анаара салзыннар теп, ал чӧрӱп, ақча алынды-но. ⁷ Иисус тезе айтты: – По тижи кижини тегбелаар. По қайақты ол Мени чығчаң кӱнге шеберледи – теди. ⁸ Чоқ кижилер силердиң қыйзында қачан да поларлар. Мен тезе силербе по чашқа полбассым – теди. ⁹ Иудейлердең кӧп кижи, Иисустың анда полғанын уғала, чағыс Иисуспа тоғажарға эбес, че Ол тирилип турғусқан Лазарьды да кӧрерге келдилер. ¹⁰ Улуғ абыстар Лазарьды да ӧдӱрерге чӧптежиб-алдылар. ¹¹ Лазарьдың, эзе, тирилип турғанынға кӧре, иудейлердең кӧп кижи Иисусқа пӱде-бердилер-но.

Иисус Христос Иерусалим теп тураға кирча

¹² Пазағы кӱн пайрамға кӧп қалық чыылған. Иисустың Иерусалимге келчиғанын уғала, ¹³ пальма ағаштың салаларын тудунм-алып, Аға ӱдӱре шық-келип, қыйғырдылар: – Осанна! Улуғ-Қаанның адыба келчиғаны, Израиль Қааны алғыштығ ползын! – тедилер. ¹⁴ Иисус тезе, қулун иштек-малын таб-алып, аға мӱнди. Қудай Пичигинде пазылған: ¹⁵ «Қоруқпа, Сион қызы! Қааның, мына, қулун иштек-малға мӱнип, саға кел-турча» теп. ¹⁶ Паштап ӱргенчиктери ноо полчығанын пилбен қалдылар. Соонда, Иисус пақтығ-шаптығ пол-парғанында, Аанаң ӱчӱн ноо пас-салғаны, Аға ээде ноо иштегеннери ылардың сағыштарына кирди. ¹⁷ Ааңма пирге полған қалық кӧрелеп айт чӧрди: Иисус, эзе, Лазарьди сӧӧк салчаң қуйдаң қыырыб-алып, аны тирилип турғусты теп. ¹⁸ Ааң эткен қайғал небени уғыб-алып, қалық Аға ӱдӱре шықтыр. ¹⁹ Фарисейлер ӧзере айдыштылар: – Нооны да эт полбанчабыс, кӧрчизар ба, са? Парчын қалық Ааңма пирге парча-но! – тештилер.

Гректер Иисуспа тоғажар этчалар

²⁰ Пайрамда пажырарға келген кижилердиң аразында гректер полған. ²¹ Ылар, Галилей теп чердағы Вифсаида теп аалдаң келген Филипп теп аттығ кижиге келип, айттылар: – Филипп пеғ, пис Иисусты кӧрер этчабыс – тедилер. ²² Филипп парып, Андрей теп кижиге айтты. Филиппе Андрей қожа парып, Иисусқа айттылар. ²³ Иисус, ылардың айтқанын уғыб-алып, айтты: – Кижи Оғлуның пақтығ теми келди теп – теди. ²⁴ Шын, шын айтчам силерге: черге тӱш-парып, ӧлбен қалған пуғдай ӱрени – чағысқа қал-қалар, черге тӱш-парып, ӧл-парған ӱрен тезе – кӧп ӱрен чайар – теди. ²⁵ Кижи, позының чадыйын кӧӧлензе, аны чидир-салар. Кижи, позының чадыйынға чабал кӧрзе, аны шеберлер, ааңма тоозылбас-мӧгӱ чадыға кир-парар – теди. ²⁶ Маға полужып чӧрген кижи Мееңме пирге парзын. Мен қайдабым, ол андоқ ползын. Маға полужып чӧрген кижини Абам улуғлап қайралар – теди.

Иисус Позының ӧлеринме Позының тирилип

турарынаң ӱчӱн кӧспектеп айтча

²⁷ Ам тыным ачығланып пастырча. Ноо айдайын? Абам! По тем полбазын теп, Саға айдар эдим. По темде поларға тезе Мен по чарыққа келдим-но – теди. ²⁸ Абам! Адыңны пақта – теди. Тегридең ӱн уғулды: – Пақтадым, паза да пақтарым! – тедилди.

²⁹ Мыны уғып турған қалық айдышты: – По кӱзӱрек кӱзӱреди теп, пиреелери тешти; пашқалары тезе: – По Ангел Аға айтты теп, тештилер. ³⁰ Иисус тезе айтты: – По ӱн Маға эбес, силерге уғулды – теди. ³¹ По чарықта чатчыған кижилер ам чарғыға тӱжерлер. Ам по чарықтағы кижилердиң пийи мынаң сӱрдӱрер – теди. ³² Мен по чердең ӧре кӧдӱрилгемде, парчын кижилерди Позымға тартыб-аларым – теди. ³³ Ол поны айдып, қайдығ ӧлӱмме ӧлерим теп, пилиштире уғуза айттыр. ³⁴ Қалық Аға айтты: – Христос по чашқа ӧлбес теп, Чозақта қыырдыбыс. Сен тезе айтчаң «Кижи Оғлу ӧре кӧдӱрилер» теп. Кижи Оғлу, ол кем? ³⁵ Иисус ыларға айтты: – Чарық силербе ӱр эбес полар-но. Чарық пар полғанче, қараашқы чарықты алыб-албазын теп сананып, пас чӧраар. Қараашқы пол-парза, парчыған кижи қайаға парчығанын уңнабан парча-но – теди. ³⁶ Чарық силербе пар полғанче, чарыққа пӱдаар, чарықтың ооллары теп, полаар – теди. Поны айт-салып, Иисус кедре парыбысты.

Ноодаң аара иудейлер Иисусқа пӱтпенчалар

³⁷ Иисус ылардың кӧзӱнче қанче-қанче қайғал небе эткен да полза, Аға пӱтпентирлер. ³⁸ Исайя пророк айтқан: – Улуғ-Қаан! Пистиң айтқаныбысқа кем пӱткен? Улуғ-Қаанның кӱжӱ кемге ажылған? теп. Ам Исайя айтқан сӧстери пӱт-парды. ³⁹ Ылар пӱдӱп та полбадылар – Исайяның паза айтқанынча ошқаш – ⁴⁰ «По қалықтың қарақтары сол-парды, чӱректери тун-парды. Ылардың қарақтары кӧрбен-салча, чӱректери пилинмен-салча. Маға да келбенчалар, писти эмне теп». ⁴¹ Исая, мыны айдып, Ааң пақтығ поларын кӧрӱп, Аанаң ӱчӱн айтқан полтыр. ⁴² Иисусқа кӧп пийлер да пӱтти. Пӱтселер да, писти синагогадаң шығарыб-албазыннар теп, фарисейлердең қоруғып, Иисусқа пӱткенин айтпан чӧрдилер. ⁴³ Қудайдың пақтығ полғаны эбес, кижиниң пақтығ полғаны ыларға артық полтыр.

Қалғанчы кӱнӱнде кижилерди Иисустың сӧзи чарғылар

⁴⁴ Иисус уғуза айтты: – Маға пӱтчиған кижи, Маға эбес, че Мени Ысқанынға пӱтча – теди. ⁴⁵ Мени кӧрчиған кижи, Мени эбес, че Мени Ысқанын кӧрча – теди. ⁴⁶ Мен – Чарықпым, Маға пӱтчиған кижи қараашқыда қалбазын теп, по чарыққа Мен келдим-но – теди. ⁴⁷ Қай-пирее кижи, Меең айтқанымға пӱтпезе, Мен аны чарғылабассым. Мен, эзе, по чарыққа чарғылабасқа, арғаларға келдим-но – теди. ⁴⁸ Мени кӧрбес, сӧзимни уқпас кижи чарғыға тӱжер: андығ кижини по чарықтың қалғанчы кӱнӱнде Меең сӧзим чарғылар – теди. ⁴⁹ Мен, эзе, Пос-Позымнаң эбес, Мени ысқан Абамнаң айттым-но. Абам, сӧспектеп, Маға ноо айдарға-айтпасқа айтты – теди. ⁵⁰ Абамның сӧспеги тоозылбас-мӧгӱ чадыға кире аппарча теп, уңнапчам. Эткенде, Мен, айдып, Абамның Маға айтқанын айт чӧрчам-но – теди.

Иисус Позының ӱргенчиктеринге азақтарын чунча

¹ Пасха пайрамның алында Иисус, Ааң по чарықтаң Абазынға шығар теми келе-берген теп, уңнады. По чарықта чатчаң Ааң Позының чон-қалығын тың даа кӧӧленчадып, ам Ол ыларды тыңаарақ кӧӧлене-берди. ² Иирги чииш чиип одурғаннарында полған полтыр. Искариот Симонның Иудазы андоқ полған полтыр, ӧштӱғ кижилериниң қолынға Иисусты перибис теп, айна пайоқ Иудааң сағыжынға сағыш сал-салған полтыр. ³ Иисус, андоқ полып, Абазы Ааң қолынға парчын небени пере-берген теп, уңнады, анаң тезе Ол, Қудайдаң келген Позы, Қудайғоқ қарчы нанар теп, уңнадоқ. ⁴ Иирги аш чиир алында турып, Позының ӱстӱнгӱ кептерин шурун-келип, чозунчақ алыб-алып, қурчаныбысты. ⁵ Анаң чунчаң айаққа суғ урыб-алып, ӱргенчиктериниң азақтарын чунуп, қурчанып алған чозунчақпа чоза-берди. ⁶ Иисус, Симон-Пётрға келип, азақтарын аға чунғанда, анзы Аға айтты: – Улуғ-Қааным! Азақтарымны чунмазаң, ол Сеең керегиң эбес-но – теди. ⁷ Иисус аға айтты: – Иштепчиғанымны ам пилбен қалчаң, че соонда пилиб-аларзың – теди. ⁸ Пётр Аға айтты: – Азақтарымны чундыртпассым – теди. Иисус айтты: – Чунарға пербезең, Мееңме пирге ӱлӱште полбассың – теди. ⁹ Симон-Пётр Аға айтты: – Улуғ-Қааным! Чағыс азақтарымны эбес, қоларымны да, пажымны да чун – теди. ¹⁰ Иисус аға айтты: – Чунунған кижи ақ-арығ, аға азақтарын на чун-перерге керек. Силер да арығзар, че парчазы эбес – теди. ¹¹ Силер парчазы арығ эбессар теп, айдып, Аны ӧштӱғ кижилериниң қолынға перибизер кижини уңнап-келип айттыр. ¹² Ылардың азақтарын чунм-алып, Позының кебин кезинип, Ол, қыйын одур-келип, ыларға айтты: – Силерге ноо эткенимни уңнапчызар ба? – теди. ¹³ Силер Мени Ӱргедигчи теп, Улуғ-Қаан теп, адапчызар, са. Ээде адапчығаннарың шын: Мен андығ поларым – теди. ¹⁴ Мен, Улуғ-Қааннарың, Ӱргедиғчилериң да полып Позы, азақтарыңны чунчам. Силерге да, азақтарыңны ӧзере чунужарға керек-но. ¹⁵ Силер, Мен қайде эткеним, ээдеоқ иштерзар теп, сананып, Мен силерге кӧргӱзе иштедим, эзе – теди. ¹⁶ Шын, шын айтчам силерге: қул позының ээзинең улуғ эбес, элчи позының ысқанынаң улуғ эбес – теди. ¹⁷ Силер ам шыннығ кижилерзар. Уңнаб-алған шынны иштезаар, ырыстығ поларзар. ¹⁸ Силердиң парчазынаң эбес айтчам. Позым таллағаннарымны уңнапчам. Қайдығ да полза, «Мееңме пирге қалаш чиипчиған кижи Маға қолын кӧдӱрди» теп, Қудай Пичигинде пазылғаны пӱт-парзын – теди. ¹⁹ Ам Мен силерге полғалақ небени айтчам. Соонда, по Меең айтқан небелер пӱт-парза, по Менбим теп, силер пӱдерзар. ²⁰ Шын, шын айтчам силерге: Меең ысқан ӱргенчигимни киириткен кижи, эткенде, Мени кииритча; Мени тезе киириткен кижи, эткенде, Мени ысқан Қудайды позыңа кииритча.

Иуда Аны садыбызар теп, Иисус кӧргӱсти

²¹ Мыны айдала, Иисус, тыныба ӧкпеленип, кӧрелеп айтты: – Шын, шын айтчам силерге: силердең пирси Мени садыбызар – теди. ²² Ӱргенчиктери, ӧзере кӧрӱжип, кемнең ӱчӱн айтқанын пил полбадылар. ²³ Ӱргенчиктеринең пирси, Иисустың кӧӧленгени, Аға қошта қыйын одуртыр. ²⁴ Симон-Пётр ол ӱргенчигинге кӧргӱсти: Ол айтқан кижизи кем? – сура теп. ²⁵ Анзы Иисусқа тӧштеп, сурады: – Улуғ-Қааным! Ол кем? – теди. ²⁶ Иисус айтты: – Қалашты айаққа суғып, кемге перзем, ол полар – теди. Олоқ қалашты айаққа суғып, Симон Искариоттың оғлунға Иудаға перди. ²⁷ Қалашты перген соонда Иуданың иштинге шайтан кир-парды. – Этчең небени қапчығай эт – теп, Иисус аға айтты. ²⁸ Че Иисус ноодаң ӱчӱн аға ээде айтқанын қыйын одурған кижилердең қайзы да уңнабады. ²⁹ Иуда ақча чығчаң тӱӱзектиғ кижизи полды. Анаң аара кижилердең қайзы: «Этчең небени қапчығай эт» теп айдып, Иисус «Парып, пайрамға керек небе садыб-ал» теп, эбезе «Чоқ кижилерге пирее небени перзең» теп, айтқанын санандылар. ³⁰ Иуда, перген қалашты алып, олоқ шыға-берди. Қараашқы тем полған.

Иисустың наа сӧспеги

³¹ Ол шығып парыбысқанда, Иисус айтты: – Кижи Оғлу ам пақтығ пол-парды, Ааңма пирге Қудай да пақтығ пол-парды – теди. ³² Ааңма пирге Қудай пақтығ пол-парғанда, Қудай да Позы Аны пақтар. Ылтам Аны пақтар – теди. ³³ Палларым! Силердиң аразында поларға Маға ӱр эбес қалды. Мени тилеп чӧрерзар, че «Парар черимге чет полбассар» теп, иудейлерге айтқанымны ам силерге да айтчам – теди. ³⁴ Силерге наа сӧспеқ перчам: «Ӧзере кӧӧленижаар» теп. Мен силерди қайде кӧӧленгем, силер эдоқ ӧзере кӧӧленижаар – теди. ³⁵ Ӧзере кӧӧленишсаар, по Меең ӱргенчиктери теп, парчын кижи кӧрӱп пилер – теди.

Пётр нана-тӱжер теп, Иисус кӧспектеп айтты

³⁶ Симон-Пётр Аға айтты: – Улуғ-Қааным! Сен қайаға парчаң? – теди. Иисус аға айтты: – Мен парчыған черге сен ам Мееңме пирге пар полбанчаң, соонда парарзың – теди. ³⁷ Пётр Аға айтты: – Улуғ-Қааным! Мен Сееңме пирге ам парар полбанчам ма? Керек полза, мен Сенең ӱчӱн ӧл-парарға да пеленмин-но – теди. ³⁸ Иисус аға айтты: – Менең ӱчӱн ӧлер этчаң ма? Шын, шын айтчам саға: питик қыйғырғанче, сен Менең ӱш қада нана-тӱжерзиң – теди.

Чол, Шын, Чадығ – ол Менмин

¹ Чӱректериң ағрыбазын. Қудайға пӱдаар, Маға да пӱдаар – теди. ² Абамның эминде чатчаң чер кӧп. Чер ас полған полза, Мен силерге айдар эдим: Мен силерге чер пелнерге парчам теп. ³ Мен парып, силерге черди пелнеп-салғамда, нандыра айланып, силерди Позымға аларым. Мен қайда ползам, силер да анда ползар теп – теди. ⁴ Меең қайаға парчығанымны силер уңнапчызар, чолды да уңнапчызар – теди. ⁵ Фома Аға айтты: – Улуғ-Қааным! Қайаға парчығаныңны уңнабанчабыс-но. Чолды да қайдаң пилербис? – теди. ⁶ Иисус аға айтты: – Мен чолбым, Мен шынбым, Мен чадығбымоқ. Кем да, Мени эртиспен, Абамға четпес. ⁷ Мени уңназаар, Абамны да уңнапчызар. По темнең ала силер Аны уңнапчызар, Аны кӧргензар – теди. ⁸ Филипп Аға айтты: – Улуғ-Қааным! Писке Абазыңны кӧргӱссең, ол ла небе писке чедер – теди. ⁹ Иисус аға айтты: – Мен қанче-қанче тем силербе пирге, сен тезе Мени ам даа таныбанчаң ма, Филипп? Мени кӧрген кижи, Абамны да кӧрген. Эткенде, нӧӧре «Писке Абазыңны кӧргӱссең» теп, сурапчаң? – теди. ¹⁰ Мен Абамда полғанымға, Абам тезе Менде полғанынға сен пӱтпенчаң ма? Силерге сӧс айтчығамда, Мен Позымнаң эбес айтчам. Менде полчаң Абам парчын небе иштепча – теди. ¹¹ Мен Абамда полчығанымға, Абам тезе Менде полчығанынға пӱдаар. Пӱтпезаар, Меең небе иштегенимни кӧрӱп, Маға пӱдаар – теди. ¹² Шын, шын айтчам силерге: Маға пӱткен кижи Меең эткен ижимни андигоқ иштер. Ол кижи Менең да артық иштер. Мен, эзе, Абамға парчам-но – теди. ¹³ Мени улуғ тоолап, Абамнаң нооны да суразаар, парчын иштеп-перерим. Оғлунма пирге Абам пақтығ ползын теп – теди. ¹⁴ Адымны улуғ тоолап, Менең суразаар, Мен иштеп-перерим – теди.

Абам силерге пашқа Полушчыны перзин

¹⁵ Мени кӧӧлензаар, сӧспектеримни эдерзар – теди. ¹⁶ Абам силерге пашқа Полушчыны перзин теп, Мен Абамнаң суранарым. Ол Полушчы силербе пирге по чашқа пар полар – теди. ¹⁷ Ол полар Полушчы – Шыннығ Тын полар. Кижилер, Аны кӧр полбан, пил полбан полыптар, постарына чағын эт полбастар. Силер тезе Аны уңнапчызар, Ол, силербе пирге полып, анаң силердиң иштинде полар – теди. ¹⁸ Мен силерди ӧксӱс қалдырбассым, силерге қарчы айланарым – теди. ¹⁹ Чӱче полза, по чарықта чатчаң кижилер Мени паза пирда кӧрбестер, силер тезе Мени кӧрерзар. Мен, эзе, тириғбим, силер да тириғ қаларзар – теди. ²⁰ Ол кӱн силер пилиб-аларзар: Мен Абамма пирге, силер Мееңме пирге, Мен да силербе пирге полчам теп – теди. ²¹ Сӧспектеримни алып, тутчаң кижи, Мени кӧӧленчиған кижизи полча. Мени кӧӧленчиған кижиге Абам да кӧӧленер. Мен да аны кӧӧленип, аға Позым келип кӧрӱнерим – теди. ²² Иуда – Искариот эбес, пашқа Иуда – Аға айтты: – Улуғ-Қааным! Сен ноо, кижилерге эбес, писке ла Позың келип кӧрӱнерзиң ма? – теди. ²³ Иисус аға айтты: – Мени кӧӧленген кижи Меең айтқан сӧзимни тудаар. Абам аныоқ кӧӧленер. Пис Абамма, аға келип, ааңма пирге чадарбыс – теди. ²⁴ Мени кӧӧленменчиған кижи сӧзимни тутпанча. Силер мына ам уқчыған сӧс Менийи эбес, Мени ысқан Абамныйы – теди. ²⁵ Силербе пирге полғамче, Мен мыны айттым – теди. ²⁶ Абам, Мени улуғ тоолап, силерге Ақ-Арығ Тын полчыған Полушчыны ызар. Ол ысқан Полушчы силерди парчын небеге ӱргедер. Меең да по айтқан сӧстеримни Ол пазоқ айдар – теди. ²⁷ Силерге абыр перчам, Позымның абырымны силерге перчам. Меең перчиған абырым, ол – кижи перген абыры эбес. Чӱрексинмен, қоруқпалаар – теди. ²⁸ «Силердең парып, силерғоқ келерим» теп, пайа айтқанымны уққанзар. Мени кӧӧленген кижилер ползаар, Абамға парчығанымны уғып, ӧргӱнер эдаар. Абам Менең улуғ-но – теди. ²⁹ Небе полғалақта Мен силерге ам ол небе поларын айтчам. Соонда, Меең по айтқан небелер пӱт-парза, силер Маға пӱт-парарзар теп, – теди. ³⁰ Маға силербе чооқтажарға кӧп чоқ қалды. Кижиниң қара қааны, эзе, келча-но. Менде ааң пирда небе чоқ – теди. ³¹ Меең Абамны кӧӧленчиғанымны по чарықтағы кижилер уңназыннар. Маға Абам сӧспектеп айтқанынча эт чӧрчам. Тураар, мынаң парааңнар – теди.

Иисус, Ол – шын виноград ағажы

¹ Мен – шын виноград ағашпым, Абам тезе – виноград ӧстӱреечи – теди. ² Честек пербенчыған Меең саламны Абам кес-салча, честек тезе перчыған саламны, кӧп честектиғ ползын теп, Абам аарлапча – теди. ³ Мен да силерге чарлап, сӧзимме силерди аарлапчам – теди. ⁴ Силер Мееңме пирге полаар, Мен да силербе пирге поларым. Сала, ағажы чоқ полза, пос-позынма честектиғ полбас. Силер да эдоқ, Мен чоқ ползаар, честектиғ полбассар – теди. ⁵ Мен виноград ағашпым, силер тезе салаларзар. Кижи Мееңме пирге полза, Мен да ол кижибе пирге полғамда, ол кижи кӧп честектиғ полар. Мен чоқ, эзе, силер пирда небе иштеп полбанчызар-но – теди. ⁶ Мееңме пирге полбанчыған кижи, кескен сала чилеп, кедре ташталып, қур-парар. Андығ қуруғ салаларды чығып, отқа ӧртепчалар, кӧйзиннер теп – теди. ⁷ Мееңме пирге ползаар, сӧстерим силердиң сағыштарыңда полза, ноо да сананғаннарың суразаар, парчын небе пӱт-парар – теди. ⁸ Кӧп честектиғ полып, ӱргенчиктерим теп ползаар, Абамны пақтаттырарзар – теди.

Христостың кӧӧленгенинде поларзар

⁹ Абам Мени қайде кӧӧленди, Мен силерди эдоқ кӧӧленерим. Силер Меең кӧӧленгенимде полаар – теди. ¹⁰ Абамның сӧспектерин тут-келип, Мен Абамның кӧӧленгенимде полчам. Силер да Меең сӧспектеримни тутсаар, Меең кӧӧленгенимде поларзар – теди. ¹¹ Меең ӧргӱнижим силерде ползын, ӧргӱништериң толдырзын теп, по мыны слерге айттым – теди. ¹² Меең сӧспектерим – мына-бо: Мен силерди қайде кӧӧленчам, силер ӧзере эдоқ кӧӧленижаар – теди. ¹³ Арғыжынаң ӱчӱн тынын салған ползаң, андығ кӧӧленгенинең артық кӧӧленгени чоқ. ¹⁴ Меең сӧспектеримде айтқанын пӱдӱрзаар, Меең арғыштарым поларзар. ¹⁵ Ам Мен силерди қулларым теп, адабанчам. Қул, ол ааң ээзи эдер небелерин уңнабанча. Абамнаң уққанымны силерге чооқтап-перип, анаң аара Мен силерди арғыштарым теп, ададым – теди. ¹⁶ Силер Мени эбес, Мен силерди таллаб-алғам. Ызып, силердиң кӧп ӱрен кӱтсин теп, ыстым. Кӧп ӱренниғ ползаар, Мени улуғ тоолап, Абамнаң нооны да суразаар, силерге парчын перилер – теди. ¹⁷ Эткенде, Меең сӧспегим силерге: ӧзере кӧӧленижаар! – теди.

Христосты кӧрелеп айтқан кижилерге қалық чабал кӧрер

¹⁸ По чарықтың қалықтары силерге чабал кӧрзе, ол қалықтар силердең алдында Маға да чабал кӧрген теп, уңнаар – теди. ¹⁹ Силер по чарықтың кижилери полған ползаар, по чарық позыныйын кӧӧленер эди. Силер тезе по чарықтың кижилери эбессар. Мен, эзе, силерди по чарықтағы қалықтаң таллаб-алғам, анаң аара қалық силерге чабал кӧрча – теди. ²⁰ «Қул позының ээзинең улуғ эбес» теп, силерге айтқан сӧзимни сағыштарыңа салынаар. Мени сӱрзелер, силерди да сӱрерлер. Меең сӧзимни тутсаар, силердиң сӧстериңни да тударлар – теди. ²¹ Че слер Меең адымны тоолапчығанын кӧрӱп, ээде эдерлер. Мени ысқан Қудайды да уңнабан, эдерлер – теди. ²² Ыларға келбен, ыларға айтпан ползам, ылар қыйаллығ полбас эдилер. Че ам ылар, пистиң қыйалларым чоқ теп, айтпастар – теди. ²³ Маға чабал кӧрген кижи, Абамға да чабал кӧрча – теди. ²⁴ Менең пашқа кем да иштеп полбас небелерин иштебен ползам, ылар қыйаллығ полбас эдилер. Ам тезе ылар, иштеген небелеримни кӧрӱп, Маға да, Абамға да чабал кӧрчалар – теди. ²⁵ «Маға чабал кӧрдилер тептеген» теп, ылардың Чозағында пасқан сӧс пӱт-парзын – теди. ²⁶ Абамнаң Мен силерге Полушчыны ызарым. Ол келер Полушчызы – Абамнаң шыққан Шыннығ Тын полар. Ол Полушчызы Менең ӱчӱн кӧрелеп айдар – теди. ²⁷ Силер да, паштапқызынаң ала Мееңме пирге чӧрген постары, Менең ӱчӱн кӧрелеп айдарзар – теди.

¹ Силерге соонда аақ-теек полбасқа теп, Мен поны силерге айттым – теди. ² Силерди синагогалардаң шығара сӱрерлер. Силерди ӧдӱрип, мен Қудайға чақшы небе этчам теп, кижи ээде санапчыған тем келча – теди. ³ Абамны да, Мени да пилбен кижилер ээде қылынып чӧрерлер – теди. ⁴ Ол тем келгенде, Меең по айтқан сӧстерим силердиң сағыштырыңа кирзин теп, Мен ам силерге по небелерин айтчам-но. Алында силербе пирге полып, анаң аара нооны да айтпадым-но – теди.

Шыннығ Ақ-Арығ Тын силерге келер

⁵ Ам тезе Мени ысқан Абамға Мен парчам. «Қайаға парчаң» теп, силердең кемниң да сурары чоқ – теди. ⁶ Мен тезе силерге поны айдып, чӱректериң қунанып толдырдым – теди. ⁷ Че Мен шын айтчам силерге: Мен парыбыссам, силерғоқ чақшы полар. Мен парбазам, Полушчы силерге келбес. Мен парзам ла, Аны силерге ызарым – теди. ⁸ Ол Полушчы келип, қыйалды, шынны, чарғыны кижилерге кӧргӱзер – теди. ⁹ Маға кижи пӱтпенчиғанда, ол – қыйал – теди. ¹⁰ Мен Абамға парчам, Мени паза кӧрбессар, ол – шын – теди. ¹¹ Чер ӱстӱниң пийи чарғыға тӱшти, ол – чарғы – теди. ¹² Мынаң да кӧп небе силерге айдарға пар, ам тезе силер аны пил полбассар – теди. ¹³ Ол, Шыннығ Тын, келип, силерге парчын шынны айдар: Позының тапқанын эбес, Абамнаң уққанын айдар, шынап поларын кӧспектеп айдар – теди. ¹⁴ Ол Менийинең алып, силерге четтирер. Ээде эдип, Мени пақтадар – теди. ¹⁵ Абамның қанче-қанче пар небелери – Менийи. Анаң аара Менийинең алып, силерге перер теп, айтчам – теди.

Силердиң қунаныштарың ӧргӱнишке айлан-парар

¹⁶ Мен Абамға парчам, анаң аара чӱче полза, силер Мени паза кӧрбессар, че анаң тем-тем пажында пазоқ кӧрерзар – теди. ¹⁷ Ӱргенчиктеринең қай-прелери ӧзере айдышты: – «Чӱче полза, силер мени паза кӧрбессар, анаң тем-тем пажында пазоқ кӧрерзар» теп, паза «Мен Абамға парчам» теп, Ааң писке айтқанының тилаазы қайдығ? – тештилер; ¹⁸ «Чӱче полза» теп, айт-келип, Ол ноо небени айтча? Ааң айтқанын пилбен қалчабыс – тештилер. ¹⁹ Иисус, ылардың ноо небе сурар этчиғаннарын пилиб-алып, ыларға айтты: – «Чӱче полза, Мени паза кӧрбессар, анаң тем-тем пажында Мени пазоқ кӧрерзар» теп айтқанымның тилаазын ӧзере сурашчызар ба? – теди. ²⁰ Шын, шын айтчам силерге: силер ылғап сықтарзар, по чарық тезе ӧргӱнер. Силер қунанарзар, силердиң қунаныштарың тезе ӧргӱнишке айлан-парар – теди. ²¹ Эпчи кижи, пала туғарда, ааң теми четти теп, ағрып эреленча. Пала туғыб-алза тезе, по чарыққа наа кижи келди теп, ӧргӱн-келип, эреленгенин ундут-салча – теди. ²² Силер да ам қунанышчызар. Мен пазоқ силербе анаң кӧрӱшсем, силер ӧргӱнерзар. Силердиң ӧргӱнерин анда кем да чоқ этпес – теди. ²³ Ол кӱн тоғашсабыс, Менең пирда небени сурабассар. Шын, шын айтчам силерге: Мени улуғ тоолап, нооны да Абамнаң суразаар, Ол парчын небе силерге перер – теди. ²⁴ По темге четтире, Мени улуғ тоолап, Қудайдаң нооны да сурабадаар. Ам сураар, сурағаннарыңны аларзар. Силерди мағат ӧргӱдерге санапчам – теди.

Христос по чарықты негиб-алды

²⁵ Амдығы темге четтире Мен тӧӧйлеп айттым. Че ам тӧӧйлеп айтпай, Абамнаң ӱчӱн чажынман, ажылдыра айдар тем келча-но – теди. ²⁶ Ол кӱн, Мени улуғ тоолап, Менең сурарзар. Силердең ӱчӱн Абамнаң сурарым ма, аны Мен айтпанчам – теди. ²⁷ Силердиң Маға кӧӧленгенин кӧрӱп, Меең Қудайдаң шыққанымға пӱткеннериң кӧрӱп, Абам Позы силерди кӧӧленча-но, – теди. ²⁸ Мен Абамнаң шық-келип, по чарыққа келдим. Ам Мен по чарықты пазоқ артызып, Абамға нанчам – теди. ²⁹ Ӱргенчиктери Аға айттылар: – Мына, ам Сен тӧӧйлеп эбес, теген айттың – тедилер; ³⁰ Кӧрчабыс: Сен парчазын уңнапчаң теп, кижиге Сенең небе сурарға керек чоқ теп. Анаң аара пӱтчабыс: Сен Қудайдаң келгензиң – тедилер. ³¹ Иисус ыларға айтты: – Ам пӱтчизар ба? – теди. ³² Темнериң келча, пайоқ келди: Мени таштап-кел, силер таралып тезерзар. Мени чағысқаа артызарзар. Мен тезе чағысқа эбессим, Мееңме пирге Абам – теди. ³³ Менде чарық-абыр силер табаар теп, поны айттым. По чарықта қыстаттырып чӧрерзар. Андығ да полза, пек тудунаар: Мен по чарықты негиб-алдым – теди.

Иисус ӱргенчиктеринең ӱчӱн пашқойып суранча

¹ Мыны айтқан соонда Иисус, тегриге ӧре кӧрӱп, айтты: – Абам! Темим четти. Позының Оғлуңны пақтат, Оғлуң да Сени пақтадар – теди. ² Сен Аға кижиниң пажын пилерге кӱш пердиң. Ол даа ол кижилерге тоозылбас-мӧгӱ чадыйын перер – теди. ³ Кижи Сени, чағыс шын Қудайды, Сеең ысқан Иисус Христосты уңназа, тоозылбас-мӧгӱ чадығлығ полар – теди. ⁴ Мени ысқан керегиңни иштеп-салып, Мен Сени по чарықта пақтаттым – теди. ⁵ Ам тезе Сен, Абам, Мени Позының пағыңма пақтабыс. Мен, эзе, по чарық чайалған алында Сееңоқ пағыңма пақтығ полғаным-но – теди. ⁶ Мен Сеең Маға по чарықта перген кижилерге Сеең адың аштым. Ылар Сенийи полғаннар, ыларды Сен Маға пергензиң, ылар сӧзиңни шеберлеп туттылар – теди. ⁷ Ам ылар пилиб-алдылар: парчын Меең небелерим – Сеннең алған небелери-но – теди. ⁸ Маға перген сӧстериңни ыларға айда-бердим. Ылар, сӧстериңни алынып, Мен Сеннең келгем теп, пилиб-алдылар, Сен Мени ысқанзың теп, пӱттилер – теди. ⁹ Мен ылардаң ӱчӱн суранчам. Парчын по чарықтағы кижилердең эбес, Сеең Маға перген кижилердең не ӱчӱн суранчам, ылар Сенийи-но – теди. ¹⁰ Меең парчын кижилерим – Сенийи, Сеең парчын кижилериң – Менийи. Ол кижилериңнең ӱчӱн Мен пақтаттырдым – теди. ¹¹ Мен ам по чарықта эбессим, ылар тезе по чарықта пар. Мен, эзе, Саға парыб-одурчам. Ақ-Арығ Абам! Сеең Позының адың тоолап, ыларды, пайа Сеең Маға перген кижилерди, маттап кӧрзең. Пис Сееңме пир полчабыс, олоқ ошқаш ылар пир ползыннар – теди. ¹² Мен ыларба по чарықта полғамда, Сеең адың тоолап, ыларды, пайа Сеең Маға перген кижилериңни кӧрдим. Ылардаң кем да чит-парбады, Қудай Пичигинде пазылған чағыс «ӧлӱм оғлы» ла чит-парды – теди. ¹³ Ам тезе Мен Саға парчам. Меең ӧргӱнгеним ыларды да толдырзын теп, по чарықта Мен мыны айтчам – теди. ¹⁴ Сӧзиңни ыларға четтирдим. Че ылар, Меноқ чилеп, по чарықтаң эбестер. Анаң аара по чарықтағы кижилер ыларға чабал кӧрчалар – теди. ¹⁵ Ыларды по чарықтаң алыб-ал теп, суранманчам, чабалдаң ыларды шеберле теп, Мен Сенең суранчам – теди. ¹⁶ Мен по чарықтаң эбессим, ылар эдоқ по чарықтаң эбестер-но – теди. ¹⁷ Сен ыларды шынынма ақ-арығ иште. Сеең сӧзиң шын-но – теди. ¹⁸ Сен Мени по чарыққа ысқан чилеп, Мен да ыларды по чарықтағы кижилердиң аразынға ыстым – теди. ¹⁹ Ылар да Сеең шынынма ақ-арығ постарында иштензиннер теп, Мен Позымны Саға перчам – теди.

²⁰ Мен ылардаң на ӱчӱн суранманчам, ӱргенчиктеримниң сӧстерин уғып, Маға пӱткен пашқа кижилердең ӱчӱн суранчам – теди. ²¹ Ол кижилер пир ползын. Сен, Абам, Мееңме пир, Мен да Сееңме пироқ, ылар да Писпе андығоқ пир ползыннар. По чарықтағы кижилер Сеең Мени по чер ӱстӱнге ысканға пӱтсиннер – теди. ²² Маға перген пақтығ полғанын Мен ыларға пердим: Пис пир, ылар андығоқ пир ползыннар – теди. ²³ Мен ылардың иштиннеринда, Сен да Меең иштимде полчаң. Ылар пир ползыннар. Сеең Мени ысқаныңны по чарық уңнаб-алзын. Мени чилеп, Сеең ыларды кӧӧленгениңни по чарық уңнаб-алзыноқ – теди. ²⁴ Абам! Мен қайда да полғамда, Сеең Маға перген кижилериң, Мееңме пирге андоқ ползыннар теп, санапчам. Сеең Маға перген пақтығ полғанымны ылар кӧрзиннер. Сен, эзе, по чарық чайалғалақта Мени кӧӧленгензиң-но – теди. ²⁵ Шыннығ Абам! По чарықтағы кижилер Сени пилбен қалды, Мен тезе Сени пилиб-алдым. Мени Сеең ысқанын пылар да пилиб-алдылар – теди. ²⁶ Мен ыларға Сени уңнаттым, паза да уңнадарым. Сеең Мени кӧӧленгениң ыларда қалзын. Мен да ыларба пирге қалайын – теди.

Иисусты тудыб-алып, пағлабысқаннар

¹ Поны айдыб-одурып, Иисус ӱргенчиктеринме пирге Кедрон теп суғдың ол чандағы ағаш аразынға кирди.

² Аны садыбызар Иуда эдоқ ол ағаш арызын уңнаған полган, Иисус ӱргенчиктеринме пирге маң-сайа анда чыылышқаннар-но. ³ Эткенде, Иуда анаара келтир. Ааңма пирге шағчы кижилер, улуғ абыстардың, фарисейлердиң кижилери полтыр. Чарытқыштарын, қылыштарын тудун-келип, келтирлер. ⁴ Иисус, парчын Ааңма поларын уңнап, ыларға ӱдӱре шығып, айтты: – Кемни тилепчизар? – теди. ⁵ Аға: – Назареттең шыққан Иисусты – теп, айттылар. Иисус ыларға: – Ол Менмин – айтты. Ыларба қожа Аны садыбызар Иуда турды. ⁶ «Ол Менмин» теп, Иисус айтқанда, ылар, қарчы паскыла, тизелен тӱштилер. ⁷ Ол пазоқ: – Кемни тилепчизар? – теп, сурағанда, ылар пазоқ: – Назареттең шыққан Иисусты – теп, тедилер. ⁸ Иисус ыларға айтты: – Мен, эзе, «Ол Менмин» теп, айттым-но силерге. Силер Мени тилепчизар, ыларды тезе тегбелаар, парзыннар – теди. ⁹ «Сеең Маға перген кижилердең кемни даа чидирбен чӧрдим» теп, Ааң айтқан сӧзи пӱт-парзын – теди. ¹⁰ Симон-Пётр тезе, қылыштығ полған позы, қылыжын шурун-келип, улуғ абыстың қулын шап, оң қулағын аға кезе шапты. Ол қулдың ады Малх теп полды. ¹¹ Иисус, Симон-Пётрдың эткенин кӧриб-алып, айтты аға: – Қылыжың қынынға қарчы суқ-сал. Маға ноо, Абамның перген қыйналлығ чолба ам парбасқа ба? – теди.

Иисусты улуғ абыстардың алынға ақкелдилер

¹² Ээде полза, шағчы кижилер, ылардың улуглары, иудейлердиң иштеечи кижилери – ылар Иисусты тудыб-алып, пағлабысқаннар. ¹³ Эңне паштап Аны Аннаға ақкелдилер. Ол Анна Каиафаның қасты полтыр. Ол Каиафа ол чыл эң улуғ абыс полған полтыр. ¹⁴ Ол Каиафа иудейлерге: «Қалық туйуғыба ӧлгенче, пир кижи ӧл-парзын» теп, чӧп пертир.

Пётр нана-тӱшти

¹⁵ Иисус сооба Симон-Пётр, анаң Ааң пашқа ӱргенчиги пардылар. Ол пашқа ӱргенчиги улуғ абыстың таныжы полған полтыр, анаң аара Иисустаң соонда улуғ абыстың эжик-алынға кир-партыр. ¹⁶ Пётр тезе эжик-алынға кир полбан, таштында қалды. Чӱче полған соонда, улуғ абысқа таныш полған ӱргенчиги шығып, эжикчи тижи кижиге ноо-ноо айдып, Пётрды киритти. ¹⁷ Ол эжикчи тижи кижи Пётрға: – По Кижиниң ӱргенчиктеринең пирси сензиң, эбес пе? – теп, айтты. Пётр: «Чоқ» теп, айттыр. ¹⁸ Сооқ полған, чалчыларба қадаачылар ташында от салып, от қырыйында турып, чылындылар. Пётр да ыларба қожа чылынды.

Эң улуғ абыс Иисустаң сураштырча

¹⁹ Эң улуғ абыс Иисустаң Ааң ӱргенчиктеринең ӱчӱн, анаң ӱргедийинең ӱчӱн сурады. ²⁰ Иисус аға айтты: – Мен по чарықтағы кижилерге нооны да теген айт чӧрдим. Мен иудейлердиң чыылышқан черлерде – синагогаларда, Қудайдың Ӧргезинде да ӱргеттим. Чажынып, пирда небени айтпадым – теди. ²¹ Менең ноо сурапчазың? Мени уққан кижилердең сура. Ана, ылар Меең айтқанымны уңнапчалар-но – теди. ²² Ол ээде айтчығанда, Ааңма қошта турған қадаачылардаң пирси, Аны наағынаң шап, айтты: – Улуғ абысқа ээде айдарға чарабас, пилдиң ма? ²³ Иисус аға айтты: – Айтқаным чарабас полза, айт-пер, ноо небе чарабас теп. Чарар полза, Мени ноо керек шапчазың? – теди. ²⁴ Анна пағлатқан Иисусты улуғ абыс Каиафаға ызыбысты.

Пётр Иисустаң ӱчӱн пазоқ нана-тӱшти

²⁵ Симон-Пётр турып чылынды. – Сен да Ааң ӱргенчиктеринең пирси, эбес па? – теп, аға айттылар. Ол нана-тӱжип, айтты: – Чоқ теп. ²⁶ Эң улуғ абыстың қулларынаң пирси, Пётр қулағын кезе шапқан кижиниң қарындажы, аға айтты: – Ағаш аразында Ааңма пирге мен сени кӧргем, эбес пе? – теди. ²⁷ Пётр пазоқ нана-тӱшти. Олоқ темде питик қыйғыра-берди.

Иисус Пилаттың алында

²⁸ Каиафадаң Иисусты Рим қаанның пийиниң ӧргезинге аппардылар. Керек эртен полған. Абыстар постары ол ӧргезинге кирбен-салдылар. Ол ӧргезинге кирзелер, чудаң пол-парар эдилер, Пасха теп пайрамның чиижин чиибес эдилер. ²⁹ Пилат ыларға ӱдӱре шығып, айтты: – По Кижи ноо иштеп-салған теп, найнапчызар? – теди. ³⁰ Ылар айттылар: – Ол чабал этпезе, пис Аны саға ақкелбес эдибис – тедилер. ³¹ Пилат ыларға айтты: – Аны алып, постарының Чозақтарыңма Аны чарғылаар – теди. – Кижини ӧлӱмге чарғыларға пистиң чарары чоқ – теп, иудейлер тедилер. ³² Иисус пайа айтқан-но, қайдығ ӧлӱмме ӧлерин, ам Ааң сӧзи пӱт-пара чӧр. ³³ Андығ полғанда, Пилат, ӧргезинге кирип, Иисусты позынға қыырыб-алып, айтты: – Сен иудейлердиң Қаанызың ма? – теди. ³⁴ Иисус аға айтты: – Сен, поны айдып, позың уңнағаның айтчаң ма, чоқ саға пашқа кижи айтты ба? – теди. ³⁵ Пилат айтты: – Мен иудей пеедим? Маға Сени позының қалығыңма улуғ абыстарың пере-бердилер-но. Ноо небе иштеп-салдың? – теди. ³⁶ Иисус аға айтты: – Меең қаан-черим по чарықта эбес. Қаан-черим по чарықта полған полза, Меең кижилерим Менең ӱчӱн туружып, Мени иудейлерге пербес эдилер. Че амдығы темде Меең қаан-черим мында эбес – теди. ³⁷ Пилат Аға айтты: – Эткенде, Сен Қаан кижизиң ма? – теди. Иисус айтты: – Сен «Қаан кижизиң» теп, Мени ададың. Мен по чарыққа шынны кӧрелеп айдарға туғ келгем. Парчын шыннығ кижи Меең айтқанымны уқча – теди. ³⁸ Пилат: – Шын, ол ноо небези? – теп, айдып, иудейлерге пазоқ шығып, ыларға айтты: – По Кижиниң пир да қыйалын таппадым – теди. ³⁹ Силердиң пир чозақ пар: Пасха пайрамда мен силердиң пир кижини тӱрмедең пожатчам. Иудейлер Қаанын силерге пожадайын ма? – теди. ⁴⁰ По сӧстерин уғала, қалық парчазы қыйғырышты: – Аны эбес, Варавваны пожат – тештилер. Варавва тезе ӧдӱреечи кижи полған.

¹ Андығ полғанда, Пилат, Иисусты алып, қамчыба сӧгерге айтты. ² Шағчылар қазалчық тегелекти ӧрӱб-алып, ол тегелекти Ааң пажынға кестилер. Аға Позыңа қызыл кеп кезип, ³ айттылар: – Эзен ползын, Иудейлер Қааны! – теп. Ээде айт-келип, Аны чӱзӱнең шаптылар. ⁴ Пилат, пазоқ шығып, қалыққа айтты: – Мына, мен Аны силердиң алдынға турғусчам. Аны по турғус-келип, Мен Ааң пир даа қыйалын таппадым теп, айтчам – теди. ⁵ Анаң пажында қазалчық тегелектиғ, қызыл кеп кескен Иисус шықты. – Мына, по Кижи! – теп, Пилат ыларға айтты. ⁶ Улуғ абыстарба қадаачылар, Аны кӧриб-алып, қыйғырыштылар: – Аны креске кере тарт, кере тарт-сал Аны! – тештилер. Пилат ыларға айтты: – Постарың Аны алаар, креске кере тартсар, мен тезе Ааң пир даа қыйалын таппан қалдым – теди. ⁷ Иудейлер аға айттылар: – Пистиң Чозақ пар. Пистиң Чозаққа кӧре, Ол Позыңны «Қудайдың Оғлубым» теп, адағаннаң аара ӧл-парзын – тедилер. ⁸ Пилат, по айтқанын уғыб-алып, қоруқ-парды. ⁹ Пазоқ ӧргезинге кирип, Иисустаң сурады: – Сен қайдаң келгензиң? – теди. Иисус тезе ӱн шығарбан турды. ¹⁰ Пилат Аға айтты: – Маға пирда айдарға санабанчаң ма? Меең Сени керек пожадарға, керек кере тартарға кӱжим пар, аны уңнабанчаң ма? – теди. ¹¹ Иисус айтты: – Саға ӧрертин перген полбаза, Маға ноо да иштебес эдиң. Анаң аара сен эбес, Мени саға ақкелген кижилер қыйаллығлар – теди. ¹² По темнең ала Пилат Аны пожадарға ағлақ тилеп чӧре-берди. Иудейлер тезе қыйғырдылар: – Аны пожатсаң, Рим қаанынға арғыш полбассың. Позыңны қаан теп адапчаң кижи Рим қаанынға ӧштӱғ кижи ол, са – тедилер. ¹³ Пилат, по айтқанын уғыб-алып, Иисусты кедре аппарып, позы тезе чарғычы черинге одур-салды. Ол чер Лифостротон теп, адалған чери, еврейлеп – Гаввафа теп. ¹⁴ По керек Пасха пайрамның алдында, пятницада кӱндӱс полтыр. Пилат қалыққа айтты: – По силердиң Қааннарың, кӧраар! – теди. ¹⁵ Қалық тезе қыйғыра-берди: – Ол ӧл-парзын! Ӧл-парзын! Аны креске кере тарт-сал! – тештилер. Пилат айтты: – Қааннарыңны мен қайде креске кере тарт-салай? – теди. Улуғ абыстар аға: – Рим қаанынаң паза қаан пистиң чоқ-но – тедилер.

¹⁶ Андығ полғанда, Пилат Аны креске кере тартарға перибисти. Иисусты алып, аппардылар.

Иисус Христосты креске кере тарттылар

¹⁷ Позының крезин эңнеп аппарып, Ол «Қабақ черге», еврейлеп Голгофа теп черге шықты. ¹⁸ Анда Аны креске кере тартылар. Ааңма пирге ийги кижини эдоқ креске кере тарттылар: пиреезин Иисустаң пир чанынаң, пиреезин пашқа чанынаң, Иисус ылардың ортазында полды. ¹⁹ Пилат чартыда «По Назареттың Иисусы, Иудейлер Қааны» теп пичик пастырып, креске шаптырды. ²⁰ Иисустың креске кере тартылған чери турадаң ырақ эбес полғаннаң аара, ол пичикти иудейлердең кӧбӱзи қыырды. Ол пичик еврей, рим, грек тиллербе пазылған полды. ²¹ Иудейлердиң улуғ абыстары Пилатқа келип, айттырлар: – Сен «Иудейлер Қааны» теп эбес, «Ол айтқан, Мен Иудейлер Қааныбым теп» пазарға керек полған-но – тедилер. ²² Пилат ыларға айтты: – Меең пасқаным пасқанынча қалзын – теди. ²³ Шағчылар, Иисусты кере тарт-салып, Ааң кептерин алып, аны тӧрт тең ӱлӱшке ӱледилер: кижиге пир ӱлӱжинең. Хитон теп узун қалады қалды. Ол пӧлӱктербе тиккен эбес, ол туйуғыба соққан полтыр. ²⁴ Ылар ӧзере айдыштылар: – По қаладын чара тартпан, кемге четкей-не, шереби таштаңнар – тештилер. Пичигинде пазылғаны: «Кескен кебимни талажып, шереби таштадылар» теп, пӱт-парды. Шағчылар ээде иштедилер.

²⁵ Иисустың крес-ағаш тӧзӱнде Ааң ичези, ичезиниң қыс қарындажы – Мария Клеопова, Мария Магдалина турғаннар. ²⁶ Иисус Позының ичезин кӧриб-алтыр. Ааңма қошта кӧӧленген ӱргенчиги туртыр, аны кӧреле: – Эпчи кижи, по сеең оғлуң полар! теп, Позының ичезинге теди. ²⁷ Анаң: – По сеең ичең полар! теп, ол ӱргенчигинге теди. По темнең ала ол ӱргенчиги Иисустың ичезин позыңа алып, кӧртир.

Иисус Христос ӧл-парды

²⁸ Ааң соонда Иисус, парчын небе пӱт-парғанын уңнап, Пичигинде пазылғаны пӱт-парзын теп, айтты: – Суқсапчам – теди. ²⁹ Анда толдыра уксустығ тӱӱс турған. Шағчылардаң пирси шӱберекти уксусқа суғып, аны иссоп теп ағаштаң эткен тайақ пажынға қазап-салып, Ааң ақсынға четтирди. ³⁰ Иисус, Аға перген уксусты иш кӧрӱп, айтты: – Парчын пӱт-парды! – теди. Пажын тӱжӱрип, тыны шық-парды.

³¹ Ол кӱн пятница полды, пазағы кӱнде, эзе, – суббот кӱнде, иудейлердиң Пасха пайрамы полар полтыр. Анаң аара ол кере тартылған кижилердиң сӧӧктерин суббот пайрам кӱнге артыспасқа теп, ылардың чодаларын сындыра шап, сӧӧктерин тӱжӱрип чығарға теп, иудейлер Пилаттаң сурандылар. ³² Шағчылар келип, Иисуспа пирге кере тартылған кижилердең пирсиниң, анаң пашқазының чодаларын сындыра шапқыладылар. ³³ Иисусқа келип, Ол ӧл-парғанын кӧриб-алып, Ааң чодаларын сындыра шаппантырлар. ³⁴ Че шериғчылардаң пирси Ааң қабырғаларын чыдаба кезе шажыбысқан, анартын қанма суғ аға-берди. ³⁵ Кижи, поны айдып, позы кӧргенин айтча, анаң аара ааң айтқаны шын. Шын айтчығанын ол уңнапча, силер аға пӱдаар теп, сананып, ол шынын айтча. ³⁶ «Ааң ӱйе-сӧӧги сындыра шабылбас» теп, Пичигинде пазылғаны пӱт-парды. ³⁷ Пичигинде паза пир черинде пазылғаны пӱт-парды: «Чыдаба шаштырған кижиге кӧрерлер» теп.

Иисус Христосты чығ-салдылар

³⁸ Мынаң соонда Аримафея теп аалдаң шыққан Иосиф теп кижи Пилатқа келтир. Иисустың сӧӧгин тӱжӱриб-алайын ма теп, ол Иосиф Пилаттаң сураптыр. Ол Иосиф Иисустың ӱргенчиги полған полтыр, че иудейлердең қоруғып, кемге да аны айтпандыр. Пилат Иосифтың айтқанын чараттыр. Анаң аара Иосиф парып, Иисустың сӧӧгин крестең тӱжӱриб-алтыр. ³⁹ Анаң Никодим келтир. Ол Никодим алында пир қада қараағызын Иисусқа чӧрген полтыр. Ам тезе ол Никодим пир чӱс фунт алойлығ, смирналығ қайақ ақкелтир. ⁴⁰ Ылар Иисустың сӧӧгин алып, иудейлердың чозағынма Аны чығ-салдылар: чақшы чыстығ қайақ арығ кеденге урып, ол табарға Аны орап-салдылар. ⁴¹ Ааң кере тартылған чердең ырақ эбесте ағаштар ӧскен полтыр. Ол ағаш черде пир пош қуй полған полтыр, кижиниң сӧӧгин чығарға теп, иштеткен қуйы. ⁴² Ол қуй чағын полчыған, анаң аара анда Иисустың сӧӧгин чығ-салдылар. Иудейлердиң пятница кӱн эртчиғаннаң аара Аны ээде маңзрап чығ-салдылар.

Иисус Христос тирилип турды

¹ Недлениң паштапқы кӱнӱнде Мария Магдалина эртен эрте, таң атқалақта, қуйға келди. Келип, анаң кӧргени – қуйды пектеген тажы аңдарыл-парып, кедре чатча. ² Андығ небени кӧриб-алып, Мария Симон-Пётрға, анаң Иисустың кӧӧленген пашқа ӱргенчигинге чӱгӱр парып, ыларға айтты: – Улуғ-Қаанның сӧӧгин сӧӧк салчаң қуйдаң аппарыбыстылар, қайаға аппарыбысқаннарын уңнабанчабыс – теди. ³ Пётрба пашқа ӱргенчиги шығып, сӧӧк салчаң қуйға пара-бердилер. ⁴ Ылар чӱгӱрдилер, паштап пирге, анаң пашқа ӱргенчиги Пётрдаң қапчығарақ чӱгӱрип, сӧӧк салчаң қуйға пурнада келтир. ⁵ Қуйдың иштинге мӧккей-келип кӧргени – Аны орал-салған полған кеден табары анда черде чат-қалғанын кӧриб-алды, қуйға кирбен-салды. ⁶ Анаң Симон-Пётр келе-берип, қуйға кирди. Қуйға киргени – кеден табары ла черде чатча, ⁷ анаң пажынға тартыл-салған полған плат андоқ, кеден табарынма пирге эбес, пашқа черде чатча. ⁸ Пурнада келе-берген полған ӱргенчиги анаң қуйға кир-парды. Қуй иштин кӧриб-алып, Аға пӱде-берди. ⁹ Че Ол тирилип турар теп, Пичигинде пазылғанын ылар уңнабадылар-но. ¹⁰ Андығ полғанда, ӱргенчиктери эмге нандылар.

Тирилип турған Христос Мария Магдалинаға кӧрӱнди

¹¹ Мария чы сӧӧк салчаң қуйдың қыйзында ылғап турды. Ылғап турып, қуйдың иштинге мӧккей-келип кӧргени – ¹² Иисустың ӧлген сӧӧги чатқан черинде ийги ақ кеп кескен ангел одурча: пиреези паш чатқан чанында, пиреези азағы чатқан чанында. ¹³ Ол ангеллар аға айттылар: – Эпчи кижи! Сен ноо ылғапчазың? – тедилер. Ол Мария ыларға айтты: – Улуғ-Қаанымны аппарыбыстырлар, қайаға аппарғаннарын уңнабанчам-но – теди. ¹⁴ Мыны айт-келип, анаң қарчыйлан кӧргени – анда Иисус турчаттыр. Ол турған Иисусты Мария таныбан қалды. ¹⁵ Иисус аға айтты: – Эпчи кижи! Сен ноо ылғапчазың? Кемни тилеп чӧрчаң? – теди. Ол Мария, Иисусты танып полбан, ол кижи – ағаш-чачықтар кӧрчиған кижизи теп сананып, Аға айтты: – Қааным! Сен Аны қайдығ черге аппар-салғанзың? Ол қайда полғанын маға айт-перзең, Аны алыб-алайын – теди. ¹⁶ Иисус аға айтты: – Мария! – теди. Мария, айланып, Аға айтты: – Раввуни! – теди. (Пистиң тилбе «Ӱргедигчи» теп). ¹⁷ Иисус аға айтты: – Мен Абамға ӧре шыққалақпым, Мени тегбе. Че қарындаштарымға парып, ыларға: «Мен Абамға, силердиң да Абаларыңа, Қудайымға, силердиң да Қудайларыңа ӧре шығыб-одурчам» теп, айт-пер. ¹⁸ Мария Магдалина парып, Улуғ-Қаанны кӧргенин, Ол аға ноо айтқанын ӱргенчиктеринге чооқтап-перди.

Тирилип турған Христос ӱргенчиктеринге кӧрӱнди

¹⁹ Олоқ кӱн, недлениң паштапқы кӱнниң ииринде, ӱргенчиктери иудейлердең қоруғып, эжиктерин пектеп-келип, чыылышқаннарында, ыларға Иисус келди. Иисус келип, ылардың ортазында тур-салып: «Абыр силерге ползын!» теп, теди. ²⁰ Ээде айт-келип, Ол ыларға Позының қолларын, азақтарын, қабырғаларын кӧргӱсти. Улуғ-Қаанын кӧреле, ӱргенчиктери ӧргӱндилер. ²¹ Иисус ыларға ийгинчизин айтты: – Абыр силерге ползын! Абам Мени ысқан, андығоқ Мен силерди ысчам – теди. ²² Ээде айдып, Ол ыларға ӱбӱрди. Ӱбӱрип, айтты: – Ақ-Арығ Тынын алаар – теди. ²³ Кемге қыйалларын таштазар, ылардың қыйаллары ташталзын. Кемниң қыйалларын артыссар, ылардың қыйаллары қалзын – теди. ²⁴ Иисус келгенде, он ийгидең пирси, Ийгис теп шолалығ, Фома теп ӱргенчиги ылардың аразында полбаандыр. ²⁵ – Пис Улуғ-Қаанны кӧрдибис – теп, аға ӧске ӱргенчиктери айттылар. Ол ыларға айтты: – Ааң позуғдаң палығлығ қолын кӧрзем ле, падырбажымма ол позуғдаң палығын тегзем ле, қолымма Ааң қабырғаларын тегзем ле, анда ла пӱде-берерим – теди.

Тирилип турған Иисуспа Фома теп ӱргенчиги

²⁶ Сегис кӱнниң пажында Ааң ӱргенчиктери пазоқ эмде полдылар, Фома ыларбоқ пирге полды. Эжик пектиғ да полған полза, Иисус кир-парды. Ӱргенчиктеринең ортазында тур-салып: «Абыр силерге ползын!» теп, айтты. ²⁷ Анаң Фома теп ӱргенчигинге айтты: – Қолыңны пеере суғунып, қолларымны тегиб-ал. Қолыңны қабырғаларымға салып, кӧр. Пӱтпес полбан, пӱт-турған кижи пол – теди. ²⁸ Фома Аға айтты: – Меең Улуғ-Қааным, меең Қудайым! – теди. ²⁹ Иисус аға айтты: – Сен, кӧриб-алып, пӱттиң. Кӧрбен пӱткеннери ырыстығ – теди.

По ном нооға пас-салғанынаң ӱчӱн

³⁰ Иисус ӱргенчиктеринге мынаң да кӧп қайғал небе чайаған. Че по номда ылардаң ӱчӱн пазылбан қалды. ³¹ Иисустың – Христос, Қудайдың Оғлу полғанынға пӱт-тураар теп, Аға пӱт-келип, Ааңма пирге тириғ қалаар теп, мынаң ӱчӱн по ном пасқан полған.

Тирилип турған Иисус Христос талайда полған

ӱргенчиктеринге кӧрӱнди

¹ Мынаң соонда Иисус Тивериада-талайының қажында пазоқ ӱргенчиктеринге кӧрӱнди. Кӧрӱнгени мындығ полды. ² Симон-Пётр, Ийгис теп шолалығ Фома, Галилейдағы Кана теп турадаң шыққан Нафанаилы, Зеведейдиң оолары, анаң ийги Ааң пашқа ӱргенчиги, ылар пирге полған полтырлар. ³ Симон-Пётр ыларға: – Мен палықтап парчам – теп, айтты. Ылар: – Пис та сееңме парчабыс – теп, тедилер. Кебеге кирип, парыбыстылар, ол қараағызын пир да палық тутпадылар. ⁴ Таң адып, чарық пола-бергенде, Иисус талай қажында туртыр. Ӱргенчиктери тезе Аны таныбадырлар. ⁵ Иисус ыларға айтты: – Палларым! Силердиң чиирге пирее небе пар ба? – теди. – Чоғул – теп, ӱндештилер. ⁶ Ол ыларға айтты: – Ағларың кебениң оң чанынаң таштазар, палық аңнарзар – теди. Ылар ағларын оң чанынаң таштап, палық эң кӧп кир-парғаны: ағларын суғдаң шығарып полбадылар. ⁷ Андығ полғанда, Иисустың кӧӧленген ӱргенчиги Пётрға: – По – Улуғ-Қааныбыс! – теп, айтты. Симон-Пётр, Ол Улуғ-Қаан теп, уғыб-алып, чылаш полған эди-чанын кеппе қурчанып, суға аттып, суғ қажынға чӱзе-берди. ⁸ Ӧске ӱргенчиктери тезе, палықтығ ағларын тартқанче, кебебе ықтылар. Суғ қажы ырақ та эбес полды, пирее ийги чӱс қол қарызында полған полтыр. ⁹ Суғ қажынға шыққаннары: от кӧйча, ол оттың ӱстӱнде палықпа қалаш. ¹⁰ Иисус ыларға айтты: – Аңнаб-алған палықты ақкелаар – теди. ¹¹ Симон-Пётр парып, ағларын қажынға шығара сӧртеб-алды. Ағларында қозур палық кӧп полған, пирее пир чӱс элиғ ӱш палық полған полтыр. Андығ кӧп палық таа полза, ағлары талалбан қалды. ¹² Иисус ыларға: – Келип, азыранаар – теп, айтты. Ӱргенчиктеринең пир даа кижи «Сен кемзиң» теп, Аанаң сурабады. Ааң Улуғ-Қаан полғанын ылар уңнадылар. ¹³ Иисус пас-келип, қалаш алып, ыларға перди. Палықты да перди. ¹⁴ Пееде Иисус, тирилип турған соонда, ӱжӱнчи қада ӱргенчиктеринге кӧрӱнди.

Иисуспа Пётр

¹⁵ Ылар чииб-одурғаннарында, Иисус Симон-Пётрға айтты: – Ионаның оғлу Симон! Сен Мени ылардаң артық кӧӧленчаң ма? – теди. Пётр Аға: – Эзе, Улуғ-Қааным! Меең Саға кӧӧленгенимни уңнапчаң-но – теп, айтты. Иисус аға: – Меең қойларым қадарып чӧр – теп, теди. ¹⁶ Анаң ийгинчи қада: – Ионаның оғлу Симон! Мени кӧӧленчаң ма сен? – теп, теди. Пётр Аға: – Эзе, Улуғ-Қааным! Меең Саға кӧӧленгенимни уңнапчаң-но – теп, айтты. Иисус: – Қойларымны қадарып чӧр – теп, айтты. ¹⁷ Ӱжӱнчи қада айтты: – Ионаның оғлу Симон! Мени кӧӧленчаң ма сен? – теди. Мени кӧӧленчаң ма сен теп, ӱжӱнчи қада сурағаннаң ӱчӱн Симонның ачыйы келди. Симон айтты: – Улуғ-Қааным! Сен парчын небе уңнапчаң-но. Меең Саға кӧӧленгенимни уңнапчаң-но – теди. Иисус аға: – Қойларымны қадарып чӧр – айтты; ¹⁸ Шын, шын айтчам саға: сен чаш полғаңда, позың қур қурчанып, қайаға саназаң, анаара пардың. Қар-парзаң тезе, пашқа кижи қолларың ӧре кӧдӱртип, сени қурчанып, сен санабан черге аппарар – теди. ¹⁹ По небени айт-келип, Иисус Пётрға, ол қайдығ ӧлӱмме ӧлерин пилдиртир. Мыны айт-келип, «Мееңме пирге пар» теп, теди.

Иисуспа Ааң кӧӧленген ӱргенчиги

²⁰ Пётр тезе қарчыйлан анаң кӧргени: ааң соонында Иисустың кӧӧленген ӱргенчиги парча. Пайа, иирги аш чиип одурғаннарында, по ӱргенчиги, Иисустың тӧжӱнге қыйын чат-келип, Иисустан: – Улуғ-Қааным! Сени кем, эзе, садыбызар? – теп, сураған полған. ²¹ Ол ӱргенчигин кӧриб-алып, Пётр Иисусқа айтты: – Улуғ-Қааным! Ааңма ноо полар? – теди. ²² Иисус аға айтты: – Мен пазоқ нан келгемче, ол полып қалзын теп, санапчам. Мен ээде саназам даа, сеең керегиң пар ба? Сен Мееңме пирге парзаң – теди. ²³ По сӧс уққан қарындаштар аразында табыш шықты, ол кӧӧленген ӱргенчиги ӧлбес теп. Иисус: «ол ӧлбес» теп, айтпады. Ол: «Меең пазоқ нан келгемче, ол полып қалзын теп, санапчам. Мен ээде саназам даа, сеең керегиң пар ба?» теп, айтты ла.

Соондағы сӧс

²⁴ Ана ол ӱргенчиги кӧрелеп айтқанын мында пас-салды. Ааң кӧрелеп айтқаны шын теп, уңнапчабыс. ²⁵ Мынаң да пашқа Иисустың иштегени кӧп. Че аны парчазын пас-салзаң, ол пасқан номнары по чарыққа сыңмас теп, уңнапчам. Аминь.